‫تمام تلاشمونو کردیم، ولی فایده نداشت.
‫اون بچه... بچه‌ی شیطان بود!
‫تمومش کن!
‫خودتو کنترل کن!
‫می‌خوام یه پرنده کوچولو باشم.
‫جیک جیک، بال بال، خیلی نازن!
‫می‌خوام مثل کی-چان باشم.
‫وقتی می‌خنده، لپش سوراخ میشه، دوست دارم.
‫شبا که می‌شه، خواب می‌بینم.
‫یه گنجیشک قرمز می‌رقصه.
‫رو شکمم بالا-پایین می‌پره.
‫بعدشم شروع می‌کنه به نوک‌زدن تو نافم...
‫بعدش تو شکمم می‌رقصه.
‫اون‌وقت، منم قرمز می‌شم.
‫خودمم خیلی خیلی خوشگل می‌شم.
‫خواب خیلی خوبیه‌ها... خوشم میاد.
هرچی بوده رو... رها کردن، آره؟
‫باورم نمیشه، دختر داغونی مثل تو هم قلب ‫و احساس داشته باشه، می‌دونی؟
‫فقط می‌خواستم ببینم خونه‌مون چی شده!
‫طبیعیه!
پس خودتو آماده کردی؟
برای چه کاری؟
‫برای پکوندن این دنیای مسخره.
‫برای اون که آماده بودم.
‫خوبه...
‫چه گریه کنی، چه بخندی... ‫فردا با بی‌طرفیش میاد.
‫در اون صورت... بیا بخندیم... توگا هیمیکو.
‫مردم... برای خندیدن زندگی می‌کنن!
‫پیدامون می‌کننا... تویا
‫ولی مهربونی...
‫هیچ‌کدومشون نا ندارن که با نیروهای فعلیشون ما رو بگیرن.
‫مهربونیم هم... فقط برای اینه که اندوور عذاب بکشه.
‫می‌تونی با تبدیل...
‫ ... ازش استفاده کنی.
‫با خونی که داری و قابلیت استفاده از کوسه‌ی آدمایی که عاشقشونی...
‫و خونی که قبل از جیم‌شدنمون با ماکیا ‫از توایس واقعی گرفتم...
‫... می‌تونی رژه‌ی مرد غمگینو بازسازی کنی.
‫بیا قیامِ غمگینشو ادامه بدیم.
‫اونجوری کسایی که در نهایت می‌خندن، ما هستیم.
‫شیگاراکی!
‫حالت خو...
‫نگرانش نباش.
‫روند بهبود تومورا خیلی خوبه.
‫داره به تئوری رستاخیزِ کوسه فائق میاد.
شیگاراکی بود دیگه... نه؟
‫آره، شک نکن...
‫اسپینر...
‫تو باید درصدِ تمام جرائم شرورانه‌ی ‫مرتکب‌شده توسط هترمورفا رو بدونی.
‫تا الان... مهم نبوده که دولت و قهرمانا چقدر تلاش کردن...
‫نورشون نتونسته به عمق اون تاریکی برسه.
‫هترمورفای زیادی هستن که از اون به اصطلاح قهرمانا، کینه به دل دارن.
‫ما بازمونده‌ها راهشونو هموار کردیم.
‫وقتی لیگ اشرار شروع به کار کرد...
‫مردم در معرض نوعِ شما قرار گرفتن
‫و حتی اون لباس تقلیدی‌ای که تنته هم...
‫داره به ستاره‌ای تبدیل می‌شه که باقی هم‌نوعاتو هدایت می‌کنه.
‫چیزی نمونده که ستوده بشه.
‫من هدف یا آرمان بزرگی ندارم.
‫من فقط...
‫دیگه کار از کار گذشته...
‫متواری‌ها رو بذار کنار فعلاً.
‫الان شورشیا منتظر تو هستن.
‫کسی که جای ری-دسترو ماشه رو می‌کشه، تو هستی.
‫مهم نیست که یه شهروند ساده مثل من، چی فکر می‌کنه...
