1 00:00:02,419 --> 00:00:05,213 اگه دکو بخواد برگرده، امنیت بقیه‌ی پناهجوها چی می‌شه؟ 2 00:00:05,547 --> 00:00:08,466 ‫یه راهی پیدا می‌کنم تا اونا متوجه موقعیت بشن. 3 00:00:08,925 --> 00:00:11,970 ‫برای تدارک جشنواره‌ی مدرسه، 4 00:00:11,970 --> 00:00:16,516 ‫از حفاظ U.A به عنوان حفاظت مضاف استفاده کردیم، ‫اما به کارمون نیومد... 5 00:00:16,516 --> 00:00:18,476 ‫پس حالا باید ببینیم می‌تونه ارزششو ثابت کنه یا نه. 6 00:00:19,269 --> 00:00:20,478 ‫مشکلی پیش نمیاد. 7 00:00:20,478 --> 00:00:23,982 ‫آلمایت هم تو همین مدرسه پرورش پیدا کرده. 8 00:00:24,357 --> 00:00:28,945 ‫برین و با دستای خودتون... اونو هم برگردونین. 9 00:00:43,835 --> 00:00:46,337 تو دنیایی بدون سفیدی و سیاهی 10 00:00:46,337 --> 00:00:48,965 در اعماق نفرت همچنان ضجه برپاست 11 00:00:48,965 --> 00:00:52,260 قدرتی برای توقف هم وجود نداره 12 00:00:52,260 --> 00:00:54,054 فقط به سوی دوردست می‌تازیم 13 00:00:54,054 --> 00:00:56,056 تنها، بی‌حوصله و پرخاشگر 14 00:00:56,056 --> 00:00:57,807 گرفتار تقلا تو یه بن‌بست 15 00:00:57,807 --> 00:01:00,935 آیا هنوز هم راه رستگاری هست 16 00:01:00,935 --> 00:01:03,646 تو این راه پر مشقتی که داری طی می‌کنی 17 00:01:03,646 --> 00:01:08,610 وقتی که در آستانه‌ی تسلیمی و چاره نداری 18 00:01:08,610 --> 00:01:11,196 من اونجام تا دستتو بگیرم 19 00:01:12,113 --> 00:01:17,577 تک تکِ احساساتمون به ما چسبیدن و ول نمی‌کنن 20 00:01:17,577 --> 00:01:21,081 به هر قیمتی می‌خوام کنارت باشم، حتی اگه بیهوده باشم 21 00:01:21,081 --> 00:01:23,124 به این می‌گن قهرمان 22 00:01:23,124 --> 00:01:28,088 تک تک دعاهامون، دونه دونه همین‌جا معلقن و گم نمیشن 23 00:01:28,088 --> 00:01:31,966 برای همین هرچقدر بخورم زمین، دوباره پا میشم 24 00:01:31,966 --> 00:01:34,135 بذار قدرت زندگی شعله بکشه 25 00:01:34,135 --> 00:01:38,348 با فریاد، یه روح داره پاسخ احساساتتو می‌ده 26 00:01:38,348 --> 00:01:42,310 دیگه تردید بسه، باید بریم سمت جایگاه حقیقی 27 00:01:42,310 --> 00:01:44,104 یالا، راه بیفت 28 00:01:53,488 --> 00:01:59,285 ‫مدیر-سنسه، چند لحظه پیش به ‫ارزش حفاظ یو.ای اشاره کردین. 29 00:01:59,619 --> 00:02:03,206 ایدا تِنیــــا موتــور ‫ما اینجاییم چون احساسات میدوریا-کونو درک می‌کنیم. 30 00:02:03,206 --> 00:02:07,252 برای برگردوندنش، به مدرک موثق از ارزش حفاظ نیاز داریم 31 00:02:07,252 --> 00:02:11,339 ‫و باید مطمئن شیم که اون حفاظ می‌تونه ‫امنیت و آسودگی خاطر رو به پناهجوها بده. 32 00:02:11,339 --> 00:02:14,968 ‫برای همینم تصمیم گرفتیم که بریم دنبالش... 33 00:02:15,343 --> 00:02:22,517 ‫البته، این کارتون فقط ‫بر پایه‌ی احساس نیست. قهـــــــرمان نــــِـــزو های اسپک عندِ ذکاوت ‫میدوریا-کون، همین الانشم ‫یه یار باارزش برای قهرماناست. 34 00:02:22,517 --> 00:02:26,980 ‫کلاً اگه نخوایم اونو تو یه مکان که هنرمندانه ‫ساخته شده، نگه داریم، خیلی ریسک کردیم. 35 00:02:27,897 --> 00:02:32,110 ‫U.A تونسته آخرین فناوری‌های دفاعی ‫کشور رو به صورت عمده خریداری کنه. 36 00:02:32,443 --> 00:02:37,157 ‫و اونا یه حفاظت در سطح تارتاروس به ما می‌دن. 37 00:02:37,282 --> 00:02:42,287 ‫ولی تارتاروس که... خیلی راحت به ‫دست شیگاراکی مورد نفوذ قرار گرفت. یائویوروزو مومو آفرینش 38 00:02:42,453 --> 00:02:44,789 ‫پارسال... به U.A هم نفوذ شد. 39 00:02:45,415 --> 00:02:49,586 ‫منم تهدید شیگاراکی رو در نظر گرفتم. 