‫پنج، شیش
‫- شیش، هفت... ‫- هفت...
‫- هشت ‫- ...هشت
‫تری، بالاخره آماده شدم
‫لعنت بهت کروو، ‫پریدی وسطِ ست آخر شنام
‫خدایا، چقد تو جذابی
‫حالا بپر تو ماشین، ‫باید بریم فروشگاه «هاوس دیپوت»
‫ایی، حالم بهم خورد، ‫«هاوس دیپوت» مگه چی داره؟
تموم چیزای لازم واسه ساخت تنور آجریِ ‫ پیتزا پزی، توی حیاط پشتی
‫بالاخره می‌تونیم خودمون پیتزا بپزیم!
‫بریم پیتزا بپزیم!
‫دیشب برای خودم نقشه کشیدم
‫و امروز صبح با خودم موافقت کردم
‫ایول، خیلی کم پیش میاد که ‫ایده‌هات رو به بقیه بگی
‫آره، من یه کوچولوی مشکل‌پسندم
‫حالا هم بریم مصالح بخریم تا ‫ ساخت‌وساز رو شروع کنیم
‫کپی‌ها، باید یه سر بریم ابزارفروشی!
‫میشه تو راه، دم پودینگ‌فروشی ریتز وایسیم؟
‫بدون شک، ‫دومین مغازه‌ی موقت بستنی‌یخی فروشی منطقه‌س
‫نه، تهوع‌آوره. ‫ای خدا.
‫تن لش‌تون رو بیارین این پایین، ‫وقتشـه بریم «هاوس دیپوت»!
‫اومدیم!
‫به‌نظرت جمعیت دیوار کمتر نشده؟
‫فکر نمی‌کنی یه عده‌شون فرار کرده باشن؟
‫نه بابا
‫احتمالاً فقط بین سنگ‌های تزئینی قایم شدن، ‫عین مارمولک‌ها
‫اینقدر بی‌محلی نکنین!
‫گفتیم داریم میایم، لعنتی!
‫شلورپ یه سیاره‌ی کاملاً ایده‌آل بود
‫تا اینکه یه شهاب‌سنگ خورد بهش
‫به صدها فرد بالغ و ‫کپی‌هاشون یه پیوپا داده شد
‫و فرار کردن فضا
‫ به دنبال یه خونه‌ی جدید ‫ بین سرزمین‌های خالی از‌ سکنه
‫ما توی زمین سقوط کردیم
‫گیر سیاره‌ای افتادیم که ‫ همینجوریش زیادی جمعیت داشت
‫درسته. ‫تمام این مدت من داشتم حرف می‌زدم.
‫اینی که پیوپا بغلشه منم
‫اسم من کورووئه. ‫اینم سریال منه.
‫لعنتی، الان پیوپا از دستم افتاد
‫خیلی مسخره‌ست. ‫ حالم از زمین بهم می‌خوره.
‫خونه‌ی افتضاحیه
‫آدم‌ها احمق و گیج‌کننده‌ن
‫اینجا بعد از نیمه‌شب ‫نمی‌تونی به گرملینت غذا بدی
‫توی شلورپ، گرملین‌هامون ‫ شب‌های پرهیجان داشتن
‫که شامل رقصیدن، غذا خوردن و ‫خیس شدن بود
‫« مخالفان خورشیدی »
‫نه، اونجا جای منـه، ‫گم شین!
‫وای
‫بوی ‫خاک‌اره رو حس می‌کنین؟
‫ببنین این آدم‌های فعال چقدر کار می‌کنن
‫یعنی چی؟ ‫اینجا که فروشگاه نیست، انباره!
‫می‌خوای از دیدن قفسه‌ها لذت ببری؟
‫برو «اِیس». ‫دیپوت‌ واسه‌ی سازنده‌هاس.
‫فانتای موزی دارن!
‫فقط همین یه طعم فانتا رو امتحان نکردم
‫این ماشین لباسشویی‌های جا دار رو نگاه
‫یعنی می‌ذارن تو یکی‌شون چرت بزنم؟
‫وای، شلنگ‌ها تخفیف خوردن
‫- نگاه کن، سبز هم دارن! ‫- میشه بریم؟
‫می‌دونی که حوصله‌سربر ‫مور مورم می‌کنن
‫اوناهاش. ‫تئو.
