‫باید هرچه سریع‌تر خودمو به U.A برسونم!
‫ولی تند‌تر از این نمی‌تونم برم!
‫میدوریا-کنن.
آه، کاربر اول! بله؟
‫یه مدتی هست که احساس بدی دارم.
احساس بد؟
‫انگار کوسه‌های برادرم، آل‌فوروان، در حال افزایشن...
‫اون که...
‫و-وایسا...
‫شوخی می‌کنی؟!
‫تصمیمو گرفتم، حالیته؟!
‫تو هر نبردی برنده می‌شم!
‫4-0، بدون آسیب!
‫آدمای واقعاً قوی... اینجوری برنده می‌شن!
‫نباید اینجوری می‌شد...!
‫نباید اینطوری می‌شــــــــد!!
‫نبض نداره.
‫قلبشو داغون کرده.
‫حداقل... بیاین تا میدوریا-کن برمی‌گرده از بقیه محافظت کنیم!
‫اینکه...
‫لعنتی! لعنت به این هیولا!
‫این دفعه دیگه مرد.
‫چون این دفعه کارو به بقیه سپردی.
‫برای همین ازت ناامید شدم، ایریزر.
خیله‌خب... بعدی کیه؟
کی قراره هدیه‌ی بعدی میدوریا ایزوکو باشه؟
‫به خودت سخت نگیر، اوساگیاما رومی.
‫اون روز، چندتا قهرمان دیگه هم اونجا بودن.
‫تنها بدبخت جمعشون تو نبودی.
‫حالا که تعداد قهرمانا کم شده...
‫و اینقدر کم شدن که مجبور شدین بچه‌ها رو بفرستین خط مقدم،
‫معلومه که باید یکی‌دو نفر تلف شن.
‫شماها اولین حرکتو زدین و تا می‌تونستین خودتونو آماده کردین.
‫الان فقط معلوم شده که تلاشاتون کافی نبوده.
‫نه تعداد افرادتون، نه تدارکاتتون.
‫نباید به اشرار اجازه‌ی آماده شدن بدین.
‫اون موقع که میدوریا ایزوکو آشفته شده ‫بود، در این مورد حق داشت.
‫حتی اگه می‌دونست که هرکاری کنه بی‌فایده‌ست.
‫آخرشم... فکر کنم خیلی خوب شد که اول با تو جنگیدم.
‫شوتو-کن... فرار کن!
‫واقعاً اگه از نزدیک تجربه‌ش کنی، خیلی فرق داره.
‫مستقیم درکش می‌کنی.
‫قبل از اصابت یخ، از فرصتم استفاده کردم و سعی کردم کپیش کنم.
‫این همونه مگه نه... شوتو؟!
‫اومینا-سان!
‫این فقط قدرت آتیش نیست!
‫درسته... داداش تویا به تنهایی تونسته کوسه‌شو تا این سطح ارتقا بده.
‫وقتی قابلیتاش با پافشاری پشتیبانی می‌شن، داداش تویا...
‫اسکپتیک!
‫الان سرم شلوغه.
‫مزاحمم نشو، بابا خراب!
‫اگه دنبال اندووری، الان باید تو ویلای گونگا ‫با آل‌فوروان در حال جنگیدن باشه.
شرکتم سعی داشت منو بیرون کنه تا جلوی ضررو بگیره؟
‫عین همیشه، عقل ندارن این جماعت.
‫این شبکه رو خودم ساختم.
‫عین آب خوردن می‌تونم دوباره اختیارشو به دست بگیرم!
‫چه فایده داره که یه شرکت بخواد حتی بعد از فرار به اون ‫ور آب به کار ادامه بده، اگه بخواد افراد باهوششو ول کنه؟
‫اگه تو محافظه‌کاری هم افراط کنین، ‫به عروسکای سفالی‌ای تبدیل می‌شین که نمی‌تونن فکر کنن.
‫ولی من اینطوری نیستم!
‫من آرمان دیرین ری-دسترو رو با خودم دارم...
‫در حالی که از شیگاراکی تومورا پشتیبانی می‌کنم.
‫از این به بعد تو همه‌ی جهان، مردم به ‫صورت مساوی از قابلیتاشون استفاده می‌کنن
‫و تنها از این راه می‌تونن علایق خودشونو حفظ کنن.
‫تو اون دنیا نه شروری هست نه قهرمانی، ‫فقط آزادی واقعی حکم می‌کنه.
