‫صبح به‌خیر
‫قهوه اونجا روی گازه
‫سحرخیزی، ها؟
‫فقط از موقعی که دنیا جهنم شد
‫می‌خوای یه نگاهی به این بندازی؟
‫مختصاتِ تمام افراد گم‌شده‌ست؟
‫بُرده‌شده. مارتین گفت لیسا رو «بردن». نگاه
‫بیدار دراز کشیده بودم که به سرم زد
‫اگه اون بچه‌ت قبل از برده‌شدن فیلکس ‫مترسک خانوادۀ ویلیامز رو دیده باشه،
باید از محل‌هایی که بقیه رو بردن، یه‌سری چیزها دیده باشه، نه؟
‫این گوشه، جایی که ادنا رینولدز آخرین‌بار ‫دیده شده، یه شیر آتش‌نشانی هست
‫یه دلقک یه صورت روی شیر کشیده. ‫شاید اون صورت رو دیده
‫سالن زیبایی، جایی که دلورس کیم آخرین‌بار دیده شده
‫علامتش شبیه قیچیه. شاید اون همچین علامتی کشیده
‫یا شاید هم مختصات باشه
‫اعداد
‫شاید توی یکی از این نقاشی‌ها ‫باشن، مثل نشانِ کلانتر تایسن
‫هر تصویر، هر خط، هر کلمه و هر عدد رو بارها مرور کرده‌ام
‫- باید همین‌جا باشه ‫- شاید هم بهتره یه استراحتی بکنی
‫وقتی کارم تموم بشه، استراحت می‌کنم
‫- خیلی... ‫- برانگیخته؟
‫من...
‫- می‌خواستم بگم «شبیه تو شدم» ‫- اوه
‫تو این فکر بودم که چه احساسی باید داشته باشی،
‫وقتی توی شهری قدم می‌زنی که همه گم شده‌ان
‫ولی تا دیشب که یکی‌شون برگشت، ‫خون‌سردی‌ت رو حفظ کرده بودی
‫و حالا...
‫تو دنبال همه نیستی، مگه نه؟
‫دنبال یه آدم به‌خصوص هستی
‫دنبال بیلی‌ای؟
‫چیه؟
‫این عدد رو می‌شناسم
‫پلاکه. شماره‌پلاک. متعلق به بن شلتن بود
‫برادرزاده‌هاش، کَل و چت، یه روز وانتش رو برداشتن ‫و اینجا ناپدید شدن
‫اون‌ها اولین گم‌شده‌ها بودن
‫کلانتر تایسن وانت رو بدون پسرها پیدا کرد،
‫بعد خودش هم توی همین منطقه ناپدید شد
‫بعد شلتن و زنش هم ناپدید شدن
‫همین‌جا
‫مارپیچ‌های حلزونی
‫اگه...
‫به‌صورت حلزونی...
‫فکر کنن...
‫و حرکت کنن چی؟
‫توی مرکز اینجا چیه؟
‫اون مزرعۀ بن شلتنه
‫بعد از ناپدیدشدن بن، مزرعه خالی ‫موند تا اینکه به دست ارتش افتاد
‫به انبار آذوقه تبدیلش کردن تا غذا و این‌چیزها رو نگه دارن
‫فکر نکنم فقط همچین چیزهایی رو نگه‌داری بکنن
‫بیا
‫این‌همه نظامی، فرماندهی هوایی و پوشش تاکتیکی
‫بی‌خیال بابا. دارن از چی محافظت می‌کنن؟
‫امکان نداره در حال محافظت از غذا باشن
‫قطعاً دارن چیزی رو مخفی می‌کنن
‫هی، بیا
‫باید یه جای بهتر پیدا کنیم
‫اون پایین چه کوفتیه؟
‫- علامت نشون داد ‫- خیلی‌خب. فعاله
‫آماده بشید
‫واحد بازیابی، در موقعیت قرار بگیرید
‫یکی پیدا کردیم. بیاریدش بالا!
‫گروهبان، اونجا!
‫متجاوزین! موقعیت ساعت دوازده!
‫-لعنتی. راه بیفت! برو! واینستا. برو! ‫- وایسا!