‫دیگه نمی‌شه چیزی رو متوقف کرد.
‫یه قدم که برداری، بقیه از تو شجاعت می‌گیرن.
‫... همه‌شو...
‫... می‌ترکونم...
‫دیگه قرار نیست به چیزی فکر کنم.
‫شیگاراکی...
‫من فقط می‌خواستم، به خاطر تو...
‫درسته! ایگوچی!
‫هر کسی می‌تونه... قهرمان هر کسی باشه!
ناامیدت کردم
‫دستورات رسیدن.
چی هستن؟
‫همونی که می‌شناسیم پیش‌بینی کرده که نمی‌تونیم ‫هرکاری که دلمون می‌خواد بکنیم.
‫آتیشو باد می‌زنیم.
‫مخالفای ساکت و خاموشی که وجود دارنو درگیر می‌کنیم.
‫یو.ای همین الانشم می‌دونه که شیگاراکی تومورا ‫تا یه هفته‌ی دیگه می‌تونه سرِ پا شه.
‫دارن این حقیقت که به زودی بلا نازل می‌شه رو مخفی می‌کنن.
‫آتیشو باد بزنین
‫جوری که میدوریا ایزوکو دیگه نتونه ‫به اون قلعه برگرده.
‫اونایی از ما که به جستجوی جبهه‌ی آزادی ‫و لیگ اشرار ملحق شده بودیم...
‫تونستیم تعدادی از زندانیای متواری رو دستگیر کنیم.
‫ولی در مجموع، خودِ جستجو ناموفق بود.
‫د-دهنم صاف شد...
‫منطقه‌ی جستجو خیلی بزرگه!
‫وقتی تعداد قهرمانا اینقدر کمتره، اوضاع خرابه.
‫آره...
‫درجا می‌ریم تو تختامون.
‫جوونیِ ما، نقطه‌ی قوتمونه.
‫هر عملی که انجام می‌دیم ‫به قدرتمون مرتبط می‌شه.
‫تازه گفتن که قوی‌تر شیم.
‫بچه‌ها... مسواکو هم فراموش نکنینا!
‫دوست نداری یکم وقت داشته باشیم ‫که چیزای کثیف تعریف کنیم؟
‫راستش... نه اصلاً. ‫ولی منظورتو می‌فهمم.
‫حتی وقت حرف‌زدن هم نداریم.
‫لطفاً...
‫بذارین اینجا...
‫آکادمیِ قهرمانیش باقی بمونه!
‫هنوز نتونستم یه تشکر درست و حسابی بکنم.
‫اورارا...
‫منم! همون‌طور که هر روز هستم!
‫چیزه... انرژی بالاستا...
‫والا به خدا!
سوکائوچی-سان... مدیرم هست...؟
خبری از آئویاما-سان دارین؟
‫هم اون و هم چیزی که بعد از اون میاد.
‫در حال حاضر، فقط به یه عده‌ی خاص اینا رو گفتیم.
‫قراره در مورد نقشه‌ی نهایی برای ‫دومین نبرد سرنوشت بحث کنیم.
‫این پیام رو به تمام افراد تخلیه‌شده‌ای هست ‫که در حال حاضر در یو.ای اقامت دارن.
‫قهرمانان و نیروی پلیس دست به دست ‫هم دادن و کاوش‌هایی صورت گرفته...
‫و متوجه شدیم که شیگاراکی تومورا از لیگ اشرار...
‫بنابراین... به منظور تضمین سلامتی شما عزیزان،
‫تمامی بخش‌های یو.ای در این چند روز، ‫مشمول قانون حکومت نظامی خواهند بود
‫و تمامی اقدامات دفاعی تا آخرین سطح، شدت خواهند یافت.
‫هنگامی که سیستم تخلیه اعمال بشه، ‫رفت و آمد‌ها محدود خواهند شد.
‫پیشاپیش از شما عزیزان عذرخواهی کرده...
‫و از همکاری و درک شما، بسیار سپاسگزاریم!
‫دوستان!
