‫این چرخِ تاریخه
‫این چرخه بی‌پایان علت و معلول
‫و واقعا خسته‌کننده‌ست
‫که تولستوی هم همین دیدگاه رو داشت
‫اون فهمید که این چرخ
‫با کار و زحمت آدم‌های عادی می‌چرخه
‫همین باعث شده رمان‌هاش روشنگر باشن
‫اون حقیقت رو میگه
‫آقای باندو، نظر شما چیه؟
‫موافقی؟
‫موافقم که تولستوی می‌خواسته این ‫موضوع رو در اثرش به تصویر بکشه
‫هرچند نتیجه‌ی کار رضایت‌بخش نبوده.
‫خانم ناکازونو به این نکته توجه نکردن.
‫توی رمان
‫شخصیت‌ها از طبقه اشراف ‫یا از نزدیکان‌شون هستن
‫چیزی که این وسط کمـه
‫طیفِ وسیعی از تجربه‌های انسانیه
‫طیفی که مثل خیلی از حضار این کلاس
صرفا از دیدگاه طبقه‌ی مرفه نگاه نمی‌کنه
‫بلکه دنیایی رو به تصویر می‌کشه
‫که مردم برای زنده موندن تلاش می‌کنن.
‫البته که موضوع خوبی داره
‫ولی نتیجه‌ی کار خوب از آب در نیومده
‫به نظر من
‫این رمان کارِ ضعیفیه
‫احسنت آقای باندو
‫بازم تونستی به عمق مطلب پی ببری
‫بقیه هم بهتره از ایشون یاد بگیرین
‫خب بریم سراغ کتاب نهم
‫[یک سال بعد]
‫بجنب، موزاسو
‫اینجا رو داشته باش
‫ببین، جواب میده! موفق شدی!
‫- کاری نداشت ‫- مثل آبِ خوردن
‫فقط یه بار دیگه. دوباره برو
‫اون یکی
‫واقعا فکر کردی می‌تونی قسر در بری؟
‫آقای گوتو...
‫انتظار نداشتم اینجا ببینم‌تون
‫- فکر می‌کردم پنج‌شنبه‌ها... ‫- ساکت!
‫خوب گوش کن
‫چون نودل‌های مامانت رو خیلی دوست دارم
‫این دفعه می‌بخشمت
‫همراهم بیا
‫واقعا این کار رو کردی؟
‫به من نگاه کن
‫ببخشید
‫تنبیه‌ش می‌کنم
‫بهتون قول میدم
‫خسارت‌تون رو میدیم
‫تنبیه این پسر...
‫چه فایده‌ای داره؟
‫که چی بشه؟
‫بیشتر حواس‌مون رو جمع می‌کنیم
‫حواس‌مون هست که بره مدرسه...
‫درس و مدرسه به دردِ این بچه نمی‌خوره
‫ولی باید مدرسه بره
‫دیگه می‌خواد چیکار کنه؟
‫اجازه بده بیاد برای من کار کنه
‫توی سالن
‫کار شرافتمندانه‌ایه
‫و مشکلی براش پیش نمیاد
‫ببینم چیکار می‌تونم بکنم
‫اون هنوز خیلی بچه‌ست
‫خانم باندو، درست گوش نمیدین‌ها!
‫اون مثل داداشش نیست
‫[اطلاعیه تسویه وام]
‫یه نامه برام اومده که وامم تسویه شده
‫حتما اشتباهی شده
‫توی سیستم زده مبلغ پرداخت شده
‫سه روز پیش کل مبلغ از ‫طریق حواله بانکی پرداخت شده
‫ولی...
