،نانیکا
می‌تونی من رو به خاطر این‌که
همچین داداش بزرگه‌ی بدی بودم ببخشی؟
.باش
...کیلوا
.دوستت دارم
.اون اشتباه رو تکرار نکن
!باید بری از کایت معذرت بخوای، نه من
،درست نگفتی طرف زنده‌ست یا مرده
!ولی در هر صورت باید از خودش عذرخواهی کنی
.موقع عذرخواهی از یه دوست، قانونی هست
می‌دونستی؟
ها؟
نه، چیه؟
.بهش قول میدی که دفعه‌ی بعد طور دیگه‌ای رفتار کنی
.و به هر قیمتی شده روی قولت وامیستی
.باشه
آتیه X و X رستگاری
.موهاش مثل تو قرمز بود
بهش شلیک کردم چون
می‌دونستم اراذلی که دنبالش هستن
.خوش دارن شکارشون رو زنده نگه دارن و باهاش بازی کنن
،بعد از تولد دوباره به عنوان یه مورچه
.دیدم دارم دقیقا همون کار قبلی رو ادامه میدم
،قبل از تولد دوباره .کارم این بود که سر آدم‌ها رو زیر آب کنم
.عکس می‌گرفتم و جنازه تحویل می‌دادم
.باقی روزم به داد و بی‌داد سر مردم می‌گذشت
.کاری که هر کسی از پسش برمیومد
.یه چرخه‌ی مسخره که حتی بعد از تولد دوباره‌ هم ادامه داشت
.می‌خواستم اون دختر رو از چرخه نجات بدم
،دقیقا نفهمیدم چطوری
...ولی
حس کردم اگه بذارم اون‌ها بگیرنش و ،قبل از مرگ، شکنجه‌ش بدن
.چرخه دوباره و دوباره تکرار میشه
،اون یه زندگی ساده‌ و معمولی‌ داشت
...ولی پر از صفا و آرامش
.تا روزی که به خاطر خشونتی بی‌معنی تموم شد
بهش شلیک کردم
.با این امید که بتونه از چرخه فرار کنه
با وجود تلاش‌های من، ملکه .صدها آدم دیگه رو خورد
وقتی دوباره به دنیا اومدن، فقط چند تایی .زندگی گذشته‌شون یادشون بود
احتمالا روح بیشتر اون آدم‌ها .به سلامت فرار کرده
.ولی می‌خواستم یه کاری بکنم
.می‌خواستم حس کنم توی فرارشون نقشی دارم
،اگه تو جای اون توی این جسم باشی
،احتمالا معنیش اینه که تونسته فرار کنه
و هنوز به مورچه‌ای برنخوردم
.که بهم بگه توی زندگی قبلیش بدست من کشته شده
.شاید هم همه‌شون تونستن فرار کنن
.قبل از این ماجراها، من به روح اعتقاد نداشتم
فکر می‌کردم آدم‌ها
،ارزشی بیشتر از یه حشره یا جونور ندارن .که زندگی می‌کنن و بعدش می‌میرن
که اراده و شخصیتشون
فقط به این خاطر با حشرات فرق می‌کنه .که مغزشون کمی پیچیده‌تره
.که بعد از مرگ، پوچی بود
که بدنمون به سادگی تجزیه میشد، به .خاک تبدیل میشد و از هم می‌پاشید
.باور داشتم اون تیکه‌های کوچیک هیچ نقشی ندارن
.ولی حالا این‌جام
.و دارم چرخه رو تکرار می‌کنم
،ظاهرم زمین تا آسمون فرق کرده
.ولی هنوز دارم همون کار احمقانه رو تکرار می‌کنم
.رفتم تو فکر
شاید نادون باشم ولی دیگه نمی‌خوام .چیزهایی رو که می‌دونم، نادیده بگیرم
.دیگه نمی‌خوام چیزهایی رو که نمی‌فهمم، از ذهنم کنار بذارم
.من مُردم
.مُردم و بدنم از هم پاشید
.ولی اون آخرش نبود
تیکه‌های بدنم که خیال می‌کردم کوچک‌تر از اون هستن که معنایی داشته باشن
.قدرتی درونشون داشتن که فکرش رو هم نمی‌کردم
ذره‌هایی ریزتر از غبار
اون‌قدر انرژی داشتن که ما رو به سلامت برگردونن