‫تئو کیـه؟
‫همون ابزارفروشه‌س که درمورد ‫پروژه‌ تنور پیتزا پزی باهاش حرف می‌زنم
‫خیلی با معلومات و صبوره
‫با این که کلی سوال می‌پرسم
‫رو کسی کراش زدی که ‫جلیقه‌ی ایمنی می‌پوشـه؟
‫- همینطوریـه دیگه؟ ‫- نه، من به تئو احترام می‌ذارم
‫ازش می‌ترسم، ‫می‌خوام بشنوم که بگه بهم افتخار می‌کنـه
‫و توی خیال‌پردازی‌های دیوانه‌وارم، ‫سر قیمت الوار چونه بزنیم
‫چقد خوشحالم یکی رو پیدا کردی که ‫با همدیگه حرفای ابزاری بزنین
‫چون من که از این کارا نمی‌کنم
‫خداروشکر ازدواج‌مون بهمون ‫ اجازه‌ی دوستی معمولی با بقیه رو میده
‫آقای کوروو، ‫چه‌خبر از تنور پیتزا پزی‌تون؟
‫دارم واسه فونداسیونش آجر انتخاب می‌کنم
‫میشه یه بار دیگه انتخاب‌هام رو بهم بگی؟
‫خب، آجر نسوز هست، ‫آجر سفالی پخته‌شده و
‫آجر با آفتاب خشک‌شده هم هست
‫چه حوصله‌سربر
‫از اون روزی که کتاب خوندم هم ‫ حوصله‌سربرتره
‫من رو ببر قسمت آجرها تئو
‫می‌خوام سفال‌های پخته‌شده رو ‫توی دستام حس کنم
‫مثل یه صنعتگر واقعی گفتی. ‫بیا دنبالم.
‫بیفت جلو بابایی
‫به فروشنده‌ی «هاوس دیپوت» گفتی «بابایی»؟
‫راستش یه چیزی یادم اومد
‫یه مشتری دیگه بود که ‫می‌خواست یه در بسازه
‫دست بردار تئو، ‫از دهنم پرید
‫می‌تونیم فراموشش کنیم، باشه؟
‫ببخشید اما نمی‌تونم با کسایی که ‫ ابزارآلات رو جدی نمی‌گیرن، کنار بیام
‫من جدی می‌گیرم
‫می‌خوام یه تنور پیتزا پزی بسازم که ‫فقط یه چندبار ازش استفاده می‌کنیم
‫توی یوتیوب چندتا ویدیوی آموزشی خوب هست
‫تبریک میگم کوروو، ‫تونستی واسه‌ی ۳ ثانیه
‫«هاوس دیپوت» رو باحال کنی
‫من چه مرگمـه؟
‫چرا به تئو گفتم «بابایی»؟
‫من از این کارها نمی‌کردم، ‫تو می‌کردی
‫از اون فروپاشی‌های قدیمی کوروو بود
‫باید می‌دیدین. ‫تو فصل اول پُر بود.
‫من هم فانتای موزی گیرم نیومد
‫چون یه پیمان‌کار تا بطری آخرش رو
‫واسه کارگرهای سیستم تهویه‌ش خرید
‫فکر می‌کردم نوشیدنی می‌خورن
‫من هم داشتم بهترین چرت زندگیم رو ‫تو لودرِ جلوییِ دو و نیم فوت مکعبی می‌زدم
‫که یه زوج ۴۰ و خورده‌ای ساله‌ی بی‌بچه ‫در رو باز کردن و پرتم کردن بیرون
‫خب، امیدوارم همه‌ از «هاوس دیپوت» خسته‌کننده ‫ حسابی سیر شده باشن
‫چون دیگه به خاک سیاه نشست
‫تئو از زمان شروع ایده‌ی تنور پیتزا پزی ‫ کنارم بود
‫نمی‌تونم وسط کار از دستش بدم
‫وای کوروو، عزیزم، ‫دیگه تموم شد
‫می‌تونم درستش کنم. فقط باید از اول ‫ باهاش برخورد کنم و خوشبختانه...
‫تو رو خدا نگو که ‫یه روش علمی‌تخیلی براش داری
‫خفه شو خنگ خدا، ‫خودت عاشق وقتایی هستی که علمی ‌تخیلی میشه
‫این شما و این دستگاه «زندگی، مرگ، تکرار»
‫ای وای، ‫دوباره قراره ازمون شکایت بشه؟
‫وقتی داشتم بیرون پنجره‌ی ‫ برنامه‌ی «امروز»، کارلتون می‌رقصیدم
‫نمی‌دونستم حق کپی‌رایت داره
‫این دستگاه فقط از فیلمِ
‫فیلم «زندگی، مرگ، تکرار» الهام گرفته
‫که اون اوایل به اسم «لبه‌ی فردا» معروف بود
‫که البته اسم مزخرفی بود
‫فیلم محبوبم از ۱۰‌ تابستون پیشـه
‫- چطوری کار می‌کنـه؟ ‫- وقتی نوبتت شد،
‫دکمه‌ت رو می‌زنی و ‫می‌میری
‫بعدش زمان‌برگردان‌ها فعال میشن و
‫روزی که گذروندی تکرار میشه
‫آییشا، این خیلی پیچیده‌س
‫گفتم مثل خود فیلم درستش کنی
‫من هم گفتم که کمپانی برادران وارنر ‫دست‌ به شکایت‌شون عالیـه
‫برای همین فقط الهام گرفتم
‫- بریم سراغش یا نه؟ ‫- ببخشید...
