ازش هیچی نمونده
اصلاً چطوری انبار رو پیدا کردن؟
نمی‌دونم
توی چشم نباش
‫چون پلیس‌ها رو بردم بیخ گوش‌شون، ‫می‌خوان تنبیهم کنن؟
یا ازت زهر چشم بگیرن
‫اگه کمکشون کنی ‫ مجرم چاق و چله‌تری رو گیر بندازن،
‫یکی از همدست‌هات...
‫-محاله. ‫- می‌خوای ایرلندی‌ها رو تیغ بزنی؟
‫خدا خدا کن پوست‌کلفت‌تر از ‫ اونی باشی که نشون میدی
‫اگه مصالحه کنم، ایرلندی‌ها می‌کُشنم. ‫اگه نکنم، ده سال حبس می‌خورم.
باید فرار کنیم به اسپانیا
‫- خرج داره ‫- تو پای ایرلندی‌ها رو باز کردی. بهم مدیونی
‫جوآن؟ دلم برای لبخندت تنگ شده بود
‫جواهرفروشی برنارد. ‫اونجا رو خالی می‌کنیم.
‫هر چیز باارزشی که هست.
‫این برامون یه زندگی جدید جور میکنه.
‫- خودمون می‌ریم، بعداً برمیگردم سراغ کِلی ‫- باشه
بازم دوربین؟
‫و یه دکمه اضطراری، ‫ مستقیم با پلیس تماس می‌گیره
ورودی از کوچه اینجاست
یه نفر دیگه لازم داریم که مراقبش باشه
‫- پایه‌ای؟ ‫- بهتون خبر میدم
‫ازت می‌خوام کلی رو به پاسپورتم اضافه کنی ‫ تا بتونم با خودمون بیارمش
‫- قول بده بهش بگی ‫- قبل سرقت، قول میدم
‫سلام، مدرسه‌ی کینگز مورتون،‌ بفرمایید
‫سلام، سیمون هایسمیت هستم
‫از روزنامه‌ی نیویورک هرالد
« جوآن » « فصل یک، قسمت ششم »
‫سلام، مدرسه‌ی کینگز مورتون،‌ بفرمایید
‫سلام، سیمون هایسمیت هستم
‫از روزنامه‌ی نیویورک هرالد
‫زنگ زدم تا قرار فردامون ‫ توی مدرسه رو قطعی کنم
‫اوه، بله
‫مدیر مدرسه گفتن اگه براتون مقدوره ‫قرار رو بندازیم جلوتر و
‫- ساعت ۳ تشریف بیارین ‫- نه، امکانش نیست
‫- تا ساعت ۳ و نیم جایی کار دارم ‫- بله
‫اما خب احتمالاً‌ خودتون بدونید که ‫اون موقع بچه‌ها بیرون هستن
‫عالیـه. همونطور که ‫ به ایشون هم گفتم،
‫مقاله‌ی من درمورد بازی ‫ بچه‌های بریتانیاییـه.
‫- باشه،‌ بهشون اطلاع میدم ‫- خیلی ممنون
‫- فردا می‌بینم‌تون ‫- خدانگهدار
‫خداحافظ
‫الو؟
‫- آلبی، می‌تونی حرف بزنی؟ ‫- یکم رو آره. چی شده؟
‫پاسپورت کوفتی رو می‌خوام
‫- ظهر بیا کافه ‫- باشه، موقع ناهار میام، حلـه
‫- آلبی، میشـه...؟ ‫- جوآن؟
‫جوآن؟
‫سیگارم رو یادم رفت. ‫آلب چی‌کار داشت؟
‫کار خاصی نداشت
‫فقط می‌خواست قرار با پاول رو قطعی کنـه
‫مشکلی پیش نمیاد
‫چیـه؟
‫هیچی. ‫فقط خواستم بگم...
‫که دوستم داری؟
‫بالاخره می‌خوای اعتراف کنی؟
‫نه، امروز نه!
‫- صبح‌بخیر ‫- صبح‌ تو هم بخیر
‫- صبح‌بخیر ‫- صبح‌بخیر
‫جوآن...
