‫در دومین نبرد سرنوشت‌ساز با اشرار،
‫قهرمان‌ها تونستن طبق نقشه ‫اشرار رو از هم جدا کنن
‫و به صورت همزمان در هشت منطقه با اون‌ها بجنگن.
‫توگا هیمیکو به یه جزیره‌ی دورافتاده ‫فرستاده شد، یعنی جزیره‌ی اوکوتو.
‫بقیه اشرار به استادیوم ملی تاکوبا فرستاده ‫شدن تا خسارت به حداقل برسه.
‫اشراری که جدا نشده بودن هم ‫با سیستم تروآ طرف بودن.
‫در محل بیمارستان جاکو...
‫افرادی بودن که از محل نگهداری گیگانتوماکیا دفاع می‌کردن.
‫در بیمارستان مرکزی هم، نبردی برای محافظت ‫از کوروگیریِ تحتِ بازداشت، جریان داشت.
‫در بخش کامینو و گروند زیرو هم...
‫آخرشم، فکر کنم خیلی خوب شد که اول با تو مبارزه کردم.
‫شوتو-کن، فرار کن!
‫قبل از اصابت یخ، از فرصتم استفاده کردم و سعی کردم کپیش کنم.
‫این همونه مگه نه... شوتو؟!
‫با استفاده از فلش‌فایرِ جدیدی که تودوروکی-کن ‫ساخته بود، دابی تونست کام‌بک بزنه.
‫در ضمن، در محل ویلای گونگا هم...
‫قهرمانا اونایی هستن که دفاع می‌کنن ‫و اشرار اونایی هستن که می‌تازن.
‫ما داریم راهمونو با بلدوزر به سمت رویاهامون باز می‌کنیم.
‫افتخار کن... اندوور.
‫اصلاً فکرشم نمی‌کردم که مجبور باشم ‫جلوی تو از این برگ برنده استفاده کنم.
‫با استفاده از کوسه‌ی اِری-چان، آل‌فوروان ‫برگشت و بدن فیزیکیش رو بازسازی کرد.
‫در همون احوال...
‫من از سمت جزیره‌ی اوکوتو که توسط ‫توگا هیمیکو به اونجا منتقل شده بودم،
‫به سمت یو.ای و تابوت آسمانی بالای سرش حرکت می‌کردم.
‫به سلامتی، در ازای درد، در ازای درد،
‫به‌دنبال چی می‌گشتم؟
‫ایول، اگه برنده نشی، عدالتی درکار نیست،
‫عدالتی درکار نیست،
‫فقط می‌خوام لبخند بزنم
‫همه برای کسی می‌خونن،
‫دارن همچین فردایی رو می‌دزدن،
‫نغمه‌ای تسلیم‌ناپذیر، بر رویمان افتاده،
‫تو هم برای مخالفت داری فریاد می‌زنی
‫الان پرده‌ی آخره،
‫بیا بجنگیم،
‫راستمو از چپم تشخیص نمی‌دم، اما،
‫همیشه پرده‌ی آخره،
‫یه جادوی بی‌پایان،
‫هرروز، بیا به جلو بریم،
‫با تمام توانمون
‫فرقی نداره چندصد یا چندهزار بار باشه،
‫با تمام توانم برای نجاتت نجاتت
‫می‌خونم
‫در زندگی بعدی، نقطه‌ی مخالفِ مخالف،
‫با هم می‌خندیم می‌خندیم و رویا می‌بینیم
‫باید هرچه سریع‌تر خودمو به یو.ای برسونم!
‫ولی تندتر از این نمی‌تونم برم!
‫میدوریا-کن!
آه، کاربر اول! بله؟
‫یه مدتی هست که احساس بدی دارم.
احساس بد؟
‫انگار کوسه‌های برادرم، آل‌فوروان، در حال افزایشن...
‫اون که...
‫دوست بچه‌ها... اتوبوس مدرسه وارد می‌شود!
‫محکم بچسب، جغله!
‫دست شما درد نکنه!
‫ای بابا، من قرار بود الان جزو گارد حفاظت ضدهوایی یو.ای باشم!
‫عذر می‌خوام!
‫روت حساب کردیم!
‫جدا از اینا... ما به دستور بازگشت عمل نکردیم و تو ژاپن موندیم.
