‫کریز
‫می‌خوای از من دزدی کنی، تایو؟
‫نه. اون اصلا اونجا نبود.
‫- یکی از اون دو تا برش داشته. ‫- خفه شو.
‫- چرا دروغ میگی، داداش؟ ‫- بچه‌های من چیزی برنمیدارن، کریز.
‫- تو دیدی که اونا برش داشتن. ‫- من ندیدم.
‫- دقیقا. ‫- فقط ممکنه کار اونا باشه.
‫دو نفر آخری که دیدنش.
‫وقتی که برگشتم اونجا نبود. ‫با آرد عوض شده بود.
‫چی داری میگی؟ تو تمام مدت مراقب ما بودی.
‫- می‌دونی که هیچی برنداشتیم. ‫- دوباره حرف بزن ببین چه‌کارت می‌کنم.
‫کی اونو جابه‌جا کرد؟
‫این که اینجاست. پسرعموی یکی از افرادم.
‫- اون جابه‌جاش کرد. ‫- نه.
‫- پس بزنش. ‫- چی؟
‫- نه. ‫- چرا دروغ میگی، داداش؟
‫- تک به تک، پسر. ‫- تیز، جیم شو.
‫تک به تک؟
‫اینا بزرگترن، پسرعمو.
‫تک به تفنگ درسته، بچه پررو.
‫- باید تفنگ خودتو می‌آوردی. ‫- مشکل همین‌جاست.
‫اینایی که این روزا اسم ‫خودشونو داشتن خلافکار،
‫می‌ترسن که تفنگشون رو بالا بگیرن.
‫چه ببری یا ببازی،
‫با احترام اینجا رو ترک می‌کنی.
‫بذار این بچه رو داغون کنم.
‫- بذار من به حسابش برسم. ‫- اینو می‌خوای؟
‫نه، نه، صبر کن.
‫فکر نکن ولت می‌کنم چون فامیل کریزی هستی.
‫بیا ببینم چه‌ کاره‌ای.
‫- مشکلی نیست، تیز، من باهاش مبارزه می‌کنم. ‫- آروم باش، پسر.
‫حله رفیق. کیک جافا. از اینجا برو.
‫- بریم. ‫- لازم نیست این‌کارو بکنی.
‫- من باهاش می‌جنگم. چیزی نیست. ‫- می‌دونی چه‌کار کنی.
‫- اینو بگیر. ‫- عوضی.
‫- پدرشو در بیار. ‫- همین‌کارو می‌کنم، داداش.
‫- لازم نیست این‌کارو بکنی. ‫- بزن پدرشونو درار، تیز.
‫لازم نیست این‌کارو بکنی.
‫آره، مشر. حق این بچه رو بذار کف دستش.
‫ممنونم، تیز.
‫- خونیشون کن. مشت بزن. ‫- برات کاری نداره.
‫- مراقب باش! ‫- مواظب باش! وای!
‫- ترسو. ‫- تیز، لهش کن.
‫فکر کردی می‌تونی بیای تو جمع بزرگترا، بچه؟
‫- خل شدی؟ ‫- کوچولو.
‫خل شدی؟ تو خیلی بچه‌ای.
‫پاشو.
‫- پاشو. ‫- ترسو.
‫- تو از پس این بر میای. ‫- بزنش.
‫چی میگی، ها؟ شماها هیچی نیستین.
‫هیچی نیستی. حرفت چیه، داداش؟
‫- خل شدی؟ ‫- ترسو.
‫چی زدی، داداش؟ حرفت چیه، داداش؟
‫تو از پس این بر میای!
‫- آره، تیزر! ‫- آره.
‫- مشت بزن! با زانو داغونش کن! ‫- ادامه بده!
‫داغونش کن!
‫مرتیکه‌ی کله خراب.
‫- پاشو! ‫- تیزر، تو می‌تونی!
‫یعنی چی؟
‫ترسو.
‫بلند شو ببینم.
‫- ببین. ‫- بهش بگو تکون بخوره.
پاشو
‫اون کارش تمومه.
‫حواست به جلوی پات باشه.
صورتش داغون شد
‫عوضیا. بچه‌ ننه.
‫اونو بده من. بذار اینو نفله کنم.
‫اونو بده من. بذار این ‫بچه رو نفله کنم، داداش.
‫- خفه شو. ‫- برو توی ماشین.
‫داداش، اونو بده من.
‫برو تو ماشین.
‫سوار ماشین شو.
‫آره!
‫آره.
‫می‌بینم که هر چیزی یادت دادمو ‫فراموش نکردی.
‫- آره! ‫- بیا.
‫تی‌بی همینه!
