‫وقتی که شاگردت روزگار سختی داره، من اینجا نیـــــــستم ‫هیچ‌کاری از دستت بر نمیاد.
‫با زندگی کردن و اینجا موندن.
‫فقط همین کارو بکنی، می‌تونی به خیلیا انگیزه بدی.
‫فعلاً که فقط وبال گردن شاگردت شدی...
قهـــــــرمان آلمــــــــــــــایت وان فور آل ...آلمایت ...
اون الان یه کفر تو راه قهرمانی بود؟
شــــــــــرور اســــــــــــــــتین انعقادخون ‫حرفتو پس بگیر، احمق!
‫قهرمان‌کش... استِین.
‫وقتی یه قهرمان فعال بودم، ‫تو هیچ‌وقت خودتو نشون ندادی.
‫اصلاً فکرشو نمی‌کردم که بعد از این‌همه مدت، ‫این‌طوری همدیگه رو ببینیم.
چی داری می‌گی؟
‫آها، که این‌طور...
‫از وقتی گرفتنت، خیلی اتفاقا افتاده.
‫من آلمایتم.
‫نخیر... تو آلمایت نیستی!
‫سرزنشت نمی‌کنم اگه باورت نمی‌شه.
خب...؟ می‌خوای منو بکشی؟
‫اگه آره...
‫نخیر! تو آلمایت نیستی! تو قلابی‌ای!
‫اینجا یه مکان مقدس برای قهرماناست.
کی هستی که اومدی اینجا و ادای اون قهرمانو در میاری؟
‫چرا وانمود می‌کنی که اونی؟ بگو!
وانمود... ها؟
‫درسته...
‫همیشه یه حسی داشتم که باید یه‌کاری بکنم.
‫نمی‌تونستم تحمل کنم.
‫وقتی که جون مردم به ناحق گرفته می‌شد، جنون به دلشون می‌افتاد.
‫بی‌قدرت بودم اما آروم و قرار نداشتم.
‫می‌خواستم دنیا رو جای بهتری کنم.
‫بعدش... دست از دویدن برداشتم.
‫اینا نتیجه‌ی همونه.
‫قرار بود زندگیمو برای حفاظت از شاگردم فدا کنم...
‫ولی حتی نتونستم بهش بگم که استراحت کن.
‫فقط من بودم که مدام از قهرمانی دور و دورتر شدم.
چی شد؟ چرا یه مدته هیچ نیت مرگباری ازش حس نمی‌کنم؟
‫خیلی زوده برای اینکه دست بندازیم دور گردن هم...
‫عالی شد.
‫ببین!
‫دوباره اینو گذاشتن؟! ای بابا!
‫باید دست بردارن از این کاراشون.
‫هر روز خدا میاد اینجا و گندی که گروهای ضدقهرمان زدنو پاک می‌کنه.
‫احتمالاً تو یکی از پناهگاهای اطراف ساکنه.
‫مطمئنم که خیلی رو مخ بقیه‌ی آدمای تو پناهگاهه.
‫داره خودشو تو خطر میندازه... اون دختره کیه؟!
‫اون آخرین نفریه که آلمایت نجات داده!
‫شکست... نخور...
‫آلمایت... خواهش می‌کنم...
‫نجاتم بده!
‫مهم نیست چی بشه، آلمایت همیشه موقع ‫قربانی‌کردن خودش برای دیگران لبخند می‌زنه!
‫هیچ‌وقت این مورد به قدرتش بستگی نداشته!
‫فقط اونی که اسمش آلمایته ‫می‌تونه این‌طوری زندگی کنه!
‫مردم اون اعتقادی که تو روحش حک شده رو می‌پرستیدن.
‫یکی مثل تو حق نداره در مورد آلمایت حرف بزنه!
‫اون زنو نگاه کن!
‫گفتی نتیجه؟! این یه پروسه‌ست!
‫اون بارقه‌های امیدی که از خودش جا گذاشته، ‫تو باد و بارون پابرجا می‌مونن،
‫و دوباره تبدیل می‌شن به یه آتیش بزرگ و نو!
‫برای همین، نمی‌تونیم اون آتیشو خاموش کنیم.
‫تا زمانی که ما زنده‌ایم، حتی اگه تو راه نادرستی تقلّا کنیم...
‫باید به شعله‌ورکردن اون آتیش ادامه بدیم!
‫تو می‌تونی، موفق باشی!
‫تو می‌تونی.
‫روح یه قهرمان فقط محض خاطرِ بقیه وجود داره.
‫اما...
