‫کسپر؟
‫تویی؟
‫با من حرف بزن، کَسپ
‫من همین‌جام
‫کجایی، کسپ؟
‫کجا؟
‫حضورت رو حس می‌کنم
‫درست همین‌جام
‫یه نشونی به من بده، کسپ
‫جمیلا
‫« ولینگ‌بورو، بریتانیا، زمین » ‫« وضعیت فعلی: امن »
‫پس از گذشت چهار ماه ‫از اعلام حملۀ بیگانگان
‫و عدم برقراری ارتباط با کشتی‌های، ‫و تأیید قصدوغرض آن‌ها،
‫بحران پناهندگان با میلیون‌ها نفر ‫در جست‌وجوی پناهگاه ادامه دارد
‫طبیعیه که هنوز عزاداری
‫عزادار؟ خواب‌هام تمومی ندارن، مامان
‫می‌دونم حالت گرفته، ولی باید صبور باشی
‫صبور بوده‌ام
‫اگه صرفاً خواب نباشن چی؟
‫- می‌فهمی چی داری می‌گی؟ ‫- مامان، به حرف‌هام گوش کن
‫کسپر هم کارهایی می‌کرد ‫که با عقل جور درنمی‌اومد
‫اون با ذهنش جلوی بیگانه‌ها رو گرفت
‫بمب هسته‌ای جلوشون رو گرفت ‫نه جِدای‌بازی‌های تو
‫واقعاً؟ پس چرا هنوز اینجان، هوم؟
‫روزبه‌روز بیشتر می‌شن
‫پس چرا سلاح هسته‌ای ما هیچ کاری ‫با ستارۀ مرگ اون‌ها نکرد، احمق‌خان؟
‫جمیلا!
‫ببخشید، مامان، ولی...
‫می‌تونم حسش کنم. می‌دونی، کسپر اون بیرونه
‫یه جوری، یه جایی هستش
‫اون شاید تنها فرصتمون باشه
‫مامان، تو هر روز به نجات مردم کمک می‌کنی
‫اگه این فرصت رو داشته باشی تا ‫بیشتر از یه چادر بیمار رو نجات بدی چی؟
‫حتی بیشتر از یه بیمارستان آدم رو نجات بدی
‫اگه بتونی همه رو نجات بدی چی؟
.رؤیاها از بین می‌رن، جمیلا ‫ولی روحیه‌ت تا ابد باهات می‌مونه
همینه که جون ما رو نجات می‌ده
‫نه جادو و پسری که بین ما نیست
‫عذر می‌خوام، ولی اون دیگه فوت کرده
‫باید برم
‫« میامی، فلوریدا، آمریکا، زمین » ‫« وضعیت فعلی: امن »
‫باهاش ارتباط برقرار نکردی؟
‫چی؟
‫هرچقدر که بخوای می‌تونی خیره شی
‫ولی فکر نکنم به جشنمون بیان
‫دِرین، می‌شه با اون شوخی‌های بی‌مزه‌ت دست از سر داداشم برداری؟
‫مهمونیه. توی مهمونی هم نمی‌تونم خوش بگذرونم؟
‫حالت خوبه، ترِو؟
‫خوبم، دارم از مهمونی لذت می‌برم
‫نه‌خیر، من می‌فهمم داری دروغ می‌گی
‫چون هیچ‌کس از مهمونی لذت نمی‌بره ‫وقتی گیر شوهر من بیفته
‫غیر از خودت
لااقل باعث شدن خانواده دور هم جمع بشن، مگه نه؟
‫یعنی قبلِ اینکه سروکله‌شون پیدا بشه، ‫هیچ‌وقت این‌طوری دور هم جمع نشده بودیم
‫مگه‌اینکه عروسی یا مراسم ختم بوده باشه
‫الآن که مراسم‌های ختم بیشتر از عروسی شده
‫این بچه‌ها هرچی بود رو خوردن. ‫شیونا، دیگه بستۀ تدارکات نداری؟
‫ببین، می‌تونم برم فروشگاه بگیرم، خاله‌جون
‫اوه، ما کل آذوقه‌هامون رو تموم کردیم، عزیزم
‫اشکال نداره. من کوپن دارم. می‌دونی، ‫می‌تونم ملزومات رو جمع‌آوری کنم، خب؟
‫«جمع‌آوری ملزومات»
‫دوباره مثل سربازها حرف می‌زنی
‫عادت‌های قدیمی
‫خب، بجنب پس. وگرنه شروع می‌کنیم به خوردن چمن
‫جوردن افتاد توی پُرعمق!