‫لازم نبود این‌کارو بکنی، داداش. ممنون.
‫مشکلی نیست، داداش.
‫مشر رو هم میزدم.
‫ایول.
‫- می‌دونی که می‌زدمش. ‫- نه.
‫چی؟ من اون موقع...
‫- وای خدای من! ‫- تاینی، یعنی چی...
‫- تاینی. ‫- تاینی.
‫هی، داداش.
‫تاینی، داداش، بلند شو.
‫- آمبولانس خبر کن! ‫- تاینی، بلند شو!
‫باید میذاشتی آدمت مبارزه کنه.
‫- یه نفر آمبولانس خبر کنه. ‫- اون‌جوری بیخیال می‌شدم.
‫تاینی، بلند شو.
‫خدا نکنه بفهمم تو ربطی به ‫گم شدن جنسم داشتی.
‫- گوش کن. بلند شو. ‫- لعنتی!
‫یعنی چی؟
‫یه نفر آمبولانس خبر کنه! ‫پاشو!
‫- لعنتی! ‫- تاینی!
‫- وای خدا، اون قراره بمیره؟ ‫- خواهش می‌کنم، داداش.
‫- چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- تاینی!
‫بیدار بمون. طاقت بیار، خواهش می‌کنم.
‫عاشقتم.
‫منم عاشقتم.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. آره، عالیم.
‫واقعا؟
‫- می‌خوای خونه بمونی و استراحت کنی؟ ‫- نه، نمی‌تونم.
‫الان خیلی سرم شلوغه. ‫نمی‌خوام اونا رو توی توفان ول کنم.
‫می‌دونی چی میگم؟
‫من باید مامان رو به ‫مرکز درمان کم‌خونی ببرم،
‫برای همین امروز نمی‌تونم بمونم.
‫خیلی خب. اگه چیزی لازم داشتی بهم زنگ بزن.
‫باشه، میزنم.
‫لعنتی.
‫چه خبره؟
‫- هی، مایک. ‫- گیبریل.
‫- چندمه؟ ‫- یعنی چی چندمه؟
‫چرا تقویمت رو چک نمی‌کنی؟
‫داداش، به من بگو.
‫باشه. ۱۸ آپریله.
‫چه سالی؟
‫سال؟
‫۲۰۲۴، داداش.
‫به من نگو که دوباره فکر می‌کنی ‫توی زمان سفر کردی.
‫گوش کن، من دوباره بهت زنگ میزنم.
‫داداش، حالت خوبه؟
‫لعنتی.
‫[پیام به توزی: من امروز ساعت ۳ برمی‌گردم خونه. ‫مطمئن شو تیزر اونجا باشه. این مهمه. مایکل]
‫پلیس این هفته بیانیه‌ای منتشر کرده ‫و در اون گفته شده
‫تعداد افراد گمشده افزایش پیدا کرده.
‫اونا دلیلش رو نمی‌دونن، اما یک هشدار ‫صادر کردند تا به محله‌ها اطلاع بدن
‫که مراقب هر چیز مشکوکی باشند.
‫سلام. اسم من دیون افوری هست.
‫من یه مددکار اجتماعی ‫از لینفورد کانسیل هستم.
‫من دنبال کمی اموسان می‌گردم.
‫اون دخترمه. ازش چی می‌خوای؟
‫اون ۲ ماه گذشته با ما تماسی نداشته،
‫می‌خواستم ببینم حالش خوبه یا نه.
‫بیا داخل.
‫ممنون.
‫این آخرین روزیه که من و تایو اونو دیدیم.
‫اون ما رو ترک کرد.
‫اون گفت کارهایی می‌کرده که انسان‌ها ‫نباید انجامش بدن،
‫و بخاطر این،
‫آدمایی اومدن دنبالش،
‫و اون نمی‌خواسته ما به خطر بیفتیم.
‫چه آدمایی؟
‫من ازش پرسیدم، اما اون چیزی نگفت.
‫- گفت کجا داره میره؟ ‫- نه.
‫فقط گفت وقتی حالش بهتر بشه برمی‌گرده.
‫و من باید مراقب تایو باشم.
‫اون قبلا هر هفته توی یه زمان مشخص زنگ میزد،
‫و می‌گفت حالش خوبه و به زودی میاد خونه،
‫اما دو هفته‌ی گذشته ازش خبری نداشتم
‫و کم کم دارم نگران میشم.
‫خانم اموسان، من نمی‌خوام ‫دخالت کنم،
‫اما وقتی که گفتی
‫کمی داره کارهایی انجام میده که ‫انسان‌ها نباید انجام بدن،
‫می‌دونی منظورش از این چی بوده؟
‫- خیلی خب. بیاین ببندیمش. ‫- خوبه.