‫قرار حسابرسی موقع ناهار فردا ‫هنوز سر جاشـه دیگه؟
‫حتماً
‫ول. کاری می‌تونم برات بکنم؟
‫جعبه‌‌ سیگار دهه‌ی ۲۰ نمی‌خوای؟ ‫۱۵ پوند خیلی مفتـه.
‫شوهر من و زن تو
‫خب چی؟
‫اخیرا با هم قرار داشتن...
‫مثلاً قرار کاری بوده
‫خب، جوآن پاش به کار و کاسبی باز شده. ‫خودت که می‌دونی ول.
‫خب،‌ می‌خوای چیزی بخری؟
‫دیگه هیشکی. ‫هفته‌ی بعد یه نگاه بهش بنداز.
‫تا مشکلی پیش نیومد ‫از من نشنیده بگیر
‫- خیلی‌خب ‫- بگایی درست نکنین لطفاً
‫آلبی
‫سلام. چطوری؟
‫فقط بدش بهم
‫خواهش می‌کنم
‫- ببخشید،‌ استرس دارم ‫- آره خب، کار کردن با وثیقه...
‫من نمیرم زندان
‫- نمی‌خوام کلی رو از دست بدم ‫- باشه
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫- مسئله اینـه که خیلی وقت‌مون کمـه ‫- واسه آوردن کِلی
‫فردا ساعت ۳ و نیم باید مدرسه باشم
‫تا بیرون مشغول بازی باشه، ‫حداکثر ۳ و ۴۰ دقیقه
خیلی‌خب، ممنون
‫بهتره برم، ‫وگرنه واسه قرار با پاول دیرم میشـه
‫تو اول برو اونجا. ‫من یه دوری تو محله می‌زنم.
‫پس بویزی مشکلی با کِلی نداره؟
‫- امشب بهش میگم ‫- ای خدا
‫ببین، فقط خواهش می‌کنم، ‫گند نزن بهش...
‫وگرنه می‌زنـه زیر همه‌چیز
‫فکر کردی خودم حالیم نیست؟ ‫خدایا
‫- درست سر وقت ‫- آره
‫خب، هیشکی مشکلی با نقشه نداره؟
‫من و بویزی وارد میشیم، ‫برنارد رو می‌ترسونیم
‫من که گاوصندوق و مغازه رو خالی می‌کنم، ‫پاول نگهش می‌داره
‫- باید در سکوت کامل کارت رو بکنی ‫- با نهایت سرعت
‫آروم و با حوصله. ‫عجله‌ای نمی‌کنیم.
‫نه، باید فوراً از اونجا بریم پاول. ‫نباید ول بچرخیم.
‫می‌فهمم جوآن. ‫ول نمی‌چرخیم.
‫ببینین، من تو کوچه منتظر می‌مونم
‫به محض این که کار تموم شد ‫میریم سمت خیابون رنتهام
‫ماشین فرار هم اونجاست. ‫وسایل رو تقسیم می‌کنیم و...
‫بعدش تو میای اینجا. ‫این هم مسیرهاشـه.
‫یه کاروان اینجاست
‫یکم ساده‌ست ولی جای پرتیـه
‫تا سحر اونجا بمونین، ‫بعدش برین سمت نیوهاون
‫چرا نمیشه زودتر راه بیفتیم؟
‫باید منتظر آدمِ آلبی بمونیم تا شیفتش شروع شه
‫پس ساعت ۱، ‫به آلبی تایید میدم،
‫پشت فروشگاه وایمیسه، ‫شما دو نفر هم یه راست وارد میشین
‫تا ۱‌و نیم وایمیسیم
‫۱ و پنج دقیقه
‫اگه بخواد بره به یه مشتری دیگه برسه چی؟ ‫بره یه ساندویچی بخوره؟
‫- نمیره ‫- باید زمان داشته باشیم
‫ببین، برنارد رو بسپار به من، ‫خب؟ بهم اعتماد کن
‫راست میگه جوآن. ‫لازم نیست اینقدر مته به خشخاش بذاریم.