‫می‌تونین ببینین کی پرداختش کرده؟
‫گویا از توکیو حواله شده
‫سولومون بائک. حساب به اسم ایشونه
‫مطمئنین؟
‫مطمئنم
‫که اینطور
‫ممنون
‫روز خوش
‫خدا می‌دونه توی سالن پاچینکو چه خبره
‫منم مثل تو نگرانم
‫ولی آقای گوتو بهم قول داد
‫اون از خانواده‌مون نیست
‫نمی‌تونه مثل بچه‌ی خودش ‫از موزاسو مراقبت کنه
‫خب دیگه چیکار کنیم؟
‫همین‌جور خودمون رو گول بزنیم ‫که آخرش مثل نوآ درس‌خوان میشه؟
‫توی دوران جنگ، اوضاع جورِ دیگه بود
‫مجبور بودیم هر کاری کنیم تا زنده بمونیم
‫همه همین کار رو کردیم
‫ولی اون دوران گذشت
‫واقعا فکر می‌کنی همه‌چی حل شده؟
‫ولی آخه چرا پاچینکو؟
‫شغل‌های آبرومندانه‌تری هم هست
‫انتظار داشتم برادرشوهرم همچین واکنشی نشون بده
‫نه تو
‫[گیرنده: آقای یوسب باندو. ژاپن، اوساکا]
‫[فرستنده: آقای چانگهو کیم. کره، پیونگ یانگ]
‫کتاب رو دوست داشتی؟
‫دوستش داشتم. قضیه این نیست
‫پس چی؟
‫درباره‌ی رنج
‫و ناامیدیِ آدما خوندن
‫باعث میشه گرسنه‌م بشه!
‫عجیبه، می‌دونم
‫این گرسنگی شدید از کجا میاد؟
‫نظرت چیه؟
‫تو که جای شخصیت‌های این کتاب نیستی
‫لازم نیست نگرانِ گرسنگی
‫یا زندگی توی شرایط بد باشی
‫با این‌حال ‏می‌خوای شکمت رو سیر کنی
‫تا به خودت ثابت کنی که تو ‫هیچ‌وقت اونی نیستی که گرسنه بمونه
‫ولی حتی وقتی شکمت سیر بشه، می‌فهمی که
‫در واقع طعم هیچ‌کدوم رو نچشیدی
‫همه‌ی اون غذاها بی‌مزه بوده
‫آهان، با اون حامیِ مرموزت
‫این‌جوری نگو
‫ولی درسته دیگه، نه؟
‫پول پانسیونت رو میده...
‫این کار رو برای خودمون می‌کنم
‫منم می‌خوام ببینمش
‫گفتم که نمیشه
‫ولی مشکلش چیه؟
‫مگه هیولایی چیزیه؟
‫توی این چندماهی که باهم بودیم
‫تا حالا بهت نه گفتم؟
‫- نه ولی... ‫- پس این یکی رو بهم تخفیف بده
‫این تنها درخواستیه که ازت دارم
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی ببینیش. فهمیدی؟
‫پس یه قولِ دیگه بهم بده
‫پس امشب که با این شخص مرموز
‫میری غذای گرون قیمت بخوری
‫هر لقمه رو با نهایت لذت بخور
‫تا جایی که دیگه نتونی بیشتر بخوری
‫نوآ
‫بیا دوتایی همه‌چیز رو به‌دست بیاریم
‫البته که ما در حالِ ساخت یه رویا هستیم
‫ولی داریم این رویا رو ‫به واقعیت تبدیل می‌کنیم
‫حداکثر عضوی که می‌پذیریم ۵۰۰نفره
‫و تا همین بیست دقیقه پیش
‫فقط ۴۷ جای خالی باقی مونده بود
‫انتظار داریم تا ۹۰ روز دیگه ‫پروژه رو شروع کنیم
‫و برنامه داریم تابستون سال آینده ‫زمین گلف‌مون رو افتتاح کنیم
‫ببخشید. می‌خواین با کمبودِ ‫نیروی کارِ اخیر چیکار کنین؟
‫شنیدم به خاطر افزایش ساخت‌وسازها توی شهر
‫سخت میشه نیروی انسانی پیدا کرد
‫خیالتون راحت باشه
‫شرکای ما همه‌چیز رو تحت کنترل دارن
‫مشکل کمبود نیرو نخواهیم داشت
‫لطفا بفرمایید
‫میگن احتمال داره بازار ملک دچار بحران بشه
‫نظرتون در این رابطه چیه؟
‫نظرم؟
‫به نظرم صرفا یه شایعه‌ی خنده‌داره
‫چون تاریخ ثابت کرده که ‫ از پایان جنگ جهانی دوم تا الان
‫قیمت زمین توی این ‫مملکت هیچ‌وقت پایین نیومده
‫توی توکیو، ملک حرف اول رو می‌زنه
‫و در آینده‌ای نزدیک
‫ژاپن از آمریکا سبقت می‌گیره
‫و بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا میشه
‫فکرش رو کنید
‫آمریکا شماره دو میشه
‫پس واقعا دیگه نگرانِ چی باشیم؟
‫خب، حالا کی می‌خواد درباره اسپا بشنوه؟
‫از بهترین سنگِ مرمر ایتالیایی ساخته میشه...
