‫میگن «تا شیر لب به سخن باز نکنه،
‫شکارچی‌ها همیشه ‫قهرمان داستان می‌مونن»
‫در زمان حیات، کلیو جانسون بودم
‫اما بعد از مرگم، ‫ملقب به بانوی درون دریاچه شدم
‫گفتی خبر داری کی دستم رو ‫از زندگی کوتاه کرد، مدی مورگنسترن
‫گفتی کسی براش اهمیتی نداشت ‫تا که تو از راه رسیدی
‫حقیقتاً...
‫سروکله‌ی تو پایان داستان من پیدا شد و...
‫داستان من رو سرآغاز خودت کردی
‫« بانوی درون دریاچه » ‫« قسمت اول: می‌دونستید اسب‌های دریایی ماهی محسوب میشن؟ »
‫نظرت درمورد راهپیمایی‌مون چیه، والس؟
‫خب، اوقات خوشی رو داریم ‫توی خیابون مریلند می‌گذرونیم
‫اونم با این بادکنک‌های غول‌پیکر!
‫دلقک‌ها رو نگاه کنید!
‫اون شعبده‌بازه رو! ‫انگار برگشتم به دوران کودکیم!
‫امروز همه‌چی حول محور شادی و ‫بچگی کردن می‌چرخه
‫اما نگران نباش، بابا. ‫برای شما هم برنامه داریم
‫نگاه کنید، تیم بسکتبال اوریولز بالتیمور
‫عازم مجموعه تورهای جهانی‌شونن
‫اوه، اینم از صندوق‌های پستیِ رقاص
‫خب، اگه تجربه‌ی رفتن به راهپیمایی ‫روز شکرگزاری رو داشته باشید،
‫پس حتماً می‌دونید هر بچه‌ای ‫چشم انتظار یک لحظه‌ست
‫واسه بابانوئل نامه داری، عزیزم؟
‫اون لحظه هم همین حالا رقم می‌خوره
‫ورود پرشکوه مردی با اسامی ‫نیکلاوس قدیس، کریس کرینگل و آقا قرمزپوشه
‫یا به قول مایی که توی ‫بالتیمور زندگی می‌کنیم: «بابانوئل»
‫عجب شادی و سرور خیره‌کننده‌ای
‫با ورود آقای کلاوس توی ‫خیابون مریلند اتفاق میفته،
‫این همه راه رو از قطب شمال کوبیده اومده
‫ کلی هدیه و خوراکی هم برای ‫شما کوچولوها آوردن
‫برای دیدن‌شون سر از پا نمی‌شناسن
‫- تسی ‫- ببخشید. تسی، بیا. بابا اومده
‫بیا بریم
‫حتماً خیابون برکستون بازه. ‫سوئیچ ماشین دست توئـه؟
‫توی جیب پالتوته
‫- مامان، بابانوئل از کجا می‌دونه ما یهودی‌ایم؟ ‫- بله؟
‫چون دم درمون «مزوزا» آویزون می‌کنیم
‫خب، اگه خونه‌ی مری بخوابم چی؟
‫در هر صورت متوجه میشه
‫مری چغولیم رو نمی‌کنه
‫تسی، بابانوئل واقعی نیست. خب؟
‫بابای چاقالوی مری ‫مثل بابانوئل لباس می‌پوشه
‫به مری نگی مامانت همچین حرفی زده
‫مری می‌دونه باباش چاقه
‫بابایی منظورش اینه که ‫به مری نگو بابانوئل واقعی نیست
‫خسته شدم از بس عینهو غیریهودی‌ها دروغ تو گوشت خوندم. ‫دیگه خانم شدی واسه خودت، خب؟
‫چهار هفته‌ی دیگه حانوکاست و ‫بابایی هرچی بخوای برات می‌گیره
‫- می‌دونم چی می‌خوام. یه اسب دریایی ‫- باشه؟
‫خیلی‌خب، فعلاً بیا...
‫- از این راهپیمایی باشکوه لذت ببریم ‫- یه راه‌بندونِ باشکوه
‫از این طرف هم راه بسته‌ست. ‫باید برگردیم همون خیابون کلیسای جامع
‫خیلی‌خب. دیوید رو بده من. ‫بیا بغلم، عزیزم. چه گل‌پسری
‫نمی‌فهمم چرا مثل پارسال ‫دم موزه پارک نکردی
‫مثل پارسال دم موزه پارک نکردم ‫چون خودت گفتی
‫- دیگه نمی‌تونیم اونجا پارک کنیم چون... ‫- نه، عزیزم
‫موجود کمیابیه
‫یه ماهی تیلاپیای چشم‌خواره
‫دنبال چیزی می‌گردی؟
‫فقط دارم به ماهیه نگاه می‌کنم
‫باید با مامان و بابات بیای
‫اینجان؟
‫می‌دونستی اسب‌های دریایی ‫ماهی محسوب میشن؟
‫توی مدرسه یاد گرفتی؟
‫من «بیس یاکوف» میرم. ‫چیزی درمورد ماهی بهمون یاد نمیدن
‫فقط اینکه خدا توی روز پنجم آفریدتشون
‫پرنده‌هارم همون روز آفریده
‫آره
‫اینجا اسب دریایی دارید؟
‫« بازار لومبارد »
‫آدامس انگور، لطفاً
‫- سلام ‫- خانم شوارتز. سرسینه بدم یا گوشت گردن؟
‫سه تا سرسینه
‫اصلاً بکنیدش پنج‌تا
‫میلتون همیشه دقیقه‌ی نودی ‫یه زوجی رو پیدا می‌کنه با خودش بیاره
‫بخاطر اینکه یک پارچه آقاست
‫بخاطر سرشناس بودنشه
‫یه آدم سرشناس می‌فهمه ‫هرچیزی با پول خریدنی نیست
‫مثل زن شجاع و زیبایی که واسه خریدن ‫گوشت حلال به این در و اون در می‌زنه
‫شش ماهه بود
‫چه بچه
‫نگران نباشید، خانم شوارتز. ‫کسی دلتنگش نمی‌شه
‫یه خانمی اومده می‌خواد ‫پالتو زرده‌ی تن مدل رو پرو کنه
‫مشکلی نداره؟
‫اتل داره می‌بردش سمت اتاق پرو
‫صبر کن... همراهم بیا!