لعنت
‫تکون نخور! دست‌ها بالا. دست‌ها بالا
‫باشه، آروم
‫هی، کسپ. اینجا دیگه چه جای عجیبیه؟
‫فکر کنم اینجا نگهم می‌داشتن
‫یعنی نمی‌دونی؟
‫این‌ها شبیه گزارش‌هایی نیستن ‫که مامانم روشون کار می‌کرد
‫خب همه‌ش به فرانسویه. پس خدا می‌دونه
‫هر کاری که اینجا کردن، انگار نجاتشون نداده
‫به‌جز تو، رفیق. تو جون به در بردی
‫چه اتفاقی افتاد، کسپ؟
‫دقیق نمی‌دونم. راستش حتی یادم نیست کِی به هوش اومدم
‫این مال من بود
‫شانس آوردی وقتی وارد اینجا شدن، تو اینجا نبودی، نه؟
‫اون‌ها چی؟ اون‌ها اینجا بودن؟
‫اون‌ها کی‌ان؟
‫اوه، وایسا. تو این رو کشیدی، نه؟
‫آره، حتماً
‫ولی یادم نیست
‫حتی مطمئن نیستم دیده باشمشون
‫اگه ندیدی‌شون، چطوری اون‌ها رو کشیدی؟
‫ایوا، الکین، ناتوری. آشنا نیست؟
‫اون‌ها...
‫بچه‌های استثنایی (به فرانسوی). همه‌شون اینجان
‫حتی تو، کسپر
توی این بخشْ همراه تو بیمار بودن
‫بیشتر از بیمار به نظر می‌رسه. یعنی «بچه‌های استثنایی»؟
‫- اینجا رو ببین. موش آزمایشگاهی بودن ‫- ولی برای چی خب؟
‫- چه آزمایشی روشون می‌کردن؟ ‫- کی می‌دونه؟
‫اون که نمی‌دونه
‫این‌ها همه‌ش بخشی از ائتلاف دفاع جهانیه
‫پس به ارتش ربط داره. پس هرکدوم از این بچه‌ها...
‫تو...
‫می‌تونید یه اسلحه باشید
‫- ما که مطمئن نیستیم ‫- ولی منطقیه، نیست؟
‫خب حتماً خطرناک بودن که اینجا حبس شدن
‫راستش... سؤال خوبیه
‫کسپ، توی رؤیاهام گفتی قراره راهِ ‫شکست‌دادن بیگانه‌ها رو پیدا کنی
‫پیدا کردی؟
‫بقیه. بچه‌ها، به‌نظرم کلیدش اون‌هان
‫- خدایی؟ ‫- مدتیه دارم احساسشون می‌کنم
‫صداشون رو می‌شنوم
‫حتی وقتی بیهوش بودم. منتها نمی‌دونستم اون‌هان
‫اولش فکر کردم توئی، جم
‫ولی به زبون‌های مختلفی حرف می‌زدن. ‫هنوز هم همین‌طوره
‫فقط الآن ساکت‌تر شده‌ان
‫انگار یه جای دورافتاده‌ان
‫دارن صدا می‌زنن
‫نمی‌دونم چرا ما این‌شکلی‌ایم
‫به هم متصلیم
‫ولی شاید... شاید بتونیم ازش برای ‫مقابله با اون‌ها استفاده کنیم
‫خب، بیاید پیداشون کنیم پس
‫آره، کسپ. کجان؟ توی پاریسی جایی‌ان؟
‫- دورتر، به‌نظرم ‫- ببخشید
‫خیال می‌کردم کسپر کلید حلش باشه. ‫حالا می‌گیم کلیدش این بچه‌های دیگه‌ان
‫و حتی یادش نمیاد اون‌ها رو دیده باشه
‫اوه، نه. ولی، نه، نگران نباش، می‌دونی، ‫چون صداشون رو توی سرش می‌شنوه،
‫بااینکه جی‌پی‌اس‌ش خیلی پیشرفته نیست
‫هیچ‌کدوم از این قضایا به نظرتون دیوونگی نمیاد؟
‫- بی‌خیال، مونتی. نمی‌خواد... ‫- نه، آلف
‫درک می‌کنم
‫یه‌خرده دیوونگیه، ولی کل این سفر دیوونگی بوده
‫و تمام این دیوونگی‌ها ما رو به اینجا کشونده
‫پیش کسپر
