‫آنچه گذشت...
‫«سمی».
‫هر چه سریعتر برادرت رو ببر بیرون. بدو.
‫بابا رفته شکار.
‫و چند روزه که خونه نیومده.
‫این کتاب باباست.
‫و می‌خواد کاری رو که رها کرده، ‫ما ادامه‌ش بدیم.
‫می‌دونی، نجات مردم، شکار ارواح.
‫شغل خانوادگی.
‫باید بابا رو پیدا کنم.
‫این تنها چیزیه که میتونم بهش فکر کنم.
‫بی‌خیال رفیق. ‫یعنی انقدر دوره؟ سردمــه.
‫باید همین بالا باشه.
‫بفرمایید.
‫چطوری اینجا رو پیدا کردی «ترستون»؟
‫دختر عموم دربارش بهم گفت.
‫من اصلا اونجا نمیرم.
‫ای ترسوها.
‫ما با هم تا اینجا اومدیم، ‫باید با هم بریم ببینیم.
‫فقط زود باشید که برگردیم سمت ماشین.
‫خیلی سرده.
‫چیه؟
‫امکان نداره.
‫اینا رو ببین.
‫زود باشید. از این طرف.
‫میگن توی انبار زیرزمینی زندگی می‌کنه.
‫میره دنبال دخترها. همیشه.
‫اونا رو حلق‌آویز میکنه.
‫اونا میگن؟ کیا میگن؟ ‫این چرندیات رو کجا شنیدی؟
‫- بهت گفتم که، دخترعموم. ‫- اون از کجا شنیده؟
‫نمیدونم. فقط شنیده.
‫حالا هر چی. اونو بده من.
‫اوه، ببین. انبار زیرزمینی شیطان.
‫نه، جایی که شیطان سبزیجاتش رو ذخیره می‌کنه.
‫خب خودتون پاشید بیاید اینجا ببینید.
‫اینجا فقط یه زیرزمینه توی یه مزرعه مزخرف ‫که پر از شیشه‌های حال بهم‌زنــه.
‫من چیز ترسناکی نمی‌بینم.
‫شما چی؟
‫چیه؟
‫چیه؟ چی شده؟
‫هار هار. خیلی خنده‌داره.
‫متاسفم.
‫توی تگزاس هیچ منظره قشنگی وجود نداره. ‫مجبور میشی خودت بسازیش.
‫مرد ما دیگه بچه نیستیم، «دین».
‫قرار نیست دوباره این مسخره‌بازی رو شروع کنیم.
‫چیو شروع کنیم؟
‫این شوخی‌ شهرستانی‌هارو. ‫احمقانه‌‌ست و همیشه از دستت در میره.
‫مشکل چیه، سمی؟
‫می‌ترسی دوباره توی شامپوت کِرِم مو بر پیدا کنی؟ ها؟
‫- خیله‌خب. فقط یادت باشه. خودت شروع کردی. ‫- معطل چی هستی کچل جون.
‫- کجاییم اصلا؟ ‫- چند ساعته که از «ریچاردسون» خارج شدیم.
‫اطلاعات محرمانه رو بازگو کن.
‫خیله‌خب، یکی دو ماه پیش...
‫چند تا بچه داشتن توی یه خونه محلی تسخیر شده ‫پرسه می‌زدن.
‫- تسخیر شده توسط چی؟ ‫- ظاهرا، یه روح زن‌گریـــز.
‫افسانه‌ها می‌گن، دختــرها رو می‌گیرهو ‫اونا رو از سقف حلق‌آویـــز می‌کنه.
‫این بچه‌ها یه دختر مـــُرده رو پیدا کردن ‫که توی زیرزمین دار زده شده.
‫- کسی جسد رو شناسایی نکرده؟ ‫- خب ،موضوع همینـــه.
‫زمانی که پلیس‌ها رسیدن اونجا، ‫جسدی وجود نداشته.
‫پلیس‌ها می‌گن این بچه‌ها دارن خالی می‌بندن.
‫شاید درست می‌گن.
‫شاید، اما من در مورد داستان اصلی این بچه‌ها ‫یه چیـــزایی خوندم.
‫- به نظر میاد راست می‌گن. ‫- این داستان‌ها رو کجا خوندی؟
‫می‌دونستم که قراره از تگزاس بگذریم...