‫درسته. این نمونه‌ی کی‌ای ۲۱۸ هست.
‫ثبت شد.
‫همه چیز اون‌جوریه که باید باشه.
‫مطمئنی؟
‫سابرینا، مغزت مشکلی نداره.
‫نشونه‌ای از تومور یا چیز غیرمعمول ‫دیگه‌ای نیست.
‫همه‌چیز رو به راهه؟
‫آره، من خوبم.
‫ممنون که برام وقت گذاشتی، دونا.
‫من واقعا ممنونم.
‫استعمال دخانیات در هیچ مکانی از ‫ساختمان بیمارستان مجاز نمی‌باشد...
‫امروز چطوری؟
‫ببخشید.
‫ببخشید، فکر کنم دیگه تمومه.
‫ببخشید.
‫میشه لطفا یه پرستار واقعی بیاد اینجا؟
‫یه نفر که صلاحیت کاری که می‌کنه ‫رو داشته باشه.
‫همه چیز رو به راهه؟
‫آره، من دارم سعی می‌کنم رگ بگیرم.
‫- سابرینا، من انجامش میدم. ‫- عجب.
‫- البته. ‫- این مسخره‌ست.
‫خانم میلر تو رو می‌خواست. ‫برو بهش سر بزن.
‫من تا حالا آدمی به این ‫بی‌عرضگی ندیده بودم.
‫- بابت این که اذیت شدین عذر می‌خوام، قربان. ‫- اون یه قصابه.
‫کجا بهش آموزش دادین؟ دیدی چه‌کار کرد؟
‫با من مثل جاسوزنی رفتار می‌کرد.
‫بذارش به عهده‌ی من. خودم باهاش حرف میزنم.
‫این دیگه چی بود؟
‫- همه حالشون خوبه؟ ‫- اینجا چه خبره؟
‫اون پرستار منه.
‫سلام، سابرینا.
‫سلام، شرلی.
‫من میرم بیرون سیگار بکشم.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم، ممنون، شرلی.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آماده‌تر از این نمیشم.
‫این یکم زیادیه.
‫این دوز معمولیه. ببین، پنج...
‫وای خدای من.
‫این به من آسیب میزنه؟
‫حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫مطمئنی؟ چون انگار می‌خواستی بری زیر ماشین.
‫گفتم خوبم.
‫حتی برای نجات دادن جونت ‫تشکر هم نمی‌کنی؟ نه؟
‫فقط ۱۰ تا کلمه مونده و من نمی‌خوام ‫دیگه کلمه‌ی «پایان‌نامه» رو بشنوم.
‫چی شده؟
‫- ممکن بود اونو بکشم. ‫- کیو؟
‫من باید دقت می‌کردم.
‫من نمی‌دونم کی قراره این اتفاق بیفته، ‫برای همین نمی‌تونم تمرکز کنم. من...
‫- نمی‌دونم... ‫- چی کی اتفاق بیفته؟
‫چی داری میگی؟
‫می‌دونم این دیوونگی به نظر میاد، اما من ‫می‌تونم همه چیز رو بدون لمس تکون بدم.
‫تو می‌تونی چیزهایی رو تکون بدی؟
‫من توی اینترنت در موردش جستجو کردم. ‫اسمش دورجنبانی هست.
‫خیلی خب.
‫نشونم بده.
‫نمی‌خوام نشونت بدم. فقط می‌خوام بره.
‫حتی اگه بخوام نشونت بدم، ‫نمی‌دونم چطور این‌کارو بکنم.
‫این بعضی وقتا اتفاق میفته.
‫خب، این اتفاق نیفتاده...
‫من خل نشدم. این‌جوری شده. ‫هی تکرار میشه.
‫باشه. باشه.
‫درست میشه.
‫ببین، من امشب میرم بیرون.
‫تو باید با من بیای.
‫شاید اون چیزی هست که برای ‫حواس‌پرتیت لازم داری.
‫الان داری با من در مورد مهمونی حرف میزنی؟
‫من نمی‌فهمم. چطور کریزی اومد بیرون؟
‫اون قرار بود ۳۵ سال داخل باشه.
‫حتما با بچه‌ها حرف زده.
‫تیز، چرا گم و گور نشدی، داداش؟
‫سعی کردم.
‫جواب نداد.
‫انگار که تموم شد.
‫- به خدا تلاش کردم. ‫- تقصیر تو نیست.
‫تقصیر کریزیه. اون این‌کارو کرد.