‫اگه می‌گه که این بچه‌ها می‌تونن کمک کنن ‫توی جنگ پیروز بشیم، بیاید پیداشون کنیم
‫- بی‌خیال، چیزی که برای ازدست‌دادن نداریم ‫- حتی نمی‌دونیم از کجا شروع کنیم
‫این چی؟
‫یه آزمایشگاه نزدیک اورلئان هست
‫یا داشتن می‌ساختن. درسته، کسپ؟
‫آره، آره. فکر کنم
‫اگه گوش بدم، اون‌وقت می‌تونیم دنبال صداهاشون بریم
‫- من که مشکلی ندارم. بریم ‫- من هم هستم
‫آره، حتماً. چرا که نه؟
‫همون‌طور که گفتی، چیزی برای ازدست‌دادن نداریم، نه؟ ‫به‌جز جون‌های بی‌صاحابمون
‫اوناهاشش. کمپ پیرس
‫خب نظرت چیه؟
‫دخترت رو پس می‌گیریم
‫یه راه ورود پیدا می‌کنیم
‫شیب تندی داره، این‌طور فکر نمی‌کنی، کلارک؟
‫برفرض که از دروازه رد شدیم
‫باتوجه‌به سربازخونه‌ها، کمِ‌کم ۵۰ تا ‫نیروی مسلح اون پایین باید باشه
‫قبل از فرضیه‌سازی، یه روز وقت ‫بده که پایگاه رو زیرنظر بگیریم
‫هرچی اطلاعات می‌تونیم جمع کنیم
‫کلارک، ما یک‌ریز در حرکت بودیم
‫یه نگاه بنداز
‫با ۴۰ نفر شروع کردیم. الآن ۱۲ تاییم
‫- جک رو از دست دادیم، محض رضای خدا ‫- چهارده تا
‫با من و لوک می‌شیم ۱۴ تا
‫منظورم افرادیه که کاری از دستشون برمیاد
‫من دارم اسلحۀ تو رو تمیز می‌کنم، هنلی
‫خیلی‌خب دیگه. مردم حق دارن نگرانی‌هاشون رو بیان کنن
‫کس دیگه‌ای نبود؟
‫جسارتاً چند نفر دیگه رو حاضریم از دست بدیم؟
‫این‌همه برای برگردوندن یکی؟
‫یکی؟
‫اون «یکی» نیست، اون ساراست
‫خودت منظورم رو می‌دونی
‫اسم‌ها مهمن. بدون اون‌ها خیلی راحت ‫می‌شه آدم‌ها رو فراموش کرد
‫بذار بگم من چی رو فراموش نمی‌کنم
‫که اون کسی بود که یه‌راست کشوندشون سمت ما
‫- نه، معلوم نیست ‫- اون توی سرش صداشون رو می‌شنوه
‫- فکر نمی‌کنی این ارتباط دوطرفه‌ست؟ ‫- اون‌طوری‌ها نیست
‫توی اون مه جونمون رو نجات داد
‫- اون بیگانه رو سر جاش متوقف کرد ‫- خب بهش دستور داده
‫- دیگه چی داشته بهشون می‌گفته؟ ‫- بکش عقب
‫- چرا؟ می‌ترسی نکنه به حقیقت پی ببریم؟ ‫- گفتم بکش عقب!
‫همگی فقط... یه نفسی تازه کنید
‫تو داشتی پنهان‌کاری می‌کردی
‫اون شیء فضایی؟
‫تو؟
‫از بین همه. واقعاً؟
‫خیلی‌خب، باشه. باشه. برید. از اینجا برید
‫به این چیزها نیازی ندارم. خودم می‌تونم
‫اشتباه می‌کنی، می‌دونی؟ خیلی هم بهشون نیاز داری
‫اون پایین لازمت می‌شن
‫بمون
‫باهاشون حرف بزن
‫سعی کردم حرف بزنم
‫نه. نه به‌عنوان سرباز. به‌عنوان انسان
‫آدم‌های ترسیده، که جونشون رو به خطر انداخته‌ان
‫خودت رو بهشون نشون بده
‫توی دانشکدۀ پزشکی، یه هفته رو به‌عنوان ‫دستیار یه پزشک در بخش سرطان گذروندم
‫مردمی که می‌فهمیدن مرگْ داخل ‫بدن‌هاشون خونه داره رو تماشا کردم...
