‫کارتر!
‫کارتر. ‫کارتر، نه.
‫کارتر.
‫یادمه یکی بهم گفته بود...
‫که آدم‌ها به خاطر یه دلیل، یه مدت کوتاه ‫یا یه عُمر وارد زندگی‌مون می‌شن.
‫این حرف همیشه تو ذهنمه.
‫چون اگه نتونیم در مورد مدت زمانی که ‫بقیه تو زندگی‌مون می‌مونن تصمیم بگیریم چی؟
‫چی می‌شه اگه آدمایی که ‫فکر می‌کنیم تا آخر عمرمون پیشمون هستن...
‫چی می‌شه اگه مجبور بشه برن؟
‫از کجا بدونیم تا کِی با همدیگه هستیم؟
‫اگه قراره مدت زمان طولانی‌ای پیش هم باشیم، ‫نشونه‌ای واسه فهمیدنش وجود داره؟
‫و اگه نشونه‌هایی وجود داشته باشه، ‫چطوری می‌تونیم متوجه‌ی اونا بشیم؟
‫اون هم وقتی که هنوز روی هویت ‫خودمون شناختی نداریم؟
‫من که مطمئناً هیچ شناختی نداشتم،
‫- داری تموم بدنت رو تکون میدی. ‫- عاشقتم.
‫یه روزی این رو می‌فرستم واسه آمریکن آیدول.
‫داری تموم بدنت رو تکون میدی.
‫گمونم تنها کاری که می‌تونیم ‫انجام بدیم اینه که از قلب‌مون پیروی کنیم،
‫و امیدوار باشیم ما رو از خطر دور نگه‌داره.
‫چون دیگه چیکار می‌شه کرد؟
‫- خودشه؟ ‫- آره.
‫اوون، گوش کن.
‫میری اون بیرون و به اون قلدر نشون میدی ‫که واقعاً کی هستی.
‫تو این خانواده...
‫اگه بیش از حد به حرف بقیه گوش کنیم ‫و حرفای خودمون رو نادیده بگیریم...
‫این سوال پیش میاد که ما چه کسی هستیم؟
‫و به کجا تعلق داریم.
‫بن.
‫[فعالیت قایقرانی در شرایط طوفانی نورداستر]
‫آره!
‫چی انقدر خنده‌داره؟
‫- خیلی‌خب، صبر کن، وایسا. ‫- آره!
‫و اینجا رو ببین.
‫- حتماً درد داشته. ‫- وحشتناک بود.
‫عجب، شما دو تا رو ببین. ‫حسابی با هم جفت شدید.
‫آره، مثل یه جفت گلابی نارس.
‫بابا با جوکاش وارد می‌شه.
‫عجب بابا. ‫آفرین.
‫به مامان قول دادم تو کتابفروشی و ‫بار جدیدش بهش کمک کنم.
‫آره، بن ما هم باید راه بیفتیم.
‫لیست کارامون چیه؟
‫- گیم‌زون، کلبه‌ی قند... ‫- آره.
‫و یه هودی جدید برای بن بخری.
‫مکس، اسم اون مغازه‌ای که دوستش داری چیه؟ ‫اسنیکرهون.
‫فکر کردم فقط قراره دوربینت رو تحویل بگیری.
‫تو هم می‌تونی بیای.
‫نه، من راحتم.
‫مطمئنی؟
‫اون دیگه چی؟
‫آره، چطوره تو بهم بگی چیه؟
‫اون پسره تو مغازه‌ی دوربین فروشی ‫خیلی کارش درست بود، نه؟
‫مثلاً اون فیلتر دریای آبی تیره چی بود؟
‫- فیلتر قرمز تیره... ‫- آره.
‫هشتاد و یک اِی.
‫و واقعاً عکسای سیاه و سفید ‫خوبی رو می‌گیرن، پس ممنون.
‫هی، اینجایی.
‫تو صف با یه زن دوست‌داشتنی ‫منتظر بودم...
‫که فهمیدم پسرش هم مدرسه‌ای توئه.