‫می‌خوای نیم ساعت با برنارد ور برم؟
‫ناراحتت نمی‌کنـه؟
‫- ۱ و ربع چطوره؟ ‫- محض رضای خدا!
‫خودم می‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم
‫ببینین، به‌نظرم باید به جوآن اعتماد کنیم
‫واقعاً؟
‫آره. ‫کار خودشـه.
‫ممنون آلب. ‫۱ و ۵ دقیقه.
‫تموم شد؟
‫- حالا کجا داری میری؟ ‫- سر کار
‫البته اگه مشکلی نداری
‫چه مرگش شده؟
‫بویزی؟
‫باید باهات حرف بزنم
‫بویزی؟
‫قسم می‌خورم می‌خواستم بهت بگم
‫قبل دزدی یا بعدش؟
‫نه، اینطوری... نامردیـه
‫کار کنسلـه
‫هی
‫دست از سرم بردار
‫آخه مگه چاره‌ی دیگه‌ای داشتم بویزی؟
‫اگه یه چیزی رو خیلی زیاد بخوای...
‫چرا نمی‌فهمی؟
‫مسئله خواستن من نیست
‫مسئله کِلیـه، ‫چیزی که به صلاحشـه
‫جداً؟
‫یا چیزی که به صلاح بویزی هنینگتون کوفتیـه؟
‫چی؟
‫کسی که حسوده و احساس ناامنی می‌کنه...
‫نقاشی‌ رو به آدم‌ها ترجیح میده
‫به هیچ بنی بشری اعتماد نداره
‫مطمئن شده که زنش با رفیقش ‫سَر و سِر داره
‫- چون داشتی ‫- نه، نه، نه
‫نه، موضوع این نیست
‫چیـه پس؟ ‫بهم بگو
‫تو نمی‌خوای اون بیاد
‫ترجیح میدی دخترم رو از دست بدم ‫تا این که وارد زندگی‌مون بشـه
‫زده به سرت؟
‫برمی‌گردم که بیارمش
‫به‌عنوان یه تحت تعقیب برمی‌گردم، ‫خطرِ سال‌ها زندونی شدن رو به جون می‌خرم و
‫این کار رو به‌خاطر تو می‌کنم
‫به‌خاطر تو، جوآن
‫من نمی‌تونم بویزی. نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم منتظر بمونم. فراموشم می‌کنـه.
‫- نه ‫- از دستش میدم. از همین الان شروع شده
‫اونجا... اونجا خوشحالـه. ‫جا گیر شده.
‫می‌شینـه روی...
‫...روی پاهای اون زن
‫می‌دونی چه حسی داره؟
‫مثل این می‌‌مونه که یه... ‫خنجر وارد قلبم بشه
‫گوش کن جوآن
‫نه گوش نمی‌کنم. ‫می‌دونی چرا؟ چون...
‫تنها چیزی که من می‌خوام... ‫اینـه که خوشحال باشم
‫زیاده‌خواهیـه؟
‫که یه خونواده بخوام؟
‫یه سر پناه بخوام؟
‫چیزی که هیچوقت نداشتم، ‫تو هم هیچوقت نداشتی
‫این فرصتیـه که برامون به وجود اومده بویزی
‫فکر می‌کردم اینجا پیدات کنم
‫مامانت تو رو رها کرد
‫باید متوجه باشی که چرا ‫نمی‌تونم این کار رو با کِل بکنم
‫نمی‌تونم
‫و نمی‌کنم
‫من مادرشم
‫باید کنارم باشه
‫وقتی بچه بودم، ‫یاد گرفتم که محتاج کسی نباشم...
‫...محتاج هیچ‌چیزی
‫فقط می‌خواستم احساس امنیت بکنم
‫می‌دونم
‫و اینجا هم مشکلی ندارم
‫پس بمون
‫یا... خطرش رو به جون بخر
‫اگه هم فایده نداشت، ‫اشکالی نداره
‫اما بقیه عمرت رو با این تردید ‫دست و پنجه نرم نکن
‫تو دیوونه‌ای، می‌دونستی؟
‫آره
‫مجبوری باهام بسازی
‫دوستت دارم
‫من هم خیلی دوستت دارم
‫دارم راه می‌افتم
‫جوآن...
