‫- فارو؟ ‫- بله، خانم
.گند زد به حالم ‫مظنون یه...
‫«کسایی که دلم می‌خواد بکُشمشون»
‫می‌تونی سر راهت از فروشگاه «نکست»
‫- واسم یه لباس بخری؟ ‫- سربازرس
‫واسه اینکه وقت و بی‌وقت بهم زنگ می‌زنه،
‫ازم می‌خواد کارهای بی‌خود و بی‌جا انجام بدم
‫پس الیاف مصنوعی نباشه، خانم
‫هر خری که اجازه داده ‫این دلقک‌ها وارد نیروی پلیس بشن
‫فیلم گرفتم، چون فکر کردم احتمالاً ‫اولین نفر رسیدم به صحنه
‫باید مدرک دی‌ان‌ای رو ثبت کنی...
‫شاهدهایی که زیادی ‫«پادکست جنایی واقعی» گوش میدن
‫علت مرگ به نظر ضربات متعدد چاقوئـه
‫و صد البته،
‫آدمایی که جدی‌جدی خیال می‌کنن ‫می‌تونن بقیه رو بکُشن
‫و قسر در برن
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫این رسماً آدم‌رباییـه
‫منو خلاف میلم دزدیدی!
‫خب...قرار بود قتل باشه،
‫ولی...بازم، باید گند بزنی به همه چی
‫ریانون، خواهش می‌کنم!
‫- بچه بودیم! شوخی بود! ‫- شوخی؟
‫اونقدر بهم زور گفتی که ‫موهای خودم رو می‌کَندم
‫این واسه سال‌ها پیشـه، ریانون!
‫الان سنی ازمون گذشته. ‫باید بیخیالش بشیم.
‫تا این حد گیر کردن توی گذشته، برای سلامتی مضره
‫تا 23 سالگیم...
‫کلاه‌گیس استفاده می‌کردم!
‫- ریانون... ‫- من اینجا گیر کردم...
‫به خاطر تو
‫تو این بلا رو سرم آوردی!
‫باعث شدی حس کنم بی‌ارزشم، جولیا
‫و من به خاطر تو توی این خونه، ‫توی این شهر موندم،
‫و حالا می‌خوای همین رو هم ازم بگیری!
زندگی مزخرف تو برام اهمیتی نداره
‫دیگه کارت تمومه، جولیا
‫اصلاً این رفتارها ازت بعید نیست، ری
‫- بس کن ‫- چی رو بس کنم؟
‫اونی که آدم‌ربایی رؤیایی انجام داده من نیستم
‫الان آدمکُشی، قاتل سریالی
‫گم شو!
‫راستش واسه قاتل سریالی شدن ‫باید سه نفر رو کُشته باشی و
‫- من هم فقط دو نفر رو کُشتم، پس... ‫- مسخره‌ست، ریانون
‫چرا اینقدر یه تخته‌ات کمـه؟
‫تو قربانی نیستی
‫تو یه بازنده‌ی احمقی که
‫زندگی بدردنخورت رو از چشم بقیه می‌بینی
‫- بعداً به خدمتت می‌رسم
‫من بازنده نیستم
‫سلام سرن، منم. می‌خوام بدونم
‫کِی قرار بود بهم بگی که ‫واسه خرید خونه‌ی پدر
‫با جولیا به توافق رسیدی. ‫اگه اینقدر وانمود نکنی که من وجود ندارم،
‫عالی میشه. ممنون!
‫ببخشید
‫شما رو معذب کردم؟
‫صبح بخیر
‫اوه!
‫دارم روی چابکی و تردستی کار می‌کنم
‫- پنجه‌ام یه‌کم ضعیفـه ‫- یه خبر دست اول واست دارم
‫مردم توی دنیای واقعی معمولاً ‫نمیگن «خبر دست اول»، گلبرگ
‫میگن «سرتیتر» یا «خبر انحصاری»
‫راجع به قتل‌هاست
‫جف!
‫تا وقتی بهم ترفیع ندی، نمیگم
‫خبرنگار آماتور، مثل ای‌جی
‫- چه خبره؟ ‫- اون می‌خواد خبرنگار آمارتور بشه
‫جفت‌مون هم می‌دونیم که حقمـه
‫خب، مطمئن نیستم هنوز ‫به اونجا رسیده باشیم، گلبرگ...
‫اگه من نبودم محال بود ‫داستان اصلی رایان گیرتون بیاد
‫خودت می‌دونی. شک ندارم ‫این یکی رو ببینی هوش از سرت می‌پره.