‫سیستممون همزمان چندتا ارور داده!
‫یعنی یکی داره سیستمو هک می‌کنه؟!
‫آل‌فوروان...
‫هرکار دوست داری بکن.
‫منم همین‌کارو می‌کنم!
‫بعد از انقلاب، هیچ اثری از نظمِ قدیم نباید باقی بمونه.
‫مخصوصاً اونایی که حرفای قدیمی رو تأیید ‫می‌کنن و به همون حرفا می‌چسبن.
‫به اونا... تو دنیای جدید... هیچ نیازی نیست!
‫ای بابا... لطفاً ساکت باشین!
اگه شرورا بیان می‌خواین چیکار کنین؟
‫طوری نیست که سنسه! چون که فایو وی و...
‫باکوگو و اینا...
‫حتماً برنده می‌شن!
‫راست می‌گین.
‫ولی دیوونه‌بازی در نیارین!
‫چشم!
‫متوجه شدیم.
‫شنیدم تو نبرد بزرگ قبلی، یه بازی دفاعی راه انداخته بودین...
‫و اجازه ندادین که طرف ما کاری بکنه.
‫آل‌فوروان...!
‫ولی ایندفعه دیگه از اون خبرا نیست.
‫قهرمانا اونایی هستن که دفاع می‌کنن ‫و اشرار اونایی هستن که می‌تازن.
‫ما داریم راهمونو با بلدوزر به سمت رویاهامون باز می‌کنیم.
‫کسانی که محافظت می‌کنند و کسانی که ستم می‌کنند
‫شیه هاسایکای داشت به صورت غیرقانونی مایع تخریب ‫عنصر کوسه می‌ساخت که شیگاراکی اونو مصادره کرد.
‫وقتی به دستم رسید، سریعاً سعی کردم که خودم بسازمش.
‫اصل این مایع از کوسه‌ی یه آدم بود.
ای بابا... فکر نمی‌کنی خیلی جالب باشه؟
‫همون‌طور که می‌گفتی... «کارما» همیشه به یه طریقی خودشو نشون می‌ده.
‫وقتی داشتم اینو ارتقا می‌دادم...
‫رو اثر اصلیش تمرکز کردم که با اون پوکه‌های پاک‌کننده فرق داره.
‫باید بگم که تئوری رستاخیز درسته واقعاً.
‫فقط یه بار می‌شه ازش استفاده کرد.
‫وقتی که طبق نقشه از هلفدونی آزاد شدی...
‫برای تحقق رویات، خیلی به کارت میاد.
‫محض احتیاط، اگه وقتی بیرون اومدی و من نبودم...
‫اطلاعاتو همین‌جا برات جا گذاشتم.
‫اگه واقعاً راستشو بخوای...
‫صدات، چشمات و لبخندی که رو لبته، خیلی برام عزیزن.
‫امیدوارم که نفرتت همیشه تو قلبت پایدار باشه.
‫افتخار کن... اندوور.
‫اصلاً فکرشم نمی‌کردم که مجبور باشم ‫جلوی تو از این برگ برنده استفاده کنم.
‫داره جوون‌ می‌شه...
‫می‌رسه به... بهترین فرمش...
‫اون... کوسه‌ی اری-چانه...؟!
‫ای وای!
‫بدنم عین پر سبک شده!
‫چی؟!
‫عه... کوسه‌م...!
‫این ردا رو هم برمی‌دارم.
‫لخت که باشم، خیلی جذاب به نظر نمیام.
اون کیه...؟
‫این کوسه‌ی برگرداننده...
‫به محض استفاده، کار می‌کنه تا وقتی که من به نیستی برگردم.
‫اگرچه... من رویامو به شیگاراکی تومورا سپردم تا مسیرو ادامه بده.
‫تنها کاری که برام باقی مونده اینه که از تله‌ی ‫گستاخانه‌ای که براش پهن کردین، نجاتش بدم.
‫اجازه بدین رد شم.
‫اون یه حرکت انتحاری ارتقای قدرتِ درجه اوله.
‫اگه اندوور-سان فقط بتونه یه ضربه‌ی دیگه بزنه...
‫بازم زمان بخر!
رویات... ها؟
منظورت بعد از به دست آوردن وان‌فورآله؟
محض اطلاع... می‌شه بهم بگی رویات چیه؟
‫خیلی ساده‌ست... من تحت تأثیر کتابای کمیک بودم.
‫همه تو اون دنیا از اشرار می‌ترسیدن.
