‫چی شده؟ ‫چه‌خبر شده؟!
‫به موفقیت مهمی دست پیدا کردیم.
‫صد روز بدون جنگ و دعوا!
‫- تونستیم! ‫- رسماً و شرعاً موفق شدیم.
‫مخالفان خورشیدی بالأخره با هم کنار اومدن.
‫دیگه دعوا نداریم. ‫بالأخره وارد دوره‌ی جدیدی شدیم.
‫اینطوری که اعلام کردی واقعاً روی مُخم رفت
‫اما از اونجایی که دیگه دعوا نمی‌کنیم ‫بیخیالش میشم.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫قطعاً باید به خودمون جایزه بدیم ‫اما چطوری؟
‫پنکیک و رولت ‫یا نون قندی و نون خامه ای
‫نون قندی و نون خامه ای زیاد میخوریم ‫دیگه حال نمیده.
‫اما این تبلیغی که توی ‫فضای مجازی دیدم رو ببینید.
‫من عاشق دریاچه‌ی ‫کوهستان کوچک‌ـم.
‫خیلی وقته نرفتیم اونجا.
‫برامون برنامه‌ی مسافرت ریختی؟ ‫وای خدا!
‫به جون خودت قسم دارم راست میگم.
‫آت و آشغال‌هاتون رو از قبل جمع کردم. .همین الان راه میوفتیم
‫مگه با صفحه‌ی معلق سریع‌تر نمی‌رسیم؟
‫چرا، اما توی این مسافرت از چیزهای پیشرفته ‫خبری نیست، برای همین با اون نمی‌ریم.
‫هرچی داشتیم دادم دست جویی. ‫پسر همسایه بغلی‌مون که جهشی می‌خونه.
‫سیاره شلورپ، سیاره‌ای آرمانی بود،
‫ولی بعدش سیارکه بهش برخورد کرد.
‫به صد فرد بالغ و کلون‌هاشون ‫یه شفیره دادن...
‫و گفتن فرار کنین ‫و برین تو فضا...
‫سیاراتی متروکه پیدا کنین ‫که بتونیم توشون مستقر بشیم.
‫ما رو زمین سقوط کردیم ‫که جمعیتش همین‌جوری هم خیلی زیاده.
‫درسته. ‫از اولش خودم داشتم صحبت می‌کردم.
‫من همونی‌ام که شفیره دستشه. ‫اسمم کورووـه.
‫دارین سریال خودم رو تماشا می‌کنین. همین ‫الان شفیره‌مون رو انداختم. من رو دیدین؟
‫خیلی مسخره است.
‫از زمین متنفرم. ‫محل زندگی وحشتناکیه.
‫ملت احمقن و آدم رو گیج می‌کنن.
‫همیشه از میان‌وعده میگن. ‫میان‌وعده اصلاً وجود نداره.
‫یا وعده کامل بخورید یا نخورید. ‫نمیشه هردو کار رو با هم کرد.
‫عین آدم تصمیم بگیرید احمق‌ها!
«مخالفان خورشیدی»
‫[تقسیم جیره‌ی غذایی]
‫به این چرا بیشتر دادی!
‫خفه شو بابا! ‫دارم سعی می‌کنم مساوی بدم!
‫بده من اونو ببینم!
‫نظم رو رعایت کنیــد!
‫توی خونه‌ی آدم‌ها باید نظم رعایت بشه!
‫امروز دومین روز بدون برقه.
‫اگه این شرایط ادامه پیدا کنه ‫به فنا می‌ریم.
‫تا سه روز دیگه ‫جیره‌ی غذایی دیوار تموم میشه.
‫و تا پنج روز دیگه هم آب تموم میشه. ‫خوش‌شانس‌ها منجمد میشن.
‫کاغذ شکلات کوچیک‌هایی که ‫باهاش تمیزکاری می‌کنیم کِی تموم میشن؟
‫همینطوریش کم اومده و فقط کاغذ ‫شکلات کوچیک مونده.
‫الان نیکول براتون توضیح میده ‫شرایط از چه قراره
‫نیکول توی دولت تیم و ‫دوک وزیر برق و نیرو بوده.
‫بعد از انقلاب ‫من و تیم یه راهی پیدا کردیم
‫تا از سیم برقی استفاده کنیم که کلون‌ها ‫برای تلویزیون‌شون استفاده می‌کنن.
‫حالا اون سیم یا پوسیده یا شُل شده.
