: گذشت Lost آنچه در سریال
مایلز که اینجاست، با سه نفر از افرادشون یه هفته قبل به این جزیره اومدن.‏
به ما بگو، دقیقاً برای چی اینجا اومدین؟
ما برای اون اینجا اومدیم.‏
مشکل حل شد، کِی می‌تونیم تحویلش بدیم؟
ما نمی‌تونیم تحویلش بدیم.‏
به محض اینکه من رو بگیرن، دستور کشتن بقیه افراد جزیره رو دارن.‏
اون حتی نمیگه جاسوسش توی کشتی کیه!‏
اون مایکل‌ـه.‏
پرتاب کن!‏
شما‌‌ها دارین چی‌کار می‌کنین؟
داریم تیراندازی می‌کنیم.‏
این نقشه راه رسیدن به معبده.‏
یه پناهگاه‌ـه.‏
ممکنه آخرین جای امن این جزیره باشه.‏
اگه الان حرکت کنین، می‌تونین یه روز و نیم دیگه بهش برسین.‏
مادرت از تو حفاظت می‌کنه.‏
کارل؟
نه!‏
بیا. بیا. اون دیگه مُرده.‏
من دخترش هستم!‏
توک همیشه حال من رو بهتر می‌کنه.‏
چرا اون‌‌ها هنوز از کشتی برنگشتن جک؟
خب، سعید گفت موتور خراب شده.‏
حدس من اینه که دارن سعی می‌کنن درستش کنن.‏
و از این در تعجبم که به چه دلیل لعنتی‌ای نمی‌تونن با ما تماس بگیرن.‏
و نگران نیستی؟
نه.‏
نه، دلم میگه از این جزیره خلاص میشیم.‏
فکر می‌کردم دلت مریض شده.‏
کمک! من یه کمک می‌خوام.‏
کمک!‏
شما میدونین این کیه؟
تو کشتی ما بود.‏
ما همه‌مون می‌میریم.‏
خونسرد باش، جوجه کوچولو.‏
هنوز که آسمون به زمین نیومده.‏
این دقیقاً همون چیزیه که اون می‌خواد...‏ جنگ بین خودمون.‏
داری اشتباه بزرگی می‌کنی، پسر.‏
تصمیم با خودش‌ـه، هوگو.‏
بذار ببینیم.‏
درسته.‏
من به سیبری حمله می‌کنم.‏
متأسفم.‏
باورم نمیشه الان بهش استرالیا رو دادی.‏
استرالیا کلید کل بازی‌ـه.‏
کی میگه؟
همینجا وایسا.‏
هی ، این ماسماسک رو خاموش کن.‏
خواهش می‌کنم.‏
یه بچه با‌‌هاشون هست، قفط قول بدین...‏
حصار رو خاموش کن.‏
باشه.‏
خاموش شد.‏
کد 14-جِی.‏
کیه؟
فکر کنم برای بن باشه.‏
کد "14-جِی" چیه؟
کجا اون رو شنیدی؟
تلفن زنگ زد، برش‌داشتم.‏
یه صدایی هی تکرار می‌کرد، "کد 14-جِی".‏
ما باید بریم به اون یکی خونه.‏
از اونجا بهتر میشه مراقبت کرد و موقعیت بهتری هم نسبت به ردیف درخت‌‌ها داریم.‏
درباره‌ی چی حرف میزنی؟
اون‌‌ها اینجان.‏
"LOST" فصل 4 قسمت 9 : نگاهی به‌اتفاقات آتی
" صحرای سا‌‌هارا "
نه، نه، نه. وایسین.‏
من می‌تونم توضیح بدم.‏ شما انگلیسی حرف میزنین؟
باشه، باشه.‏
خب.‏
این...‏
تسلیم!‏
اوه، پس انگلیسی حرف میزنی!‏
بذار حدس بزنم.‏
‏"14-جِی" کد سفارش پیتزا نیست‏.‏
این یه سیستم هشداردهنده اولیه‌ست.‏
هشدار برای چی؟
یه نفر هول‌هولکی کلید حصار امنیتی رو زده.‏
یعنی یکی از افراد من دستگیر شده.‏
شما چقدر سر اینکه از من برای علت زنگ تلفن بپرسین طول دادین؟
