‫ما تحقیقات و آزمایشات گسترده‌ای
‫در مورد محدودیت‌های بدن انسان انجام دادیم
‫«نمونه‌ی 871»
‫در طی یکی از اون آزمایش‌ها اتفاقی ‫وجود انگل ناجین رو کشف کردیم
‫پس همه‌اش تصادفی بود؟
‫مثل پنی‌سیلین که اتفاقی کشف شد
‫دقیقاً مثل اینکه چطور کشف تصادفی اون کپک
‫مسیر تاریخ بیماری‌های انسانی رو تغییر داد
‫«گزارش آزمایشات»
‫کشف ناجین هم بشریت رو ‫به مرحله بعدی تکامل سوق میده
‫منظورت توانایی التیامـه؟
‫شاید
‫ولی ما معتقدیم پتانسیل بیشتری داره
‫که اینطور
‫ممنون بابت توضیح‌تون
‫مدیر ایچیرو به زودی برمی‌گرده ژاپن
‫می‌تونی به جای اون ‫رئیس بیمارستان اونگ‌سئونگ بشی
‫و آزمایشات فعلی‌ـت رو تکمیل کنی
‫من با تمام توان ازت پشتیبانی می‌کنم
‫نمی‌تونم تضمین کنم چقدر زمان می‌بره ‫یا چقدر بودجه نیازه
‫فعلاً هیچی قطعی نیست
‫مهم نیست
‫هر چی باشه، من فقط سیشین رو می‌خوام
‫وظیفه‌ات اینـه که کاری کنی ‫کاملاً مطیع من باشه
‫فقط همین کار رو باید انجام بدی
‫آقای ایشیکاوا
‫خب، پس همه‌اش کار تو بود؟
‫طی سه روز گذشته با این حالت
‫ول می‌چرخیدی و مردم رو می‌کُشتی؟
‫آقای ایشیکاوا
‫چه بلایی سر تو اومده، آکیکو؟
‫کمکم کنید، آقای ایشیکاوا
‫برگرد به بیمارستان اونگ‌سئونگ
‫بیشتر از ده نفر رو به قتل رسوندی
‫به هر حال اعدام میشی، آکیکو
‫بچه چی؟
‫بچه‌مون...
‫خودت رو نگاه کن!
‫چطور هنوز می‌تونی توقع داشته باشی ‫که اون بچه رو مال خودم بدونم؟
‫اوضاع رو برام از این سخت‌تر نکن، آکیکو
‫خودت برو داخل
‫این آخرین لطفیـه که می‌تونم در حقت بکنم
‫معطل نکن و برو داخل
‫همین الان!
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫کمیسر!
‫کمیسر ایشیکاوا!
‫ببریدش داخل ماشین!
‫کمیسر! طاقت بیارید!
‫«هیولای گئونگ‌سئونگ» ‫«میانِ شکارچی و طعمه»
‫قسمت 9: بی‌رحمی
‫پدر
‫دارم میام داخل
‫چائه‌اوک
‫من میرم جایی که مادرت هست
‫آهای! تو کی هستی؟
‫ایست!
‫بایست وگرنه شلیک می‌کنیم!
‫اومدم اینجا همسرم رو پیدا کنم
‫برید به اونی که اسمش کاتوئـه بگید که
‫سیشینی که داره توی آزمایشگاه ‫زیرزمینی روش آزمایش می‌کنه
‫همسر منـه
‫من آخرین وظیفه‌ام رو به‌عنوان ‫شوهرش به انجام می‌رسونم
‫پس، چائه‌اوک
‫برو دنبال زندگیت
‫خواهش می‌کنم
‫قدر زندگیت رو بدون
‫سرهنگ کاتو، اون مرد رو آوردیم
‫تو شوهر سیشین هستی؟
‫بله
‫بذارید همسرم رو ببینم
‫ده ساله ندیدیش، درسته؟
‫چه حسی داره
‫که دوباره بعد از ده سال
‫زنت رو ببینی؟
‫ای عوضیه بدجنس
‫چطور...
‫چطور تونستید
عوضیا
لعنتیا
‫ولم کنید! ولم کنید!
عوضیا
‫لعنتیا، چطور تونستید ‫همچین کاری بکنید؟
‫چطور تونستید؟!