‫در هر صورت ‫باید دوباره وصل بشه.
‫عالیه. ‫پس چرا هنوز انجامش ندادیم؟
‫چون توی پایین‌ترین طبقه‌ست.
‫- گندش بزنن. ‫- آره.
‫بعد از سیلِ دوک ‫خدا می‌دونه وضعیت اون پایین چیه.
‫هر کس رفته پایین ‫یا دیوونه برگشته...
‫یا اصلاً برنگشته.
‫من خودم قبلاً توی اون طبقه‌ها رفتم
‫اما چندتا داوطلب می‌خوام ‫که باهام بیان.
‫جو سندرز آماده‌ی خدمت.
‫من برام مهم نیست آدم‌های طبقه‌ی پایین ‫چقدر دیوونه هستن
‫اگه با کُشتن‌شون دوش آب گرم گیرم بیاد ‫می‌کُشم‌شون.
‫ایول سندرز. ‫به این میگن روحیه. مرسی.
‫کس دیگه نبود؟
‫چشم‌بند پوش! ‫تو هم باید باهامون بیای.
‫خیلی تیپ خفنی داری.
‫من چون خیلی توی تاریکی نینتندو بازی می‌کردم ‫این چشم‌بند رو زدم.
‫به‌هرحال باز هم باید بیای.
‫منم میام.
‫اگه قراره منجمد بشم و بمیرم ‫چه بهتر قهرمانانه بمیرم.
‫یه‌نفر دیگه هم باشه خوب میشه.
‫از آبی سطلنتی خوشم میاد.
‫مگه اینکه تو از آبی نیروی دریایی خوشت بیاد.
‫هالک، باید حرف بزنـ...
‫سلام نوا. ‫اشکال نداره چند کلمه با شوهرت حرف بزنم؟
‫مربوط به مسائل مجلسه.
‫آره. ‫من توی اتاق بچه منتظرم.
‫خیلی راجع‌به آینده فکر کردیم.
‫- آینده‌ی خودمون رو میگم. ‫- چرنده.
‫اگه حرفت راست بود ‫به‌جای طراحی خونه
‫با من میومدی.
‫نمی‌تونم الکی پاشم برم به یه مأموریت ‫خودکشی که، اینجا خونه زندگی دارم.
‫مگه من ندارم؟
‫من دارم...پزلی‌ـم رو ول می‌کنم ‫تا اینکار رو بکنم
‫چون اگه این مشکل رو درست نکنیم ‫پزلی و زنت هیچ آینده‌ای ندارن.
‫شرمنده شری. ‫دیگه قهرمان‌بازی از من گذشته.
‫اصلاً می‌دونی به‌جاش می‌خوای چیکار کنی؟
‫رقصنده میشم. ‫از دانشگاه آرزوی رقاص شدن داشتم.
‫این اواخر خیلی روی .۱۸۰ـم کار کردم
‫آفرین هالک، عالیه. ‫بعداً می‌بینمت.
‫من که نخواستم قهرمان باشم.
‫هیچکس نخواسته.
‫ولی آدمی که قهرمانه ‫قهرمان بودن توی وجودشه.
‫داشت سیب‌زمینی مایونزیم از دستم میوفتاد!
‫سیب‌زمینی مایونزی رو همین الان ‫اختراع کردم چون من خیلی نابغه‌هام.
‫بخور، بخور، بخور ببین چطوریه.
‫رسیدیم کوهستان کوچک!
‫دریاچه‌ی کوهستان کوچک! ‫دریاچه‌ی کوهستان کوچک!
‫هتل کوهستان کوچک! ‫هتل کوهستان کوچک!
‫خب، رسیدیم.
‫از الماس‌ساز شبکه‌ای مکعبی استفاده کردم ‫تا الماسِ نو بسازم
‫تا بتونیم به همه انعام بدیم.
‫می‌خوام جواهر بخرم ‫پول خُرد داری؟
‫اصلاً می‌دونی چیه؟ ‫بیا همه الماس‌ها مال خودت.
‫ممنون جسی!
‫دیدید اسمم یادش مونده؟!
‫چه باکلاس.
‫تری، کوروو، جسی، یامیولک
‫به هتل کوهستان کوچک خوش برگشتید!
‫از آخرین باری که اومدید ‫دو سال می‌گذره.
‫دو سال چیه بگو دو قرن.
‫آخ چقدر عاشق اینم که اینجا خیلی بامزه‌‍م.