‫برای همین دیشب توی سایت‌های ‫ماوراءالطبیعه محلی می‌چرخیدم.
‫- و یکی پیدا کردم. ‫- اسم سایتش چیه؟
‫Hellhoundslair.com
‫بذار حدس بزنم. حتما داشتن از زیرزمین خونه مامانشون گــزارش تهیه می‌کردن.
‫- آره شاید. ‫- آره.
‫بیشتر این وب‌سایت‌ها...
‫اصلا روحی رو نمی‌شناسن، ‫مگر اینکه سایت‌های دیگه رکوردشون رو بشکنن.
‫ببین، ما گذاشتیم بابا بره، ‫که اتفاقا یه اشتباه بود.
‫حالا نمیدونیم که کجاست.
‫بنابراین، در همین حین، ‫باید یه چیــزی برای شکار پیدا کنیم.
‫چک کردنش ضرری نداره که.
‫خیله‌خب، ‫کجا باید این بچه‌ها رو پیدا کنیم؟
‫همونجایی که توی چنین شهری ‫می‌شه بچه‌ها رو پیدا کرد.
‫ترسناک‌ترین چیــزی بود که تا حالا دیدم. ‫به خدا قســم.
‫از لحظه‌ای که وارد شدیم، ‫تمام دیوارها به رنگ سیاه بود.
‫- قرمز. ‫- فکر کنم خون بود.
‫- همش نمادهای عجیب غریب داشت. ‫- صلیب و ستاره و..
‫- پنج‌ضلعی. ‫- فرقه اصول‌گرا.
‫مهم نیست بقیه چی می‌گن،
‫- دختر بیچاره. ‫- با موهای تیره...
‫- بلوند. ‫- موهای قرمز داشت و آویزون بود.
‫- تقلا می‌کرد. ‫- حتی حرکت هم نمی‌کرد.
‫- واقعی بود. ‫- صد در صد مطمئنم.
‫یجورایی جذاب بود.
‫- خب می‌‌دونین، در حالت مرگ منظورمه. ‫- خیله‌خب.
‫چطوری این مکان رو پیدا کردین؟
‫- «کریگ». ‫- کریگ ما رو برد.
‫بچه‌ها. میتونم کمکتون کنم؟
‫- تو کریگ ترستون هستی؟ ‫- بله.
‫ما خبرنگاران «اخبار صبح دالاس» هستیم.
‫- من دین هستم، این هم سم‌ــه. ‫- امکان نداره.
‫آره، منم نویسنده‌ام. ‫من برای مجله مدرسه‌مون می‌نویسم.
‫خب، خوش به حالت «موریسی». ‫(شاعر و خواننده‌ای در سال 1980)
‫ما داریم در مورد تسخیرات روح این محل ‫مقالــه می‎نویسیم.
‫شایعه‌ها می‌گن تو یه داستانی داری.
‫- منظورتون خونه جهنمیـــه؟ ‫- خودشــه.
‫فکر نمی‌کردم موضوع مهمی باشه.
‫چرا داستان رو بهمون نمیگی.
‫خب ظاهرا در دهه سی...
‫کشاورزی به اســم «موردکای مرداک»،
‫توی خونه‌ش با شش تا از دخترهاش زندگی می‌کرده.
‫موقع رکود بوده و زمینش هیچ ثمری نداشته...
‫پول کافی هم برای غذا دادن به بچه‌هاش نداشته.
‫برای همین فکر کنم همون موقع بود که ‫زده به سیـــم آخر.
‫چطور؟
‫خب، به این فکر کرد که خیلی خوب میشه ‫اگه دخترهاش زود بمیــرن...
‫تا اینکه از گشنگی تلف شن.
‫برای همین بهشون حمله کرد.
‫اونا فریاد می‌زدن، ‫التماس می‌کردن که تمومش کنه.
‫اما اون یکی یکی حلق‌آویزشون کرد.‌
‫و وقتی که کارش نموم شد، ‫خودش رو دار زد.
‫حالا می‌گن روحش توی اون خونه ‫برای همیشه حبس شده...
‫هر دختری وارد شه اونو هم حلق‌آویز می‌کنه.
