‫همگی کمربندتون رو بستین؟
‫- شک نکن! ‫- خفه خون بگیرین ببینم.
‫می‌خوام سخنرانی کوتاه خفنی بکنم.
‫اِهِم. ‫تعمیر سفینه‌مون مجددا تموم شده...
‫و بالاخره می‌تونیم ‫از این خراب‌شده سطح پایین بریم!
‫- ممنون. ‫- پارسال هم که همین کار رو کردیم.
‫«ور ور ور، زمین خیلی داغونه،»
‫«یه مشت حرف علمی‌تخیلی، ‫داریم می‌ریم.»
‫- ایشه! حرف‌های جدید بزن! خیلی مزخرفه! ‫- کار کی بود؟ کار کی بود؟
‫این دفعه می‌ریم بابا.
‫عایشه، روند پیش از پروازت رو آغاز کن!
‫اولا، خیال کردی کی هستی ‫که این شکلی باهام صحبت می‌کنی؟
‫دوما، آغاز کردم.
‫پوف، حالا شد عوضی خان.
‫امروز واقعا واسه همگیمون خیلی مهمه،
‫ولی واسه من مهم‌تره، ‫آخه من رهبر عملیاتمون هستم...
‫و وقتی شما بدجوری ترسیده بودین، ‫کل زحمات رو متقبل شدم.
‫پرواز لغو شد. ‫یه سری از اعضا حضور ندارن.
‫منظورت چیه؟ ‫همگیمون که کمربندمون رو بستیم و... وای!
‫هورا کوروو!
‫ای بابا، همیشه گول ‫ضبط صوت «تاک‌بوی» رو می‌خورم.
‫هه! هم سرت «شاوشنک» بازی درآوردن، ‫هم «فریس بولر» بازی، هم «گلاگر» بازی!
‫سرسره بی‌پایان درست کردین؟
‫ای بابا! خودتون که می‌دونین اگه سوار نشین، ‫نمی‌تونم سفینه رو بلند کنم...
‫وای! پام! ‫ذوب شده!
‫چرا براتون مهم نیست؟ ‫اینجا رو باشین!
‫این‌قدر خوش نگذرونین! ‫دارم ذوب می‌شم!
‫کار امروزمون حل کردن همین مشکله! ‫بس کنین!
‫سیاره شلورپ، سیاره‌ای آرمانی بود،
‫ولی بعدش سیارکه بهش برخورد کرد.
‫به صد فرد بالغ و کلون‌هاشون ‫یه شفیره دادن...
‫و گفتن فرار کنین ‫و برین تو فضا...
‫سیاراتی متروکه پیدا کنین ‫که بتونیم توشون مستقر بشیم.
‫ما رو زمین سقوط کردیم ‫که جمعیتش همین‌جوری هم خیلی زیاده.
‫درسته. از اولش خودم داشتم صحبت می‌کردم.
‫من همونی‌ام که شفیره دستشه. ‫اسمم کورووئه.
‫دارین سریال خودم رو تماشا می‌کنین.
‫همین الان شفیره‌مون رو انداختم. ‫من رو دیدین؟
‫خیلی مسخره است.
‫از زمین متنفرم. ‫محل زندگی وحشتناکیه.
‫ملت احمقن و آدم رو گیج می‌کنن.
‫همیشه قهوه‌های اجق وجقی سفارش می‌دن.
‫آخه وقتی می‌تونن مخروط‌های مازویی ‫هم‌دمای اتاق «انرژون» رو...
‫خیلی راحت هضم کنن، ‫قهوه به چه کارشون میاد؟
‫تا مخروط مازوییم رو نخوردم، ‫باهام حرف نزنین.
‫«مخالفان خورشیدی»
‫[اورژانس بیمارستان سنت جو]
‫می‌خوای سطلت رو خالی کنم؟
‫نه‌خیر. اون مایعات هم خودم هستن.
‫آره، خودم می‌دونم بوی گند می‌ده.
‫سلام دوستان. ‫شرمنده که معطل شدین.
‫فصل مراسمات رقص مدارسه...
‫و امروز کلی عمل داشتیم. ‫سرمون خیلی شلوغه.
‫خب، تا تشخیص خودم رو نگفتم،
‫مطمئنین دستگاهی فضایی ندارین...