‫- کلیو ‫- لباسه رو می‌خوایم!
‫- الان، خانم؟ ‫- بله عجله کن
‫« اتاق پرو »
‫همینجا بمون
‫گیره‌ی پیراهنه قلق داره
‫مشکل از زیپه
‫- داره میاد ‫- نمی‌تونم بازش کنم
‫من می... خودم می‌تونم، خانم شرلی. ‫اشکالی نداره امتحان کنم؟
‫دست بجنبون
‫وای، نه. من خودم پایکسویل زندگی می‌کنم
‫واقعاً؟ ‫اصلاً بهتون نمیاد
‫اصلاً بهتون نمیاد یهودی باشید
‫خب، مطمئنم به‌زودی سروکله‌اش پیدا می‌شه
‫هرچی نباشه بالتیموره اینجا، ‫نیویورک که نیست
‫وای، خیلی ممنونم. ‫پالتو رو هم برمی‌دارم. تشکر
‫حالا بیا یه لباس دیگه تنت کنیم
‫شاید یه طرح مری کوانت
‫ببخشید
‫ظهر شده و تأیید کردن ‫من امروز زودتر برم
‫کسی به من چیزی نگفت
‫هفته‌ی پیش با آقای گلدبرگ درمیون گذاشتم
‫عه
‫مجبورم از حقوقت کسر کنم
‫خانم شرلی، ‫میشه لباس‌هام رو بیارن لطفاً؟
‫وایسید، وایسید، وایسید، وایسید، وایسید
‫- خانم شوارتز ‫- ممنونم، ارون
‫کفشت چش شده؟
‫کلاه مسخره‌ات چی میگه؟
‫شوخیت گرفته؟ ‫امروز می‌خوام سخنرانی کنم ها
‫درمورد کلاه؟
‫اون کلاه رو گذاشتی سرت ‫تا میرتل بتونه سفیدپوستای مرفه رو
‫قانع کنه که تو رو از منجلاب فقر بیرون کشید
‫شاید اگه سخنرانیم خوب پیش بره، ‫بذاره براش کار کنم
‫عزیزم، همین الان هم داری براش کار می‌کنی
‫- همون حمالی خودمون ‫- حس می‌کنم به اندازه‌ی کافی تلاش نمی‌کنی
‫انگار رئیس‌مون چند تا از نوچه‌هاش رو آورده
‫میشه درست رفتار کنی، لطفاً؟
‫دارم سعیم رو می‌کنم
‫اتحادیه‌ی سیاه‌پوست‌ها و یهودی‌ها ‫بخاطر شعارهای امت اسلامی درمورد
‫قدرت سیاه‌پوستان روز به روز در حال تضعیفه
‫بی‌بروبرگرد یهودستیزی پابرجاست
‫مامان، خیلی ترافیک بود
‫سلام
‫این سته؟ ‫رشدش از بدهی‌های من بیشتره
‫- سلام، آقای واینستین ‫- مدی
‫- میلتون، یه لطفی بهم بکن... ‫- باشه بعداً، ست
‫در جریان باش که ساختمون استودیوی ‫توی ساندتاون رو دوباره برای اجاره‌ گذاشتم
‫- همونی که پایین شهره؟ ‫- خیلی‌خب، باشه
‫پارسال یکی از آدم‌‌هات واسم مستأجر جور کرد
‫- من میرم توی فروشگاه... ‫- ناسلامتی روز شکرگزاریه، آقای واینستین
‫- ممنونم، عزیزم ‫- مگه جشن می‌گیریدش؟
‫- بله ‫- من نه
‫ما آمریکایی هستیم
‫شرمنده دیر رسیدم
‫بخاطر گم شدن یه دختربچه‌ای، ‫همه‌ی مسیرها بسته بودن
‫ایشون دوست بنده، خانم دورا کارتر هستن
‫بله، ما خانم کارتر رو می‌شناسیم
‫امروز برای خانم سامر آواز می‌خونی؟
‫پول میده؟
‫کلیو، لیندا رو می‌شناسی؟
‫ناظم دبیرستان داگلاسه
‫توی مراسم اهداییه‌ی ‫مدرسه‌ی چارم همدیگه رو دیدیم
‫همون کلاه رو اهدا کرده بودم
‫امیدوار بودم بتونم پسرم، تدی ‫رو توی مدرسه‌تون ثبت‌نام کنم
‫- نمره‌ی ریاضیش بالاترین... ‫- لطفاً با تشویق‌هاتون
‫به اولین بانوی سیاه‌پوست عضو مجلس ‫ایالتی آمریکا، خانم میرتل سامر خوش‌آمد بگید
‫حالا برای اهدای جوایز، ‫از حامی زیبای برنامه
‫خانم میلتون شوارتز ‫دعوت به عمل می‌آوریم
‫ممنون از همه
‫مایلم از همه من‌جمله همسرم میلتون تشکر کنم
‫که اجازه داده امروز اینجا ‫از طرف خونواده‌مون صحبت کنم
‫آخه تا میشه تو رو نگاه کرد ‫کی به من نیاز داره؟
‫می‌خوام از داوطلبین بی‌نظیرم، ‫این خانم‌های شجاع تشکر کنم
‫بعضی‌هاشون از توی رحم مادرشون...