‫- درست شنیدم که گفتی می‌میریم؟ ‫- فعالش می‌کنم!
‫ایش، چقد تلخ
‫قرار نیست به زندگی برگرده؟
‫فقط وقتی کار می‌کنـه که ‫ همه‌تون دکمه رو بزنین
‫حالم از «هاوس دیپوت» بهم می‌‌خوره!
‫« امروز صبح، دوباره... »
‫دوباره اونجا رو می‌گیرم
‫می‌دونم تصادف میشه اما ‫برام مهم نیست
‫از اون موقع هم بدتره
‫همون زوجن
‫با این جارو فراری‌شون میدم تا بعداً ‫مزاحم چُرتم نشن
‫بپر تو بغل مامانی،‌ فانتای موزی
‫هی، استرس که نداره
‫تو یه موجود فضایی اَبَرهوشمندی
‫و اون فقط می‌تونـه ‫ کاسه تولت‌هاش رو گرون‌تر بفروشـه
‫راست میگی. ‫حواسم هست.
‫آقای کوروو، ‫چه‌خبر از تنور پیتزا پزی‌تون؟
‫روز بخیر بابایی... ‫گندش بزنن!
‫نمی‌دونم چرا هی به تئو میگم «بابایی»
‫اما انگار قرار نیست امروز تموم شه
‫همش باید زندگی و مرگ رو تکرار کنم ‫تا برخورد درستی درباره‌ی آجر داشته باشم
‫دیگه این دفعه رو نیستم. ‫سرم به‌خاطر سیترونلا درد می‌کنـه.
‫اگه تری این کار رو نکنه ‫موفق نمیشین
‫زمان‌برگردان‌ها فقط وقتی کار می‌کنن که ‫همه‌تون انجامش بدین
‫- چرا؟ ‫- می‌دونی اینقدر سرم شلوغـه که
‫نمی‌تونم رد چندتا جریان زمانی رو بگیرم
‫اصلاً همین که می‌ذارم ‫ این کار رو بکنین خدا رو شکر کن
‫رای‌گیری خونوادگی، ‫کی می‌خواد برگرده «هاوس دیپوت»؟
‫باشه بابا
‫ممنون تری که همیشه ‫به نتایج رای‌گیری‌ها احترام می‌ذاری
‫یکی از دو ارزش بنیادیمـه
این که به رای‌گیری احترام بذارم و از ایموجی خنده/گریه استفاده نکنم
‫چرا آسپرین جویدنی کودکان نداریم؟
‫می‌دونی که دوست ندارم قورت بدم
‫نوبت توئه بمیری تری. ‫بتمرگ رو صندلی.
‫باشه، بهتره عجله کنم تا ‫بتونم برگردم «هاوس دیپوت»
‫- صبر کن ببینم ‫- تری...
‫- درد داره؟ ‫- نه
‫تا وقتی که تو نمیری ‫اونا تو زمان معلقن
‫خب معلق بودن حال میده دیگه؟
‫بعضی‌ها تا ابد اونجا می‌مونن
‫زمان‌برگردان‌هاشون ثابتـه
‫هیچ آگاهی‌ای ندارن
‫عالیـه، ‫پس من یه ۱۰ دقیقه استراحت می‌کنم
‫و بعدش می‌میرم و تکرار می‌کنم، ‫زود برمی‌گردم
‫تری، برگرد اینجا و بتمرگ کنار این ‫دستگاه علمی‌تخیلی و خودت رو بکش!
‫تری!