‫این ماجرا رو از کجا شنیدی؟
‫دختر عموم «دانا» بهم گفت. ‫نمیدونم از کجا شنیده بوده.
‫باید بدونید که یه لحظه هم باورش نکردم.
‫اما حالا می‌کنی.
‫نمیدونم چه فکری کنم رفیق.
‫بچه‌ها من دقیقا چیزی رو بهتون میگم ‫که به پلیس گفتم، باشه؟
‫اون دختر حقیقت داشت و مرده بود. ‫این موضوع شوخی نبود.
‫به خدا قســـم، اصلا نمیخوام دوباره نزدیکِ...
‫اون خونه بشم، خب؟
‫ممنون.
‫- نمیتونم بگم سرزنشش می‌کنم. ‫- آره، خیلی خونــه جذابیـــه.
‫چیزی فهمیدی؟
‫- آره اما محرک الکتریکی مشکل داره. ‫- چرا؟
‫فکر کنم هنوز یه مقداری برق توش هست. ‫تمام داده‌ها رو خراب می‌کنه.
‫- آره، همینطوره. ‫- آره.
‫زود باش، بریم.
‫انگار این پیرمرده، مرداک، تمام مدت ‫گرافیتی می‌کشیده.
‫بعد مرگش هم همینطور.
‫قرن‌هاست که صلیب واروونه ‫توسط شیطان‌پرست‌ها استفاده میشه...
‫اما این «نماد سولفور» تا دهه 60 توی ‫سان‌فرانسیسکو وجود نداشته. ‫(نماد نادر شیطان‌پرستی)
‫دقیقا بخاطر همین چیزهاست که ‫هیچ‌وقت با کسی قرار نداری.
‫این یکی چطور؟ ‫اینو قبلا دیدی؟
‫نه.
‫من دیدم.
‫یجایی.
‫رنگه.
‫به نظر خیلی تازه میاد.
‫نمیدونم، سم.
‫یعنی متنفرم که با مقامات هم عقیده باشم...
‫اما شاید پلیس‌ها در این مورد راست بگن.
‫آره شاید.
‫کات. دو تا آدمن.
‫اینجا چیکار می‌کنین؟
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫ما متعلق به اینجاییم. ما حرفه‌ای هستیم.
‫- در چه زمینه‌ای؟ ‫- محققان ماوراءالطبیعه.
‫بفرمایید. یه نگاهی بندازین پسرها.
‫اوه، شوخی می‌کنید.
‫- «اد زدمود» و «هری اسپنگلر». ‫- بله.
‫سایت Hellhoundslair.com ‫شما این سایت رو اداره می‌کنین؟
‫- آره. ‫- اوه، آره آره. ما طرفدار شماییم.
‫و ما هم میدونیم شما کی هستین.
‫- اوه، جدی؟ ‫- تازه‌کار.
‫که دنبال ارواح و هیجانات بی‌ارزش هستن. آره.
‫پس اگه اشکالی نداره...
‫داریم سعی می‌کنیم در اینجا به صورت جدی ‫تحقیقات علمی انجام بدیم.
‫جدی؟ چی به دست آوردین حالا؟
‫هری، چرا در مورد نیروی محرک الکتریکی ‫چیزی بهشون نمیگی؟
‫- خب... ‫- محرک الکتریکی؟
‫میدان الکترومغناطیس.
‫موجودات روح‌مانند می‌تونن باعث نوسانات انرژی بشن...
‫که دستگاه آشکارساز نیروی محرکه الکتریکی ‫میتونه اونو بخونه.
‫درست مثل این پسر بدی که اینجاست.
‫عجب. عجب.
‫- این 2.8ــه. ‫- دو ممیز هشت.
‫- اینجا خیلی گرمه. ‫- عجب.
‫شما تا حالا روحی دیدین یا...؟
‫یه بار. ما...
‫داشتیم رو یه خونه قدیمی تحقیق می‌کردیم...
‫و دیدیم که یه گلدون از روی میز افتاد.
‫- خودش افتاد. ‫- در واقع ندیدیمش...
‫اما شنیدیم و چیزی شبیه به این...
‫- آدمو تغییر میده. ‫- آره.
‫فکر کنم من گرفتم قضیه رو.
‫باید بریم، بذاریم به کارشون برسن.