‫به مناسبت برگشتن‌تون
‫اتاق گرند ماف رو براتون آماده کردیم.
‫وای! ‫گرند ماف؟
‫این بالاترین رتبه‌ی غیرنظامی برای یه فرماندار ‫ناحیه‌ای امپراتوری توی جنگ ستارگان بود.
‫مزه‌‍ش عالیه، نه؟
‫حتی اگه اتاق‌هاش مزخرف بود ‫برای قهوه‌‍ش می‌موندم.
‫بیخیال بیل. ‫بیل معمولاً دوست داره شوخی کنه.
‫سلام، ما خانواده‌ی جانسون هستیم. ‫تازه از دس‌پلینزِ شیکاگو اومدیم.
‫لباس جایزه‌بگیرت خیلی خداست.
‫مرسی. ‫توی آستینش هم یه موج‌شوک عصبی داره.
‫مشخص بود.
‫انقدر بازی‌بازی نکنید.
‫شما میاید دوست‌های مسافرتمون بشید؟
‫- آره، معلومه! ‫- فکر کردم دیگه قرار نیست ازمون بخوای.
‫همه‌چی ردیفه. ‫اینا دیگه چه خری هستن؟
‫دوست‌های مسافرتی‌مونن، خونواده‌ی جانسون!
‫آخ‌جون، دوست مسافرتی!
‫اینا بهترین گزینه برای پشیمونی توی ‫عکس‌های دست جمعی بعد از مسافرت هستن.
‫آره!
‫من همین امروز سیب‌زمینی ‫مایونزی رو اختراع کردم
‫به همین زودی براش رستوران زدن.
‫شهر دریاچه‌ی کوهستان ‫کوچک .واقعاً پیشرفته‌ست
‫قبلاً اینجا نون سوخاری نمی‌فروختن؟
‫آخ، یادته چقدر دوستشون داشتم؟
‫الان دیگه خیلی چندشم میشه ازشون.
‫سلام دوست عزیز.
‫می‌تونم برای موزه‌ی قطار نظرتون رو جلب کنم؟
‫من دیگه زیاد با قطار حال نمی‌کنم.
‫با...قطار حال نمی‌کنی؟
‫نه، از وقتی تری خواست سوارم بشه ‫دیگه از قطار خوشم نمیاد.
‫به‌خاطر این اونکار رو کردم چون از روی بدجنسی ‫خودت رو تبدیل به قطار کردی.
‫اون کار تفریحم بود!
‫براتون نوشیدنی آوردیم!
‫لیوانو رد کن بیاد تریسی.
‫بیل برگشته، نوشیدنی هم آورده!
‫برای رفیق داشتن پیش خوب کسی اومدی بیل.
‫یه مشکلی داریم.
‫اگه گریه کرد تکونش بده. ‫بغلش نکن، از بغل متنفره.
‫غذاش هم شیر موشه. ‫اما زیاد بهش ندید، نفخ می‌کنه.
‫وای خدا، مطمئنم یه‌چیزی رو یادم رفته.
‫خیالت راحت، ما مراقبشیم.
‫پزلی مهم‌ترین آدم توی دیواره.
‫پیروان بوئن با تمام وجود مراقبشن.
‫ممنون خواهر. ‫تو فرشته‌ی نجاتی.
‫امیدوارم بتونم لطفتون رو جبران کنم.
‫خیلی‌خب، تا فرصتش رو دارید ‫جا بزنید.
‫من جا نمی‌زنم. ‫منم به سگ‌جونی خودشونم.
‫اینجا رو ببینید. ‫با منگنه‌ی داغ خودمو علامت‌گذاری کردم.
‫این لوگوی لاکاست نیست؟
‫فقط بلدم همینو بکشم.
‫خواستم بگم خیلی سگ‌جونم.
‫اگه می‌ترسید ردتون رو بزنن ‫پس صدامو میارم پایین.
‫فکر کردم مأموریت‌های خودکشی رو نمیای.
‫نمیرم اما دوست خُلم به کمک نیاز داره.
‫خیلی‌خب، جدا نشید.
‫این طبقه‌ها چندین ماهه ‫که از دسترس خارج بودن.
‫خدا می‌دونه توی تاریکی چی‌ها گذشته.
‫خدا کنه دستشویی هم باشه ‫چون از همین الان ترسیدم
‫تری!
‫از صمیمیت این آدم‌ها اصلاً خسته نمی‌شم.