‫پس دیگه مشکلی پیش نمیاد؟
‫به لطفِ کمکِ سخاوتمندانه‌ی شما
‫بقیه اعضای مجلس سر عقل اومدن
‫دیگه مانعی در کار نیست
‫خیلی هم عالی
‫و قیمت؟
‫چهل میلیون ین
‫می‌دونم چیزی نیست که انتظار داشتین
‫ولی بازم قیمت خوبیه...
‫سی میلیون ین
‫نه بیشتر
‫ولی آقای کوه...
‫با وجود حرف شما
‫بازم سخته اعضای مجلس رو راضی کرد
‫مهمون دارین؟
‫بله. یه مهمونِ مهم
‫نمی‌خواستم مزاحم بشم
‫توی لابی منتظر می‌مونم
‫نه اصلا
‫می‌خواستم باهم آشنا بشین
‫بیا پیشمون
‫ایشون آقای کوروگونه‌ست
‫شما رو می‌شناسم. ‫اسم‌تون رو اغلب توی روزنامه می‌بینم
‫البته بستگی به روزنامه‌ش داره
‫یا بهم میگن آینده‌ی این ملت بزرگ
‫یا میگن بلای جون.
‫من که همیشه تعریف‌تون رو شنیدم
‫حالا این مرد جوون کیه؟
‫ایشون یکی از نابغه‌های نسل بعدیه
‫ولی متاسفانه زیادی کم‌رو و متواضعه
‫باید این ویژگیش رو نابود کنیم
‫خب شغلت چیه؟
‫دانشجوی سال دومم
‫توی واسدا
‫- چه رشته‌ای می‌خوای بخونی؟ ‫- علوم سیاسی
‫چه انتخابِ فوق‌العاده‌ای
‫اگه اینقدری که آقای کوه میگه آینده‌دار باشی
‫خیلی زود اسمِ تو رو هم ‫توی روزنامه‌ها می‌بینم
‫خب اسمت چیه؟
‫بائک
‫نوآ بائک
‫مطمئنم بازم همدیگه رو می‌بینیم
‫دیگه باید برم
‫قبل از اینکه بری
‫دفعه دیگه که دیدمت، ‫انتظار دارم عدد به سی رسیده باشه
‫امروز یکم بیشتر از همیشه نصیبت میشه
‫شنیدم ازدواج کردی و یه خونه‌ی جدید خریدی
‫به عنوان عرض تبریک در نظرش بگیر
‫بازم داری میری بیرون؟
‫گفتم خوبه یه هوایی بخورم
‫چیزی می‌خوای بگی؟
‫اینا چیه؟
‫اون یارو فرستاده
‫منو ببخش
‫ازت قایم‌شون کردم
‫امروز قراره طعم توت‌فرنگی رو امتحان کنیم
‫خوبه که چیزهای جدید امتحان کنی
‫چیزی شده؟
‫پسرم...
‫مشکوکه که باهام صمیمی شدی
‫تا پول‌مون رو از چنگ‌مون در بیاری
‫واسه همین یه کارآگاه استخدام ‫کرده درباره‌ت تحقیق کنه
‫چی؟
‫نباید این کار رو می‌کرد
‫ولی نیتش خیر بود
‫نگرانم بود
‫و الان یه چیزی پیدا کرده
‫جنگ...