‫از زمان تدریسم در کنارم هستن
‫همونطور که می‌دونید، یک مرد یهودی ‫با سه دعای «شه‌لوآسانی» هر روز...
‫شکر خدا رو به جای میاره
‫چرا که غیریهودی آفریده نشد
‫نیازهای جامعه‌مون رو می‌شناسم
‫بخاطر این که برده آفریده نشد
‫در مسیر رسیدن به رفاه
‫و برای اینکه یک زن خلق نشده
‫شنیدم میگن بخاطر سختی‌هاییه که ‫ما خانم‌ها به دوش می‌کشیم
‫بچه‌هاشون رو به مدارس نامجهز می‌فرستن و ‫توی مکانی ناامن زندگی می‌کنن...
‫مدارس‌مون هیچ مشکلی نداشتن...
‫تا اینکه بهترین دانش‌آموزان‌مون رو ‫به مدارس سفیدپوست‌ها فرستادیم
‫بی‌راه نمی‌گه
‫به نظر من شل گوردن از قصد چندتا از ‫نوچه‌هاش رو فرستاده تا مُخل این رویداد باشن
‫خب، منو کسی نفرستاده
‫من و بقیه کارفرماهایی مثل آقای گوردن ‫از جانب خودمون صحبت می‌کنیم
‫- که بیشتر از تک‌تک شما... ‫- کارفرما؟
‫ به این جامعه اهمیت میدیم
‫آقای گوردن یه مجرمه که ۲۰ ساله ‫قمار غیرقانونی برپا می‌کنه
‫و حالا هم موادمخدر رو ‫به کارنامه‌ی اعمالش اضافه کرده
‫هزینه‌ی اولین ستاد شما رو ‫آقای گوردن پرداخت کرده
‫نمیشه جای ما صحبت کنی
‫از طرف من صحبت می‌کنه
‫ادامه بده، کلیو
‫واقعاً مسئله آقای گوردن نیست
‫جدی میگم
‫اکثریت ما در تکاپوییم راهی پیدا کنیم ‫تا بچه‌هامون بدون دعوا و درگیری یک سوم
‫داشته‌های سفیدپوست‌ها رو داشته باشن و ‫تحصیلات مناسب شامل حالشون بشه
‫درست مثل حرف خودتونه، ‫هیچوقت نمی‌تونن شرافت‌مون رو ازمون بگیرن
‫بلکه خودمون تسلیم می‌شیم
‫مفتخرم این سه جایزه رو ‫به سه خانمی که
‫الگویی از عزم و رهبری ‫در جامعه‌ی ما هستن، تقدیم کنم
‫تبریک میگم، خانم‌ها
‫ممنونم، خانم شوارتز. ‫خبرهای مهمی به دستم رسیده
‫همین الان بهمون خبر دادن که ‫پلیس شعاع جست‌وجوی
‫جدیدی اضافه کرده و ‫هر گروه جست‌وجو هر ۴۵ دقیقه
‫از کنیسه‌ی دروید هیل عازم میشه
‫لطفاً همکاری کنید و...
‫برای تسی دِرست و خانواده‌اش دعا کنید
‫خدا قوت
‫ خدای من، مامان
‫پلیس چندین خط برای ‫این موقعیت اورژانسی در نظر گرفته
‫- تسی دِرست آخرین بار... ‫- باید با بابا می‌رفتم
‫- توی راهپیمایی روز شکرگزاری... ‫- تسی دِرست؟
‫آره، دختر آلن دِرست
‫بله، می‌دونم تسی دِرست کیه
‫- پس چرا سؤال پرسیدی؟ ‫- من چیزی نپرسیدم
‫فقط... تو کتم نمیره
‫نمی‌تونم آشپزی کنم
‫باید بریم بیرون دنبالش بگردیم
‫تو تسی دِرست رو کشتی؟
‫خون گوشت بره‌ست، ست
‫واسه همین دیر کردم. ‫باید لباس جدید می‌گرفتم
‫راستی مجبوری آشپزی کنی چون...