‫اگه یه خدا روی زمین سقوط کنه و روح شکننده‌ی ‫یه انسان فانی تو کالبدش دمیده شه... اون موقع...
تو... تو از کجا می‌دونی؟
‫نگو که کل این مدت...
‫من تو رو نمیشناسم.
‫ولی اگه تو یه قهرمان واقعی هستی...
‫از اون اطلاعات مربوط به تارتاروس استفاده کن.
‫درضمن، بعد از اون هم...
‫بیا و کار منو تموم کن... ‫من همون استینم که 40 قهرمانو کشته.
‫همه‌ش هم... به خاطر دنیایی عادلانه‌تر.
‫بارون... بند اومد...
تو دنیایی بدون سفیدی و سیاهی
در اعماق نفرت همچنان ضجه برپاست
قدرتی برای توقف هم وجود نداره
فقط به سوی دوردست می‌تازیم
تنها، بی‌حوصله و پرخاشگر
گرفتار تقلا تو یه بن‌بست
آیا هنوز هم راه رستگاری هست
تو این راه پر مشقتی که داری طی می‌کنی
وقتی که در آستانه‌ی تسلیمی و چاره نداری
من اونجام تا دستتو بگیرم
تک تکِ احساساتمون به ما چسبیدن و ول نمی‌کنن
به هر قیمتی می‌خوام کنارت باشم، حتی اگه بیهوده باشم
به این می‌گن قهرمان
تک تک دعاهامون، دونه دونه همین‌جا معلقن و گم نمیشن
برای همین هرچقدر بخورم زمین، دوباره پا میشم
بذار قدرت زندگی شعله بکشه
با فریاد، یه روح داره پاسخ احساساتتو می‌ده
دیگه تردید بسه، باید بریم سمت جایگاه حقیقی
یالا، راه بیفت
‫آب باید 42 درجه باشه!
‫گرمش کن!
‫با اینکه برای اولین بار عذرخواهیشو دیدم، ولی عوض نشده. ‫عوض شو دیگه!
‫عوض شو تو رو خدا!
‫فکر نکنین از اول‌شدن دست کشیدم.
‫همه‌تون رقیب منین و چیزی عوض نشده!
‫عوضی تو هم شاملشونی... دِ... ایزوکو! باکوگو کاتسوکی انفجار
میدوریا ایزوکو وان فور آل ‫اگه نمی‌تونی... ‫همون «دکو» هم بگی خوبه، کاچّان.
‫تو دایره‌المعارف من «نمی‌تونی» وجود نداره!
‫خب، جاه‌طلب‌بودن، چیز خوبیه...
مگه نه؟
‫بیاین از این موقعیت استفاده کنیم و یکم آب به خورد باکوگو بدیم!
‫کدوم موقعیت، عوضی؟!
اوراراکا-سان کجاست؟
اوراراکا اوچاکو گرانش صفر ‫انگار بعد از اینکه نگرانیاش تموم شد، وا رفت.
‫بقیه‌ی دخترا هم همینطور.
‫که این‌طور.
‫بچه‌ها... ممنون.
‫درضمن... ببخشید که اذیتتون کردم.
‫درسته! وان‌فورآلو می‌گی، نه؟ ‫باید بهمون می‌گفتی.
‫البته به لطف نامه‌ی تو، دیگه قرار ‫نیست چیزی منو سورپرایز کنه. یائویوروزو مومو آفرینش
‫ای کاش به هاکس گفته بودی که گوشیشو جواب بده.
‫شرمنده.
‫ولی خودمونیم، از بی‌کوسه‌بودن تا داشتن قوی‌ترین کوسه... ‫باید سخت بوده باشه.
‫هرکی بود، چپ و راست دست و بالش می‌شکست.
‫آخه این‌همه قدرت یهویی، ستمه.
وان‌فورآل... چه حسی داره؟
‫خب... خوبه، بد نیست...
‫میدوریا از همه بیشتر خوابش میاد. تودوروکی شوتو نیمه‌یخ و آتش ‫بذارین بخوابه.
برای چی برداشتین آوردینش؟
همیشه با این ژست وارد یه اتاق می‌شی؟
چطورم؟ چند امتیاز؟
‫صفر از 10.
حالت خوبه؟
‫خوبم...
‫بعدشم، نمی‌تونم الان بخوابم.
چرا؟
‫خیلی با آلمایت بدرفتاری کردم.
‫هنوز معذرت‌خواهی نکردم.
‫فکر کردم باید این‌کارو بکنم، ولی نتونستم تماس بگیرم.
‫از کی تا حالا اینجاست؟!
‫منم عذر می‌خوام، برای اینکه کمکی از دستم برنمیاد، میدوریای جوان!
