‫حسش می‌کنم... داخل این جوان... ‫منی که داخل وان‌فورآل هستمو، حس می‌کنم...
تو الان... داری با کاربرای قبلی حرف می‌زنی، مگه نه؟
بـ...بقیه... چی شدن؟
‫لطفاً...
‫لطفاً... حالتون خوب باشه...
‫قبل از به‌هوش اومدنت، باید دو کلوم باهات حرف بزنیم.
‫ببخشید... تو چنین موقعیتی مزاحمت شدیم.
‫اینم کار سرنوشته.
‫خب، نه... دیگه کم‌کم وقتش بود.
بانجو-سنپای، تو قبلاً هم با این پسر حرف زده بودی، مگه نه؟
‫کاربرای قبلی وان‌فورآل...
‫دوباره... تو رویام ظاهر شدن.
‫تا قبل از این، فقط می‌تونستیم به شکاف بین نوسانات ورود کنیم،
‫ولی دیگه همچین محدودیتی وجود نداره.
‫چون تقریباً 4 ماه پیش، قدرت من...
‫وان‌فورآل... یهویی شروع به یه رشد فوق‌سریع کرد.
‫همراه با اون رشد،
‫کاربرای پیشین وان‌فورآل تونستن تجسم پیدا کنن،
‫و با همدیگه ارتباط بگیرن.
‫درضمن، تو نبرد قبلی، به زور قدرت برادرم، بیرون کشیده شدیم...
‫و برامون آسون‌تر شد که روبروی تو ظاهر شیم.
‫البته... برای حریم خصوصیت ‫احترام قائلیم، خودتو نگران نکن!
آها... دهن‌مهن نداری، نه؟
‫نه... اون موقع...
‫می‌تونستم چند کلمه به زبون بیارم...
‫دهنم... یه نیمه شکلکی داره.
در چه مورد حرف می‌زنین؟
اوه! پس می‌تونی حرف بزنی؟
‫من براش توضیح می‌دم.
میدوریا ایزوکو و شیکاراکی تومورا
‫من کاربر چهارم هستم. ‫نام من شینوموری هیکاگه هستش.
‫در نبرد قبلی، ناخودآگاه کوسه‌ی من رو استفاده کردی.
‫کاربر چهارم کوسه، قابلیت احساس خطر داشته.
‫اینقدر ناگهانی بود که از جا در رفته‌ام.
عذر می‌خوام
‫می‌خواستم تجلی حسِ خطر رو حس کنم.
‫می‌خواد ادای خوش‌زبونا رو در بیاره!
‫شینوموری-سان یه آدم عجیب و غریب بوده ‫که از زندگی اجتماعی دست شسته و مثل راهبا زندگی می‌کرده.
‫دوران وحشتناکی بود.
‫همه به جز من عجیب و غریب بودن.
‫تو شنیدی که من چطور مردم ‫یا اینکه در چه سنی مردم؟
‫40 سالگی که فوت کردین... دلیل مرگ...
‫تو یادداشتای آلمایت که چیزی نیومده بود...
‫راستش، انگار یه چیزایی نوشته بود و بعد روشون خط کشیده بود.
‫فکر کنم به خاطر کهولت سن مردم.
‫کهولت سن؟ تو چهل سالگی؟!
‫حرف من اینه که...
‫نه بانجو و نه خودم نمی‌تونستیم دلیل مرگمونو بدونیم.
‫یاگی کسی بوده که تحقیق کرده و ما رو از این موضوع مطلع کرده. توشینوری یاگی: آلمایت
‫اون‌طور که بوش میاد،
‫وان‌فورآل دیگه نمی‌تونه مورد استفاده‌ی انسان عادی قرار بگیره.
‫بعد از یاگی من بیشتر از همه کاربر وان‌فورآل بودم.
‫18 سال تمام، از وان‌فورآل فرار کردم...