‫بابا اونی که باهاش هم‌مدرسه‌ای بودی ‫رو دعوت کرده، والس وایت
‫معلومه که بابات بهم نمیگه ‫طرف داره برای شام میاد
‫- دقیقه‌ی نودی شد ‫- عادت همیشگیشه
‫بله، مطمئنم واسه تسی دِرست ‫هم یه اتفاق دقیقه نودی بوده
‫یه دخترکوچولوی یهودی گم شده
‫- نمی‌خوای کمک کنی؟ ‫- نه، نه، من گشنمه
‫اگه خودت گم می‌شدی، دلت نمی‌خواست ‫آلن برای پیدا کردنت کمکم کنه؟
‫آها، پس می‌خوای دنبال تسی بگردی
‫صرفاً برای اینکه اگه من گم شدم ‫بتونی روی دِرست حساب کنی؟
‫چرا همیشه‌ی خدا انقدر از من داد داری؟
‫گوشت کل روز توی ماشین بوده. ‫مطمئنم فاسد شده
‫گوشت چیزیش نشده
‫ملت می‌خوان با قماربازی کار کنن ‫که می‌تونه براشون بُرد بیاره
‫- می‌خوای اینکار رو بکنی؟ باید... ‫- تدی؟
‫مگه اینکه دستم بهت نرسه
‫- بس نیست، چارلی؟ ‫- بعدازظهر بخیر، کلیوپاترا
‫چارلی، تو بهم قول دادی
‫هی، این پسر استعداد آلوین ‫توی شرط‌بندی رو داره
‫اون موقع که پدرم این کاره بود، ‫شل اصلاً نمی‌دونست چی به چیه
‫عمراً اگه بذارم واسه اون کار کنه. ‫شنیدی؟
‫کلیو، اوضاع چطوره؟
‫خوبه، جانی. ‫از دیدنت خوشحالم
‫- مامان، دارم جوک می‌گم ‫- نه بابا؟
دوست دارم دوست‌هام ‫مثل نیمرو باشن
‫عسلی
‫از دیدنت خوشحال شدم، کلویی
‫اگی وودز با جانی رو از ‫سالن رد فاکس یادت میاد؟
‫آره
‫روز شکرگزاری همگی مبارک. ‫بجنب، نذار جلوت رو بگیرم
‫جذاب و سیاه
‫من یکی بگم. من یکی بگم
‫- اون جوکه چی بود؟ ‫- کدوم یکی؟
‫بیخیال، اسلپ. حتماً می‌دونی
‫همونی که من می‌رسم خونه و خیال می‌کنم ‫بچه‌ها رو برای شکرگزاری آماده کردی
‫ای وای، از این جوک خوشتون نیومد؟
‫منم همینطور
‫بیا، عزیزم. بیا بریم
‫بعداً به حساب تو هم می‌رسم
‫بیخیال، لئو. اگی و جانی تازه رسیدن شهر
‫- وقت رفتنه ‫- هشت‏ سالی میشه که ندیدم‌شون
‫کتت رو بپوش، عزیز
‫- هدیه‌ی کریسمسم رو انتحاب کردم ‫- می‌تونی واسه بابانوئل نامه بنویسی
‫نه، خوندن بلد نیست
‫کی گفته؟
‫تدی. ولی دستم که بهتر شد ‫براش یه نقاشی می‌کشم
‫چرا بهم نگفتی داره میاد بالا؟
‫آخی، دستت درد می‌کنه؟
‫بشین، چیزی نیست
‫خدمتت عرض کنم قبل‌تر که ‫داشت می‌خندید و تو هنوز
‫سراسیمه از راه نرسیده بودی، ‫دستش درد نمی‌کرد
‫سراسیمه؟ من سراسیمه اومدم؟
‫حتی ازت برنمیاد ‫تدی رو از توی خیابون جمع کنی
‫تدی توی خیابون نیست
‫این پسر هرروز میره ‫حساب کتاب ‌ها رو می‌کنه
‫نیازی نبود هرروز بره واسه حساب و کتاب ‫اگه نمایش کثیفت
‫باعث نمی‌شد از همه‌ی ‫کافه‌های محله اخراج بشی
‫من کثیف نیستم. دنیا کثیفه
‫میرم خونه‌ی مادرم تا ‫تصمیم بگیری برگشتنت سرکار
‫به اندازه‌ی نظرت مهمه یا نه
‫بجنب، تدی. پاشو بریم
‫من می‌دونم کی هستم و می‌خوام چیکاره بشم
‫حداقل اون ورشکسته نیست
‫محض اطلاعتون باید بگم که ‫ورشکسته‌ها هم می‌تونن شاد باشن
‫همه‌چی رو به مسخره گرفتی؟
‫پسرها عاشق جوک‌هامن
‫- تق تق ‫- کیه؟
هزارپا
کدوم هزارپا؟
‫همونی که با بابانوئل ‫روی درخت کریسمس شاشید
‫مامانت دوست داره ‫از این جوک‌ها بگم
‫برام مهم نیست چجور جوکی میگی
‫فقط مردم پول بدن ‫بیان بهت گوش بدن کافیه، اسلپ
‫میشه کیفم رو بگیری، لطفاً؟
‫صبر کن ببینم، پس واقعاً داری ‫روز شکرگزاری
‫- ترکم می‌کنی؟ ‫- بریم
‫حداقل بذار یکی از پسرها پیشم بمونن
‫ترجیحم تدیه
‫به شل بگو دیرتر یه سر میام!
‫باورت نمیشه توی کتابفروشی ‫مرکز شهر چی دیدم
‫توی هایلندتاون؟
‫آره
‫دو تا پسر جوونی که تأسیسش کردن،
‫شعبه‌ای از حزب حقوق ایالات ملی ‫راه انداختن
‫اگه جنبشی رو وسط بالتیمور راه بندازن ‫دیگه اسمش بازی نیست
‫دلم به حال یهودی‌هایی که ‫خیال می‌کنن این کار امنیت داره، می‌سوزه
‫من دلم به حال ستاره‌های تلویزیونی‌ای می‌سوزه ‫که حتی تو تعطیلات هم نمی‌تونن با کسی برن سرقرار
‫فکر کردی خانم‌ها کشته مُرده‌ی ‫مجری‌های محلی‌ان؟
‫شکست نفسی نکن، والس. ‫کاری از پیش نمی‌بری
‫لطفاً دستمال بگیر
‫مدی، می‌تونی منو با چندتا از ‫دوستانت آشنا کنی؟
‫شرمنده، والس. ‫مدی هیچ دوستی نداره
‫باورم نمیشه
‫- نخیر، همیشه یکی تو صف وایستاده که... ‫- می‌اندازیش روی زمین؟
‫...بخواد با مدی مورگنسترن دوست بشه
‫شرمنده، شوارتز
‫به سلامتی زندگی
‫من بردمش جشن فارغ‌التحصیلی؟
‫آره، توی اتاق خبر مدرسه هق‌هق کنان ‫پیداش کردیم و من از فرصت استفاده کردم...