فکر می‌کنی چرا؟
چون کارای بد-بد می‌کردن؟
کارای بد-بد؟
‫تو این دنیا با این همه فرهنگ و ارزش‌های مختلف...
‫اعمالی که باعث می‌شن بقیه بهت اخم کنن و ازت بدشون بیاد...
‫اعمالی هستن که جلوی تحقق آینده‌ای که ‫مردم برای خودشون متصور هستن رو می‌گیرن.
‫برای همینم می‌خوام جلوی تحقق آینده‌ی ‫تک‌تک آدمای این دنیا رو بگیرم.
‫این تمام چیزیه که همیشه...
‫آرزوشو داشتم.
واشنگتون دی.سی ایالات متحده آمریکا ‫اگه قراره بجنگیم، الان وقتشه!
‫اگه همین الان از شر تومورا خلاص نشیم...
‫کشور خودمونم تو خطر میفته!
قراره چطوری با این بحران برخورد کنیم؟
‫نسبت به بقیه کشورا، یه نیم قدم به ناحیه‌ی قرمز نزدیکتریم.
‫مقصرش هم تویی... تیموتی آگپار.
‫طبق گزارشی که از آژانسای تحقیق روی کوسه‌ها اومده،
‫تومورا همین الانش هم به سطحی رسیده که ‫ نمی‌شه با ابزارها و نیات انسانی کنترلش کرد.
‫به عبارت دیگه، غیرقابل دسترسیه و هرکاری ازش برمیاد.
‫این کارو هم با استار و اون موشکا انجام دادی.
پس به عبارت دیگه... می‌خوای که با خواسته‌هاش کنار بیام؟
‫بین کشورهای توسعه‌یافته،
‫همین الانش هم مسابقه‌ای برای به‌دست ‫آوردن اعتماد تومورا شروع شده.
‫اینکه بخوایم فکر کنیم ببینیم چطوری بهمون حکومت کنه ابلهانه‌ست!
‫آسیبی که وارد می‌کنه رو کم‌تر می‌کنه.
‫برای اینه که بتونیم زمان درست برای حمله رو پیدا کنیم.
‫وقتی بذاریم کنترلمون کنه، دیگه راه در رویی ازش نیست!
‫این برای آینده‌ی کشوره، تیم!
‫همچین‌چیزی‌ آینده نیست!
‫به‌خاطر جایگاهت داری اینو می‌گی، نه؟
‫آگپار-سان!
‫استار برای چی مبارزه کرد؟
‫کسی برای چی مرد؟ به‌خاطر آرمان‌های استادش؟
‫اینطوری نیست که ندونی، نه؟
‫پسربچه‌ها و دختربچه‌ها،
‫مگه قهرمان‌ها برای همین از قدرتشون استفاده نمی‌کنن؟
‫اج‌شات...
‫درسته... من قهرمان نینجایی‌ام. می‌تونم وارد هرچیزی بشم.
‫انقدری وارد بدن آدما شدم که باهاشون آشنا باشم.
‫نمی‌تونیم تسلیم شیم...
‫میرکو!!
‫زورتو بزن!
‫حتی اگه فقط کله‌ت موند، گازش بگیر!
‫بی‌فایده‌ست.
‫عمراً قبول کنم.
‫قلبی که وایساد، زندگی‌ایه که نمی‌تونیم ‫بذاریم از دست بره!
‫هنوز دیر نشده.
‫می‌تونم چیزی که از بین رفته رو جایگزین کنم،
‫و دوباره به حرکت وا دارمش.
‫کامی‌هارا...
‫نمی‌تونی برگردی...
‫برای همین بقیه‌شو می‌سپرم به خودت،
‫رئیس انجمن، هاکامادا.
‫نینپو: رخنه‌ی هزار ورقی...
‫رأس!
‫خودم قلب این بچه می‌شم!
‫اج‌شات.
‫کوسه: بدن تا شونده.
‫می‌تونه بدنشو کش بیاره، و نازک و صافش کنه.
‫بعد از سال‌ها تمرین و مطالعه‌ی مداوم،
‫می‌تونه بدنشو انقدر نازک و محکم کنه ‫که جلوی خون‌ریزی رو بگیره.
‫و حتی نازک‌تر، به نازکی رشته‌ی تار عنکبوت.
‫با این حبابی که از واش گرفتم،
‫بدنمو می‌شورم و وارد این بچه می‌شم.