‫- می‌خوای به چی برسی؟ ‫- جایی باید بری؟
‫این موضوع رو فراموش کرده بودم
‫یا شاید هم سرکوبش کردم
‫مثل خیلی چیزهای دیگه پسش زدم
‫اون دکتر، آخر اون هفته یه چیزی بهم گفت
‫گفت: «اون‌هایی که بیشترین شانس رو برای بقا دارن
‫کسایی هستن که حاضرن برای ‫چیزی فراتر از خودشون بجنگن»
‫شاید خانواده یا عزیزانشون باشه، بالاخره یه چیزی هست
‫چیزی بزرگ‌تر از بقا
‫و من فراموش کرده بودم
‫تا اینکه با شماها آشنا شدم
‫تا اینکه جنگیدن شما رو دیدم
‫جونتون رو به خطر می‌انداختید
‫جونتون رو می‌دادید...
‫برای چیزی فراتر
‫متأسفم که عزیزانتون رو در راهِ ‫پیداکردن بچۀ من از دست دادید
‫همچین دردورنجی...
‫ولی اگه می‌خواید دست بکشید، ‫پسش بزنید، درک می‌کنم
‫باور کنید
‫من هم قبل از آشنایی با شما، همین کار رو می‌کردم
‫آشنایی با همه‌تون
‫- هی! ‫- منم
‫دارن شناسایی هوایی می‌کنن. بیا اینجا
‫این رو نگه دار. از اون گروهبان گرفتمش
‫خب، اگه تاحالا فراری نبودم...
‫اولین تجربه‌ت نیست؟
‫کسایی که جدی‌جدی تجربه‌ش رو داشتن ‫همچین حرفی نمی‌زنن
‫- باید بریم! ‫- هنوز نه، هنوز نه. یالا
‫یه جایی همین‌جاهاست
‫اونجا چی بود که دیدیم؟
‫اون حفره. اون نور آبی. تقریباً انگار زنده بود
‫چون یه چیزی اون پایین هست. ‫یه چیزی که اون‌ها فرستادن
‫و ارتش نمی‌خواد کسی بفهمه اون چیه
‫می‌دونستم دارن بهمون دروغ می‌گن، ‫وانمود می‌کردن دارن از ما محافظت می‌کنن
‫اون پسره، کسپر، به‌نظرت چیزی دیده؟
‫اون همین‌طوری یه چیزی ندیده
‫اون رو دیده
‫توی مزرعۀ بن چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫نمی‌دونم
‫ولی باید بفهمیم. یالا، بیا بریم
‫یه جای امن می‌شناسم
‫حتماً یه محل تخلیه بوده
‫بازِ بازه
‫امنه. راه بیفتید
‫خیلی‌خب. بریز بیرون
‫چی؟
‫قشنگ معلومه یه چیزی می‌خوای بگی. ‫پس تا مغزت داغ نکرده، بگو
‫فکر می‌کردم خوش‌حال بشی
‫مثل بقیه‌مون. یعنی بعد از این‌همه سختی‌ای که کشیدیم
‫حالا بالاخره کسپر رو پیدا کردیم
‫واقعاً؟
‫آخه چطوری توی اون بیمارستان ‫فقط اون زنده مونده؟
‫- تنها کسی که مونده ‫- یا جا مونده
‫آره، درهرصورت. چرا؟
‫ببین، در همون نوع بد خودم، ‫مثل شماها می‌شناسمش
‫توی چشم‌هاش نگاه کردم. ‫ترسی که باعثش بودم رو دیدم
‫و اون درد
‫و آره، ازش لذت می‌بردم. ولی نکته اینه که اون رو می‌دیدم
‫حالا که بهش نگاه می‌کنم و... نمی‌دونم، ‫هیچی نمی‌بینم. انگار توخالیه
‫بگو که تو هم اون رو نمی‌بینی
‫گوش کن. رؤیاهای کسپر ما رو کشوند پیشش
‫پس هر جا که رؤیاهاش برن، بهشون اعتماد می‌کنم
‫تو می‌تونی؟ بهش اعتماد کنی؟
‫به تو اعتماد دارم
‫رؤیاهای تو رو دنبال می‌کنم
‫...حملات بیگانگانِ جدیدتر و مرگ‌بارتر ‫کماکان در حال گسترش است
‫از شمال‌غربی آرام به‌سمت رشته‌کوه راکی
‫با مشاهدۀ درحال‌افزایش...
‫- چی شده، دختر؟ ‫- سطوح آمونیاک...
‫در این مناطق،
‫و افزایش تعداد حملات، جوامع را مجبور به تخلیه،
‫گاهی اوقات در نواحی ناامن کرده است
‫...کمک‌های نظامی و بشردوستانه در حال گسترش است تا...