‫تونستیم با غذا آرومش کنیم
‫ولی حالا باید چیکار کنیم؟ ‫دوباره داره وحشی میشه
‫گمونم
‫هیچ راهی نیست جز اینکه ‫دخترش رو پیدا کنیم
‫چیکار کنیم؟
‫نمی‌تونیم چشم‌مون رو ‫روی این قضیه ببندیم
‫حتی اگه می‌خواستیم کمکش کنیم، ‫کار خاصی از دستمون بر نمی‌اومد
‫باید یه راهی پیدا کنیم
‫نمی‌تونی به بیمارستان اونگ‌سئونگ برگردی
‫حتی فکرشم نکن، باشه؟
‫اینجا رو نگاه!
‫آخه چرا باید همچین کار ‫شرورانه‌ای انجام بدید؟
‫بیمارستان واسه مداووای مردمـه، ‫نه ارتکاب همچین جنایت‌هایی
‫خب
‫من واقعاً در جریان اتفاقات اونجا نیستم
‫حالا که می‌دونی! ‫پس سعی کن یه راهی پیدا کنی!
‫ناسلامتی افسر پلیسی
‫متوجه یه عمل مجرمانه شدی! ‫قراره همینطوری دست روی دست بذاری؟
‫من فقط از دستورات تبعیت می‌کنم، ‫پس حتی اگه می‌خواستم کاری هم بکنم،
‫قدرت چندانی ندارم
‫خیلی به درد نخوری!
‫این واست بهانه میشه که چشم ‫روی اعمال نادرست‌شون ببندی؟
‫ببخشید...
‫شاید اینجا اداره‌ی امور دست شماها باشه
‫ولی انسانیت هم یه حد و مرزی داره!
‫اگه حد و مرزت رو نمی‌شناسی، ‫چطوری به خودت میگی انسان؟
‫فرقت با حیوون چیه؟
‫حق با شماست
‫بیاید تا وقتی این مسئله حل نشده ‫خانه‌ی گنجینه‌ی طلایی رو بسته نگه داریم
‫بعلاوه اگه آقای گو رو به ‫یه جای دیگه منتقل کنیم امنیتش بیشتره
‫نقشه‌ات چیه؟
‫وقتی مشکلی پیش میاد، ‫باید توی نطفه‌ خفه‌اش کنی
‫ارباب!
‫من دقیقاً دیدم توی ‫بیمارستان اونگ‌سئونگ چه خبره
‫اتفاقی که اونجا داره میفته ‫نباید واسه هیچ انسانی پیش بیاد
‫ولی شرط می‌بندم اونا ‫جلوی دنیا انکارش می‌کنن
‫و میگن اصلاً همچین کارهایی نکردن، ‫اصلاً از این خبرها نبوده
‫میونگ‌جا کلی آدم کُشت، ولی ببینید
‫حتی یه روزنامه هم از قتل‌ها ننوشت
‫نحوه‌ی کارشون این شکلیـه
‫طوری لاپوشونی می‌کنن که ‫انگار اصلاً اتفاقی نیفتاده
‫ولی قربان...
‫به قول خودت، مرز ‫حق و باطل خیلی مشخصـه
‫اگه الان چشم‌پوشی کنیم ‫چون فعلاً به ما مربوط نیست،
‫اون‌وقت در نهایت همین بلا سر همه‌مون میاد
‫بهمون بگو
‫که کمکی ازت برمیاد؟
‫متأسفانه کار خاصی از دست ما برنمیاد
‫- تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم ‫- جلوی خونریزی رو بگیرید!
‫- ولی اگه خونریزی ادامه پیدا کنه... ‫- بازم گاز بیار! حالا!
‫از گفتنش خیلی متأسفم
‫شاید به صبح نرسه، بانو مائدا
‫خب، مایه‌ی تأسفـه
‫ببخشید؟
‫به هر حال
‫لطفاً به همسرم خوب برسید
‫شب بخیر
‫پیداش کردم
‫بانو مائدا، یه پیغام از آقای شیرو دارید
‫چیکار داشتی می‌کردی؟
‫می‌دونی
‫فقط تماشا می‌کردم
‫از این بالا دنیا خیلی آروم به نظر میاد، نه؟
‫هیچ دردی نیست
‫مرگی نیست
‫و هیچ بی‌عدالتی‌ای
‫همه جا ساکتـه
‫الان دیدن حقایق توی این تاریکی سختـه
‫ولی مطمئنم همه
‫با تمام وجود، منتظرن این شب تموم بشه
‫میونگ‌جا چطور؟
‫چه بلایی سر اون اومد؟
‫انگار برگردوندنش بیمارستان اونگ‌سئونگ
‫و ایشیکاوا هم به شدت مجروح شده
‫پس پدر و میونگ‌جا هر دو ‫برگشتن به اون بیمارستان
‫یعنی ممکنه...