40 00:02:49,669 --> 00:02:52,213 ‫برای همین وقتی حفاظ U.A رو درست می‌کردیم... 41 00:02:52,213 --> 00:02:55,383 ‫خودم شخصاً سیستمشو یکم توسعه دادم. 42 00:02:55,717 --> 00:02:57,927 یعنی همچین‌چیزی امکان داره؟ 43 00:02:57,927 --> 00:02:59,220 ‫سرش خیلی بحث بود. 44 00:02:59,929 --> 00:03:04,767 ‫اساساً اگه اشرار بخوان که همین الان به U.A نفوذ کنن، 45 00:03:05,143 --> 00:03:08,688 ‫هیچ آسیبی به دانش‌آموزا یا پناهجوها وارد نمی‌شه، 46 00:03:08,688 --> 00:03:11,274 ‫حتی قادر نیستن که وارد اینجا شن. 47 00:03:11,691 --> 00:03:16,279 ‫در حال حاضر، حفاظ U.A... نه‌تنها یه دیوار دفاعیه... 48 00:03:16,279 --> 00:03:17,280 ‫بلکه U.A... 49 00:03:17,864 --> 00:03:18,573 ‫حرکت می‌کنه. 50 00:03:19,782 --> 00:03:21,910 ‫زمین‌های مجموعه شبکه‌شبکه شدن، 51 00:03:21,910 --> 00:03:24,996 ‫و هر بخش مربعی مکانیزم محرکه‌ی خودش رو داره. 52 00:03:24,996 --> 00:03:29,334 ‫موقع اضطرار و ضرورت، هر بخش می‌تونه ‫بره زیر خودش و به پناهگاه بدل شه. 53 00:03:29,334 --> 00:03:32,754 ‫و پناهگاهی که ذکر کردم می‌تونه ‫با سیستم خطیِ مغناطیسی حرکت کنه. 54 00:03:32,754 --> 00:03:36,049 ‫و برای اون کار مسیر‌های متنوعی رو می‌شه در نظر گرفت. 55 00:03:36,257 --> 00:03:38,009 ‫شبیه روباتای انیمه‌ای! 56 00:03:38,301 --> 00:03:42,639 ‫ولی اگه اون سیستم خراب شه، ‫به درد لای جرزم نمی‌خوره. 57 00:03:42,639 --> 00:03:47,018 ‫برای همین تو زیرزمینِ نزدیک سیستم، ‫3هزار لایه ورقه‌ی قدرتمند قرار گرفته. 58 00:03:47,018 --> 00:03:50,855 ‫اگه اونا هر مورد مشکوکی رو تشخیص بدن، ‫سیستم مقابله رو فعال می‌کنن. 59 00:03:50,855 --> 00:03:52,690 ‫ابزارهای حمایتی از قفل خارج می‌شن. 60 00:03:52,690 --> 00:03:54,609 ‫دیوارهای دفاعی هم می‌تونن جداگونه حرکت کنن، 61 00:03:54,609 --> 00:03:58,655 ‫همینم باعث می‌شه که هر حمله‌ای به تأخیر بیفته. 62 00:03:58,655 --> 00:04:05,078 ‫همزمان با همه‌ی اینا، پناهگاهای بخش‌بندی‌شده تو مسیر درست ‫هدایت می‌شن و به جایی می‌رن که از نظر امینت، مثل U.A هستش، 63 00:04:05,078 --> 00:04:10,416 ‫جایی مثل آکادمی شیکتسو، که بعد از اون قضیه دفاعش رو تقویت کرده، 64 00:04:10,416 --> 00:04:13,419 ‫یا بقیه‌ی دبیرستان‌هایی که رشته‌ی قهرمانی دارن. 65 00:04:13,586 --> 00:04:14,754 ‫شیکتسو؟! 66 00:04:14,754 --> 00:04:16,464 ‫اونجا که خیلی دوره!! 67 00:04:17,131 --> 00:04:19,926 ‫U.A شرقی و شیکتسوی غربی... 68 00:04:20,426 --> 00:04:22,720 ‫راستی... یه همچین مثلی هم بود. 69 00:04:22,971 --> 00:04:28,059 ‫در برابر کوسه‌ی فساد شیگاراکی، توکویامی فومیکاگه سایه‌ی تاریک ‫این یه عمل متقابل به نظر میاد، 70 00:04:28,059 --> 00:04:29,894 ‫ولی موقع جشنواره‌ی مدرسه، 71 00:04:29,894 --> 00:04:32,480 ما در مورد اون کوسه چیزی نمی‌دونستیم، درسته؟ 72 00:04:32,730 --> 00:04:36,859 ‫درسته که چیزی نمی‌دونستیم و مدرکی در کار نبود، ‫اما من فقط احساس کردم که نیازه. 73 00:04:36,859 --> 00:04:39,612 ‫برای همین از جیب خودم پولشو دادم. 74 00:04:39,612 --> 00:04:41,990 ‫مگه پولش بیشتر از چند صد میلیون نیست؟! کامیناری دنکی برق‌رسانی 75 00:04:42,198 --> 00:04:46,369 ‫ مدیر به آموزش جنبه‌ی اخلاقی ‫کوسه‌ها کمک زیادی کرده، قهـــــــرمان انـــــــدوور آتش جهنمی 76 00:04:46,369 --> 00:04:48,830 ‫و تو کل جهان مورد احترامه. 