متوجه هستی که چرا؟
‫چون آبجی کوچیکه‌مون رو شماها قمار کرده!
‫اگه تو اونی هستی که قدرتای آلمایتو به ارث برده،
‫پس از ما استفاده کن و بِگاز!
‫برو و بدترین شرور تاریخو شکست بده!
‫چشم!
ها؟
‫میدوریا ایزوکو!
از قبل، قوی‌تر شده...؟
‫اون انرژی درخشان...
‫اون...
‫ماندالی!
‫حفاظو تمدید کنین!
‫خیله‌خب! هوای میدوریا رو داریم!
‫ببخشید که دیر کردم!
همه حالشون خوبــــــــــــــــ
برای دیر رسیدن... باید بهونه بیاری؟
کارِ توگا بوده، درسته؟
‫میدوریا ایزوکو.
چرا نمیاری پس؟
‫بگو چاره‌ای نبود.
‫بگو خودمم انتظارشو نداشتم.
چرا مثل اون یاروـا از پذیرش مسئولیت طفره نمی‌ری؟
‫وقتی این پسره قاطی کنه...
‫حرکاتش خیلی‌خیلی ساده و قابل پیش‌بینی می‌شن.
‫با یه پاتَک کمرشو می‌شکنم.
‫خب، بیا!
از هدیه‌هایی که برات تدارک دیدم خوشت میاد؟
‫طوری نیست، دکو!
‫دوباره اون...
نمی‌تونی خودتو ببخشی، درسته؟
‫آره، درکت می‌کنم!
‫ولی این حسیه که اشرار می‌خوان داشته باشی!
‫طوری نیست!
‫تاماکی و اینا هنوزم نفس می‌کشن!
‫الانم اج‌شات داره تمام تلاششو می‌کنه که جون باکوگو-کنو نجات بده!
‫مطمئن باش که موفق می‌شه!
‫همه دارن با این فرضیه می‌جنگن!
‫ما هنوز هیچی رو از دست ندادیم!
‫ما هنوز تسلیم نشدیم!
‫وقتی اینجوری مقدس‌نمایی می‌کنی، ‫بهش می‌گن فرار از واقعیت!
‫ماها قهرمانیم!
‫اگه قهرمانا همچین حرفایی نزنن، ‫ پس کی می‌خواد ایده‌آلا رو به حقیقت تبدیل کنه؟!
‫مقدس‌نمایی؟ همینه که هست!
‫ماها داریم رو زندگیمون قمار می‌کنیم که اونو به حقیقت پیوند بدیم!
‫چون آبجی کوچیکه‌مون رو شماها قمار کرده!
‫اشکال نداره که قاطی کنی.
‫خشم، منبع قدرته.
‫ولی برای همینم هست که باید حسابی با احتیاط کنترلش کنی.
‫چیزی که مهمه اینه که قلب و احساستو کنترل کنی.
‫عذر می‌خوام، لمیلیون.
‫عذرخواهی رو بذار برای بعد از بردن! قهرمان!
‫آل‌فوروان...
‫هنوزم اونجاست...؟ شیگاراکی رو دارم می‌گم!
‫سلسله اتفاقاتی در طول تاریخ
‫موندم چی داری می‌گی...
شیگاراکی تومورا رو می‌گی؟
‫همچین شخصی دیگه وجود نداره.
‫اون دو تا کاملاً تو یه موجودیت ادغام شدن.
‫ولی... از اونجایی که اون یکی بیشتر زندگی کرده،
‫ظاهراً آل‌فوروان رئیسه.
‫من نمی‌دونم داری به چی فکر می‌کنی...
‫ولی فکر نکن که همه‌چی رو می‌تونی به نفع خودت برگردونی،
‫میدوریا ایزوکو.
اون دو تا کاملاً تو یه موجودیت ادغام شدن؟
‫به نظر من که اینطور نمیاد.
‫اون موقع که اون حرفِ حساسو بهش زدم...
‫که این طور... تو...
‫هیچ دوستی نداری، آره؟!
‫دارم...
‫میکن و تومو-چان گفتن که من خیلی باحالم!
‫مون-چان می‌خواست با من بتابه!
‫منم... دوست دارم برای خودم!