‫- کمک! نمی‌تونه نفس بکشه ‫- جوردن!
‫جوردن!
‫جوردن! جوردن! دِرین!
‫یالا. یالا. هی، هی
‫- وای خدا! وای خدا، دِرین! ‫- یالا
‫- نفس نمی‌کشه، دِرین! ‫- لطفاً، پسر
‫- نفس نمی... وای خدا! ‫- نفس بکش. نفس بکش. یالا
‫طوری نیست. یالا
‫خواهش می‌کنم
‫یالا
‫برید عقب! برید عقب!
‫یالا. یالا، یالا
‫یالا!
‫- وای، خدا رو شکر! ‫- هی. به هوش اومدی
‫- به هوش اومدی. هی ‫- عمو ترِو؟
‫پیش خودت چی فکر کردی، ها؟
‫می‌خوای بهشون کمک کنی، ها؟
‫می‌خوای کارشون رو براشون تموم کنی؟
‫- باید مراقب خودمون باشیم! باشه؟ ‫- ترِوانته!
‫شنیدی چی گفتم؟ شنیدی؟
‫شنیدی چی گفتم؟ من رو ببین!
‫- من رو ببین! ‫- نه! ترِوانته، فوراً تمومش کن!
‫اون پسر منه! بس کن!
‫معذرت می‌خوام
‫چه‌ت شده تو؟
‫می‌رم غذا رو بگیرم
‫حالت خوبه؟ خوبی؟
‫خوبه. خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫این‌طرف!
‫مگه نمی‌بینی این آذوقۀ ماست؟
‫- اینجا! اینجا ‫- اینجا!
‫اینجا! من! اینجا!
‫ای‌ول!
‫گَردپاش‌ها!
‫آتش‌گیره!
« مناطق ممنوعه - تخلیۀ فوری »
‫آهای!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- خواهش می‌کنم. قصد آزار ندارم ‫- جدی؟
‫- پس اون خون چیه؟ ‫- خون منه
‫با قفل اونجا دستم بُرید
‫معذرت می‌خوام. فقط باید به خانواده‌م غذا بدم
‫مجبور شدیم خونه‌مون رو تخلیه کنیم به حومۀ لندن، وقتی...
‫آره، می‌دونم. نقشه رو دیدم. می‌دونم قرمز شده
‫مثل ماه
‫مگه ماه چی شده؟
‫سربازها داشتن هاگ‌ها رو می‌سوزوندن
‫باد وزید و هوا رو سمی کرد
‫ماه قرمز شد. کل شب قرمز و خونین، انگار که...
‫آتیشش داده باشن
‫دختربچه‌م پرسید خورشید ‫وسط شب چی‌کار می‌کنه
‫پرسید شاید می‌ترسه در طول روز ‫توی آسمون تک‌وتنها باشه
‫لطفاً، فقط چندتا چیز برای خانواده‌م بردارم. ‫لطفاً، التماس می‌کنم
‫فقط چیزی که لازم داری بردار
‫قوانین رو می‌دونی. صحبت ممنوع، حداکثر نیم ساعت
‫مرسی
‫هی، اون چی بود؟
‫- چی شده؟ ‫- خدا
‫کسپر؟
‫میلیاردها نورون در اوج هماهنگی حرکت می‌کنن
‫میتسوکی
‫اون‌ها
« تشنج به‌خاطر تصاویر ذهنی بیگانه‌ها »
‫سلام؟
‫- سلام. برگشتی ‫- هی، بقیه کجان؟
‫خب، خیلی دیر کردی...
‫اوه، عجب!