‫نمی‌دونم، حس خوبی از این کار ندارم
‫نه، مشکلی پیش نمیاد. ‫فکر همه‌جاش رو کردم.
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد بویزی
‫ساعت یک و ربع ‫تو و پاول از در عقبی هجوم میارین
‫پاول برنارد رو می‌بره پشت و ‫ما گاوصندوق رو خالی می‌کنیم
‫کار گاوصندوق که تموم شد،
‫میریم سراغ فروشگاه و ‫ ویترین‌ها رو خالی می‌کنیم
‫نقشه‌ی خوبیـه بویز
‫مو لای درزش نمیره
‫اگه یه پنی بهت بدم، ‫میگی چی تو سرت می‌گذره؟
‫ارزشش خیلی بیش‌تر از این حرفاست
‫وقتی ساکت میشه خیلی بدم میاد. ‫حوصلم سر میره.
‫می‌خوای بدونی درمورد اینجا ‫چه نظری دارم جوآن؟
‫- گوشت با منـه جوآن؟ ‫- آره
‫دوشنبه‌ها، مرغای عاشق میان...
‫اگه آخر هفته خواستگاری کرده باشن ‫میان حلقه‌ی نامزدی بگیرن...
‫...یا واسه معشوقه‌‌شون ‫ یه کادوی کوچولو بخرن
‫اگه با هم بحث‌شون شده باشه
‫سه‌شنبه‌ها، سگ پر نمی‌زنـه
‫- برنارد جونز هستم، بفرمایید؟ جوآن؟ ‫- چهارشنبه‌ها فقط می‌گردن
‫- از ظهر کم کم شلوغ میشه ‫- نه، امکانش نیست
‫و پنجشنبه‌ها هم معمولاً سرمون شلوغـه
‫به هیچ وجه. ‫خداحافظ.
‫با تو کار داشتن. ‫ظاهراً کارشون فوری بود.
‫چی؟ ‫کی بود؟
‫می‌دونی که تماس‌های شخصی ممنوعـه
‫ببخشید
‫اما نگفت کیـه؟
‫اسمی نگفت
‫گفت باید درمورد بعد از ظهر ‫باهات حرف بزنـه
‫اگه برنامه‌ی دیگه‌ای داری
‫می‌تونم به کریستی بگم که ‫ حسابرسی‌ها رو انجام بده
‫نه، نه، نه. ‫می‌تونین همیشه روم حساب باز کنین.
‫پس شاید بهتره مغازه رو ببندیم و ‫حسابرسی رو بندازیم جلو
‫نه
‫شاید مشتری اومد
‫راست میگی
‫قهوه‌‌ی صبح‌تون رو نخوردین
‫نظرتون چیـه یه استراحتی بکنین و
‫من هم حساب‌ها رو مرتب کنم؟
‫فکر خوبیـه
‫فقط یه قاشق شکر، کریستی
‫واسه تو هم بیارم جوآن؟
‫نه، ممنون
‫اوه! آفرین
‫این هم از مشتریت، خانم ناقلا
‫سلام قربان. ‫چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم؟
‫تو اون جعبه یه حلقه دیدم
‫پاول گفته که نمی‌تونه بهت اعتماد کنه و ‫کشیده کنار
لعنتی
باید نقشه رو بندازیم عقب
‫نه، نمی‌تونیم. ‫سیم‌ها رو دیگه بریدم.
‫ای لعنت بهش
‫به آلبی بگو باید یه آدم جدید پیدا کنیم
‫تو یه ساعت؟ ‫کی؟
‫برام مهم نیست. ‫هرکی.
‫به آلبی بگو یک‌سوم سهم رو پیشنهاد بده
‫ای خدا
‫اون که نصف لندن رو می‌شناسه. ‫یکی رو پیدا می‌کنـه.
‫اون‌وقت اون یه‌نفر رو ‫تنها پیش برنارد می‌ذاریم؟
‫تو حواست به برنارد باشه، ‫جدیده رو بسپار به خودم
‫فقط یکی رو پیدا کن، ‫مهم نیست کی باشه
‫همه‌چی مرتبـه؟
‫- خوبـه. ‫- گفته بودین برمی‌گردین!
