‫«برای استقلالِ کُره»
‫دو هفتۀ دیگه
‫یه مراسم جمع‌آوری کمک مالی ‫برای خط مقدم ژاپن
‫توی «بومینگوان» برگزار میشه
‫بعد از بمب‌گذاری توکیو
‫ارتش ژاپن دست و پا می‌زنه که ‫دخل و خرجش رو با هم جور کنه
‫اونا دارن مردانِ چوسانِ خودمون رو ‫می‌فرستن خط مقدم
‫پس این گردهمایی پروپاگاندایی
‫واسه جمع کردن پول برای اهداف جنگی‌شونـه
‫تمام افراد امپراتور در اون رویداد شرکت دارن
‫سرهنگ دوم مینامی، سپهبد سیجیرو
‫سرلشکر جونجی
‫رئیس پلیس نیشیمورا
‫و کمیسر ایشیکاوا قراره اونجا باشن
‫همه‌ی کله‌گنده‌های گیونگ‌سئونگ اونجان
‫نمایندۀ مردم ما «انجمن متحد چوسان»ـه
‫همراه با حزب محافظه‌کار مین‌سانگ
‫این بهترین فرصت برای ماست
‫جون تیک، تو حتماً باید ‫توی اون رویداد حاضر باشی
‫پس رهبران نیروهای اشغالگر ژاپن و
‫سران خائن طرفدار ژاپن، ‫همگی یه جا جمع میشن
‫این یه فرصت تکرار نشدنی برای ماست
‫ما هنوز همۀ اون دینامیت‌هایی رو که واسه ‫منفجر کردن راه‌آهن دزدیده بودیم رو داریم
‫حدوداً بیست کیلو میشه
‫وقتی هم‌رزم جونگ دستگیر شد، ‫مجبور شدیم نقشه رو لغو کنیم
‫ولی هنوز اون دینامیت دستمونـه
‫نباید گیر بیفتیم. ‫به هر قیمتی شده این حمله باید انجام شه.
‫هم‌رزم کوون، نگران نباش
‫توی این جمع فقط من می‌دونم جاش کجاست
‫می‌دونم کجا مخفیش کردیم
‫همگی فرار کنید!
‫از اینجا خارج شید!
‫هم‌رزم کوون
‫گرفتنش؟ به چه اتهامی؟
‫واسه پخش کردن روزنامه‌های شورشی‌
‫ولی یه چیز عجیبی هست. بهم گفتن ‫اونو داخل زندان عادی ننداختن
‫پس کجا؟
‫بردنش بیمارستان اونگ‎‌سئونگ
‫چی؟
‫همینجا ول‌مون می‌کنن؟
‫هم‌رزم لی این‌هیوک؟
‫تو کی هستی؟ آهای
‫- وایسا، تو اهل چوسانی؟ ‫- ببخشید
‫آهای، هوی. اینجا!
‫لطفاً به ما کمک کنید، آقا
‫لطفاً به ما کمک کنید از اینجا خارج بشیم
‫- می‌دونی هم‌رزم لی این‌هیوک کیه؟ ‫- من به کمکت نیاز دارم آقا. گوش کن
‫دو تا بچه توی خونه دارم که منتظرم هستن
‫خواهش می‌کنم آقا، باید برم به ‫بچه‌هام غذا بدم. میشه کمکم کنید؟
‫لطفاً کمکم کنید برگردم خونه! ‫خواهش می‌کنم آقا!
‫متأسفم خانم. من الان ‫یه مأموریت واجب‌تر دارم
‫نه، نه، نه، آقا. کمکم کن!
‫اینجا! ما اینجاییم!
‫- اینجاییم! ‫- آقا، به ما کمک کنید، التماس می‌کنم
‫- خیلی متأسفم ‫- خواهش می‌کنم آقا! نـه!
‫خواهش می‌کنم کمکم کن، آقا!
‫هم‌رزم کوون!
‫ممنون که اومدی دنبال‌مون
‫خیلی‌خب حالا درمون بیار. ‫عجله کن ما رو از اینجا ببر بیرون.
‫الان وقت ندارم. ‫توی موقعیت بدی هستم.