‫سلام! سلام عزیزم! ‫منو فالو کن، منم فالوت می‌کنم.
‫منم عاشق حوله مسافرتیمم.
‫یه‌کم زِبره ‫اما دوسش دارم
‫مگه دیروز اینجا موزه‌ی قطار نبود؟
‫چرا، اما حالا شده تالار خیانت.
‫بیاید داخل! ‫صد مهمون اول انگشتر آبنباتی مفتی گیرشون میاد.
‫- انگشتر رو بده بیاد دلبر! ‫- از اول همینو می‌گفتی.
‫چه مجموعه‌ی خوبی از خیانت سر هم کردن.
‫اون یارو که سزار رو کُشت، جِی لنو ‫که نمی‌خواد برنامه‌ی «تونایت شو» رو ول کنه...
‫- این یکی زیاد مشخص نکرده. ‫- احمق! این تویی!
‫من اون چیپس رو از مغازه خریدم
‫اما قبل از اینکه خودم بخورم ‫یکی زودتر از من خوردشون!
‫گفتی شفیره اونو خورده!
‫اگه راست گفتی ‫پس این ربات داره چی رو نشون میده؟
‫باشه بابا من خوردم. ‫داشتم خودم رو خالی می‌کردم.
‫هرکس که کلون‌ها رو می‌بینه ‫فاز ۲ رو شروع کنه.
‫وقتی بالای خود کوه باشی
‫همچین هم کوچیک نیست.
‫آروم باش یامیولک ‫مطمئنم برنده میشی.
‫- فرار کن! ‫- چی؟
‫منظورش اینه ‫برو.
‫برو و فرار کن به‌سوی پایین کوه!
‫توی دس‌پلینز ما اینطوری می‌گیم. ‫یالا! مسابقه داره شروع میشه.
‫من پادشاه کوه و دریاچه‌ی کوچیکم!
‫اسمم رو اشتباه نوشتن. ‫احمقیولک.
‫وایسا، احمقیولک همون نسخه‌ای هست که ‫توی سفینه از من درست کرده بودی.
‫اون دیگه خیلی مسخره بود.
‫بیخیال، امکان نداره هنوز در موردش ‫عصبانی باشی. خودم می‌خواستم بکُشمش.
‫اما به‌جاش منو کُشتی.
‫تو هم مجبورم کردی توی المپیک تقلب کنم!
‫این نقشه‌ها به‌درد نمی‌خورن.
‫اینجا همه‌چی کثیف و لجنه.
‫گند توش! ‫بمیر عوضی ! بمیر!
‫چیزی نیست! ‫اسباب‌بازیه!
‫اسباب‌بازی‌های جی‌آی جو هستن.
‫چه بد، وقتی به صلیب کشیده میشن .ارزششون رو از دست میدن
‫بریم، دارن ما رو نگاه می‌کنن.
‫شاید بهتره برگردیم و ‫از گودال گریه بریم پایین.
‫حالا چون اسمش گریه‌ست ‫دلیل نمیشه به گریه بندازتمون.
‫دوک یه‌بار منو انداخت توی گودال گریه. ‫همون یه‌بار بسه‌مه.
‫به‌هرحال حالا دیگه پر از عنکبوته.
‫عجب! ‫چندتا اسباب‌بازی می‌خوان تا...
‫گندش بزنن، سر آدم واقعی بود!
‫ای بابا، این که مارک‌ـه.
‫پیک بود ‫چند هفته پیش گُم شد.
‫قبلاً واسه شوخی جیباش ‫رو از شلوارش مینداخت بیرون.
‫می‌گفت: اینجا رو ببینید! ‫آدامس به شلوارم چسبیده.
‫اما آدامس نبود ‫جیباش بود!
‫اما خب باز هم ‫حقش نبود اینطوری بمیره.
‫بیخیال حاجی ‫اون لجن اصلاً بهداشتی نیست.
‫- خواهش می‌کنم... ‫- آب!
‫آب!
‫الان می‌سوزونمشون!
‫نه، خیلی نزدیکن ‫خودمون هم آتیش می‌گیریم!
‫برید ببینم! ‫پیشته! ولشون کنید!
.لجن و کثافت‌هاتون رو بردارید برید
‫مرسی رفیق، بذار بلندت...
‫این دیگه چیه؟
‫چیزی نیست، یه مورد خفیف از پاهای گندآبیه. ‫این اطراف طبیعیه.