‫حلقه‌ی ابدی، چندماهه ازدواج کردین، ‫دیوانه‌وار عاشق همین
‫هیچوقت قیافه‌ی کسی رو فراموش نمی‌کنم
‫جوان، دستت کن
‫بهترین راه برای انتخاب کردن آقایونـه
‫به‌نظر من که نباید درنگ کنید آقا
‫بله،‌ حرف خانم رو گوش کنید
‫تصمیم‌ بزرگیـه
‫پشیمون نمیشید، قول میدم
‫همسرتون... همسر شما...
‫یه حلقه‌‌ی ابدیـه. ‫تا ابد عاشق‌تون می‌مونـه.
‫مطمئنید؟
‫باشه پس. ‫راضیم کردید.
‫عالی شد
‫فروش آخر قبل از حسابرسی، جوآن
‫علامتش بزن
« مغازه باز است »
« مغازه بسته است »
‫راه می‌افتیم
‫- کیف پولم رو جا گذاشتم ‫- واقعاً الان لازمش داری؟
‫- چی؟ ‫- می‌تونم ۱۰ پوند بهت قرض بدم
‫چی‌کارش کردم؟
‫- آهان! من رو نگاه کن ‫- خب دیگه، به سلامت
‫- خدافظ! ‫- خدافظ
‫با کالکشن ابتدایی شروع کنیم؟
‫نظرتون چیـه یه راست بریم سراغ گاوصندوق؟
‫تو برو دفتر رو بیار. ‫من بازش می‌کنم.
‫سه دقیقه
‫- می‌خواین من گاوصندوق رو باز کنم؟ ‫- فقط یه لحظه
‫اگه می‌تونستی یکیش رو انتخاب کنی...
‫من پولم به خرید الماس نمی‌رسـه برنارد
‫کادوئـه... از طرف من
‫آخه، حس بدی بهم دست میده. ‫مطمئنی؟
‫یکیش رو انتخاب کن
‫ ‫هرکاری میگه بکن.
‫- اوه، جوآن عاشقش میشـه ‫- می‌شناسیش؟
‫آره، من بابای کِلی‌ام
‫دنبال دردسر نیستم، ‫فقط سهمم رو برمی‌دارم
‫برین!
‫وارد شدیم. ‫برین
‫تو، برو اون پشت. ‫بجنب! تکون بخور!
‫- کاری بهش نداشته باشین، خواهش می‌کنم ‫- گاوصندوق رو باز کن
‫چی‌کار داری می‌کنی؟ ‫کجا داری من رو می‌بری؟
‫- گری، چه غلطی میکنی؟ ‫- بجنب دیگه
‫بشین. ‫در گاله‌ت رو هم ببند.
‫- اینقدر باهاش ور نرو. بازش کن ‫- از جلوی چشمام برو کنار
‫آروم باش جوآنی
‫برو جلوی مغازه. ‫با ویترین‌ها شروع کن.
‫- هر چی تو بگی رئیس! ‫- تا جای ممکن سریع و آروم باش
‫لعنتی. لعنت به این کلیدها!
‫- چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫- خودت گفتی سریع باشم
‫گفتم آروم هم باشی. یکی صدامون رو می‌شنوه، ‫اگه تا الان نشنیده باشـه
‫پنج دقیقه بهم وقت بده. ‫هرچقدر می‌تونی بردار.
‫- بس کن. بس کن! ‫- این دستور بود دیگه؟
‫بس کن! ‫گفتم بس کن، احمق کودن.
‫- به من چی گفتی؟ ‫- این که اصلاً تیر هم نداره
‫نداره؟
‫- از سر راهم برو کنار. ‫- راه بیفت. بجنب!
‫- همین حالا سوار ون شو. ‫- سهمم رو برمی‌دارم
‫- هیچی نصیبت نمیشه ‫- رئیس تو نیستی
‫- سوار ون شو ‫- خفه شو
‫بهش بگو جوآن. ‫بگو که رئیس تویی.