.اون هم ده‌ها و صدها هزار سال بعد
،و دی ان ای که حتی از اون هم کوچک‌تره
اطلاعات بی در و پیکری رو درون یه مولکول دورشته‌ای .حفظ کرده که ما رو تعریف می‌کنه
،و این اندازه‌ی بیش از حد کوچک
لازمه‌ی تولد فضای عظیمیه که .به نام کهکشان می‌شناسیم
کوچک بودن چیزی دلیل بر .این نیست که انرژی کمتری داره
احتمالا روح هم ذره‌ی کوچکیه ولی .به قدری انرژی داره که چرخه رو تکرار کنه
معنیش اینه که من به دنیا برگشتم تا همون چرخه رو تکرار کنم؟
.نمی‌دونم آینده چی تو چنته داره
،پس فقط می‌تونم فرض بگیرم
اما یک چیزی درونم میگه .که نباید این چرخه رو تکرار کنم
حدس می‌زنم مجبورم به تکرار این چرخه، چون که
.توی زندگی قبلی کاری باید واسه روحم می‌کردم که نکردم
دیدی چطور بدن آدم
وقتی روحیه نداره، کند و آروم حرکت می‌کنه؟
من همیشه با این فکر جلو رفتم
.که نمی‌تونم بذارم همه‌چیز این‌طور پیش بره
.می‌دونم این درست نیست
،چرخه رو تکرار می‌کنم
.با این فکر که باید تغییر ایجاد کنم
.چون تصمیم اشتباهی گرفتم
.هدف من نباید اون دختر می‌بود
.باید اون‌هایی رو که در تعقیبش بودن، هدف می‌گرفتم
.چیز بغرنجی نیست
.معنیش اینه که من از همه‌شون عوضی‌تر بودم
.هزینه‌ی تطهیر یک روح آلوده خیلی گزافه
.پس از خیرش گذشتم
،با خودخواهی آرزو می‌کردم روحش بتونه رها بشه
.تا با درموندگی جلوی آسیب دیدن خودم رو بگیرم
.به اون شلیک کردم تا از خودم حفاظت کنم
و حالا هم دارم با اعتراف گناهانم به تو ،باز هم سعی می‌کنم از خودم حفاظت کنم
.تویی که ظاهر اون دختر رو به ارث بردی
...ای بابا
.چه موجود بی‌خودی هستم من
.ممنونم که به داستانم گوش دادی
.وایسا. فرار نکن
.باید باهام بمونی
.واسه همیشه
،باید با اونی که بهش شلیک کردی بمونی
.به تنها راه ممکن زندگی کنی
.این وظیفه‌ی توئه
.چاره‌ای نداری
اجازه نداری جون خودت رو بگیری
.یا دکمه‌ی ریست رو فشار بدی
.باید هر روز زندگی کنی و از من حلالیت بطلبی
به قدری گرفتارت می‌کنم که فرصت نداشته باشی
.به این فکر کنی که چی درسته و چی غلط
از من طلب بخشش می‌کنی
،و هر کاری که بهت گفتم نه نمیاری
.خودت رو وقف من می‌کنی
،اگه این راه فعلی رو فراموش کنی و بلغزی
.می‌کشمت
.پس حواست جمع باشه تا زنده بمونی
.کایت، مهمون داری
.بفرستش تو
کایت؟
.هان
.ببخشید
.بیا. بشین
چی رو ببخشم؟
.نتونستم کنارت بجنگم
قدرتم
.کافی نبود
...ولی
!دفعه‌ی بعدی حتما هوات رو دارم
.انگار واسه شکست پیتو از جون مایه گذاشتی
...آره، نزدیک بود بمیرم
پس شکی در این نیست که تونستی دشمنی رو .شکست بدی که من نتونستم
فکر کنم بتونم این‌طور خودم رو آروم کنم
.که بگم تصمیمم درست بوده
.ولی الان به لطف کیلوا و بقیه، این‌جام
.تنهایی از پسش برنمی‌اومدم
.انگار جفتمون باید بیشتر تمرین کنیم
.شنیدم جینگ سان رو دیدی
با جینگ حرف زدی؟
.آره
.زود باش برگرد پیشش
.گرفتم چی می‌خواستی بگی
