1 00:00:00,875 --> 00:00:03,336 ‫گفتم تکون نخور! می‌میریا! 2 00:00:03,336 --> 00:00:06,256 ‫تکون نخور! وایسا دیگه! 3 00:00:06,256 --> 00:00:08,425 مگه نگفتن از جات بلند نشی؟ 4 00:00:08,425 --> 00:00:12,345 ‫خفه شین! اگه شما نفله‌ها منو بکشین عقب ‫که بیشتر زور می‌زنم و زودتر سقط می‌شم! 5 00:00:12,345 --> 00:00:14,889 تو اصلاً با چه‌ احساسی داری همچین حرفی می‌زنی؟ 6 00:00:14,889 --> 00:00:17,017 ‫الان که بری هم فایده نداره! 7 00:00:17,017 --> 00:00:18,768 ‫مگه نشنیدی سِرو چی گفت؟! 8 00:00:20,270 --> 00:00:23,606 ‫برات تعریف می‌کنیم، فقط قول بده که آروم باشی. 9 00:00:23,606 --> 00:00:25,525 ‫تودوروکی بدجوری سوخته... 10 00:00:25,525 --> 00:00:28,153 ‫آیزاوا-سنسه هم بدجوری داغون شده، ولی... 11 00:00:28,153 --> 00:00:30,697 ‫هر دو زنده‌ن. 12 00:00:30,697 --> 00:00:33,366 ‫بقیه هم هشیاریشونو به دست آوردن... 13 00:00:36,286 --> 00:00:40,874 ‫ولی این‌طور که شنیدم، انگار میدوریا هیچ نشونی از هشیاری نداره. 14 00:00:41,666 --> 00:00:44,085 ‫کثافت... 15 00:00:44,085 --> 00:00:46,463 ‫بمیری... کشتمت! 16 00:01:04,856 --> 00:01:07,358 تو دنیایی بدون سفیدی و سیاهی 17 00:01:07,358 --> 00:01:09,986 در اعماق نفرت همچنان ضجه برپاست 18 00:01:09,986 --> 00:01:13,281 قدرتی برای توقف هم وجود نداره 19 00:01:13,281 --> 00:01:15,075 فقط به سوی دوردست می‌تازیم 20 00:01:15,075 --> 00:01:17,702 وقتی که در آستانه‌ی تسلیمی و چاره نداری 21 00:01:17,702 --> 00:01:20,246 من اونجام تا دستتو بگیرم 22 00:01:21,206 --> 00:01:26,669 تک تکِ احساساتمون به ما چسبیدن و ول نمی‌کنن 23 00:01:26,669 --> 00:01:30,173 به هر قیمتی می‌خوام کنارت باشم، حتی اگه بیهوده باشم 24 00:01:30,173 --> 00:01:32,217 به این می‌گن قهرمان 25 00:01:32,217 --> 00:01:37,180 تک تک دعاهامون، دونه دونه همین‌جا معلقن و گم نمیشن 26 00:01:37,180 --> 00:01:41,059 برای همین هرچقدر بخورم زمین، دوباره پا میشم 27 00:01:41,059 --> 00:01:43,228 بذار قدرت زندگی شعله بکشه 28 00:01:43,228 --> 00:01:47,440 با فریاد، یه روح داره پاسخ احساساتتو می‌ده 29 00:01:47,440 --> 00:01:51,402 دیگه تردید بسه، باید بریم سمت جایگاه حقیقی 30 00:01:51,402 --> 00:01:53,196 یالا، راه بیفت 31 00:02:03,665 --> 00:02:10,672 دیگه امن و امانه 32 00:02:15,552 --> 00:02:16,719 می‌پرسین، چرا؟ 33 00:02:17,804 --> 00:02:19,180 چون من اینجام 34 00:02:25,061 --> 00:02:27,063 35 00:02:29,440 --> 00:02:31,526 ‫مشت آتشین رعدآسا... 36 00:02:32,944 --> 00:02:34,863 ‫جت‌برن! 37 00:02:40,285 --> 00:02:48,293 ‫عوضی تو باختی، چون روبروی من قرار گرفتی. ...قهرمانا، همیشه 38 00:02:49,002 --> 00:02:52,755 ‫اون سمتِ قاب تلویزیون بودن. 39 00:02:52,755 --> 00:02:56,134 ‫اونا رو خیالی تصور می‌کردم... 40 00:02:56,134 --> 00:02:59,095 ‫مثل موجودات تخیلی تو رویاپردازیام. 41 00:03:03,349 --> 00:03:04,350 ‫کیگو... 42 00:03:04,601 --> 00:03:06,853 رفتی شهر، چه غلطی بکنی؟ 43 00:03:07,270 --> 00:03:09,939 ‫فکر کردی من خرم؟ احمق 44 00:03:09,939 --> 00:03:11,649 ‫چرا رفتی؟ ها؟! 45 00:03:11,649 --> 00:03:13,568 ‫رفتی منو بفروشی؟! 46 00:03:13,568 --> 00:03:15,028 ‫منو به کی فروختی؟! 47 00:03:15,028 --> 00:03:17,155 ‫فکر کردی من خرم بچه؟! 48 00:03:17,155 --> 00:03:20,033 ‫بالام... می‌خارید... 49 00:03:20,033 --> 00:03:23,453 ‫فکر کردم شاید تو شهر یه اتفاقی افتاده باشه... 50 00:03:23,453 --> 00:03:27,081 ‫ولی خارشش تموم شد، منم قبل از اینکه کاری کنم برگشتم خونه. 51 00:03:27,081 --> 00:03:28,625 ‫هیچکس منو ندید به خدا. 52 00:03:28,625 --> 00:03:29,876 ‫خالی نبند برای من! 53 00:03:29,876 --> 00:03:32,503 نه با کسی حرف می‌زنی، نه دیگه از خونه می‌ری، حالیته؟ 54 00:03:32,503 --> 00:03:33,963 ‫عزیزم... 55 00:03:33,963 --> 00:03:35,965 ‫تلویزیون... خرابه... 56 00:03:35,965 --> 00:03:38,885 ‫ها؟! به من چه؟! 57 00:03:38,885 --> 00:03:41,054 ‫عه... فرار نکنیا... 58 00:03:41,054 --> 00:03:43,514 ‫زود باش یه کار دیگه پیدا کن! 59 00:03:45,183 --> 00:03:50,104 ‫ظاهراً پدرم به خاطر یه‌ذره پول، ‫تو گذشته یکی رو کشته بود. 60 00:03:52,315 --> 00:03:56,653 ‫وقتی متواری شده بود... مادرم بهش پناه داده بود. 61 00:03:56,653 --> 00:03:59,155 ‫منم بعد از اون متولد شدم. 62 00:03:59,155 --> 00:04:01,199 ‫گمشو بچه! 63 00:04:01,199 --> 00:04:02,742 ‫دیگه پشتتو به من نکنیا! 64 00:04:02,742 --> 00:04:06,371 ‫چندبار بگم؟ حالیت نمی‌شه؟! 65 00:04:06,371 --> 00:04:08,831 ‫معذرت می‌خوام. 66 00:04:08,831 --> 00:04:12,085 ‫نباید رو کوسه‌ی تومیه حساب باز می‌کردم... 67 00:04:12,085 --> 00:04:16,214 ‫نه، اگه فقط تومیه این بچه رو نمیاورد... 68 00:04:16,214 --> 00:04:18,841 ‫اگه این هیولا به دنیا نمیومد... 69 00:04:18,841 --> 00:04:21,511 ‫هنوزم آزاد و رها بودم! 70 00:04:21,511 --> 00:04:24,555 هی... فرار نکنیا، باشه؟ 71 00:04:26,224 --> 00:04:29,310 ‫چون پدر و مادرم ورشکست بودن... 72 00:04:29,310 --> 00:04:33,648 ‫من دلزده بودم، آرزو می‌کردم که شبیه اونا نشم. 73 00:04:33,648 --> 00:04:35,525 ‫اگه تحمل می‌کردم... 74 00:04:35,525 --> 00:04:37,735 ‫اگه زمان می‌گذشت... 75 00:04:37,735 --> 00:04:38,945 ‫مطمئن بودم... 76 00:04:42,323 --> 00:04:45,368 ‫پدرتو... انگار دستگیر کردن... 77 00:04:46,494 --> 00:04:48,329 عه؟ 78 00:04:48,329 --> 00:04:50,665 چیکار کنیم، کیگو؟ 79 00:04:50,665 --> 00:04:53,042 ‫ماشینو دزدید و فرار کرد... 80 00:04:53,042 --> 00:04:57,255 ‫ولی وسط راه گرفتنش... 81 00:04:57,255 --> 00:04:59,340 ‫اندوور گرفتش. 82 00:05:00,091 --> 00:05:03,094 انـ...ـدوور؟ 83 00:05:04,554 --> 00:05:07,515 ‫همون چند لحظه... رویام... واقعیت پیدا کرد. 84 00:05:10,101 --> 00:05:14,605 ‫کسی که تو تلویزیون دیده بودمش... 85 00:05:14,605 --> 00:05:19,110 ‫یه قهرمان... واقعاً وجود داشت. 86 00:05:19,110 --> 00:05:21,863 ‫فرار کنیم... الان پلیس میاد... 87 00:05:21,863 --> 00:05:23,573 ‫می‌گیرنمون... 88 00:05:23,573 --> 00:05:25,908 ‫شوک مادرم... دوومی نداشت. 