‫- می‌دونم اون مثل برادرته، اما... ‫- اون برادرم نیست.
‫شماها برادرمین.
‫و اگه دستش به یکی از ماها بخوره ‫باید کلکش کنده بشه.
‫آره، اما کریزی با بقیه فرق می‌کنه.
‫اگه باهاش بجنگیم عاقبتمون ‫مثل تاینی میشه، یا بدتر.
‫- چرا همیشه می‌ترسی؟ ‫- نترسیدم. از عقلم استفاده می‌کنم.
‫- خفه شو. ‫- نه، تو خفه شو... بهش بگو.
‫- داداش، لعنت به کریزی! ‫- دقیقا.
‫ما باید کارشو تموم کنیم. جدی میگم، پسرعمو.
‫شوخی ندارم.
‫یه قبرستون پر از آدمایی هست ‫که اینو امتحان کردن.
‫اونا نمی‌تونن کاری که من می‌تونم ‫رو انجام بدن.
‫وای خدای من، این یارو گیر داده. ‫این پیکه. چی بهش بگم؟
لعنت بهش
‫تنها چیزی که الان بهش ‫فکر می‌کنیم کریزی هست.
‫خیلی خب.
‫داری چه‌کار می‌کنی؟ به کی پیام میدی؟
‫هیچکی.
‫صورتت باد کرده.
‫در مواقع لازم، ما برمی‌خیزیم...
‫تا به نیازمندان خدمت ‫کنیم و از اونا حمایت کنیم.
‫این خیلی خوبه.
‫- اینجا بمون. صبر کن. ‫- حتما خرج برداشته.
‫- مطمئنی که می‌تونی از پسش بر بیای؟ ‫- تینا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوشحالم که می‌بینمت. ‫- تو هم همین‌طور.
‫اتاق انتقال خون رو دیدی؟
‫خب، فکر می‌کردم کار اینجا انجام میشه.
‫نه، نه، نه.
‫کالین، میشه لطفا اتاق انتقال ‫خون رو به تینا نشون بدی؟
‫فکر می‌کنم هر دوی ما موافقیم ‫با اینکه اونجا خیلی خوبه
‫اما خیلی گرونه.
‫مامان، نگرانش نباش. من ‫می‌تونم هزینه‌ش رو بدم.
‫و من برای آخر ماه نوبت برات گرفتم.
‫خیلی خب، پس چیه؟
‫چی؟
‫اگه قضیه پول نیست پس چیه؟
‫و به من نگو هیچی نیست.
‫بخاطر عروسی استرس دارم. همین.
‫آره.
‫نیازی نیست استرس داشته باشی.
‫اون زن برای تو ساخته شده. ‫اون نیمه‌ی گمشده‌ی توئه.
‫و تو نباید بذاری کسی یا چیزی ‫سر راه این قرار بگیره.
‫استرس داره.
‫بابا، می‌خوای بیای تو سلفی؟
‫قیافه بگیر خب.
‫چیه؟
‫این یه ویدئو هست و همه‌شون...
‫- این‌جورین. ‫- تو خیلی احمقی.
‫تو مثل پدربزرگت می‌خندی، می‌دونستی؟
‫تو همیشه اینو میگی.
‫ولی اونو یادم نمیاد.
‫وقتی خیلی بچه بودی اون مرد.
‫آره.
‫اما اون عاشق شماها بود.
‫واقعا دوستتون داشت.
‫گفتی چطور مرد؟
‫اه...
‫کم‌خونی داسی شکل.
‫آره، با یه بحران مواجه شد
‫که به سکته ختم شد.
‫طولی نکشید که مرد.
‫این بیماری رو فقط سیاها می‌گیرن، درسته؟
‫نه، نژادهای دیگه هم درگیرش میشن.
‫اما بیشتر روی ما تاثیر میذاره.
‫عجب.
‫ما داریمش؟
‫عجیبه که نداریمش.
‫نه، من ندارمش، و ما ‫دوبار تو رو بردیم معاینه،
‫و تو هم ردی از اونو نداشتی.
‫من میرم اون یکی دسته‌م رو بیارم ‫که بتونم توی فیفا بترکونمت، باشه؟
‫کیو بترکونی؟ زود باش تا ‫مامانت نظرش عوض نشده.
‫باشه.
‫برو.
‫بس کن، رفیق.
‫وای. ای‌جی!
‫بیگ برگز!
‫چه خبر؟
‫هی.
‫هی، می‌دونی ویدئوهایی هست که چهره‌ی ‫مشر رو نشون میده؟
‫خب؟
‫- نظرات رو ببین، داداش. ‫- اینو به من نشون نده.