‫داداش دکو! واقعاً داری می‌ری؟!
‫هوم.
‫برای جمع‌وجور کردن خودم و استراحت، ‫به حد کافی زمان داشتم.
‫امنیت شما، اولویت رئیسِ ماست.
‫فقط یه مورد...
‫لطفاً آماده باشین که هر لحظه سیستم تخلیه فعال بشه.
‫اقرار می‌کنن و چه خریتی...
‫اگه می‌نشست همین‌جا و ازش مراقبت می‌شد...
‫اون کله‌گنده هم برای گرفتنش دچار مشکل می‌شد.
‫ولی اینجوری... دستوراتمونو بدون اینکه کاری بکنیم، انجام دادیم!
‫با این... آینده‌ی ما تضمینه!
‫بعد از اینکه ما یو.ای رو ترک کردیم...
‫رفتیم به یه مقر دیگه در 30 کیلومتریِ مدرسه...
‫یه قلعه‌ی موقت به اسم تروآ.
‫به لطف سمنتوس، پاور لودر و اکتوپلاسم... ‫تونستیم اینو سریع بسازیم.
‫اصلاً استقامت یو.ای رو نداره ولی چِغره.
‫بچه‌ها... کیفاتونو ببرین تو اتاقاتون و آماده باشین.
‫منظورش اینه شبیهِ خوابگاهِ خودشون تو یو.ای ساختنش. اسم خوابگاهشون هایتس الاینسه. ‫واقعاً به طراحی معماری هایتس الاینس احترام گذاشتن.
‫چه مهربون.
‫البته امیدوارم به آرامگاهمون تبدیل نشه.
‫بس کن!
‫اوراراکا-سان!
‫عه، دکو-!
‫باز کردن وسایلت تموم شد؟
‫آره. چیز زیادی نیاوردم.
‫منم. فقط چند دست لباس اضافه آوردم.
‫اوراراکا-سان، بابت اون‌موقع ممنونم.
‫فرصت نشد ازت تشکر کنم، ولی واقعاً ممنونم.
‫نه، چیزی نبود...
‫مثل همیشه خیلی به جزئیات اهمیت می‌دیا.
‫این بیرون چیکار می‌کردی؟
‫اوه... داشتم شهرو نگاه می‌کردم.
‫من، خیلی عجیبم، نه؟
‫نه، اصلاً!
‫هم قوی‌ای، هم شجاع، تازه مدل موهاتم بهت میاد،
‫خیلی مهربون و باحالـ-
‫منظورم اونجوری نبود.
‫اون‌موقع، وقتی بالای ساختمون مدرسه داشتم صحبت می‌کردم،
‫یهویی توگا هیمیکو اومد جلوی چشمام.
‫وقتی حین پیشروی گیگانتوماکیا با هم ‫تک به تک مبارزه کردیم،
‫چیزایی رو گفتم که به‌نظرم عادی بودن.
‫ وقتی شنیدشون، به‌نظر خیلی ناراحت میومد.
اون ‫یه شروره که این بلا رو سر شهر آورده،
‫کسی که کلی جون و خوشحالیِ مردم رو دزدیده.
‫دیگه مسئله بخشیدن یا نبخشیدنش نیست.
‫می‌دونم.
‫اما...
‫نمی‌دونم چه چیزایی براش منطقی و عادی حساب می‌شن.
‫داشتم فکر می‌کردم که هیچی راجع به ‫توگا هیمیکو نمی‌دونم.
‫برای همین داشتم شهرو می‌دیدم.
‫تا اون منظره‌ی شنیع اون‌روزی یادم نره...
‫تا به چیزای بی‌مورد فکر نکنم...
‫منم همینم.
‫ها؟
‫درون شیگاراکی، دیدم یه پسر بچه داره گریه می‌کنه.
‫حتی اگه نشه از مبارزه دوری کرد،
‫نمی‌خوام به چیزی که تو اعماق وجودشه بی‌توجهی کنم.
‫پس، دوتامون عجیبیم.