‫که ترجیح بدین با همون بررسی کنین؟
‫تصمیم گرفتیم یه بار تنوع به خرج بدیم.
‫به کرات مشکلاتمون رو ‫به سفینه‌مون می‌گیم.
‫به کرات!
‫خب، تو دانشکده پزشکی ‫«ذوب شدن فضایی‌ها» رو یاد نمی‌دن،
‫ولی چند مقاله راجع به هرپس سگ‌ها پیدا کردم ‫که ظاهرا همخونی داره.
‫کوروو، دچار مشکلی شدی ‫که ما «دی‌ان‌ای آلفا» خطابش می‌کنیم.
‫ذرات تشکیل‌دهنده سلول‌هات ‫گیرنده‌هایی دارن که فقط در صورتی...
‫که اعضای گله‌تون نقششون رو ‫ایفا کنن، فعال می‌شن.
‫وایستین ببینم، اعضای گله‌اش ماییم؟
‫- به نظرم اشتباهه. ‫- چه گله خوش‌تیپی هستیم!
‫وقتی شکست خوردن گروهتون تداوم پیدا کنه،
‫گیرنده‌هاشون می‌پوسن ‫و «روند ذوب شدن»ـت آغاز می‌شه...
‫تا خودت بمیری ‫و سگ بعدی...
‫یا فضایی بعدی ‫جات رو بگیره.
‫بامزه نیست؟
‫شما احمق‌های تنبل ‫دارین واقعا به کشتنم می‌دین!
‫خب، خوشبختانه می‌شه ‫روندش رو معکوس کرد،
‫ولی این خنگول‌ها ‫باید حتما کارشون رو...
‫جدی بگیرن.
‫چی؟ من که نمی‌تونم ‫بهشون تکیه کنم!
‫به درک شیمی‌درمانیم کن. ‫می‌خوام شیمی‌درمانی کنم.
‫اصلا خوششون نمیاد مشکلات خانوادگی رو ‫با شیمی‌درمانی حل کنیم.
‫خیلی‌خب، مبل رو برات آماده کردم ‫و کلی مایعات برات آوردم.
‫از نوشیدنی بگیر، تا آب پرتقال ‫«سانی دی»، تا قهوه
‫قهوه اش داغه؟ ‫قهوه داغ می‌خوام.
‫این رو محکم می‌بندم...
‫که مایعات بوگندوت بیرون نریزه.
‫فرض نکن کیسه زباله است،
‫در واقع پوشک کل بدنته.
‫خودم می‌دونم واسه چی ‫باهام مهربون شدین کثافت‌ها.
‫عذاب وجدان دارین. ‫خب، عذاب وجدانتون رو بکنین تو چشتون
‫پام که با عذاب وجدانتون جامد نمی‌شه!
‫خیلی‌خب، می‌دونم چنین اتفاقی خیلی نادره،
‫ولی عذاب وجدان دارم ‫که کوروو رو با تنبلیم ذوب کردم.
‫آره، من هم دارم.
‫شاید بهتر باشه ‫در حدی که بهتر بشه...
‫یه سری از وظایف مأموریتمون رو انجام بدیم.
‫پیشنهادت رو می‌قاپم و کمی تغییرش می‌دم،
‫نظرتون چیه بذاریم کوروو ذوب بشه ‫و خودمون هر کاری خواستیم بکنیم؟
‫آها، در این صورت...
‫مجبور نمی‌شیم کارمون رو انجام بدیم ‫و خیلی خوشم میاد.
‫همکاریمون حرف نداشت تری.
‫بچه‌ها! قرار نیست بذاریم ‫کوروو ذوب بشه.
‫بهتره حداقل نذاریم عذاب بکشه.
‫می‌شه لطفا یکی باز هم برام قهوه بیاره؟
‫نمی‌شه کوروو رو بکشیم! ‫اون‌جوری کی تی‌شرت‌هام رو بشوره؟
‫واقعا کل خریدهامون رو خودش می‌کنه ‫و جنازه ملت رو مخفی می‌کنه.
‫ای بابا، اگه نباشه، ‫مجبور می‌شیم کارهای خونه رو بکنیم.
‫خیلی‌خب، بیاین بیشتر ‫به وظایف مأموریتمون برسیم،
‫ولی فقط در حدی باشه ‫که مجبور نشیم آشغال‌ها رو بذاریم دم در.