‫جینیست بخیه‌ش زده، ولی نتونسته جلوی خون‌ریزی رو بگیره.
‫آسیب داخلی دیده.
‫و ریه‌هاش هم آسیب دیدن.
‫با این بدن، می‌تونم داخل و بیرون هر عضو رو تعمیر کنم،
‫و از قلب و ریه‌ش پشتیبانی کنم!
‫احیای قلبی ریوی از داخل بدنه!
‫به تقلا ادامه بدین، جینیست! میرکو!
‫آسیب دیده، پس یعنی کاراتون بی‌تأثیر نیست.
‫می‌تونین ببرین!
‫هوشیاریتو به‌دست بیار!
‫لطفاً، تکون بخور!
‫هرچند، بدن اج‌شات که به اندازه‌ی یه بخیه شده،
‫تو اون وضعیت شدید، داشته از جونش مایه می‌ذاشته!
‫کامی‌هارا...
‫اون...
‫... چیزیه که همین‌الانشم نابود کردم.
‫خب، یه‌باره همه‌شونو نابود می‌کنم!
‫باید نابودش کنم...
‫باید جلوی... خارشو بگیرم...
‫همین‌الانشم...
‫... من اونو نابود کردم!
‫چی شد؟
‫سرم گیج رفت؟
‫اونم با این بدن، غیرممکنه.
‫هیچ آسیبی حس نکرد-
‫نه، صبر کن...
‫اون ضربه آخری...
‫یکم سوزش داشت.
‫نکنه آسیبا رو هم تلنبار شدن...
‫نه، اونقدرا هم نبود...
‫پس...
‫غیرممکنه...
‫اون ترسی که تو اون لحظه حس کردم...
‫یعنی به‌خاطر این‌ بود که احساس خطر داشتم؟
‫منو؟ یه سیاهی‌لشگر تهدیدم کرده؟
‫میرکو!
‫چی شده؟
‫زیادی مهربونی، ارباب شیاطین!
‫کجا رو داری می‌بینی؟
‫هروقت زمانش برسه، آدما می‌میرن!
‫بهم گفتن برنده شو، پس می‌شم!
‫میرکو!
‫ادامه بده!
‫با اینکه...
‫نابودشون کردم...
‫من که چیزیم نبود...
‫ولی کسی دستشو برام دراز نکرد.
‫هیچکس حتی بهم نگاهم نکرد!
‫بدن شیگاراکی تومورا، به‌طور پیوسته دنبال بهترین حالت می‌گرده.
‫وقتی که به‌دنبال نابودی بود، یه توده‌ی ‫انگشت ساخت، چون فکر می‌کرد بهترین حالته.
‫اون شکل، نذاشت کسی بهش نزدیک بشه، ‫و به دنیا هجوم آورد.
‫ولی قهرمانان بهش غلبه کردن.
‫پاکسازی نذاشت بدنش ترمیم بشه،
‫و استرس ذهنی داشت از درون می‌بلعیدش.
‫و برای همین، بدنش...
‫بهترین شکلی که مناسب مبارزه‌ی الان بود رو پیدا کرد.
‫میرکو!
‫میریو...
‫بــ ــ بس کن!
‫می‌دونم تو هیچی نیستی.
‫نیازی نیست وقتی داری زور می‌زنی وقت بخری، باهات همراهی کنم.
‫وقتی تنهام، براش هیچ اهمیتی ندارم.
‫گند بهش!
‫چیزی که نابود کردمو درست نکن!
‫بدون‌شک یه حالت دفاعیه، آماده‌ی پس‌زدن هرچیزیه.
‫پس این تصمیمته؟
‫لعنت بهش...
‫این...
‫یعنی این...
‫چیزیت نمی‌شه.
‫قهرمان بهتری نسبت به بقیه می‌شی...
‫نایت‌آی، این آینده‌ی منه؟!
‫حفاظ الکترومغناطیسی!
‫باید یکم غیرفعالش کنم!
‫دو ثانیه تحمل کنین!
‫چی شد...؟
‫نه، وایسا!
‫دو ثانیه زیادی طولانیه...
‫نه، باید یه‌کاری کنم که توجهشو جلب کنم!
‫ولی الان می‌تونم چیکار کنم...؟
‫پس، لبخند بزن...
‫جامعه‌ای بدون شادابی و شوخ‌طبعی...
‫... آینده‌ی درخشانی...
‫... نخواهد داشت...
‫ها؟
‫میدوریا ایزوکو!