‫اسمم آووکادو اگرول‌ـه. ‫چون آووکادو خیلی دوست دارم.
‫اگرول برای چیه؟
‫برای اینه که حالم از ‫اگرول مسخره به‌هم می‌خوره!
‫بیخیال، شنیدم می‌خواید ‫برید طبقه‌های پایین‌تر.
‫اگه راهنما می‌خواید آووکادو ‫اگرولِ .پیر بهتون راه رو نشون میده
‫واسه این مأموریت فرعی‌‌های مسخره ‫مثل بازی اسکایریم وقت نداریم.
‫این یارو سرعتمون رو می‌گیره.
‫تبعیض قائل نشو. ‫خودت گفتی نقشه به‌درد نمی‌خوره.
‫خیلی‌خب آووکادو ‫کجا بریم؟
‫رسیدیم. ‫دور همین...
‫من واسه این مسخره ها داوطلب نشدم حاجی.
‫این پایین تک و تنها می‌میریم!
‫کل تابستون وقتم رو گذاشتم روی ‫درست کردن اون ماشین کوروت قدیمی.
‫انگار تو بیشتر اهل تعمیر هستی کوروو.
‫تا حالا با ماشینی ور رفتی و خراب بشه؟
‫- من یه‌بار هم با ماشینی ور نرفتم که خراب بشه. ‫- اما مغزت ور رفته.
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫امروز توی مسابقه عالی بودی.
‫مرسی. ‫راستی امشب چه خوشگل شدی.
‫رنگ چشم‌هات یا فُرم سرت رو عوض کردی؟
‫تو خیلی بامزه‌ای.
‫می‌خواید پیشنهاد سرآشپز رو براتون بخونم؟
‫اولین غذا ‫غذای «مرغ کبابی یامیولک یه همکار کلون احمقه
‫که بوی دهن نشُسته میده» داریم که همراه با
‫یه کاسه «لوبیا سبز جسی یه احمق غُر غروئه
‫که همیشه جلوی یامیولک رو می‌گیره» سرو میشه.
‫- این حرف دیگه خیلی ظلمه. ‫- احمق غر غرو؟
‫و برای دسر یه تارت تری داریم.
‫خیلی خوشمزه‌ست اما یه عوضی تن‌لشه.
‫همین. ‫همینو واسه من بیار.
من ‫میرم تا تصمیم‌تون رو بگیرید. ‫در مورد چیزهایی که گفتم خوب فکر کنید.
‫خیلی عجیب بود. ‫معمولاً سفارشمون رو سریع می‌گیرن.
‫امروز خیلی کار کردیم.
‫خسته شدیم. ‫بهتره بریم.
‫بیخیال، منتظرم تارت تری ‫که سفارش دادم رو بیاره.
‫میشه تو ظرف بذاره ببریم؟ ‫کوروو؟
‫بعداً میام پیشت دنیل!
‫چه مرگته کوروو؟
‫کی دلش می‌خواد با آهنگ بلند برقصه؟
‫شما دارید به رادیوی ‫ماهواره ماهواره گوش می‌دید.
‫آهنگ بعدی آهنگی تأیید شده از ‫طرف دیزنی برای شما عزیزان.
‫گوش کنید. ‫یه‌سری اتفاق‌های خیلی عجیب داره میوفته.
‫چی؟ گفتی از رقص خیلی عجیب خوشت میاد؟ ‫خودم خبر دارم!
‫- داد نزن! ‫- چرا؟
‫فقط اینطوری می‌تونیم صدای هم رو بشنویم!
‫آهنگ گذاشتم که صدامون بیرون نره.
‫حرکاتمون زیر نظره. ‫همه توی رستوران هندزفری داشتن.
‫هیچکس غذاش رو نمی‌خورد. ‫همه به ما زُل زده بودن.
‫خب طبیعیه. ‫اینا یه مشت دهاتی هستن.
‫وقتی چندتا بچه شهری ‫مثل ما می‌بینن ذوق می‌کنن
‫چون ما خوش‌پوش‌تر و باهوش‌تریم.
‫مسئله فقط اون نیست.
‫از وقتی اومدیم ‫همه‌چی حول محور ما می‌چرخه.
‫متوجه‌‍ش نشدید؟
‫راست میگه، با اینکه سیب‌زمینی مایونزی رو ‫تازه اختراع کرده بودم، ازش خبر داشتن.
‫روی قُله دنیل محکم بغلم کرد
‫و خیلی جدی گفت فرار کن.