‫پسره واسه‌شون جا گرفته و مادرش ‫بهمون گفت می‌تونیم بریم پیششون بشینیم.
‫بی‌خیال بابا.
‫شصت ساعت طول کشید ‫تا نشان شهروندی جهانیم رو بگیرم،
‫ولی عاشق انجام کار داوطلبانه ‫تو بیمارستان کهنه‌سربازان بودم.
‫حالا بن، تو هم علاقمند به پیشاهنگی هستی؟
‫- خب... ‫- بن...
‫- ببخشید، من... ‫- به خدا که دستمال کاغذی برداشته بودم.
‫می‌دونید چیه؟ ‫مشکلی نیست.
‫من میرم کمکش کنم.
‫خیلی پسر مهربونیه.
‫حالا که مامانت رو می‌بینم، نمی‌تونم متوجه بشم ‫از کی این ژن بازنده بودن رو به ارث بردی.
‫- شاید از بابات؟ ‫- مشکلت با من چیه؟
‫مامان من احمق نیست. ‫می‌فهمه داری نقش بازی می‌کنی.
‫- مطمئنی؟ والدین عاشق من هستن. ‫- باشه.
‫بن.
‫- فکر می‌کنی به اندازه برداشتی، رفیق؟ ‫- زیادی مراقب بودن که ضرری نداره، نه؟
‫آره، می‌دونی، دلیل اینجا بودنمون ‫دقیقاً همینه.
‫داشتیم دوربین بن رو تعمیر می‌کردیم.
‫متاسفانه تو مدرسه از دستش افتاده.
‫افتاده، آره؟
‫آره، یکی زد رو دستم و افتاد زمین.
‫خیلی بده.
‫بن، جیسون با گوشیش بازی نمی‌کنه، مگه نه؟
‫موقع غذا خوردن گوشیم رو خاموش می‌کنم.
‫این قانون رو تو خونه‌مون گذاشتیم.
‫یه مورد اساسی تو آداب معاشرته، می‌دونی؟
‫مامانم همیشه بهم میگه که چقدر مهمه...
‫آدم یه برداشت اولیه‌ی خوب ‫تو طرف مقابلش ایجاد کنه.
‫می‌دونید چیه؟ ‫خیلی خوشحالم اومدیم پیش هم.
‫جیسون از نوبت متخصص ارتودنسیش که ‫فرداست خیلی می‌ترسید،
‫ولی حالا انگار همه چی رو ‫راجع بهش یادش رفته.
‫اون محشره. ‫پسر خیلی دوست داشتنی‌ای بزرگ کردی.
‫واقعاً میگم.
‫پسر دوست‌داشتنی؟
‫جیسون؟
‫خیلی دوست‌داشتنی.
‫چرا حرفی نزدی؟
‫هر حرفی می زدم فرقی نمی‌کرد.
‫می‌تونستم بگم اون یه دانش‌آموز کلاس ششمی رو ‫خرد کرده و ریخته داخل یه اسموتی...
‫ولی باز هم مامانم اون رو واسه ‫شب فیلم دیدن دعوتش می‌کرد.
‫من از شب فیلم دیدن متنفرم.
‫من از این متنفرم که والدین‌مون ‫فکر می‌کنن یه قلدر مثل جیسون...
‫پسر خیلی دوست‌داشتنی‌ایه.
‫کاملاً گولشون زده.
‫کاش می‌تونستن کارایی که ‫اون تو مدرسه می‌کنه رو ببینن.
‫شاید بتونیم لوش بدیم.
‫بدون اینکه دوباره تنبیه بشی.
‫- عکس واضحی داری؟ ‫- تقریباً.
‫زود باش، باید قبل از اینکه ‫بره ارتودنسی انجامش بدیم.
‫- می‌دونم. ‫- خیلی‌خب، طعمه داره میاد.
‫- رفیق، سوپ رو برندار. ‫- آره، واسش درس عبرت نمی‌شه.
‫یه پیام واسش اومد، فکر کنم.
‫باید برم.
‫چی دارم بلغور می‌کنم؟
‫زود باش. ‫گوشیت رو بردار.