‫هیچ کاری ازمون برنیاد که جلوشون رو بگیریم؟
‫میشه باهام بیای؟
‫باید یه چیزی نشونت بدم
‫اینا چیه؟
‫این کلکسیون منـه
‫بعضی از اینا رو گرو گذاشتن و ‫دیگه کسی نیومد پس‌شون بگیره
‫و بقیه رو هم خودم خریدم
‫روال کار مغازه‌ی گرو فروشی همینـه دیگه
‫هر کالایی که میاد، قصه‌ی خودش رو داره
‫آره
‫اون گرامافون واسه وانگ سوبوک، ‫دختر اهل پیونگ‌یانگ بود
‫و...
‫اون کُتی که اونجا آویزونـه
‫آقای یونگ دونگ‌جو گرو گذاشتش ‫تا بتونه واسه دانش‌آموزاش غذا بخره
‫ولی نتونست برگرده که پسش بگیره
‫و این اثر هنری «نا های‌سئوک»ـه
‫اون یه نابغه بود که تابلوش توی ‫نمایشگاه هنری چوسان نمایش داده شد
‫گمونم زندگی یه هنرمند خیلی بخور و نمیره
‫خانم ناوول به خاطر اینکه قیمتش ‫رو خیلی بالا تعیین کردم، توبیخم کرد
‫ولی من از نقاشی‌هاش خوشم میاد
‫راستش چند تا دیگه از آثارش رو هم دارم
‫میشه
‫دستت رو بدی بهم؟
‫این دستبند رو از یه کشیش آمریکایی خریدم
‫به سنگی که وسطشـه میگن عقیق
‫شنیدم توی اروپا بهش میگن سنگ شانس
‫بفرما
‫از این به بعد فقط خوش‌شانسی میاری
‫کلی چیز جالب دیگه هم دارم
‫بعداً که وقت داشتیم می‌تونیم ‫یه نگاهی بهشون بندازیم
‫بیا
‫یه قولی به هم بدیم
‫اگه هر کدوم‌مون زودتر مُرد
‫اونی که زنده مونده باید اون یکی رو
‫به یاد داشته باشه
‫نظرت چیه؟
‫من زیاد بابت مُردن ناراحت نیستم
‫ولی اگه هیچکس توی این دنیا ‫نباشه که منو به یاد بیاره
‫این باعث میشه حس کنم کمی
‫تنها و بی‌کس هستم
‫شرمنده، ولی کار به اونجاها نمی‌کشه
‫چون ما دو نفر
‫در کنار هم هستیم، حتی توی خوشی‌ها
‫واقعاً فکر می‌کنی
‫اون خوشی‌ها از راه می‌رسن؟
‫آره
‫حواسم هست
‫که اون دوران شادی رو تجربه کنیم
‫به سلامت
‫مراقب خودتون باشید
‫حواست به مغازه باشه
‫یادت نره درها رو قفل کنی
‫چشم. خدانگهدار
‫ته‌سانگ!