‫و تمام روزهامو صرف ارتقای نیروم کردم.
‫چرا که از همون لحظه‌ی اول که وارث کوسه شدم، ‫فهمیدم شانسی برای مقابله با اون یارو ندارم.
‫با خودم گفتم که نوبت من ‫باید نوبت انباشتن قدرت باشه.
‫بعد از اون هم تو سالهای آخر زندگیم، ‫این ترک‌ها روی بدنم ایجاد شدن.
‫گفتم شاید به حد کافی تمرین نکردم، ‫یا اینکه دلیل ایجادشدنشون یه بیماری خاص باشه...
‫به این چیزا فکر می‌کردم.
‫ولی یاگی رفت و سوابق پزشکی ‫و کالبدشکافیم رو بررسی کرد.
‫اونجا حقیقت رو فهمید.
‫کهولت سنی که بهش اشاره شد،
‫درواقع به دلیل داشتن چند کوسه در بدنم بوده،
‫و باعث شده که طول عمرم کوتاه بشه.
‫طول عمر...! امکان نداره...!
‫ولی...! صبر کنین یه لحظه!
آلمایت وقتی که اون قدرت قوی‌تر بوده
اونو برای مدت خیلی بیشتری داشته!
‫دقیقاً همینه.
‫چیزی که ماها باید بهت بگیم...
‫عین همون‌چیزیه که یاگی در مورد ‫فشارِ داشتن وان‌فورآل متوجه شده.
‫بقیه‌ی وان‌فورآل رو خیلی نداشتن و همگی هم تو نبرد کشته شدن،
‫پس من تنها نمونه‌ی مشابه برای بررسی بودم.
‫برای همین... به این فکر افتادیم که ‫شینوموری چی داشته که من نداشتم.
‫آلمایت بی‌کوسه بوده!
‫درسته. اطلاعاتی که یاگی که در ‫حال حاضر هم زنده‌ست، به دست آورد،
‫به ما از طریق هشیاریِ مستقر در وان‌فورآلِش گفته شده.
‫درضمن، با شنیدن اون حرف از برادرم، ‫دیگه اطمینان پیدا کردم.
‫حرفی زد در مورد اینکه هشیاری هر فرد ‫روی عنصر یا فاکتور کوسه نقش می‌بنده.
‫ولی چرا با اینکه یاگی کوسه‌ای از خودش نداره،
باز هم هشیاریش به این شکل اینجاست؟
‫ماها همیشه فکر می‌کردیم که هشیاری کاربرهای قبلی ‫داخل خودِ وان‌فورآل زنده بودن.
‫ولی دقیق بخوام بگم، هشیاری کابرهای دوم تا هفتم،
‫داخل عنصر و فاکتور کوسه‌ای بودن که توسط وان‌فورآل کسب شده.
‫یاگی، خودش یه استثناست.
‫اون تنها کسی بوده که داخل خودِ ‫وان‌فورآل هشیاری به دست آورده.
‫ظرفِ حاملِ کوسه‌ای که یه نفر باهاش متولد می‌شه،
‫نمی‌تونه خود وان‌فورآل رو به صورت کامل بپذیره، ‫یعنی وان‌فورآل از اون ظرف سر می‌ره یا دچار اختلال می‌شه.
‫درست مثل کهولت سنِ زودرسی که برای کاربر چهارم پیش اومده.
‫ولی یاگی چهل ساله که وان‌فورآل رو داشته.
‫چرا که ظرفِ کوسه‌ش از اول خالی بوده ‫و بعد از اون وان‌فورآل داخلش ریخته...
‫و این‌طوری به کوسه‌ی حقیقیش تبدیل شده.
‫نمی‌دونم چرخ سرنوشت چطوری چرخیده که این کوسه‌ی قابلِ انتقال،
‫فقط می‌تونه جوری قدرت واقعیشو نشون بده که ‫توسط یه آدم بدون قدرت استفاده شه.