پنج دقیقه.‏
خب، برای جلو افتادن ما زیاد هم بود.‏
منتظر باشین.‏
اگه قراره چمباتمه بزنیم، من باید فرنچی و بچه‌‌‌ها رو بیارم.‏
خودت رو خسته نکن، جاشون امنه.‏
من روسو، الکس و کارل رو دیروز فرستادم برن.‏
برن کجا؟‏
هر چی! کِلِیر هنوز خوابه. میرم بیارمش.‏
وقتی نمونده.‏
من وقت می‌سازم.‏
خیلی مهمه که از اتفاقات آتی در اینجا نجات پیدا کنی، جان.‏
بنابراین باید نزدیک من بمونی.‏
و چرا باید این کار رو بکنم؟
برای اینکه آدم‌‌هایی که دارن میان ریسک نمی‌کنن به من صدمه‌ای بزنن.‏
می‌خوای زنده بمونی؟
من بهترین شانس تو هستم.‏
گلوش رو بریدن.‏
چیزی راجبه این میدونین؟
نه.‏
آه، آخرین باری که دیدمش خوب بود.‏
که کِی میشه؟
کِی؟
‏"کِی" یه جورایی یه اصطلاح نسبی هستش.‏
ما چیزی در این مورد نمیدونیم.‏
تونستی تلفن ماهواره‌ای رو تعمیر کنی؟
آه، آره. متأسفانه، نه.‏
اون، آه، میکروفون...‏
خوب له و لورده شده.‏
در بهترین حالت، ممکنه بتونیم اصوات بفرستیم. بیپ و بوپ.‏
خب، آره، اما هنوز امکانش هست به شکل تلگراف ازش استفاده کرد، درسته؟
اگه چندتا تسمه آهنی داشتم، آه،‏
یه باطری 9 ولتی و یه مقدار...‏
سیم.‏
ما یه مقدار وسیله داریم که از هواپیما موندن.‏
عالیه.‏
برنارد، یه ثانیه وقت داری؟
این آدم‌‌هایی که دارن میان...‏ از اون‌‌ها می‌ترسی نه؟
درسته جان، می‌ترسم.‏
چه خبره؟
از جلوی پنجره برو کنار، هوگو.‏
ساویِر چطوری می‌خواد برگرده اینجا؟
اون برنمیگرده.‏
دیدی کِلِیر امروز صبح خونه رو ترک کنه؟
چه خبره؟ چرا اون توی دست توئه؟
فقط برگرد تو و صبر کن تا...‏
برگرد توی خونه!‏
برو تو!‏
کِلِیر!‏
" توزور ، تونس "
عصر‌بخیر، قربان.‏
عصر‌بخیر. من یه اتاق می‌خوام، لطفاً.‏
حتماً فربان.‏
این اولین سفر شما به تونس‌ـه؟
نه، ولی خیلی وقت پیش بوده.‏
اسم شما؟
من در واقع یه مهمان ویژه هستم.‏
باید به اسم "دین موریاتی" ثبت شده باشه.‏
قطعاً، آقای موریاتی.‏
ممکنه کمک دیگه‌ای به شما بکنم؟
بله.‏
آم، تاریخ امروز...‏
‏24 اکتبره قربان.‏
2005؟
بله قربان. سال 2005‏
متشکرم.‏
من فقط می‌خوام زنم رو در آرامش دفن کنم.‏
در این لحظه لازمه به من بگی که چه خبره.‏
فکر کنم اصطلاح فنی "شوک و وحشت" باشه.‏
اون‌‌ها دارن سعی می‌کنن من رو بترسونن که تسلیم بشم.‏
خوب، پس چرا تیراندازی رو قطع کردن؟
اون خونه کِلِیر بود؟
کِلِیر اونجا بود.‏
هوگو، بچه رو از پنجره دور نگه‌دار.‏
بذارش توی اتاق پشتی.‏
گفتی باید از این جریانات زنده بمونم. برای چی؟
برای اینکه الان فقط یه نفره که می‌تونه به ما کمک کنه، و اون جِیکوب هست.‏
و باید باهم بریم پیش اون.‏