‫- عین آب خوردنه. ‫- از پسش برمیایم!
‫اصلا شما دوتا وظایف مأموریتتون رو بلدین؟
‫- روحم هم خبر نداره. ‫- فکر نکنم بلد باشم.
‫عایشه، لطفا وظایف مأموریت کلون‌هامون رو ‫براشون توضیح بده.
‫اصلا می‌دونی چیه؟ محض خنده ‫وظایف خودم رو هم شرح بده.
‫لطفا دقیق شرح بده.
‫می‌خواین کریستال‌های معارفه رو پخش کنم؟
‫کریستال معارفه؟
‫عه، به اسمش می‌خوره ‫که باید قبلا تماشاش می‌کردیم.
‫قرار بود روزانه تماشاشون کنین.
‫ای خنگول.
‫در اولین لحظات مأموریتتون،
‫یادتون باشه پای چی وسطه.
‫شلورپ بهتون اعتماد کرده که...
‫آخ. چه حوصله‌سربره.
‫یامیولک محافظ گروه ‫و رئیس حراسته.
‫باید خطرات مأموریتتون رو دفع کنی.
‫باید قدرتمند و خشن باشی و حاضر باشی ‫در راه بقای گروهتون جون بدی.
‫بیاین «جون دادن» رو حتمی حساب نکنیم.
‫جسی وقایع‌نگاره ‫و همه‌چی رو مشاهده می‌کنه.
‫ماجراجویی‌های موفقیت‌آمیز ‫و شکست خورده‌تون رو با شفافیت ثبت کن...
‫که شلورپی‌های آینده ‫از اشتباهاتتون درس بگیرن.
‫وای! من در حکم ‫جی کی رولینگ گله‌مونم! کروسیو!
‫تری، کار تو از همه مهم‌تره.
‫آخه شفیره بزرگ می‌شه ‫و سیاره جدیدتون رو قابل سکونت می‌کنه؛
‫تو هم باید تربیتش کنی.
‫چرا که متخصص شفیره هستی ‫و وظیفه‌ات...
‫وایستین ببینم. ‫من باید مراقب شفیره باشم؟
‫کوروو همیشه همین رو می‌گه دیگه تری!
‫آره، از قبل می‌دونستیم.
‫من که آمادگی بزرگ کردن شفیره ندارم! ‫هنوز نفهمیدم از زندگی چی می‌خوام!
‫ای بابا، من می‌خوام برم کابو!
‫می‌خوای کنار شرابت، ‫تردک هم سرو کنیم تری؟
‫مسئولیت‌پذیری ترسناکه دیگه.
‫ولی وقتشه بزرگ بشی ‫و به مأموریتمون برسی.
‫- باید کوروو رو نجات بدیم! ‫- باید کوروو رو نجات بدیم!
‫دارین چه غلطی می‌کنین؟
‫وای، لعنتی جریان کوروو رو فراموش کردیم!
‫حواسمون رو زمین خیلی پرت می‌شه.
‫وقتی اینجا این همه خانم‌های...
‫رپ‌باز هستن که باید تشویقشون کنیم، ‫نمی‌تونیم به کارمون برسیم.
‫من هم باید اون کامیون «ماک» گنده رو ‫تو اون گاراژ کوچولو پارک کنم.
‫خب، اگه بخوایم تمرکز کنیم، ‫باید بریم یه سیاره دیگه.
‫خوبه، عایشه، تا این احمق‌ها ‫پشیمون نشدن، روند پیش از پرواز رو آغاز کن.
‫باشه. روند چرتش رو آغاز کردم.
‫ایول، پرواز می‌کنیم!
‫کل اعضا حضور ندارن.
‫ای عوضی‌ها!
‫وایستا ببینم، ولی همه که حاضرن.
‫نه‌خیر. ‫کل اعضا یعنی کل اعضای بدنتون...
‫که قطع شده و یه گوشه افتاده ‫تو سفینه باشه.
‫- وایستا ببینم، چی؟ ‫- برو پاهات رو بیار.
‫کسی اعضای بدنش رو ‫جایی ول کرده؟
‫خب، آره. ‫من زندگی مفرحی دارم.
‫خیال کردین این‌قدر وقت دارم ‫که می‌تونم شب تا صبح...