‫وایسا، منظورت چیه؟
‫مگه... مگه نیومدی اینجا ‫که کمکمون کنی فرار کنیم؟
‫ازت می‌خوام بهم بگی ‫دینامیت‌ها رو کجا قایم کردی
‫تا قبل از گردهمایی بزرگ ‫کمتر از ده روز وقت داریم
‫بعید می‌دونم دیگه ‫همچین فرصتی دستمون بیاد
‫باید بهم بگی، هم‌رزم لی. ‫کجا قایمش کردی؟ کجاست؟
‫بهت نمیگم
‫اول جفت‌مون رو از اینجا خلاص کن
‫الان نمی‌تونم این کار رو بکنم
‫گوش کن، اول بهم بگو دینامیت‌ها کجان
‫قول میدم به محض اینکه ‫برم بیرون، برمی‌گردم
‫یه راهی پیدا می‌کنم که جفت‌تون رو ‫از اینجا خلاص کنم. بهت قول میدم.
‫- ما رو بیار بیرون وگرنه هیچی بهت نمیگم ‫- بگو کجاست!
‫گوش کن!
‫اینجا یه جهنم‌درّه‌ست!
‫این یه زندان عادی نیست!
‫هم‌رزم کوون، اگه ما رو از اینجا خلاص نکنی
‫هیچی بهت نمیگم
‫دینامیت‌ها رو بهت نمیدم
‫جُم نخور
‫دستات رو ببر بالا!
‫این چی بود؟ این دیگه چجور هیولایی بود؟
‫روحمم خبر نداره اون جونور چی بود. ‫هرچند، مطمئنم همینجا خلق شده.
‫عجله کن. باید یه راه خروج پیدا کنی
‫می‌تونیم خودمون رو ‫به تهویه‌ی مرکزی برسونیم
‫پشت شوفاژخونه‌ایـه که الان توش هستیم
‫بیا اون طرفی بریم
‫چاقوت رو بنداز
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫چاقو روی زمین
‫«هیولای گیونگ‌سئونگ» ‫«مابین انکار و حقیقت»
‫«قسمت پنجم: درماندگی»
‫بهت گفتم چاقوت رو بنداز!
‫چائه‌اوک. بیا کاری که میگه رو بکنیم
‫چرا؟ در هر صورت جفتمون رو می‌کشه
‫الان توی بد موقعیتی هستیم، ‫همه‌ چی بر ضد ماست
‫قضیه همیشه برای تو کاریـه، مگه نه؟
‫همیشه سریع وا میدی
‫من سریع می‌تونم مشکل رو حل کنم
‫مدیریت بحران توی خونِ منـه، ‫حتی بدترین نوعش
‫اسمش رو بذار انعطاف‌پذیری
‫الان وقت جوک گفتن نیست، ته‌سانگ
‫حداقل از دست اون هیولای ‫وحشتناک فرار کردیم
‫واقعاً تونستیم فرار کنیم؟
‫سؤالم اینـه که هیولای واقعی کیه
‫این آخرین هشدارتـه
‫چاقوت رو بنداز و بخواب ‫روی زمین، همین حالا!
‫اگه هر دومون اینجوری بمیریم، ‫انگار به اونا باختیم
‫فعلاً تسلیم شو
‫تو دایره‌لغاتِ من، ‫چیزی به اسم تسلیم وجود نداره
‫معمولا، من هم همینطورم، ‫ولی این فرق می‌کنه
‫بهم اعتماد کن. چاقو رو بنداز
‫می‌خوام خودمون رو ‫زنده نگه دارم تا اینجا نمیریم
‫تکون نخور!
‫هنوز داریم دنبال اون هیولا می‌گردیم، قربان
‫چند سرباز از جوخه‌ی اول کشته شدن؟
‫همه‌شون. هیچکس زنده نموند
‫داری میگی
‫اون موجود خودش به تنهایی ‫بلده از آسانسور استفاده کنه؟
‫چطور گذاشتی این اتفاق بیفته؟
‫- اون هم زیر دماغت! ‫- عذر می‌خوام، قربان
‫بهمون حمله شده بود. ‫یهویی بهمون شبیخون زدن، قربان.
