‫که این‌طور...
‫شیمورای دیوونه...
با اینکه مرده، بازم داشت گریه می‌کرد؟
‫من باید اون کسی می‌بودم که اونو می‌کشت. ‫مرد یا پسر رو
‫شرمنده.
‫خیلی سماجت به خرج نده.
‫وقتایی هست که باید برای نجات یه‌نفر، اونو بکشی.
‫اینو فراموش نکن.
‫مهم نیست چه تصمیمی بگیری...
‫فقط برو و سنگاتو با لیگ اشرار وابکَن.
‫اندوور، هاکس، بست‌جینیست،
‫همین‌طور... آلمایت، با هم تیم شدن...
‫تا به دنیامون قربانی بیشتری تحمیل نشه.
‫برای متوقف کردن آل‌فوروان...
‫من...
‫باید سریع برم!
‫عجله کن!
‫پس تو بودی! هیولا!
‫ا-اشتباه می‌کنین!
‫بس کنین!
‫من کار بدی نکردم!
‫فقط... ترسیدم...
‫بسه... لطفاً...
‫می‌خوای گولمون بزنی که شل بگیریم؟!
‫ما خوب این کلکا رو از بریم!
‫یالا گورتو از این دنیا گم کن!
‫بس کنین!
‫آروم باشین لطفاً!
‫متوجهم که این هوای بارونی دلیلی شده ‫که بیشتر در مورد اشرار بهم بریزین...
‫ولی باید بیشتر دقت کنین.
‫این دختر هیچ خصومتی با شما نداره.
‫لطفاً از اینجا به بعدشو به من بسپارین.
‫خواهش می‌کنم.
‫تقصیر خودش بود که با این وضعیت، ‫نصفه شب زده بیرون!
‫اینقدر بقیه رو گیج نکن!
حالتون خوبه؟
چی شده که تو این شب بارونی بیرونین؟
‫برای تخلیه دیر اقدام کردم.
‫اولاش این شهرک خیلی وضع خرابی نداشت.
‫برای همین فکر کردم که اگه تو ‫خونه بمونم همه‌چی آروم میشه.
‫ولی... بعدش اتفاقات وحشتناکی اینجا افتاد.
‫منم ترسیدم و می‌خواستم فرار کنم. ‫فکر کردم که برم پناهگاه.
‫ببخشید... واقعاً... باعث دردسر شدم.
‫فکر کنم هرکسی که اینجاست، ترسیده.
یعنی... همه‌چی به حالت قبل برمی‌گرده؟
‫برش می‌گردونم.
‫ببخشید... دیگه باید برم.
خوبی تو؟
‫آلمایت...
آل... ها؟
‫لطفاً این دخترخانومو ببر به پناهگاه.
‫من نباید نزدیک کسی باشم.
‫صبر کن!
‫اینو با خودت ببر.
‫یکم کتلت توشه، ‫بهت انرژی می‌ده.
‫خیلی ممنونم.
‫میدوریای جوان...
‫با این وضع ویرونی...
‫انگار تو زمان به عقب برگشتیم.
‫«سعی کن تو نظر اشرار ظاهر نشی،»
‫«هر روز تو خفا زندگی کن.»
‫مثل زمانیه که ابرقدرتا تازه پدیدار شده بودن.
‫شیگاراکی و آل‌فوروان...
‫دابی، اون نوموها...
‫لیگ اشرار...
‫هیچ سرنخی از موقعیتشون نداریم.
‫پلیس حسابی مشغول زندانیای فراریه،
‫انگار تحقیقات به بن‌بست رسیده.
‫هر غلطی که دلشون می‌خواد میکنن.
‫شیگاراکی، با کوسه‌ی پیوندی آل‌فوروان...
‫اینقدر قوی شده که نمی‌شه جلوشو گرفت، ‫حتی با کمک اندوور و آیزاوا-سنسه.
‫باید تمام قدرت وان‌فورآلو بیرون بکشم.
‫وگرنه هیچی به هیچی.
‫شما دوتام بهتره کمک کنین.
‫به همکاریتون نیاز داریم.
‫برای بیرون کشیدن قدرت کامل وان‌فورآل باید کمک کنین.
‫خواهش می‌کنم.
‫قهرمانای من.