‫- آره، بهتره برید. ‫- سم.
‫آره، کار.
‫متاسفم. اون موادی که کشیدیم، ‫باعث خنده‌م شده.
‫- هی. ‫- هی. چی گیرت اومد؟
‫نتونستم مردکای رو پیدا کنم...
‫اما «مارتین مرداک» رو پیدا کردم که ‫در دهه سی در این خونه زندگی می‌کرده.
‫اون بچه داشته، ‫اما فقط دوتا اونم پســر.
‫و هیچ گزارشی مبنی بر اینکه ‫کسی رو کشته باشه نیست.
‫- آها. ‫- تو چی؟
‫این بچه‌ها توضیح واضحی از اون دختر ندادن. ‫منم رفتم ایستگاه پلیس.
‫هیچ فرد گمشده‌ای با این دختره مطابقت نداره. ‫انگار اصلا وجود نداشته.
‫رفیق، بی‌خیال. ما تحقیقاتمون رو کردیم. ‫این یکی دروغـــه.
‫تا اونجایی که می‌دونیم، ‫اون پسرهای «هل هوند» همه چیز رو از خودشون درآوردن.
‫- باشه، خیله‌خب. ‫- میگم یه بار پیدا کنیم...
‫و یکم نوشیدنی بزنیم و بذاریم این داستان‌ها ‫برای محلی‌ها باقی بمونه.
‫چه کوفتی بود؟
‫این تمام توانته؟ ضعیف عمل کردی.
‫مطابق استانداردها نیست!
‫اینم از این.
‫- نقطه‌ای که بازگشت نداره. ‫- چرا باید برم داخل؟
‫چون تو جرات رو به حقیقت ترجیح دادی، «جیل».
‫یا باید یه شیشه از زیرزمین مردکای بیاری...
‫و برش گردونی، یا...
‫یا میتونی منو بغل کنی
‫این روح قاتل رو ترجیح میدم، ممنون.
‫- تو باشی همچین کاری می‌کنی؟ ‫- نه بابا.
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫خیله‌خب.
‫خب، خب، خب.
‫یه لحظه صبر کنید، آقای «گودوین».
‫چی شده؟
‫پلیس‌ها می‌گن یه دختر بیچاره خودشو ‫حلق‌‌آویز کــرده.
‫- خودکشی؟ ‫- آره.
‫اون دانش‌آموز نخبه‌ای بود ‫و برای دانشگاه بورسیه کامل می‌گرفت.
‫با عقل جور در نمیاد.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫فکر کنم یه چیزی رو جا انداختیم.
‫پلیس‌ها نمیخوان دیگه بچه‌ای این اطراف بیاد.
‫آره اما با این حال ما باید بریم.
‫باورم نمیشه.
‫یه فکری دارم.
‫به کی میخوای زنگ بزنی؟
‫- هی، تو. ‫- اون چیه؟
‫- بایست. ‫- فرار کن.
‫- زود باش. ‫- برگرد اینجا.
‫- وایسا. ‫- بی‌خیال منو اینجا رها نکن.
‫این نماد رو کجا دیدم؟ ‫دارم دیوونه میشم.
‫بی‌خیال. خیلی وقت نداریم.
‫هی، سم. اگه راست میگی اینو سر بکش.
‫چرا باید این کارو کنم؟
‫تو رو به چالش دعوت می‌کنم.
‫از موش متنفرم.
‫- ترجیح میدی روح باشه؟ ‫- آره.
‫این چه روحیه که نسبت به سنگ نمک ‫مقاومت نشون میده؟
‫نمیدونم.
‫زود باش، زود باش.
‫برو. از اینجا برو بیرون.
‫- شاید بهتر باشه بریم. ‫- نه.
‫اگه «جان ادوارد» بود می‌رفت؟
‫نه، ما کلی پلیس از دست دادیم.
‫بیا متمرکز شیم و کارو به انجام برسونیم.
‫باشه؟ خیله‌خب. باشه.
‫- این لعنتی رو از صورتم بردار. ‫- برو، برو، برو.
‫- ای ارباب نازنینِ... ‫- حلقه‌ها! ‫(اشاره به ارباب حلقه‌ها)
‫فرار کن. برو، برو، برو.
‫ببینید... ببینید. ‫یکی اونجاست.