77 00:04:48,830 --> 00:04:51,165 ‫حتی الان هم تلاشهاش ادامه داره. 78 00:04:52,583 --> 00:04:55,128 ‫عدم درک... عدم تحمل... 79 00:04:55,503 --> 00:04:59,966 ‫هر دو، موقعی به وجود میان که افراد نمی‌تونن اون ‫قدم اضافی رو برای نزدیکی به همدیگه بردارن، 80 00:04:59,966 --> 00:05:02,635 ‫یا به صورت جمعی حرکت کنن یا وارد عمل شن. 81 00:05:02,635 --> 00:05:06,472 ‫برداشتن اون قدم اضافی کار خیلی سختیه. 82 00:05:06,597 --> 00:05:11,352 ‫در هرصورت، قابل درک و منطقیه که اون پسر اینجا باشه. 83 00:05:11,352 --> 00:05:15,523 ‫شماهام باید برین اونجا و هرچی توان دارین برای برگشتنش صرف کنین. 84 00:05:19,861 --> 00:05:22,113 ‫نذارین اون بچه بیاد اینجا! 85 00:05:22,280 --> 00:05:23,573 ‫شیگاراکی میاد دنبالش! 86 00:05:23,573 --> 00:05:26,868 ‫مگه U.A قرار نبود امنیت و آرامش خاطر ما رو فراهم کنه؟ 87 00:05:26,993 --> 00:05:28,244 ‫نذارین بیاد تو! 88 00:05:28,244 --> 00:05:29,120 ‫از اینجا برو لطفاً! 89 00:05:29,120 --> 00:05:33,624 ‫مگه داشتن وان‌فورآل از اون ‫یه نومو نمی‌سازه؟! میدوریا ایزوکو وان فور آل 90 00:05:33,791 --> 00:05:36,127 ‫ایزوکو! میدوریا اِنکـــو ‫خطرناکه! 91 00:05:36,294 --> 00:05:37,837 ‫هی... خیلی ترسناکه! 92 00:05:37,837 --> 00:05:39,797 ‫اگه می‌خوای بجنگی، برو یه جای دیگه! 93 00:05:41,007 --> 00:05:43,384 ‫بازم می‌خواین مثل قبل قضیه رو ماستمالی کنین؟! 94 00:05:43,384 --> 00:05:44,427 ‫راست می‌گه، راست می‌گه! 95 00:05:44,427 --> 00:05:47,388 ‫دیگه نمی‌تونین ما رو گول بزنین! سـِـــــرو هانتا نــــــــــــوار نتونسته قانعشون کنه؟ 96 00:05:47,764 --> 00:05:57,190 ‫کسایی بودن که نشون دادن ‫تفکر ما رو درک می‌کنن. ‫ولی حدس و گمان کارو به ناراحتی می‌کشونه، ‫و تا اینجا نتونستیم اون ناراحتی رو از بین ببریم. 97 00:05:57,315 --> 00:05:59,942 قهـــــــرمان پـــــــــــــــرزنت مایک صـــــدا ‫دوستان، آروم بگیرین! 98 00:06:00,693 --> 00:06:04,906 ‫مردم نمی‌تونن باور کنن، مخصوصاً ‫وقتی یکی از معلما بخواد حرف بزنه. قهـــــــرمان بــــــــــست‌جینیــــــست فایبر مستر 99 00:06:04,906 --> 00:06:06,866 ‫من بودم که اینو پیشنهاد دادم. 100 00:06:06,866 --> 00:06:07,867 جینی-سان؟ 101 00:06:07,867 --> 00:06:08,951 ‫جینیست! 102 00:06:08,951 --> 00:06:11,913 ‫ما اومدیم اینجا چون حرف شماها رو باور کردیم. 103 00:06:12,205 --> 00:06:15,750 ‫درسته، همون‌طور که جناب مدیر فرمودن، 104 00:06:15,750 --> 00:06:18,544 ‫اینجا امن‌ترین جای ممکنه... 105 00:06:18,544 --> 00:06:21,339 ‫و ما هم برای جون شما بالاترین اولویت رو قائلیم. 106 00:06:21,756 --> 00:06:23,841 ‫برای اینکه بتونیم قدم اولو برداریم، 107 00:06:23,841 --> 00:06:28,388 ‫نقشه‌ی ما این بود که از میدوریا ایزوکو به عنوان ‫طعمه برای بیرون‌کشیدن اشرار استفاده کنیم. 108 00:06:28,721 --> 00:06:31,265 ‫اگرچه، نتونستیم منطقه‌ی وسیعی رو برای جستجو پوشش بدیم، 109 00:06:31,265 --> 00:06:33,893 ‫و حرفی برای گفتن نداشتیم تا اینجا. 