‫برای اولین بار، بانجو قدرتشو آزاد کرد.
‫بعد از اون شینوموری این کارو کرد.
‫شیمورا و اِننم موافقت کردن.
‫برای آزادکردن قدرت کامل کاربر نهم...
‫بزغاله!
‫از این فرصت استفاده کن تا به کوسه‌های دیگه عادت کنی!
‫مخصوصاً به کوسه‌ی شینوموری-سان و اِن!
‫این‌طوری وقتی بیدار شدی، راحت‌تر ازشون استفاده می‌کنی!
‫فکر خوبیه.
‫ماها تو ظلمانی‌ترین دوره زندگی می‌کردیم.
‫تو اوج قدرت فیزیکی آل‌فوروان،
‫وقتی مثل یه دیکتاتور قدرتش رو جا مینداخت.
‫اونایی که تحت کنترلش بودن، خبر نداشتن که تحت کنترلن.
‫رهبر ما نگران آینده بود،
‫و برای غلبه‌کردن به کنترل آل‌فوروان،
‫یه گروهو رهبری می‌کرد تا بجنگیم.
‫خودتم اونجا بودی و همه‌چی رو دیدی.
‫درسته.
‫برای جنگیدن با برادرت،
‫خیلی از جون‌ها رو سنگِ بنای این راه کردیم.
‫آخر نبردمون هم، مسئله فقط بردن و باختن بود.
‫و اون برای ما معنای مرگ و زندگی داشت.
‫حالا می‌گی قراره اون راهو به یه سری توهم مسخره بسپاریم،
که می‌گه می‌خواد دشمن اصلیمونو نجات بده؟
‫توهم مسخره...
‫غمناکه.
‫پس، چرا اون روز...
‫اون روز...
چرا دست کمک به سمتم دراز کردی؟
‫اگه منو از اون دخمه بیرون نبرده بودی،
‫هیچی شروع نمی‌شد.
‫بعدشم...
‫چاره‌ای نیست جز اینکه ادامه‌ی مسیرو به اون بسپاریم.
خودتون متوجهین، برای همین ظاهر شدین، مگه نه؟
یعنی فکر می‌کنی همه‌چی به اون پسر ختم می‌شه؟
‫آره؛ اساس پیدایش وان‌فورآل، ‫میل من برای اسیرنشدن به دست برادرم بود.
‫ولی چون اون موقع دستمو گرفتی،
‫وان‌فورآل شروع شد.
‫استیج آماده شده!
‫برای نابودی آل‌فوروان!
‫چیزی که ما بهم پیوند دادیم...
‫اینجا جمع شده.
‫قدرت وان‌فورآل...
‫همه‌شو آزاد کن!
‫گوش کن، جغله... از الان همه‌چی شتاب می‌گیره!
‫بله!
مزدور
‫احمق، یالا فرار کن!
‫حریفمون اندووره‌ها!
یه ابزار حمایتی میخ‌کوب؟
‫برای یه ساخت و ساز خالی بیش‌ازحد قویه.
‫دتنرات لعنتی، همچین چیزایی ساخته.
‫هاکس؟!
‫بست‌جینیستم هست؟!
‫ایگنایتد آرو! ‫پیکان شعله‌ور
‫سربه‌سرم نذار... اندوور...
‫اومدی اینجا چیکار کنی... ‫مگه همه‌ش تقصیر تو نیست؟
‫دقیقاً همینه.
‫برای همین اینجام.
‫اون زندانیای فراری...
‫طبق معمول، با اونی که می‌دونیم ارتباطی ندارن.
دوباره هیچ اطلاعات به‌دردبخوری گیرمون نمیاد، نه؟
‫با این حال، بازم باید به این کار ادامه بدیم.
‫گمشو برو! مردک نحس!
‫اینجا رو به حال خودش بذار!
‫اگه شیگاراکی و بقیه رو گرفته بودی...
‫الان این زندانیای فراری همه‌چی رو خراب نمی‌کردن!
‫شهر و زندگیای قبلیمونو پس بده!
‫بهتره بریم، اندوور-سان.
‫شنیدم که یکی از اصحاب رسانه چی می‌گفت...
‫اون شیگاراکی دنبال یکی به غیر از توـه!