89 00:05:25,908 --> 00:05:28,661 ‫از ترس مجازات جرمش برای پناه‌دادن به پدرم، 90 00:05:28,661 --> 00:05:33,041 ‫مادرم دستمو گرفت و با هم از خونه زدیم بیرون. 91 00:05:33,041 --> 00:05:38,254 ‫ولی مادرم کاری از دستش برای گذران زندگی بر نمیومد. 92 00:05:38,254 --> 00:05:41,758 ‫بیا بریم... پیش پلیس. 93 00:05:41,758 --> 00:05:45,303 ‫من... سعی داشتم کار درستو انجام بدم. 94 00:05:45,303 --> 00:05:49,390 ‫کیگو... برام مهم نیست چیکار می‌کنی، ‫فقط یکم پول گیر بیار. 95 00:05:49,390 --> 00:05:51,225 ‫تو پسر همون آدمی. 96 00:05:51,225 --> 00:05:53,644 اصلاً تو چرا به دنیا اومدی؟ 97 00:05:53,644 --> 00:05:56,564 پس اون بالا به چه دردی می‌خورن؟ 98 00:05:56,564 --> 00:05:57,982 ‫بدو! 99 00:05:59,984 --> 00:06:05,698 ‫اگه از بالای درنده استفاده می‌کردم، ‫می‌تونستم خیلی راحت کاری که مامانم گفتو، انجام بدم. 100 00:06:05,698 --> 00:06:08,159 ‫ولی... من... 101 00:06:09,869 --> 00:06:14,165 تاکامی تومیه-سان و پسرتون کیگو-کن، درسته؟ 102 00:06:15,291 --> 00:06:18,294 ‫این بچه یه استعداد ذاتی داره. 103 00:06:18,294 --> 00:06:21,005 ‫باید تبدیل به قهرمان شه. 104 00:06:21,005 --> 00:06:24,759 ‫اگه پیشنهادی که در موردش بحث کردیمو قبول کنین، 105 00:06:24,759 --> 00:06:29,680 ‫می‌تونیم تمام و کمال از خانواده‌تون حمایت کنیم. 106 00:06:29,680 --> 00:06:31,516 خانواده؟ 107 00:06:31,516 --> 00:06:34,185 ‫فکر می‌کنین کسِ دیگه‌ای هم هست؟! 108 00:06:34,185 --> 00:06:37,980 ‫بله... به عنوان بخشی از اون حمایت، 109 00:06:37,980 --> 00:06:44,654 ‫ما پرونده‌ی ارتباط شما با تاکامی رو پاک می‌کنیم ‫تا یه زندگی جدیدو شروع کنین. 110 00:06:46,489 --> 00:06:49,242 ‫کیگو-کن... 111 00:06:49,242 --> 00:06:52,703 ‫تو از امروز با این اسم خداحافظی می‌کنی. 112 00:06:52,703 --> 00:06:58,668 ‫از همین‌جا وارد پروسه‌ی یه برنامه می‌شی تا به یه قهرمان ویژه بدل شی. 113 00:06:58,668 --> 00:07:01,754 البته تمرینات سختی در پیش داری، مشکلی نداری؟ 114 00:07:05,383 --> 00:07:07,009 ‫یعنی منم... 115 00:07:07,009 --> 00:07:12,473 مثل این یه قهرمان می‌شم که آدم‌بدا رو می‌زنه؟ 116 00:07:12,473 --> 00:07:16,018 ‫مثل وقتی که نجاتم داد... 117 00:07:16,018 --> 00:07:18,104 منم می‌تونم دنیا رو برای بقیه نورانی‌تر کنم؟ 118 00:07:19,814 --> 00:07:22,483 ‫هاکس! هاکس! 119 00:07:23,443 --> 00:07:26,571 ‫خدا رو شکر. 120 00:07:26,571 --> 00:07:29,073 نتونستم فرق بین خواب و مرگتو ‫یه لحظه تشخیص بدم. 121 00:07:32,201 --> 00:07:33,744 ‫خیلی زود می‌رسیم. 122 00:07:34,078 --> 00:07:36,789 ‫شرمنده... فقط منم که می‌تونم چرت بزنم. 123 00:07:37,039 --> 00:07:38,499 ‫عجب مکافاتی بود. 124 00:07:38,499 --> 00:07:40,918 ‫بدون تکنولوژی پیشرفته‌ی بیمارستان مرکزی، 125 00:07:40,918 --> 00:07:43,337 ‫تو همین الانش هم داشتی بین مرگ و زندگی دست و پا می‌زدی. 126 00:07:43,880 --> 00:07:47,425 ‫منم مجبور نبودم برم زیر تیغ اون جراحی الهام‌گرفته از نوموها، 127 00:07:47,425 --> 00:07:49,343 ‫تا به حالت مرگ موقتی دچار شم. 128 00:07:56,601 --> 00:08:01,230 ‫به لطف همون جراحی، بدنم عین کرباس وارفته، داغون شده. 129 00:08:01,230 --> 00:08:02,315 ‫معذرت می‌خوام. 130 00:08:02,315 --> 00:08:03,483 ‫من به کمیته پیشنهاد دادم... 131 00:08:03,483 --> 00:08:07,278 ‫که باید مرگ واقعی باشه تا لیگ اشرار دم به تله بده. 132 00:08:08,154 --> 00:08:11,991 ‫آخه اونا یکی رو تو سایه داشتن که می‌تونست نومو بسازه. 133 00:08:12,200 --> 00:08:13,868 ‫جراحی هم موفقیت‌آمیز بود. 134 00:08:13,868 --> 00:08:17,121 ‫برای همینم جسدتو تو همون حالت بردم برای دابی. 135 00:08:17,121 --> 00:08:19,749 ‫اون حتی هویتت رو تأیید کرد، 136 00:08:19,749 --> 00:08:22,919 ‫ولی چون جسد واقعیت اونجا بود، ‫تونستیم تأییدشو بگیریم. 137 00:08:22,919 --> 00:08:26,255 ‫دابی باور کرده بود که مردی، ‫درضمن... 138 00:08:28,174 --> 00:08:30,843 ‫خودش پیشنهاد داد که جسدت رو حفظ کنن. 139 00:08:31,135 --> 00:08:35,264 ‫تا موقعش برسه و بتونن از بدنت استفاده کنن. 140 00:08:37,975 --> 00:08:43,564 ‫برای همینم جسدتو تو یکی از مؤسساتشون نگهداری کردن. 141 00:08:43,981 --> 00:08:48,569 ‫البته، زمانی که فکر می‌کردم بهترین موقعه، ‫مخفیانه اومدم و آزادت کردم. 142 00:08:48,569 --> 00:08:49,695 ‫محکم بچسب! 143 00:08:51,864 --> 00:08:52,490 چی شده؟ 144 00:08:53,074 --> 00:08:54,784 ‫یه نقطه فرسودگی دیدم. 145 00:08:58,913 --> 00:09:00,873 ‫وقت آشوبگریه! 146 00:09:04,669 --> 00:09:09,674 ‫اینجانب، خدای پرخوری، این بازارو تحت کنترل می‌گیرم. 147 00:09:12,552 --> 00:09:14,095 ‫فایبر آن! 148 00:09:14,095 --> 00:09:15,054 ‫فایبر فایر! 149 00:09:23,354 --> 00:09:25,189 ‫بدرود، خدای پرخوری! 150 00:09:26,440 --> 00:09:27,233 صیقل 151 00:09:27,733 --> 00:09:31,445 ‫چون تو این وضعیتم، این دستگیری پر سر و صدا شد، باید ببخشید. 152 00:09:31,445 --> 00:09:32,738 ‫خیلی ممنون، نجاتمون دادی! 153 00:09:32,738 --> 00:09:33,739 ‫بست‌جینیست! 154 00:09:33,739 --> 00:09:34,991 ‫احسنت به قهرمان شماره 3! 155 00:09:35,741 --> 00:09:37,618 پس پلیس و قهرمانای محلی کجان؟ 156 00:09:39,078 --> 00:09:39,912 ‫نمیان. 157 00:09:41,831 --> 00:09:46,419 ‫پلیسا سرشون به اشراری گرمه که از زندان فرار کردن. 158 00:09:46,419 --> 00:09:50,339 ‫قهرمانامون هم... دفتراشونو بستن و رفتن. 159 00:09:50,339 --> 00:09:53,134 ‫از همون روزی که مردم شروع کردن بهشون انتقاد کنن. 160 00:09:54,468 --> 00:09:55,970 قهرمانا، ها؟ 161 00:09:56,470 --> 00:09:58,222 کی اونا رو می‌خواد؟ 162 00:09:59,640 --> 00:10:03,978 ‫متوجه شدم... پس... چند تا از دستیارای خودمو می‌فرستم. 163 00:10:08,691 --> 00:10:09,984 اینجام همین‌طوره؟ 164 00:10:12,903 --> 00:10:17,325 ‫بی‌اعتمادی به قهرمانا... ‫روز به روز داره پررنگتر می‌شه. 165 00:10:20,578 --> 00:10:21,162 کدومشونه؟ 166 00:10:22,204 --> 00:10:24,165 ‫همون پشتیه. 167 00:10:24,165 --> 00:10:29,045 ‫چیزی هست که باید قبل از بهبود و برگشتن به انظار عمومی بررسی کنم. 168 00:10:34,383 --> 00:10:36,010 از شهر رفته؟ 