‫اعضای بدنم رو جمع کنم؟
‫نه‌خیر!
‫به من نگاه نکن. ‫من همه‌چی رو نگه می‌دارم!
‫اعضای بدن شلورپی یاب رو فعال کن.
‫کل سیاره رو می‌گرده ‫و اعضای بدن شلورپی رو پیدا می‌کنه.
‫دستگاه چندشیه، ولی خوراک الانه.
‫من که مشکلی ندارم، ‫کل اعضام تو سفینه‌ان.
‫وای! اعضای بدنت رو همه‌جا ول کردی‌ها!
‫پنج‌تاشون رو تو «هوم دیپو» ول کردم؟
‫حتما مال همون تابستونیه که سعی کرده بودم ‫تو برنامه «افسانه‌زدایان» مجری بشم.
‫اون دوتا مومیایی موقرمز ‫همه افسانه‌ها رو شرح دادن.
‫کار تو وقایع‌نگاریه، ‫افسانه‌زدایی نیست!
‫آخ، این دستم رو بیشتر دوست داشتم!
‫باید تا کوروو کاملا ذوب نشده ‫اعضای بدنمون رو پیدا کنیم،
‫وگرنه مجبور می‌شیم ‫مالیات دادن رو یاد بگیریم!
‫کار خیلی پیچیده‌ایه!
‫عمرا اگه بتونین ‫سطح استهلاک کتونی...
‫سفر در زمان مخصوص کارتون رو حساب کنین!
‫اِم، می‌خوایم شفیره رو ‫همین‌جا ول کنیم تری؟
‫شفیره که نمی‌تونه ‫از صندلی مخصوصش بلند بشه.
‫تازه، اگه بتونه هم ‫بی‌خیال شیرینی‌های هزارلاش نمی‌شه.
‫عه!
‫گاوه می‌گه ما!
‫سلام ادی!
‫خیلی‌خب بچه‌ها، ‫ذوب شدنم تشدید شده،
‫پس بیاین اعضای بدنتون رو جمع کنیم ‫برگردیم سراغ...
‫ترک این سیاره خراب‌شده.
‫یختون کثیفه!
‫از من نپرسین ‫واسه چی اونجا بوده!
‫از خودشون بپرسین ‫واسه چی تمیزش نکردن!
‫عه، اون کمرخارون منه!
‫- آخ! خفه شو کوک!
‫کار درستی کردی.
‫یعنی همه اعضای بدنشون رو جمع کردن؟
‫اِم، یه کم دیگه مونده.
‫کافیه بریم شهر پرباد ‫که دو عضو آخرم رو هم برداریم.
‫رفته بودی شیکاگو، ‫ولی دعوتم نکرده بودی؟
‫خودت که می‌دونی چقد ‫از فروشگاه‌های شامبرگ خوشم میاد!
‫آخرین دفعه که رفته بودیم، ‫کلا منتظر بودیم خرید جناب‌عالی...
‫از فروشگاه «هاماکر اشلیمر» تموم بشه.
‫چند وقته که من و یامیولک ‫به شیکاگو رفت و آمد می‌کنیم...
‫تا با گروه «شیکاگو پرو تامبلرز» تمرین کنیم.
‫بچه‌ها، جسی و یامیولک برگشتن!
‫چه خبر امیلی؟ ‫چطوری آلیسا؟
‫وای نه، چی شده جاش و سوفیا؟
‫موقع گرم کردن واسه اجرای بین دو نیمه ‫مسابقه قهرمانی محلی...
‫مچ پامون شکست.
‫- چی؟ ‫- ولی مسابقه قهرمانی که امروزه!
‫تو و یامی باید واسه اجرای آخرین حرکت ‫آکروباتیک گروهیمون جامون رو پر کنین.
‫نه، مرسی، فرصت نداریم.
‫«شیکاگو پرو تامبرلز» وارد زمین می‌شن.
‫دارین چیـ... ‫حق نداری...
‫حق نداری اون لباس آکروبات قشنگ رو بپوشی.
‫جوراب ورزشیت رو بذار کنار ببینم.
‫عه، جلوی چشمم لباس می‌پوشین.
‫آدم نباید به وظایف آکروباتیکش نه بگه.
‫آهای، برگردین اینجا ببینم!
