کیلوا ‏.‏‏.‏‏.‏
ازت ممنونم ‏.‏
از وقتی به هوش اومدم اینطوری شده بودم ‏.‏
نگو هیچ کاری ازت ساخته نیست ‏.‏
اگه کاری برای کمک به گون از دستم بربیاد ‏،‏ خوشحال میشم انجامش بدم ‏.‏
ولی نباید فراموش کنی ‏.‏‏.‏‏.‏
کسی که گون بیشتر از همه بهش نیاز داره تویی ‏.‏
اشک های جاریتُ
به شجاعت تبدیل کن
بال های فرشته مانندتُ باز کن
! ‏ و به بالاها پرواز کن
تا آخرش تسلیم نمیشیم
! ‏‏ برای پُرفشاری ‏،‏ حتماً دلیل خوبی وجود داره
. میتونی دوباره سعی کنی
. از تاریکی فرار کن
. تو فقط باید بری
. آینده همیشه منتظرِ ماست
. ماوراء آسمان برو
. اقیانوس ها رو طی کن
( ! ‏‏‏‏‏‏ ‏ بگیر ‏!‏ ‏( تو میتونی تلاش کنی
! ‏‏ بیا با هم بریم به یک ماجراجویی که هیچ وقت تمام نمیشه
! ‏‏برای همیشه و هر جایی
قدرت زیاد ‍‍‍× و × قدرت نهایی
ابراز احساساتِ کیلوا نسبت به گون
بصورت معجزه آسایی پالم رو به خودش آورد ‏.‏
در همین زمان ‏،‏ در طبقۀ دومِ برجِ غربی ‏،‏
ناکِل اخطار هایِ ملئورون رو نادبده گرفت ‏،‏
و برای مبارزه با پوف
تو اتاق در برابر اونا ظاهر شد ‏.‏
پوف ‏.‏‏.‏‏.‏
بیا بیرون ‏.‏
بسیار خوب ‏.‏
باهات مبارزه میکنم ‏.‏
اما اول ‏،‏ باید یه چیزی بگم ‏.‏
اونی که روبروته فقط یه کپیِ ‏.‏
بدنِ اصلیم داره پیشِ پادشاه میره ‏.‏
بخاطرِ فرار از زندانِ دودی ‏،‏
پوف مطمئن بود ناکِل و مورل با هم تماس گرفتن ‏.‏
تصمیم گرفت فرض کنه
که دشمنش میدونه ‏،‏ توانایی اون در ساختنِ کپیِ
و عملاً این کارُ کرده ‏.‏
اون تصمیم درستی بود ‏.‏
رئیس بهم گفت که میتونی کپی بسازی ‏.‏
داری حقیقتُ میگی ‏.‏
ناکِل بخاطرِ گون ‏،‏ اینُ با صدای بلند گفته بود ‏.‏
با گفتن اولین حقیقت ‏،‏ پوف تلاش کرده بود تا برتری ذهنی رو بدست بیاره ‏.‏
نقشۀ پوف موفقیت آمیز بود ‏.‏
اما برای چی داری اینُ بهم میگی ؟
نگرانی پوف بخاطر یوپی بود ‏.‏
از اونجایی که ناکِل اینجا بود ‏،‏
به این معنی بود که یوپی از جونِ اون گذشته
و چیزی در موردش به پوف نگفته بود ‏.‏
بستگی به دلیلش داره ‏.‏‏.‏‏.‏
جوابمُ بده ‏!‏
برای راضی کردنِ اون ‏.‏
لازم بود پوف به آرومی از اتاق بره بیرون اون وقت میتونست ناکِل رو متقاعد کنه
تا علت تغییری که در یوپی احساس کرده بود رو بهش بگه ‏.‏
بهت که گفتم برای راضی کردنِ اون ‏.‏
ازم خواست که اتاقُ ترک نکنم ‏.‏
اگه بخواییم با هم مبارزه کنیم ‏،‏
لازمه اون بهم اجازه بده که بتونم از اینجا برم بیرون ‏.‏
من یه کپی‌م ‏.‏‏.‏‏.‏
نمیتون از فلس های بالم استفاده بکنم ‏.‏
با این حال ‏،‏ هنوز دلم میخواد باهات مبارزه کنم ‏.‏
هدفم مذاکره کردنه ‏.‏
برای همینم حقیقتُ گفتم ‏.‏
پوف میدونست وقتی با کسی که از پشت صداش میزنه و ازش میخواد باهاش مبارزه کنه ‏،‏
ظاهراً گفتنِ حقیقت بیشتر تأثیر میزاره ‏.‏