‫وای، چه سریع گذشت
‫برگردم سراغش
‫اوه، چه بوی گندی، ‫بهتره اول دوش بگیرم
‫« مخالفان خورشیدی تقدیم می‌کند »
‫« دیوار »
‫« حیاط پشتی »
‫« به گاترویل خوش آمدید » ‫« اولین ایستگاه حیاط »
‫صبح‌بخیر، این مشتری‌های سحرخیز دیگه کی‌ان؟
‫چندنفرن که دارن میرن بسکتبال‌برگ
‫اون روز رو یادتـه که یامیولک
‫اون توپ بسکتبال رو گذاشت اونجا؟
‫چی بهت گفتم؟
‫یکی توش رو خالی می‌کنـه و
‫داخلش زندگی می‌کنـه
‫همیشه حق با تو بود عمو. ‫همیشه هم هست.
‫چیشده داری چاپلوسیم رو می‌کنی سوفیا؟
‫خب، دوستام دارن میرن ‫ قوطی نوشابه پپسی رو ببین و گفتم که...
‫امروز نمیشه، ‫یکم کار دارم و
‫باید حواست به «بردهاوس» باشه
هیچوقت نمی‌ذاری جایی برم
‫نوشابه هم الان تازه‌س
‫اگه صبر کنم ‫گازش تموم میشه
‫سوفیا، اون قوطی توی اعماق حیاطـه
‫همین نزدیکی و کنار خونه و ‫ناودون که نیست
‫خیلی خطرناکـه!
‫من باید مراقبت باشم
‫من باعث شدم که تو از اول کوچیک باشی
‫عمو اسکار، ‫نمی‌‌تونی خودت رو سرزنش کنی
‫اگه یامیولک رو موقع زنگ زدنش ‫ توی فیلم «لوکا» ساکت نکرده بودم،
‫الان سال دومت توی دانشگاه «براون» بود
‫اصلاً...
‫شاید دفعه بعد، تری نوشابه‌ش رو ‫یکم نزدیک‌تر به شهر پرت کنـه
‫مطمئنم که میکنـه عزیزم
‫خدایا، بهترین مینی‌سریال ‫واسه بعد از حمامـه
‫فکر می‌کنی اون برادرها ‫ جوخه تشکیل نمیدن اما بعد...
‫موندم قضیه‌ی اون جنگ چی بود؟
‫شوییمر!
‫خب دیگه استراحتم رو کردم و ‫ بهونه‌ای ندارم
‫وقتشـه تحمل کنم و برگردم «هاوس دیپوت»... ‫البته بعد از خوردن یه خوراکی
‫تری
‫کوروو نذاشت پودینگ بخورم
‫خب حالا که معلقـه ‫خیلی منطقیـه که
‫برم بخورم
‫یه پودینگ مارشمالو با اسمارتیزهای پخش‌شده
‫و یه طرف پودینگ ضخیم برای...
‫- مال منـه ‫- مال منـه
‫واسه‌ی جریـه
‫لطفاً بذار اسم‌تون رو بگم
‫این یکی واسه تریـه
‫تاحالا کسی رو ندیده بودم ‫که دقیقاً همین سفارش پودینگ رو بده
‫خیلی خوش‌سلیقه‌ای
‫خب مگه تقصیر منـه که خوشمزس؟
‫راستی، پیرهنت عالیـه. ‫کنایه‌آمیزه؟
‫این؟ ‫نه، کاملاً صادقانه‌س. ‫« چهارشنبه‌ی داغون » ‫من هم داشتم رو یه همچین موضوعی کار می‌کردم
‫اما این بهتره
‫خب من هم عاشق «هلوتیکا»ـی روی پیرهنتم
‫آدم با یه فونت عمومی ‫کارهای محشری می‌تونـه بکنـه
‫چه تیزبین. ‫زده به سرم یا ما واقعاً تفاهم داریم؟
‫راستش فکر کنم واقعاً داریم
‫می‌خوای بشینی کنارم؟ ‫صندلی من منظره‌ی قشنگی از بزرگراه داره.
‫ایول، ماشین و کامیون!
‫هی، تیغ‌تیغی
‫آروم پسر، آروم
‫هی، هی. ‫تو گوین نیستی؟
‫گندش بزنن، ‫گندش بزنن
‫خودشی. ‫از این جوجه‌تیغی مشخصـه.
‫شرمنده،
‫من رو با یه جوجه‌تیغی‌سوار خوشتیپ دیگه ‫ اشتباه گرفتی
‫نه، نه. ‫گمون نکنم.
‫خفه شو دیگه، ‫می‌خوام جلب توجه نکنم!