‫بزرگتر از یه قتل دوگانه‌ست
‫و «روزنامه‌ی تلگرام» ازش هیچ اطلاعی نداره
‫نیازی به دو تا خبرنگار آماتور نداری، نورمن. ‫توی همین یکیش موندیم.
‫یه دوره‌ی آزمایشی، به صورت کارآموزی
‫- چی؟ این رسماً تبعیضـه ‫- باشه؟
‫بعد مردم میگن چرا مردهای ‫سفیدپوست اینقدر غمگین هستن
‫- متأسفم... ‫- اگه اینقدر ناراحتت می‌کنه، جف،
‫می‌تونی امروز رو مرخصی بگیری
‫عه، عه، عه! ‫تند نرو
‫اول داستان
‫زنی که گم شده. فکر می‌کنم ‫اون ممکنه قربانی سوم‌مون باشه.
‫چرت نگو! ‫این زنجیره به مو بنده
‫تازه اگه کسی گُم شده بود، ‫من خبر داشتم
‫من آشنا دارم، توی پلیس، ‫پس آره، خبردار می‌شدم
‫اگه هنوز پلیس هم خبر نداشته باشه، نه
‫منبعت کیه؟
‫آره! تلاش خوبی بود، جف
‫برو مقاله‌اش رو بنویس!
‫خبرنگار آماتور
‫نورمن، میشه درموردش حرف بزنیم؟
‫از تو بعید نیست این کار؟
‫الان دیگه خبرنگاری
‫امیدوارم که آخرش مثل سناریوهای ‫«بازی‌های گرسنگی» نشه
‫که من و تو مجبور بشیم واسه زنده موندن ‫تا پای جون مبارزه کنیم
‫چیزیت نمیشه
‫شنیدم توی قسمت پذیرش یه نفر رو لازم دارن
‫واست خوشحالم
‫- ممنون ‫- واسه این لَه‌لَه می‌زدی
‫اولین باری که همدیگه رو دیدیم ‫این حس رو ازت گرفتم
‫تازه یه ویژگی خاص هم داری
‫بگذریم، قربانی دومین قتل،
‫ظاهراً منحرف بوده. ‫توی این منطقه مِلک زیاد داشته.
‫آپارتمان‌های دو خوابه که ‫18 نفر توشون زندگی می‌کردن
‫یه مادرِ مجرد و بچه‌ی ‫تازه متولد شده‌اش رو انداخته بیرون
‫تا بتونه از مهاجرها سوءاستفاده کنه
‫به نظرم با یه پارتیزان طرفیم،
‫مثلاً یجور رابین‌هود قاتل
‫جدی؟ این...
‫چه نتیجه‌گیری باحالی
‫ولی به نظرت...به جایی می‌رسه؟
‫خب اگه درست باشه،
‫آره، به نظرم باحالـه
‫عالیه. خب، شاید به نورمن گفتم
‫شاید من هم قربانی ‫سومین قتل رو برات جور کردم
‫چی؟
‫چون من...فکر کنم پیداش کردم
‫آره، من...بهت خبر میدم
‫باشه
‫آ...
‫بعداً یه سر بریم کافه بل؟
‫- آره حتماً ‫- مهمون من
‫بقیه‌ی اینا هم با من
‫تمرین خوبیـه واسه...
‫قسمت پذیرش
‫آره! اَه اَه! کاغذ بازی
‫پرتش کن توی سطل آشغال
‫آره، اونقدر بن‌بست هست که ‫نمیشه روشون کار کرد
‫اگه واست سختـه ‫می‌تونم بدمشون به یکی دیگه
‫به هیچ وجه. از خدامـه من
‫عاشق کاغذبازی و تشریفات اداری‌ام! بدجور!
‫فقط فکر می‌کنم به جایی نمی‌رسه
‫من و کارآگاه ساگر با ‫همه‌ی افراد کلوپ حرف زدیم
‫و کسی چیزی ندیده
‫امیدوار بودم برم کمک بقیه ‫توی صحنه‌ی جرم دوم
‫روری گفت یه شاهد به یه پسرکی اشاره کرده
‫- بررسیش کردی؟ ‫- آره. فقط فکر نمی‌کردم
‫«پسرک» بودن کمک مفیدی حساب بشه، خانم
‫من این رو نخواستم. ‫حقایق رو می‌خوام، سربازرس فارو،
‫بعد تو داری تفاسیر خودت رو بهم میدی، پس...