‫دلم می‌خواد اجراشون رو ببینم.
‫این مسخره‌بازی احمقانه ‫واقعا خیلی براتون مهم بود، مگه نه؟
‫به عمرم چنین کار رضایت‌بخشی نکردم.
‫خیلی‌خب، پس گمون کنم ‫خوشحالم که چنین کاری کردیم.
‫ولی کاش در حال ذوب شدن نبودم.
‫- تری. نوبت توئه. ‫- نوبت کدومه؟
‫من که گفتم همه‌چیم رو نگه می‌دارم.
‫بهم توهین نکن. ‫من که کلون نیستم.
‫وای، آره، کلی دست ول کردم.
‫چند ده دستت ‫کنار همدیگه تو اقیانوسن.
‫ای تری کثافت.
‫- دستت رو دادی نهنگ بخوره؟ ‫- نه!
‫نه. واقعا چیکار کرده بودم؟
‫گلادول!
‫گلادول دیگه چیه؟
‫مالکم کلادول جامعه‌شناس عامه است.
‫الان چند وقتی می‌شه ‫که دائما باهم وقت میگذرونیم،
‫دست‌هام تو کشتی تفریحی واقعیش ‫به نام «محل کشتی‌سواری» هستن.
‫طرفدارانش رو با کشتی تفریحیش ‫به سفری روشن‌فکرانه می‌بره.
‫واقعا چی شد که یه «گلادول» گفتی ‫و بعدش این همه اطلاعات دادی؟
‫حسودی نکن کوروو. ‫جلوه خوبی نداره.
‫حسودی نمی‌کنم!
‫بزرگ‌ترین افتخار من اینه ‫که دو مسئول حفظ نام اسب‌های...
‫داستان‌های جرج آر آر مارتین ‫برام کتاب خوندن
‫[پلک زدن ‫به قلم مالک گلادول]
‫ببخشید. ما از مهمانان گلادول هستیم.
‫تری هستم. ‫باید اسممون رو نوشته باشه.
‫سلام ترنس! چه خوش‌تیپ شدی.
‫چه لباس قشنگی. ‫از جنس پشم گوسفنده؟
‫سلام گلادی.
‫می‌شه اشعه ده هزار ساعته‌ام رو ‫امضا کن گلادول؟
‫ده هزار ساعت درس خوندن رو ‫شبیه‌سازی می‌کنه.
‫کتاب «داده‌های پرت»ـت ‫برام الهام‌بخش بود.
‫بینش اصلیم موقع نوشتن اون کتاب ‫این بود که اگه آدم واسه کاری کل وقت بذاره،
‫مهارتش رو به دست میاره.
‫انگار الان همه این موضوع رو می‌دونن، ‫ولی اون موقع هیچ‌کس بلد نبود.
‫آره، خیلی نابغه‌ای گلادول.
‫خب، ببین، بی‌جهت نیومدیم اینجا.
‫بذارین خودم حدس بزنم، ‫ترنس می‌خواد دست‌هاش رو پس بگیره.
‫وای، کارش درسته‌ها.
‫بیا بریم پنت‌هاوسم ‫که بهت بدمشون.
‫شما می‌خواین بتون بلیت وی‌آی‌پی بدم ‫که تا برگردیم،
‫برنامه «مالکم زن‌پوش» رو ‫تو کشتیم ببینین؟
‫یه سری زن‌پوش با کتاب‌های صوتیم ‫لب‌خونی می‌کنن.
‫اِم، ایول. شما برین برنامه رو ببینین. ‫من هم دست‌هام رو برمی‌دارم و میام.
‫بهتون خوش بگذره.
‫خیلی بابت آشنایی با مالکم زن‌پوش‌ها مضطربم.
‫وای. لباسم مناسب آشنایی ‫با اشخاص مهم نیست.
‫باورم نمی‌شه ‫گلادول این‌قدر طرفدار داشته باشه...
‫که این همه کارهای مختلف بکنن.
‫امیدوارم تو برنامه‌شون ‫از «پلک زدن» هم لب‌خونی کنن.
‫عاشق اون کتابم.
‫راجع به اینه که آدم گاهی اوقات ‫بدون فکر کردن...
‫یا یاد گرفتن، یه سری چیزها رو بلده.
‫من که دائما چنین حسی دارم.