‫اون مالِ خیلی وقت پیشه
‫تو جوون بودی ولی با این حال...
‫من...
‫من یه قاتلم
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌بینم هنوزم اینجایی
‫هنوزم گندکاری‌هاشو جمع می‌کنی
‫آقای یوشی ازت سوال پرسید
‫یه لحظه تنهامون بذار
‫نگران نباش، سوگی‌هارا
‫قبلا هم باهاش سر و کار داشتم، مگه نه؟
‫اومدم حرف رو صریح و واضح بگم
‫از پسرم فاصله بگیر و ‫ارتباطت رو باهاش قطع کن
‫امکان نداره
‫پسرت قراره حسابی پولدارم کنه
‫مگه به اندازه کافی از من نگرفتی؟
‫دیدگاهت اینه؟
‫جالبـه
‫من هیچ‌وقت دنبال محبت پدربزرگت نبودم
‫هیچ‌وقت نخواستمش
‫تصمیمِ خودش بود که...
‫اومدی درباره‌ی سولومون صحبت کنی
‫و منم دارم بهت میگم
‫اون تصمیمش رو گرفته
‫مثل تو که اون سال‌ها تصمیمت رو گرفتی
‫اگه مشکلی داری، با خودش حرف بزن
‫چون هر اختلافی که بین‌تون وجود داره
‫مقصرش من نیستم
‫جفت‌مون می‌دونیم
‫می‌تونستم اون موقع نابودت کنم
‫به جاش بهت رحم کردم
‫پس خوب گوش کن ببین چی میگم
‫اگه آسیبی به پسرم بزنی، ‫دیگه ازت نمی‌گذرم
‫خودت می‌دونی چه کارهایی ازم برمیاد
‫فهمیدی؟
‫آهای!
‫دوتا جعبه برام بیار
‫و سیگار
‫بقیه‌ش مال خودت
‫دوتا جعبه می‌خواد
‫آهای
‫اینو بسپار به من
‫برو به تمیزکاریت برس
‫آقای یوشی، خوش اومدین
‫امروز مامورو رو هم آوردین...
‫واقعا اینجا کار می‌کنی؟
‫چند سالته؟
‫پونزده سالمه
‫تو چی؟
‫هفت سالمه
‫اون بابابزرگته؟
‫نمی‌شناسیش؟
‫نه، نمی‌شناسم
‫مامورو
‫برادران کارامازوف رو تموم کردی؟
‫معلومه که تموم کردم
‫نظرت چی بود؟
‫شما هم خوندینش؟
‫نوآ، هر چی بخونی رو می‌خونم
‫هرچیزی که خوندنش برای کلاست واجب باشه
‫چرا؟ شما که سرتون خیلی شلوغه آقای کوه
‫چون هیچ‌وقت این فرصت رو نداشتم
‫نوآ، علاقه‌ی تو به کتاب، بهم انگیزه داده
‫ولی اون کتاب‌ها به درد آینده‌ت نمی‌خوره
‫من نمی‌خوام علوم سیاسی بخونم
‫می‌خوام معلم بشم
‫این همه راه اومدی واسدا که معلم بشی؟
‫مسخره‌ست
‫اینجا درهای زیادی به روت وا شده
‫صرفاً هنوز متوجه نیستی
‫متوجهم
‫اما مسیرم رو انتخاب کردم
‫شما؟
‫شرمنده مزاحم شدم ‫اما اومدم دیدنِ دوستم
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫شما؟
‫من آکیکو ناکازونو هستم
‫دوست صمیمی نوآ
‫به دعوت خودش اومدم
‫انتظار نداشتم مهمون داشته باشیم ‫اما بفرمایید، شام آماده‌ست
‫ناکازونو...