‫برگرد دوربین‌های مداربسته رو ‫یه بار دیگه بررسی کن
‫روی وظیفه‌ات تمرکز کن
‫یه چندتا دیگه هم از قربانی دوم برات آوردم
‫من حوصله‌اش رو ندارم
‫همه رو بخون
‫درسته! ادامه بدید، تیم
‫پادکست‌ها از همین پرونده‌ها ساخته میشن
‫- الو؟ ‫- سلام، منم ریانون
‫- وای خدا، ریانون ‫- ردیفی؟
‫از دیروز هیچکس جولیا رو ندیده
‫واو! وای خدا، ای بابا...خب...
‫یعنی نیومده خونه؟
‫لعنتی!
‫نه، می‌دونم. آخه...
‫آره، من هم نگرانم
‫خب راستش من توی ‫روزنامه‌ی «گازت» کار می‌کنم
‫نه، تازه ترفیع گرفتم...
‫می‌تونم با ویراستارم حرف بزنم
‫یه مقاله راجع به ناپدید شدنِ جولیا بنویسم؟
‫که همه زوم کنن روش
‫می‌دونی، 24 ساعتِ اول حیاتیـه
‫باشه، عالیه. آره، نه...
‫آره، خوبه
‫پس من...اونجا می‌بینمت؟
‫عالیه! باشه. خداحافظ
‫میرم یه سری از رابط‌ها رو ببینم، ‫واسه نوشتن مقاله
‫آره!
‫کی فکرش رو می‌کرد؟
‫خب...رو چه حساب فکر می‌کنی ‫جولیا یه مشکلی داشته؟
‫17 ساعتـه که هیچ استوری‌ای نذاشته
‫- حتی یه میم هم نذاشته ‫- اصلاً از اون بعیده!
‫توی گروه چت هم جواب نداده
‫- و عادت داره سریع جواب میده ‫- آره این...نگران‌کننده‌ست
‫و بعدش مارکوس گفت که ‫دیشب خونه نیومده
‫راستش رو بخوای این از همه نگران‌کننده‌تره
‫اونا همه‌ی کارها رو با هم می‌کنن. ‫حتی به مهمونی زنونه‌ی پیش‌ از ازدواجِ من هم اومد!
‫کنار هم خیلی دوست داشتنی هستن!
‫به نظر که لیلی و مجنون هستن
‫پس به هیچ وجه مشکلی نداشتن
‫آره تقریباً
‫- راستش یجورایی عذاب‌آوره ‫- جنبه‌های دیگه‌ی زندگیش چی؟
‫نگران چیزی نبود؟
‫توی محل کارش تحت فشار نبود؟ ‫استرس عروسی؟
‫نه
‫خب، بدخواه نداشت؟
‫کسی هست که بخواد بهش صدمه بزنه؟
‫چی؟ نه
‫همه جولیا رو دوست دارن
‫شرمنده، چرا اینو می‌پرسی؟
‫فقط... واسه پیش‌زمینه‌ی مقاله
‫ملت عاشق دونستنِ جزئیات هستن، ‫هر چی بدتر بهتر، پس...
‫اگه چیزی به ذهنتون میاد...
‫نگاهت کن!
‫چقدر رفتی توی جلدِ خبرنگاری
‫خب دارم کارم رو می‌کنم دیگه
‫چقدر خوبه که الان سر و سامون گرفتی
‫می‌دونم اوضاع قبلاً برات سخت بود
‫توی مدرسه
‫اونقدرا هم سخت نبود
‫نه. مگه از نظر همه
‫مدرسه سختـه؟
‫- واقعاً عالیه ‫- آره
‫خب، نه، چون دوستمون گم شده
‫ولی...منظورم احوال‌پرسی و اینا بود
‫بهتره هر از گاهی بریم نوشیدنی بخوریم. ‫الان خیلی باحال شدی.
‫اوه!
‫آره. شدم
‫آره
‫بوم! تو نخ چی هستی؟
‫داشتم با رفقای راگبی ‫«والی کجاست» بازی می‌کردم
‫به شخصه مطمئن نیستم اگه سگم بمیره، ‫بتونم همون شب برم بیرون
‫ولی خب، هر کسی به شیوه‌ی خودش ‫با غم و عزا کنار میاد
‫آره...دختر خوبیـه
‫- آره، یه سه ساعت دیگه از این فیلم مونده... ‫- اونایی که اونجان چی؟
‫پس میرم که به کارت برسی
‫راستی این واسه توئـه
‫آره، واقعاً ترسناکـه
‫- سلام ‫- سلام، مارکوس
‫من ریانون لوئیس هستم. ‫توی روزنامه‌ی گازت کار می‌کنم.
