‫باید شیگاراکی و بقیه رو نجات بدم...
توگا هیمیکو، تو می‌خوای چیکار کنی؟
‫از هاکس شروع می‌کنم، دلم می‌خواد تمام قهرمانا رو نابود کنم.
محل ویلای گونگا
‫توگاست!
یکم از خون بوبایگاوارا رو ذخیره کرده بوده؟
‫دابی پشت این قضیه‌ست؟!
‫دیگه دیره!
‫چه گریه کنی چه بخندی، فردا بی‌بروبرگرد میاد.
‫اگه داستان اینه... بیا بخندیم، توگا هیمیکو.
‫بیا به این رژه‌ی غمبار ادامه بدیم.
‫بدل بی‌نهایت...
‫رژه‌ی مرگ مردِ غمگین!
‫اون‌موقع، آخرین خنده...
‫از آنِ ماست.
‫اینجوری که... جایی برای حرکت ما نمی‌مونه قارچ...
‫دیگه نمی‌ذارم از دیدرسم خارج شی!
‫احساساتی که مدام سرکوب کردی...
‫اوچاکو-چان، تو...
‫من هنوز فرصت نکردم که با تو عشقولانه حرف بزنم!
‫منو دست ننداز...
‫دیگه اینجا دوشیزه‌ی عاشقی وجود نداره...
‫قهرمان!
‫یعنی پروانه‌ای که تو برزیل بال می‌زنه، ‫می‌تونه تو تگزاس باعث ایجاد طوفان بشه؟
‫یعنی جامعه‌ی ابرقهرمانی که با یه کودک ‫درخشان آغاز شد، اسیر آشوب می‌شه؟
‫دنیا می‌تونه با قدرت یه شخص تغییر کنه.
‫به خاطر شعله‌ها نمی‌تونم هاگامو پخش کنم، قارچ!
‫اشرار بازداشتی رو حرکت بدین!
‫وگرنه سقط می‌شن تو آتیش!
‫دیگه مسئله فقط توگا هیمیکو یا کوروگیری نیست.
‫دابی هم اینجاست...
‫تودوروکی-چان... شوجی-چان... بچه‌ها...
‫اوراویتی!
‫فراپی!
‫سوکویومی!
‫ایرفون جک!
‫این نبرد فقط به آشوب ختم می‌شه!
‫کیوکا-چان... گوشت...!
‫اگه بعد از جنگیدن با ارباب شیطانی، فقط همین ‫ضررو دادم، باید خدا رو شکر کنم.
‫اگه همگیتون از یه دروازه وارد شده باشین،
این یعنی لشگر توایس همون توگاست، آره؟
‫با این وضعیت، ژاپن می‌ره زیر آوار.
‫باید جلوشونو بگیریم!
‫ولی... آتیش دابی خیلی داغه.
‫توگا می‌تونه بیخیالشون شه و همینجور بدل بسازه،
‫ولی تنها کاری که از دست ما بر میاد، تلاش برای فراره.
‫دیگه به این نمی‌شه گفت نبرد.
‫برنامه‌هامونو خراب کردن و همه رو از هم جدا کردن.
‫اون شعله‌ای که رو سینه‌شه...
همون فسفریه که شوتو ازش حرف می‌زد؟
‫شوتو رو چیکار کردی؟ تویا؟!
‫کاش می‌شد بهت هدیه بدمش...
‫ولی زیادی زورش زیاد بود...
‫منم دیگه نمی‌تونم کلِ رویامو محقق کنم...
‫ولی تا می‌تونم عزیزاتو ازت می‌گیرم.
‫عزیزایی که سعی داری ازشون محافظت کنی.
‫تا جون در بدن دارم...
‫باد به نفع من چرخیده.
‫همه‌چی داره با هم جفت و جور می‌شه ‫و به نفع من سر جاش قرار می‌گیره.
‫کوروگیری احتمالاً رفته سمت تومورا.
‫اون دروازه رنج کارآمدتری نسبت به دروازه‌ی شلخته‌ و ناقص من داره،
‫پس باید بهتر باشه که اونو برای خودم بردارم،
‫ولی مهم نیست.