110 00:06:34,477 --> 00:06:37,605 ‫درحالی که میدوریا ایزوکو هدف اشرار به شمار میاد، 111 00:06:37,605 --> 00:06:39,982 ‫همزمان ارزشمندترین یار ما هم هست. 112 00:06:40,358 --> 00:06:44,153 ‫خسته‌کردن اون بیش از این براش مرگبار خواهد بود. 113 00:06:44,153 --> 00:06:46,155 ‫در واقع این بهترین راه‌حل ممکن نیست. 114 00:06:46,155 --> 00:06:47,490 ‫اما نزدیک‌ترین گزینه به بهترین گزینه‌ست. 115 00:06:47,949 --> 00:06:51,494 ‫ما متوجهیم که تعدادی از این تصمیم ناراحت هستن، 116 00:06:51,828 --> 00:06:55,832 ‫ولی مایلیم که تو امن‌ترین جا استراحت کنه. 117 00:06:55,832 --> 00:06:57,625 ‫اگه بخواد هرلحظه وارد نبرد بشه، 118 00:06:57,667 --> 00:07:00,586 ‫باید اونو صحیح و سلامت و آماده نگه داریم. 119 00:07:06,759 --> 00:07:10,263 چی داری می‌گی؟ 120 00:07:10,596 --> 00:07:12,723 ‫شماها گند زدین تا اینجا... 121 00:07:12,723 --> 00:07:16,102 ‫بعدشم، به خاطر شما الان ژاپن یه کشور بی‌قانون شده. 122 00:07:19,188 --> 00:07:21,232 دوباره می‌خواین گند بزنین؟ 123 00:07:21,232 --> 00:07:23,526 چرا این بارو میندازین رو دوش ما؟ 124 00:07:23,526 --> 00:07:26,112 ‫مخلص کلامت همینه دیگه؟! 125 00:07:26,112 --> 00:07:27,029 ‫سربه‌سرم نذار! 126 00:07:28,739 --> 00:07:30,366 ‫راست می‌گه، سربه‌سرمون نذار! 127 00:07:30,366 --> 00:07:32,994 ‫سربه‌سرمون نذارین! 128 00:07:33,619 --> 00:07:35,705 ‫با چه رویی به خودتون می‌گین قهرمان؟! 129 00:07:36,038 --> 00:07:39,167 ‫با چه رویی به خودتون می‌گین قهرمان؟! 130 00:07:43,171 --> 00:07:44,213 ‫ایزوکو... 131 00:07:44,380 --> 00:07:45,840 ‫دست از سرمون بردارین! 132 00:07:45,840 --> 00:07:48,134 ‫ما فقط می‌خوایم شب با خیال راحت سر رو بالش بذاریم! 133 00:07:48,134 --> 00:07:49,135 ‫فایده نداره. 134 00:07:54,599 --> 00:07:57,560 ‫دارن عصبی‌تر می‌شن. 135 00:07:57,560 --> 00:07:58,769 ‫منفجر می‌شن! 136 00:08:12,283 --> 00:08:13,242 ‫او... 137 00:08:13,242 --> 00:08:14,577 ‫اوچاکو؟! 138 00:08:19,790 --> 00:08:24,670 ‫مـ... میدوریا ایزوکو یه قدرت خاص داره. 139 00:08:24,879 --> 00:08:27,673 ‫برای همین می‌گیم همچین آدمی نباید بیاد اینجا! 140 00:08:27,673 --> 00:08:29,842 ‫اونم فقط به خاطر اینکه می‌خواد استراحت کنه! 141 00:08:30,051 --> 00:08:33,846 ‫نخیر! اون از اولش از اینجا رفت چون نمی‌خواست سربار کسی باشه! 142 00:08:34,138 --> 00:08:35,973 ‫این ما بودیم که به زور برش گردوندیم! 143 00:08:37,683 --> 00:08:39,310 ‫اوراراکا-سان! 144 00:08:39,560 --> 00:08:43,648 ‫قدرت اون... چیزه... خیلی خاصه! 145 00:08:43,648 --> 00:08:46,776 ‫قدرتش برای شکست‌دادن آل‌فوروانه! 146 00:08:46,776 --> 00:08:48,569 ‫برای همینه که دنبالشن! 147 00:08:48,569 --> 00:08:50,613 ‫برای همین بود که باید می‌رفت! 148 00:08:50,863 --> 00:08:55,368 ‫اون رفت ولی هیچ‌کدومتون دیدین که الان چه حالی شده؟! 149 00:08:57,662 --> 00:09:00,706 ‫اون از همه بیشتر می‌خواد این وضعیتو سروسامون بده! 150 00:09:00,706 --> 00:09:04,961 ‫و تا الان خودشو هرجا که تونسته در معرض خطر قرار داده! 151 00:09:04,961 --> 00:09:07,380 ‫چرا یه نگاه بهش نمیندازین؟! 152 00:09:10,675 --> 00:09:12,802 ‫حتی اگه قدرتش خاص باشه هم... 153 00:09:12,802 --> 00:09:15,888 ‫معنیش این نیست که با ماها فرق داره! 154 00:09:24,355 --> 00:09:27,692 ‫بقیه‌شو به من بسپارین لطفاً! 