‫خب اون هیولا الان کجاست؟ ‫کسی می‌دونه؟
‫نگران نباشید قربان. ‫آسانسور اصلی قبلاً از کار افتاده
‫و مسلسل‌چی‌ها توی تمام ‫مسیرهای طبقه‌ی اول زیرزمین
‫مستقر شدن
‫الان موقعیت تحت کنترلـه
‫مطمئنم به زودی همه چی تموم میشه
‫می‌دونی بیشتر از همه ‫از چی بدم میاد، سرباز؟
‫مشکلاتی که میشه ‫به کل ازشون اجتناب کرد
‫و چیزی که بیشتر بدم میاد اینه که ‫اون مشکلاتی که می‌شد ازشون اجتناب کرد
‫درست شدن‌شون خیلی طول بکشه
‫ببخشید، جناب مدیر
‫مثل یه دختر دبیرستانی رقت‌انگیز و ‫درمونده عذرخواهی می‌کنی
‫به جای اینکه راه‌ حلی ‫واسه مشکل پیدا کنی
‫از نظر من، تو مایه‌ی سرافکندگی ‫هستی، آقای سوما
‫شما، ماجرا رو حل کنید ‫قبل اینکه اتفاق بدتری بیفته
‫مفهومـه؟
‫بله، قربان!
‫دکتر ایچیرو، یه مزاحم رو دستگیر کردیم
‫ببین کی اینجاست
‫ارباب جوان شرکت بوگانگ
‫شنیدم خیلی آدم دردسرساز و ‫رو مخی هستی
‫انگار الان توی بد دردسری افتادی
‫دوستت جانگ ته‌سانگ هم باهات اومده؟
‫من هیچ ارتباطی با اونا ندارم، ‫پس ولم کن برم
‫ای شورشی عوضی
‫درست گفتم؟
‫لطفاً به پدرم نگو شورشی‌ام، باشه؟
‫مراقب حرف زدنت باش
‫چطور جرأت می‌کنی با من ‫اینطوری حرف بزنی؟
‫برام مهم نیست پدرت کیه
‫فقط بدون اگه توی این بیمارستان بمیری، ‫برای هیچکس مهم نیست
‫خرفهم شدی؟
‫- ببریدش آزمایشگاه ‫- اطاعت!
‫می‌تونیم ازش به عنوان اهرم فشار برای ‫گرفتن بودجه‌ از پدرش استفاده کنیم
‫زمان‌بندی بهتر از این نمی‌شد
‫می‌خوام یه درسی بهش بدم، ‫ولی زنده می‌مونه
‫برو تو!
‫این در رو باز کنید! ‫بازش کنید!
‫در رو باز کنید!
‫بذارید برم! بذارید برم!
‫تکون نخور!
‫قربان!
‫چیه؟
‫جوخه‌ای که توی بخش کنترل بیماری بود
‫دو تا مزاحم توی طبقه‌ی دوم ‫زیرزمین پیدا کرده
‫دارن می‌برن‌شون پیش ستوان کاتو
‫اونا کی هستن؟
‫مزاحم‌هایی که دزدکی ‫وارد بیمارستان شدن، قربان
‫این ارباب جانگـه
‫- ارباب جانگ؟ واقعاً؟ ‫- اون ارباب جانگـه
‫ساکت!
‫اینی که اینجاست رو می‌برم
‫- بیاریدش ‫- بله قربان
‫وایستید! کجا داریم می‌ریم؟
‫- پس اون چی؟ ‫- اون همینجا می‌مونه!
‫دست بهش نزن!
‫چیه؟
‫این زنتـه؟
‫بریم
‫همونجا که هستی بمون! ‫قول میدم برگردم سراغت!
‫تو دیگه مال منی!
‫همونجا که هستی بمون. پیدات می‌کنم! ‫بهت قول میدم! برمی‌گردم سراغت!
‫ممکنه اون هیولا باهوش‌تر از ‫چیزی باشه که انتظارش می‌رفت
‫خودش به تنهایی یاد گرفته ‫چطوری از آسانسور استفاده کنه
‫الان بیشتر از یک ساعته که ندیدیمش
‫موندم دنبالِ چیه
‫مزاحم‌ها رو دستگیر کردیم، ستوان
‫گویا میگن که هیولا رو دیدن
‫حالا بالاخره من و تو می‌تونیم صحبت کنیم
‫خب چرا دزدکی وارد این ساختمون شدید؟
‫قصد چه کاری داشتید؟
‫اینجا دنبالِ یکی هستم
‫می‌دونستی که اینجا بودنت غیرقانونیـه
‫با این‌حال بی‌اجازه وارد شدی. چرا؟
‫باشه، پس الان بودن من ‫داخل این بیمارستان غیر قانونیـه
‫ولی یجوری می‌تونین ‫اینجا روی آدم‌ها آزمایش کنین؟
‫به من
‫احترام
‫بذار
‫چطور اول تو یه‌کم بهم احترام بذاری ‫به جای اینکه منو بزنی و هلم بدی؟
‫چرا به هر دری می‌زنی که بهت توجه کنم؟
‫چطوره از اول شروع کنیم؟
‫چرا امشب دزدکی وارد این ساختمون شدی؟
‫حقیقت رو بهم بگو!