‫این درست نیست! ‫شما خیلی به من کمک کردی!
‫اگه می‌خوای عذرخواهی کنی، از ما هم عذرخواهی کن، آلمایت!
‫چرا بی‌خبر می‌ذاری می‌ری؟!
‫ روز نبرد پایانی...
‫احتمالاً به زودی سر می‌رسه.
‫ببخشید که نگرانتون کردم.
‫من تصمیمو گرفته بودم که دیگه یه قهرمان فعال نباشم.
‫استین...
‫حتی اگه قرار باشه رو زمین بخزم به جنگیدن ادامه می‌دم.
‫می‌خوام شعله‌هایی که تو وجود شما جوانان زبونه می‌کشه رو ببینم.
‫نمی‌خوام وارد جزئیات شم، ولی یه سری اطلاعات به دست آوردیم.
‫به زودی یه سری جواب به دستمون می‌رسه.
‫به تمام افراد نیاز داریم... حتی خودم...
‫با اینکه تو این بدن نحیف خیلی محدودیت دارم، ولی بازم...
‫آلمایت!
‫اون کتلتایی که بهم دادی خیلی بهم قدرت داد!
‫مطمئنم اون‌طوری شده بودم چون ‫سعی می‌کردم از شما فاصله بگیرم...
‫برای همین، باهم...
‫از همه محافظت می‌کنیم!
‫ممنون.
‫نشون می‌دم که می‌تونم پابه‌پای این جوانان حرکت کنم.
‫خب دیگه... من باید برم.
به این‌زودی؟ کجا می‌ری؟
‫پیش اندوور و اینا. ‫یه سری کار هست که باید انجام شه.
‫لطفاً به هاکس بگو یه پیامی به من بده.
‫باشه.
‫بهش می‌گم حتماً.
اعصاب نداری؟
عصبیامی شدی؟
‫نگرانم فقط.
‫اندوور و اینا نمیان U.A؟
‫بدون دلیل نمی‌تونن خودشونو نشون بدن.
‫دیدن بابام، دابی رو تو ذهن بقیه مجسم می‌کنه.
‫با وجود تمام این اتفاقات، ‫هنوزم پناهجوهایی که اینجان...
‫نظرشون عوض نشده و یار ما نیستن.
‫انگار بالاخره تونست آروم بگیره.
‫به عنوان برادر دابی و پسر اندوور...
‫احتمالاً مردم نسبت به منم موضع دارن.
‫فقط به خاطر خانواده... این نامردیه...
‫خود تو که اشتباهی نکردی.
‫کردم.
‫اینقدر درگیر اصل و نسبم شدم که ‫ریشه‌هامو گم کردم.
‫ولی الان داستان فرق داره.
‫اثبات می‌کنم که اون‌طوری نیست.
‫پس خیال همه‌تون راحت باشه.
‫چقدر مردی، پسر!
‫ببین... اشکای این مردو درآوردی!
جیرو کیوکا سوکت هدفون هنوز تمام پناهجوها با ما یار نیستن، آره؟
همینو گفت... درست شنیدم؟
‫ها؟ چی شد، بس کن!
‫جیرو...
‫عجیبه که همه رو یه‌جور نگاه کنیم...
ولی تو جشنواره‌ی مدرسه هم یه‌سریا جلوی ما راحت نبودن، درسته؟
‫ما می‌خواستیم به اونا آرامش بدیم...
‫می‌خواستیم بخندونیمشون.
‫پس به کارایی که می‌تونستیم بکنیم، فکر کردیم.
‫مثل همون موقع،
‫بیاین برای بقیه، هرکاری از دستمون برمیاد بکنیم.
‫ما یه بار این کارو کردیم.
‫درسته...
‫بیاین عقب نکشیم...
‫بیاین اوضاعو بهتر از قبل کنیم.
‫بیاین دست به دست هم بدیم.
‫بیاین فراتر بریم!
‫با مقایسه‌ی اطلاعات به‌دست‌اومده از دروغ‌سنجیِ گاراکی ‫در مورد سرعت رشد شیگاراکی و اطلاعات مرکز از نوموها،
‫حتی با وجود اینکه پیش‌بینی مدت‌زمان ‫تکمیل اون قدرت تو موجود زنده سخت بود، ‫نتیجه گرفتیم که احتمالاً باید یه 2 ماهی ‫استراحت کنه تا تکمیل شه.
‫جوابای گاراکی و مرکز هم همینو می‌گفتن...
‫اقراری که از قاتلای دستگیرشده توسط دکو گرفتیم هم مؤید همینن.