‫و سر شام دیدم با یه دنیل دیگه عوض شده.
‫ای خدا، یامیولک ‫این خیلی عجیبه.
‫فکر نکردی که مهمه و باید بگی؟
‫الان دارم میگم دیگه! ‫عجب‌هـا!
‫خیلی‌خب، گندش بزنن ‫باشه...
‫کم‌کم دارم حس می‌کنم ‫توی مرد حصیری گیر افتادیم
‫فیلمش رو میگم، نه اونی که توی ‫مغازه لوازم خونه بهمون میندازن
‫به‌نظرم ما توی فیلم میدسومار گیر افتادیم.
‫- چی هست؟ ‫- اسمش میدسامر تلفظ میشه.
‫یه بازسازی جدید آشغال از .فیلم اصلی مرد حصیری‌ـه
‫نه، توی نمایش ترومن گیر افتادیم.
‫مهم نیست توی چه فیلمی گیر افتادیم.
‫کل این شهر تجهیز کردن ما رو بگیرن. ‫باید فرار کنیم.
‫یکی وقایع رو یادداشت کنه. جوردن پیل ‫عاشق فیلم ترسناک ساختن از روش میشه.
‫کسی جو سندرز رو ندیده؟ ‫کیسه خوابش نیست.
‫چرا، دیدم صبح زود رفت.
‫سریع برگشت طبقه‌ی بالا.
‫گفت بهتون بگم ‫«دیگه کافیه حاجی»
‫و «من واسه این ‫مسخره‌بازی‌ها پیر شدم».
‫از این ترسوها توی فیلم‌های اکشن زیاده.
‫گند و کثافتت رو بخور. ‫تا ۱۰ دقیقه دیگه راه میوفتیم.
‫این تاس‌کباب خیلی خوشمزه‌ست!
‫- هی، چشم‌بند پوش! ‫- انگشت‌هاتو نلیس.
‫روی این نوشته جو سندرز.
‫بچه‌ها، داریم جو سندرز رو می‌خوریم!
‫بیخیال استیوی پلاتینی.
‫پختن آدم‌ها و خوروندن‌شون به دوست‌هاشون
‫اصلاً باعث نمیشه عضو مجلس بشی.
‫واسه من مجلس مجلس نکن. ‫از پیشنهادت ممنونم.
‫اتفاقاً می‌خواستم سر قرارمون هم بمونم.
‫اما دیشب یهو ‫دلم هوس کرد.
‫فهمیدم ترجیح میدم شما رو بخورم.
‫بگیریدشون!
‫عمراً بتونید از گندآب فرار کنید!
‫- وایسید، شفیره رو جا گذاشتیم! ‫- یعنی توی هتل جا مونده؟
‫مگه اصلاً آوردیمش؟ ‫مگه خونه نیست؟
‫وای خدا، توی مدرسه جاش گذاشتیم!
‫فرفره! فرفره! فرفره!
‫خدا کنه تا الان...گند تــوش!
‫شرمنده، باید جاده رو خط کشی کنیم!
‫توی نیروگاه اتمی مشکل پیش اومده. ‫برگردید هتل!
‫یامیولک، منم. ‫دنیل جانسون واقعی!
‫من عاشقتم!
‫می‌دونم قلابیه ‫اما خیلی خوشگله
‫نترسید. ‫ماشین رو ماه پیش دادم تری
‫تا واسه جاده خاکی هم آماده‌‍ش کنه.
‫روشنش کن!
‫گندت بزنن ‫چرا اسکی بستی به ماشین؟
‫نگفتی جاده خاکی قراره توی چه شرایطی باشه.
‫گندت بزنن تری! ‫گند توش، فرار کنید!
‫تری، کوروو، یامیولک، جسی ‫برگردید!
‫همیشه بعد از اینکه خودمو درختی می‌کنم ‫چوب توی دهنمه.
‫باید تا این دهاتی‌ها پیدامون نکردن ‫و نخوردنمون و سلاخیمون نکردن
‫- فرار کنیم. ‫- وایسا ببینم.
‫از کجا معلوم خودت تمام ‫مدت پشت این ماجراها نبودی؟
‫من برای چی؟
‫چه‌می‌دونم! ‫واسه هر چیز کوچیکی بهت برمی‌خوره!