‫از جون من چی می‌خوای؟
‫بمب‌گذاری‌های اخیر توکیو. ‫شنیدی دیگه؟
‫بگی‌نگی، ولی اون چه ربطی به این داره؟
‫من قصد ندارم برگردم خونه
‫حتی وقتی جنگ تموم بشه
‫خانواده‌ام از اینجا خوش‌شون میاد
‫گیونگ‌سئونگ جای قشنگیـه و ‫اونا هم نمی‌خوان برگردن
‫باشه، خب؟
‫یه پول درشت و یه خونه‌ی قشنگ بهم میدی
‫می‌خوام یه مغازۀ جدید هم باز کنم
‫اگه اینا رو برام فراهم کنی، ‫زنده از این بیمارستان میری
‫پیشنهاد من اینـه
‫اون‌وقت چی باعث شده ‫فکر کنی من موافقت می‌کنم؟
‫یکی بهم بدهکاری. زنده‌ای ‫چون قبلاً کمکت کردم
‫میشه یه نگاهی داخل گاریت بندازیم؟
‫می‌خوای جای دیگه‌ای رو هم بررسی کنی؟
‫نه. شب خوبی داشته باشید، ‫آقای ساچیموتو
‫راستش رو بخوای، غافلگیر شدم
‫با اینکه می‌دونستم به خاطر آکیکو اومدی اینجا
‫انتظار نداشتم به بچه‌ها هم کمک کنی
‫اسمش میونگ‌جائـه. کجاست؟
‫بیخیال شو
‫محاله بتونی آزادش کنی
‫پس بیخیالش شو و بدون اون برو
‫اون پایین توی زندان، کلی آدم ‫اهل چوسان رو حبس کردید
‫قصد دارید با اون همه
‫زن و بچه‌ی بی‌گناه چیکار کنید؟
‫اون هیولای وحشتناک چطور؟
‫اصلاً درست کردن اون جونور چه فایده‌ای داره؟
‫دارن آزمایشات زیست‌شناختی انجام میدن؟
‫اون همه زندانی واسه آزمایش کردن هستن؟
‫این یعنی
‫قراره پیشنهادم رو رد کنی؟
‫چائه‌اوک کجاست؟
‫زنی که همراه من دستگیر شد کجاست؟
‫به نظر درد داشت
‫- داره کتک می‌خوره ‫- خوب حالش رو جا آورد
‫اگه واقعاً می‌خوای زنده از اینجا بری
‫اون‌وقت پیشنهادم رو قبول می‌کنی ‫و خودت رو نجات میدی
‫اگه بدون میونگ‌جا از اینجا برم ‫در هر صورت می‌میرم
‫پس چرا بهم نمیگی اون دو زن کجا هستن؟
‫وگرنه معامله‌ای در کار نیست
‫چرا دزدکی وارد این ساختمون شدید؟ ‫نقشه‌تون چی بود
‫همین الان جوابم رو بده!
‫برو بمیر، خب؟
‫بیا بگیرش
‫من خیلی خوب بلدم
‫چطوری زن کله‌شقی مثل تو رو مُقُر بیارم
‫شاید بتونی با زور بهم تعرض کنی
‫ولی این هیچ قدرتی بهت نمیده
‫هنوز اینو نفهمیدی؟
‫زنیکه‌ی عوضی
‫می‌کُشمت!
‫کافیه!
‫فعلاً کافیه، گروهبان هاندا
‫ستوان، باید یه درسی بهش بدم. ‫اون کله‌شقـه.
‫هنوز متوجه نشدی؟
‫اون اصلاً ازت نترسیده
‫حق با تو بود
‫درست وقتی فکر می‌کنی
‫شکوفه‌های گیلاس، کاملاً گل دادن
‫شروع به ریختن می‌کنن
‫خانم ناول
‫از ارباب جانگ خبری ندارید؟ ‫برنگشته؟
‫پس هنوز برنگشته؟
‫لابد دیشب اصلاً استراحت نکردی، ایشیکاوا
‫بی‌قرار بودی
‫خب
‫انگار فقط من تا دیروقت ‫بیرون نبودم، مگه نه؟
‫درسته
‫بفرمایید بشینید، قربان
‫پیغامت به دستم رسید و ‫فوراً خودمو رسوندم
‫پس لطفاً بهم بگو چه خبره
‫- چیزی واسه نوشیدن نمی‌خواید؟ ‫- اگه یه‌کم آب بدید ممنون میشم
‫می‌خواستم راجع به پسرتون صحبت کنم
‫متأسفانه خودش رو به دردسر انداخته
‫دیشب، موقع ورود غیرقانونی داخل ‫بیمارستان اونگ‌سئونگ دستگیرش کردن
‫خیلی خجالت‌آوره. شرمنده‌ام. ‫روم سیاه.