‫گفت که اندوور و اینا دارن بازم یه چیزی رو مخفی می‌کنن!
‫بزدل کثیف!
‫خانواده‌هایی که دابی داغدار کرده ‫بود، تو تلویزیون بودن؛ دیدیشون؟!
‫اون پسر کثیف خودته!
‫گمشو از اینجا برو!
‫هر وقت ریختتو می‌بینم از زندگی سیر می‌شم!
‫قلابی!
‫دیگه نمی‌خوایم اینجا ببینیمت!
‫که این‌طور... متوجه شدم.
‫آره، اطاعت.
‫لطفاً به تحقیقات روی جبهه‌ی آزادی ‫فراطبیعی ادامه بدین، اج‌شات-سان.
پیشرفتی در کار نیست؟
بهتر نیست یکی‌-دو کیلومتر با آلمایت و اینا فاصله ایجاد کنیم؟
‫اگه رسانه‌ها بفهمن که ما با همیم،
‫اون‌وقت میدوریائم ذهنش درگیر این ماجراها میشه.
‫آره...
‫بیاین به این کاری که مشغولشیم، بیشتر ادامه بدیم.
‫نمی‌تونیم بیش از این بار روی دوش دکو بذاریم.
‫حتی اگه این، چیزی باشه که خودش می‌خواد،
‫این ماییم که دکو رو طعمه‌ی وان‌فورآل کردیم...
‫تا لیگ اشرارو بیرون بکشیم.
ولی اونا هم خوب یه‌جا لم دادنا، مگه نه؟
‫زندانیای فراری... مخصوصاً اون اَبَراشراری که از تارتاروس فرار کردن،
‫انگار تحت یه مأموریت نامحسوس از طرف لیگ اشرار قرار دارن.
‫اگه تو این هرج و مرج ایجادشده تو جامعه،
‫یواشکی میومدن سراغ گرفتن وان‌فورآل، با عقل جور درمیومد.
‫مخصوصاً با وجود اون همه قهرمان که سابیدن به کتون.
‫اگه من آل‌فوروان بودم، هجومی کار می‌کردم.
‫پس آخرشم حق با دکوـه...
‫اولویت اون ناکس، تصاحب کامل شیگاراکیه.
‫بعد از له‌شدن به دست آلمایت،
‫بدون اتصال خودش به یه حامل نمی‌تونست دووم بیاره.
‫ولی حالا شیگاراکی رو تا این حد بالا برده.
‫پس به احتمال زیاد می‌خواد بدنشو تصاحب کنه.
‫اون‌طور که اسیرمون گاراکی می‌گفت،
‫انگار شیگاراکی رو قبل از تکامل استارت کردن.
‫تنها چیزی که ازش سر درنمیارم، نقشه‌ی آل‌فوروان برای ادامه‌ی کاره...
‫ولی انگار روشنه که برای ادامه به بدن ‫تکامل‌یافته‌ی شیگاراکی نیاز داره.
‫درضمن... وقتی به اون هدف دست پیدا کنه، هدف بعدیش...
‫دزدیدن وان‌فورآله که خارج از دسترسش نیست.
‫اون مورد خیلی درگیرم کرده...
چی؟
‫اون‌طور که میدوریا و آلمایت می‌گفتن، ‫برای استفاده از اون باید بدن قدرتمندی داشته باشی،
‫پس قابل درکه که چرا به بدن جوون و سرحال شیگاراکی نیاز داره،
‫ولی یه مورد دیگه هست، ‫نمی‌فهمم چرا به نفرت شیگاراکی نیاز داره.
مگه قدرت احساسات مهم نیست؟
‫الان 8 نفر دیگه تو وان‌فورآل هستن،
‫پس باید احساست به احساس اونا غلبه کنه.
‫ولی... آل‌فوروان همیشه دنبال وان‌فورآل بوده...
‫چندین نسله که دنبال برادرشه.
‫همین الانشم باید خودش حسابی ‫از بقیه‌ی کاربرا نفرت داشته باشه.
‫به علاوه، خود آلمایت بوده که به اون حال و روز انداختتش.
فکر می‌کنی اون نفرت کافی نیست؟
‫یا شایدم... نفرتی نسبت به اونا حس نمی‌کنه.