‫تنها دلیل اینکه تیزر نمرده ‫اینه که کریزی اونو نجات داد.
‫تو مشر رو می‌شناسی.
‫دفعه‌ی بعدی که مشر اونو ببینه کارش تمومه. ‫باور کن.
‫بذار یه حرفی بهت بزنم.
‫بگو.
‫ببین، قصد بی‌احترامی ندارم،
‫اما ممنون میشم اگه نزدیک پسرم نیای.
‫ببین، من می‌دونم کار شماها چیه.
‫خب؟
‫چیه؟
‫من قضاوت نمی‌کنم.
‫اما من نمی‌تونم بذارم پسرم توی مسیر ‫اشتباه قرار بگیره. می‌دونی چی میگم؟
‫- نمی‌تونی؟ ‫- نه، تو درک می‌کنی.
‫باباشی، آره؟
‫بابایی عصبانی شده؟ آره؟
‫من دارم با زبون خوش ‫اینو ازت می‌خوام، داداش.
‫گوش کن، شانس آوردی من از ای‌جی ‫خوشم میاد.
‫گورتو گم کن.
‫تو سمت پسرم نیا، باشه؟
‫پدر.
‫اومدی نقش ابرقهرمان رو بازی کنی، آره؟
‫مراقب پسرت باشی؟
‫می‌خوای از شر گرگای ناقلا دور باشه، آره؟
‫هی.
‫هی، تیزر.
‫دوباره این.
‫- اون چی می‌خواد؟ ‫- تو کدوم گوری میری؟
‫یعنی چی؟
‫تو چه‌کاری می‌تونی بکنی؟
‫- تیز، این بچه کیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- گورتو گم کن. ‫- گوش کن.
‫بخاطر قدرت‌هات میان سراغت.
‫ما به همدیگه نیاز داریم.
‫تاینی روی تخت بیمارستانه، داداش. ‫ول کن این بچه رو.
‫بیا بریم یه جایی و با هم خصوصی حرف بزنیم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- شنیدی که چی گفت.
‫خیلی خب، پس فقط بقیه رو ‫به من نشون بده، باشه؟
‫آندره، سابرینا، رادنی، اگه بتونی به من...
‫اگه بتونی به من بگی...
‫یعنی چی...
‫- عجب... ‫- اون کجا رفت؟
‫من شوکه شدم، می‌دونی. شوکه شدم.
‫- تو اونو دیدی؟ ‫- اینجا چه خبره؟
‫چند نفر یهویی قدرت پیدا کردن؟
‫اون آدمایی که در موردشون ‫حرف میزنه کی هستن؟
‫تیز.
‫لعنتی!
‫صبر کن، در قفل بود. چطور... لعنتی!
‫این دیگه چیه، مایک؟
‫- چطور این‌کارو کردی؟ ‫- این یه رویا نبود.
‫هر چیزی که بهت گفتم واقعی بود.
‫پس آدمایی توی این دنیا هستن ‫که ابرقدرت دارن.
‫آره.
‫خیلی خب.
‫نقشه چیه؟
‫چطور می‌تونیم این آدما رو پیدا کنیم؟
‫- چون فقط اسم کافی نیست... ‫- من یکی رو پیدا کردم.
‫به همین زودی؟
‫همینو دارم میگم.
‫- تو از پسش بر میای. ‫- اون نمی‌خواست با من حرف بزنه.
‫فکر نمی‌کنم بدونه بقیه کی هستن.
‫نمی‌تونی برگردی به آینده...
‫من سعی کردم.
‫نمی‌تونم برگردم اونجا.
‫چطور نجاتش بدم؟
‫من باید برای پیدا کردن همه‌شون سعی کنم،
‫و بعد باید قانعشون کنم که به من کمک کنن.
‫نمی‌تونم بذارم اون بمیره.
‫- البته که نه. ‫- نمی‌تونم، رفیق. من...
‫ببین، تو باید تمومش کنی، مایک.
‫این اتفاق نمیفته.
‫تو از پس این بر میای.
‫خیلی خب، کدوم یکیشون رو پیدا کردی؟
‫- ها؟ ‫- یارو تیزر.
‫بچه‌های خیابونی رو می‌شناسی،
‫اونا جاهلن.
‫طول می‌کشه که بفهمن.
‫بقیه رو شناختی؟
‫یکیشون سعی کرد چند روز پیش ‫به من مواد بفروشه.
‫اون به من شماره‌ش رو داد.
‫- من پاکش کردم. ‫- تو نمی‌دونستی.
‫ببین،
‫هر جایی که اون یارو نزدیکش شد، ‫احتمالا قلمروی خودش بوده.