169 00:10:40,765 --> 00:10:42,892 ‫کیگوی عزیزم، 170 00:10:42,892 --> 00:10:47,938 معذرت می‌خوام... مردای ترسناکی اومدن خونه 171 00:10:47,938 --> 00:10:51,275 ‫و منو تهدید کردن که باید داستان خانواده‌ رو تعریف کنم. 172 00:10:51,275 --> 00:10:56,614 ‫منم آخرش دووم نیاوردم و داستان پدرتو براشون گفتم. 173 00:10:56,614 --> 00:10:58,908 ‫واقعاً عذر می‌خوام. 174 00:10:58,908 --> 00:11:02,745 ‫دیگه نمی‌خوام برات دردسری ایجاد کنم... ‫برای همین از خونه می‌رم. 175 00:11:02,745 --> 00:11:05,039 ‫لطفاً مراقب خودت باش. 176 00:11:05,039 --> 00:11:10,628 ‫من... خیلی به تو... افتخار می‌کنم. 177 00:11:11,712 --> 00:11:13,005 ‫تاکامی کیگو! 178 00:11:16,008 --> 00:11:18,552 پس دابی کمک استخدام کرده؟ 179 00:11:18,552 --> 00:11:21,430 ‫کی فکرشو می‌کرد که تا اینجا پیش بیان... 180 00:11:23,933 --> 00:11:27,645 ‫مطمئن بودم که اگه قرار باشه نشت اطلاعات صورت بگیره از طرف مادرمه. 181 00:11:27,645 --> 00:11:30,022 ‫این که خیلی بده. 182 00:11:30,022 --> 00:11:31,691 ‫مثل این می‌مونه که یه شلوار جین تنگ بپوشی... 183 00:11:31,691 --> 00:11:33,025 ‫نه... 184 00:11:33,025 --> 00:11:34,735 ‫وقتی ما ارتباطمون با تاکامی رو پاک کردیم، 185 00:11:34,735 --> 00:11:38,614 ‫معنیش این بود که ارتباطم با مادرم رو هم انکار کردیم. 186 00:11:38,614 --> 00:11:41,200 ‫اون کار برای من اشکالی نداشت. 187 00:11:41,200 --> 00:11:43,953 ‫به جای نجاتش، اونو رها کردم. 188 00:11:43,953 --> 00:11:46,205 ‫با اینکه هدفم نجات مردم بود. 189 00:11:48,290 --> 00:11:50,960 ‫مثل وقتی که نجاتم داد... 190 00:11:50,960 --> 00:11:53,379 منم می‌تونم دنیا رو برای بقیه نورانی‌تر کنم؟ 191 00:11:55,089 --> 00:11:59,051 ‫هر کاری که کردم تف سربالا بوده. 192 00:11:59,051 --> 00:12:01,303 ‫راستش احساس سبک‌تری دارم. 193 00:12:01,303 --> 00:12:04,265 ‫البته در جایگاهی نیستم که این حرفو بزنم. 194 00:12:05,015 --> 00:12:08,978 ‫کمیته‌ی امنیت عملاً از کار افتاده. 195 00:12:08,978 --> 00:12:11,897 ‫دیگه کسی نیست که به من دستور بده. 196 00:12:12,314 --> 00:12:13,774 ‫چیزی نمونده... 197 00:12:15,151 --> 00:12:16,902 ‫که پابندم کنه. 198 00:12:20,823 --> 00:12:22,825 به بابات چیزی نگیا، باشه؟ 199 00:12:24,410 --> 00:12:27,371 ‫مادرم منو برده بود اونجا... 200 00:12:27,371 --> 00:12:30,958 ‫تا دیگه دهنمو ببندم و بهش نگم که بریم بیرون. 201 00:12:34,044 --> 00:12:35,504 این دیگه خوبه، مگه نه؟ 202 00:12:35,504 --> 00:12:38,215 ‫عروسک آلمایت خیلی گرونه. 203 00:12:38,215 --> 00:12:41,844 ‫البته تو هم وقتی بزرگ شدی مثل اون قوی می‌شی. 204 00:12:43,554 --> 00:12:46,265 ‫ولی... اون... 205 00:12:49,769 --> 00:12:51,145 ‫جینیست-سان... 206 00:12:53,981 --> 00:12:58,694 ‫وقتی مردم تو تنگنا میفتن، ‫یا وقتی بود آزادی به مشامشون می‌خوره... 207 00:12:58,694 --> 00:13:02,573 اون‌وقته که ذات واقعیشونو نشون می‌دن، مگه نه؟ 