‫یادت رفته با اون وسایل جادویی ‫بلای فیلم حالا منو می‌بینی رو سرمون آوردی؟
‫از کجا معلوم الان فیلم ‫«بازی» رو پیاده نمی‌کنی؟
‫همچین کاری نمی‌کنم! ‫اصلاً تو با چه رویی همچین حرفی می‌زنی؟
‫آروم حرف بزنید.
‫اگه واسه چیزهایی که گذشته دعوا کنیم ‫پیدامون می‌کنن.
دعواهای گذشته همینطوری .به دعواهای جدید تبدیل میشن
‫باید از این به بعد عین آدم بعد از هر اتفاق ‫معذرت خواهی کنیم.
‫باشه! ‫ببخشید که شما رو توی نمایش جادویی محشرم
‫شرکت دادم. در جایگاه من نبود که با حس ‫کنجکاوی بچگونه‌‍م جون‌تون رو به خطر بندازم.
‫خیلی ببخشید.
‫منم معذرت می‌خوام که سر
‫اتفاقِ تفریحت با یه گوبلر ‫قرمز اون هم بدون من
‫ناراحت شدم.
‫ببین، با هم آشتی کردیم.
‫نه! ‫منم منظورم همین بود!
‫ما با هم یه‌سری مشکل اساسی داریم ‫که باید حلش کنیم!
‫یه مشکل اساسی ‫برای مثال:
بدون وسایل پیشرفته‌مون ‫چطوری ‫از این شرایط فرار کنیم؟
‫می‌دونم گفتم باید از چیزهای پیشرفته ‫فاصله بگیریم، اما یه وسیله رو آوردم.
‫لیزر جیبی‌مو آوردم.
‫- اصلاً یادم رفته بود دارمش. ‫- بدون این هیچ‌جا نمیرم.
‫تری، تو هم قانون رو رعایت ‫نکردی و با خودت یه‌چیزی آوردی، نه؟
‫فقط دستبند رو آوردم ‫برای موقعی که شرایط پلیسی شد.
‫واقعاً کاش شرایط پلیسی می‌شد.
‫پس باید با مبارزه فرار کنیم.
‫بجنبید اسلحه بسازید.
‫- گندش بزنن! ‫- هالک!
‫چه حالی بکنم موقع خوردن گوشتت
‫بعدش هم طبقه به طبقه می‌ریم بالا
‫و دوست‌هاتون رو می‌خوریم.
‫تمام دوست‌ها و خونواده‌تون قراره ‫کشته بشن و از فر بیان بیرون!
‫چی؟
‫این دیگه چیه؟
‫هرچی که بود ‫دیگه برامون دردسر درست نمی‌کنه.
‫وقتی برق رو برگردوندیم ‫باید این طبقه‌ها رو پاکسازی کنیم.
‫بچه‌ها، اتاق برق.
‫فکر کنم دقیقاً طبقه‌ی زیرمونه.
‫بخش چهار رو دوباره بگردید. ‫و یادتون باشه بهشون صدمه نزنید.
‫تو رو خدا بذارید بریم خونه!
‫ما خودمون یه‌پا پلیسیم عوضی خانم!
‫بچه‌ها، آروم!
‫هیچکس تکون نخوره!
‫برگردید عقب، جلو نیاید!
‫اما جواب این سؤالم هم بدید:
‫الان توی کدوم فیلمی هستیم ‫که مردم شهرش همه عجیبن؟
‫مرد حصیری، نمایش ترومن یا میدسومار؟
‫هیچکدوم! ‫اونا همه‌شون خیلی ترسناکن!
شهر ‫دریاچه‌ی کوهستان کوچک ‫فقط برای شما وجود داره.
‫از وقتی که اولین بار اومدید ‫همینطوری بوده.
‫یعنی چی فقط برای ما وجود داره؟
‫توضیح بده ببینم!
‫توی سفر اولتون شما چندین میلیون ‫دلار با الماس بهمون انعام دادید.
‫ما هم حساب کردیم
‫که با تمرکز روی خونواده‌تون
‫پول بیشتری نسبت به کل ‫خدمات توریستی در میاریم.
‫برای همین شهر رو بازسازی کردیم
‫و تغییرات رو بر اساس چیزهایی ‫که دوست دارید انجام دادیم.
‫اما شما دیگه اصلاً نیومدید.
‫اون هم ۲ سال.
‫تمام اقتصاد شهرمون داشت نابود می‌شد.
‫بدون شما ما هیچی نداشتیم.