‫خیلی دیر کردی، ولی مهمونی یه‌خرده قبل تموم شد
‫جوردن چطوره؟
‫وحشت‌زده
‫- حدود یه ساعت پیش خوابوندیمش ‫- خوبه
‫نمی‌خوام
‫درباره‌ش حرف نمی‌زنیم؟
‫منظورت چیه؟
‫خشمت رو سر جوردن خالی کردی
‫اوه، پسر
‫شرمنده‌ام
‫لیرا زنگ زد
‫یا تو به لیرا زنگ زدی
‫اوه، حالش خوبه
‫نه، هنوز خونۀ عموش توی پنساکولاست
‫- هنوز هم نمی‌خواد باهام حرف بزنه، آره؟ ‫- خب، چه انتظاری داری؟
‫از اون‌سرِ دنیا خودم رو به خاک‌وخون کشیدم ‫که فقط بتونم برگردم پیشش، باشه؟
‫اون هم بابتش دوستت داره
‫همه‌مون دوستت داریم
‫ولی می‌دونی که تو هیچ‌وقت...
‫هیچ‌وقت واقعاً برنگشتی
‫قضاوتت نمی‌کنم، ترِو
‫لیرا دربارۀ دفتره بهم گفت، دربارۀ پسره
‫بهم هشدار داد که هنوز درگیر یه جور جنگ هستی
‫می‌بینم چه‌جوری به آسمون نگاه می‌کنی
‫جوری که گاهی اوقات از پنجره بیرون رو می‌بینی
‫می‌دونم هنوز به‌دنبال غیرممکن‌هائی
‫بعضی‌هامون فقط می‌خوایم
‫هرچی زمان روی زمین برامون مونده ‫رو به‌دور از شیاطین بگذرونیم
‫انگارنه‌انگار که واقعاً اینجان
‫و مهمونی‌گرفتن و انگار که همه‌چی مثل سابقه
‫من دنیایی که داریم توش زندگی می‌کنیم رو می‌شناسم، ‫دنیایی که پسرم توش زندگی می‌کنه،
‫فقط ممکنه همون دنیایی نباشه ‫که تو توش زندگی می‌کنی
‫چمدونت رو بستم
‫به‌خاطر اینکه سر جوردن داد زدم؟
‫چون سر جوردن داد زدم، داری بیرونم می‌کنی. خدایی؟
‫می‌دونم وقتی از اینجا بری، کجا می‌ری
‫می‌دونم می‌ری دنبال جواب بگردی
‫می‌دونی بلاهایی که اون بیرون ‫ممکنه سرت بیاد، نیمه‌جونم می‌کنه
‫پس این حرف رو با تمام عشق قلبی‌م می‌گم
‫برو
‫برو توی جنگت مبارزه کن
‫امیدوارم چیزی که دنبالشی رو پیدا کنی. ‫از ته دل می‌گم
‫دوستت دارم
‫جم؟ جم، غذا حاضره!
‫جمیلا
‫جم؟
‫می‌دونم دردآوره
‫می‌دونم این چیزی نیست که بخوای بخونی
‫از خطرهای اون بیرون آگاهم، ‫و می‌دونم که ترسیدی
‫من هم می‌ترسم
‫ولی نمی‌تونم دست روی دست بذارم و کاری نکنم
‫نمی‌تونم قایم بشم و وایستم که دنیا به پایان برسه
‫هرقدر هم که اون بیرون سخت باشه، ‫سخت‌ترین قسمتْ ترک‌کردن خونه‌ست
‫ترک‌کردن شما
‫ولی می‌رم بیرون به‌دنبال رؤیاهام،
‫حتی اگه رؤیایی بیشتر نباشن
‫ولی این جِدای‌بازی ممکنه تنها چیزی باشه
‫که سیاره‌مون رو نجات بده
‫دارم میام، کسپ
‫راستش تقصیر توئه
‫تو بهم یاد دادی که به‌خاطر اعتقادم بجنگم،
‫به هر قیمتی
‫و من به این اعتقاد دارم
‫دوستت دارم
‫جم
« مامانی تا ابد عاشقته »
‫هوا سالم نیست
‫باید برم بیمارستان!
‫ما به نزدیک‌ترین بیمارستان می‌بریمت
‫نه اون‌یکی. سنت بورنوالد؟
‫اون ناحیه هم بسته شده
‫- صدمه دیدی؟ ‫- فقط باید برم...
‫یه پناهگاه کودکان توی هاید پارک کرنر هست
‫من اونجا نمی‌رم
‫گفتم خلاف اون جهت می‌رم
‫متأسفانه نمی‌تونیم بذاریم اون‌طرفی بری
‫آهای! برگرد اینجا!
‫دخترجان!