داری دروغ میگی ‏.‏‏.‏‏.‏
میخواستی منو از پُشت بکشی ‏.‏
حتی تصدیقش هم کردی ‏.‏
ناکِل ‏،‏ نزار گولت بزنه ‏!‏
اولاً ‏،‏ ادعاکردی یه کپی هستی ‏.‏
میتونی ثابت کنی ؟
حق با اونه ‏.‏
این بچه خیلی دردسر سازه ‏.‏
با جرأت میتونم بگم ‏،‏ بینِ دشمن هامون اون قوی‌ترین اراده رو داره ‏.‏
احتمالاً باید راضی باشم
که اون با پیتو اینجا گیر کرده ‏.‏
چون ارادۀ قویش اونُ اینجا نگه داشته ‏.‏
اگه بخوام کپی بودنمُ ثابت کنم ‏،‏ خودمُ به خطر میندازم ‏.‏
برای همینم چیزی نمیتونم بگم ‏.‏
باید از قضاوتِ خودت استفاده کنی ‏.‏
و ‏.‏‏.‏‏.‏
بهت اجازه میدم
که تصمیم بگیری که بعدش چه اتفاقی میوفته ‏.‏
پوف منظورت این نیست که ‏.‏‏.‏‏.‏‏،‏
بس کن ‏.‏‏.‏‏.‏
تا ده دقیقه جلوی ورودی منتظرت میمونم ‏.‏
بخوای بیایی یا نه انتخاب با خودتِ ‏!‏
صبر کن ‏.‏‏.‏‏.‏
من هنوز اینجام ‏!‏
بابتِ رفتارِ پوف ازت معذرت میخوام ‏!‏
من تنها کسی‌م که میخوایی ‏،‏ درسته ؟
ده دقیقه ‏.‏
کمتر از ده دقیقه وقت داری که اونُ درمان کنی ‏.‏
پیتو ترسیده بود ‏.‏
این به اندازۀ کافی نگران کننده بود که
پوف با توجه به عواقبش حاضر شده بود از اونجا بره ‏،‏
اما اونچه که واقعاً ترسناک بود این بود که گون طعنه های پوف رو نادیده گرفته بود ‏،‏
و بجاش با آرامش منتظر بود تا زمانِ توافق‌شون تموم بشه ‏.‏
چقدر ؟
چقدر دیگه باید صبر کنم ؟
برای درمانِ کاملش
سه تا چهار ساعتِ دیگه زمان لازمه ‏.‏
نه ‏،‏ تا اون موقع نمیتونم صبر کنم ‏.‏
اگه یک ساعت زمان داشته باشم ‏،‏
میتونم زخم های خطرناکشُ درمان کنم ‏.‏
درواقع ‏،‏ برای محافظت از کوموگی و درمانِ کاملِ اون ‏،‏
پیتو به عمد زمانُ بیشتر از حدِ لازم گفته بود ‏،‏
و گون اونُ رد کرده بود ‏.‏
یک ساعت همون زمانِ واقعی بود که اونا توافق کرده بودن
پیتو معتقد بود که لازمه کوموگی کاملاً درمان بشه ‏.‏
هرچند ‏،‏
با گذشتِ زمان دکتر بلایت قوی‌تر شده بود ‏.‏
احتمالش بود
بشه طیِ ده دقیقه به روندِ درمان سرعت بده ‏.‏
با این فکر ‏،‏ پیتو فهمید ‏.‏‏.‏‏.‏
اون ممکنه فقط یه تصادف باشه ‏،‏
اما احتمالش هم بود که گون طی اون ده دقیقه فکرش مشغولِ حرف های پوف بشه ‏.‏
با این حال پیتو نمیتونست بترسه ‏.‏
باید جونمُ به خطر بندازم ‏.‏
و گرنه دندونای اون
ممکنه به گردنِ پادشاه برسه ‏!‏
فهمیدم ‏.‏
ناکِل ‏.‏
تنهایی اینجا مشکلی ندارم ‏.‏
بهت گفتم پوف داره دروغ میگه ‏،‏
اما احتمالاً بدنِ اصلی‌ش داره میره پیشِ پادشاه ‏.‏
پادشاه تو جنوبِ ‏.‏
گون و کیلوا هر چیزی که بیرون اتفاق افتاده بود رو دیده بودن ‏.‏
اما از اونجایی که پیتو اینُ نمیدونست ‏،‏
طبیعی بود فرض کنه که گون
نقشه هایِ پیتو رو فهمیده ‏.‏
بدترین ترسِ پیتو به حقیقت پیوست ‏.‏