‫وای، والی. عجب داستان قشنگیه ‫که همیشه سر زبونته
‫هق‌هق نبود، داشتم گریه می‌کردم
‫مطمئن باش اصلاً سر یه ‫جشن فارغ‌التحصیلی مسخره نبود
‫فکر کن دِرست نمی‌پیچوندت
‫یهودی افراطی‌ای شده
‫خیلی‌خب، یکم مؤدب باش
‫دختر این آقا گم شده. ‫واسش جوک نساز
‫به هر دلیلی تا حالا درمورد این ‫عشق دبیرستانی بزرگ با آلن دِرست چیزی نشنیدم
‫چون اصلاً خبری از عشق بزرگ دبیرستانی نبود
‫سال آخرم توی اتاق خبر مدرسه‌ام خاک شد
‫الان کی داره شکست نفسی می‌کنه؟
‫همه واسه‌ش سرودست می‌شکوندن
‫اما فقط میلتون تونست دلشو ببره
‫خیلی‌خب، دیگه جلوی ست ادامه ندید
‫بالاخره ستاره‌ی اتاق خبر مدرسه
‫قصد سر زدن به سرسینه‌ی بره‌ها کرده؟
‫باریکلا، بچه‌جون
‫- آره، خیلی خوبه ‫- به‌درد کار توی تلویزیون می‌خوره
‫والا بخدا. ‫منم همیشه بهش میگم
‫برسیم خونه
‫روی دستت کمپرس سرد می‌ذاریم. ‫باشه، عزیزم؟
‫اینجوری ورمش می‌خوابه و ‫حالت بهتر میشه
‫ببخشید. شرمنده. ‫اون کیف رو بذار اونجا
‫می‌دونم، عزیزم. آره، می‌دونم
‫می‌فهمم، بذار اینو دربیارم
‫می‌دونم. سلام، مامان
‫بیا، پیش خودم بشین
‫اسلپی کجاست؟
‫کار داشت
‫پس بهتره یه شوهر دیگه بگیری
‫روز شکرگزاری مبارک
‫اگه جای اینکه پشت بارِ مشروب‌فروشی باشی...
‫پیش خانواده‌ت بودی، خوشحال‌تر می‌شد
‫وقتی خانم سامر منو تمام‌وقت استخدام کنه، ‫دیگه نیازی نیست شب‌ها کار کنم
‫فقط تا اون موقع یکی باید ‫کمکم کنه پسرها رو نگه دارم
‫اونم فقط روزهای تعطیل
‫اگه قول بدید توی اتاق خودتون بمونید
‫پسر کوچولوی من چطوره؟
‫بیا اینجا ببینمت
‫- بازم چشم‌هاش زرد شدن، یونتا ‫- می‌دونم، مامان
‫فردا یه‌سر دکتر می‌برمش. ‫آبمیوه می‌خوای؟
‫هرچی دکتر بردی بسه
‫اونا فقط بلدن بگن: ‫«کم‌خونی داسی شکل درمانی نداره»
‫- مامان ‫- باید به فرستاده‌ی خدا بگیم
‫بیاد یه نگاهی بهش بندازه
‫- فرستاده‌ی خدا بیاد بره تو کونم ‫- هی، هی! حرف دهنت رو بفهم
‫شنیدی چی گفتم. ‫نمی‌خوام دستش به پسرم بخوره
‫وقتی راجع‌به پدر روحانی حرف می‌زنی ‫حواست به حرف زدنت باشه
‫خودت حواست به حرف زدنت باشه، آیزیا
‫مثل اینکه یادت رفته خونه‌ی کی هستی
‫خونه‌ی کی‌ام؟ بابام؟
‫الان خیلی وقته که خونه‌ی منه
‫روی صندلیش راحتی؟
‫وقتی با آیزیا حرف می‌زنی ‫یکم بهش احترام بذار
‫- احترام یه جاده‌ی دوطرفه‌ست، مامان. ‫- خدا از دلت بشنوه!
‫باید برم سر کار
‫روی دست و صورتش یه کمپرس گرم بذار
‫رئیس استسلی از پاسگاه بالتیمور
‫به ما خبر داده که چندین واحد رو واسه ‫جست‌وجوی دختر گمشده اعزام کرده
‫و به تمام خودروهای گشتی هشدار داده ‫حواس‌شون به هر فرد مظنونی باشه
‫مفقود شدن تسی مردم شهری رو ‫باهم متحد کرده که اکثراً از هم دورن
‫اسقف کارول و کشیش...
‫آلن دِرست
‫کی اهمیت میده؟
‫اگه اطلاعاتی دارید ‫که ممکنه به ما کمک کنه...
‫حرفی تو دلت نمونده؟
‫چرا
‫تسی دِرست گم شده
‫الان اصلاً حس خوبی ندارم که توی آشپزخونه‌ام
‫فکر می‌کردم از آشپزخونه‌ی جدید خوشت میاد
‫ببین، مدی، میشه فقط یه ‫شام شکرگزاری خوب داشته باشیم و...