‫ببخشید نگرانتون کردم.
‫دیگه خوبم.
‫خودمم یه برادر بزرگ‌تر دارم.
‫نمی‌شه خانواده‌هامون رو مقایسه کرد.
‫حتی نمی‌دونم تویا-نی از چی خوشش میاد.
‫مطمئنم اودون دوست داره. داغ-داغ می‌ره بالا!
‫پس اگه اونجوریه، باهاش می‌شینم می‌خورم.
‫بدون شک جلوشون رو می‌گیریم.
‫دروغ گفتن رو من کار نمی‌ده.
‫اگه کسی حتی یکم هم باهام دشمنی داشته باشه، می‌فهمم.
‫اسم اون کوسه چی بود؟ یادم رفته...
‫آخه همون اوایل پدیداری ابرقدرتا بود،
‫و با یه‌چیز دیگه هم قاطی بود، مطمئن نیستم...
‫فک کنم صاحبش یه‌ آدم حوصله‌سربر بود.
‫ولی وضع نواده‌هاش بهتر بود.
‫به دست سرنوشت
‫یکی‌شون با آلمایت همکاری کرد تا منو تحت فشار بذارن.
‫ولی این بار، این کوسه بهم کمک می‌کنه برنده بشم.
‫هیچ شادی‌ای بالاتر از این نیست که ثمردادنِ بذرای کاشته‌شده رو ببینی.
‫مثل همیشه، حالمون خوبه.
‫دلم ساکه می‌خواد.
‫یه ماکالان ۴۰ ساله بد نیست.
‫می‌تونم به پسرم بگم براتون یه بطری ۱۶ ساله بیاره.
‫همونم خوبه.
‫پس می‌شه اطلاعات تماس پسرتو بدی؟
‫محض اطمینان.
‫بله، البته.
‫عموجان، معلوم نیست این روزا چی پیش میاد.
‫آره، درسته.
‫نه دروغی درکاره نه خصومتی.
‫کاملاً پاکه.
‫حتی اگه بعداً ازش بازجویی هم بشه، مشکلی نیست.
‫و اینم آخرین‌باریه که انقدر احمقانه، رمزی صحبت می‌کنیم.
‫پس، تا فردا.
‫آره، تا فردا.
‫شروع کنیم؟
‫ممنون که اومدی.
‫آئویاما-کون، چرا اینجایی؟
‫فکر کردم تو بازداشتگاه باشی...
‫وکیل پدر و مادرم آزادم کرد.
‫به بقیه می‌گم! بعدش می‌تونیم باز بریم بِگرد-
‫صبر کن.
‫می‌خوام باهات صحبت کنم.
‫خنده‌داره، نه؟
‫با وجود این ژاپن داغون شده، هنوزم دادگاها فعالن.
‫اگه همینطوری به زندگی تو این دنیا ادامه بدیم، آخرش چی می‌شیم؟
‫آئویاما-..
‫هدف اصلی آل‌فوروان رو بهت می‌گم.
‫می‌دونی الان که ژاپن به این وضع افتاده، ‫بقیه‌ی دنیا چطوری شده؟
‫ارزش ین به‌شدت سقوط کرده،
‫و شرکتای ژاپنی زیادی دارن اعلام ورشکستگی می‌کنن.
‫به‌اضافه، تمام اشرار هم‌زمان شروع به حرکت کردن،
‫و آسیباش داره تو کل کشورا پخش می‌شه.
‫دنیا تو وحشتی فرو رفته که
‫مشابه به رکود بزرگ، یا وقتیه که ‫برای اولین‌بار کوسه‌ها پدیدار شدن.
‫بی‌کاری جهانی، سقوط ارزش پول، وحشت گسترده.
‫چی داری می‌گی، آئویاما-؟
‫اگه نتونیم سیاستای طولانی‌مدت رو اجرا کنیم،
‫فقط می‌تونیم رو امنیت چیزی که جلوی چشمامونه تمرکز کنیم،
‫که باعث رخ دادن جنگ و فقر تو کل دنیا می‌شه.