قراره سوار این آشوب بشم
‫و برم پیش تومورا!
‫هاکس...!
‫باید با وصیت بوبایگاوارا روبرو شی!
‫با اینکه کوسه‌ی برگردون روت فعاله، ولی انگار عجله داری.
نکنه به شیگاراکی اعتماد نداری؟
‫خیلی تیزی...
‫درسته.
‫اون هنوز به معنای واقعی کامل نیست.
‫دلیلی داره که هنوز به من احتیاج داره.
‫اندوور-سان!
‫خیلی وقته‌ که نقشه‌ی جداسازی اونا از دور خارج شده!
‫با این وضعیت، زیادی داغ می‌شه و نمی‌شه جنگید!
‫اگه اینجا محو شیم، هرچی هست و نیست ‫میره سمت دکو و شیگاراکی!
‫تویا رو متوقف کن لطفاً!
‫وای چه نامرد!
‫ببین آدمی که یه دستشو از دست داده ‫و داره غش می‌کنه چه دوری برداشته!
‫در ضمن، مگه خودت نبودی که می‌گفتی...
که مأموریتش فقط نابودکردن من در سریع‌ترین زمان ممکنه؟
‫نباید وظیفه‌شو ترک کنه خب...
‫اینقدر چرت و پرت نگو!
‫تو که همین الانشم...
‫یه بار به قهرمان نامبروانمون باختی.
‫پس قرار نیست چیزی رو ترک کنه!
‫حالا زخم زبون می‌زنی...
‫وظیفه‌ی من...
‫این دفعه...
‫قراره...
‫نگاش کن!
زنجیره تا اینجا
تابوت آسمانی
‫یامادا.
‫پس...
زیر خوابگاه یو.ای ‫یکی از ستونای انرژی رو کندن! ‫نمی‌تونیم جایگزینش کنیم! ‫داره از هم می‌پاشه!
‫همه‌ش به خاطر عجله‌کاری تو این کارـه!
حفاظ الکترومغناطیسی چی شد؟
‫با چیزی که مونده، به حد کافی خروجی انرژی نداریم!
‫ماندالی صحبت می‌کنه!
‫هک شدیم انگار!
‫یکی کنترلو به دست گرفته!
‫بالاخره وارد شدم.
‫سقوط کنین، قهرمانا!
‫جزیره‌ی کنترل مرکزی هم تحت حمله‌ست!
‫فانتوم تیف نمی‌تونه به مأموریتش ادامه بده!
‫ایریزر هم خنثی شده!
‫با این وضع، افسارِ بدترین شرور تاریخ آزاد می‌شه!
‫کوروگیری!
‫پس... مرکز...
‫اگه یو.ای سقوط کنه،
‫ژاپن... نه... کل دنیا...
‫به دست اون نابود می‌شه!
داره ور میاد؟
پوست میندازه؟
‫تکون نمی‌خوره...
‫حتی اگه... من اینجا باشم...
تو می‌خوای چیکار کنی؟
هنوز تو وجودش... شیگاراکی وجود داره؟
تو مرکز خرید... می‌خوای یه صحبت کوتاه داشته باشیم؟
‫فایده نداره... قهرمان.
‫من شروریم که باهاش روبرویی!
‫شخصیت... شیگاراکی!
‫اگه سیستم یو.ای رو لمس کنم این اتفاق میفته!
‫سیستم تخلیه‌ی زیرزمینی هم در اختیار منه!
‫ملت احمق و قهرمانایی که همچنان به روشای قدیمی پایبندن...
‫باید به نام آزادی از هم بپاشن!
‫باید جلوی سقوط یو.ای رو بگیرم!
‫اگه اینجوری سقوط کنه، یائویوروزو و بقیه که زیرشن، له می‌شن.
‫همزمان باید حواسم باشه که شیگاراکی در نره.
‫باید حواسم به کوروگیری هم باشه...
‫نه، لعنتی! نفسم بالا نمیاد... دارم خفه میشم!
‫این عوارض تغییر دنده‌ی تقویتیه...