چرا فکر می‌کنی من می‌تونم پیداش کنم؟
من حتی نمیدونم کلبه کجا هست.‏
میدونم، ولی هورلی میدونه.‏
کِلِیر!‏
حالت خوبه؟
چارلی؟
خیلی‌خب.‏
آرون کجاست؟
اون پیش ماست. خوبه. ما الان میریم.‏
بریم.‏
در جلویی رو باز کنین.‏
هوگو، تو این کار رو نمی‌کنی.‏
در رو باز کنین!‏
در لعنتی رو باز کنین!‏
مراقب باش.‏
حالش خوبه؟
یه مقدار قاطی کرده، ولی حالش خوب میشه.‏
اون‌‌ها بلافاصله شروع به تیراندازی کردن.‏
چرا؟
چرا کشتار رو شروع می‌کنن وقتی هنوز نگفتن که چی می‌خوان؟‏
اون آدم‌‌ها رو کشتن که تو رو عصبانی کنن، جیمز.‏
که تو یه جوری به زور بیای اینجا و من رو بندازی جلوی گرگ‌‌ها.‏
آره، مشکلش چیه پس؟
به نظر من که نقشه خوبی میاد.‏
نظرت چیه؟ سر سه شماره؟
‏- من جای تو بودم باز نمی‌کردم.‏ ‏- خفه‌شو!‏
مایلز.‏
کدوم خری تو رو آزاد کرده؟
همون‌‌هایی که این رو به من دادن.‏
می‌خوان حرف بزنن.‏
" تکریت ، عراق "
شما لاشخور‌‌ها، شما دنبال من تا تکریت اومدین...‏
که جاسوسی من رو بکنین؟
تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
من اینجا اومدم که مردی که زن تو رو کشته پیدا کنم.‏
چطوری اینجا اومدی؟
من از مرز سوریه اومدم.‏
‏- واقعاً اونقدر‌‌ها که فکر می‌کنی مشکل نیست...‏ ‏- چطوری از جزیره بیرون اومدی؟
دوست شما دزموند یه قایق داشت.‏
یادته؟ الیزابت.‏
من دنبال مسیر فیجی رفتم.‏
بعد یه هواپیما کرایه کردم.‏
چرا الان؟
تو اسم چارلز ویدمور یادته، نیست؟
مردی که سعی کرد دنیا رو قانع کنه که هواپیمای شما در ته اقیانوس‌ـه؟
این چه ارتباطی به من داره؟
به نادیا؟
یه مردی توی تشییع جنازه بود.‏
اون به اسم اسماعیل بکیر می‌چرخه.‏
اون یکی از مردان ویدموره.‏
بکیر آخرین بار 5 روز پیش در لس‌آنجلس دیده شده،‏
این از یه دوربین کنترل ترافیکه،‏
با سرعت از نبش بولوار لابریا و سانتامونیکا فرار می‌کرده.‏
این سه تا چهارراه با جایی که نادیا کشته شده فاصله داره.‏
برای چی این آدم‌‌ها باید بخوان که اون رو بکشن؟
من نمیدونم.‏
ولی این کار اون‌‌هاست.‏
اون‌‌ها چند نفر هستن؟
شاید شش نفر.‏
مطمئن نیستم.‏
منظورت چیه لعنتی، مطمئن نیستی؟
تو با کشتی اون‌‌ها اومدی، نیومدی؟
اون‌‌ها به من گفتن فقط برای حفاظت هستن.‏
حفاظت برای چی؟
برای اون.‏
به محض اینکه بگیرنش، اسکورتش می‌کنن به بیرون از جزیره.‏
خب، مایلز، به نظر میاد قرار نیست ‏3.2 میلیون دلارت رو بدست بیاری.‏
فقط بگیرش.‏
برای چی با‌‌هاشون حرف بزنم؟
برای اینکه یه گروگان دارن.‏
خب، پس خیلی اشتباه محاسبه کردن،‏
برای اینکه تک‌تک افراد من آماده هستن که در راه خدمت به این جزیره بمیرن.‏