‫احتمالا همیشه مشتری‌ها رو اونجا ‫پیدا می‌کنه.
‫پسر، تو مثل فلشی.
‫عمرا به گرد پام برسه.
‫- خوب بود، راد، اما گرسنه نیستم. ‫- مشکلی نیست. هر دو رو خودم می‌خورم.
‫لعنتی، راد!
‫راد، چه‌کار می‌کنی؟ پاشو!
‫لعنتی.
‫گندش بزنن.
‫بیدار شو.
‫الو. من یه آمبولانس می‌خوام.
‫دوستم بیهوشه، بیدار نمیشه. ‫اون از سقف افتاد...
‫نه، اون سرش خورد به لبه‌ی میز.
‫آره، پلاک ۲۵ جیکوب استریت...
‫هنوز قلقش دستم نیومده.
‫بهبود سریع هم داری؟
‫واقعا؟ به درد می‌خوره.
‫ولی هنوز گرسنمه.
‫چی؟
‫نمی‌دونم چرا، اما این قضیه‌ی سرعت ‫خیلی گرسنه‌م می‌کنه.
‫من هنوز سعی می‌کنم بفهمم ‫چطور این نیروها رو به‌دست آوردی.
‫- صبر کن. ‫- چیزی تو رو نگزیده؟
‫الو.
‫آره، مشکلی نیست.
‫یه کاری می‌کنیم، اگه ۵ دقیقه‌ی دیگه ‫اونجا نبودم یه مجانیش رو بهت میدم. چطوره؟
‫- آره، این باید متن بعدیت باشه. ‫- عالیه.
‫بن ۲ تا توپ می‌خواد.
‫غذات چی؟ تمومش می‌کنی یا...
‫کاری نداره.
‫راد.
‫فکر نکنم خوب باشه بذاری ‫مردم قدرت‌هات رو ببینن.
‫آره، احتمالا حق با توئه، اونا می‌ترسن.
‫فقط این نیست. تو دلت نمی‌خواد ‫دولت بفهمه.
‫اونا تو رو می‌برن و روت آزمایش انجام میدن.
‫قبلش باید منو بگیرن.
‫رفیق، می‌دونی از کجا می‌تونم مواد گیر بیارم؟
‫نه، داداش، شرمنده. من نمی‌کشم.
‫- هی. ‫- هی.
‫- می‌دونی از کجا می‌تونم مواد گیر بیارم؟ ‫- چی؟
‫- مواد، داداش. ‫- چرا این‌جوری میگی «مواد»؟
‫- تو پلیسی؟ ‫- نه، خسته‌ی کارم.
‫نه، داداش. تو مثل پلیسایی، داداش. برو.
‫بذار بعدا بهت زنگ بزنم. خداحافظ.
‫هی، رفیق.
‫تو هنوز مواد می‌خوای؟
‫آره.
‫بیا، این شماره رو بگیر.
‫اسمش اسپاده، آره؟
‫فکر کنم. دو نفر هستن.
‫اون یکی اسمش چیه؟ آندره؟ رادنی؟
‫چه بدونم. اما جنساشون محشره.
‫اون دورگه به نظر میاد؟
‫تو خیلی سوال می‌پرسی. ‫اگه جنس می‌خوای به این شماره زنگ بزن.
‫- بگو از تام گرفتی. باشه؟ ‫- باشه.
‫حله.
‫[من شماره‌ت رو از تام ‫گرفتم. می‌تونم یکم مواد بخرم؟]
‫اگه گرسنه‌ای پیتزا رسید.
‫برات یه پیتزای آناناس گرفتم.
‫چطوری، شار؟
‫به من نگو شار.
‫برو همون‌ جایی که این مدت بودی.
‫من فقط چند روز توی خیابون بودم.
‫باید خودمو جمع و جور می‌کردم قبل اینکه ‫بیام زنم رو ببینم.
‫من زنت نیستم.
‫اگه بودم لازم نبود از ‫بقیه بفهمم اومدی خونه.
‫و من عکس تو و اون دو تا دخترا رو دیدم.
‫تقصیر منه که مردم می‌خوان با من عکس بگیرن؟
‫تقصیر کیه که تو باهاشون صمیمی بودی؟
‫- داد نزن. ‫- اگه بخوام داد میزنم.
‫فکر نکن من مثل بقیه از تو می‌ترسم.
‫- ای عوضی... ‫- گورتو از خونه‌م گم کن.
‫چطوری، سابرینا؟
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫- باید بیشتر همو نمی‌دیدیم. ‫- باید این‌طور میشد.
‫من وکیل خوبی گرفتم.