‫کافیه فقط یاد قیافه‌ش بیفتم...
‫تا اون لبخند کریه روی صورتش به ذهنم خطور کنه.
‫اون دیگه قلبی برای نفرت هم نداره.
‫در هر صورت، اون اَبَراشرار هم چیزی نمی‌دونن.
‫اونام هیچ حرکتی نمی‌کنن.
‫اگه اونا بخوان از درگیری اجتناب کنن، باید از فرصت استفاده کنیم.
‫حتی اگه آدمای کمتری به امنیت عمومی رسیدگی کنن هم،
‫بهتره که افراد بیشتری درگیر جستجو باشن.
وضعیت داغونیه، مگه نه؟
‫اگه امنیت عمومی بیشتر از این مختل شه، ‫خیلی بیشتر از اینا مورد انتقاد قرار می‌گیریم.
‫اون‌وقت دیگه جذب پشتیبانی کار سختیه.
منظورت اینه که چاکِ کُت رو تا یه حدی می‌شه بالا گرفت؟
‫هنوز تو حرکته.
جوان... نتونستی درست و حسابی بخوابی، مگه نه؟
‫دیگه می‌تونی رو یه تخت راحت، خروپف کنی.
‫نایت‌آی...
‫من...
‫چی شد؟!
‫نکنه...
‫سیگنال جی‌پی‌اس جوان از بین رفت؟!
‫لعنتی!
‫وای...
‫جوونک سبزپوش...
‫باید با من بیای.
‫باهات بیام؟ تصادفی به پست این شرور نخوردم.
‫من هدف اونم.
‫خودشه...
‫خودشه!
‫یه فراریِ مربوط به اون!
‫تکون نخور تا دست و پات قطع نشن.
‫مزدوری که آل‌فوروان اجیر کرده!
‫جوونک سبزپوش...
‫اگه از جات جم نخوری...
‫...اجازه می‌دم دست‌وپاتو نگه داری.
‫یه مزدور از طرف آل‌فوروان!
‫قدرت تو، وان‌فورآل، نباید مشکلی داشته باشه،
‫ولی یه‌چیزی هست که نگرانم می‌کنه.
‫آل‌فوروان و شیگاراکی هنوز نمی‌تونن وان‌فورآل رو بدزدن.
‫و بدون گاراکی، اونا هیچ راهی برای پایدار نگه‌داشتن عامل ندارن.
‫توی نبرد آخر، همه‌ی تجهیزات گاراکی رو هم از بین بردیم.
‫بنابراین، بهترین انتخاب برای اشرار اینه که تو رو زنده بگیرن.
‫اما اکثر فراری‌ها قادر به انجام این کار نیستن.
‫تنها کسی که می‌تونه، زنیه که تو تارتاروس بود...
‫اون...
‫ اون به‌عنوان سنپای، با من توی یه خط کاری بود.
‫البته، ما هم جستجوشو توی اولویت گذاشتیم،
‫ولی اگه بهت نزدیک شد...
‫لطفاً هرچه سریع‌تر فرار کن.
‫گلوله‌های بافته‌شده با الیاف آبی تیره و صورتی...
‫جم خوردی انگار...
‫شکی توش نیست!
‫خودِ زنه‌ست!
‫قهرمان سابق کمیسیون امنیت عمومی...
‫ارتباط امنمو از بین برد!
‫آلمایت، هاکس و بقیه باید بفهمن که یه‌چیزی اشتباهه،
‫ولی نتونستم بهشون بگم که اون لیدی ناگانه.
‫ممکنه وقتی با عجله میان اینجا اون بره دنبالشون.
‫چیکار کنم؟
‫باید فعلاً همونطور که بهم گفته شده فرار کنم؟
‫تو دیگه انتخابی نداری.
شلیک شکننده؟
‫با همچین مسیری...
‫که اینطور.
‫تعجبی نداره که آل‌فوروان می‌خوادت.
‫اون دیوونه‌ست. ‫اگه اون نبود، من بهترین تیرانداز از راه دور ژاپن بودم. ‫کوسه‌ی من، هومینگ، به من این اجازه رو می‌ده ‫تا بتونم اهدافی رو که تو 600 متری می‌بینم بزنم. ‫نمی‌تونم انتخاب کنم کجا بزنمشون، ‫و شلیکام قدرت زیادی هم نداره، ‫ولی عالیه، نه؟
‫ولی اون فقط با تکنیک می‌تونه انجامش بده.