...به عبارت دیگه
‫حالا که کوسه‌ی تمام کاربرا تجلی پیدا کرده، ‫نمی‌تونم اینو به آدم معمولی دیگه‌ای بدم.
دیگه نمی‌شه وان‌فورآلو واگذار کرد، ‫اینه حرفی که می‌خواین بزنین، درسته؟
‫نه تا زمانی که یه نفر بی‌کوسه پیدا شه...
‫یه نفر مثل تو که تو این نسل سرشار از کوسه در ‫معرض انقراضی و به قدرت نیاز داری.
‫و این چیزی نبود که ما بتونیم ازش خبر داشته باشیم.
‫و این کار سرنوشت بوده که الان به دست شما دونفر افتاده.
‫اگه این موضوع رو از اول می‌دونستیم و به کار می‌گرفتیم،
‫ممکن بود آدمای کمتری زجر بکشن یا تو این مسیر دچار بحران شن.
‫به عبارت دیگه، بزغاله...
‫ممکنه که تو آخرین کاربر وان‌فورآل باشی.
...من... آخرین... کاربرم
‫پس بریم سر اصل مطلب...
‫ایزوکو...
تو... می‌تونی شیگاراکی تومورا رو بکشی؟
‫درخواست نکردم که این‌کارو بکنی.
‫بحث من ذهنیتیه که داری.
‫تو، وقتی صورت اون بچه رو دیدی...
با خودت فکر کردی که «انگار داره درخواست کمک می‌کنه»، درسته؟
‫ما به احساسات تو واکنش نشون می‌دیم.
‫پس این بخش از فکرتو فهمیدیم.
‫منتها مشکل اینه که... خیلی باهات هم‌عقیده نیستیم.
‫البته اینو درک می‌کنیم که به خاطر ‫تسخیر آل‌فوروان دچار رنج و عذابه.
‫ولی اصلاً به نظر نمیومد که درخواست کمک داشته باشه.
‫حتی تو اون شرایط هم، اون چشما... میزبان چیزی به جز نفرت نبودن.
‫آل‌فوروان این‌طوری تربیتش کرده.
‫وقتی که بدن خودش به این روز افتاده،
‫برادرم احتمالاً می‌خواد، قدرت بدنی و ذهن اونو در اختیار بگیره.
تا بتونه وان‌فورآل رو بدزده، می‌دونی؟
‫من و کوهای‌ـَم... کوهای: برعکس سنپای
‫آل‌فوروان دو بار سعی کرده، وان‌فورآلو از ما بدزده و دوبار شکست خورده.
‫برای اینکه بتونه وان‌فورآلو تسلیم کنه،
‫به یه احساس خیلی قدرتمند نیاز داره، ‫احساساتی اونقدر قوی که بتونه از وان‌فورآل پیشی بگیره.
‫احساساتی که یه نفر آدم به تنهایی نتونه از پسشون بربیاد.
‫و احتمالاً می‌خواد از نفرت شدید شیگاراکی استفاده کنه.
‫وان‌فورآل...
‫خاستگاهش عزم قدرتمندیه که نخواسته به اسارت آل‌فوروان دربیاد.
‫فرضیه اینه که وان‌فورآل برای نابودی آل‌فوروان خلق شده.
‫به نظر میومد که یاگی تونسته این امرو محقق کنه...
‫ولی برادرم خیلی سرسخته ‫و سعی داره ورقو برگردونه.
‫ایزوکو... فکر نکنم منصفانه باشه که بعد از اینکه ‫بهت گفتیم راه فراری نداری، این درخواستو داشته باشیم. ‫به خاطر اینکه احتمالاً آخرین کاربره، می‌گه راه فراری نداری.
‫شیگاراکی تومورا نوه‌ی منه.
‫برای جنگیدن با آل‌فوروان، پسر خودمو ترک کردم.
‫و حالا این شده نتیجه‌ش.