.خوشحالم اومدی سراغم
.اگه کمک لازم داشتم، قول میدم خبرت کنم
.به کیلوا سلام برسون
.ما دیگه رفیقیم
.پس فعلا برگرد پیش جینگ سان
.باشه
.شرمنده
شرمنده واسه چی؟
،می‌خواستم با پاک کردن صورت مسئله .آسون‌ترین راه رو انتخاب کنم
.ولی هرچقدر هم دردناک باشه، زنده می‌مونم
تا وقتی مُردم، حس کنم هر کاری .از دستم برمیومده، انجام دادم
!جینگ
.بالای درخت زندگی منتظرتم
...نتونستم جلوش رو بگیرم
...آره خب، اون هم نگفت این‌جا منتظرم می‌مونه
!چه بزرگه
.معلومه که بزرگ‌ترین درخت دنیاست
،درخت زندگی در مرکز شهر واقع شده
.به ارتفاع 1784 متر
هنوز ساختمانی به این بلندی .به دست بشر بنا نشده
،بالا رفتن از درخت ممنوع نیست
.ولی باید هزینه‌ی ورودی بپردازین و تعهدی رو امضا کنین
،می‌تونین از طریق پله یا آسانسور، پونصد متر اول رو بالا برین
.ولی از اون به بعد، جونتون پای خودتونه
،هر ساله، حدود 3 هزار نفر سعی می‌کنن بالا برن
.ولی 94 درصد به 1000 متر هم نمی‌رسن و برمی‌گردن
حدود 4 درصد هم گیر می‌کنن و باید هزینه‌ی زیادی بدن ،تا گروه نجات، به کمکشون بیان
.یک درصد باقیمونده هم سقوط می‌کنن و می‌میرن
به عبارت دیگه فقط حدود سی نفر هر سال
.می‌تونن به سلامت برسن بالای درخت
...خب پس
.این دیگه آخر راهه
.آره
.مراقب باش
.باشه
.کیلوا واسه همه‌چیز ممنونم
.قربونت
،خب
وقتی بهم گفتی تنهایی از پس پیتو برمیای
و به من هیچ ربطی نداره
!خیلی بهم برخورد
...خیلی شرمنده‌م
!داداشی
.حالا که عذرخواهی کردی، قبوله
و گمونم به خاطر با تو بودن بود که حالا می‌تونم .آلوکا رو کنار خودم داشته باشم
.اون بود که شفات داد
هان؟! جدی؟
چرا الان میگی؟
!باید زودتر می‌گفتی
.شرمنده
.نمی‌خواستیم قضیه درز پیدا کنه
...راستش یه جورایی قضیه خانوادگیه
!بیا بریم
آلوکا، میشه به نانیکا بگی بیاد بیرون؟
.آره
.اون قدرتی داره که هر آرزویی دارم برآورده کنه
هر آرزویی؟
به خاطر همین قدرت .توی خونه‌مون حبس شده بود
.ولی به لطف تو الان اومده بیرون
.و من هم آماده‌م تا باقی عمرم ازش حفاظت کنم
.این ماییم که باید از تو تشکر کنیم
.اوره
...نـــ... نه بابا
!من باید ازتون ممنون باشم
...فایده نداره. اگه بیشتر این‌جا بمونیم
.آره
.می‌خوام با آلوکا به همه‌جا سر بزنم
.هر از چندگاهی واست ایمیل می‌فرستم
.باشه، من هم
.اگه چیزی شد خبرم کن
.من هم همین‌کار رو می‌کنم
.باشه حتما
...ناسلامتی خیلی بهم مدیونی
.به بابات سلام من رو برسون
.باشه
دلم می‌خواست باهات بیام .ولی باید حواسم به آلوکا باشه
.تازه‌شم، تا حالا نتونستی با پدرت خلوت کنی
.بعدا می‌بینمت
،وقتی حسابی با داداشم خوش گذروندم .ولش می‌کنم
میشه دوباره باهاش وقت بگذرونی؟
!وایسا بینم
!خیلی هم دلش بخواد با من وقت بگذرونه
می‌بینی چه آجی دست گلی دارم؟
.شرمنده ولی تو اولویت بعدی هستی
،کایت می‌گفت هر جا که بریم مهم نیست
!تا همیشه رفیق هم می‌مونیم
!پس چی
!خداحافظ
!تا بعد