‫شب به‌خیر، مارلین
‫...وضعیت جدی در حال رخ‌دادن است...
‫بفرمایید
‫حالا که بخش مهمون‌نوازی تموم شده
‫یه جفت فراری توی خونۀ من چی‌کار دارن؟
‫و صداتون رو بلند نکنید. تازه دوقلوها رو خوابوندم
‫می‌دونم این...
‫آخه... می‌دونم
‫و باور کن، اگه جای دیگه برای رفتن داشتیم، می‌رفتیم...
‫تو خطرناکی؟
‫اون چی؟
‫نه. خدایا، نه
‫چون دارن می‌گن هستید
‫خانم، بهتون قول می‌دم، ما...
‫ببخشید، این گفت‌وگوی خانوادگیه
‫ما هنوز خانواده‌ایم؟
‫یعنی از نظر قانونی؟
‫خب، باز خودش یه چیزیه
‫مارلین، همین‌که داری باهامون ‫حرف می‌زنی، خودش ریسکه
‫نمی‌دونی چقدر برام ارزشمنده
‫ولی ارزشش رو داره
‫که بخوایم بیلی رو پیدا کنیم
‫تو...
‫می‌دونی چی سر بیلی اومد؟ می‌دونی کجاست؟
‫ما یه سرنخ درست‌حسابی داریم. فقط به یه مقدار زمان نیاز داریم
می‌شه بهمون وقت بدی؟
‫جای دِنجی نیست، ولی ‫واسه امشب کارتون رو راه می‌ندازه
‫- ممنون ‫- تا طلوع خورشید می‌تونید بمونید
‫خدایا
‫می‌خوای درباره‌ش حرف بزنی؟
دربارۀ بیلی؟
‫آره، کیه؟ شوهرشه؟
‫نه، شوهر منه
‫می‌شه بشینیم؟
‫بیلی آدم بدی نبود، نیست
‫نه دروغی گفت، نه خیانت کرد
‫ولی یه‌سری مشکلات سر راهمون ‫سبز شد و هیچ‌وقت هم حل نشد
‫جَرّوبحثمون شد دعوا و درگیری، و...
‫ما هم دیگه با هم صحبت نکردیم
‫واسه چند ماه
‫تا یه روز که به من گفت بچه می‌خواد
‫و منم گفتم: «چه بامزه، من طلاق می‌خوام»
‫به نظر خیلی هم بامزه نبود
‫اون اینجا اومد تا با خواهر بزرگ‌ترش، مارلین، زندگی کنه
‫دو روز بعدش کلانتر تایسن ناپدید شد و بیگانه‌ها پیداشون شد
‫بعدش هم بقیه ناپدید شدن و سروکلۀ ارتش پیدا شد
بعدش هم بیلی ناپدید شد
‫و بعد تو اومدی
‫من دوست داشتم که بره،
‫ولی نه این‌شکلی
‫انگار که همه‌ش تقصیر منه
‫پسرم مریض بود
‫بدن کوچولوش درد می‌کرد، می‌دونی؟
‫خیلی درد می‌کرد
‫و واسه یه لحظه می‌خواستم اون درد از بین بره
‫همۀ دردی که تو وجود همه‌مون هست، فقط...
‫تموم بشه
‫و بعدش...
‫دکتر اومد و خبرش رو به ما داد
‫ازدست‌دادن یکی، اون هم این‌جوری، داغونت می‌کنه
‫هیچ‌وقت تموم نمی‌شه؟
‫اگه شد بهت می‌گم
‫بیاید
‫درست وقتی داریم از شهر می‌ریم ‫این بارون کوفتی شروع به باریدن کرد
‫- مثل خونه‌ست ‫- کجاش مثل خونه‌ست؟
‫بریم جیره و آذوقه جمع کنیم، خب؟
‫اینجا رو
!‫ای‌ول! وقت انبارکردنه
‫بارون رو ولش کن، توی پلاستیک هم خیس می‌شم
.‫تنها اندازه‌ای که مونده بود «خیلی بزرگ» بود ‫باید به همین بسنده کنیم
‫خبر حملۀ بیگانه‌ها به...
‫نظرت راجع به این چیه؟
‫- اون آشغاله، پن. بندازش زمین ‫- چی؟ نه
‫نگاه، برچسب روشه. جدیده
‫اصلاً کار می‌کنه؟
‫یه کاری می‌کنم بکنه
‫- خیلی‌خب، بده‌ش من، خب؟ ‫- نه، تو میندازیش آشغالی
‫- پن، بده‌ش من ‫- نه!