‫هاگ
‫بیا بیرون
‫اینجا در خطری
‫می‌تونیم کمکت کنیم
‫می‌تونیم یه جای امن ببریمت
‫اگه صدام رو می‌شنوی، بیا بیرون
‫فقط می‌خوایم کمکت کنیم
‫یه ماسک اینجا می‌ذاریم
‫لازمت می‌شه، عزیزم
‫یالا، یالا
‫یه چیزی بهم بده
« جسم مارپیچی‌شکل در شهرستان مک‌کرتین و سراسر جهان »
‫ام، سی، یو
‫خیلی‌خب
« شهرستان مک‌کرتین »
‫اُکلاهما؟
‫- عرض جغرافیایی... ‫- وقت تمومه
‫وقت تمومه! باید بری
‫آره
‫آره، باید برم
« فلوریدا، مرز ایالتی »
‫خواهش می‌کنم اون‌تو نباش، کسپ
« نام: کسپر مارو » « شمارۀ بیمار: ۱۳۴۷۲ »
« اتاق بایگانی »
‫«کسپر مارو. جعبۀ ۸۸۹۸»
‫خل‌وچل
‫- آقا؟ ‫- چی شده؟
‫- کسپر؟ کسپ؟ ‫- هی، هی، هی!
‫صدات رو می‌شنوم، کسپ
‫پیدات می‌کنم
« بیمارستان سنت بورنوالد » « کسپر مارو »
« انتقال به بیمارستان سن‌پلِ پاریس » « به‌دستور ویژۀ ائتلاف دفاع جهانی »
‫اون کمک می‌خواد. من می‌خوام
‫چون نمی‌تونم اینجا باشم،
‫از اون‌سرِ دنیا، برای هیچ‌وپوچ دوباره برگردم اینجا
‫چون باید یه دلیلی پشتش باشه
‫دلیلش اونه
‫اون دفتر یه دلیلشه
‫سلام، اسمت چیه؟
‫ترِوانته
‫من کسپرم
‫کسپر کنجکاو
‫هی
‫- چه خبر، کسپر؟ ‫- خودشم
« به اُکلاهما خوش آمدید »
« شهرستان مک‌کرتین، اُکلاهما، ایالات متحده، زمین »
‫هی
‫ببخشید، قربان. اینجا ته جاده‌ست. ‫از این قسمت نمی‌شه رد شد
‫خب، مشخصه. چرا حالا؟
‫برای صلاح خودتونه. امن نیست
‫خب، اون عقب هم امن نیست
‫اگه حدود ۴۰ کیلومتر از اون سمت برید، ‫یه خروجی به‌سمت مسیر ۴۶ هست
‫که می‌ره سمت جنوب
‫هیچ منطقۀ مُرده‌ای در اون جهت نیست
‫خیلی‌خب. به‌سلامت
‫همچنین، قربان
‫ببخشید، این خانواده رو ندیدید؟ نه؟
‫این خانواده رو ندیدید؟
‫- سلام. ببخشید، این خانواده رو ندیدید؟ نه؟ ‫- نه، نه، نه
‫این خانواده رو... نه
‫ببخشید. این‌ها براتون آشنا نیستن؟ نه؟
‫- نه؟ نه ‫- فکر نمی‌کنم
‫این خانواده رو ندیدید؟
‫نه، شرمنده
‫این خانواده رو ندیدید؟ دنبالشون می‌گردم
‫- نه؟ هیچ‌کدومشون؟ ‫- جمیلا! جمیلا! لعنت بهش
‫- وای خدا. داروین! ‫- خودتی، خودتی!
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟ فکر می‌کردم باید
‫- توی حومه باشی ‫- بودم، آره
‫- خانواده‌ت اینجان؟ ‫- حالشون خوبه
‫- واقعاً ‫- وای خدا. پس چرا اینجایی...