اون دخترت‌ـه!‏
الو؟
من با بنجامین لاینوس حرف میزنم؟
درسته.‏
اسم من مارتین کیمی‌ـه.‏
من کارمند چارلز ویدمور هستم.‏
چارلز ویدمور کیه؟
باشه واسه بعد.‏
من می‌خوام از پنجره شرقی بیرون رو نگاه کنین.‏ که بتونیم حضوری درمورد این حرف بزنیم.‏
به سمت چپ.‏
من رو می‌بینی؟
بله، شما رو می‌بینم.‏
خیلی‌خب، آقای لاینوس، این‌‌ها شرایط منه :‏
شما از درب جلویی میاین بیرون،‏
دست‌‌هاتون رو بالای سرتون میذارین،‏ و مستقیم به طرف من قدم برمیدارین.‏
به محض اینکه شما رو بازداشت کنم،‏
قول میدم که هیچکس دیگه‌ای در اون خونه صدمه نبینه.‏
تو و من خوب میدونیم که به محض اینکه من رو بگیرین،‏
چیز دیگه‌ای جلودار شما برای کشتن همه آدم‌‌های روی جزیره نیست.‏
فکر می‌کنین من چجور مردی هستم؟
مارتین کریستوفر کیمی...گروهبان یکم اسبق، تفنگداران دریایی ایالات متحده.‏
خدمت با لیاقت از 1996 تا 2001،‏ ولی بعد از اون،‏
با چندتا سازمان سربازان مزدور بودی، به طور مشخص در اوگاندا.‏
پس من دقیقاً میدونم چجور مردی هستی، آقای کیمی،‏
و ما می‌تونیم تشریفات رو بذاریم کنار.‏
باشه، بن.‏
خودت خواستی.‏
بشین.‏
همین الان اون تن لشت رو بیار بیرون...‏
یا اینکه دخترت رو می‌کشم.‏
تو و دوستانت...‏
دور میزنین.‏
برمیگردین به هلیکوپترتون.‏
پرواز می‌کنین و این جزیره رو برای همیشه فراموش می‌کنین.‏
به بابات بگو خداحافظ.‏
بابا.‏
اون‌‌ها جدّی میگن.‏
اون‌‌ها کارل و مادرم رو کشتن.‏
الکس...‏
همه چیز تحت کنترله.‏
همه چیز درست میشه.‏
خواهش می‌کنم، بابایی!‏
باشه، گوش کن.‏
نه...‏
اون دختر من نیست.‏
هشت...‏
من اون رو وقتی بچه بود از یه زن روانی دزدیدم.‏
اون یه گروگان‌ـه، نه چیزی بیشتر.‏
اون هیچ ارزشی برای من نداره.‏
من از این خونه بیرون نمیام.‏
پس اگه می‌خوای اون رو بکشی،‏ باشه، بکشش...‏
من اون‌‌‌ها رو نمی‌بینم.‏
اون‌‌ها جسدش رو همونجا ول کردن و رفتن توی جنگل.‏
اون‌‌ها زیاد اونجا نمی‌مونن.‏
‏20 دقیقه دیگه هوا تاریک میشه،‏ و میان دنبال بن.‏
پس بذارین تحویلش بدیم.‏
فکر نکنم این آدم‌‌ها بذارن که ما زنده از اینجا بیرون بریم، جیمز.‏
فرق نمی‌کنه که ما چی‌کار کنیم.‏
خب، من قصد مُردن ندارم.‏
اون قوانین رو عوض کرده.‏
چی؟ چه کسی؟
چه قوانینی؟
میدونی که حق با منه.‏
بهترین شانس ما اینه که بندازیمش بیرون و از خودمون دفاع کنیم.‏
هی
کجا میری؟
این در لعنتی رو باز کن!‏
بازش کن!‏
حرکت کن.‏
کی هستی و برای چی دنبال من میای؟
من بنجامین لاینوس هستم،‏
و می‌خوام که پیغامی رو از طرف من برای آقای ویدمور ببری.‏
و اون پیغام چیه؟
باید براش بس باشه!‏