‫خیلی قاطی کرده بود و عصبانی بود، ‫انگار تسخیر شده بود.
‫عین بچه‌ها شده بود.
‫اصلاً به نظر نمیومد که کاملاً ادغام شده باشن.
‫در ضمن بعد از اون... انگار هرچی بیشتر ضربه می‌خورد،
‫بیشتر و بیشتر ناپایدار می‌شد.
‫ایزوکو-کن.
‫اون...
‫... هنوزم...
‫... اونجاست!
‫مونوما! نگاهتو برنگردون!
‫به تو اهمیتی نمی‌دم!
‫داداش کوچیکه‌مو پس می‌گیرم!
‫تو هم مهم نیستی!
تو هم ‫فکر نکن می‌تونی همه‌چی رو به میل خودت پیش ببری!
‫شلاق سیاه با فاجین ذخیره‌شده...
‫ترکیب اتصالی تقویت‌شده!
‫زنجیر سیاه!
‫مهم نیست تقویتش کردی یا نه.
‫نمی‌تونی از یه‌چیزی دوبار روم استفاده کنـ-
‫ازش استفاده کنی، دیگه تمومه.
‫اگه نتونی تو پنج دقیقه شکستش بدی، دنیا می‌بازه.
‫یه‌بار برای همیشه کارو تموم می‌کنم.
‫انتقال دوم!
‫دنده دو!
‫دنده سه!
‫دنده آخر!
‫صداش با تاخیر اومد؟
‫چیکارم کرد؟
‫کجا رفت؟
‫نسبت به اون انرژی درخشان یکم پیشش کاملاً فرق داره.
‫خیلی سریعه!
‫نگو که...
‫ابرقدرت تغییر سرعت هرچیزی که لمس می‌کنه رو داره؟
‫تغییر دنده...
‫اوردرایو!
‫آل‌فوروان، نسبت به وقتی که من ازش ‫استفاده می‌کردم، فرق کرده.
‫الان، میدوریا ایزوکو از ۱۰۰٪، به ۱۲۰٪ رسیده!
‫دترویت اسمش!
‫نی-سان...
‫بیا امروز تمومش کنیم.
‫عجیبه.
‫چرا...؟
‫کوسه‌ی تو باید فقط سرعت چیزی که ‫لمس می‌کنیو عوض کنه.
‫فقط باید رو اشیاء کوچیک کار کنه.
‫مثل یه لوبیا داخل یه لوبیا افکن.
‫انقدر داغون بود که حتی نمی‌شد اسمشو تقلا گذاشت.
‫صرفاً قدرت...
‫یه حشره‌ی بی‌عرضه بود!
‫همه‌ش همین...
‫چرا...
‫... می‌تونم شماها رو ببینم؟!
‫دوباره!
‫میدوریا...
‫پس این...
‫کوسه: تغییر دنده.
‫مثل ابرقدرت بقیه‌ی وارثا،
‫همراه با رشد وان‌فورآل، اینم قوی‌تر شده.
‫تغییر دنده که درحالت عادی فقط رو اشیاء کوچیک کار می‌کرد،
‫جوری پیشرفت کرده تا روی هرچیزی سلول به سلول کار کنه.
‫و همرا قدرت خالصی که داخل وان‌فورآل ذخیره شده...
‫وقتی این دوتا ترکیب بشن، اون مشت حتی ‫می‌تونه طریقه‌ی دنیا رو هم عوض کنه!
‫دترویوت اسمش...
‫کویینتپل!
‫قدرتش از قبل کم‌تره.
‫احتمالاً چون اون نوره رو ذخیره نکرده.
‫حتی اگه نتونم ببینمش،
‫براساس خط سیر حملاتش، می‌تونم زمان‌بندی و زاویه‌‌ای ‫که می‌خواد استفاده کنه رو ببینم!
‫دنده پایین.
‫تغییر دنده تغییر سرعتیه که براساس قانون اینرسی نیست.
‫آل‌فوروان.
‫تو که باید بدونی.
‫پس، با این وضع...
‫ششم، دودزا!
‫فایده ندا-
‫از بالا؟!