‫لامصب «شانِ مردگان» شده اینجا ‫[ فیلم کمدی-ترسناک آخرالزمانی بریتانیایی ]
‫اون چیه؟
‫اومدی دنبال آلف؟
‫اینجاست؟
‫جم، قضیه چیه؟
‫اون رو از سردخونه به آی‌سی‌یو برگردوندن
‫بعد به این مرکز منتقلش کردن
‫- پاریس؟ ‫- به‌دستور «ادج» (ائتلاف دفاع جهانی)
‫هی، داروین، این رو ببین
‫- آره، نه، واقعاً نمی‌فهمم ‫- من هم همین‌طور
‫ولی فکر می‌کنم، یعنی می‌دونم که کسپر زنده‌ست
‫جم، آخرین‌بار کِی خوابیدی؟
‫و فکر می‌کنم خبر دارن که اون استثناییه
‫منظورت از «استثنایی» چیه دیگه؟
‫به چشم خودم دیدم، خب؟
‫وقتی فضایی‌ها اومدن و توی بیمارستانی ‫که مامانم توش کار می‌کرد گیر افتادیم،
‫کسپر باهاشون حرف زد
‫خب، یعنی اون‌ها انگلیسی‌ای چیزی بلد بودن؟
‫نه، نه
‫کاری کرد که دیگه کاری‌مون نداشته باشن
‫انگار که اون‌ها ذهن کسپر رو می‌خوندن ‫و کسپر هم ذهن اون‌ها رو می‌خوند
‫بعد از اون کار ذهنش از کار افتاد ‫ولی نفس می‌کشید
‫کسپر زنده بود و این ‫حرفم رو ثابت می‌کنه
‫من پنج روز بعد اینکه توی بیمارستان از ‫پیش کسپر رفتم، شروع کردم به رؤیادیدن
‫رؤیا؟ چه‌جور رؤیایی رو می‌گی؟
‫من قبل از دیدن ماه خونین ‫توی لندن خوابش رو دیده بودم
‫و کسپر همیشه توی رؤیاهام هست
‫صداش
‫جم، من هر روز به کسپ فکر می‌کنم
‫- جدی می‌گم، ولی... ‫- می‌دونم حرف‌هام به نظر...
انگار کلاً رد دادم
‫ولی تابه‌حال این‌قدر از چیزی ‫توی زندگی‌م مطمئن نبوده‌ام
‫نیازی نیست حرفم رو باور کنید
‫من واسه این دنبالتون اومدم چون فکر می‌کردم ‫بهتره بدونید اون هنوز زنده‌ست
‫قبل از اینکه بخوام برم پاریس
‫پاریس؟
‫ولی اون‌ها خیلی وقته که مرزها رو بستن
‫- اون رو می‌خوای چی‌کارش کنی؟ ‫- یه راهی پیدا می‌کنم
‫تا اینجاش که اومدم. ‫شماها رو که پیدا کردم، مگه نه؟
‫کسپ شاید کلیدِ پایان تمام این اتفاق‌ها باشه
‫بیگانه‌ها، حمله‌شون
‫اگه یه بار تونسته جلوشون رو بگیره، ‫شاید تنها امید ما باشه
‫ولی اگه این کارها رو می‌تونه بکنه
‫قطعاً دولت ازش استفاده می‌کنه ‫تا جلوی بیگانه‌ها رو بگیره
‫ما که نمی‌دونیم دارن باهاش چی‌کار می‌کنن
‫یا شاید برخلاف میل خودش ‫اون رو زندانی کرده باشن
‫- «ئی.تی. موجود فرازمینی» رو دیدی دیگه؟ ‫- آره.
‫همون اتفاق‌ها ممکنه تکرار شه
‫یه حسی بهم می‌گه توی دردسر افتاده، یه دردسر بزرگ
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫جوری که توی رؤیاها من رو ‫صدا می‌کنه می‌تونم احساسش کنم
‫انگار ازم می‌خواد تا پیداش کنم
‫اگه بهش شک داشتم، خانواده‌م رو ول نمی‌کردم
‫می‌خواستم شما در جریان باشید
‫خواستم اگه موفق نشدم، یکی در جریان باشه
‫ببین، بیا یه چیزی بخوریم، جم
شیرکاکائو؟
‫- آره، بیا بریم ‫- بیاید، بیاید
‫از این‌طرف
‫مرسی
‫خب، ما با هم صحبت کردیم
‫اوه، برید گم شید
‫اگه فکر کردید می‌تونید جلوم رو بگیرید ‫اگه فکر کردید این‌همه راه رو اومدم...