‫ناکازونو هیتوشی پدر شماست؟
‫معاون وزیر امور خارجه؟
‫بله، درسته
‫نوآ، بشین
‫منو می‌شناسی؟
‫صدالبته، نوآ خیلی تعریف‌تون رو کرده
‫گرم صحبت درمورد آینده‌ی نوآ بودیم
‫آینده‌اش؟
‫عجب بحث مهمی
‫به نظر من آینده‌ی درخشانی در انتظارشـه
‫همون اولین باری که چشمم بهش افتاد فهمیدم
‫ولی خودش هم باید بخواد
‫شاید شما بتونی راضیش کنی
‫به سلامتی آینده
‫خدا بیامرزدت، شیفلی
‫هی، داداش
‫کِی برمی‌گرده خونه؟
‫برنمی‌گردم آمریکا
‫ماکائو
‫- آقای یوشی بهم پیشنهاد کار داده ‫- چه کاری؟
‫کسب‌وکار جدیدِ قمارش رو مدیریت کنم، ‫مدیریتِ کل مجموعه
‫بچه‌هات چی پس؟
‫کیو دارم گول می‌زنم آخه؟
‫بدون من تا اینجا دووم آوردن و آخ نگفتن
‫آره خب، اولش شاید
‫ولی مطمئنی از تصمیمت؟
‫آره
‫ولی ماکائو؟
‫چرا که نه؟
‫توکیو رو از سر گذروندم، ‫حالا یه توقف دیگه تو مسیرم لازمـه
‫این به کنار، جفت‌مون می‌دونیم اینجا ‫بازار سقوط می‌کنه. درموردش فکر کن.
‫هنوز اولین دروغی که بهم گفتی رو یادمـه
‫چی گفتم؟
‫«نیومدم اینجا بمونم»
‫در هر صورت، وقتی دروغ‌های خودتو
‫باور کنی، تو بد دردسری میفتی
‫ممنونم
‫یکی هم برای ایشون بیار
‫قرار نبود دروغ از آب دربیاد
‫اما به لطف آبه، الان خدمت شمام
‫حتماً الان بدجور کفری شده
‫به درک
‫بذار هرچقدر می‌خواد بهم فحش بده
‫حتی یه ذره هم دلت به حالش نمی‌سوزه؟
‫اصلاً و ابداً. بخوام هم نمی‌تونم
‫ممنونم
‫گند تو همه‌چی
‫اونقدرهام که عیبشو گفتی ‫آدم بدی نیست
‫موضوع این نیست
‫پس مشکل منم؟
‫می‌ترسیدی کاری کنم آبروت بره؟
‫گفتم قاتی این ماجرا نشو!
‫خودم می‌خوام نقشی درش داشته باشم
‫عذرخواهی هم نمی‌کنم
‫خیال کردی می‌تونی منو بازی بدی؟
‫یا عروسک خیمه‌شب بازیتم؟
‫ای دخترِ ساده‌لوحِ مرفه...
‫چطور جرأت می‌کنی ‫اینجوری باهام صحبت کنی؟
‫فکر کردی حالیم نیست؟
‫بازی دادن عالم و آدم شده سرگرمیت
‫هم تو و هم اون دوست کره‌ایت
‫خجالت داره واقعاً
‫دربدر دنبال توجهی
‫رقت‌انگیزی
‫ولی فهمیدی دیگه، نفهمیدی؟
‫این یارو پدرتـه
‫- کوه هانسو... ‫- گفتم خفه‌خون بگیر!
‫باید همین الان با کوه هانسو صحبت کنم
‫- دیروقتـه ‫- بذار بیاد تو
‫اگه کاری بود خبرت می‌کنم
‫بیا بشینیم
‫قرار نبود باهاش آشنا بشی
‫آکیکو رو میگم. زد زیر قول و قرارمون
‫وقتی خواستم باهاش تموم کنم،
‫یه حرف مسخره‌ای بهم زد
‫اصلاً...
‫با عقل جور در نمیاد
‫ولی با اینکه اهمیت دادن بهش حماقت محضـه...
‫باید از زبون خودت بشنوم
‫چی گفته بهت؟
‫گفت
‫تو...
‫پدرمی
‫بگو که حقیقت نداره!