‫می‌دونم که این مایه‌ی شرمساریه،
‫آخه ما یه مشت آدم بزرگ شکست‌خورده‌ایم که ‫یه بچه‌ی 16 ساله رو برای تحقق هدفمون فرستادیم جلو...
‫ولی...
‫وقتی که یه هیولای شیطانی کامل شه،
‫دیگه کسی نیست که بتونه جلوشو بگیره.
‫کار اون دیگه از درک و بخشش گذشته.
‫آدمایی هستن که دیگه راه برگشت ندارن.
‫وقتی آدمی که کار از کارش گذشته به نظر میاد درخواست نجات داره،
‫تو...
‫عزمشو داری که جلوشو بگیری، ‫حتی اگه بنا باشه اونو بکشی؟
برای من...
‫به نظر میومد که تو دردسر باشه...
نه... این حسو برداشت کردم
‫وقتی که هشیاری شیگاراکی به وان‌فورآل نفوذ کرد،
‫وقتی که شیگاراکی حس قدرتمندی به رویاش داشت.
‫تو اعماق اون نفرت...
‫صدای گریه‌ی یه بچه رو شنیدم.
‫تا الان با آدمای زیادی جنگیدم.
‫عزمشون رسوخ‌ناپذیر بود.
‫جنگیدم که متوقفشون کنم.
‫ولی اینکه چرا به اون حال و روز افتادنو، نفهمیدم.
‫اگه می‌فهمیدم، شاید اوضاع فرق می‌کرد.
‫شاید هنوزم می‌خواستم که بجنگم.
‫اونم آدمای زیادی رو کشته،
‫به عزیزای خودم آسیب رسونده.
‫ولی...
‫وان‌فورآل قدرتی برای کشتن نیست.
‫قدرتی برای نجات‌دادنه.
‫این چیزیه که از آلمایت یاد گرفتم.
‫فقط هم اون نبوده.
‫فکر کنم قدرتی که آلمایت و شماها پرورش دادین،
‫منبع الهام خیلی از آدمای خوب در طی نسل‌ها بوده.
‫حتی اگه اون قدرت برای نابودی خلق شده باشه،
‫وقتی شما از زندگیتون گذشتین تا عزمتونو بهش تزریق کنین،
‫الان به نظرم یه دلیل دیگه برای خلق‌شدن داره.
‫شاید تنها راه متوقف‌کردن اون کشتنش باشه.
‫هنوزم خیلی مطمئن نیستم که باید چیکار کنم، ولی...
‫من دوست دارم اون بچه رو نجات بدم!
‫هوم.
‫برای همین چشم امیدمون به توـه.
‫واقعاً خوشحالم که وان‌فورآل به دست شما دو تا افتاده.
‫از اینکه تستت کردیم...
‫عذر می‌خوایم.
‫گران‌تورینو زنده‌ست.
‫وقتی بیدار شدی، سلام منو بهش برسون.
‫سوراهیکو...
‫ما تو تصمیم‌گیری اشتباه کردیم.
‫ولی، از نظر شاگرد، خیلی خیلی شانس آوردیم.
‫شما دوتام بهتره کمکو شروع کنین.
‫برای آزادکردن کامل وان‌فورآل...
‫به همکاری همه نیاز داریم.
‫تو احساساتی غرق شدم که در کلام نمی‌گنجن.
‫هم‌کلام‌شدن با کاربرای قبلی...
‫حقایقی که از وان‌فورآل روشن شد...
‫عدم تفاهمی که با استادم داشتم...
‫خیلی سخت بتونم اوضاعو به طور کامل درک کنم...
‫ولی همچنان در این احساس غرقم.
‫غرق حرفای تویی که کوسه نداری... نه به عنوان حرف خالی...
‫از دیدنتون خوشحالم، آلمایت-سان.
‫شما...