‫- که بخوام برگردم... ‫- نه! می‌دونیم که نمی‌تونیم جلوت رو بگیریم
‫- واسه همین... ‫- ما هم همراهت میایم
‫چی؟
‫ما هم همراه تو میایم
‫- آره، به همین راحتی ‫- آره
‫وایسید ببینم. نه، نه. ‫مجبور نیستید بیاید
‫من واسه این اینجا نیومده بودم
‫- شماها خانواده دارین ‫- خب، تو هم داری
‫و اگه فکر کردی که اجازه می‌دیم ‫تنهایی بری پاریس،
‫پس حتماً یه تخته‌ت کمه
‫ما هوات رو داریم
‫برو استراحت کن
‫قبل از اینکه آفتاب طلوع کنه ‫باروبندیل رو می‌بندیم
‫کسپ
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫چرا این‌قدر لفتش دادی؟
‫آلف، یه دریچۀ بزرگه. شیشۀ مربای کوفتی که نیست
‫- باز شوخی‌ت گرفت؟ ‫- آره
‫- چراغ‌قوه رو بده من ‫- می‌شه لطف کنی خفه شی؟
‫چرا همیشه به من می‌گید؟
‫یا خدا...
‫نگفته بودم؟
‫یانگ‌بلاد این‌جور ماشین‌های آس سوار نمی‌شه ‫[ خواننده راک انگلستانی ]
‫این‌ها واسه یکی مثل دیوید بکامه
‫فراری، استون مارتین، پورشه
‫دست‌خوش. کریسمس زودتر از موعود رسید
‫اسم من بانده، جیمز با... اوه
‫ساکت
‫چه دلبریه، مگه نه؟ ‫خب، قطعاً پورشه رو برمی‌داریم
‫- پورشِ مزخرف، جیمز باند که... ‫- پورشه! اول درست تلفظش کن
‫پورشه، آلفی. ‫خب، حالا سوییچ رو بده
‫- ولم کن، نمی‌دم ‫- بچه‌ها
‫- با شماهام، تمومش کنید ‫- سوییچ‌ها رو بده من
‫- گفتم ولم کن، عوضی ‫- سوییچ‌ها رو بده من
‫- ول کن، تمومش کن ‫- ول کن، فقط می‌خوام ببینمش
‫- ببین چی‌کار کردی ‫- یکی قطعش کنه، یکی قطعش کنه
‫- هر دکمه‌ای که هست رو بزن ‫- نمی‌بینی دارم سعی خودم رو می‌کنم
‫فکر کنم ریموتش کار نمی‌کنه
‫فکر کنم خوب پیش رفتیم
‫چه غلطی دارید میکنید؟
‫ادبت کجا رفته، مونتی
‫از وقتی اون اتفاق‌ها افتاد تنها بودیم
‫مامان و بابا رفتن تعطیلات، واسه همین باید خونه بمونیم
‫تا خودشون برگردن
‫قانونش همینه
‫اتاق قشنگیه
‫باید زودتر از اینجا بری
‫- لندن مرکزی رو تخلیه کردن ‫- می‌دونم
‫چطور غذا گیرتون میاد؟
‫مونتی توی انبار نوشیدنی گیلاس آبنباتی پیدا کرد
‫می‌گه شیره‌ش زیاده، واسه همون ‫بیشترشون رو خودم می‌خورم
‫فقط همین‌ها رو دارید؟
‫صبر کن ببینم
‫هی، چی‌کار می‌کنی؟ ‫اون جیرۀ سفرمونه!
‫هرطور راحتی
‫همون‌جوری که شما خیلی راحت ‫می‌خواستید پورشۀ بابام رو بردارید؟
‫پس، آره. راحتیم
‫- قرار نبود خونه باشید ‫- این کارت رو توجیه می‌کنه؟
‫این که بخوام دنیا رو نجات بدم؟
‫آره، فکر می‌کنم توجیه خیلی خوبیه
‫می‌تونم باهات چیپس رو معامله کنم
‫من نقشه دارم، نگاه
‫نگاه، این نقشۀ جنوبگانه
‫- بستۀ کمک‌های اولیه هم دارم ‫- پن...
‫اون‌ها نه نقشه‌های مزخرف و ‫نه کمک‌های اولیه‌ت رو می‌خوان
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫برادرم رو ببخشید
مامان می‌گه هیچ‌وقت نتونسته دوران لجبازی بچگی‌ش رو کنار بذاره
‫تمومش کن
‫توی سات‌ارک چادر زدن، ‫واسه جاده‌های روستایی...