‫به نظر من وضعیت رو دستِ کم گرفتید
‫این وضعیت خیلی جدی‌ـه
‫قضیه بیشتر از دزدکی وارد شدنـه
‫اینطور که شنیدم شورشی هم هست
‫اگه پسرت به جرمی محکوم بشه
‫خانواده و شرکتت در معرض ‫خطر بزرگی قرار می‌گیره
‫پس تو یه شورشی هستی؟
‫دنبالِ چی هستی؟
‫استقلال چوسان؟
‫یه همچین چیزی؟
‫راستش رو بخوای
‫شکنجه معمولاً اولین گزینه‌ام نیست
‫به نظرم خسته کننده‌ست، ‫شلوغ‌کاری داره و ناخوشاینده
‫در عوض، ترجیح میدم
‫بندازمت توی یکی از محفظه‌ها کنار بقیه
‫سرت رو بشکافم، شکمت رو ‫بُرش بدم، ساده‌تره
‫می‌خوام اسم دوستانِ مزاحمت رو بنویسی
‫و دلیل ورود غیرقانونی‌تون رو، ‫به همراه افرادی که داشتی باهاشون کار می‌کردی
‫یه ساعت وقت داری
‫اگه اسمشون رو ننویسی، ‫همینجا زندانی می‌مونی
‫ولی بعدش، پهنت می‌کنیم روی ‫میز کالبدشکافی و یه تفریحی می‌کنیم
‫برای چوسانی آزاد و مستقل می‌جنگی
‫رویای بزرگی داری. ‫اینو اعتراف می‌کنم.
‫باید بدونی که سرنوشت شرکت پدرت ‫به مدیر ایچیرو بستگی داره
‫عجب احمقی هستی ها
‫اگه تونستی بری اون پایین
‫میشه دنبال برادر کوچولوی من هم بگردی؟
‫اسمش «اوه سانگ‌دئوک»ـه
‫زیر گوش راستش یه ماه‌گرفتگی هست
‫تقریباً به اندازه‌ی یه بند انگشتـه
‫چرا این کار رو با خودت می‌کنی، جون‌تاک؟
‫مشکلاتت هر چی که هست، ‫راه حلش نوشیدنی خوردن نیست
‫آره، ولی اقلاً بعد از ‫بالا آوردن حالم بهتر میشه
‫خانواده‌ات تا الان چند بار خبرت رو گرفتن
‫گمونم بهتره بری خونه
‫ته‌سانگ
‫من از معاملات تجاری پدرم خجالت می‌کشم
‫پدرم از خیانت به کشورش، ‫خیلی پولدار شده
‫باورت میشه؟
‫از اینکه همچین زندگی مرفهی دارم، ‫از خودم بدم میاد
‫در عین حال، خیلی خوش‌شانسم
‫همون کسایی که به خاطر پول پدرم ‫پاچه‌خواری‌شو می‌کنن
‫همونایی هستن که هر وقت رومون رو ‫برمی‌گردونیم، محکوم‌مون می‌کنن
‫اونا نمی‌دونن ما پشت صحنه چیکارا می‌کنیم
‫واسه همینـه هر کسی رو ‫که به تو یا خانواده‌ات
‫چپ نگاه کنه می‌زنم لت و پار می‌کنم
‫تو یه چیز دیگه هستی، می‌دونستی؟
‫همون موقع هم از همه بهتر مشت می‌زدی ‫ولی هیچ‌وقت شورشی رو رهبری نکردی
‫چون همیشه تمرکزم ‫روی امرار معاش بود
‫تو خیلی باهوشی. ‫و به شدت لایقی.
‫پس چرا مغازۀ گرو فروشی آخه؟
‫خب، با توجه به جذابیت و استعدادهام
‫کاملاً بهم میاد، می‌دونی؟
‫تو اصلاً...