‫مگه ندیدی کلاهم رو کشیدم پایین؟
‫شرمنده، من فقط طرفدارتم
شنیدم زیر یه روز از شهر جعبه‌شنی فرار کردی
‫این اطراف معروفم؟
‫نه بابا
‫بیشتر گاترویلی‌ها حتی از خونه‌‌بازی پیوپا هم رد نشدن
‫خوبـه، خوبـه
‫جایی رو می‌شناسی که واسه شب ‫جوجه تیغیم رو بذارم اونجا؟
‫همینجا، ‫کاملاً هم مجانی
‫ممنون بچه
‫کجا می‌تونم یه نوشیدنی بخورم؟
‫سلام، چی میل دارین؟
‫یه لیوان بلند از ارزون‌ترین چیزی که دارین
‫«دلار حیاط» قبول می‌کنین؟
‫ترکیبش رو بهت میدم
‫یه گاری پر از آذوقه‌س
‫کجا می‌خوای ببریش؟
‫گوشه‌ی شمالی دقیقاً همین نقطه
‫وای اسکار، ‫خیلی دوره
‫دیگه نمی‌تونم همچین خطراتی بکنم. ‫الان دوست‌دختر دارم.
‫یه دوست‌دختر واقعی، ‫نه یه بلوط که روش ممه نقاشی کردم
‫اما تنها فرد مورد اعتمادم واسه رسوندن این به مقصد،‌ تویی
‫اگه نرسونی، ‫مردم از گرسنگی می‌میرن
‫ببین، اوضاع حیاط واسه همه سخت شده
‫بهت ۱۰‌ هزار دلار حیاط میدم
‫قضیه پول نیست
‫می‌دونی که برای این هدف ‫حاضرم همه‌کاری بکنم
‫اما الان نه
‫اوه، اگه می‌خوای یه گاری رو از ‫ حیاط رد کنی، من کسی‌ام که دنبالشی
‫آقا، با گوش دادن به کارهای دیگران ‫ممکنـه تو دردسر بزرگی بیفتی
‫خوشحال میشی که گوش کردم
‫من یه جوجه تیغی دارم که می‌تونه ‫سریع‌تر از هرکسی، گاریت رو برسونـه
‫تاحالا تموم قلمروها رو رفتیم
‫ولش کن، ‫من امثال تو رو می‌شناسم
‫با کسایی که بهشون اعتماد ندارم ‫معامله نمی‌کنم
‫همچین چیزی لازم داشتم
‫خب، پودینگم تموم شد
‫باید برگردم سفینه‌ی فضاییم و ‫خودم رو بکشم
‫یا می‌تونی بیای خونه‌ی من تا ‫بازی تخته‌ای که اختراع کردم رو بکنیم
‫مثل یه ترکیب از بازی‌های «کرانیوم» و ‫«تریویال پرسوت»ـه
‫با شوخی‌های اینترنتی بازیِ ‫ «کارت‌ها علیه بشریت»
‫و یه نموره هم چالش‌های فیزیکی تیک‌تاکـه
‫از چالش‌های فیزیکی تیک‌تاک خوشم اومد
‫که درستـه آخر حرفت بود اما ‫دلم رو برد
‫اما فقط یکم می‌تونم بازی کنم
‫چون خونواده‌م مُردن
‫تری، تو رکورد رو شکوندی و ‫مرحله ۲۰۰‌ رو تموم کردی
‫اما این پرتاب آخر همه‌چی رو تعیین می‌کنـه
‫می‌تونی از بین موضوعات ِ ‫لیست‌های فرهنگ عامه،
‫تنقلات قدیمی و یا صداهای سگ‌ها، ‫یکی رو انتخاب کنی
‫هی، انتخاب راحت‌ترینش که خجالت نداره، ‫همون لیست رو می‌خوام
‫ده تا مرگ برتر
‫توی مجموعه‌ی «مقصد نهایی» که
‫باعث شد بگی وای رو نام ببر
‫۱۵ ثانیه وقت داری، شروع!
‫نصف شدن با برج فرازرو،
‫نصف شدن با سیم خاردار، ‫پخته شدن تو تخت سولاریوم،
‫لِه شدن زیر شیشه‌ی پنجره، ‫خرد شدن زیر وزنه‌ها،
‫فرو رفتن نردبون، بیرون کشیدن دل و روده ‫ با سیستم تخلیه‌ی استخر،
‫جدا شدن سر با اصابت ترکش، ‫تصادف با آمبولانس
‫و کامیون حمل الوار
‫تونستی به اتاق سلطنتی برسی!
‫تاحالا کسی تا این حد پیش نرفته بود!
‫کل خونه‌ت بازیـه؟
‫جری،‌ مثل پادشاه‌ها می‌مونی!
‫چه بوی گندی
‫وای!