‫آل‌فوروان می‌خواد قبل از تکمیل اون بدن، وان‌فورآلو بگیره.
‫فارغ از اینکه چه نقشه‌ای تو سرشه،
‫اگه دو ماه فرصت از زمان حمله به تارتاروس رو در نظر می‌گرفتیم،
‫معنیش این بود که الان فقط یه ماه برای اولین ‫اقدام علیه آل‌فوروان و شیگاراکی وقت داشتیم.
‫این‌طوری فکر می‌کردیم.
‫ولی الان اطلاعاتی که استین از تارتاروس به آلمایت داده رو داریم،
‫اونا رو همراه نطق عاشقانه‌ش به آلمایت داده.
‫استین قصد نداشته به جز آلمایت، این اطلاعاتو به کسی بده.
‫باورم نمی‌شه اون قهرمان‌کش داره از قهرمانا حمایت می‌کنه...
حوالی یک ماه پیش
تارتــــاروس زندان ویژه ضد کوسه با بالاترین درجه حفاظت
‫زن! زن، زن، زن!
‫باورم نمی‌شه دوباره می‌تونم زنا رو دور خودم جمعـ...
‫چه خبره؟
‫اگه اینجا سقوط کرده باشه، پس بیرونم باید...
‫اطلاعات. اطلاعات می‌خوام.
‫اینجا هیچی نیست.
‫وقتی همه موقع مرگ تفنگاشون رو در دست داشتن،
‫یه نفر چیزی رو نگه داشته بود که انگار بچه‌شه.
‫چرا...
‫... می‌خوای اینو بگیری و نه یه سلاح...؟
‫اطلاعات می‌خوام.
‫آکاگورو... چیزومه...
‫تو... طرف شیگاراکی بودی...
‫اینو بهت نمی‌دم...
‫یعنی چیز مهمیه؟
‫دستگاه ذخیره‌سازی...
‫آدمکش پست...
‫پسش بده!
‫اون باید بره... پیش کسی عادل باشه...
‫اوضاع خیلی درب و داغونه.
‫نگران نباش، اعتقاد راسختو به کسی می‌رسونم که عادل باشه...
‫آکاگورو... تو...
‫... آدمی... یا هیولا...؟
‫من هیولایی‌ام که... طرف یه دنیای عادلانه‌ست...
‫من نمی‌دونم...
‫که اون مرد گمنام با آخرین نفس‌هاش سعی می‌کرد از چی محافظت کنه،
‫یا اینکه چقدر ارزش داره.
‫من نمی‌دونم.
‫واسه همین اونو به تنها کسی که بهش اعتماد دارم می‌سپرم.
‫تو باید این اعتقاد کوچیک رو که یه مرد ‫تا زمان مرگ حفظش کرد بگیری.
‫چون تو کسی هستی که همه‌چیزو شروع کردی. ‫گشت معمول انجام شد. ‫خسته نباشید. ‫خب، تونستی با میدوریا-کون آشتی کنی؟
‫آره.
‫ولی مرد، یه قاتل اینجوری داره به ما کمک می‌کنه... ‫دیگه آبرو برامون نمونده.
‫یه‌چیزی هست که آزارم می‌ده.
‫قطع سیستم برق تارتاروس از دنیای بیرون از اونجا نامحتمله،
‫چون کاملاً یه سیستم مستقل داره.
‫ما نباید می‌تونستیم این داده‌ها رو ببینیم.
‫اطلاعات، شامل دلیل خرابی سیستمه.
‫امواج رادیویی، که شیگاراکی توی آخرین نبرد آزادانه ازش استفاده کرد،
‫هم توی حملات خارج و هم توی حملات داخل استفاده شده.
‫پس یعنی آل‌فوروان و آگاهی و هشیاریش داخل‫ شیگاراکی تومورا هماهنگ شده بودن؟
‫این آزارم می‌ده، سانسا-کون.
‫اون افکار خودش رو از طریق آگاهیِ ‫درون کوسه‌ش به اشتراک گذاشته.
‫منم همچین تجربه‌ای رو با وان‌فورآل داشتم.
‫مشکل اینه که این دوطرفه نیست.
‫یعنی چی؟
‫افکار من با آگاهیم توی وان‌فورآل هماهنگ می‌شن،
‫ولی من هیچوقت تجربه نکردم که برعکس کار کنه.
‫فقط یه بار بود که متفاوت بود.
‫وقتی مرد جوان رو لمس کردم...
‫نه، وقتی که نزدیک شدم تا لمسش کنم،
‫احساسات از آگاهیم به من سرازیر شد.