‫اصلاً تا حالا رویای بزرگتری ‫واسه خودت نداشتی، ته‌سانگ؟
‫تو همیشه اهل رویاپردازی بودی
‫ده ساله داری همین رو ازم می‌پرسی
‫خسته نشدی؟
‫باطن خوبی داری
‫تو تنها دوستمی که صداقت و میهن‌پرستی و
‫همه چیزم رو می‌فهمه
‫پس یالا! توی انجمن وطن‌دوستان ‫بهمون ملحق شو، ته‌سانگ
‫ولم کن، جون‌تاک. نمی‌خوام ‫کت و شلوار جدیدم بوی نوشیدنی بگیره
‫بیا برای کشورمون خوب زندگی کنیم و ‫جوون‌مرگ بشیم!
‫نظرت چیه؟
‫نمی‌خوام، باشه؟
‫می‌خوام یه زندگی طولانی بدون تو داشته باشم
‫آهای! وایسا! وایسا!
‫صبر کن، ته‌سانگ! هنوز حرفم ‫تموم نشده. حرفم تموم نشده.
‫فکر کنم ارباب خرپول ‫خانه گنجینۀ طلایی هم
‫نمی‌تونه از زندان فرار کنه
‫به فکرت نرسید قبل از اینکه وارد ‫بیمارستان بشی، به چند تا ژاپنی رشوه بدی؟
‫اصلاً چطور یکی مثل تو ‫سر از اینجا در آورده؟
‫خودم هم کنجکاوم
‫به خاطر یه زنی ‫به اسم میونگ‌جا اینجام
‫وایسا
‫شاید به خاطر کمیسر ایشیکاوا اینجام؟
‫نه، وایسا
‫یا شاید همه‌اش تقصیر زنشـه
‫پس...
‫با هم‌رزم کوون اومدی داخل؟
‫صرفاً جهت اطلاع
‫لیاقت ندارم اسمم با اون ‫توی یه جمله برده بشه
‫دوستم هدف شریفی داره
‫اون جونش رو واسه یه هدف شرافتمندانه به خطر ‫انداخته و من فقط می‌خوام یه دختر رو نجات بدم
‫هرچند، در کل، ‫زندگی آدم‌ها به نظر ناچیز میاد
‫بنا به دلایل نامعلوم، ‫خیلی از مرگ می‌ترسم
‫نه. خیلی حرف زدم، مگه نه؟
‫بهتره دست از وراجی بردارم ‫و آماده‌ی خروج از اینجا بشم
‫منظورت چیه؟
‫چطور قراره از اینجا خارج بشی؟
‫من جانگ ته‌سانگ هستم
‫فکر می‌کنید یه آدم پولدار و ‫بانفوذ مثل من توی گیونگ‌سئونگ
‫بدون اینکه داخل آدم ‫داشته باشه، میاد اینجا؟
‫اینا شرایط من هستن. ‫این سه چیز رو برام فراهم کن.
‫به خانم ناول توی خانه ‫گنجینۀ طلایی زنگ می‌زنی
‫ارباب جانگ؟
‫بله
‫خودم هستم، بله
‫ارباب جانگ یه پیغام برات داره. ‫باید بنویسیش.
‫حاضرم. بفرما
‫درخواست دومت چیه؟
‫همه‌ی افراد گشتی و سربازهاتون رو ‫از سلول‌های زندان دور کن
‫هر دوتون با من بیاید
‫همین الان، قربان؟
‫مربوط به نمونه‌ی آزمایشگاهی ‫توی طبقه‌ی چهارم زیرزمین‌ـه
‫پس خفه شید و از دستورام پیروی کنید!
‫بله قربان
‫آهای!
‫تو که اونجایی! تو هم بیا!
‫بله قربان!
‫وایسا، وایسا! ‫بذار ما هم باهات بیایم، ارباب جانگ!
‫- ما رو هم با خودت می‌بری؟ ‫- آقای جانگ، ما رو ول نکن!
‫- لطفاً ما رو هم ببر ‫- کمکمون کن، ارباب جانگ!
‫وایسا، وایسا. ارباب جانگ
‫فقط یه نیم ساعتی صبر کنید. ‫برمی‌گردم همه‌تون رو در میارم.
‫چطور توقع داری باور کنیم؟
‫اگه برنگردی چی؟
‫خیلی بدگمانی، مگه نه هم‌رزم لی؟
‫قول میدم برگردم، خب؟
‫پس همینجا صبر کنید تا برگردم. ‫تکون نخورید.