‫برام درخواست داد، قاضی ‫دید که بیگناهم و من اینجام.
‫شار، حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫- من خیلی اینجا نمی‌مونم. ‫- خوشحالم که اینو می‌دونی.
‫فقط اومدم از عزیزام عذرخواهی کنم.
‫یه چیزی هم آوردم.
‫هی.
‫اوه.
‫باکلاسه.
‫- فکر نکن بخشیده شدی. ‫- تو خوشگل کردی. امشب کجا میری؟
‫اونیکس.
‫خیلی خب.
‫- کجا میری؟ ‫- اینجا صبر کن.
‫- سابرینا، ولش کن... ‫- هی!
‫برو کنار.
‫مشکلی نیست.
‫فکر نکن فراموش کردم چه‌کار کردی.
‫اگه دوباره دستت به خواهرم بخوره،
‫من کسیم که برای ۳۵ سال میره زندان.
‫چه دختر بدی شدی، سابرینا.
‫اگه اینجا نبودم چه‌کار می‌کردی؟
‫اون کاری نمی‌کرد.
‫همون‌طور که دفعه‌ی قبل که ‫با چشم سیاه اومدی خونه کاری نکرد؟
‫فکر می‌کنم اگه اون توی کافه باشه ‫نباید بری اونجا.
‫من بهش اعتماد ندارم.
‫خب، من میرم. من خوشحالم ‫که اون قراره اونجا باشه،
‫چون حالا می‌تونه ببینه چی رو از دست داده.
‫باشه.
‫پس منم میام.
‫آره! این چیزیه که نیاز داری، بری. ‫به من اعتماد کن.
‫بیا.
‫چی میگی، داداش؟
‫تیز.
‫بچه‌ها چی میگن؟
‫بچه‌ها مشکلی ندارن.
‫اونا می‌خوان بیان تو رو ببینن.
‫بهشون بگو بیان.
‫حالت چطوره؟
‫من می‌ترسم.
‫من دیگه نمی‌تونم پاهامو حس کنم.
‫من نباید اون حرکتو می‌کردم.
‫این تقصیر منه.
‫من متاسفم.
‫این تقصیر تو نیست.
‫هیچ‌کدوم از ما نمی‌دونست که کریزی ‫قراره اونجا باشه.
‫تو به من کمک کردی.
‫با اینکه خودم از پس مشر بر میومدم.
‫گوش کن.
‫من کریزی رو بخاطر کاری که با تو کرد می‌کشم.
‫لازم نیست این‌کارو بکنی.
‫فقط به دیدنم بیا.
‫جان.
‫ببین، من برات یه موقعیت ‫یه مکان رو می‌فرستم،
‫و تو باید بیای اینجا و منو ببینی.
‫این چیه؟ یه شوخیه؟
‫داداش، برای چی منو آوردی اینجا؟
‫من توی یه آشغال‌دونی تاریک نشستم، داداش.
‫اینجا... تو اصلا کجایی؟
‫هی! هی!
‫یه نفر اینجاست!
‫یه نفر اینجاست! داداش!
‫یعنی چی... هی!
‫هی!
‫چی...
‫چی؟
‫آندره؟
‫داداش، این چی بود؟
‫اینو ببین. هزار پوند.
‫اونم توی یه روز، اسپاد. ‫گوشی یه سره زنگ می‌خوره.
‫پسر، اون متن ترکوند «اگه ۵ دقیقه‌ای ‫نگرفتیش، مجانی بگیرش.»
‫چته؟ از این بهتر نمیشه.
‫اینو ببین.
‫- اون ۲۰۰ تای دیگه هست، رفیق. ‫- فقط همین برامون مونده، راد.
‫من فردا بیشتر می‌گیرم. ‫این بار دوبرابرش می‌کنیم.
‫ما میریزیمش توی کیسه. ‫این‌جوری سریع‌تر میریم توی خیابون.
‫راد، من یه فکری داشتم.
‫می‌دونم الان پول در میاریم، ‫و می‌دونم برای چی پول جمع می‌کنی.
‫من می‌فهمم. می‌دونی که می‌دونم.
‫اما فکر نمی‌کنم خوب باشه از قدرتت ‫برای نفع شخصی استفاده کنی.
‫این درست نیست.
‫نیست؟
‫منو ببین، اسپاد.
‫این یه کمیک بوک نیست، رفیق. ‫این زندگی واقعیه.
‫خب؟ و زندگی ما داغونه.
‫ولی دیگه این‌طور نمی‌مونه.
‫الو.
‫آره، ۶ تا توپ.
‫درسته. شایعات حقیقت دارن.