‫واسه چند ساعت هم شده ‫حرفی از تسی دِرست نزنیم؟
‫آقای دِرست، دوست دارید ‫چند کلمه‌ای با شنوندگان حرف بزنید؟
‫لطفاً واسه دختر کوچولومون ‫دعا کنید و دنبالش بگردید
‫ما امیدواریم، و منتظریم تا ‫به خونه برگردونیمش. ممنون
‫- مدی... ‫- باید بریم بهشون کمک کنیم
‫خوراک سرسینه رو توی ظر‌ف‌های پاستا ریختی
‫چرا همچین کاری کردی؟
‫از همه‌تون متأسفم، ‫ولی باید تمام این سرسینه رو دور بریزم
‫- متأسفم، والس. نه ‫- مشکلی نیست
‫- از والی عذرخواهی می‌کنی؟ ‫- متأسفم، آره
‫مگه والی تا خیابون لامبارد رفت ‫برات گوشت حلال بیاره؟
‫والس مهمون ماست، ‫و الان هیچی واسه پذیرایی ازش نداریم
‫نکنه واسه خوردن یه لقمه غذا ‫باید منتظر شیم تسی درست پیداش شه؟
‫باشه، بیا روزه بگیریم
‫منو بگو فکر می‌کردم عید شکرگزاریه ‫نگو روز آمرزشه
‫چیکار می‌کنی...
‫بده من. چیکار می‌کنی؟
‫بده‌ش من!
‫نه!
‫ببخشید
‫چیـ...
‫مدی، والس رفت
‫میشه بیای این جنون رو تمومش کنی؟
‫همه‌چی رو تمیز کردم
‫بیا بیرون، بذار دستت رو ببینم
‫چی شده؟ چت شد؟
‫چرا همه جوری رفتار می‌کنن انگار ‫چون اهمیت میدم یه مَرضی دارم؟
‫راجع‌به تسی درست؟
‫نمی‌دونم، مدی
‫کل بالتیمور بسیج شدن دنبالش می‌گردن، ‫اون‌وقت من مغزم تاب برداشته؟
‫من کسی رو ندیدم که همچین واکنشی نشون بده
‫و هرگز نگفتم مغزت تاب برداشته
‫هرگز این حرف رو نزدم
‫فقط ناراحت بودم که چیزی واسه پذیرایی نداریم
‫خدا اون روز رو نیاره ‫که من یه‌بار برات غذا آماده نکنم
‫غذا آماده نکنی؟
‫آره، میلتون
‫آره، میلتون. ‫الان ۲۰ ساله که دارم همین کارو می‌کنم
‫و تو فکر می‌کنی من فقط ‫به درد خونه‌داری می‌خورم
‫نه، اینطور نیست
‫- هست ‫- نه، نیست. نه
‫پس چیه؟
‫مدی...
‫به‌نظرت توی چه کاری خوبم؟
‫تو هیچ‌وقت نخواستی کار دیگه‌ای کنی
‫هیچ‌وقت نشد کار دیگه‌ای کنم!
‫تابحال پرسیدی چرا؟
‫بچه‌ای که گم میشه اگه توی ‫‏۲۴ الی ۴۸ ساعت اول پیداش نشه
‫احتمالاً فوت کرده. اینو می‌دونستی؟
‫مدی، این چه کاریه؟
‫چه‌خبره اینجا؟
‫- فقط بذار گم و گور شه ‫- هی، حرف دهنت رو بفهم
‫نیازی نیست بابات اجازه بده که برم
‫جواب بده، مدی. کجا میری؟
‫چه‌خبر شده؟
‫مدی، ازت انتظار این کارو نداشتم
‫اصلاً انتظارش رو نداشتم!
‫یه زمانی بود که باورم نمی‌شد ‫همسرت رو گذاشتی و رفتی
‫اون خونه‌ی زیبات رو، ‫اون زندگی‌ای که باهم داشتید
‫ولی همون‌جوری که مرگ ‫طرز نگاه مردم به من رو عوض کرد
‫طرز نگاه من به تو هم عوض کرد
‫یه‌بار دیدمت، مدی شوارتز
‫قبل از شروع تمام این ماجراها دیدمت
‫می‌دیدم که خیره به نگاه کردنِ منی
‫مثل اون جمله‌ایه که ‫وقتی بچه‌ای سریع تکرارش می‌کنی
‫دارم تصویر خودم رو می‌کشم ‫که داره تصویر خودم رو می‌کشه
‫که اونم تصویر خودم رو می‌کشه
‫نقاشی همین‌جوری ادامه داره ‫تا وقتی انقدر کوچیک شه
‫که دیگه چیزی رو نتونی توش ببینی
‫شب خوش، خانم جانسون
‫دورا چطوره؟
‫دمنوش فلفل سیاه شاید کمکش کنه
‫وقتی کارم پایین تموم شد یه سر بهش می‌زنم
‫- میشه اینو آویزون کنی؟ ‫- حتماً
‫ممنون، کلرنس
‫اون دختر مفقودیِ یهودی یه‌کاری کرد ‫همه امروز زود تعطیل کردن
‫پس می‌خوای به آقای گوردن بگم ‫وقتی کل شهر روی ۴۶۶ شرط بستن
‫ما هیچ تضمینی نداریم؟
‫لئو، روز شکرگزاری مبارک
‫- روز شکرگزاری مبارک، ورنون ‫- مرسی
‫« کلیو جانسون »
‫اومدم
‫مدی
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ بیا داخل ‫- سید، واقعاً عذر می‌خوام مزاحمت شدم
‫بیا داخل
‫نه، چه زحمتی
‫اون آپارتمانی که گفتی، ‫همونی که توی پایین شهره
‫می‌خوام یه مدتی ازت اجاره‌ش کنم
‫چی میگی؟
‫میلتون کجاست؟ اوه... تعطیله!