‫- پن، ولش کن ‫- نه!
‫چیزی نیست
‫- صدای خودشون بود؟ ‫- معلومه که خودشون بود
‫کسپ، حسشون می‌کنی؟ مثل قبل، ‫توی بیمارستانِ مامان. نزدیکن؟
‫بی‌خیال، فکر می‌کردم بهشون وصلی یا هرچی
‫چیزی احساس نمی‌کنم
‫خوبه، مگه نه؟ ‫شاید رفته باشن
‫لعنتی، این‌یکی نزدیک بود
‫انگار می‌خوان وارد ساختمون بشن
‫نه، نه، نه، نه
‫هی، چیزی نیست. چیزی نیست، پن ‫دست منو بگیر
‫خیلی‌خب، پن. چیزی نیست
‫همین‌جا جمع شدن، نه؟ ‫ما هم حکم غذاشون رو داریم
‫وقتشه نشون بدی چه جِدای ‫بزرگی هستی، اسکای‌واکر
‫حق با مونتیه. نمی‌تونیم اینجا بمونیم. بیاین
!لعنتی
‫کسپ؟ می‌تونی راهنمایی‌مون کنی؟ ‫بگو کدوم طرف بی‌خطره؟
‫این‌طرف
‫خیلی‌خب، بریم
‫کسپر، تو جلو بیفت
‫برید! برید!
‫فرار کنید!
‫اوه، لعنت بهش! بن‌بسته
‫بچه‌ها، چی‌کار کنیم؟
!‫بچه‌ها، از این‌طرف
‫- دارن میان ‫- بازش کن! برو، برو، برو
‫برو، برو، برو
‫- عجله کنید! ‫- برید، برید!
لعنتی
‫- خدای من ‫- برو، برو، برو، پنی. بیا
‫پنج طبقه ارتفاع داره!
‫هی، چی‌کار کردی؟ ‫ما رو دودستی تقدیمشون کردی!
‫حالا چی‌کار کنیم؟ ‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫کسپ؟
‫من دیگه یه کلمه هم به حرف‌هاش گوش نمی‌دم. به‌خاطر اونه که توی این هچل گیر افتادیم
‫باز شو، باز شو، باز شو!
‫- باز شو، باز شو، باز شو! ‫- پنی
‫باز شو، باز شو
‫صداشون میاد، دارن میان
‫- باز شو! ‫- ما بهت اعتماد کردیم، و حالا اینجا گیر افتادیم
‫خیلی‌خب
‫من و تو، چپ، راست، چپ. چیزی‌مون نیست
‫حالمون خوبه
‫نه، گیر نیفتادیم
‫بریم
‫هی، مرد. اسم «کمپ آلمن» به گوشت خورده؟
‫- چی شده؟ ‫- نابود شد
‫کلِ گروهان یک‌شبه از روی زمین محو شد
‫- لعنتی ‫- آهای!
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی، بچه‌جون؟ گم شدی؟
‫به کمکتون نیاز دارم
‫خانواده‌ت چی شدن؟ حالشون خوبه؟
‫اون‌ها چیزی‌شون نیست، مشکل منم
‫من یه مشکلی دارم
‫می‌رم گزارش کنم
‫حالت بده؟
‫خیلی بد به نظر نمیای
‫می‌خوای ببرمت درمانگاه؟
‫به پزشک بگم معاینه‌ت کنه
‫مشکلی نداری؟
‫باید بگی اول رفیقت رو معاینه کنن
‫پاک‌سازی شد
.‫مادرت بهت افتخار می‌کنه ‫برو. دروازه رو باز کن
.‫امیدوارم اشتباه نکرده باشی، کلارک ‫اون داره مستقیم داخل لونۀ زنبور می‌ره
‫- مراقب باش! ‫- اوه، لعنتی
‫- برید! ‫- این‌طرف! دنبالم بیاین!
‫پیاده شو! بخواب رو زمین! حالا!
‫گفتم همین الان پیاده شو!
‫آروم باشید
‫بگردش
‫لعنتی، همین که بیگانه‌ها با ما دشمن‌ان کافی نبود؟
‫حالا باید نگران دشمن‌های انسان هم باشیم؟
‫- چیزی همراهش نیست ‫- خیلی‌خب، می‌شه به من بگی...