‫دوستانِ جولیا تماس گرفتن
‫درسته، چه کمکی ازم برمیاد؟
‫دارم راجع به ناپدید شدن جولیا ‫یه مقاله می‌نویسم
‫آگاهی و هوشیاری رو بیشتر کنم ‫تا به پیدا شدنش کمک بشه...
‫لطفاً بیا داخل
‫- یه فنجون قهوه یا چایی برات بیارم؟ ‫- عالیه، آره. ممنون
‫از خونه‌ات خوشم اومد
‫خیلی نوین و امروزیـه
‫آره، نه، این نوع معماری مورد علاقه‌ی جولیاست
‫اولش وقتی اینجا رو خریدیم، ‫کاملاً بی‌روح بود،
‫ولی واقعاً اینجا رو باب سلیقه‌ی خودش کرد
‫فقط واسه مبل‌ها کلِ سایت پینترست رو گشت و...
‫مسخره‌اش کردم ولی الان
‫مدام به اون مبل خیره میشم و با خودم میگم
‫«دوباره قراره روش بشینه یا نه؟»
‫چرا برام تعریف نمی‌کنی چی شده؟
‫آخه تابحال همچین کاری نکرده بود
‫اون همیشه جواب پیامک‌هام رو میده و...
‫تا دیشب، بعدش هم خونه نیومد. من...
‫فقط نمی‌دونم باید چیکار کنم!
‫ملت توی این موقعیت‌ها چیکار می‌کنن؟
‫رسماً حس می‌کنم به درد ‫لای جرز دیوار هم نمی‌خورم
‫شرمنده
‫خب، چیکار کردی؟
‫خب، حوالی ساعت 7 که ‫نتونستم باهاش تماس بگیرم
‫اپلیکیشنِ «یافتن دوستان» رو نگاه کردم
‫و اون رو خاموش کرده بود و...
‫همیشه می‌تونستیم با هم تماس بگیریم، می‌دونی؟
‫و نمی‌دونی ممکنه کجا رفته باشه؟
‫نگفته بود واسه دیشب برنامه‌ای چیزی داره؟
‫هر روز صبح برنامه‌ی روزانه‌مون رو مرور می‌کنیم
‫گفت بعد از کار مستقیم میاد خونه
‫ساعت 6:45 کارش تموم میشه
‫رابطه‌ی خودتون چطور بوده؟
‫تو خوشحالی؟ اون خوشحاله؟
‫مخفیانه توی خوردن نوشیدنی زیاده‌روی نمی‌کرد؟
‫می‌دونم مجبوری این سؤال رو بپرسی. ‫ولی نه، نه...
‫ما مشکلی نداریم. ‫ردیفیم، می‌دونی؟
‫و...
‫گم شدنش رو
‫رو به پلیس گزارش دادید؟
‫آ...
‫آره، همین امروز صبح اول وقت
‫می‌خواستم دیشب گزارش بدما، ولی...
‫مدام امیدوار بودم یهویی بیاد خونه،
‫ولی نیومد و...
‫- ساعت شده بود شش صبح ‫- پلیس چی گفت؟
‫فقط گفتن...
‫گوش به زنگ هستن
‫گوش به زنگ هستن؟ ‫به نظر زیاد جدی نگرفتن
‫مطمئنم تمام تلاش‌شون رو می‌کنن
‫عکسی دارید که بتونم توی مقاله استفاده کنم؟
‫آره، این یکی
‫اینجا چهره‌اش خیلی شاده
‫یکم زیادی شاد نیست؟
‫یه عکسی ندارید که بیشتر...