155 00:09:28,693 --> 00:09:31,904 ‫همونیه که منو نجات داد... 156 00:09:33,948 --> 00:09:40,913 ‫یه سیستم خفن داره از اینا حفاظت می‌کنه، باکوگو کاتسوکی انفجار ‫ولی بازم ناراحتن کثافتا. 157 00:09:41,122 --> 00:09:44,417 ‫ما گندایی رو جمع می‌کنیم که شما عوضیا نمی‌تونین. 158 00:09:46,669 --> 00:09:49,922 ‫برداشتن قدم اضافی کار خیلی سختیه. 159 00:09:50,965 --> 00:09:56,637 ‫فکر می‌کنم وقتی که یکی بتونه اون قدمو برداره، 160 00:09:56,637 --> 00:10:03,519 ‫همونیه که به بزرگترین قهرمان تبدیل ‫میشه و از آلمایت هم پیشی می‌گیره. 161 00:10:04,395 --> 00:10:08,399 بیانیۀ یک خانم جوان 162 00:10:11,152 --> 00:10:14,780 ‫من عاشق دیدن روی خندون مردمم هستم. 163 00:10:14,780 --> 00:10:19,201 ‫پدر و مادرم همیشه خسته به نظر میان و این به من درد می‌ده. 164 00:10:20,536 --> 00:10:23,998 ‫اولین باری که دیدم یکی کار قهرمانی می‌کنه، 165 00:10:23,998 --> 00:10:27,627 ‫چشمم به چهره‌ی اطرافیانم معطوف شد. 166 00:10:27,627 --> 00:10:31,756 ‫دوست داشتم چهره‌های خندونشونو ببینم. 167 00:10:34,884 --> 00:10:36,844 ‫درب و داغونه... 168 00:10:36,844 --> 00:10:39,305 ‫طفلکی بیچاره... 169 00:10:39,305 --> 00:10:41,432 ‫پس داشته می‌جنگیده... 170 00:10:41,807 --> 00:10:45,770 ‫حتی بعد از اینکه منو نجات داد، بازم رفته جنگیده. 171 00:10:47,229 --> 00:10:50,024 خب... حالا که چی؟ 172 00:10:50,024 --> 00:10:53,819 نکنه... می‌خواین ما هم مثل اون بشیم؟ 173 00:10:54,195 --> 00:10:56,572 ‫می‌خواین ما هم خاکی و گلی شیم؟! 174 00:10:56,614 --> 00:10:58,824 ‫اونایی که خاکی و گلی می‌شن فقط قهرمانان! 175 00:10:59,575 --> 00:11:02,078 ‫فقط یکم به ما وقت بدین که اون گل و خاکو بشوریم! 176 00:11:02,078 --> 00:11:04,705 آسوئی سویو وزغ ‫اوچاکو-چان! 177 00:11:06,999 --> 00:11:11,587 ‫میدوریا-کون، اوراراکا-کون الان داره می‌جنگه. 178 00:11:12,046 --> 00:11:16,884 ‫برای اینکه رو لب همه خنده بیاد و تو هم شاملشونی! 179 00:11:24,100 --> 00:11:26,310 ‫اوراراکا-سان! 180 00:11:26,602 --> 00:11:29,980 ‫الان... می‌تونم خیالتونو راحت کنم؟! 181 00:11:29,980 --> 00:11:32,525 ‫معذرت می‌خوام، نمی‌تونم! 182 00:11:32,775 --> 00:11:35,319 ‫چون ما هم عصبی شدیم! 183 00:11:35,528 --> 00:11:39,240 ‫چون ما هم همینجاییم، درست مثل شما! 184 00:11:40,991 --> 00:11:46,997 ‫ می‌دیدمش که خودشو به آب ‫و آتیش می‌زد تا بقیه رو نجات بده... 185 00:11:46,997 --> 00:11:49,709 ‫وقتی یه قهرمان داره زجر می‌کشه... 186 00:11:49,709 --> 00:11:52,878 ‫وقتی قهرمانا تحت فشارن... 187 00:11:52,878 --> 00:11:56,090 ‫اونایی که باید از قهرمانا محافظت کنن... 188 00:11:56,924 --> 00:11:59,093 اوچاکو، کجا رو نگاه می‌کنی؟ 189 00:11:59,093 --> 00:12:01,262 ‫قهرمان اونجاست! 190 00:12:04,140 --> 00:12:06,976 ‫اوی، ایل‌بوی! 191 00:12:08,018 --> 00:12:10,020 ‫خیلی ممنون! 192 00:12:10,020 --> 00:12:15,818 ‫ایل‌بوی! 193 00:12:17,361 --> 00:12:20,573 ‫اونایی که از قهرمان حفاظت می‌کنن... 194 00:12:20,573 --> 00:12:22,032 ‫بدون شک... 195 00:12:23,701 --> 00:12:26,746 ‫برای همین... باید قدرتتونو بهش قرض برین! 196 00:12:26,746 --> 00:12:29,665 ‫تا همگی بتونیم تو آینده لبخند بزنیم! 