‫پس در امانی
‫خدا رو شکر
‫چقدر خیالم راحت شد
‫از صمیم قلب تسلیت میگم
‫متأسفانه چاره‌ی دیگه‌ای ندارم، آقای ایشیکاوا
‫باید این کار رو بکنم ‫تا موقعیتم رو در اینجا حفظ کنم
‫لطفاً از بانو مائدا شاکی باش
‫همه‌ی اینا طبق خواسته‌ی اونـه
‫کمکم کنید
‫می‌خوام مرگ شوهرم شرافتمندانه‌تر باشه
‫یه کمیسر مقام دولتی
‫که به دست یه عوضیه چوسانی کُشته شده
‫تصور کنید که چقدر واسه ‫نیروی پلیس مایه‌ی آبروریزیـه
‫بله، خانم
‫«کمیسر ایشیکاوا حین دستگیری ‫قاتل سریالی چوسانی جانش را از دست داد»
‫ایشیکاوا امروز صبح مُرده
‫دوباره یه چوسانی شده آدم بده‌ی ماجرا
‫همیشه الگوش همینـه، نه؟
‫پنهان‌کاری می‌کنن، حقایق رو تحریف می‌کنن ‫تا اشتباهات خودشون رو لاپوشونی کنن
‫و اگه اینا جواب نده، دوباره ‫میرن سراغ مردم چوسان
‫به زلزله‌ی کانتو فکر کنید
‫ما نبودیم چیکار می‌کردن؟
‫هر وقت هر چی میشه ما رو سرزنش می‌کنن
‫مثل همیشه سراغ یکی از این دو روش میرن
‫یا می‌ندازن گردن شهروندان بی‌گناه
‫یا می‌ندازن گردن ما
‫چرا ما؟ مگه چه جرمی مرتکب شدیم؟
‫گمونم جرم‌مون زیادی دونستنـه
‫راجع به آزمایشگاه زیرزمینی توی بیمارستان، ‫اتفاقات اونجا و حتی میونگ‌جا
‫خب، نقشه‌ات چیه؟
‫بگو
‫مطمئنم این موقع صدام زدی بیام ‫چون یه نقشه‌ای توی سرت داری
‫حالا یکی هست که می‌خوام ازش محافظت بشه
‫واسه همین
‫می‌خوام خودم هم وارد معرکه بشم
‫می‌دونی واقعاً از چی می‌ترسم؟
‫داشتن یه رویا
‫توی این دنیای لاعلاج
‫مدیر ایچیرو، سفر بی‌خطر
‫هم‌رزم کوون
‫می‌ترسم اون امید واهی باورم رو ضعیف کنه
‫و شاید موقع انجام کاری که لازمـه دودل بشم
‫از همین می‌ترسم
‫واسه همین فعلاً ازت خداحافظی می‌کنم
‫ممنونم
‫ممنونم، ارباب جانگ
‫همیشه به یادت هستم
‫وایسا، صبر کن!
‫بدرود
‫وایسا!
‫می‌دونی من
‫بیشتر از همه از چی می‌ترسم؟
‫از دست دادنِ اونایی که ‫دلم نمی‌خواد از دستشون بدم
‫مدیر ایچیرو تیر خورده!
‫بگیریدش!
‫چی گفتی؟
‫با دینامیتی که داری
‫چندتا بمب می‌تونی بسازی؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫می‌خوای به انقلابی‌ها ملحق بشی؟
‫متأسفانه دیگه اون مراسم برگزار نمیشه
‫چی؟
‫ظاهراً مراسم ختم ایشیکاوا ‫توسط مقامات دولتی میزبانی میشه
‫اون مراسم فعلاً عقب افتاده
‫مُوثقـه؟
‫ما هنوز هیچی در این باره از منابع‌مون نشنیدیم
‫این اطلاعات از داخل بهم رسیده، ‫پس مطمئنم
‫درستیش رو ضمانت می‌کنم
‫در این صورت، چرا از بمب‌ها پرسیدی؟
‫شورش دیگه الان شکست خورده
‫امیدوار بودم زودتر از بمب‌ها استفاده بشه
‫پس نیومدی اینجا که کمکمون کنی، ‫اومدی بمب‌ها رو واسه خودت برداری
‫فراموشش کن. به قدر کافی شنیدم
‫لطفاً از اینجا برو
‫می‌خوای چطور از بمب‌ها استفاده کنی؟
‫- هم‌رزم لی ‫- بیمارستان اونگ‌سئونگ
‫نقشه‌ام...
‫اینـه که از روی نقشه محوش کنم
‫سرهنگ کاتو!
‫قربان!
‫یه مشکلی داریم، ارباب جانگ
‫راجع به اون کارآگاهـه، یون چائه‌اوک
‫دردسر درست کرده
‫چی شده؟ نمونه کجاست؟
‫نمی‌بینیمش
‫یه ساعت بود زیر نظر داشتیمش، ‫ولی هیچ حرکتی نداشت
‫و آسانسور؟
‫بسته شده
‫این تنها راه برای رسیدن به طبقات بالاییـه
‫که یعنی نمونه باید هنوز اون پایین باشه
‫منظورت چیه؟
‫چائه‌اوک ناپدید شده؟ کجا رفته؟
‫من هم نمی‌دونم
‫بعد اینکه اون زن به مدیر ایچیرو شلیک کرد
‫پلیس‌هایی که نزدیکش بودن ‫بلافاصله افتادن دنبالش
‫ولی بعدش اون ناپدید شد
‫پلیس‌های کلانتری جونگنو و اداره‌ی کل
‫از بون‌جئونگ تا جونگنو دارن دنبالش می‌گردن
‫ولی پیداش نکردن
‫دستور دادن مغازه‌ی تو هم بازرسی بشه
‫- پیداش کنید! ‫- بله قربان!