208 00:13:02,573 --> 00:13:06,660 ‫برای همین می‌گم... بوبایگاوارا آدم خوبی بود. 209 00:13:09,955 --> 00:13:12,333 ‫گذشته از اعمالی که مرتکب شده بود... 210 00:13:12,333 --> 00:13:15,795 ‫اون بنده‌خدا دربه‌درِ کمک به دیگران بود. 211 00:13:16,921 --> 00:13:20,049 ‫منم... دوست دارم اون‌طوری باشم. 212 00:13:21,258 --> 00:13:24,345 پس اون بالا به چه دردی می‌خورن؟ 213 00:13:26,222 --> 00:13:27,473 ‫من... 214 00:13:31,143 --> 00:13:32,478 ‫من... 215 00:13:38,234 --> 00:13:40,152 ‫می‌خواستم کار درستو بکنم. 216 00:13:42,363 --> 00:13:47,535 ‫حتی اگه حرف دابی در مورد خانواده‌ی تودوروکی درست باشه هم.... 217 00:13:47,535 --> 00:13:51,121 ‫مطمئنم که اوضاع فرق کرده. 218 00:13:51,121 --> 00:13:53,290 خب... حالا برنامه چیه؟ 219 00:13:53,791 --> 00:13:59,880 ‫یه عالمه سر نخ باز هست که باید گره بزنم. 220 00:13:59,880 --> 00:14:03,175 ‫اول هم می‌رم سراغ سر نخای زندگی خودم... 221 00:14:04,635 --> 00:14:06,303 ‫اندوور-سان... 222 00:14:08,222 --> 00:14:09,723 ‫کمک می‌خواد. 223 00:14:21,652 --> 00:14:24,280 ‫مناطق شهری در وحشت به سر می‌بردن. 224 00:14:28,075 --> 00:14:31,245 ‫قبل از اینکه کسی بتونه خسارات دو روز گذشته رو حساب کنه، 225 00:14:31,245 --> 00:14:36,083 ‫وضعیت بی‌سابقه‌ای از آزادی تعداد زیادی شرور به‌وجود اومد، 226 00:14:36,083 --> 00:14:40,129 ‫و وجود نوموها ضربۀ شدیدی وارد کرد. 227 00:14:40,129 --> 00:14:45,092 ‫شایعاتی که قبلاً به اندوور-سان گفته بودم... 228 00:14:45,092 --> 00:14:49,680 ‫گزارشات دست اول از مشاهده‌ی نومو که در سراسر کشور پخش شد... 229 00:14:49,680 --> 00:14:54,393 ‫از زمانی که سر و کله‌ی این موجودات انسان‌نما توی دبیرستان U.A پیدا شد، 230 00:14:54,393 --> 00:14:59,064 ‫تصورشون، اعماق ذهن مردم رو به خودش مشغول کرده. 231 00:14:59,064 --> 00:15:04,111 ‫گسترش شایعات نشان از نارضایتی و اضطراب مردم داشت، 232 00:15:04,111 --> 00:15:07,281 ‫و ناامیدی و یأسی که ایجاد شد، 233 00:15:07,281 --> 00:15:13,078 ‫با شکست‌های مکرر قهرمانان و فرار اشرار از زندان... 234 00:15:14,538 --> 00:15:17,499 ‫... دیگه نمی‌شد جلوشو گرفت. 235 00:15:20,085 --> 00:15:22,630 ‫اول، بهم غذا و پول بدین! 236 00:15:22,630 --> 00:15:25,215 ‫باورم نمی‌شه بتونم جسورانه وسط خیابون راه برم! 237 00:15:25,215 --> 00:15:27,885 ‫خدایان حتماً دارن بهمون لبخند می‌زنن! 238 00:15:27,885 --> 00:15:30,471 ‫نمی‌ذارم فرار کنی! 239 00:15:32,014 --> 00:15:35,017 ‫نگاش کن، یه پادو می‌خواد خفن به‌نظر ــ ــ ــ 240 00:15:35,017 --> 00:15:36,560 ‫آیتم پشتیبانی؟! 241 00:15:36,560 --> 00:15:37,853 ‫قهرمانا! 242 00:15:37,853 --> 00:15:39,355 ‫دیگه بهشون... 