‫حتی اگه آل‌فوروان نرخ همگام‌سازی ‫بالاتری نسبت به وان‌فورآل داشته باشه،
‫آیا بدن می‌تونه تو عمق 500 متری زیر سطح دریا
‫با افکار ملموس، به شیگاراکی روی سطح زمین برسه؟
‫مگه این یه پدیده طبیعی نیست؟ ‫مثل تله‌پاتی بین دوقلوها...
‫ممکنه اینطور باشه،
‫ولی این‌بار، اونا با امواج رادیویی ارتباط برقرار کردن.
‫اگه کسی کوسه‌ی امواج رادیویی داشته باشه،
‫اون‌وقت ممکنه که اونا هم بتونن پیام دریافت کنن.
‫در واقع، شکل امواج رادیویی ضبط‌شده شبیه به مکالمه بود.
‫تجزیه و تحلیلشو تموم کردیم، درسته؟
‫درباره‌ی چی حرف می‌زدن؟
‫ظرف 38 روز تکمیل می‌شه.
‫ها؟
‫حـ ــ حتی تحقیقات توی مرکز هم گفت دو ماه...
‫اگه تحقیقات و نتایجش همه‌ش بلوف باشه
‫و این ارتباطات که فقط بدن و آگاهی می‌تونن رمزگشایی کنن
‫برنامه‌ی واقعی باشه...
‫... پس حامل یعنی شیگاراکی،
‫ظرف تقریباً سه روز آینده تکمیل می‌شه.
‫فـ ــ فقط سه روز...؟
‫درسته، ما به زمان نیاز داریم.
‫به زمان نیاز داریم که بفهمیم چطوری ‫می‌تونیم جلوی لیگ اشرار قرار بگیریم.
‫واسه همین...
مقر سازمان ملل ‫یه درخواست مستقیم از طرف آلمایت؟
‫ولی درخواست برای اینکه فردا اعزام بشن غیرممکنه!
‫برای اعزام قهرمانا به خارج، کلی کاغذبازی لازمه...
‫و قدرت قهرمان‌ها به‌طور مستقیم با قدرت داخلی رابطه داره.
‫اگه اونا کشور رو ترک کنن،
‫اون‌وقت بازدارنده‌های کمتری وجود داره و تعادل به‌هم می‌خوره.
‫وقتی قهرمان‌های زیادی اعزام بشن، سندیکاهای جنایی فعال می‌شن،
‫اما این‌دفعه با شدت بیشتر.
‫کشورا از درون بهم می‌ریزن...
‫انگار همه‌ی اون سندیکاها یه‌جا باهم توطئه کرده باشن.
‫براساس اطلاعات اینترپل،
‫آل‌فوروان در هر کشوری افراد آماده به خدمت داره.
‫ولی این یه درخواست از هاکس، اندوور، و بالاتر از همه‌، آلمایته.
‫نمی‌تونیم نادیده‌ش بگیریم.
‫سلام‌مون دیگه طاقت نداره.
‫با جوش و خروش می‌گه که آل‌فوروانو می‌گیره.
‫بیگ‌ رد داتِ ما هم همین حسو داره،
‫می‌گه «چرا برای کمک به دوستم کاغذبازی لازمه؟»
‫در اون مورد...
‫مال ما رفته...
‫اون... دیگه نتونست دووم بیاره
‫ پرواز کرد و همه‌چی رو پشت سر گذاشت...
‫اگه تو دردسر افتادی سرزنشمون نکن، استار!
‫در هرصورت باید برم.
‫دیر و زود داشت ولی سوخت و سوز نه.
‫علاوه بر این، این یه درخواست مستقیم از آلمایته.
‫استادم تو دردسره! ‫دلیلی نداره دو بار فکر کنم!
‫بعدی...
‫تویی.
‫دکو-کون، صبح بخیر.
‫اوراراکا-سان...
‫هوی، هوی، هنوز تو خوابی، میدوریا.
‫الان جات امنه.
‫زود باش اون چیز سیاهو جمعش کن.
‫اوه، بـ ــ ببخشید!
‫نگران نباش، میدوریا-کون.
‫از این به بعد ما باهاتیم.
‫آره، همه باهم می‌جنگیم.
‫هوم.
‫نبرد نهایی نزدیکه.
‫ولی عجیبه، نمی‌ترسم.
‫چون همه از کلاس A با منن.
‫چون دوستام با منن.
‫همه‌شو باهم برمی‌گردونیم...
‫لبخند مردم... همه‌چی.
‫به جلو حرکت می‌کنیم.
‫به ناامیدی غلبه می‌کنیم،
‫و فراتر می‌ریم!