‫حقیقت داره
‫اون‌موقع تو کار خرید و فروش ماهی بودم
‫یه پام اوساکا بود، یه پام هم بوسان
‫نزدیک به ۱۶ سال بود که ‫پامو توی وطنم نذاشته بودم
‫فکرشم نمی‌کردم تحت‌تأثیر قرار بگیرم
‫بهش نارو زدی ؟
‫معلومه که نه
‫پس گولش زدی
‫حتماً همینطوریه!
‫می‌خوای همچین چیزی رو باور کنی؟
‫که با دوز و کلک تونستم ‫این دختر روستایی رو گول بزنم؟
‫جای اینکه بپذیری دوستم داشته...
‫امکان نداره
‫تو آدم رذلی هستی
‫یه فاسد!
‫خودخواه
‫خودت چی پس؟
‫چون خونی که تو رگ‌های منـه...
‫تو رگ‌های تو هم جریان داره
‫نه خونِ اون احمقی که تموم این سال‌ها ‫پدر خطابش می‌کردی
‫تو کی هستی که بخوای بگی من آدم بدی‌ام؟
‫من دیدمت
‫اون شب توی مزرعه!
‫خب که چی؟
‫چی گفته بودم بهت؟
‫رو به جلو باش
‫نوآ،
‫همیشه رو به جلو باش
‫اون روز...
‫می‌دونم به حرفام گوش دادی
‫به عقب نگاه نکردی
‫تو پسر منی
‫نوآ
‫بالأخره می‌تونیم این قائله رو ختمش کنیم
‫برو خونه بخواب
‫صبح که بیدار بشی متوجه میشی
‫همه‌چی تغییر می‌کنه
‫جلوت دولا راست میشن
‫بسپُرش به من
‫اونا دشمن بودن
‫همینا رو تو گوش‌مون خوندن
‫قرار بوده بیان به خونه هامون تجاوز و ‫سرپناه‌مون رو نابود کنن
‫من حرف‌شون رو باور کردم
‫به همسرم فکر کردم،
‫بچه‌هایی که قرار بود داشته باشیم و
‫پدر و مادرم
‫اون زمان هردوشون زنده بودن
‫دیگه نایی برامون نمونده بود
‫داشتیم از گرسنگی تلف می‌شدیم
‫گرمای هوا هم مثل جهنم بود
‫حشرات دست از سرمون برنمی‌داشتن
‫تموم اون مدت، ‫عین یه آدم مُرده بودیم
‫توی اون شرایط، ‫اصلاً دیگه آدم حساب نمی‌شدیم
‫با خودم گفتم حتماً قراره همینطوری بمیریم
‫همچین طرز فکری داشتم
‫و...
‫وقتی دستورات صادر شد...
‫روحم از بدنم جدا شد و
‫اطاعت امر کردم
‫اما دستور نهایی نبود
‫یه دستورِ دیگه مونده بود
‫باید همه‌چی رو فراموش می‌کردیم
‫بهمون همچین چیزی گفتن
‫باز هم اطاعت امر کردم
‫همه‌مون جاهل بودیم که
‫خیال کردیم میشه گذشته رو فراموش کرد
‫خب چیکار کنیم پس؟
‫تا آخر عمرمون سنگینی این بار رو به دوش بکشیم؟
‫برات آرزوی سلامتی دارم
‫نوآ
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مادر
‫چیه؟ چی شده؟
‫فقط...
‫اومدم ببینمت
‫توی دانشگاه اتفاقی افتاده؟
‫بهت سخت می‌گذره؟
‫نه
‫عاشق اونجام
‫برای اولین بار
‫حس می‌کنم دستم به یه جایی بَنده
‫پس چرا...
‫بهم بگو
‫پس چرا اومدی؟
‫گفتم که
‫می‌خواستم ببینمت
‫دیگه برمی‌گردم
‫به این زودی؟
‫تازه رسیدی
‫شب رو بمون
‫صبح می‌تونی بری
‫نمیشه
‫باید برم
‫با یکی از دوست‌هام برنامه ریختم
‫پس تا ایستگاه قطار همراهت میام
‫نیازی نیست
‫می‌دونم چه روز سختی رو پشت‌سر گذاشتی
‫می‌خوام استراحت کنی، مامان
‫مراقب خودت باشی ها
‫نوآ
‫مامان، همه‌چی مرتبـه
‫نوآ
‫پسرم رو ندیدید؟
‫نوآ! نوآ!