243 00:15:39,355 --> 00:15:41,315 ‫... تکیه نمی‌کنیم! 244 00:15:42,024 --> 00:15:44,485 ‫یه شاهد عینی از شینجوکو اودوری 245 00:15:44,485 --> 00:15:46,528 ‫درباره‌ی زندانی فراری، سایدر هاوس گزارش داده! 246 00:15:46,528 --> 00:15:50,407 ‫قهرمانان منطقه باید سریعاً به اونجا برن! ‫واش! 247 00:15:54,745 --> 00:15:57,498 ‫بذرها قبلاً کاشته شدن! 248 00:15:58,415 --> 00:16:02,628 ‫آره، بذرها قبلاً کاشته شده بودن. 249 00:16:05,255 --> 00:16:10,094 ‫وقتی افرادی که از قهرمانا دست کشیده بودن ‫دنبال راهی برای محافظت از خودشون بودن، 250 00:16:10,094 --> 00:16:12,805 ‫اونا داشتن توی بازار پخش می‌شدن. 251 00:16:13,931 --> 00:16:15,349 ‫واش! 252 00:16:15,349 --> 00:16:17,935 ‫غیرنظامیان مسلح و غیرآموزش‌دیده در مبارزه با اشرار 253 00:16:17,935 --> 00:16:22,398 ‫اجازه می‌دن که نبردهاشون تا مناطق اطرافشون گسترش پیدا کنه 254 00:16:22,398 --> 00:16:25,651 ‫و موجب آسیب بیشتر بشه. 255 00:16:25,651 --> 00:16:29,613 ‫فقط ظرف دو روز، 256 00:16:29,613 --> 00:16:33,701 ‫حوادثی از این دست به‌طور مکرر در سراسر کشور اتفاق افتاده. 257 00:16:33,701 --> 00:16:34,743 ‫واش... 258 00:16:34,743 --> 00:16:37,121 ‫چرا انقدر طولش دادی؟! چه غلطی داشتی می‌کردی؟ 259 00:16:39,623 --> 00:16:40,833 ‫گرفتارش شدیم! 260 00:16:40,833 --> 00:16:44,128 ‫نمی‌تونستیم از خونه بریم بیرون، واسه ‫همین بی‌سروصدا توی خونه منتظر بودیم! 261 00:16:44,128 --> 00:16:46,630 ‫هی، واش! چه غلطی داشتی می‌کردی؟! 262 00:16:46,630 --> 00:16:48,215 ‫آره، آره! 263 00:16:49,842 --> 00:16:52,469 ‫زخم‌ها رو ضدعفونی کنین و به بیمارستان ببرینشون، ش! 264 00:16:53,637 --> 00:16:57,933 ‫شمار قهرمان‌ها کاهش یافت... 265 00:16:57,933 --> 00:17:02,563 ‫با این‌همه آسیبی که وارد شده، چاره‌ای جز زمین‌گذاشتن شمشیرم ندارم. 266 00:17:02,563 --> 00:17:05,774 ‫موفقیت و محبوبیت متوسط. 267 00:17:05,774 --> 00:17:08,235 ‫مردان میانسالی که برای ادامه‌ی کار، 268 00:17:08,235 --> 00:17:11,155 ‫به حسن نیتی که تو جوانی ایجاد کرده بودن، تکیه کردن. 269 00:17:11,155 --> 00:17:13,365 ‫یعنی داری استعفاء می‌دی، آره؟! 270 00:17:13,365 --> 00:17:15,534 ‫فقط داری از مسئولیت فرار می‌کنی! 271 00:17:15,534 --> 00:17:19,163 ‫قهرمان شماره 9: یوروئی موشا. 272 00:17:19,163 --> 00:17:20,831 ‫بازنشستگیش رو اعلام کرد. 273 00:17:21,040 --> 00:17:22,624 ‫چرا الان کشیدی کنار؟! 274 00:17:22,624 --> 00:17:25,335 ‫لعنت بهت پیرمرد، منم طرفدارت بودم! 275 00:17:25,335 --> 00:17:27,713 ‫با این شروع، 276 00:17:27,713 --> 00:17:31,175 ‫قهرمانا یکی پس از دیگری استعفاء می‌دن. 277 00:17:35,763 --> 00:17:39,099 ‫توی دنیایی که همگی صلح رو بدیهی می‌دونستن، 278 00:17:39,099 --> 00:17:42,144 ‫آخه... چند نفر آدم... 279 00:17:43,937 --> 00:17:49,485 ‫... یه بار دیگه از خودشون می‌پرسن قهرمان‌بودن یعنی چی؟ 280 00:17:54,615 --> 00:17:57,701 ‫چه تعداد قهرمان... 281 00:18:00,162 --> 00:18:02,372 ‫... درحال حذف‌شدنن؟ 