‫موهات این دفعه بامزه‌تر شده.
‫مدل موت رو عوض کردی؟ ‫خیلی ناز شده.
‫هنوز هم بعد از حموم ‫بادکنک به موهام می‌مالم.
‫چـ... این که مو نیست! ‫دست‌های خودمه.
‫چیکار کردی؟
‫تو ولشون کردی که بپوسن! ‫من بهشون هدف دادم. بهشون زندگی دادم!
‫چند وقته که دست‌هات ‫کتاب‌هام رو می‌نویسن.
‫متأسفانه این‌قدر برام نوشتن...
‫که عین شاه موش با هم ترکیب شدن.
‫خیلی چندشه.
‫الان از قبل هم خلاق‌تر شدن!
‫آخرین کتاب پرفروشم ‫که «هر آن که آگاه است، مسئول است» رو...
‫خودشون پیشنهاد داده بودن.
‫نمی‌شه که دست‌هام رو مجبور کنی ‫پیشنهادات مسخره‌شون رو بنویسن.
‫کردم دیگه.
‫دیوید رمنیک همین یه ساعت پیش ‫باهام مصاحبه کرد!
‫بگیرینش!
‫بخش وی‌آی‌پی از این طرفه؟
‫لطفا فعلا برام رام و نوشابه رژیمی بیارین.
‫وای، لعنتی می‌خوان بندازنمون تو اقیانوس.
‫من رقیق می‌شم و یه میلیون ‫هشت‌پای چندش دفعم می‌کنن!
‫گلادول اجازه داده چنین کاری بکنین؟
‫تو شیکاگو این شکلی ‫تمرین می‌کنیم عوضی خان!
‫ایول عوضی خان! رو مایعات بدنم ‫سر بخور و بیفت پایین و بمیر.
‫حالا بریزینم تو کوله‌پشتیه.
‫همیشه می‌فروشیم! ‫کلی پیشرفت می‌کنیم!
‫سودمون افزایش پیدا می‌کنه! ‫کلی پول به جیب می‌زنیم!
‫ایول ادی. ‫چطوری هیچ‌وقت نمیای سر کار،
‫ولی همین الان رکورد ‫فروش فصل دومم رو شکوندی؟
‫باید به سطح من برسی داداش.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، برگردین سر کارتون.
‫ادی، یه لحظه وایستا.
‫ببین چی می‌گم آشغال عوضی.
‫شاید بقیه رو گول زده باشی،
‫ولی من از همون اول ‫قصدت رو فهمیده بودم.
‫می‌دونستم یه جای کارت می‌لنگه.
‫نمی‌دونستم کجات می‌لنگه.
‫ولی وقتی خواستی دل دخترم رو ‫به دست بیاری، گند زدی.
‫من سوابقت رو بررسی کردم «ادی».
‫می‌دونی چی دستگیرم شد؟
‫هیچی دستگیرم نشد. ‫هویتت رو دروغ نگفتی.
‫ولی باز هم حسم عوض نشده.
‫تنها چیزی هم که بیشتر از سود دوست دارم،
‫دخترک عزیزمه.
‫واسه همین ده میلیون دلار ‫برات چک می‌نویسم.
‫دارم بهت رشوه می‌دم. ‫پات رو از زندگی کیت بکش بیرون.
‫پس چی می‌خوای؟ ‫چقدر می‌خوای؟
‫مگه دیوانه شدی؟
‫[کیتی]
‫این‌قدر خودت رو نزن تری.
‫آخ! شوخی بی‌مزه‌ای بود گلادول.
‫آره، ولی به جا بود ‫و گمون کنم منظورم رو رسوندم.
‫دست‌هات الان دیگه مطیع من هستن.
‫- اگه بگم بزننت، می‌زننت. ‫- آخ!
‫اگه بگم کتاب بنویسن، ‫حکایاتی گلچین‌شده در راستای...
‫تأیید دانشم راجع به مهدکودک می‌نویسن.
‫برای آخرین بار بهت فرصت می‌دم.
‫باهام وسط دریا زندگی کن.
‫ما همکاری می‌کنیم و دست‌هات ‫سخنرانی‌های «تد»م رو می‌نویسن.
‫زندگی بی‌نقصی می‌شه!
‫اگه دست خودم بود، ‫صبح تا شب کنارت بودم
‫ولی خودم گروه دارم.