‫- دیدمش... کجا رفت؟ ‫- پسرها، بیخیال.
‫نه. اون... اون...
‫این نماد چیه دیگه؟
‫داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫کل این ماجرا داره اذیتم می‌کنه.
‫فکر کنم افسانه‌ها می‌گفتن که ‫مردکای فقط به دنبال دخترها می‌ره.
‫- درسته. ‫- خیله‌خب.
‫اینکه بیاد دنبال تو یه چیزی. ‫اما چرا باید بیاد سراغ من؟
‫هاهاها خندیدیم!
‫داستان‌ها میگن اون خودشو هم دار زده. ‫اما اون مچ‌هایی که رگشون زده شده بود رو دیدی؟
‫- آره. ‫- موضوع اونا چیه؟
‫و همینطور تبر؟
‫آخه ارواح معمولا سختگیرن، درسته؟
‫همیشه همون الگوهای سابق رو دنبال میکنن.
‫- اما این احمق دائم عوض میشه. ‫- دقیقا.
‫دارم بهت میگم، طبق داستان...
‫صبر کن.
‫چیه؟
‫یکی مطلب جدیدی رو توی سایت Hellhound ‫پست کرده. گوش کن:
‫«میگن مردکای مرداک شیطان‌پرست بوده
‫که قربانی‌هاشو قبل از بریدن رگ‌ مچ دستهای خودش، ‫با تبر تیکه تیکه می‌کرده.
‫حالا برای همیشه توی اون خونه حبس شده."
‫این ماجرا به کجا میرسه؟
‫نمیدونم. اما فکر کنم فهمیدم که ‫این ماجرا از کجا شروع شده.
‫هی، «کریگ».
‫ما رو یادتــه؟
‫بچه‌ها، ببینید من خیلی رو فرم نیستم که ‫بخوام سوالاتتون رو جواب بدم.
‫اوه نگران نباش. ‫ما فقط اومدیم اینجا یه آلبوم بخریم، همین.
‫میدونی، من نتونستم بفهمم اون نماد چیه.
‫بعدش فهمیـــدم ‫معنی خاصی نداره.
‫حالا چرا در مورد اون خونه چیزی بهمون نمیگی.
‫بدون اینکه این بار دروغ بگی.
‫خیله‌خب.
‫دختر عموم دینا، از دانشگاه تگزاس مرخصی گرفته بود.
‫فکر کنم حوصله‌مون سر رفته بود، ‫دنبال این بودیم یه کاری انجام بدیم.
‫برای همین این خونه متروکــه رو نشونش دادم.
‫فکر کردیم شاید باحال باشه که ‫یجوری درستش کنیم انگار تسخیر شده.
‫برای همین این داستان روی زبون مردم گشت.
‫و این دو نفر این چیزها رو گذاشتن روی سایت مسخره‌شون.
‫همه چی...
‫از کنتـــرل خارج شد.
‫یعنی اولش باحال بود اما...
‫حالا اون دختـــر مرده.
‫فقط یه شوخی بود.
‫میدونین، آخه هیچی واقعیت نداشت. ‫همه چی رو از خودمون درآوردیم.
‫قســم می‌خورم.
‫خیله‌خب.
‫اگه هیچکدومش حقیقت نداشت، ‫پس چجوری مردکای رو توضیح میدی؟
‫هی، من برگشتــم.
‫هی،کجا بودی؟
‫اوه، رفتم بیـــرون.
‫خب من یه فرضیه دارم در مورد این ماجرا.
‫- اوه، جــــدی؟ ‫- آره، اگه مردکای یه «تولپا» باشه چی؟ ‫(کسی که با فکر مداوم به یک شخصیت، به همون آدم تبدیل میشه)
‫- تولپا؟ ‫- آره، یه «شخصیت شکل گرفته» ار نظر تبتی‌ها.
‫آهان آره، میدونم تولپا چیـــه.
‫هی، چرا لباس نمی‌پوشی؟ ‫میخوام یه چیزی بگیــرم بخوریم.
‫- بفرمایید آقایون. ‫- ممنون.
‫رفیق، مشکل چیـــه؟
‫- هیچی، خوبم. ‫- واقعا؟
‫آره.