‫بقیه‌ی کشورا ژاپن رو ول کردن
‫چون باید امنیت خودشون رو تو اولویت بذارن.
‫تو همچین دنیایی، اگه کسی تو یه کشور تحت‌تاثیر خشک‌سالی
‫با یه کوسه‌ای که می‌تونه آب آشامیدنی ‫به‌وجود بیاره، پیداش بشه...
‫یا برق، گاز، حتی قدرت...
‫همینطور که دنیا وارد وضعیت فساد و آشوب می‌شه،
‫پایه‌های پیش‌قدم شدن یه فرد به‌شدت قدرتمند به‌وجود میاد.
‫می‌تونه ارباب شیاطین این دنیا بشه.
‫برای بهم زدن تعادل فقط یه‌چیز نیازه.
‫و فکر نمی‌کنم فرقی کنه چی باشه.
‫اینطوری نیست. دنیا عمراً اجازه‌ش رو بده.
‫بعدشم، ما هنوز اینجاییم!
‫آره. برای همین، این دیگه باید آخرش باشه.
‫ببخشید.
‫می‌خوام از مامان بابا محافظت کنم!
‫آل‌فوروان!
‫کارت خوب بود، آئویاما یوگا.
‫خیانت به دوستات ترسناک بود، نه؟
‫اینکه بهت اعتماد بشه، دردناک بود؟
‫خوب تونستی بهش غلبه کنی.
‫اون حرفات راجع به هدف نهاییم هم خوب بود.
‫البته، کاملاً درست نبود.
‫از مامان بابات شنیدیشون؟
‫بله...
‫گفتن بهمون قول دادی بتونیم توی ‫ دنیات زندگی شادی داشته باشیم.
‫بهت اعتماد کردم!
‫نمی‌شه با کلمه‌ی «دردناک»...
‫احساساتم رو توصیف کرد، عمو!
‫نمک نشناس...
‫آئویاما- نقش‌بازی کردنت زیادی واقعی بود!
‫دیگه چیکارش می‌تونستم کنم! ‫مجبور بودیم بکشیمش بیرون!
‫بعدش، نقش‌بازی کردن خودتم عالی بود!
‫حتی اگه فقط برای بیرون کشیدنش بودن، ‫وقتی اون اشکا رو دیدم...
‫خیلی ترسیده بودم، فقط اشکام نیومد بیرون،
‫خودمو خیس کردم!
‫کارت عالی بود، آئویاما!
‫به‌خاطر مامان و بابا،
‫به‌خاطر همه، به‌خاطر خودم...
‫با آل‌فوروان می‌جنگم!
‫چقدر نااُمیدکننده.
معنی این چیه؟
‫می‌تونم بکشمش بیرون. بهم بگین کِی.
‫تو تماسی که گرفتیم،
‫و تو صحبت با پدر مادرش،
‫نه دروغی بود، نه خصومتی.
‫پس چطوری...؟
‫نه، مهم نیست.
‫حتی اگه یه تله بود، وان‌فورآل الان جلوی چشمامه.
‫سرچ می‌تونه نقطه‌ضعف و جای چیزی ‫که دیده رو بهم بگه.
‫قهرمانایی که تومورا تو مبارزه‌ی قبلی دید، ‫تو کل کشور پخش شدن.
‫نمی‌تونن بلافاصله بیان کمک.
‫برای همینم بدون اینکه بفهمن، تونستیم ‫این‌همه رو بیاریم اینجا.
‫همین الانش هم دیر کردن!
‫آل‌فوروان!
‫کوروگیری...
‫چطوری ازش استفاده کردن؟
‫ولی همینم می‌تونه دردسرمو کم‌تر کنـ... هم؟
‫مامان و بابا هم اینو گفتن،
‫اینه که دنیا بفهمه کار ژاپن هنوز تموم نشده.
‫اینکه بهشون نشون بدیم بعد از بهبود، نوری در کاره،
‫نوری که کل دنیا رو یک‌پارچه و متحد می‌کنه.»