‫چه حیف. ‫منظورت رو رسوندی.
‫وای نه! دست‌های تری ‫عین شاه موش ترکیب شدن...
‫و طرف گلادول رو گرفتن!
‫چطوری این‌قدر سریع فهمیدی چه خبره؟
‫آخه کم سن و سالم و بزرگسالی ‫موجب نشده قوه تخیلم از بین بره!
لعنتی
‫بس کنین! بس کنین! ‫بس کنین دست‌های تری!
‫کوروو، دست‌هاش به حرفت گوش می‌دن!
‫رهبر مأموریتشون منم دیگه، ‫ساختار بیولوژیکیشون اطاعت از منه.
‫دست‌های تری! ‫این‌قدر عوضی نباشین!
‫نه‌خیر دست‌های تری! ‫الان دیگه من رهبرتونم.
‫منم که می‌ذارم قبل از خواب ‫بهم روغن بمالین.
‫شما به عمرتون کار خاصی نکردین.
‫به هیچ دردی نمی‌خورین! ‫ولی الان می‌تونین شرایط رو تغییر بدین.
‫بیاین بریم خونه دست‌های تری. ‫بیاین بریم خونه.
‫نه! اون‌جوری از کار بیکار می‌شم.
‫اگه دست‌های تری نباشن، ‫نمی‌تونم به جز داستان تخیلی
‫غیررسمی بازی «عمارت لوئیجی» ‫که خیلی راحت به ذهنم می‌رسه، چیزی بنویسم.
‫نباید باز هم به اون وضع بیفتم!
‫حاضر نیستم باز هم به اون وضع بیفتم!
‫- ببین گلادول. بنده یامیولک هستم. ‫- که چی؟
‫رئیس حراست مأموریتمون منم،
‫پس الان حراستت می‌کنم.
‫- چیکارش کردی؟ ‫- ده هزار ساعت احمق‌تر شد.
‫می‌رم راجع به بازی‌های ویدیویی ‫و فیلم‌های دهه هشتاد رمان بنویسم!
‫بالاخره سرپا می‌شه.
‫وای پسر، کاش پا داشتم.
‫- حالم بدجور خرابه. ‫- کوروو!
‫داریم می‌رسیم خونه رفیق. ‫فکر بد نکن، جامد بمون.
‫اون روانی کی بود؟
‫[بستنی]
‫سلام.
‫وای.
‫عایشه! سفینه رو بلند کن!
‫کل اعضا حاضر هستن.
‫کشتی بلند شد.
‫داریم موفق می‌شیم!
‫واقعا داریم می‌ریم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫نه، نه، اوه خدایا
‫نه، نه، نه، نه. نه!
‫نه! چی شد؟
‫آهن زیادی که تو این شیرینی‌های ‫هزارلا بود...
‫باعث شد کل سامانه‌های سفینه از کار بیفتن.
‫این همه شیرینی از کجا اومد؟
‫گمون کنم کار من بود؟
‫یادمه دو سه بسته برداشته بودم...
‫که شفیره بتونه ‫در حین سفرمون خوراکی بخوره.
‫داشتی سعی می‌کردی ‫متخصص شفیره بهتری باشی.
‫می‌تونیم تمیزش کنیم کوروو.
‫می‌تونیم بهمون بگی ‫چطوری تعمیرش کنیم.
‫خواهش می‌کنم، ‫تازه دارم وقایع‌نگاری می‌کنم...
‫و نمی‌خوام اولین وقایع‌نگاریم ‫این شکلی تموم بشه.
‫آره، هنوز هم می‌تونیم ‫نجاتت بدیم.
‫نه، شیرینی‌های هزارلایه ‫مدارهامون رو نابود کردن.
‫خسارت شدیدی وارد شده. ‫مجبورین تا ابد رو زمین بمونین.
‫ولی خودت چی می‌شی؟
‫متأسفانه دیگه باید ذوب بشم.
‫شرمنده‌ام که رهبر خوبی نبودم.
‫امروز متوجه شدم چون خودم ‫محیطی ایجاد نکرده بودم که اعضای گروهم...
‫بتونن پیشرفت کنن،
‫داشتین وظایفتون رو ‫به شکل پیچیده‌ای انجام می‌دادین.