‫اگه ۵ دقیقه‌ای دستت نرسید، ‫یه مجانی گیرت میاد.
‫آره، خوبه.
‫حله.
‫خیلی خب.
‫من یکم بیشتر پول جمع می‌کنم،
‫و وقتی برگشتم،
‫نمی‌خوام بداخلاق باشی.
‫چه خبر، رفیق؟
‫- ایول. فعلا. ‫- دمت گرم.
‫چطوری، عزیزم؟
‫- ممنون. ‫- حله. فعلا.
‫- چطوری؟ ‫- اینم پولت، ۲۰ پوند.
‫- می‌دونی چه اوضاع چطوریه؟ ‫- حله.
‫دیدی؟ چالش اینجاست.
‫آره، این از قبله.
‫مامور برای اعزام آماده‌ست.
‫آره.
‫سلام.
‫عزیزم، کلی بهت زنگ زدم.
‫اینو ببین.
‫- این زن رو می‌شناسی؟ ‫- نه. کیه؟
‫اسمش کمی اموسانه.
‫اون یه مراجع گمشده هست.
‫اما مامانش گفت اونو و ‫بچه‌شو ترک کرده.
‫خب.
‫قبل اینکه اون بره گفت
‫کاری می‌کنه که انسان‌ها نباید انجام بدن،
‫و آدمایی دارن میان دنبالش.
‫- فکر می‌کنی در مورد قدرته؟ ‫- دیگه چی می‌تونه باشه؟
‫می‌تونه هر چیزی باشه.
‫اون گفت افرادی دارن میان دنبالش.
‫خب، اون ممکنه پول بدهکار باشه.
‫چرا فکر می‌کنی قضیه اینه؟
‫جوری که گفتش این‌طور به نظر میاد.
‫شاید تو خواستی این‌جوری برداشت کنی.
‫هوم؟
‫نمی‌دونم. شاید در این مورد کمی اشتباه می‌کنم.
‫فکر نمی‌کنم که اشتباه کرده باشم، ‫اما یکمی تحقیق کردم،
‫و مردم اخیرا بیشتر از حد معمول گم میشن.
‫و من توی سایت ردیت رفتم.
‫- و اونا یه چیزی در مورد چشمای زرد گفتن... ‫- ردیت؟ دیون. چی داری میگی.
‫- چی؟ ‫- گوش کن، فعلا این قضیه رو ول کن.
‫چرا؟ ما باید بدونیم این چیه. ‫ما باید بدونیم با چی سر و کار داریم، مایک.
‫- ما هیچی نمی‌دونیم... ‫- بس کن.
‫چرا این‌قدر باهاش مشکل داری؟
‫به کی پیام میدی؟
‫گیبریل.
‫خیلی خب، شاید گیبریل بتونه صبر کنه
‫تا ما مکالمه‌ی خودمون رو تموم کنیم.
‫دیون، خواهش می‌کنم به من گوش کن.
‫حرفی برای گفتن نیست. خب؟
‫تو از من خواستی بیخیالش شم، منم شدم. ‫حالا منم همینو از تو می‌خوام.
‫نه. این‌کارو نکن. این منصفانه نیست.
‫تو اون بیرون خودتو توی خطر مینداختی ‫و معلوم نبود چه‌کارم می‌کنی.
‫- من جلوی رایانه هستم. ‫- و حالا تو هم می‌خوای همین‌کارو بکنی.
‫من همون‌کارو نمی‌کنم.
‫- من پشت رایانه هستم. ‫- گوش کن. بس کن.
‫- من گوش می‌کنم... ‫- بس کن!
‫نه، صبر کن.
‫مثل آب خوردن بود، اسپاد.
‫گوش کن، ۱۵۰۰ پوند.
‫می‌تونستم بیشتر بفروشم، ‫اما جنسی برام نمونده.
‫ما یه هفته این‌کارو بکنیم ‫یه هفته بعد می‌تونیم خونه بخریم.
‫گوش کن، من یکمی خسته هستم، ‫برای همین میام خونه.
‫اما اگه هنوز خونه‌ای، جنس جور کن.
‫مشکلی نیست.
‫[من اینجام، داداش]
‫تاکسی ما به زودی می‌رسه.
‫من آماده‌م.
‫نه، نیستی.
‫این‌جوری با من نمی‌تونی بیای بیرون.
‫بذار اوبر رو لغو کنم، ‫چون داری بازی در میاری.
‫لعنتی.
‫برو!
‫ممنون.
‫اون چی بود؟
‫من مایکلم.
‫من همه چیو توضیح میدم، فقط...
‫واقعا به کمکت نیاز دارم.