‫اگه به سلولام استراحت ندم، نمی‌تونم اکسیژن کافی دریافت کنم.
‫گفتم که... هنوز نمی‌تونی شکست بخوری.
‫ولی شاید این یه توفیق اجباری باشه.
‫انگار اونا هم برای ادغام شدن به مشکل خوردن.
‫وان‌فورآل و آل‌فوروان دارن روی هم تأثیر می‌ذارن،
‫برای همین می‌تونیم تو وجود همدیگه رو ببینیم.
‫ظاهراً فعلاً نمی‌تونه اون بدنو آزادانه حرکت بده.
‫در حال حاضر، باید زورتو بزنی و بدنتو به حرکت واداری، اونم خیلی زود!
‫هر اتفاقی که تا الان افتاده...
‫بدون شک به تو کمک خواهد کرد.
‫پیدات کردم!
بالاخره خودتو نشون دادی، آره؟
‫خیلی مارموز و آب زیرکاهی!
ها؟
‫ولی ولی واسه من... اصلاً مشکلی نبود!
‫آخه... همه‌ی اینا ‫به خاطر جنتل‌ـه!
‫سیستم تخلیه از کار افتاده!
‫انگار یه چیزی راه سیگنالو سد کرده!
‫گونگا درخواست پشتیبانی داره!
‫یاد اون اتفاقی افتادم که تو حبسم افتاد...
‫یه سَری به سرور شرکت فیل گود زدم که تمرین کنم...
‫و همه‌ی تبلیغای اونجا رو با تبلیغ پیشی-نوری جایگزین کردم!
‫توابع و متغیرهای بیش از حد طولانی با دامنه خیلی گسترده...
‫عادتای کدنویسی تو از اون موقع یه ذره هم تغییر نکرده!
‫تریپوفوبیا!
‫تو... عوضییییی!
‫اصلاً می‌دونی سر اون قضیه چقدر ضرر کردیم؟!
‫اونو که ببخشید بابا!
‫تمومش کن!
‫چرا مجبورشون می‌کنی پامپ دنس برقصن!
‫بدبخت شدیم!
‫سیستما یکی یکی دارن از دست می‌رن!
‫ولی...
‫سیستم یو.ای و تخلیه...
‫این دوتا سیستم که اصلین...!
‫اجازه نمی‌دم دستت بهشون بخوره!
‫حتی اگه جامو پیدا کرده باشی،
‫فقط باید از اینجا فرار کنم!
‫شعله‌های آزادی خاموش نمی‌شن!
‫سوکائوچی-سان!
‫ارتفاع یو.ای داره از قبلم پایین‌تر میاد!
‫داره می‌ره سمت خشکی!
‫متوقفم نمی‌شه!
‫آیبا! باید سریع یه کاریش بکنی!
‫اون برخورد قبلی کل سیستمو پکوند!
‫الان سعی دارم با قطعات باقیمونده ‫سیستم شناوری رو دوباره فعال کنم!
‫باید یه برنامه‌ی جدید بنویسم!
‫فکر نکنم بشه!
‫آخرشم... انگار اشتباه می‌کردیم.
‫خط آخر دفاع که اون همه اهمیت داشتو ول کردیم...
‫به امونِ یه شرورِ سابقه‌دار؟!
‫جرم جرمه.
‫گذشته پاک نمی‌شه.
‫ولی...
‫یه حکمتی توش هست.
‫من اون شروریم که باهاش روبرویی!
‫نیازی نیست که بخوای درک کنی.
‫آخه تو نمی‌فهمی که ما قهرمان داریم و شرور.
‫فایده نداره! هیچ سیگنالی دریافت نمی‌کنم!
‫دوباره سعی کن!
‫کار نمی‌ده!
‫نمی‌شه کنترلش کرد!
‫آماده‌ی برخورد بشین!
‫آماده نبرد باش!
‫چه خبر شده؟!
‫چی چی چی چی؟!
‫توایس؟!
‫مونوما!!
‫سنسه!
‫حالا چه خاکی تو سرمون بریزیم؟!
‫ایتان! از لیزر روی اشرار استفاده کن!