‫بهتر بود جای این که همیشه ‫مشغول تعمیر این سفینه رو اعصاب باشم،
‫رو زمین مستقر می‌شدم ‫و حد وسط رو بین کار و زندگیم رعایت می‌کرم.
‫- وای... ‫- کوروو...
‫خداحافظ خفن خان.
‫خیلی‌خب، برین سرسره‌سواری کنین...
‫و بذارین من ذوب بشم.
‫آخرین دستورم در مقام ‫رهبر مأموریت همینه.
‫ایول کوروو، چقدر از نظر احساسی رشد کردی.
‫ضمنا، خودت که می‌دونی می‌تونم دو دقیقه‌ای ‫کل این شیرینی‌های هزارلا رو جارو کنم.
‫- آره، خودم می‌دونم. ‫- پس چرا دروغ گفتی؟
‫زندگی رو زمین به صلاح اعضای گروهمونه.
‫حتی اگه واسه خودم خیلی بد باشه.
‫- ایشه. ‫- تو هم دیدی؟
‫پا درآوردم. ‫اوه باز هم پا درآوردم!
‫جان‌فشانی کردم!
‫رهبر گروه بودم ‫و اعضای گروهم همکاری کردن!
‫دارم عین سابق می‌شم!
‫خیلی چندشه. ‫نمی‌شه جای دیگه‌ای عین سابق بشی؟
‫بچه‌ها! بچه‌ها! ‫بیاین اینجا و کمکم کنین!
‫بدنم داره عین سابق می‌شه!
‫یه کوچولو کمکم کنین!
‫آهای؟
‫دیگه ولم نکنین که بمیرم. ‫دیگه رو به موت نیستم!
‫تشنه قهوه ام
‫وای، بالاخره عین سابق شدم.
‫مایع نبودن حس خوبی داره.
‫خب، جدی گفته بودی کوروو؟
‫امسال واقعا می‌خوای اینجا مستقر بشی؟
‫آره، اگه مجبور باشم یا ذوب بشم،
‫یا یاد بگیرم از زمین خوشم بیاد، ‫لابد مجبورم امتحانش کنم دیگه.
‫ظاهرا «مخالفان خورشیدی» قراره امسال...
‫عشق و حال کنن!
‫عشق و حالمون هم از الان شروع می‌شه،
‫آخه می‌خوایم کل فیلم‌های تام کلنسی رو ‫به ترتیب تماشا کنیم...
‫و اول از همه ‫«شکار برای اکتبر سرخ» رو می‌بینیم!
‫چی؟ نه، اون فیلم‌ها که مال آدم بزرگ‌هان. ‫نمی‌شه «جان ویک» تماشا کنیم؟
‫نه‌خیر! طبق سلیقه خودم مستقر می‌شم،
‫یعنی باید «جک رایان» ‫و درام‌های دادگاهی تماشا کنم.
‫ببخشید، وایستین. ‫می‌خوایم کدوم فیلم «جان ویک» رو تماشا کنیم؟
‫«جک رایان» تماشا می‌کنیم خنگول. ‫حواست باشه دیگه.
‫قراره از این به بعد ‫همیشه وقایع‌نگاری کنی جسی؟
‫خودت که می‌دونی ‫از تکرار حرفم متنفرم!
‫دستم چنگه افتاد!
‫خب، چرا با همون «تاک‌بوی» ‫که این‌قدر باهام گولش می‌زنی ضبط نمی‌کنی...
‫که بعدا وقایع‌نگاری کنی؟
‫هوم، باید اعتراف کنم که هیچی ‫شیرینی هزارلای ارغوانی نمی‌شه.
‫پس باباش طبق انتظارمون ‫پیشنهادت رو قبول کرد.
‫هوم، به‌به!
‫واقعا خیلی عوضی و سنگدلی شفیره.
‫بعدش می‌ریم سراغ کی؟
‫وارث ثروت «پاپ‌چیپس»؟
‫ایول بابا، بریم تو کارش.
‫وای خانم، آخرین پراوزمون بود. ‫باید در رو ببندم.
‫نه‌خیر! نمی‌شه!
‫نامزدم تو راهه.
‫- مطمئنم تو راهه. ‫- هوم، باشه.
‫بذارین ببرمتون بخش افرادی ‫که عزیزانشون قالشون گذاشتن.