‫و از یه‌جایی تو سه کیلومتری!
‫این گند می‌زنه تو کاسه‌کوزه‌ی من.
‫رازش توی گلوله‌هاشه.
‫می‌تونه گلوله‌ها رو به هر شکلی که می‌خواد دربیاره.
‫موهای دورنگش رو مثل بتونه‌ی اپوکسی مخلوط می‌کنه، ‫چسب پلاستیکی
‫و بعد از تموم‌شدن کار، سفت می‌شن و به گلوله‌هاش تبدیل می‌شن.
‫از گلوله‌های شکننده گرفته تا گلوله‌های سرسوراخ، همه‌چی داره. ‫گلوله‌های سرسوراخ موقع اصابت می‌ترکن و حالت انفجاری پیدا می‌کنن البته نفوذ زیادی ندارن
‫اون یه تک‌تیرـه در شکل انسان.
‫کوسه‌ش رایفل‌ـه.
‫همه‌ی دارندگان کوسه‌های دوربرد، ‫به دست راست اون حسودی می‌کنن.
‫حتی اسنایپ-سنسه هم بهش حسودی می‌کرد.
‫رگباری هم می‌تونه شلیک کنه؟
‫بدون کوسه‌ی چهارم، کارم خیلی وقت پیش تموم شده بود!
‫ولی با ضربه‌ی اول و اونی که الان زد، می‌تونم بگم کجاست!
‫حدود یک کیلومتر اونورتر!
‫بُردش سه کیلومتره!
‫به‌جای جاخالی‌دادن گلوله‌هاش و بیرون‌رفتن از محدوده،
‫نزدیک‌تر می‌شم!
‫این اولین باریه که یه‌نفر بیشتر از یه گلوله رو جاخالی داده.
‫بابا... ‫باید سریع برم پیشش...
‫باشه، باشه، بذار تمومش کنم بعد.
‫بابا...
‫یه کوچولو اینجا بمون.
‫شاید باید قبلاً از شرش خلاص می‌شدم.
‫سریع‌تر راه برو!
‫می‌خوای دوباره حبس بکشی؟
‫بابا...
‫این یارو چشه؟
‫قهرمان خائن...
‫لیدی ناگان دوست‌داشتنی.
‫از آشنایی باهات مفتخرم.
‫آل‌فوروان...
‫یه وقتی هم بود که من دنبالت بودم...
‫می‌خوام یه لطفی بهم بکنی.
‫تو با بقیه فرق داری.
‫بعد از این، یه پسر خاص، یه دانش‌آموز از U.A،
‫مدرسه رو ترک می‌کنه و تنهایی کار می‌کنه.
‫می‌خوام اون پسرو واسه من بیاری.
‫احتمالاً تعدادی از افراد قدرتمند از دور حواسشون به اون باشه،
‫پس قبل از شروع مبارزه، اونا رو جدا کن.
‫مثلاً، می‌تونی منتظر بارون بمونی...
‫صبر کن، صبر کن. کی گفت انجامش می‌دم؟
‫بقیه رو ول می‌کنی و بهشون می‌گی وحشی بشن،
‫پس چرا من تنها کسی‌ام که باید همچین کاری انجام بدم؟
‫تو قهرمانی رو کشتی که متحدتون بود.
‫نابودی جامعه‌ی قهرمانی که آرزوشو داری،
‫با وجود اون پسر به‌وقوع نمی‌پیونده.
دوباره ‫امید واهی، ها؟
‫بابا...
‫رئیس جوان شیه هاسایکای.
رفیقین؟
‫نه.
‫آسیب روحی دیده، فکر کردم بتونم ازش واسه یه کاری استفاده کنم.
‫اون هم قربانی‌ایه که توسط جامعه‌ی شیطانی قهرمانی له شد.
‫یه ضربه‌ی تموم‌کننده به اون قهرمانای نفرت‌انگیز وارد کن.
‫خب...
‫برای این کار استخدام می‌شی.
‫کوسه: اِیر واک. قدم‌زدن در هوا
‫من مأموریتمو انجام می‌دم.