صبر کن.‏
فکر می‌کنی کجا میری؟
ما اینجا کارمون تمومه، سعید.‏
برگرد و برو.‏
عزاداریت رو بکن. برگرد سر زندگیت.‏
من زندگی‌ای ندارم.‏
اون‌‌ها از من گرفتنش.‏
برو خونه، سعید.‏
وقتی بذاری رنج‌‌هات مایه خشمت بشن،‏ هیچوت از بین نمیرن.‏
من از روی تجربه حرف میزنم.‏
این جنگ منه.‏
مال تو نیست.‏
من تمام هشت سال گذشته زندگیم رو دنبال زنی که دوستش داشتم بودم.‏
بالاخره پیداش کردم و با‌‌هاش ازدواج کردم.‏
ولی دیروز خاکش کردم.‏
پس به من نگو این جنگ من نیست.‏
بنجامین...‏
نفر بعدی کیه؟
با‌‌هات تماس می‌گیرم.‏
در لعنتی رو باز کن.‏
آشغال ما رو اینجا تنها گذاشت.‏
در لعنتی رو باز کن!‏
چه خبره؟
کِلِیر؟
تو حالت خوبه، عزیزم؟
آره، یه کمی گیجم، ولی، آه، زنده می‌مونم.‏
خب، من زیاد در این مورد مطمئن نیستم.‏
من رو ببخش، جیمز.‏
جانم؟
اون تو چی‌کار می‌کردی؟
خب، خیلی دقیق به من گوش کنین :‏
من می‌خوام که همه‌تون دقیقاً هر چی میگم انجام بدین.‏
یه دقیقه دیگه، ما باید از این خونه با تمام سرعتی که می‌تونیم فرار کنیم.‏
در اون لحظه، وقتی من دستور دادم،‏
می‌خوام که شما مستقیم به سمت ردیف درخت‌‌ها برین.‏
منظورت به طرف مردان مسلحه؟
نه، ما می‌خوایم که تا اونجا که ممکنه از اون‌‌ها دور بشیم.‏
خب، برین بیرون.‏
بیرون همین حالا.‏
عقب‌نشینی
چی‌کار کردی؟
الان اون چیز رو احضارش کردی؟
عقب‌نشینی!‏
برین!‏ برین!‏ برین!‏
برین سمت درخت‌‌ها. من بهتون میرسم.‏
هی، کجا داری میری؟
من باید با دخترم خداحافظی کنم، جان.‏
من باورم نمیشه.‏
ممکنه حقیقتاً یه سیگنال باشه.‏
چی داری می‌فرستی؟
‏"چه...‏
اتفاقی...‏
برای...‏
اون...‏
‏دکتر افتاده؟"‏
خیلی‌خب.‏
دقیقاً نگفتن چی به سر دکتر اومده،‏
ولی دوستانتون سالم هستن، و هلیکوپتر برمیگرده...فردا صبح.‏
خب؟ - اون دروغ میگه.‏ -
چیزی که پیغام گفت این بود،‏ "درمورد چی حرف میزنی؟"
دکتر حالش خوبه.‏
تو کد مورس بلدی؟
این چه معنی‌ای میده...‏ ‏"دکتر حالش خوبه"؟
من نمیدونم.‏
چرا داری دروغ میگی؟
چرا گفتی که هلیکوپتر داره برمیگرده؟
جک؟
اصلاً شما قرار هست...‏
ما رو از این جزیره ببرین؟
نه.‏
جک.‏
فکر کنم رفقای هلیکوپتریت از اون طرف رفتن، اگه می‌خوای برو.‏
فکر کنم بهتره پیش شما رفقا بمونم، فعلاً.‏
به خاطر دخترت متأسفم.‏
متشکرم، جان.‏
بعدش اینکه، تو به من دروغ گفتی.‏
تو گفتی که نمیدونی اون هیولای دودی چیه.‏
می‌تونی وقتی به کلبه رسیدیم همه چیز رو دربارش از جِیکوب بپرسی.‏
وایسین.‏
‏"جِیکوب"؟
جِیکوب کدوم خری‌ـه؟
اون مردی‌ـه که به ما میگه بعدش باید چی‌کار کنیم، جیمز.‏
میدونین چیه؟
من دیگه بسم‌ـه.‏