‫زود باشید! اینجا رو بگردید!
‫بله قربان!
‫چیکار دارید می‌کنید؟
‫وضعیت داره
‫از بد به بدتر تبدیل میشه
‫شاید این آخرین باریـه که می‌تونم
‫همچین اطلاعاتی بهت بدم، آقای جانگ
‫ممنون
‫چیزی که بهم گفتی خیلی مفید بود
‫بهتره بری
‫بهتره یه مدت نزدیک من آفتابی نشی
‫متوجهی؟
‫مراقب باش، آقای جانگ
‫یه دست نامرئی
‫داره همه چی رو کنترل می‌کنه
‫تو رئیس پلیسی و چطور گذاشتی ‫همچین اتفاقی بیفته؟
‫وسط روز روشن جلوی خونه‌ی ‫بانو مائدا تیراندازی شده
‫اونم وقتی عزاداره؟
‫از صمیم قلب عذر می‌خوام! ‫باید بیشتر مراقب می‌بودیم.
‫این نه تنها یه عمل خصمانه علیه ‫تمام کساییـه که الان اینجا حضور دارن
‫بلکه به وضوح یه اقدام تروریستیـه
‫باید بفهمی زیر سر کی بوده!
‫از این فرصت واسه پاکسازی اون شورشی‌های ‫چوسانی توی گیونگ‌سئونگ استفاده کنید
‫هر کسی دردسرسازه باید ترتیبش داده بشه!
‫- درسته! ‫- آره!
‫- نمی‌تونیم بذاریم این وضع ادامه پیدا کنه ‫- بیاید از شرشون خلاص بشیم!
‫الو؟
‫شیرو؟
‫چی شده؟
‫قول دادی دست از سر خانه گنجینه طلایی برداری
‫گفتی فقط لازمـه بهت بگم ‫اون دختر کاراگاه کجاست
‫ولی پلیس‌ها اومدن و ‫اینجا رو زیر و رو کردن
‫نه، دیگه نمی‌تونم این کار رو بکنم
‫من نیستم. فقط پولم رو بهم بدید
‫قول دادید منو سوار کشتی کنید برم توکیو
‫الان وقتش نیست
‫بعداً حرف می‌زنیم
‫الو؟
‫آقای گو
‫هنوز تکون نمی‌خوره؟
‫نه قربان
‫براش طعمه بندازید
‫دیگه نمونه‌ی آزمایشی نداریم، قربان
‫هنوز یکی داریم
‫آهای. بیا بیرون
‫آهای!
‫بیا کمک
‫یوکیکو مائدا؟
‫عزیزم
‫پس می‌دونی من کی‌ام
‫خانم یون چائه‌اوک
‫عجیبـه
‫افسران ژاپنی یهویی ساکت شدن
‫روزنامه! روزنامه بخرید
‫روزنامه!
‫روزنامه بخرید!
‫روزنامه!
‫و پاسگاه پلیس جونگنو؟
‫ظاهراً اونا هم جای یون چائه‌اوک رو پیدا نکردن
‫پس چرا اینقدر ساکت شدن؟
‫در حالت عادی، الان باید شهر زیر و رو می‌شد
‫هر چی که هست، به نظرم ‫با قبلاً فرق داره
‫بعلاوه مرگِ ایچیرو رو هم علنی نکردن
‫ارباب
‫خانم ناوول. چطور پیش رفت؟
‫خوب
‫ولی گمونم باید برید طبقه پایین
‫یه نفر اومده دیدن‌تون
‫خیلی‌خب پس
‫شما دو نفر رو تنها می‌ذارم
‫واسه چی اومده اینجا؟
‫مطمئن نیستم
‫همینطوری نشستن به همدیگه زل زدن
‫وایسا، بیم او رو نمی‌بینم. ‫کجا رفته؟
‫ولش کن
‫دیگه برنمی‌گرده
‫اون زن، خانم ناوول
‫قابل اعتماده؟
‫از وقتی بچه بودم برام مثل خانواده‌ بوده
‫چون مثل خانواده‌ هستن دلیل نمیشه ‫بتونی بهشون اعتماد کنی
‫نباید به راحتی به آدما اعتماد کنی
‫اونا از سر بدجنس بودن‌شون بهت خیانت نمی‌کنن
‫از سر ضعف‌شون بهت خیانت می‌کنن
‫و اکثر انسان‌ها ضعیفن
‫دلیل اومدن‌تون چیه؟
‫الکی منتظر نباش
‫خانم یون چائه‌اوک دیگه برنمی‌گرده
‫منظورت چیه؟
‫بهت که گفتم
‫علت خیانت شرارت نیست، ‫بلکه ضعفـه
‫اون زن اونقدر قوی نیست که
‫پشتت بایسته
‫می‌دونی کجاست؟
‫اون کجاست؟
‫بانو مائدا!