‫با تفنگ شلیک کردی! ‫همین حالا سوار ون شو
‫نه. ‫نه.
‫چی؟
‫نه،‌ این کار رو نکن!
‫وای، نه، نه، نه
‫کمک کن! ‫کمک کن!
‫چیزی نیست. ‫حالم خوبـه.
‫- کراوات، کراواتت رو بده بهم ‫- جوآن...
‫- این همه سر و صدا واسه چی بود؟ ‫- بویزی تیر خورد
‫گاز بده
‫آشغال دروغگو
‫خیلی‌خب
‫محکم
‫- محکم‌تر ‫- سیم‌ها رو بریدم
‫بذار فرار کنیم ‫وگرنه دخلت رو میارم
‫باشه. خوبه. ‫باید دستت رو بندازی رو شونه‌م، خب؟
‫- چند قدم تا ون فاصله مونده ‫- نمی‌تونم
‫مجبوری. ‫مجبوری بویزی.
‫بجنب. ‫بجنب.
‫آفرین. بجنب. ‫زورت رو بنداز رو پای سالمت.
‫آفرین بویزی
‫ادامه بده. ‫نه، ادامه بده.
‫نه، نه، باید بیشتر تلاش کنی. ‫از اول. اول.
‫- برو دنبال کِلی ‫- نه، من تنهات نمی‌ذارم. بس کن
‫بویزی!
‫یالا. یالا. ‫بلند شو. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم تلاشت رو بکن. ‫خواهش می‌کنم.
‫تلاشت رو بکن
‫نه. نه.
‫عوضی ‌های بی‌شرف
‫هی. هی.
‫من همینجام. ‫تو هیچ‌جا نمیری.
‫نه،‌هیچ‌جا نمیری. ‫هی، من همینجام، هی.
‫بویزی. ‫بویزی.
‫بویزی. بویزی، به هوش بیا. ‫بویزی، نه...
‫نه
‫بویزی! ‫بویزی!
‫چیزیت نیست. چیزیت نیست. ‫چیزیت نیست.
‫خوش اومدید، والتر رابرتس هستم، ‫مدیر این مدرسه
‫سیمون هایسمیت هستم، ‫از روزنامه‌ی نیویورک هرالد
‫ببخشید، اینجا یکم هواش گرمـه
‫ممنون که قبول کردین برای مقاله همکاری کنید
‫خواهش می‌کنم. ‫موضوع موردعلاقمـه.
‫اینجا توی کینگز مورتون
‫به همون اندازه که کلاس‌ها برامون مهمـه ‫بازی کردن هم مهمـه
‫عالیـه
‫راستش تو راه که داشتم میومدم ‫صدای بچه‌ها رو شنیدم
‫بازی نوبت بعد از ظهرشونـه؟
‫تا یه چند دقیقه دیگه،‌ بله
‫شاید بتونیم به موقع برسیم
‫لِی‌لِی. ‫یه بازی سنتی انگلیسیـه.
‫می‌شناسیدش؟ ‫خانم هایسمیت؟
‫- حتماً، بله. خیلی معروفـه. اجازه هست؟ ‫- البته
‫خب دخترا، ‫یه مهمون از راه دور آمریکا برامون اومده
‫- سلام کنین ‫- سلام
‫- اذیت نکنین دیگه، بلندتر ‫- سلام
‫شاید بعضی از دخترهای بزرگ‌تر ‫کم‌تر خجالتی باشن
‫فکر خوبیـه. ‫چندتاشون رو برای صحبت پیدا می‌کنم.
‫ممنونم
‫- اسمت چیـه؟ ‫- منظورت چیـه؟
‫بجنب
‫خوب گوش کن کِل. ‫سر کلاسات نرو.
‫چرا موهات اینطوری شده مامانی؟
‫نگران نباش. هنوز خودمم. ‫چیزی نشده.
‫خوب گوش کن
‫باید دم در همدیگه رو ببینیم، خب؟
‫وقتی همدیگه رو دیدیم برات توضیح میدم، ‫باشه؟
‫این هم از این. ‫ایشون پاپی هستن. ایشون هم اُلیویان.