‫خیله‌خب. ادامه بده. ‫این تولپاها چی هستن؟
‫خب یه حادثه‌ای در سال 1915 در تبت اتفاق افتـــاده.
‫یه سری راهب یه آدم ساختگی رو ‫توی ذهنشون مجســم می‌کردن.
‫خیلی شدید روی اون آدم تمرکز می‌کردن ‫و اون وارد زندگیشون می‌کردن.
‫- از عالــم غیب. ‫- خب؟
‫20تا راهب بودن.
‫تصور کن، ده هـــزار نفر توی اینترنت میتونن ‫این کارو کنن.
‫منظورم اینه که کریگ یه داستانی رو ‫درمورد مردکای شروع کرد
‫بعدش به صورت آنلاین بین همه پخش شد.
‫حالا مردم بی‌شماری بهش باور دارن.
‫صبر کن. داری سعی می‌کنی بگی...
‫که مردم به مردکای باور دارن؟ به اینکه واقعیه؟
‫نمیدونم. شاید.
‫مردم به بابا نوئل هم اعتقاد دارن. ‫چطوریه که هیچ کریسمسی غافلگیـــر نمیشم؟
‫چون آدم بدی هستی. ‫و بخاطــــر این:
‫این نماد ارواح تبتــه.
‫روی دیوار خونه.
‫مریک گفت اونا از روی کتاب نمادها رو کشیدن.
‫شرط می‌بندم بدون اینکه بدونن چیه ‫اینو کشیدن.
‫این نماد قرن‌هاست که استفاده می‌شده.
‫افکار متمرکز و مکاشفه‌ای، ‫میتونه مثل یه ذره‌بین عمل کنه.‌
‫برای همین مردم در سایت Hellhound
‫به نماد خیره شدن، ‫درمورد مردکای فکر کردن
‫یعنی نمیدونم اما ممکنه به حدی کافی باشه ‫که بتونه یه تولپا رو ایجاد کنه.
‫همین موضوع تغییرات مداومش رو توجیه می‌کنه.
‫درسته. وقتی افسانه‌ها تغییر می‌کنن، ‫مردم هم متفاوت فکر می‌کنن
‫برای همین مردکای هم تغییر می‌کنه.
‫مثل بازی «تلفن».
‫این موضوع حتی توضیح میده که ‫چرا سنگ نمک کار نکرد.
‫آره چون این یه روح باستانی نیست به خودی خودش.
‫- آره. ‫- خب پس نظرت چیه که
‫بریم و این نماد ارواح رو از روی دیوار و وبسایت پاک کنیم؟
‫خب، به این راحتی نیست.
‫میدونی، زمانی که تولپاها خلق میشن، ‫کنترلشون دست خودشونه.
‫عالیــه. خیله‌خب، ‫پس اگه یه انسان ساختگی باشه
‫چطور میشه یه فکر ساختگی رو کشت؟
‫خب، با کمک این دوستان کار آسونی نیست.
‫صفحه اصلیشون رو ببین.
‫از وقتی ویدئو رو پست کردن...
‫فقط در روز اخیـــر، بازدیدهاشون چهار برابر شده.
‫یه فکری دارم. زود باش.
‫- کجا میریم؟ ‫- باید یه مغازه کپی پیدا کنیم.
‫مرد. فکر کنم به صابونمون حساسیت دارم.
‫تو این کارو کردی؟
‫- خیلی آشغالی. ‫- اوه، آره.
‫نه، نه.
‫نه، فراموشش کن. ‫من دوباره نمیرم اون تو.
‫«هری»، منو ببین. ببین. باشه؟
‫تو یه شکارچی روح هستی، خب؟
‫میدونم «اد» اما تا حالا اصلا روح ندیدم.
‫- حتی یه شبح مرئی رو. ‫- این چیزهایی که اینجاست...
‫بلیطمون برای رسیدن به رویامونه. ‫شهرت، پول، قدرت
‫میدونم اما اد، اون از من قوی‌تــره.
‫عیبی نداره.
‫- کیـــه؟ ‫- بیاید بیرون.
‫صداتونو داریم می‌شنویم.
‫اونا هستن.
‫اوه، نگاشون کن.
‫مجسمه شخصیت‌های کارتونی در بسته‌بندی اصلی! ‫چه شوک بزرگی!