‫- ولی واسه این... ‫- بیاریدش اینجا
‫ممنون، پسرها
‫تسی بیچاره
‫ببخشید
‫ کلیو
‫امشب ساعت ۱۰ اجرا داری
‫۱۱
‫گفتم ۱۰
‫برات دمنوش فلفلت رو آوردم
‫هنوز اون کلاه مسخره سرته؟
دورا
‫مدی، چه بلایی سر دستت اومد؟
‫- می‌خوای انقدر سؤال نپرسم؟ ‫- اگه نپرسی ممنون میشم
‫می‌تونم بگم جودث نشونت بده
‫- دخترم رو که یادته؟ جودث ‫- البته
‫جودث!
‫بله؟
‫می‌خوام بری آپارتمان رو ‫به خانم شوارتز نشون بدی
‫- همونی که پایین شهره؟ ‫- مگه چندتا آپارتمان داریم؟
‫حواست رو جمع کن
‫مدی، عجله‌ای نیست
‫دوباره ازت می‌گیرم‌شون. ‫فقط می‌خوام یکی دو ماهی پیشت گرو باشن
‫- خب، اینجا نخریدیش ‫- میلتون پیش استاینر خرید
‫استاینر!
‫چه جای باکلاسی، الانم که تعطیلن
‫من همیشه چی میگم، عزیزم؟
‫«واسه اینکه الماس بفروشی ‫نیازی به لوستر نداری»
‫دقیقاً
‫فقط می‌تونم ۵۰۰تا بابتش بدم
‫ولی میلتون داده بود ‫دو هزار دلار بیمه‌ش کنن
‫خب، بذار بهت بگم. ‫نمی‌خوام پام به این ماجرا باز شه،
‫ولی اگه کسی بیاد و این مدل رو بخواد، ‫می‌تونیم یه‌کاریش بکنیم
‫- کلیدها رو پیدا کردی، عزیزم؟ ‫- میرم یه نگاه به پشت بندازم
‫بیا
‫« گمشده »
‫توی ماشین منتظر می‌مونم
‫و مدی...
‫روز شکرگزاریت مبارک
‫« جواهرفروشی واینستین »
‫سلام
‫« ویژه‌ی اعضا »
‫- چه‌خبر کرتیس؟ ‫- یه شبِ معمولی دیگه توی فرعون
‫- پُره؟ ‫- آره، اوضاع چطوره؟
‫خبری نیست. ‫گفتم شاید بتونم داخل بیام
‫اوه، پسر
‫اینجا مخصوص اعضاست، اسلپ. ‫خودت که می‌دونی
‫باید دعوا رو کنار بذاری ‫به‌جاش «جنگ بالش» بری
‫گفتم اینجا مخصوص اعضاست، اسلپ. ‫خودت اینو می‌دونی
‫- واسه اجراکننده‌ها هم هست ‫- تو دیگه اینجا اجرایی نداری
‫شِل اینو گفته؟
‫من و آقای گوردن نداریم
‫ببین، من از کلیو خواستم به شل بگه...
‫که همسرش قراره بیاد، خب؟
‫واقعاً؟ اگه می‌خوای همین‌جا بمون
‫- کسی شل رو این‌طرف‌ها ندیده؟ ‫- آقای گوردن روی صحنه‌ست
‫رئیس، اسلپی بیرونه. ‫میگه می‌خواد اجرا کنه
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫خب، نمی‌دونم بهت چی بگم. ‫به کلیو بگو
‫حتماً. باشه، رئیس
‫دنبال خلاف که نمیری؟ ‫دور دردسر رو خط کشیدی؟
‫« گمشده »
‫هرروز هفته
‫انگاری یکی زیر چشمت بادمجون کاشته
‫دفعه‌ی بعد حسابش رو می‌رسم
‫اسلپی میگه می‌خواد داخل بیاد
‫نه
‫به چی زل زدی، سرکار؟
‫مگه نباید الان دنبال اون دختربچه‌ی ‫سفیدپوستی باشی که گمشده؟
‫قبل از اینکه بریزن اینجا برادرهامون رو بزنن
‫یه ساعت دیگه شیفتم شروع میشه
‫اگه قرار باشه خودم پیداش کنم ‫تا ساعت ۱۰ همچنان گمشده می‌مونه
‫مگه نه، رجی؟
کافیه
‫کافی نیست
‫نمی‌دونستم اینجا اومدنم باعث دردسره
‫اگه وسط شیفتت نباشی که به حساب نمیاد
‫عالی‌جناب، الان دارم با خساستم ‫بی‌گناهیم رو ثابت می‌کنم،
‫یا می‌خواید بگید که رشوه می‌گیرم؟ ‫منو از سردرگمی بیرون بیارید
‫فقط برام سؤاله که ‫این وقت شب اینجا چیکار می‌کنی
‫همون کاری که بقیه می‌کنن. ‫موزیک گوش میدم
‫به قشنگی‌هاش نگاه می‌کنم
‫- قشنگی‌هاش؟ ‫- آره
‫ولی نگران من نباش. ‫من سراغ کسی نمیرم
‫من اصلاً نمی‌دونستم به ‫ایجوری هستی
‫چرا اون‌وقت؟
‫چون زن سفیدپوست کم گیر میاد
‫دورا!
‫گل برات کار رو درمیاره
‫فروش آخرشبی!
‫تا دیر نشده بیا بخر
‫گل‌های توت‌فرنگی از ‫مارتین لوتر کینگ هم انقلابی‌ترن
‫گل برات کار رو درمیاره
‫تا دیر نشده بیا بخر
‫فروش آخرشبی!