‫یه تیم هکر روسی استخدام کردیم ‫آمارتون رو دربیارن
‫و بعدش یه الگوریتم درست کردیم که تک تک ‫نیازهاتون رو تشخیص بده
‫و فضای مجازی‌تون رو با تبلیغات پُر کردیم.
‫پس بگو چرا تبلیغات کوهستان کوچک ‫روی حساب کاربریم میومد.
‫وقتی که رسیدید ‫الگوریتم تشخیص داد
‫که مشکلاتتون رو اینجا حل کردید یا نه
‫و شما اینجا رو بیشتر ‫از خونه‌تون دوست دارید!
‫اصلاً هم دوست نداریم!
‫اون الگوریتم‌تون هم بردارید
‫بکنید توی حلقتون
‫درس عبرت بگیرید ‫اگه با مخالفان خورشیدی در بیوفتید
‫تیکه بزرگه‌تون گوش‌تونه!
‫یعنی با کُشتن‌شون زیاده‌روی کردیم؟
‫من که میگم ‫کارمون به اندازه بود.
‫خب، خبر خوب اینه که ‫تا خونه ۶ ساعت راهه
‫و می‌تونیم حرف بزنیم و ‫مشکل‌هامون رو حل کنیم.
‫مگه توی جنگل با عذرخواهی حل نشد؟
‫نه! من میگم مشکل‌های ‫اساسی‌مون رو بگیم و حل کنیم
‫تا بتونیم یاد بگیریم و رشد کنیم.
‫درست همونطور که الگوریتم ازمون می‌خواست.
‫اول شهر مورد علاقه‌مون ‫برای مسافرت رو از دست دادیم
‫حالا هم باید با حرف زدن ‫مشکلاتمون رو حل کنیم؟
‫این خیلی بدتر از نگه داشتن ‫شهر مورد علاقه‌مون برای مسافرت
‫و هیچوقت حل نکردن مشکلاتمونه.
‫من که عاشق الگوریتمم.
‫می‌دونم.
‫وای خدا، برگشتن همه‌مون رو بکُشن!
‫نگرخید بابا!
‫بعد از یه سواری کوتاه و عصبی
‫فهمیدیم که الگوریتم‌تون خیلی دقیق بوده.
‫یعنی کار درستی کردیم ‫که می‌خواستیم کمکتون کنیم؟
‫نه، منظورم الگوریتم بود.
‫آدم‌ها شلخته و چندش و احمقن.
‫الگوریتم‌ها بی‌نقصن. ‫و منم نمی‌تونم از دست ریاضی عصبانی باشم.
‫تصمیم گرفتیم همیشه برای مسافرت بیایم اینجا.
‫اما یه‌سری درخواست داریم.
‫ممنونم فضایی‌های مهربون. ‫هرکاری بگید می‌کنیم.
‫اولاً که اینجا رو مثل بار ‫اولی که اومده بودیم بکنید.
‫اونوقت ما هم طوری رفتار می‌کنیم ‫انگار آب از آب تکون نخورده.
‫شما واسه‌مون تله نذاشتید ‫ما هم ۳۰ نفرتون رو نکُشتیم.
‫و منم دنیل واقعی رو می‌خوام!
‫و مهم‌تر از همه ‫جاسوس‌بازی بی جاسوس‌بازی
‫و مجبورمون هم نکنید که ‫مشکلاتمون رو حل کنیم.
‫چون هیچوقت قرار نیست رشد کنیم ‫یا مزخرفاتتون رو یاد بگیریم، فهمیدید؟
‫خب دیگه، ما رو ببرید پیش الگوریتم.
‫الگوریتم بی‌چاره. فقط داشته کاری که ‫براش برنامه‌ریزی شده بوده رو می‌کرده.
‫خیلی خوب طراحی شده.
‫کاریه که باید بشه.
‫اینطوری بهتره.
‫به محض اینکه داده‌هاش رو گرفتیم ‫اون الگوریتم دیگه مُرد.
‫آزادانه بتاز الگو.
‫آزادانه.
‫- می‌تونی درستش کنی؟ ‫- آره اما عجیبه.
‫انتظار داشتم خرابیش ساده باشه ‫اما این انگار جویده شده.
‫صدای چی بود؟
‫موضع دفاعی بگیرید.
‫هرچی شد، شد.
‫ایول!
‫کارِت درسته چشم‌بند پوش!
‫- دمت گرم! ‫- واسه یه آدم کوچولـ...
‫گندش بزنن!