197 00:12:32,460 --> 00:12:34,378 ‫با قدرت شما مردم... 198 00:12:34,378 --> 00:12:37,089 ‫لطفاً... بذارین اینجا استراحت کنه! 199 00:12:37,089 --> 00:12:41,594 ‫بهش اجازه می‌دین که برای جنگیدن برای خودتون آماده شه؟! 200 00:12:41,594 --> 00:12:46,974 ‫میدوریا ایزوکو سعی داره تمام بار قدرتشو خودش به دوش بکشه، 201 00:12:46,974 --> 00:12:49,685 ‫ولی حالاحالاها کار داره تا به اون سطح برسه! 202 00:12:49,685 --> 00:12:52,563 ‫اون فقط یه دبیرستانی معمولیه! 203 00:12:53,522 --> 00:12:54,815 ‫ولی... 204 00:12:56,233 --> 00:12:59,528 ‫خواهش می‌کنم... 205 00:12:59,528 --> 00:13:01,781 ‫بذارین که اینجا... 206 00:13:06,577 --> 00:13:09,872 ‫آکادمی قهرمانی اون بمونه! 207 00:13:25,596 --> 00:13:27,973 ‫فقط یه قدم دیگه... 208 00:13:27,973 --> 00:13:31,811 ‫اونایی که اون قدم اضافی رو برای نزدیک‌شدن به بقیه برمیدارن... 209 00:13:31,811 --> 00:13:33,103 ‫صبر کن! 210 00:13:34,480 --> 00:13:37,316 هی، کدوم کفشو می‌خوای؟ 211 00:13:37,316 --> 00:13:39,860 ‫اونا! حتماً اونا رو می‌خوام! 212 00:13:41,320 --> 00:13:42,780 ‫کفش قرمز! 213 00:13:47,284 --> 00:13:54,166 ‫این... داستان تبدیل‌شدن من به بزرگترین قهرمانه. 214 00:13:54,166 --> 00:13:56,335 ‫درضمن... 215 00:13:56,335 --> 00:14:00,089 ‫داستان کساییه که تبدیل به بزرگترین قهرمان‌ها شدن. 216 00:14:13,561 --> 00:14:16,438 مینتا مینورو خوشه‌چین ‫میدوریا... 217 00:14:16,438 --> 00:14:17,898 ‫چرا آخه، ایدا؟! 218 00:14:17,898 --> 00:14:20,109 ‫نباید ما باشیم. 219 00:14:21,861 --> 00:14:22,695 ‫مگه نه؟ 220 00:14:23,487 --> 00:14:25,322 ‫اوراراکا-کون. 221 00:14:27,700 --> 00:14:28,993 ‫میدوریا-نی‌چان! 222 00:14:30,202 --> 00:14:35,332 ‫ببخشید! ایزومی کوتا تفنگ آبی ‫من... خیلی ترسیدم که حرکت کنم...! 223 00:14:35,332 --> 00:14:37,793 ‫ببخشید! ببخشید! 224 00:14:38,836 --> 00:14:39,879 ‫ولی... 225 00:14:39,879 --> 00:14:42,214 ‫اون دختر سخت تلاش می‌کرد تا حرف بزنه، 226 00:14:42,214 --> 00:14:44,800 ‫منم... فکر کردم باید بیام! 227 00:14:44,800 --> 00:14:48,178 ‫فکر کردم باید مثل تو باشم! 228 00:14:48,178 --> 00:14:50,055 ‫واسه همین من... 229 00:14:50,389 --> 00:14:52,182 ‫ اومدم! 230 00:14:52,182 --> 00:14:55,978 ‫پس دیگه نمی‌خواد گریه کنی! مشکلی نیست! 231 00:14:58,147 --> 00:15:00,357 ‫کو... تا-کون... 232 00:15:02,776 --> 00:15:05,070 ‫دانش‌آموز U.A بودی، آره؟ 233 00:15:05,070 --> 00:15:06,697 ‫آبجی... 234 00:15:06,697 --> 00:15:12,286 ‫تعدادی از پناهگاه‌ها منو از خودشون روندن و گفتن ‫نمی‌تونن به دونژاده‌ها اجازه‌ی ورود بدن. 235 00:15:12,286 --> 00:15:15,205 ‫آخرش، U.A گفت مشکلی نداره. 236 00:15:16,040 --> 00:15:19,668 ‫ولی خوشحالم چون باعث شد بتونم دوباره ببینمت. 237 00:15:21,211 --> 00:15:24,673 ‫ممنون برای کاری که اون‌موقع کردی، نی‌نی قهرمان-سان. 238 00:15:36,393 --> 00:15:38,812 ‫قبل از اینکه دیوانه‌وار سرزنشش کنیم، 239 00:15:38,812 --> 00:15:41,607 ‫نمی‌تونیم به حرفاش گوش کنیم؟ 240 00:15:42,107 --> 00:15:46,570 ‫اینطوری نیست که اون بچه قصد ‫داشته باشه برای همیشه اینجا بمونه. 241 00:15:46,570 --> 00:15:48,948 ‫الان، ما با کمبود منابع و پرسنل مواجهیم. 242 00:15:48,948 --> 00:15:53,827 ‫پس اینجا تنها جاییه که اون می‌تونه بدون ‫نگرانیِ زیاد استراحت کنه، درسته؟ 243 00:15:54,244 --> 00:15:57,706 ‫این چیزیه که شما قهرمانا سعی داشتین توضیح بدین، درسته؟ 