‫فکر کردی چه غلطی داری می‌کنی؟
‫همه‌تون رو یه‌جا جمع می‌کنم
‫محاصره شدید، اسلحه‌تون رو زمین بذارید!
‫همین الان، بذارید زمین!‍
‫اسلحه‌تون رو زمین بذارید! بخوابید زمین!
‫- بخوابید! بخوابید! ‫- با تو هم هستم، سرجوخه!
‫بذار کسی امروز تیر نخوره
‫خیلی‌خب. آروم! آروم!
‫راه بیفت
‫- رانندگیِ خوبی بود ‫- شمارش خوبی بود
‫راست می‌گفتی، کمبود نیرو دارن
‫می‌خوای بدونی توی یه پایگاه نظامی چند نفر هست؟
‫حواست به سالن غذاخوری باشه
‫بریم دخترم رو پیدا کنیم
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫- اوه، باورم نمی‌شه جواب داد ‫- بهت که گفته بودم
‫همه باید شکم خودشون رو سیر کنن، حتی کلاغ‌ها
‫- قربان، راه بسته‌ست ‫- هی!
‫از طرف من از مارلین تشکر کن
‫بعید بدونم بخواد ما رو دوباره ببینه
‫بیلی و بقیه رو پیدا می‌کنیم
‫هی! بزن به چاک!
‫محض احتیاط این رو داشته باش، خب؟
‫از پسش برمیای
‫می‌دونم که اولین تجربه‌ت نیست
‫بریم، بچه‌ها. بریم
‫جمیلا
‫مراقب باش، خب؟
‫هی
‫کسپ. مراقب باش، داغه
‫سردته؟
‫نه، من خوبم
‫اتفاق‌های عجیبی توی پاریس افتاد، نه؟
‫شهر لعنتی، چیزی نمونده بود بمیریم
‫به‌خاطر من نزدیک بود بمیریم
‫تو سعی خودت رو کردی، کسپ
‫هنوز داری بهبود پیدا می‌کنی، نه؟
‫سعی می‌کنی یادت بیاد
‫می‌تونم کمک کنم یادت بیاد، ‫ما رو یادت بیاد، نه؟
‫نقاشی‌ای که کشیدی رو پیش خودم نگه داشتم
‫کلِ این مدت
‫قبلاً فکر می‌کردم برای اینکه ‫فراموشت نکنم نگهش داشتم،
‫ولی بعدش فهمیدم واسه این نگهش داشتم ‫تا خودم رو فراموش نکنم
‫جوری که تو به من نگاه می‌کردی، کسپ
‫باعث شدی باور کنم
‫اگه تو تونستی این کار رو واسه من بکنی، ‫من هم می‌تونم این کار رو واسه تو بکنم
‫خب؟
‫مجهوله
‫مثل یه رؤیاست که نمی‌تونم حفظش کنم، ‫می‌دونی؟ همه‌چی از ذهنم می‌پره
‫اولین آهنگیه که با هم گوش دادیم، آثار قدیمی
‫سوار اتوبوس بودیم، درسته؟
‫آره
‫و من یه دفتر داشتم؟
‫دفترچه‌ت
‫آره. اتفاقی باز شد
‫آره
‫و بعدش تو...
‫یادمه
‫خیلی‌خب، سارا مالک
‫قدش این‌قدره. هشت سالشه
‫موهای بلند قهوه‌ای داره. کجاست؟
‫می‌دونی برخلاف حرف‌هایی که ‫اون بیرون زدی، ما دشمنت نیستیم
‫باکمال‌احترام، خانم، حرفتون رو باور نمی‌کنم
‫شماها اعضای جنبش‌اید، درسته؟
.‫ما قصد نداریم به کسی آسیبی برسونیم ‫امیدوارم متوجه این موضوع باشی
‫ضربۀ بدی به اون دو نفری ‫که جلوی ورودی بودن زدید
‫ما فقط دنبال دخترم می‌گردیم
‫اون رو بده تا بریم. ما می‌دونیم اون اینجاست
‫ببین، اگه تو مسئول اینجا نیستی،
‫بگو کیه تا باهاش صحبت کنیم
‫اینجا کسی مسئول نیست
‫- افسر ارشد کیه؟ ‫- منم
‫ولی با رأی‌گیری سرجوخه شدم. رسمی نیست
‫مابقی اعضای گروهان واسه ‫تقویت موقعیت‌های دیگه منتقل شدن
‫پس یعنی هیچ‌کس اینجا رو اداره نمی‌کنه؟
‫تا دستورات جدید از موقعیتمون دفاع می‌کنیم. ‫ما فقط داریم وظایفمون رو انجام می‌دیم
‫به‌همین‌خاطر درخواست شما ‫برای اطلاعات بیشتر رو رد می‌کنم
‫درخواستم رو رد می‌کنی؟
‫تمامی وقایع مرتبط با ‫اقدامات ارتش در این پایگاه...