‫می‌شه بریم سر اصل مطلب ‫تا یه‌چیزی ازتون بپرسم؟
‫وضعیت میدوریا خوب نیست؟
‫نه، حالش خوبه.
‫مطمئنم زود به‌هوش میاد.
‫مهم‌تر از اون، اینجا چیکار می‌کنی، هاکس؟
‫درباره‌ی وان‌فورآل و میدوریائه.
‫این چیزی بود که یه قهرمان که توی نبرد ‫آخر شرکت کرده بود به رسانه‌ها گفته بود.
‫کم‌کم داره حرفش می‌پیچه.
‫و بعدش، همین الان از اندوور-سان شنیدیم
‫که شیگاراکی دنبال میدوریا بوده.
‫من می‌خوام اطلاعاتو باهم تطبیق بدم.
‫چون از این به بعد، ما فقط با اشرار نمی‌جنگیم...
‫ما با افکار عمومی هم می‌جنگیم.
‫این راز هم باید برای جلوگیری از هرج‌ومرج
‫و هم به‌خاطر خودت مخفی بمونه.
‫دیگه حرف از این چیزا گذشته.
‫اینا بیخیال نمی‌شن، نه؟
‫بیاین یه‌جای دیگه صحبت کنیم.
‫همه‌چی رو بهتون می‌گم.
‫سه روز از حادثه گذشته.
‫وحشت فروکش نمی‌کنه.
‫پریشونی، واگیردار بوده.
‫ولی فکر نمی‌کنم همه فقط قهرمان‌ها رو مقصر بدونن.
‫«لطفاً انسجام بی‌عیب و نقص داشته باشین.»
‫«لطفاً بگین که کار اشتباهی نکردین.»
‫«ما نگرانیم، پس بهمون بگین که مشکلی پیش نمیاد.»
‫عده‌ای از مردم، به قهرمانا التماس می‌کردن.
‫دابی از لیگ اشرار، پسر منه، تودوروکی تویا. ‫شکی تو این مورد نیست.
‫این حقیقته.
‫از این بابت صمیمانه عذرخواهی می‌کنم.
‫اندوور به‌طور مفصل درمورد گذشته‌ی بدقواره‌ی خانواده‌ش صحبت کرد.
‫پسر، دوره‌ی اندوور به‌سر اومده.
‫عجب داستان وحشتناکی.
‫برام مهم نیست که دروغ بگی، فقط بگو این درست نیست.
‫همین الان گفتین که این حقیقته، ولی...
‫با این حال، هاکس و بست جینیست ادعاهای دابی رو رد کردن.
‫آره، آره! موضوع چیه؟
‫قتل بست جینیست، طبق نقشه و به‌خاطر نفوذ بود،
‫ولی همه‌ی چیزایی که دابی گفت، نادرست نبود.
‫بخش مربوط به پدرم و اینکه چطوری یه شرور درحال فرار رو کشتم، هم...
‫ درسته.
‫از اینکه حقیقت رو راجع‌به پدرم پنهان کردم، عذر می‌خوام.
‫درمورد بوبایگاوارا، که نام شروریش توایس بود،
این ماهیت واقعی یک قهرمان است ‫اون‌موقع فکر کردم که تنها انتخابم همینه.
‫اگه کوسه‌ش رو فعال می‌کرد،
‫خسارت به‌طرز قابل توجهی فراتر از ‫اون چیزی می‌شد که الان بهش رسیدیم.
‫تقصیر من بود که نتونستم اونو مجبور ‫به پرداخت تاوان جنایتش کنم.
‫واقعاً حس بدی درباره‌ش دارم.
‫می‌شه یه سوال ازتون بپرسم؟
‫مادر من توی مسیر گیگانتوماکیا به‌شدت مجروح شد.
‫نمی‌تونین فقط بگین: «همه‌ش حقیقت بود، متأسفم.»
‫اینطوری که نمی‌شه!