244 00:15:57,706 --> 00:15:58,540 ‫آره. 245 00:15:58,874 --> 00:16:00,584 ‫نمی‌تونه بره شیکتسو؟ 246 00:16:00,584 --> 00:16:02,586 ‫امکانات در یه سطحن، نه؟ 247 00:16:02,586 --> 00:16:06,298 ‫ولی بعدش همین اتفاق توی شیکتسو می‌افته... 248 00:16:08,634 --> 00:16:13,222 ‫می‌دونی، تا وقتی که قضیه اینطوری پیش نرفته بود، متوجه نشدم. 249 00:16:13,222 --> 00:16:19,311 ‫حس می‌کردم بین تماشاگرام و قهرمانا، ‫اجراکننده‌های روی صحنه‌ن. 250 00:16:19,311 --> 00:16:24,191 ‫یه‌روز، یه قهرمان خارق‌العاده به‌اسم آلمایت ‫نشون داد که قهرمان‌ها چطورین. 251 00:16:24,191 --> 00:16:27,861 ‫همه دوست داشتن مثل اون باشن! همه تشویقش می‌کردن! 252 00:16:27,861 --> 00:16:34,451 ‫و قبل از اینکه بفهمیم، روحی که پشت ‫اون مرد بود رو فراموش کرده بودیم. 253 00:16:35,285 --> 00:16:38,205 ‫ولی صحنه از بین رفته. 254 00:16:38,205 --> 00:16:41,709 ‫با شکست پشتِ شکست، دیگه امیدی به پول و شهرت نیست. 255 00:16:41,709 --> 00:16:45,212 ‫خیلی از کسایی که قهرمان نامیده می‌شدن، استعفاء دادن. 256 00:16:45,337 --> 00:16:51,093 ‫این وسط، اونایی که موندن برای چی می‌جنگن؟! 257 00:16:51,093 --> 00:16:53,804 ‫اگه حتی اونایی رو که الان دارن می‌جنگن رد کنیم، 258 00:16:53,804 --> 00:16:55,973 ‫پس چی برامون می‌مونه؟ 259 00:16:55,973 --> 00:16:58,225 ‫چطور می‌تونیم مثل گذشته زندگی کنیم؟ 260 00:16:58,559 --> 00:17:00,060 ‫می‌دونم سخته. 261 00:17:00,060 --> 00:17:02,187 ‫ولی با آرامش بهش فکر کنین! 262 00:17:02,187 --> 00:17:04,648 ‫تا کی قراره تماشاگر بمونیم؟ 263 00:17:12,364 --> 00:17:18,537 ‫شـ ــ شایعاتی از یه جوونِ خرقه‌پوش ‫با چندتا کوسه وجود داشت... 264 00:17:19,121 --> 00:17:23,542 ‫بعضی‌ها ‌گفتن اون اشرار رو تحریک می‌کنه ‫و بعضی‌ها گفتن اون یه قهرمان واقعیه. 265 00:17:25,419 --> 00:17:26,712 ‫جواب بده... 266 00:17:27,713 --> 00:17:29,840 ‫اگه تو اینجا استراحت کنی، 267 00:17:30,132 --> 00:17:34,219 ‫همه‌چیِ ما به حالت قبل برمی‌گرده؟ 268 00:17:36,430 --> 00:17:38,974 ‫ برش ‌می‌گردونم. 269 00:17:39,767 --> 00:17:43,228 ‫چون همه اینجا با منن... 270 00:17:46,398 --> 00:17:49,777 ‫همه‌شو... برمی‌گردونیم. 271 00:18:01,914 --> 00:18:07,836 قهـــــــرمان اِکتــــوپلاســـــــم بدل ‫شنیدین؟ سخنرانی اوراویتی بود. 272 00:18:08,712 --> 00:18:10,964 ‫باید سعی کنین وارد بشین. 273 00:18:11,965 --> 00:18:14,676 ‫مشکلی نیست. حداقل فعلاً. 274 00:18:25,938 --> 00:18:31,401 ‫آخرش هم، ما فقط دکو رو زجر دادیم. 275 00:18:31,401 --> 00:18:35,823 ‫بدون هیچ پیشرفتی، فقط مجبورش کردیم ‫مسیر دوربرگردون رو طی کنه. 276 00:18:36,198 --> 00:18:40,327 ‫پیشرفت داشتیم. دقیقاً اینجا! 277 00:18:41,495 --> 00:18:46,458 ‫وان‌فورآل تبلور قدرتیه که قلب‌های مردم رو به همدیگه پیوند می‌ده. 278 00:18:47,334 --> 00:18:50,838 ‫آلمایت به میدوریا-کون وصل شد. 279 00:18:51,588 --> 00:18:55,092 ‫میدوریا-کون به کلاس A وصل شد، 280 00:18:55,717 --> 00:19:00,097 ‫اوراویتی همه رو به میدوریا-کون وصل کرد. 281 00:19:01,140 --> 00:19:03,725 ‫درضمن... همه هم... 282 00:19:04,726 --> 00:19:11,358 ‫اگه همه‌شون بتونن یه‌کم بیشتر به «همه» فکر کنن، 283 00:19:11,358 --> 00:19:13,902 ‫اون‌وقت آینده‌‌ی روشنی رقم می‌خوره که ‫توی اون، هیچکس نمی‌تونه لبخند نزنه 284 00:19:17,865 --> 00:19:18,490 ‫بابا... 285 00:19:20,367 --> 00:19:21,994 ‫ما توی این قضیه باهمیم. 