‫محرمانه بوده و اشتراکِ آن با ‫افراد غیرنظامی غیرقانونی می‌باشد
‫خیلی‌خب
‫اون دختر منه
‫بگو کجاست؟
‫چی؟ اونجا؟
‫اون رو اینجا...
‫« بادوم »
‫کمکم کن
‫متأسفم
‫آره
‫من هم همین‌طور
‫- آنیشا ‫- خدایا...
‫آنیشا!
‫نگهش دارید
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- نگهش دارید!
‫- اسلحه‌ت رو بگیر سمتش ‫- این راهش نیست
‫- آنیشا ‫- بفرما، پروپوفول
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫معمولاً ۴۰ میلی‌گرم تزریق می‌کنم
‫واسه تو ۶۰ میلی‌گرم باید خوب باشه
‫می‌شه توضیح بدی نقشه‌ت چیه؟
‫اون اونجا بود، کلارک. توی اون اتاق
‫حالا بهش یه فرصت دیگه می‌دم که بگه کجاست
‫قبل از اینکه اون عضو بدنی که وقتی بیدار بشه ‫خیلی دلش براش تنگ می‌شه رو از جاش دربیارم
‫آنیشا، تو همچین آدمی نیستی
‫من دقیقاً همچین آدمی‌ام. من مادرشم!
‫ببین، من هم عزیزانم رو از دست دادم، خب؟
‫من هم خانواده‌م رو از دست داده‌ام. ‫لعنتی، خواهش می‌کنم. تمومش کن
‫آنیشا
‫خانم، خواهش می‌کنم
‫یا الآن یا هیچ‌وقت
‫خواهش می‌کنم، گوش کن. خواهش می‌کنم ‫خواهش می‌کنم، فقط...
‫- زبون باز کن! ‫- لعنتی، خواهش می‌کنم...
‫- کجاست؟ ‫- اینجا نیست!
‫اینجا نیست
‫اتاق اداری رو گشتم این رو پیدا کردم
‫دیشب سارا رو بردن
‫- متأسفم، آنیشا ‫- اُکلاهما؟
‫آره، پایگاه نظامی نیست « برگۀ انتقال »
‫پروژۀ آیدابل؟
‫این چیه؟
‫جای بعدی‌ای که قراره بریم
‫نگران نباش، پیداش می‌کنیم
‫نه، نمی‌کنید
‫هرگز دستتون بهش نمی‌رسه
‫- دستمون به تو که رسید ‫- متوجه نیستید
‫پروژۀ آیدابل...
‫مثل اینجا یه پاسگاه نیمه‌رها‌شده نیست
‫اونجا نقطه شروعه
‫همۀ این‌ها از اونجا شروع شده
‫گوش بده، اگه اون‌ها دخترت رو گرفتن، ‫دیگه بی‌خیالش شو
‫کاری از دستت برنمیاد
‫بیا بریم. دنبالم بیا
‫رُز عزیز،
‫این همون نامه‌ایه که...
‫وقتی خوابیده بودم ‫نتونستم بهت بگم
‫چون نمی‌دونستم دقیقاً چی باید بهت بگم
‫خب، هنوز هم نمی‌دونم. ولی...
‫شاید تمام چیزهایی که ما رو ‫به هم رسوند خیلی هم اتفاقی نبود
‫تصادفی نبود
‫من به یکی نیاز داشتم
،‫همه‌مون به یکی نیاز داریم ‫حتی اگه متوجهش نباشیم
‫نقاشی‌ها، رؤیاها...
‫شاید اونی که باعث تکمیل‌شدن...
‫تمام این تیکه‌های پازل و منتهی‌شدنشون ‫به یه مکان باشه، تو باشی
‫مثل یه نور
‫که مسیر رو به من نشون می‌دی
‫محوطه امنه
‫بهم نشون می‌دی که مرکز تمامی این اتفاقات چیه
‫تا خونه راهنمایی‌م می‌کنی