‫- تا حالا اینقدر تمیز ندیده بودمش ‫- کل شب رو کار کردم
‫حتی پیش‌خوان رو هم که از یه ‫ زیرلیوانی قدیمی ساخته بودی، تعمیر کردم
‫ببین عمو، ‫دیگه لق نمی‌زنـه
‫فقط خواستم نشون بدم مردی‌ام که ‫می‌تونی بهش اعتماد کنی کاری رو انجام بده
‫پس برای جلب اعتمادم
‫بی‌جازه وارد مِی‌کده‌م شدی و ‫به وسایلم دست زدی؟
‫خب، انگار سوءتفاهم شده...
‫اما اگه اشتباه نکنم
‫هنوز کسی رو پیدا نکردی که ‫ارابه‌ت رو ببره
‫چرا اینقدر دنبال این کاری؟
‫می‌خوام به هدفت کمک کنم، ‫آدم‌های گرسنه بودن دیگه؟
‫دوست‌ دارم به گرسنه‌ها کمک کنم
‫نه، داری چرند میگی. ‫راهت رو بکش و برو.
‫گمشو و دیگه هم برنگرد!
‫- چه خشن ‫- من آدم‌ها رو می‌شناسم سوفیا
‫هیچوقت نمیشه به همچین آدمی اعتماد کرد
‫سلام، مارسیا گی هاردن؟
‫من رو نمی‌شناسی اما الان ‫ وسط یه بازی تخته‌ای پرجزئیاتم
‫و باید قبول کنی باهام بیای سر قرار رویایی ‫تا برنده شم
‫آها. ‫آها.
‫باشه، ممنون
‫گفت اگه یه بار دیگه زنگ بزنیم ‫ازمون شکایت می‌کنـه
‫- وایسا ببینم،‌ برنده شدم؟ ‫- آره
‫۵۰ امتیاز درصورتی که مارسیا اصلاً جواب بده
‫ایول، ‫برای همه بازی خوبی بود
‫نه،‌ برای من نبود!
‫باید دوباره بازی کنیم. ‫همین حالا!
‫خیلی دلم می‌خواد اما نمی‌تونم
‫شوهرم و کپی‌ها تو یه ماشین ‫«زندگی، مرگ، تکرار» گیر افتادن
‫باید یه دکمه رو بزنم تا ‫برگردیم به «هاوس دیپوت»
‫یعنی اگه امروز رو تکرار کنی انگار هیچوقت هم رو ندیدیم
‫و تموم مراحل بازیم که امتحان کردیم ‫دوباره غیر تموم می‌مونه؟
‫قسمت عجیبی از داستانمـه
‫- اما آره به گمونم ‫- اصلاً نمیشه
‫همینجا می‌‌مونی و بازیم رو می‌کنی ‫تا تموم شه!
‫بازیت رو ببر و بکنش تو میلتون بردلیت!
‫فقط اگه بتونی بهم زنجیر بزنی ‫تا اینجا نگهم داری
‫اه، یادم رفت وقتی دو تا سوال زنجیره‌ای رو ‫جواب ندادم، بهم زنجیر بستی
‫من رو باز کن، ‫باید خودم رو بکشم
‫تاس بنداز!
‫چهارتا آبجوی گاتر، ‫یه دونه یارداریتا، پنج‌تا مادسلایدز...
‫یه لیوان از اون تینر جا افتاده بهم بده
‫یه ماه طول می‌کشـه تا تربانتین ‫طعم پلاستیک رو جذب کنه
‫بده ببینم!
‫اینجا نه رفیق. ‫برو بیرون.
‫هی، دردم گرفت
‫شاید درموردش اشتباه می‌کنی
‫می‌دونم گفتی گم شم ‫اما انگار به کمک نیاز داشتی
‫- امیدوارم مشکلی نداشته باشه ‫- ممنون
‫هی، ریقو!
‫مک‌مانوس، چطوری پیدام کردی؟
‫سلام،‌ چه‌خبر رقیق؟ ‫این دوستان بهم پول دادن
‫تو هم که یه عوضی‌ای، ‫باید بهتر با طرفدارات رفتار کنی
‫رفیق، یعنی چی؟
‫باید حرف بزنیم
‫اینجا چی‌کار داری مک‌مانوس؟
‫۱۰‌ هزار دلار حیاط بهم بدهکاری
‫- پول من کجاس؟ ‫- با رئیست حرف بزن
‫یه روز دیگه وقت دارم
‫درستـه، ‫همینطوره
‫فقط اومدم که یادآوری کنم ‫اگه پولت رو ندی چی میشه
‫کدوم سیتکام با بازیِ کندیس برگن بود که...
‫- نمی‌دونم، «کوانتیکو»؟ ‫- غلطـه!