‫اگه داشته زمان‌بندی حرکاتمو نگاه می‌کرده،
‫پس با حس خطر جاشو پیدا می‌کنم،
‫و با دودزا درجا دیدشو کور می‌کنم.
‫بعد با شناوری سریع می‌رم بالا
‫و با شلاق سیاه، وقتی حواسش نیست، می‌گیرمش.
‫یهویی می‌کشمش سمت خودم.
‫بعدش با فا جین‌ـی که حین کویینتیپل ذخیره شده،
‫دوباره وارد حالت تغییر دنده: اوردرایو می‌شم.
‫این‌بار بدون شک از همه‌چیزم استفاده می‌کنم!
‫تو وان‌فورآلو تکمیل می‌کنی!
‫ابرقدرت چیزی نیست که باید بهش اهمیت بدی.
‫از چیزی که بهت سپرده شده برای چی استفاده می‌کنی؟
‫برای کی ازش استفاده می‌کنی؟
‫اون اراده‌ی آهنی!
‫چیزیه که قدرت درونش قرار داره.
‫برای همین مردم بهشون می‌گن کوسه.
‫آل‌فوروان!
‫خفه شو!
‫نمی‌ذارم...
‫حشرات موذی!
‫... به کس دیگه‌ای آسیب بزنی!
‫داریم به هم پاسخ می‌دیم...
‫وان‌فورآل به آل‌فوروان...
‫و آل‌فوروان به وان‌فورآن...
‫می‌تونم ببینمش.
‫نی-سانو می‌بینم.
‫دوتاشون کاملاً ترکیب شدن؟
‫به‌نظر من اونطوری نبود.
‫اون پسر جوون با چشمای گرد، درست می‌گفت.
‫تمام مبارزات تا الان...
‫و سلسله‌ی حوادثی که تا الان پیش اومده...
‫... باعث شده پایداری اتحادشون متزلزل بشه.
‫جغله، تازه شروع شده.
‫یادت نره شیمورا چی گفت.
‫اگه کسی که به‌دنبال کمکه، کارش از کمک گذشته باشه،
‫تو...
‫اراده‌شو داری تا حتی اگه به قیمت کشتنشم شده، جلوشو بگیری؟
‫ممکنه تنها راهی که می‌شه جلشو گرفت، کشتنش باشه.
‫هنوز دقیق نمی‌دونم باید چیکار کنم، اما...
‫می‌خوام اون بچه رو نجات بدم.
‫اراده‌ی خودتو فراموش نکن.
‫هنوز نباید شکست بخوری.
‫از همه‌چیزت استفاده می‌کنی؟
‫کوسه؟
‫می‌خوای مسخره‌م کنی؟
‫من هنوز حتی از یه کوسه هم استفاده نکردم.
‫هنوز قدرت حقیقی این بدنو بهت نشون ندادم.
‫تقصیر اوناست.
‫ایریزرهد پست و کریه، و اون جغله‌ها.
‫تقصیر این تابوته.
‫این حقه‌ای که برای راه‌چاره‌ی موقتی رو کردن...
‫ما رو جدا کردن...
‫سلسله‌ی اتفاقاتی
‫که ما رو تا این نقطه رسونده...
‫هنوز یه‌چیزی...
‫هنوز نه!
‫اوه، برادر عزیزم، یوییچی!
‫سلسله اتفاقاتی که تا اینجا افتاده...
‫اگه اون چیزیه که برنده و بازنده رو مشخص می‌کنه...
‫پس منم...
‫هنوز فرصت برنده شدن دارم!
‫از ترس لرزیدم
‫مکانی که شبیه خانه بود،
‫همو ندیدیم که
‫صدا و کلمات،
‫قلبم رو روشن می‌کنه
‫وقتی حس ناپدید شدن می‌ده،
‫زندگی کافی نیست
‫اگه نمی‌تونم درخشانت کنم،
‫پس نور هیچ معنی‌ای نداره
‫مانند سو سو زدن
‫نور ستاره‌ی شش‌درخشانی،
‫به دنبال صدات می‌گردم،
‫حتی اگه زندگی انقدر کوچیک باشه
‫که هرلحظه امکان ناپدیدیش باشه،
‫چیزی که حتی روشن‌ترین ستاره‌ هم خاموش می‌کنه،
‫به دنبال صدات می‌گردم