‫مُرده
‫و حدس بزن چی شده
‫قبل اینکه بری بیمارستان اونگ‌سئونگ ‫خیلی بیشتر ازت خوشم می‌اومد
‫انگار قبلاً می‌دونستی ‫سودت کجاست و ضررت کجا
‫ساده‌لوح شدی
‫قبلاً قوی‌تر بودی
‫لطفاً
‫به حالت قبلیت برگرد
‫ایشیکاوا، آکیکو و ‫اون بیمارستان رو فراموش کن
‫حتی یون چائه‌اوک رو
‫اون زن رو به فراموشی بسپر
‫مثل قبل زندگیت رو بکن
‫انگار که آب از آب تکون نخورده
‫اگه این کار رو بکنی، ‫خودت و خانه گنجینه طلایی
‫در امان هستید
‫مراقب باش، آقای جانگ!
‫یه دست نامرئی
‫همه چی رو کنترل می‌کنه
‫تو از کجا فهمیدی؟
‫من از همه‌ی نفوذم
‫توی بون‌جئونگ و جونگنو استفاده کردم، ‫ولی نتونستم هیچ ردی ازش پیدا کنم،
‫پس چطور
‫چطور از مرگش خبر داری؟
‫اگه به خاطر من نبود
‫تا الان دستگیر شده بودی
‫این مسئله که رابطه‌ی نزدیکی با زنی که ‫به مدیر ایچیرو شلیک کرد داشتی
‫واسه شورشی تلقی کردنت کافیـه
‫پس
‫دیگه هیچ کار خطرناکی نکن
‫آقای جانگ
‫یون چائه‌اوک کجاست؟
‫بهت که گفتم. اون مُرده
‫پس بذار جسدش رو ببینم
‫بس کن
‫اینقدر ناامیدم نکن
‫نمی‌خوام دشمن بشیم
‫یون چائه‌اوک!
‫کجاست؟
‫دیگه هیچوقت نمی‌بینیش
‫برام مهم نیست چیکار کردی. ‫پیداش می‌کنم.
‫چه مُرده باشه یا نه، ‫به هر قیمتی پیداش می‌کنم!
‫داری میگی قصد داری علیه من اقدام کنی؟
‫چطور یکی مثل من می‌تونه ‫حریف یکی مثل تو بشه؟
‫شما یه شهروند ژاپنی هستید ‫که قدرت یه خانواده‌ی اشرافی پشت‌تونـه...
‫اگه این رو می‌دونی، پس ساکت باش
‫اینطوری در امانی
‫در هر صورت!
‫پای یون چائه‌اوک وسطـه
‫شاید یه گروفروشی فَکستنی داشته باشم
‫شاید زندگی پر افتخاری نداشته باشم
‫سراغ هر کاری رفتم تا امرار معاش کنم، ‫ولی یه بار توی زندگیم
‫می‌خواستم ازش محافظت کنم، ‫حتی اگه مجبور بشم همه چیزم رو فدا کنم
‫خب؟
‫حاضری تا کجا علیه من پیش بری؟
‫با چه قدرتی؟
‫امیدوارم با اون آشغال‌هایی که ‫پشتت وایستادن نباشه
‫حرف دهنت رو بفهم. ‫اینا خانواده‌ام هستن!