‫۱۰ باره که همین جواب رو دادی
‫ای بابا، ‫باختم که
‫لعنتی، چقدر از باختن عصبانی شدم
‫- میشه الان برم خونه؟ ‫- نه
‫هنوز یه سرسره‌ی دیگه مونده که بیفتی توش
‫که اونجا یه صندلی ماساژوره که خودم ساختم
‫و اگه به سوالات درمورد تیلور سوییفت ‫اشتباه جواب بدی، بهت شوک وارد میشه
‫ای خدا، ‫حاضرم هرکاری بکنم
تا پیش خونوادم توی «هاوس دیپوت» باشم
‫به جای اینکه به سوالات سوییفتی جواب بدم
‫می‌خوام دوباره باحال بشه
‫اگه برم یکم پودینگ بخرم راضی میشی؟
‫نمی‌دونم، شاید. ‫اگه با دمای اتاق باشه.
‫الان میرم فروشگاه و بعد ‫می‌فرستمت توی سرسره!
‫خب،‌ یکم وقت خریدم تا فرار کنم
‫اگه هم موفق نشم ‫حداقل پودینگ می‌خورم
‫درهرصورت دارم با خودم حرف می‌زنم
‫مطمئنم می‌تونم از اون تلفن قرار رویایی
‫واسه قرارهای غیر رویایی هم استفاده کنم
‫نمی‌تونم زنگ بزنم پلیس ‫چون دستگیرم می‌کنن
‫واسه‌ی فروختن کارت‌های پورنِ ‫ بازی «قلب‌سنگی» حکم جلب رومـه
‫لعنت به این زنجیر کابل درجه ۷۰!
‫اه، اصلاً چرا همچین چیزی می‌دونم؟
‫خدای من، ‫این یه ابزاره
‫زنجیر یه جور ابزاره
‫- تئو هستم،‌ بفرمایین ‫- تئو، تِری‌ام
‫دوست فضایی اون یکی فضایی عجیب، کوروو
‫که امروز صبح بهت گفتی «بابایی»
‫- امروز بود دیگه؟ ‫- آره رفیق، ‌خیلی عجیب بود
‫می‌دونم فقط به کسایی کمک می‌کنی که
‫قضیه تعمیرات خونه رو جدی بگیرن که من نمی‌گیرم
‫اما تو مردی هستی که ارزش‌های بنیادی داره
‫برای همین التماس می‌کنم استثنا قائل شی
‫مورد اضطراری ابزاری پیش اومده؟
‫به‌نظر خیلی احمقانه میاد ‫اما آره
‫اگه یکی از ابزارآلات متنفر باشه و ‫به من زنگ بزنه
‫و ازم کمک بخواد، ‫یعنی وضعیت خیلی جدیـه
‫نمی‌تونم دست رد به خونه‌ای بزنم ‫که تعمیر لازم داره
‫بگو چی می‌بینی
‫با زنجیر به دیوار وصل شدم و ‫پیچ هم داره
‫بجز اون هم یه خونه‌‌ی بازی تخته‌ای هست
‫ابزاری دمِ دستت هست؟
‫بذار ببینم، مهره‌ی مونوپولی، ‫قاشق پودینگ‌خوری،
‫نصف یه دسته کارت «اونو» ‫و ۴۰۰‌ تا آدمک بازی «وارهمر»
‫قابل استفاده‌س
‫خیلی خب، ‫قدم به قدم میگم چی‌کار کنی
‫اما باید دقیق طبق حرفام عمل کنی
‫ممنون. ‫تو مرد خوبی هستی تئو.
‫چطوری می‌تونم برات جبران کنم؟
‫برای دریافت کارت اعتباریِ ‫ «هاوس دیپوت» اقدام کنید
‫همین؟ ‫وای داداش.
‫اگه از اینجا بیام بیرون، ‫حتماً این کار رو می‌کنم
‫ایول! ‫بریم که زنجیرت رو باز کنیم
‫ممنون، فکر کنم دیگه الان ‫حقیقت رو درموردم می‌دونی
‫چه حقیقتی؟
‫که هدفت برام مهم هم نیست
‫فقط یه احمقم که شرط‌بندی اشتباه کرده
‫و دلار حیاط می‌خوام تا جونم رو نجات بدم
‫یا به عبارتی ۱۰‌هزار دلار حیاط
‫هنوز اون کار رو می‌خوای؟
‫آره، جدی میگی؟
‫- الان بهم اعتماد داری؟ ‫- نه
‫اما بالاخره باهام رو راست بودی
‫و اگه یه قهرمان پیدا نکنم
‫حداقل کسی رو لازم دارم که ‫انگیزه داشته باشه
‫ممنون، ‫قول میدم ارابه‌ت رو از حیاط رد کنم
‫می‌دونم این کار رو می‌کنی ‫وگرنه مک‌مانوس می‌کشتت
‫بیا،‌ این ۳ هزارتا
‫بقیه‌ش هم بعد رسوندن بار ‫به نقطه‌ای که رو نقشه مشخص کردم میدم
‫پیشنهاد می‌کنم صبح زود راه بیفتی
‫تری، بیا بازی کنیم!