282 00:18:04,249 --> 00:18:10,631 ‫درضمن، مردم تمام ‫مسئولیت این وضعیت رو... 283 00:18:10,631 --> 00:18:14,384 ‫روی دوش این مرد می‌دونن. 284 00:18:15,177 --> 00:18:19,139 ‫شوتو-کن و بقیه چیزیشون نمی‌شه. 285 00:18:19,139 --> 00:18:21,934 ‫شما یه‌جورایی تونستین از مرگ نجات پیدا کنین. 286 00:18:23,185 --> 00:18:24,520 ‫اندوور-سان... 287 00:18:28,065 --> 00:18:30,275 ‫من ازتون حمایت می‌کنم. 288 00:18:38,784 --> 00:18:42,579 ‫من... می‌تونم نفس بکشم... 289 00:18:42,579 --> 00:18:47,042 ‫سرم... گیج می‌ره... 290 00:18:47,042 --> 00:18:49,211 ‫داروهای بیهوشی... هنوز اثر دارن... 291 00:18:55,217 --> 00:18:58,804 ‫من... زنده‌ام... 292 00:19:00,639 --> 00:19:03,767 ‫بیا تو جهنم با من برقص! 293 00:19:06,353 --> 00:19:12,860 ‫تویا می‌دونست... که من از اون مبارزه جون سالم به در می‌برم. 294 00:19:13,360 --> 00:19:16,113 ‫لطفاً، حرکت کن! ازشون محافظت کن! 295 00:19:16,113 --> 00:19:18,615 ‫هی! بعداً این کارو بکن! 296 00:19:20,284 --> 00:19:22,494 ‫نتونستم حرکت کنم... 297 00:19:24,371 --> 00:19:25,914 ‫مثل اون موقع بود. 298 00:19:27,624 --> 00:19:30,377 ‫وقتی پسرم جلوم تو خطر بود، 299 00:19:30,377 --> 00:19:33,255 ‫من... 300 00:19:33,255 --> 00:19:35,090 ‫... خشکم زد... 301 00:19:36,842 --> 00:19:40,804 ‫حتی وقتی که به‌نظر می‌رسید بست‌جینیست ‫بخشی از گفته‌های اونو تکذیب می‌کنه، 302 00:19:40,804 --> 00:19:43,974 ‫نمی‌شد حقیقت رو تکذیب کرد. 303 00:19:43,974 --> 00:19:47,394 ‫ولی ظاهراً، من یه شکست بودم، 304 00:19:47,394 --> 00:19:49,354 ‫و اون خیلی زود ازم دست کشید، 305 00:19:49,354 --> 00:19:52,149 ‫و من ترک و فراموش شدم. 306 00:19:53,609 --> 00:19:56,028 ‫تازه برگشته... 307 00:19:56,028 --> 00:20:02,034 ‫هرکاری که قبلاً انجام دادم، برگشته و اومده سراغم... 308 00:20:02,034 --> 00:20:04,203 ‫حتی اگه زنده بمونم... 309 00:20:06,872 --> 00:20:11,668 ‫... قهرمان، اندوور، مُرده... 310 00:20:14,087 --> 00:20:16,840 ‫من نمی‌تونم با پسر خودم بجنگم. 311 00:20:19,009 --> 00:20:19,968 ‫بـ... 312 00:20:24,723 --> 00:20:27,434 ‫شــــــــــوتــــــــــو...! 313 00:20:28,852 --> 00:20:30,687 ‫بابا! 314 00:20:30,729 --> 00:20:34,399 ‫خدا رو شکر، بالأخره می‌تونیم همگی همدیگه رو ببینیم. 315 00:20:36,068 --> 00:20:37,653 ‫شما دوتا خوبین؟ 316 00:20:37,653 --> 00:20:40,614 ‫واسه چی داری گریه می‌کنی؟ 317 00:20:41,198 --> 00:20:42,991 ‫شرمنده... 318 00:20:42,991 --> 00:20:45,911 ‫خیلی شرمنده‌م... 319 00:20:47,663 --> 00:20:48,538 ‫شرمنده‌م...! 320 00:20:49,915 --> 00:20:51,583 ‫خیلی دیر بود... 321 00:20:51,583 --> 00:20:54,044 ‫حسرتم... 322 00:20:54,044 --> 00:20:57,798 ‫حالا... گناه من... 323 00:21:01,301 --> 00:21:04,554 ‫قلبم... دیگه... 324 00:21:05,514 --> 00:21:07,724 ‫قلبت چی؟ 325 00:21:09,393 --> 00:21:14,564 ‫حسرت و گناه. ‫همه‌مون خیلی بیشتر از تو حسش می‌کنیم. 326 00:21:14,564 --> 00:21:15,857 ‫ری؟! 327 00:21:15,857 --> 00:21:17,776 ‫اینجا چیکار می‌کنی؟ 328 00:21:18,235 --> 00:21:20,279 ‫اومدم حرف بزنم. 329 00:21:21,154 --> 00:21:24,491 ‫درباره‌ی خانواده‌مون... 330 00:21:24,491 --> 00:21:31,081 ‫و همینطور... ‫... درباره‌ی تویا. 331 00:21:31,123 --> 00:21:34,876 راهمونو باز می‌کنیم