الان پیتو کاملاً مصمم بود که حداقل مأموریتشُ کامل کنه ‏.‏
باید اونُ بکشم ‏.‏
مهم نیست به چه قیمتی ‏!‏
باید اونُ بکشم ‏.‏‏.‏‏.‏
بخاطرِ پادشاه ‏!‏
به محضِ اینکه کوموگی درمان شد باید حرکتمُ شروع کنم ؟
نه ‏،‏ اون فایده ای نداره ‏.‏
نمیتونم این دخترُ به خطر بندازم ‏.‏
اول ‏،‏ اونُ باید بسپارم به یه نفرِ دیگه ‏.‏
پوف و یوپی از کوموگی بدشون میاد ‏.‏
فایده نداره ‏.‏
اگه برم ‏،‏ کی کوموگی رو پیشِ پادشاه میبره ؟
گون ‏،‏
میفهمم چی میگی ‏.‏
هرچند ‏.‏‏.‏‏.‏
هنوز هم کار ها رو به روش خودم انجام میدم ‏.‏
یوپی ‏.‏‏.‏‏.‏
نه ‏،‏ مهم نیست ‏.‏
اگه اطلاعاتِ ناکِل باعثِ تردیدِ گون میشد ‏،‏
نتیجه‌ش میتونست باعث مرگ‌ش بشه ‏.‏
بعداً میبینمت ‏.‏
ناکل تونست خودشُ کنترل کنه ‏.‏
از کجا اسمِ منو میدونی ؟
زیر دستام لحظۀ مرگِ مادرت حضور داشتن ‏.‏
در آخرین لحظاتِ زندگیش اسمِ تو رو به زبون آورد ‏.‏
الان ممکنه اون زیردستام طیِ مبارزه با محافظانِ سلطنتی تو مرده باشن ‏ ‏.‏
حالا علاقه مند شدی باهام مبارزه کنی ؟
اگه بتونی منو مجبور به قبولِ شکست کنی ‏،‏
اسمتُ بهت میگم ‏.‏
مجبورت کنم شکستُ قبول کنی بدونِ اینکه بکشمت ؟
پس ‏‏‏،‏‏‏ خیلی شبیه فیل و شانسِ قلعه ـست ‏.‏‏.‏‏.‏
اشکالی نداره ‏.‏
خیلی زود کیشُ ماتِت میکنم ‏.‏
هنگامی که پادشاه ایستاد ‏،‏
نترو پرواز کرد ‏.‏
از کی بود ‏.‏‏.‏‏.‏
منتظر میموندم تا دشمن بهم حمله کنه ؟
هر وقت حاضر بودی ‏،‏
بهم حمله کن ‏.‏
الهۀ رحمتِ 100 دست ‏.‏‏.‏‏.‏
الهۀ رحمتِ 100 دست الهۀ رحمتِ 100 دست ‏.‏‏.‏‏.‏
الهۀ رحمتِ 100 دست
نود و نُه دست
نود و نُه دست ‏!‏ نود و نُه دست
از کی بود
که تو بخشیدن تردید کردم‏،‏
گرفتن دستِ حریف های شکست خورده
وقتی سرشونُ بخاطر شکست خم کرده بودند ‏.‏
اون نمیتونست
تمامِ قدرتی باشه که دنبالش بودم ‏!‏
این مبارزه ای با تمامِ وجوم ‏،‏ در برابر
حریفی که قدرتِ شکست دادنِ منو داره ‏!‏
این قبره ‏.‏
قبرِ توئه ‏.‏
خیلی ممنونم ‏.‏
بابتِ همه چیز ممنونم
که باعث شدی همدیگرو ببینیم ‏!‏
. خوش گذرونی در صبح و تمامِ شب رو بیرون موندن ، این طبیعتِ ماست
این احساسِ اشتیاق سیاهِ یا سفیده ؟
. حرکتی دایره وار که گذشته رو تدائی میکنه
. با صدای ترق و تروقی ما رو به آینده ای که آرزوشُ داریم پیوند میدهد
. چشم هاتُ ببند و از مسیرِ مارپیچ عبور کن
. در پایانِ این رویایِ مرموز ، زیبایی رو پیدا میکنی
. قطعاً ، سکۀ پرتاب شده همیشه در آسمان می رقصد
آرزویِ چه پایانی رو داشته باشم ؟
. قطعاً ، نور درخشنده ای به سایه ها نقش میدهد
، پس به این سمت بیا
. بزار آیندمون یکی بشه
قسمتِ بعدی ‏:‏ صفر × و × رُز ‏.‏
مدتیِ که همدیگرو ندیدیم ‏.‏
آره ‏.‏
اما احساس میکردم همیشه همراهمی ‏.‏
آره ‏.‏
آینده مالِ ماست ‏.‏