‫بچه‌ها، باید صحبت کنیم.
‫آهان، متاسفم آقایون. ‫الان یکم سرمون شلوغــه.
‫خب، سریع تموم میشه. ‫میخوایم که وبسایتتون رو ببندید.
‫اینا باعث شدن دیشب بگیرنمون. ‫شب رو توی زندان گذروندیم.
‫مجبور شدم جلو مردم دستشویی کنم ‫و اینکه هول برم داشته بود.
‫- چرا باید بهتون اعتماد کنیم؟ ‫- ببینید آقایون...
‫همه‌مون میدونیم دیشب چی دیدیم. ‫اینکه چی تو اون خونه‌ست.
‫به لطف وبسایت شما...
‫هزاران آدم هستن که داستان مردکای رو می‌فهمن.
‫که یعنی مردم پا میشن میان خونه جهنمی
‫با اون یارو طرف میشن و صدمه می‌بینن.
‫- آره. ‫- شاید یه منظوری داره.
‫- نه. ‫- نه.
‫خیله‌خب، ما نسبت به طرفدارهامون و واقعیت ‫یه تعهـــدی داریم.
‫منم این حق رو دارم که لت و پارتون کنم
‫دین. دین. هی، فراموش کنین، خب؟ این بچه‌ها...
‫می‌تونستی بزنی ناکارشون کنی.
‫حتی میتونستم اون موضوع رو در مورد مردکای بهشون بگم.
‫اما فعلا که کمکمون نمی‌کنن.
‫- بیا بریم. ‫- آره راست میگی.
‫- چی می‌گفتی؟ ‫- نه. صبر کن.
‫- صبر کن. صبر کنین. ‫- یه لحظه وایسین.
‫موضوع مردکای چیه بچه‌ها؟
‫- بهشون نگو. ‫- اگه قبول کنن که وبسایت رو ببندن...
‫این کارو نمی‌کنن. خودتون گفتین.
‫نه صبر کنین. بهش گوش نکنین، خب؟ ما انجامش میدیم.
‫انجامش میدیم.
‫این یه رازه سم.
‫ببینید، خیلی مسئل بزرگیه. ‫و فهمیدنش راحت نبوده.
‫پس فقط در شرایطی میگیم که ‫همه چی رو پاک کنید.
‫حتمـــا.
‫خیله‌خب.
‫یه گواهی فوت از دهه 30 وجود داره.
‫توی کتابخونه گیرش آوردیم.
‫بر اساس پزشکی قانونی
‫دلیل اصلی مرگ، زخم ایجاد شده توسط ‫شلیک به خوده.
‫اون خودشو دار و یا رگش رو نزده.
‫- به خودش شلیک کرده؟ ‫- آره، با یه هفت تیر 45.
‫- میگن از این هفت تیر میترسه. ‫- اگه با یه 45 بهش شلیک کنین
‫که از گلوله‌های آهنی محکم پر شده باشه...
‫میتونین اون عوضی رو بکشین.
‫هـــری. یواشتر برو رفیـــق.
‫می‌فهمن که هیجان‌زده شدیم.
‫اگه دوباره اینو بِکِشی، می‌کشمت.
‫بیخیال مرد. ‫توی زندگی به خنده بیشتــری نیـــاز داری.
‫میدونی، خیلی عصبی هستی.
‫مطلب رو گذاشتن؟
‫"از طریق منابع معتبـــر متوجه شدیم
‫که مردکای مرداک وحشت بسیاری نسبت به ‫سلاح گرم داره."
‫خیله‌خب. چقدر صبــر کنیم؟
‫به حدی که برای پخش شدن داستان جدید ‫و تغییر افسانه وقت کافی باشه.
‫فکر کنم تا غروب، ‫گلوله‌های آهنی روی اون احمق کار کنه.
‫خوبه.
‫تو که این کارو نکردی.
‫اوه. چـــرا.
‫دارم بهت میگم، یه چیـــزی شنیدم.
‫از اونجا میاد.
‫می‌بینی؟ می‌بینی؟
‫ببین دوباره اومد.
‫این چیه؟
‫این دیگه...؟
‫لعنتی هیچ پوستی برای کف دستم نمونده.
‫بخدا اینش دیگه کار من نبود.