‫می‌دونین چقدر آدم در هفته‌ی گذشته خونه‌هاشونو از دست دادن؟
‫چطور می‌تونین اونجا وایستین و انقدر خونسرد باشین؟!
‫اشرار بودن که این کارو کردن!
‫ولی انگار با این عبارات شما نمی‌فهمین که به‌دلیل اشتباهات شما بوده!
‫اگه با چهره‌های خسته گریه می‌کردیم،
‫ممکن بود که این اتفاق نیفته؟
‫ها؟! معلومه که نه!
‫ناراحتی جامعه رو از بین ببرین!
‫حواستون به همه‌ی اشرار باشه!
‫این...!
‫همینطوره که شما می‌گین.
‫این همون کاریه که من، اندوور، می‌تونم برای جبران انجام بدم.
‫ولی درحال حاضر، با تعداد قهرمانان کمتر،
‫سخته که بتونیم از همه‌جا محافظت کنیم.
‫بنابراین، مناطقی که قراره تحت حفاظت قرار بدیم رو کاهش می‌دیم.
‫بعد از مشورت با دولت،
‫از امروز با دبیرستان U.A،
‫مدارس دارای دوره‌های قهرمانی، که ‫دارای فضای کافی و امنیت هستند،
‫به‌عنوان پناهگاه انتخاب می‌شن.
‫خانواده‌های دانش‌آموزان هم‌اکنون درحال تخلیه هستن.
‫چطوری می‌تونیم بدون اطلاع از آینده ‫قبول کنیم که برای همیشه تخلیه کنیم؟!
‫این برای دیدن آینده‌ست.
‫امیدوارم سرزنش و ناراحتیتون رو فقط شامل خودم کنین.
‫نه شامل کسایی که از این به بعد جونشونو به خطر می‌ندازن.
‫همگی، منو ببینین.
‫قهرمان‌ها داشتن الک می‌شدن.
‫اگه قهرمانا به‌عنوان کسایی تعریف ‫می‌شدن که مردم اونا رو فرا می‌خونن،
‫قهرمانا اون روز ناپدید می‌شدن.
‫با این حال،
‫هنوز کسایی بودن که وایستاده بودن.
‫یعنی هنوز کافی نیست؟
‫وقتی درباره‌ی «وان‌فورآل» پرسیده شد،
‫اندوور فقط گفت «نمی‌دونم.»
‫برای اینکه هیچ سنگی به‌سمت دکو و آلمایت پرتاب نشه.
‫بچه‌ها، بدبخت شدیم!
‫یه نامه از طرف میدوریا روی در من بود.
‫مینتا، تو هم گرفتیش؟
‫این دیگه چیه؟
‫آل‌فوروان... اشرار دنبالشن...
‫قضیه چیه؟!
‫میدوریا-چان...
‫اوراراکا-سان، ممنون بابت همه‌چی.
‫فکر کردم باید به همه توی کلاس A رازمو بگم،
‫پس نامه‌هایی می‌نویسم که واسه همه‌تون بفرستم.
‫قدرت من قدرت ویژه‌ایه که از آلمایت دریافت کردم،
‫و شیگاراکی و آل‌فوروان دارن میان دنبالم.
‫با این وضعیت، همه‌تونو درگیر این موضوع می‌کنم،
‫بنابراین قراره دبیرستان U.A رو ترک کنم.
‫ورود به دوره‌ی قهرمانی
‫و دیدنتون توی کلاس A،
‫واقعاً خوشحالم کرد.
‫ممنون.
‫خدانگهدار.
‫احمق.
‫اگه قهرمانا اوناییَن که از رفتن تو مسیر سخت خودداری نمی‌کنن،
‫پس وقتی خودشون رنج می‌کشن، کی قراره...
‫توی آپریل، دکو آکادمی قهرمانی ما رو ترک کرد.
‫یه شرور بزرگ...
اَکت نهایی به جریان افتاده