‫بدترین شانس عالم رو دارم.
‫حالا شاید نه بدترینش.
‫اوون؟
‫هی! ‫بس کن، به خودت صدمه میزنی.
‫هی! ‫جدی میگم.
‫خدایا.
‫"باید از خودت دفاع کنی پسر"
‫بابام روحش هم خبر نداره اون چطوریه.
‫بدترین قسمتش رو می‌دونی چیه؟ ‫اونا خبر ندارن که خبر ندارن.
‫اینجا رو گوش کن. ‫مامانم متقاعد شده که جیسون پسر خوبیه.
‫- نه بابا. ‫- آره بابا.
‫آخه حتی وقتی که بخوام ‫توضیح بدم هم بابام خیلی کندذهن بازی درمیاره.
‫یه وقتایی فقط می‌خوام ‫از اتاق بزنم بیرون و جیغ بکشم.
‫دقیقاً! ‫من باید برم.
‫داری شوخی می‌کنی؟ ‫چرا تو فقط...
‫مکس، منم. ‫بن.
‫جدی میگم.
‫خفه شو.
‫اگه تو بنی و تبدیل شدی به جیسون،
‫یعنی واقعاً یه نوع ارتباطی رو ‫با اون حس کردی؟
‫حس نکردم، قسم می‌خورم.
‫- پس چی شد؟ ‫- واقعاً نمی‌دونم.
‫اولین باریه که با یکی حرف زدم و...
‫یهویی تبدیل شدم به یه نفر دیگه.
‫حتی لباس‌های اون تنته.
‫شاید لازم نیست واسه تبدیل شدن ‫به یکی باهاش همدلی کنم.
‫شاید فقط باید یه چیزی رو حس کنم؟
‫باشه، آره. هر چی. ‫می‌شه بری یه جای دیگه بشینی؟
‫نمی‌خوام بقیه فکر کنن که من دارم ‫با اون حرف می‌زنم.
‫- برو دیگه. ‫- صبر کن، فکر محشری کردی.
‫می‌تونم برم اون طرف و ‫مثل جیسون رفتار کنم.
‫واسه همین اینکار رو کردی؟
‫واسه آخرین بار میگم که ‫نمی‌خواستم اینکار رو بکنم.
‫- ولی حالا که اینکار رو کردم... ‫- می‌خوای بری بچه‌ها رو اذیت کنی؟
‫تو قالب جیسون و تو هم می‌تونی ‫از همه‌ی کارام فیلم بگیری.
‫- هوشمندانه‌ست، نه؟ ‫- نه، هوشمندانه نیست.
‫درضمن، کارتر در مورد اینجور چیزا ‫مگه بهت هشدار نداده بود؟
‫بی‌خیال دیگه.
‫مشخصه که جیسون آدم بده‌ی داستانه.
‫به نظرت ملت نباید بفهمن؟
‫آره، ولی من باهات راه نمیفتم بیام که ‫واسه بچه‌های بی‌گناه قلدری کنی.
‫بدترین استفاده‌ی ممکن از قدرت‌ همینه.
‫آخرین باری که بررسی کردم، ‫قدرت‌های خودمن.
‫سلام، حال و احوال؟
‫کنار اون دختره چیکار می‌کردی؟
‫نمی‌دونم. ‫خودت با این قیافه‌ت چیکار می‌کنی؟
‫یالا دیگه. ‫بیاید بریم یه کم خوش بگذرونیم.
‫لئونارد؟ ‫بریم تو کارش.
‫لئونارد رو می‌خوای؟ ‫باید از روی جنازه‌ی من رد بشی.
‫یالا، رفقا.
‫اونا ارزشش رو ندارن.
‫مکس؟ ‫ممنون بابتش.
‫خواهش می‌کنم. ‫قابلی نداشت.
‫- چه خبر رفیق پیر خودم؟ ‫- سلام.
‫یکی با ریشای خاکستری بهم میگه پیر، آره؟
‫خب، نه. این که خاکستری نیست. ‫ما بهش میگیم ترکیبی.
‫- پس اسمش اینه؟ ‫- آره.