‫خب، فکر می‌کنی مردکای پیــر خونه‌ست؟
‫نمیدونم.
‫منم.
‫وای! وای!
‫میخواین خودتونو به کشتـــن بدین؟
‫ما سعی داریم یه کتاب و فیلم بسازیم.
‫اوه لعنتی.
‫شما... شما میخواین اون در رو برای ما باز کنین؟
‫چرا شما باز نمی‌کنین؟
‫اوه، خدا. اون رفتـــه. رفتـــه.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره، اونا گرفتنش.
‫نه، منظورم دوربینه. ‫ازش فیلم گرفتی؟
‫- خب، من... ‫- بذار ببینم. بذار ببینم.
‫شما اون داستانی که بهتون دادیم رو پست نکردین؟
‫- البته که کردیم. ‫- بعدش سرورمون خراب شد.
‫- آره. ‫- پس ارسال نشد نه؟
‫پس این اسلحه‌ها کار نمی‌‌کنه؟
‫آره.
‫عالیــه. سم، فکری نداری؟
‫- از اینجا میریم بیرون. ‫- آره.
‫زود باش اد.
‫باشه.
‫خیله‌خب، بریم. بریم.
‫مادر، «مری» و «جوزف»...
‫قدرت مسیح تو را برمی‌انگیــــزد. ‫قدرت مسیح تو را برمی‌انگیــــزد.
‫بیا و بگیرش عوضی زشت.
‫- از اینجا برید بیرون، همین حالا. ‫- فرار کن.
‫داریم میریم بیرون.
‫دین.
‫برو، برو.
‫زود باش.
‫مردکای نمیتونه از خونه خارج شه، ‫نمیتونیم بکشیمش.
‫باید موقتا یه چاره پیدا کنیم.
‫این راه حلتــه؟
‫اینکه کل خونه رو به آتیش بکشی؟
‫اینجوری دیگه کسی نمیره داخل.
‫آخه اگر خونه‌ای وجود نداشته باشه، ‫مردکای هم نمیتونه خونه‌ای رو تسخیــر کنه.
‫کار سریع و کثیفی بود، اما جواب میده.
‫اگه افسانه تغییر کنه و مردکای بتونه از خونه خارج شه چی؟
‫خب، مجبور میشیم برگردیم.
‫یجورایی تعجب می‌کنی.
‫بین تمام چیزهایی که شکار کردیم
‫چند تاشون بخاطر اینکه مردم بهشون باور دارن، ‫وجود داشتــن؟
‫رفیق، همین الان خوراکی‌ها دستم رسید.
‫- آقایون. ‫- هی بچه‌ها.
‫- باید بهشون بگیم؟ ‫- خب شاید.
‫قراره بعدا همه جا بشنون.
‫همین امروز صبح یه کارگردان هالیوودی بهم زنگ زد.
‫- اوه جدی، اشتباه نگرفته بود؟ ‫- نه بچه زرنگ.
‫اون در مورد خونه جهنمی توی سایتمون خونده بود
‫و میخواست بهمون پیشنهاد ساخت فیلم بده.
‫شاید حتی بخوان براشون بنویسیم.
‫- و همینطور خواستن که "ب.ن.آ" رو انجام بدیم. ‫- چی رو؟
‫- بازی نقش آفرینی. ‫- آهان.
‫یکم این واژه‌ها براتون سختــه. ‫به هر حال، ما رو ببخشید.
‫ما میخوایم به لس‌آنجلس بریم.
‫خب، تبریک می‌گیم بچـــه‌ها. ‫خیلی عالیـــه.
‫آره عالیـــه. خوش‌شانس باشید.
‫اوه، آره شانس. این هیـــچ ربطی به شانس نداره. ‫یه نوع استعداده.
‫میدونین، یه استعداد نهفته ناب.
‫تا بعـــد.
‫می‌بینمتون.
‫عجب.
‫- باید یه اعترافی بکنم. ‫- چی؟
‫من بودم که بهشون زنگ زدم ‫گفتـــم کارگردانم.
‫من بودم که ماهی مرده گذاشتم توی ‫صندلی عقبشون.
‫آتش بس؟
‫آره، آتش بس. ‫حداقل برای صدها کیلومتـــری که پیش رومونه.