‫- چی؟ ‫- وای خدا!
‫تله موش، عوضی!
‫نه، تو رو خدا نرو
‫چرا می‌خوای بری «هاوس دیپوت»؟
‫تو که از اونجا متنفری
‫چون وقتی ازدواج می‌کنی
‫بعضی‌وقتا مجبوری حوصله‌سربرترین و ‫مزخرف‌ترین کارها رو بکنی
‫تا از فضایی مُرده‌‌ای که عاشقشی، ‫ حمایت کنی
‫جزوی از پیمان‌مونـه داداش
‫از شوهرت پیداس که یه کودنـه
‫باید با من ازدواج کنی
‫آهنگ «دیگه هیچوقت برنمی‌گردیم پیش هم» ‫ از تیلور سوییفت
‫درمورد کی بود؟
‫جان مِیِر؟
‫خدای من
‫جیلینهال
‫کدوم گوری بودی پسر؟
‫یه یارویی توی پودینگ‌فروشی ‫تو بازی تخته‌ایش زندانیم کرد
‫- دوباره؟ ‫- می‌دونم، پاشنه‌ آشیلم شده
‫عاشق تله‌های قدیمی و خوب پودینگم
‫«هاوس دیپوت»، ‫چقدر از دیدنت خوشحالم!
‫حسش، بوش، پیچ‌های حوصله‌سربرش!
‫چرا رفتارت عوض شده تری؟
‫ما که توی تعلیق زمانی بودیم
‫تو کارهای دیگه‌ای کردی؟
‫نه بابا، ‫دکمه رو فشار دادم
‫و بعد از شما مُردم
‫چرا اینقدر نزدیک تئو استرس می‌گیرم؟
‫اصلاً نمی‌دونم چی بگم
‫من دقیقاً می‌دونم چی باید بگی
‫آقای کوروو، ‫چه‌خبر از تنور پیتزا پزی‌تون؟
‫- سلام بابایی ‫- چی صدام زدی؟
‫گفتم سلام بابایی...
‫می‌تونم برای دریافت کارت اعتباری ‫ «هاوس دیپوت» اقدام کنم؟
‫معلومه! ‫وقتی دارنده‌ی کارت فروشگاه باشی
‫می‌تونی هرچی می‌خوای صدام بزنی
‫بگو ببینم بابایی، با کارت اعتباری جدیدم، ‫ چه آجرهایی باید بخرم؟
‫من که میگم آجر سفالی پخته شده
‫به‌نظرت زیاده‌روی نیست؟
‫تو من رو نمی‌شناسی جری
‫اما من می‌دونم که کل خونه‌ت ‫یه بازی تخته‌ای خفنـه
‫برای همین هروقت شوهرم رفت «هاوس دیپوت»
‫من برات پودینگ میارم تا ‫با هم بازی کنیم
‫حتی می‌ذارم برنده شی ‫تا من رو ندزدی
‫- چطوره؟ ‫- چقدر قیافت آشناس
‫انگار قبلاً تو رویام بودی
‫نه، تو فصل شونزدهم سریالِ ‫«باشگاه دخترای شیطون» بودم
‫حالا هم پودینگت رو بخور
‫به‌نظرم واسه بهتر کردن فضا
‫می‌تونیم یه میز دونفره ‫اون گوشه اضافه کنیم
‫وای لعنتی، سوفیا. ‫قایم شو، بجنب.
‫یه جا پیدا کن و قایم شو
‫تا صبح هر صدایی هم که شنیدی ‫از جات بیرون نیا
‫- قول بده ‫- من می‌ترسم
‫تعطیلیم
‫کجاس؟
‫من ازت نمی‌ترسم
‫- پس به دردم نمی‌خوری ‫- نه، نه، نه،‌ وایسا!
‫باید همینجاها باشه
‫کجاس؟
‫لعنتی
‫خب تیغ‌تیغی
‫همین کار آخر رو می‌کنیم و ‫زندگی خیلی آسون‌تر میشه