‫پاپی، اُلیویا، ‫من سیمون هستم
‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم
‫خوبی عزیزم؟
‫آهنگ بذاریم؟ ‫آره؟
‫آهنگیـه که دوس داری کِل
‫یالا دیگه کِل، ‫باهاش بخون!
‫خودشـه
‫الو. آلب، تویی؟
‫جوآنم. ‫اون کجاس؟
‫تو باید بگی
‫همین حالا رسیدم و یه کاغذ دیدم که ‫روش نوشته «دارم میرم خارج،
‫تا یه مدتی خبری ازم نمی‌شنوی»
‫دقیقاً چه خبر شده،‌ جوآن؟
‫اگه زنگ زد، ‫میشه پیغامم رو بهش برسونی؟
‫- بهش بگو دارم میام سراغش ‫- جوآن
‫جوآن
‫یه پدری ازش در بیارم
‫بوی عجیبی میاد
‫فقط تا فردا اینجاییم
‫بعدش سوار یه قایق میشیم و
‫و تا جایی که خورشید بتابه میریم
‫بویزی هم باهامون میاد؟
‫واسه چی؟
‫کِلی، باید دختر خوبی باشی
‫فقط هرکاری بهت میگم بکن، خب؟
‫خیلی هم سوال نپرس. ‫باشه؟
‫برات یه کتاب رنگ‌آمیزی پیدا کنم که ‫یکم نقاشی بکشی؟
‫بویزی! ‫بویزی!
‫مامانی؟
‫مامانی، تموم کردم
‫- وای کِل، چقدر خلاقانه‌ست ‫- این منم
‫- اون هم پیناتسـه؟ ‫- آره
‫- نگاه کن، من هم کنارت وایسادم ‫- نه
‫اون مامان سوئـه، ‫اون یکی مامانم
‫مامانی، نکن. ‫گریه نکن.
‫می‌خوای بری رژ لبت رو پاک کنی؟
‫توی کیفم دستمال هست. ‫اون کلاه‌گیس مسخره رو هم در بیار.
‫برو
‫از همین الان شروع شده، ‫اونجا... اونجا خوشحالـه
‫مثل این می‌‌مونه که...
‫یه خنجر وارد قلبم بشه
‫مامانی! ‫مامانی!
‫وای خدا. خدایا. ‫ببخشید.
‫ببخشید کِل، من رو ببخش. ‫این چه کاری بود کردم؟
‫- چیزی نیست ‫- من می‌ترسم مامانی
‫من پیشتم. چیزی نیست کِل.
‫واقعاً ببخشید
‫می‌خوام برم خونه
‫باید مراقبت باشم
‫برای همین باید... ‫بری پیش مامان سو
‫من هم باید از اینجا برم
‫واقعاً معذرت می‌خوام
‫خیلی دوستت دارم کِل
‫هیچوقتِ هیچوقت این رو یادت نره
‫- خدافظ کِلی ‫- خدافظ مامانی
‫خدافظ
‫تنها چیزی که می‌خواستم ‫یه خونواده برای خودم بود
‫حالا بدون کِلی و بویزی...
‫...دیگه هیچ فایده‌ای نداره
« چهار سال بعد »
‫- چطوری اینقدر زود آزاد شدی؟ ‫- من رو که می‌شناسی
‫به‌خاطر خوش‌رفتاری
‫پولم رو آوردی؟
‫آره
‫- دیگه می‌تونی یه نفس راحت بکشی ‫- برمی‌گردم سر کار
‫دزدیدن حلقه و گردن‌بندهای سنگی؟
‫نه. دیگه خبری از دله‌دزدی نیست.
‫می‌خوام امپراتوری کوفتی خودم رو بسازم
‫پس می‌خوای درمورد تجارت حرف بزنیم؟
‫فکر کردی باز باهات کار می‌کنم؟
‫تو یه کوچه‌ی عین سگ ول‌مون کردی
‫دیگه کاری با مردها ندارم
‫فقط برو. ‫گم‌شو.
‫مراقب خودت باش... جوآن
‫تو هم همینطور. ‫خیلی حواست رو جمع کن.