‫اتوبوس گذاشتن تا بچه‌ها در امان باشن
‫والدینتون می‌دونن که ‫باید اونجا دنبالتون بگردن
‫ما همین‌جا می‌مونیم، ‫این‌جوری می‌دونیم که گم نمی‌شیم
‫- قول می‌دم گم نمی‌شین ‫- نه
‫بی‌خیال شید، خب؟
‫حالا اصلاً هیچ‌کدومتون رانندگی بلده؟
‫پس با یه ماشین دزدی می‌خواستید چی‌کار کنید؟
‫تا حالا سریع و خشن ندیدی؟
‫- چی؟ ‫- توی عمرت جی‌تی‌ای بازی نکردی؟
‫اون‌قدرها هم سخت نیست، ‫میلیون‌ها احمق هر روز رانندگی می‌کنن
‫- مشکلی پیش نمیاد ‫- مسخره‌ست، نقشه‌تون بدرد نمیخوره
‫تو یه‌ذره هم عوض نشدی، نه؟
‫- هنوز همون‌قدر احمقی ‫- واقعاً؟ جرئت داری تکرار کن
‫- وگرنه چی؟ ‫- گور باباش، یه بار دیگه بگو چی گفتی
‫چی‌کار می‌کنی؟ چی‌کار می‌خوای بکنی؟
‫- چرت نگو، یه بار دیگه بگو چی گفتی ‫- تمومش کن
لعنت بهش
‫بالگردها
‫دنبال بیگانه‌هان
‫برو پی کارت، برو پی کارت
‫مامان، بابا، مامان، بابا ‫برو پی کارت، برو پی کارت
‫مامان، بابا
‫برو پی کارت، برو پی کارت
‫- نه... ‫- مامان، بابا
‫- هی، پنی؟ پنی، خوبی؟ ‫- مامان، بابا
‫- پنی، خوبی؟ منم ‫- برو پی کارت
‫خوبی؟
‫گوش بده چی می‌گم، پنی. خب؟
‫هی، کجاییم؟ توی هزارتوی دانبری
‫داخل هزارتو چی‌کار می‌کنیم؟ ‫مستقیم می‌ریم بعدش می‌پیچیم راست
‫- بعدش چی؟ ‫- چپ
‫آفرین، رسیدیم، تونستیم. خب؟
‫می‌تونید شب رو بمونید، ‫ماشین هم خواستید بردارید
‫برام اهمیتی نداره، ‫فقط گورتون رو گم کنید
‫ترِوانته کول، آماده‌به‌خدمت
‫تازه رسیدم
‫امروز انتظار نیروی جدیدی رو نداشتیم
‫- گفتی از کجا اومدی؟ ‫- مرکز آموزش کمپ بلندینگ
‫دو بار به افغانستان اعزام شدم
‫برگشتم خونه، اینجا فرستادنم، نپرسیدم چرا
‫باید هفتۀ پیش می‌رسیدم ولی ‫ماشینمون توی راه تصادف کرد
‫مابقی سربازها زنده نموندن
‫متأسفم
‫راه درازی داشتم
‫اگه یه تختی داشته باشین می‌خوابم ‫و چیزی واسه خوردن باشه می‌خورم
‫دو تا ایالتِ قبل جیرهٔ پدافندی‌م رو تموم کردم
‫سرباز پالومینو از سی۹
‫سرکار ترِوانته کول از ‫کمپ بلندینگ آماده به خدمته
‫توی این پایگاه چی شده؟
‫طبقۀ دوم
‫گروهبان توجیهت می‌کنه
‫ممنون
‫حالش خوبه؟
‫آره، بعضی وقت‌ها این‌جوری می‌شه
‫مامانم می‌گه وقتی حس می‌کنه از ‫کنترل خارج شده، این اتفاق می‌افته
‫می‌دونم خیلی بهش فشار میاد. ‫وقت‌های دیگه خوبه
‫درسته که روی اعصابه، ولی حالش خوبه
‫نمی‌تونم سرزنشش کنم
‫به‌نظرم همه‌مون از داخل داریم داد می‌زنیم
‫اون فقط همون کار رو با صدای بلند می‌کنه
‫چرا می‌خوای بری پاریس؟
‫اون‌ها نمی‌خوان اونجا باشیم، مثل همیشه
‫و اگه اشتباه کنی چی؟
‫اگه اونجا نباشه چی؟
‫اگه یه‌جوری از کانال رد شدی...