‫به یارامون می‌خوره!
‫لعنتی!
‫اگه از داخل نفوذ کنن، نمی‌تونیم...
‫صبر کن!
‫اون چیه؟!
‫جات دیگه لو رفته، مستر اکپتیک!
‫ماها به اینجا نزدیکتر بودیم، پس اومدیم بگیریمت!
‫ای بابا...
‫عجب دنیای کوچیکی...
‫باید آینده‌مونو به اونا بسپاریم...
‫روت حساب کردم، توبیتا!
‫تو می‌تونی... جنتل!
‫البته!
‫این برای جبران لطف اونه.
تقریبا یک ماه پیش بعد از حمله به تارتاروس
زندان میکوزو
‫دیوار بیرونی ریخته!
‫عقب بکشین!
‫الان دیگه همه آزادین!
‫هرکار دوست دارین بکنین!
‫برین پی عشق و حالتون!
آزادیم؟
واقعاً؟
یعنی خواب نمی‌بینم؟
‫بابای اونی که منو لو دادو در میارم!
‫منم باید یکی رو بزنم بکشم!
‫چه بلایی سر دنیا اومده؟!
‫دخترا! دخترا!
‫بریم دیوونه‌بازی!
‫چی می‌خوای عوضی؟!
‫ص-صبر کنین!
‫اونایی که می‌گن هیچ راه بازگشتی نیست...
‫یا از اون آدمایین که دوست ندارن برگردن،
‫یا اینقدر عجولن که سریع دنبال نتیجه می‌گردن.
‫تو گذشته مرتکب یه اشتباه شدم.
‫و جرأتشو نداشتم که متوقفش کنم.
شماها... واقعاً با این کار مشکلی ندارین؟
ها؟
‫البته که نداریم!
‫احمق!
‫دلم می‌خواد...
‫آدمی بشم که بتونه آینده‌ی روشنو نشونشون بده!
‫به هفت تا زندان حمله شده...
‫ولی اینجا تنها زندانیه که فراری نداشته.
‫توبیتا.
تو چی می‌خوای؟
‫می‌خوام لا براوا رو ببینم.
‫بعدشم...
‫فکر کردم اگه فقط با تو باشم، خوشحالم.
‫من خیلی کله‌شقم آخه.
‫آخه...
‫اگه جنتل خوشحال باشه، منم...
‫منم خیلی بیشتر خوشحالم!
‫فقدان باعث میشه که...
‫قلب عاشق‌تر بشه!
‫جنتلی سوپرلاور!
‫جوون...
‫همچنان می‌جنگی...
تا به لب بقیه خنده بنشونی؟
‫من اون قبلنا... می‌خواستم به یکی که افتاده بود کمک کنم.
‫اون حسی که داشتم هیچ دروغی توش نبود!
نجات پیدا کردیم؟
چی شد؟
‫هوا تبدیل به یه‌چیزی مثل ترامپولین شد...
‫هوا... ترامپولین شد...
‫فقط...
‫خواستم که کمک کنم!
‫جنتل!
‫جنتل کریمینال!
‫بچه جون اوضاع خیطه!
‫یارو داره تکون می‌خوره!
‫تعادل دیگه...
‫حتی اگه جلوی سقوطو بگیریم...
‫به محض برخورد اون دست با زمین...!
‫مهم نیست تا کجا پیش برن...
‫اشرار بازم انسان هستن.
‫ماها باید... به اون بخش از وجودشون نگاه کنیم.
‫برای کمک‌گرفتن از یه دوست...
‫باید خیلی عمیق به قلبشون نگاه کنیم.
‫به اصل و ذاتشون.
پیـــــــــــــــــــــــش‌نمایش ‫آنچه خواهید دید...
‫گلوله ای که لیدی ناگان شلیک می‌کنه...
‫به بدن شیگاراکی نفوذ می‌کنه.
‫قهرمانای حرفه‌ای، هرکسی تو رشته‌های قهرمانی و تجاری یو.ای هست...
‫و حتی «اونا» هم دوباره به نبرد ملحق می‌شن!
‫قسمت بعدی، «امیدها»!