‫خبر فوری!
‫بحثِ خبر تکان‌دهنده‌ی ‫خودکشی مدیرعامل شرکت وائه،
‫ماسارو آبه، نقلِ محافل نخبگان مالی شده
‫آقای آبه تا قبل از وقایع جنجالیِ
‫مربوط به پروژه‌ی توسعه‌ی جدیدشون، ‫جزو چهره‌های برجسته‌ی کشور بودند
‫جسدِ وی، صبح زود امروز نزدیک ‫پارک ملی چوبو سانگاکو رویت شد
‫شاهدان حاضر در صحنه
‫خبر از سقوط فردی از ‫بالای یک صخره‌ی سنگی رو دادند
‫پس از جستجوی منطقه توسط مقامات مربوطه،
‫کفش‌های آقای آبه پیدا شد ‫اما خبری از نامه‌ی خودکشی نبود
‫تحقیقات همچنان ادامه داره
‫حالا بریم سراغ خبر بعدی...
‫یعنی کجا رفته، اونم بدون هیچ پولی؟ ‫هیچ کسی رو هم نداره به دادش برسه
‫افرادم رو فرستادم دنبالش بگردن
‫کل کشور رو زیر و رو می‌کنن
‫چندین هفته شده!
‫همه جا رو گشتیم
‫خبری ازش نیست
‫به هر قیمتی شده پیداش می‌کنم
‫بیخیال نمی‌شم
‫ببین به چه روزی افتادیم
‫تقصیر خودمونـه
‫بالأخره یه همچین اتفاقی باید می‌افتاد
‫انقدر چرند نگو
‫حقیقت محضـه!
‫نابودش کردیم
‫نه
‫سونجا، همه‌ی فداکاری‌های تو و
‫گناه‌های من،
‫همه بخاطر نوآ بوده
‫گفت که نمی‌خواد
‫من یکی باید می‌فهمیدم
‫اون شب...
‫برای خداحافظی اومد پیشم
‫که بگه نگرانش نباشم، ‫نیاز داشت که اینارو بهم بگه
‫دلش نیومد
‫دود شده رفته هوا
‫هیچ نشونی ازش نیست
‫سونجا
‫بچه که بودم،
‫پدرم تعریف می‌کرد اسب‌های وحشی ‫توی یانگدو جولون می‌دادن
‫چولیماها
‫یه لحظه هم رو پا بند نمی‌شدن
‫انقدر تند می‌دوئیدن که سایه‌هاشون هم ‫به گرد پاشون نمی‌رسیدن،
‫واسه همین هم جسم‌شون ‫از سایه‌شون جدا می‌شد
‫موزاسو
‫من...
‫هرازگاهی به این فکر می‌کنم...
‫چطوریـه که یه سری‌ها می‌تونن ‫این دنیا رو تاب بیارن
‫اما یه سری‌ها نه؟
‫بخاطر اینـه که اونا سایه‌هاشون رو پیدا می‌کنن و
‫بقیه نه؟
‫چون جسم
‫نمی‌تونه بدون سایه‌اش زندگی کنه
‫سایه‌هامون بهمون میگن که
‫کجای زندگی وایسادیم
‫هرچی که هست،
‫الان من و تو اینجاییم
‫با اینکه خیلی از عزیزان‌مون رو از دست دادیم،
‫اینجا دوتایی
‫پشت این میز نشستیم
‫سولومون هم پیش‌مونـه
‫« ناگانو »
‫ببخشید
‫شاگرد لازم ندارید؟
‫من دنبال کارم
‫تو که کره‌ای نیستی، هستی؟
‫نه
‫نیستم
‫خیلی پُرتلاشـم
‫قول میدم
‫خیلی‌خب،
‫ببینیم و تعریف کنیم
‫یادم رفت اسمت رو بپرسم
‫اوگاوام
‫اوگاوا میناتو