‫حسرت‌آلود باشه مثلاً؟
‫حسرت‌آلود؟ آره
‫آره، اتفاقاً یکی خوبش رو دارم
‫اگه بتونی بعد از اتمام کارت برش گردونی،
‫خیلی ممنونت میشم
‫کِی رفتی کلوپ؟
‫حدوداً یازده
‫- تا؟ ‫- دیر وقت
‫کسی باهات بود؟
‫پیج، اَنی، لوسیو
‫جولیا بلنکینگ‌ساپ
‫سلام، شرکتِ بجرتون بفرمایید
‫می‌خوام با جولیا بلنکینگ‌ساپ صحبت کنم لطفاً
‫متأسفانه جولیا در دسترس نیست
‫سربازرس فارو هستم از ‫پلیس شمال بارکشر
‫اگه بشه هر چه سریع‌تر ‫باهاش صحبت کنم عالی میشه
‫همونطور که گفتم، در دسترس نیست
‫توصیه می‌کنم فردا تماس بگیرید
‫فردا برمی‌گرده
‫احتمالاً رفته سونا، جر و بحث کوچیک، ‫حال بد بعد از مواد...
‫کلی دلیل هست. ‫این گزارش بی‌احتیاطیـه.
‫- شب بخیر جف ‫- آره
‫خب، نظرت چیه فیل؟
‫رسماً شدی خبرنگار
‫- آفرین! ‫- ممنون!
‫- بهتره... ‫- شرمنده
‫گوشیم زنگ می‌زنه
‫- سلام سرن ‫- جولیا قیمت خوبی پیشنهاد داد و مجبور شدم قبول کنم
‫- می‌دونستم بفهمی ترس برت می‌داره ‫- خب، چون اصلاً حتی...
‫البته که وجود داری. ‫خوب هم بهم فهموندیش.
‫ولی من بزرگترم و سرمایه می‌خوام
‫تموم شده رفته. ‫نتونستم جولیا رو گیر بیارم که نهاییش کنیم،
‫ولی امروز نقشه‌بردار میاد
‫- چی؟ کِی؟ ‫- آره، الان
‫کلید داره، پس لازم نیست خودت رو زحمت بدی
لعنت
‫- همه چی مرتبـه؟ ‫- آره
‫فقط باید برم خونه یه موردی رو حل کنم
‫توی بار می‌بینم‌تون!
‫آهای! بس کن!
‫- دارید بی‌اجازه وارد می‌شید! ‫- نه، این...
‫من نیل هستم، ‫ارزیاب شرکت بجرتون
‫کی گفته می‌تونی بیای خونه‌ی من؟
‫استلا. استلا گلیسون از شرکت بجرتون
‫استلا توی باغ نیست، ‫چون نمی‌فروشیم،
‫- پس، ممنون! ‫- مطمئنید؟
‫- چون استلا گفت... ‫- گورت رو از حیاط من گم کن، نیل
‫می‌بینی؟
‫منو دست کم نگیر
‫و جواب...
‫چریل توئیدی‌ـه
‫- سلام. بقیه کجان؟ ‫- سلام
‫چی؟ فکر کردم... ‫فقط خودمونیم
‫ولی می‌تونم زنگ بزنم جف اگه...
‫اوه، نه!
‫خوبه، آره. این... ‫زنگ نزن
‫این واسه توئـه
‫ممنون
‫ردیفی؟
‫اوضاع خونه ردیفه؟
‫آره. چطور؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- نه، نمی‌دونم، آخه...
‫فکر کردم یکم...
‫فقط ترسیدی که شغلت رو از چنگت در بیارم...
‫نه، نترسیدم
‫و حالا سؤال طلایی
‫از دسته‌ی...
‫قاتلان مشهور
‫ادای احترامی می‌کنیم به اون بیچاره‌ها
‫در سال 1972، ‫کمیته‌ی مشورتی پیشگیری از جرم سیاتل
‫بدون اینکه خبر داشته باشه ‫کدوم قاتل سریالی رو استخدام کرد؟
‫آه...
‫چارلز منسون؟
‫دهه‌ی هفتاد خیلی دوره
‫همون یارو که با ارّه‌برقی می‌کُشت، اِد...
‫- گین؟ ‫- جان وین گیسی. نه!
‫- تد باندی‌ـه. تد باندی‌ـه. ‫- مطمئنی؟
‫باندی؟
‫- مدادها زمین! ‫- زود باش!
‫پنج امتیاز طلایی، ‫جوابش بود:
‫- تد باندی ‫- آره!
‫هوی! به خانم من دست نزن
‫- اون کاری نمی‌کرد... ‫- شرمنده...
‫- شما دوتا باهم...؟ ‫- قیافه‌اشو!
‫دارم سر به سرت می‌ذارم!
‫خانم من نیست...هنوز!