‫باشه
‫- ارباب جانگ، مراقب باش ‫- وایسا وایسا، ارباب جانگ!
‫شرمنده، درخواست سومت زیادیـه. ‫اگه بری دنبال اون دختره بگردی، ممکنه بمیری.
‫خودم تصمیم می‌گیرم که امشب بمیرم یا نه
‫یون چائه‌اوک
‫کجا نگهش می‌دارن؟
‫اینو بپوش
‫ممنون بابت لباس
‫من زیاد توی گیونگ‌سئونگ نبودم
‫قبلش توی منچوری بودم
‫پس توی بخش کنترل بیماری کار می‌کردی؟
‫اون هیولا رو از منچوری آوردی اینجا؟
‫تو کی هستی؟
‫با گروه مقاومت هستی؟
‫مادرم ده سال پیش ناپدید شد و ‫از اون موقع دارم دنبالش می‌گردم
‫وقتی داشتم دنبال مادرم می‌گشتم
‫دیدم توی مانوول چه آزمایشاتی ‫رو مردم چوسان انجام دادید
‫اصلاً تصور نمی‌کردم توش گیونگ‌سئونگ ‫از جزیره‌ی مانوول بشنوم
‫می‌خوام بدونم چرا اون هیولا رو ‫برداشتی آوردی گینوگ‌سئونگ
‫می‌دونی، به عنوان یه دانشمند، ‫من همیشه کنجکاوم
‫به چیزی که خلق می‌کنم علاقمند میشم
‫ولی توقع ندارم
‫این رو درک کنی
‫احیاناً
‫من و تو قبلاً همدیگه رو ندیدیم؟
‫چشمات
‫برام کمی آشناست
‫گفتی اسم مادرت
‫که خیلی وقته گم شده چیه؟
‫اسم ژاپنیش...
‫سیشین بود
‫بگو کی هستی
‫خب اسمم...
‫چوی سئونگ سیمـه
‫یا سیشین
‫ولی چرا؟
‫چرا از مادرم می‌پرسی؟
‫گفتی اون هیولا رو دیدی
‫از نزدیک که دیدیش چطور بود؟
‫ترسناک بود
‫نکته‌ی خاص دیگه‌ای ‫از اون هیولا متوجه نشدی؟
‫هیچیش برات آشنا نبود؟
‫چطور؟
‫جونم رو برداشته بودم و داشتم فرار می‌کردم
‫پس وقت نداشتم دقیق‌تر نگاهش کنم
‫حالا نوبت منـه که به جواب‌هام برسم
‫چرا ازم راجع به سیشین پرسیدی؟
‫چی می‌دونی؟
‫مادرم رو این اطراف دیدی؟
‫تو قبلاً گروهبان رو حسابی عصبانی کردی
‫چه فایده‌ای داره اینطور به خودت زجر میدی؟
‫رفتارِ من در قبالِ اون مهم نبود
‫بازم کار خودش رو می‌کرد
‫شاید حق با تو باشه
‫- ببریدش ‫- بله قربان
‫دیگه دستت بهش نخوره ‫تا وقتی خودم اجازه بدم
‫و اگه از دستورم سرپیچی کنی
‫به یه سرباز عادی ‫تنزل درجه پیدا می‌کنی
‫شیرفهم شد؟
‫بله قربان
‫هنوز کارم باهات تموم نشده
‫بالا بری پایین بیای می‌کُشمت
‫خیلی دوست دارم تلاشت رو ببینم
‫چون تو فقط یه سرباز دون‌پایه‌ای
‫- سرباز دون‌پایه؟ ‫- سرباز دون‌پایه؟
‫- سرباز دون‌پایه ‫- سرباز دون‌پایه
‫خفه شید
‫هوس مُردن کردی؟
‫هان؟
‫افسر آسانو دنبال شما می‌گرده، قربان
‫- از کدوم طرف بریم؟ ‫- بریم چپ...
‫لعنتی
‫شاید پسرم خام و بی‌تجربه باشه، ‫ولی تنها پسرمـه
‫تنها فرزندیـه که دارم
‫پس لطفاً پسرم رو آزاد کنید
‫آقای ایچیرو، بهتون التماس می‌کنم. ‫التماس می‌کنم اونو ببخشید، قربان.