‫اصلاً می‌دونی اینا چطوری بهت خیانت کردن؟
‫اون زن، خانم ناوول، ‫که خیال می‌کنی خانواده‌اتـه
‫خیلی وقت پیش زیرآب مادرت رو زد
‫مادرم هم اونجا بود
‫ندیدیش؟
‫اسمش سیم سان‌دئوکـه
‫می‌شناسیش؟
‫نه
‫اسمش رو هم نشنیدی؟
‫نشنیدم
‫سیم سون‌دئوک
‫اون مرد، گو گاپ‌پیونگ
‫اخیراً حین شکنجه‌ی پلیس ‫بهت خیانت کرد
‫من...
‫همه چی رو بهتون میگم
‫همه چی رو
‫و اون بچه، بیم او؟
‫واسه پیدا کردن مادرش که وقتی ‫بچه بود ولش کرده و فرار کرده ژاپن
‫بهت خیانت کرد
‫واسه یه بلیط دوزاری به ژاپن تو رو فروخت
‫حتی با اینکه مثل خانواده باهاش برخورد کردی
‫و اون به اصطلاح دوستت؟
‫فقط چند ساعت طول کشید که اعتراف کنه ‫تو و دوستات شورشی‌های اصلی بودید
‫وقتی انسان‌ها اینقدر رقت‌انگیز ضعیفن، ‫همین کار رو می‌کنن
‫به هر دری می‌زنن که خودشون رو نجات بدن ‫و لطف‌هایی که بهشون شده رو از یاد می‌برن
‫اونا اصلاً اخلاق سرشون نمیشه
‫با این‌حال
‫گفتی می‌خوای با اون آشغال‌ها چیکار کنی؟
‫علیه من صف‌آرایی کنی؟
‫وقتی که فقط من بی‌وقفه پشتت بودم، ‫حتی توی همین لحظه؟
‫میگی به من خیانت می‌کنی؟
‫منظورت همینـه، آقای جانگ؟
‫باشه
‫شاید حق با تو باشه
‫ولی
‫می‌دونستی؟
‫اگه به خاطر آدمای کثیفی مثل تو نبود
‫هیچ کدوم این افراد
‫خیانت نمی‌کردن
‫اگه شرایط جور دیگه‌ای بود
‫سر از زندان در نمی‌آوردن و
‫تا سر حد مرگ کتک نمی‌خوردن ‫تا به دوستاشون خیانت کنن
‫بدن‌شون سوزونده نمی‌شد و ‫ناخن‌هاشون رو نمی‌کشیدن
‫و مجبور نمی‌شدن تسلیم بشن و ‫اسم دوستاشون رو لو بدن
‫و بقیه‌ی عمرشون رو غرق در ‫عذاب وجدان زندگی کنن
‫ولی علی‌رغم همه اینا
‫اونا دارن با چنگ و دندون ‫می‌جنگن تا با این درد زندگی کنن
‫چون باید نجات پیدا کنن، ‫مهم نیست چقدر تحقیرآمیز و شرم‌آوره!
‫ما باید جون سالم به در ببریم
‫وگرنه هیچکس یادش نمی‌مونه که چی کشیدیم
‫پس غلط می‌کنی بهشون بگی آشغال
‫حتی یه نفرشون هم
‫حقشون نیست که ‫امثال تو بهشون بگن آشغال
‫پس
‫انتخابت اینـه
‫دقیقاً
‫انتخاب من اینـه
‫ختم کلام
‫بانو مائدا
‫بریم داخل
‫شب...
‫هنوز سرده
‫ارباب!
‫ارباب
‫من...
‫من اون بیرون چی گفتم؟
‫فقط خودت بودی
‫هر حرفی که باید گفته می‌شد رو گفتی
‫فقط وایسا
‫من سرنخ...
‫محل یون چائه‌اوک رو پیدا می‌کنم
‫قبل مرگم
‫ته‌سانگ
‫کِی فهمیدی؟
‫که من
‫اسم مادرت رو
‫لو دادم؟
‫کمی...
‫بعد از فوت شدن مادرم
‫ولی تو
‫با این‌حال
‫منو پیش خودت راه دادی؟
‫چون فکر نمی‌کردم تقصیر توئـه
‫نگران نباش
‫آقای گو رو که می‌شناسی
‫وقتی تصمیم بگیره یه کاری رو بکنه
‫همیشه دست پر برمی‌گرده
‫بیا صبر کنیم
‫اگه حقیقت داشته باشه چی؟
‫اگه واقعاً مُرده باشی چی؟
‫طعمه حاضره؟
‫بانو مائدا یه زن چوسانی برامون فرستاده