‫خوبی، عزیزم؟
‫من ای‌جی هستم
‫- آره ‫- اون کریگـه
‫- عجب پنجه‌ی قوی‌ای داری ‫- آره رفیق
‫پنجه‌ی آدمیـه که سخت کار می‌کنه خب
‫تمام مدت توی محوطه‌ی ساختمانی هستم
‫بلوک‌های بتنی بلد می‌کنم. ‫آره، باشگاه من اینـه.
‫- چه باحال ‫- آره
‫راستش، مشکلی نداره ‫یه چند دقیقه‌ای باهاش تنها باشم؟
‫خوب میشه بالأخره راجع به کار صحبت کنیم
‫- همه‌اش یه مشکلی پیش میاد ‫- جدی؟
‫- ای‌جی، لازم نیست... ‫- نه، راستش باید برم
‫چون قرار هم نبود زیاد بمونم
‫خب آره، من...
‫سر کار می‌بینمت
‫بعداً می‌بینمت رفیق
‫یه‌کم رو مخیه
‫چیه؟
‫ای‌جی!
‫ای‌جی، بیخیال!
‫ای‌جی!
‫قشنگ حواسم بهت هست
‫درد داره، ریانون
‫طوری وانمود می‌کنی زندگیت بی‌نقصـه
‫ولی در واقع...
‫همه‌اش ظاهری و الکیـه، نه؟
‫چی؟
‫همه خیال می‌کنن خیلی دوست‌داشتنی هستی
‫که این زندگی قشنگ رو داری، ولی در واقع
‫اینطور نیست، نه؟
‫دوست‌داشتنی هم نیستی
‫وحشتناکی
‫من می‌دونم
‫مارکوس هم می‌دونه
‫مارکوس؟
‫چه ربطی به اون داره؟
‫درسته
‫خب تو هزار تا پیامش رو ندیدی
‫پس برات میگم، خب؟
‫«چرا جواب نمیدی عوضی؟»
‫«همیشه این کار رو می‌کنی، ‫احمق!»
‫«چرا همیشه می‌خوای آزارم بدی؟»
‫«خودم رو می‌کُشم و
‫همه‌اش میفته گردنِ تو»
‫«سوءاستفاده که شاخ و دُم نداره»
‫«تو شیاد و تیغ‌زنی»
‫تازه اینا خوباش بود
‫گورت رو گم کن، ریانون
‫خب، باهاش چیکار ‌کردی؟
‫هیچی
‫لابد یه کاری کردی دیگه، ‫چون ازت دل خوشی نداره
‫- نه ‫- تو کارت زندگی خراب کردنـه، جولیا!
‫تو مثل سرطان می‌مونی
‫یا تغییرات اقلیمی
‫یا روسیه
‫آره. تو نباشی دنیا جای بهتریـه
‫اقلاً درمورد روسیه
‫همه‌ می‌دونن پوتین چجور روانی‌ای‌ـه
‫هیچکس اصلاً ذاتِ تو رو نمی‌شناسه
‫و موقعی که بفهمن، دیگه خیلی دیره
‫- چون تو دیگه نابودشون کردی ‫- باشه!
‫من آدم افتضاحی‌ام!
‫حقمـه مارکوس نامزدم شده. ‫این بلا هم حقمـه.
‫همه‌اش دروغـه! ‫من یه دغل‌باز بزرگم!
‫همین رو می‌خواستی بشنوی؟
‫- وای خدا! ‫- چیه؟
‫مارکوس هیولاست!
‫نمی‌دونم چطوری ازش خلاص شم
‫اون همه چی رو کنترل می‌کنه
‫نمی‌دونم چطوری ازش خلاص شم
‫- لعنت! ‫- ای شیطون!
‫مراقب باش وگرنه بابت رفتار ناشایست ‫واست پرونده درست می‌کنما
‫عذر می‌خوام، خانم، من...
‫نفهمیدم چقدر سریع جواب دادم
‫واکنشت سریع بود. ‫خوبه که توی جوخه‌ی تیراندازی نیستی.
‫- آره ‫- گوش کن، روزنامه گازت رو دیدی؟
‫یه زن گم شده
‫میگه شوهرش امروز صبح گزارشش رو داده
‫ولی من نگاه کردم چیزی توی پرونده نیست
‫باید به دقت بررسیش کنیم. ‫نمیشه ریسک کرد.
‫وای خدا
‫همه چی مرتبـه؟
‫آره، گمونم یه چیزی پیدا کردم. ‫میشه خودم بهتون زنگ بزنم؟
‫کل شب رو طولش نده...
‫[اسم خط نخورده: بلنکینگ‌ساپ]