‫لطفاً رحم داشته باشید، آقای ایچیرو
‫منو گذاشتی لای منگنه
‫بذار ببینیم چی میشه
‫همه‌اش داخل کیفـه؟
‫بله قربان
‫همه‌ی کارهایی که بهم گفته بودید انجام دادم
‫اون آدم دم‌دمی مزاجی‌ـه
‫باید نقشه‌ی جایگزین هم آماده کنیم
‫بله قربان
‫چرا این کار رو به ما نمی‌سپارید؟
‫شما از خانه گنجینۀ طلایی هستید؟
‫صد درصد
‫ما هم یه نقشه‌ای داریم
‫بیاید با هم همکاری کنیم، ارباب کوون
‫«دلم برات تنگ شده ‫چائه‌اوک، دختر عزیزم»
‫من و تو قبلاً همدیگه رو ندیدیم؟
‫چشمات انگار برام کمی آشناست
‫گفتی اسم مادرت که ‫خیلی وقته گم شده چیه؟
‫من می‌خوام
‫زنده بمونم
‫می‌خوام زنده بمونم...
‫تا بتونم ببینمت
‫دختر
‫عزیزم
‫چائه‌اوک، کجایی؟
‫وای، مامان
‫دارم از گشنگی می‌میرم
‫چقدر دیگه مونده؟
‫یه ساعت دیگه مونده
‫- عجب چیزیـه ‫- چیه؟
‫کارامل؟
‫چرا باید یکی همچین چیز ‫باارزشی رو بندازه زمین؟
‫یکی دیگه هم هست
‫چائه‌اوک، حالت خوبه؟
‫مشکل چیه؟ چی شده؟ ‫کسی بهت صدمه زد؟
‫چی شده، مشکل چیه، چائه‌اوک؟
‫مادرم داخل این سلول بوده
‫از کجا می‌دونی؟
‫«دلم برات تنگ شده ‫چائه‌اوک، دختر عزیزم»
‫پس صد درصد اینجا بوده
‫و گمونم هنوز هم اینجا باشه
‫درک می‌کنم چه حالی داری، ‫ولی باید یه راهی برای خروج پیدا کنیم
‫وگرنه اینجا گیر میفتیم
‫ارباب جانگ، راهمون اینجا جدا میشه. ‫من تنهایی ادامه میدم.
‫پس طبق نقشۀ اولیه‌ات ادامه بده
‫چائه‌اوک، نقشه‌ی اولیه هم شامل تو می‌شد
‫وقتی می‌دونم اون یه جایی داخل ‫همین ساختمونـه، محاله بذارم برم
‫میرم مادرم رو پیدا کنم
‫گوش کن
‫هر طبقۀ اینجا پر از سربازه
‫اونا تا دندون مسلح هستن و ‫دارن دنبال ما می‌گردن
‫از همه مهم‌تر، یه هیولا توی این بیمارستانـه
‫که اصلاً نمیشه تکی شکستش داد
‫پس به جاش، این یکی چطوره؟ ‫فعلاً هر دومون بهتره فرار کنیم
‫وقتی خارج شدیم، یه راه دیگه پیدا می‌کنیم ‫که از مادرت اطلاعات بگیریم
‫اگه اینجا بمونی، اون هیولا ممکنه ‫زخمیت کنه یا بدتر، بُکشتت
‫چطور قراره به تنهایی از خودت دفاع کنی؟
‫و اگه اتفاق بدی برات بیفته، من...
‫ممنون بابت همه چی
‫شرمنده که نشد تا آخر خط ‫باهات بمونم، ارباب جانگ
‫واقعاً مجبوری بری؟
‫ده سال شده
‫توی این مدت، هر جا که ‫فکرش رو بکنی رفتم
‫به امید پیدا کردن مادرم
‫حالا برای یه بارم که شده، ‫بالاخره می‌دونم کجاست
‫پس میرم پیداش کنم
‫هر چی شد، زنده بمون
‫خانه گنجینۀ طلایی
‫ارباب جانگ ته‌سانگ
‫کارآگاه یون چائه‌اوک
‫کارآگاه یون جونگ‌وون
‫برای پیدا کردن لی این‌هیوک ‫از انجمن وطن‌پرستان
‫این دیگه چیه؟ ‫بقیه کجا رفتن؟
‫تو اونو می‌شناسی
‫توی همون سلولی که منو ‫انداختید توش زندانی بوده
‫بهتر بهم بگی کجاست
‫جوابم رو بده!
‫می‌خوام همین الان منو ببری پیشش