‫بذار کمکت کنم
‫مرسی
‫آره، جای خوبیه
‫اگه یه تخت تاشو بخرم چی؟
‫تنها حالتی که مامانم می‌ذارم ‫بدون یه مرد بالاسرم از خونه برم
‫اینه که با یه خانم موجه ‫از شمالِ غرب بالتیمور هم‌خونه شم
‫یه خانم موجه مُسن
‫هنوز به مامان خودم نگفتم که رفتم
‫از دوران ۲۰ سالگیم آسون‌تر نیست
‫تو که مُسن نیستی
‫تازه‌شم، اگه بذاری باهات هم‌خونه شم، ‫دیگه نیازی نیست حلقه‌ت رو گرو بذاری
‫نزدیکیم؟
‫آره. از این‌طرف
‫بیا
‫بیرون چیکار می‌کنی، دلبر؟
‫درش فقط یکم گیر داره
‫ظاهراً خرابه
‫این از حموم و دستشویی
‫وانش راستش خیلی بزرگه، ‫که البته نکته‌ی مثبتیه
‫فقط یکم کثیفه چون حواسم نبود ‫پنجره رو باز گذاشته بودم
‫بابا یه‌جورایی ازم عصبانی شد
‫ولی الان یه شیش ماهی میشه ‫که کسی اینجا زندگی نکرده
‫داشتم فکر می‌کردم خودم بیام، ‫ولی، می‌دونی، اشتباه خودم بود
‫اگه بخوای می‌تونم با ‫اسفنج و تِی بیام تمیزش کنم
‫و یه بالش هم بیارم
‫آره، من خیلی این آپارتمان رو دوست دارم
‫همیشه دلم می‌خواست اینجا زندگی کنم، ‫ولی بابا اجازه نمی‌داد
‫خیلی نگران من میشه
‫نمی‌دونم چه حسی راجع‌به هم‌اتاقی داری،
‫ولی با خوابیدن روی زمین مشکلی ندارم
‫همین‌جا می‌مونم
‫پس... چمدونت رو میارم
‫نه. ممنون. ‫باید لباسم رو عوض کنم،
‫و بعدش برم کنیسه (مسجد یهودی‌ها) ‫و به گروه جست‌وجو ملحق شم
‫اجازه نمیدن خانم‌ها بیان
‫پس خودم تنهایی میرم
‫اگه تنها بری دیگه اسمش گروه جست‌وجو نیست
‫من دنبال هم‌اتاقی نیستم، جودث
‫دنبال یه دوست چی؟
‫دوست چی هست؟
‫- بجنب، بیا ‫- نه
‫دورا
‫بیا
‫لفتی، پنج دقیقه‌ی دیگه دورا اجرا داره
‫آهنگ «عشق ما کجا رفت» ‫رو این بین اجرا کن
‫کلیو
‫شل
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫نه، ممنون
‫حساب کتابم از زمان نوجوونیِ کلیو دست خودش بود
‫کارش حرف نداشت. ‫دارم تلاش می‌کنم بیشتر کمکم کنه،
‫ولی سرش انقدر شلوغه که ‫وقت واسه سخنرانی نداره
‫مگه نه، کلیو؟
‫تو خیلی بی‌رحمی
‫مثل یه کلاهِ قدیمی اسلپی رو بیرون نگه داشتی
‫خب، روز سختی داشتیم
‫منم نمی‌خواستم بیارمش پیش خودم
‫نمی‌خوام سقوط یه سیاه‌پوست دیگه رو ببینم
‫بذار اون هم بیاد اجرا کنه
‫ممنون، آقای گوردن
‫پس حالا دیگه واسه خانم سامر کار می‌کنی؟
‫نه، خودم داوطلب شدم...
‫- واسه خانم سامر که... ‫- پس مجانی براش کار می‌کنی؟
‫اون‌وقت من بهت پول میدم که برام کار کنی؟
‫حتماً یه جایی رو اشتباه کردم
‫حتماً همین‌طوره
‫نظرت چیه بری اونجا...
‫به این عاشقان موسیقی بگی چطور دورا ‫قراره با اجراش اونا رو تحت‌تأثیر قرار بده
‫جای من روی صحنه نیست، آقای گوردن
‫پس دفعه‌ی بعد که خانم سامر...
‫ازت خواست صحبت کنی، ‫بهتره این موضوع یادت باشه
‫ولی فرق بین من و اون توی همینه
‫چون من دارم بهت پول میدم ‫ازت خواهش نمی‌کنم
‫بله، قربان. ببخشید
‫دختر خوب
‫تسی
‫می‌دونم کجا دارم میرم
‫یه مسیری هست که به رودخونه منتهی میشه
‫نکنه از اون جاهاییه که می‌اومدی ‫با پسر برنامه می‌کردی؟
‫نه!
‫پس چرا یه جوری رفتار می‌کنی؟
‫نخیرم
‫باشه
‫وایسا
‫بهش دست نزن!
‫فقط می‌خوام بغلش کنم
‫- فقط... ‫- منو بغل کن
‫جاش منو بغل کن، بغلم کن
‫جودث، برو یکی رو خبر کن
‫قول میدم بهش دست نمی‌زنم، ‫ولی باید کنارش بمونم
‫اگه مادر بودی می‌فهمیدی
‫وقتی بمیری، دیگه نه یه دختری...
‫نه یه زن و نه یه همسر
‫دیگه مادر یا دخترِ کسی نیستی
‫و هیچکس نمی‌تونه بهت بگه چطور زندگی کنی
‫می‌خواستی مرگ تسی ‫این آزادی رو بهت بده، مگه نه؟
‫ولی فقط در رو نشونت داد
‫باز کردن اون در به قیمت جونم تموم شد