من اصلاً از اول هم نباید دنبال شما خل و چل‌‌ها میومدم.‏
من برمیگردم به ساحل، و کِلِیر و بچه هم با من میان.‏
تو موافقی؟
آره، من هم موافقم.‏
من هم با شما میام.‏
بریم.‏
تو هم بیا،‌‌‌هورلی.‏
عقلت رو از دست دادی؟
هوگو پیش ما می‌مونه.‏
امکان نداره.‏
من رو داخل این ماجرا نکنین.‏
متأسفم، هوگو.‏
ما تو رو برای پیدا کردن کلبه لازم داریم.‏
اون هیچ جا با تو نمیاد،‏ تو دیوونه‌ی عوضی
بس کنین! اسلحه‌‌‌ها رو بیارین پایین.‏ من با لاک میرم.‏
‏- هوگو.‏ ‏- اشکالی نداره، ساویِر.‏
لطفاً، اسلحه‌‌‌ها رو بیارین پایین.‏
تو هم بیار.‏
تو لازم نیست این کار رو بکنی.‏
شما رفقا برگردین به ساحل، من هم دیر یا زود بهتون ملحق میشم.‏
حتی اگه یه مو از کله‌ی فرفری این کم بشه...‏
من تو رو می‌کشم.‏
منصفانه‌ست.‏
بریم.‏
برین. حرکت کنین.‏
کدوم سمت؟
دنبال من بیاین.‏
" لندن ، انگلیس "
متشکرم.‏
عصر‌بخیر، قربان.‏ ممکنه کمکتون کنم؟
اوه، بله. من برای ملاقات با آقا و خانم کندریک در آپارتمان 4.ای اینجا اومدم.‏
در این ساعت، قربان؟
منتظر من هستن.‏
می‌تونین زنگ بزنین.‏
نیازی نیست، قربان.‏
شب‌بخیر، قربان.‏
بیدار شو، چارلز.‏
کنجکاو بودم که کِی می‌خوای خودت رو نشون بدی.‏
می‌بینم که آفتاب بیشتری می‌گیری.‏
عراق در این وقت سال خیلی دلپذیره.‏
از کِی تا حالا با یه نوشیدنی کنار تخت می‌خوابی؟
وقتی کابوس‌‌‌ها شروع شدن.‏
اومدی اینجا که من رو بکشی، بنجامین؟
ما هر دو میدونیم که نمی‌تونم این کار رو بکنم.‏
پس برای چی اینجا اومدی؟
من اینجام، چارلز، برای اینکه تو دختر من رو کشتی.‏
اونجا واینسا، با اون چشم‌‌های وحشتناکت به من خیره نشو،‏
و مرگ اون دختر بیچاره رو گردن من ننداز،‏
وقتی هر دوـی ما خوب میدونیم که اصلاً من اون رو نکشتم، بنجامین.‏
تو خودت کشتی.‏
نه، این حقیقت نداره.‏
بله، بنجامین، داره.‏
تو دزدکی مثل یه موش توی شب تاریکی اومدی توی اتاق خواب من،‏
و با وقاحت وانمود می‌کنی که قربانی هستی؟
من میدونم تو کی هستی، پسر...‏
چی هستی.‏
میدونم که هر چی که داری از من گرفتی.‏
خب...‏
یه بار دیگه ازت می‌پرسم :‏
چرا اینجا اومدی؟
من اینجام، چارلز، که بهت بگم می‌خوام دخترت رو بکشم.‏
پنه‌لوپه، همینه نه؟
و وقتی که اون رفت...‏
وقتی مُرد...‏
اونوقت می‌فهمی که من چه حسی دارم.‏
و آرزو می‌کنی که ای‌کاش قوانین رو عوض نمی‌کردی.‏
تو هرگز اون رو پیدا نمی‌کنی.‏
اون جزیره مال منه، بنجامین.‏
همیشه بوده.‏
دوباره هم میشه.‏
ولی تو هرگز پیداش نمی‌کنی.‏
پس حدس میزنم برای هر دوـی ما شکار هست.‏
من هم همینطور حدس میزنم.‏
خوب بخوابی، چارلز.‏