286 00:19:24,371 --> 00:19:25,455 ‫آره. 287 00:19:27,875 --> 00:19:30,043 ‫من نمی‌تونستم انجامش بدم. 288 00:19:30,586 --> 00:19:33,463 ‫ولی کلاست برام انجامش داد، 289 00:19:34,006 --> 00:19:35,465 ‫آیزاوا-کون. 290 00:19:35,924 --> 00:19:39,720 ‫لطفاً به نماینده‌ی کلاس ‫بگین که کارش خوب بود. قهـــــــرمان آیزاوا شــــوتو پاکسازی 291 00:19:40,179 --> 00:19:41,847 ‫پات چطوره؟ 292 00:19:41,847 --> 00:19:44,641 ‫نمی‌تونم مثل میرکو بپرم. 293 00:19:45,475 --> 00:19:47,311 ‫کوروگیری چطور؟ 294 00:19:47,311 --> 00:19:49,646 ‫هرروز سعی می‌کنم باهاش حرف بزنم، 295 00:19:50,022 --> 00:19:52,649 ‫ولی متأسفانه، پیشرفتی حاصل نشده. 296 00:19:53,066 --> 00:19:56,778 ‫بعد از اینکه به تو و مایک که صداش زدین جواب داد، 297 00:19:56,778 --> 00:20:00,490 ‫مخفیانه برای تحقیقات ترمیم به بیمارستان مرکزی منتقل شد. 298 00:20:00,490 --> 00:20:03,619 ‫نومو، کوروگیری. 299 00:20:03,619 --> 00:20:06,538 ‫میرکو کپی کوسه‌شو له کرد. 300 00:20:07,247 --> 00:20:10,709 ‫اگه اون‌موقع نمی‌تونستیم ذهن شیراکومو-کون رو برگردونیم، 301 00:20:10,709 --> 00:20:14,546 ‫دستمون به جایی بند نمی‌شد. 302 00:20:14,838 --> 00:20:17,216 ‫ضعیف و شکننده بود، 303 00:20:17,216 --> 00:20:21,136 ‫ولی تونستیم برنامه‌ای پیاده کنیم که ورق رو برگردونه. 304 00:20:21,887 --> 00:20:24,264 ‫به اقدامات متقابل برای توگا ادامه می‌دیم؟ 305 00:20:24,264 --> 00:20:25,265 ‫آره. 306 00:20:25,807 --> 00:20:30,896 ‫ما مقدار خونی که باید بخوره و محدودیت ‫زمانی تغییر شکلشو به‌دست آوردیم. 307 00:20:30,896 --> 00:20:32,064 ‫افراد تخلیه‌شده بعد از قرنطینه‌شدن ‫برای مدت مشخصی وارد U.A می‌شن. 308 00:20:32,731 --> 00:20:34,524 ‫U.A یه سنگره. 309 00:20:35,692 --> 00:20:37,486 ‫حالا وقتشه دوباره امتحان کنیم. 310 00:20:38,237 --> 00:20:40,989 ‫آره، البته. 311 00:20:43,283 --> 00:20:45,118 ‫کجا می‌ری؟ 312 00:20:45,118 --> 00:20:50,958 ‫می‌خوام حال اون گروه‌های ضدقهرمانی که هنوز ‫از تخلیه امتناع می‌کننو بررسی کنم. قهـــــــرمان آلمــــــــــــــایت وان فور آل 313 00:20:58,006 --> 00:21:01,885 ‫حتی اگه بخوام متوقفت کنم، قراره بری، درسته؟ 314 00:21:03,095 --> 00:21:08,725 ‫پس حتی اگه نخوای، من هم میام! 315 00:21:08,725 --> 00:21:09,685 ‫واسه همین... 316 00:21:09,685 --> 00:21:11,520 ‫نباید نگران باشی. 317 00:21:13,105 --> 00:21:14,815 ‫یه لحظه صبر کن! 318 00:22:48,909 --> 00:22:50,994 ‫آنچه خواهید دید... 319 00:22:50,994 --> 00:22:53,121 ‫بعد از برگشتن به U.A، 320 00:22:53,121 --> 00:22:57,626 ‫من با دوستام توی کلاس A عهد جدیدی بستم. 321 00:22:57,626 --> 00:23:00,295 ‫قسم خوردیم چیزی رو که از دست داده بودیم پس بگیریم. 322 00:23:00,295 --> 00:23:03,840 ‫درسته. همه باهم حرکت می‌کنیم، 323 00:23:03,840 --> 00:23:06,676 ‫و اون لبخندها رو پس می‌گیریم. 324 00:23:06,676 --> 00:23:10,639 ‫قسمت بعد، بنی‌آدم اعضای یکدیگرند. 325 00:23:10,639 --> 00:23:13,934 ‫قهرمان‌ها متصل می‌شن و گسترش پیدا می‌کنن. 326 00:23:13,934 --> 00:23:17,979 ‫فراتر برو! :قسمت بعدی بنی‌آدم اعضای یکدیگرند ‫فراتر از بینهایت!