‫باشه، خب منم همین صداش می‌کنم. ‫خب، چه خبر، رفیق؟
‫- الیزابت و بچه‌ها چطورن؟ ‫- خوبن. خوبن.
‫- واقعاً؟ ‫- آره. راستش عالین.
‫کارتر چطوره؟
‫- مدرسه واسش خوب پیش میره؟ ‫- آره.
‫آره...آره، کارتر عالیه.
‫کارتر عالیه.
‫خب، حالا می‌خوای بهم بگی ‫که اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گوش کن، من...
‫امروز صبح واسه دویدن رفته بودم بیرون و ‫دیدم این به درخت چسبیده.
‫می‌دونی، یه چند سال پیش ‫وقتی که حال و روزت خیلی بد بود،
‫هر بار که میومدم خونه‌ت که ‫حالت رو بپرسم...
‫این تیکه کاغذای کوچیک و بی‌ربط رو ‫با اون علامت روش پیدا می‌کردم.
‫آره، خب، این دفعه مثل قبل نیست.
‫باشه؟ ‫من حالم خوبه.
‫مطمئنی؟
‫چون با توجه به اینا به نظر نمی‌رسه ‫که واقعاً حالت خوب باشه.
‫بی‌خیال دی، فقط دوباره نمی‌خوام ‫ببینم که داری از هم می‌پاشی.
‫نه، من از هم نمی‌پاشم.
‫اصلاً و ابداً.
‫جدی میگم. ‫من فقط...
‫سرم رو انداختم پایین و ‫دارم کارم رو انجام میدم.
‫که یه بابای خوب بودنه.
‫حتی اگه کارتر اینجا نباشه.
‫- سلام. ‫- باید دست برداری.
‫قدرت داشتن چه فایده‌ای داره ‫وقتی نتونم ازش استفاده کنم؟
‫الان خودت حالیته چی داری میگی؟
‫واقعاً نمی‌تونم باورت کنم.
‫تصمیم گرفتی همه‌ی اینکارا رو ‫تنهایی انجام بدی...
‫- و کاملاً نادیده گرفتی... ‫- چی رو؟
‫من رو.
‫مکس، من واقعاً...
‫- می‌خوام از خودم دفاع کنم. ‫- اوون، نه!
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫می‌تونی چشمات رو باز کنی؟
‫همینه.
‫بیا یه نگاهی بندازیم.
‫مامان؟
‫ببخشید. من...
‫- من فقط خیلی... ‫- یه کم حالت‌تهوع داری؟
‫سردرد داری؟ ‫نور رو دنبال کن.
‫یه چیزی در مورد یه دعوا شنیدم؟
‫می‌خوای راجع بهش بهم بگی؟
‫من...یه پسره بهم مشت زد.
‫یهویی؟ ‫این رو دنبال کن.
‫خوبه. ‫همینه.
‫وحشتناکه.
‫تو هیچ کاری نکرده بودی...
‫- و یهویی این پسره کتکت زد؟ ‫- آره.
‫چرا یکی باید پیداش بشه ‫و کتکت بزنه؟
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد، مگه نه؟
‫بچه‌های خوبی مثل تو، ‫سرشون تو کار خودشونه.
‫واقعاً ازم انتظار داری حرفت رو باور کنم؟
‫من که یه روزه نیستم.
‫اون نقش فرشته کوچولویی که ‫سر ناهار بازی می‌کردی رو باور نکردم،
‫و شرط می‌بندم یه ربطی ‫به دوربین پسرم داشتی.
‫پس واقعاً داره با این داستان ‫بهم سخت می‌گذره،
‫همین داستان " من هیچ‌کاری نکردم و ‫اون پسره کتکم زد"
‫جدی میگی؟
‫جیسون، نمی‌تونی هیچ‌کس رو گول بزنی.
‫باید برم دستشویی! ‫همین‌الان باید برم.
‫آره!
‫الان میام.
‫سلام، بن. ‫روزت چطور بود؟
‫خوب بود.
‫- با این عجله داری کجا میری؟ ‫- هیچ‌ کجا.