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫اگه اونجا نباشه چی؟
‫دیدی مردم همیشه می‌گن...
‫«اگه توی سرت هدفی داشته باشی، می‌تونی بهش برسی»
‫من قبلاً هرگز نتونستم این کار رو بکنم
‫توی ذهنم می‌بینمش
‫کسپر رو می‌گم
‫می‌تونم حسش کنم
‫نمی‌دونم چطور باید توصیفش کنم
‫فقط...
‫مطمئنم که اون بیرونه
‫و پیداش می‌کنم،
‫و بعدش اون کمکمون می‌کنه ‫جلوی این عوضی ها رو بگیریم
‫می‌دونم فکر می‌کنی دیوونه شدم
‫نه، اتفاقاً...
‫خب، آره راستش دیوانه‌واره
‫ولی دنیایی که توش هستیم هم دیوانه‌واره
‫پیش فرمانده می‌رم
‫- هی، هی، صبر کنین ‫- دست‌ها بالا، دست‌هات رو بالا ببر
‫آروم باشین، بچه‌ها
‫بذارین توضیح بدم، ‫من فقط گم شدم، خب؟
‫- اشتباه کردم ‫- درست فهمیدی
‫کمپ بلندینگ چهار هفته‌ست که تعطیل شده
‫مونتی! مونتی!
‫مونتی، بیدار شو
‫چی شده؟
‫باید باهاشون بریم، باید کمکشون کنیم
‫اگه دنیا رو نجات بدیم، مامان و بابا هم برمی‌گردن
‫نمی‌تونیم، پن. خب؟
‫- ببین، من نقشۀ پاریس رو هم دارم ‫- راستش، حق با مونتیه، پنی
‫خیلی خطرناکه
‫آره، تازه شما دعوت نیستین
‫- آلف، دهنت رو ببند، خب؟ ‫- چیه؟ خب نیستن دیگه
‫شما بهمون نیاز دارید. مونتی رانندگی بلده
‫بگی‌نگی
‫خودت بهشون بگو، مونتی
‫اگه مامان و بابا نمی‌تونن پیش ما برگردن، ‫پس ما باید نجاتشون بدیم
این‌قدر احمق نباش
‫بگو که به ما نیاز دارن، خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم
‫خدای من، هوف...
‫خب، ببینید. پدرمون توی پاریس یه آپارتمان داره
‫می‌تونیم تا اونجا بریم، بعدش ‫شما می‌تونید دنبال کسپر بگردید، خوبه؟
‫خیلی‌خب
‫ای‌ول
‫خیلی‌خب، جگوار رو سوار می‌شیم
‫کلانتر، ایشون از حصار پریده و وارد پایگاه شده
‫خودمون بهش رسیدگی می‌کنیم
‫از این‌طرف
‫دست‌هاش رو باز کن
‫هی! با کوله‌م چیکار داری؟
‫- اون‌ها وسایل شخصیه ‫- نگران نباش
‫تا فردا صبح که ماشین بیاد ‫تو رو از ایالت خارج کنه...
‫- کوله‌ت رو برمی‌گردونیم ‫- نه...
‫چی می‌گی؟ می‌شه لااقل دفترم رو پس بدی؟
‫بهت که گفتم، ‫همه‌ش رو بهت پس می‌دیم
‫فقط همین امشب در اختیارت نیست
‫اگه چیزی خواستی، چه نیاز پزشکی یا چیز دیگه، صدا بزن
‫حالا دیگه شلوغ‌کاری نکن
‫نیازی نیست رابطه‌مون دور از مهمان‌نوازی باشه
‫به «آیدابل» خوش اومدی. ‫امیدوارم از حضورت در اینجا لذت ببری
‫« رفتیم پاریس »
‫مدلش قدیمیه
‫شاید هم تو رانندۀ بدی هستی!
‫بهت که گفتم باید استون مارتین رو برمی‌داشتیم
واقعاً؟ اون‌وقت تو باید روی پام می‌نشستی و یا پنی رو توی صندوق می‌ذاشتیم
‫فاتحه‌مون خونده‌ست