‫باشه، خوبه. ‫چون یه موضوعی هست که...
‫می‌خوام باهات راجع بهش حرف بزنم.
‫یه چیزی مثل...
‫به نظرم باحال می‌شه اگه بتونیم ‫اتاق زیرشیروونی رو تبدیل به اتاق تاریک بکنیم.
‫واسه همین هفته‌ی پیش ‫یه مشت وسیله سفارش دادم.
‫ولی می‌دونی؟ ‫فقط در صورتی که خودت هم پایه باشی.
‫لعنتی
‫- خیلی باحاله. ممنون. ‫- آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام، مامان. ‫- کار چطور بود؟
‫باورت نمیشه اگه بهت بگم ‫امروز کی اومده بود اورژانس.
‫بن، می‌خوام تو هم بشنوی.
‫جیسون اومده بود.
‫واقعاً؟
‫- چرا؟ چی شده بود؟ ‫- یه پسره بهش مشت زده بود.
‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً.
‫بن، تو هم از این قضیه خبر داری؟
‫چیزی نیست. ‫حالش خوب می‌شه.
‫- بده به من. بذار ازت بگیرمش. ‫- ممنون.
‫بن.
‫می‌دونم آخرین چیزی که می‌خوای اینه که ‫مادرت سرک بکشه تو زندگی اجتماعیت،
‫ولی یه لطفی به خودت بکن و ‫حواست به پسرایی مثل جیسون باشه.
‫باشه؟ ‫حالا دیگه می‌تونی بری.
‫عجب بابا.
‫چیکار کردم که این حقمه؟
‫- مکس؟ ‫- سلام.
‫سلام.
‫به من توجه نکنید.
‫من که اینجا زندگی نمی‌کنم.
‫فکر می‌کردم امشب رو ‫خونه‌ی مامانت می‌مونی.
‫آره.
‫باشه، خب پس چرا داریم جوری رفتار می‌کنیم ‫که قراره این مسئله تبدیل به یه دردسر بشه؟
‫من که اینجوری رفتار نمی‌کنم. ‫فقط باید با بن حرف بزنم.
‫- یالا. برو بالا. ‫- باشه. خدایا.
‫- باورت نمی‌شه چی پیدا کردم. ‫- چی؟
‫صبر کن. اول تو نباید یه چیزی بهم بگی؟
‫چی؟
‫راست میگی. ببخشید، مکس.به خاطر اینکه ‫ تو جلد جیسون می‌خواستم واسه بچه ها قلدری کنم.
‫نقشه‌ی احمقانه‌ای بود.
‫راستش نه، نقشه‌ی هوشمندانه‌ای بود.
‫فقط خیلی به تو نمیومد.
‫پس باید واسه چی معذرت‌خواهی کنم، مکس؟
‫فکر می‌کردم من و تو...می‌دونی ‫مثل همونی هستیم که مامانت گفت.
‫کاملاً با هم جفتیم؟ ‫ولی نیستیم.
‫- نیستیم؟ ‫- نه.
‫- ما یه جفت گلابی نارسیم. ‫- خیلی خنگولی.
‫می‌دونم.
‫وای خدای من. ‫خیلی‌خب، اینجا رو ببین.
‫- داشتی دنبال یه چیزی می گشتی، نه؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، حالا نظرت راجع به این چیه؟
‫می‌دونم گفته بودم باید ‫به حرف قلب‌مون گوش بدیم،
‫و امیدوار باشیم که ما رو راهنمایی کنه،
‫ولی همیشه جواب نیست.
‫ولی شاید به خاطر همینه که ‫بقیه رو تو زندگی‌مون داریم.
‫آدمایی که ما رو می‌شناسن.
‫آدمایی که ما رو درک می‌کنن.
‫چون بعضی‌وقتا نشونه‌ها رو نمی‌بینیم.
‫بعضی‌وقتا داریم دست و پا می‌زنیم که ‫بفهمیم وارد شدن آدما به زندگی‌مون...
‫واسه یه دلیله،
‫یا واسه یه مدت کوتاهه،
‫یا واسه یه عُمره.