‫به چه جرئتی همچین غذای کم‌ارزشی به لیفا-ساما می‌دی!
‫فقط اعیانی‌ترین غذاها برازنده‌ی بانوی ما لیفا-ساماست.
‫اگه من بودم حتی برای نشون دادن این به ایشون مردد می‌شدم! اصلاً به خیال کسی می‌رسه لیفا-ساما از همچین چیزی لذت ببرن؟
‫آه. عجب گرفتاری شدیم. ‫ما بهتر از همه می‌دونیم لیفا-ساما چی دوست دارن میل کنن. ‫اگه دست خودم بود عمراً پام رو توی کاخ بلور می‌ذاشتم، ولی... ‫چطور جرئت می‌کنی چشم ما رو که دور دیدی این رو ‫پیش ایشون ببری، خدمتکار. واقعاً که.
‫ شبی که امپراتور از کاخ یشم دیدن کردن...
‫هیچ سمی نیست.
‫با اجازه، از حضورتون مرخص می‌شم.
‫صبر کن.
‫امپراتور برای اولین‌بار مستقیماً مورد خطاب قرارم داد.
‫از داروساز پرآوازه تقاضایی دارم.
‫پرآوازه؟ حس خوبی نسبت بهش ندارم.
‫بله.
‫حال همنشین لیفا خوب نیست. ‫می‌تونی ازشون پرستاری کنی؟
‫منظورش از «پرستاری»،‌ اینه که «درمانش کن».
‫کلام امپراتور حکم کلام بهشتیان رو داره.
‫اگه روی ایشون رو زمین بندازم، درواقع گور خودم رو کندم.
‫الساعه.
‫ولی، واقعاً تو کتم نمی‌ره این‌طوری باهام رفتار ‫می‌کنن، من به دستور خود امپراتور اینجام.
‫از اون‌جایی که به لیفا-ساما خدمت می‌کنن، گمونم ‫از من که خدمتکار گیوکویو-سامام حسابی بیزارن.
‫هوم؟
‫اگه نظافت کردنت تموم شد یالا برو بیرون!
‫بوینگ بوینگ.
‫چاره‌ای نیست. انگار دوباره باید بپزمش.
‫مائومائو،‌ تو الان توی کاخ بلوری؟
‫آره، از لیفا-ساما مراقبت می‌کنم.
‫که اینطور. لیفا-ساما هنوز ‫سلامتی‌شون رو به‌دست نیاوردن...
‫سم پودرسفیدکننده حتماً ‫هنوز از بدن‌شون دفع نشده.
‫پودر سمی، ها؟ ‫شنیدم قدغن شده.
‫شنیدم ندیمه ها هرچی پودر مونده بود رو ‫از کاخ اندرونی بیرون بردن.
‫عجب. خداروشکر.
‫ولی تقاضایی از سوی امپراتور؟ ‫حرف نداری، مائومائو. حسابی جا خوردم!
‫حتماً به حکیم یه جو اعتماد هم نداره که ‫روی دختری مثل من حساب باز می‌کنه.
‫مائومائو، بعداً می‌ری آشپزخونه، نه؟
‫آره.
‫آشپزی خوبی داشته باشی!
‫ممنونم.
‫خب!
‫برای مراقبت از لیفا-ساما، در وهله‌ی اول ‫قصد داشتم دستور خوراکش رو اصلاح کنم. ‫ببخشید،‌ می‌تونم وقتتون رو بگیرم؟ ‫بله؟ ‫اول از همه باید سمی رو که ‫هنوز توی بدنش بود، دفع کنم.
‫برای این کار، یه آش سرشار از فیبر،
‫به‌علاوه چای به‌نظر انتخاب خوبی میاد.
‫این نه. این هم نه. ‫این یکی...
‫و این یکی و اون و... اون یکی هم نه...
‫شورشو درآوردی دیگه!
‫اینجا جای دخترهای دون‌پایه مثل تو نیست.
‫بوینگ بوینگ.
‫حالا حالاها کار داریم.
‫پس، این‌دفعه...
‫این یکی، اون یکی، اون، و این.
‫چندبار باید بهت بگم؟!
‫آخه، ایشون اول باید چیزی ‫میل کنن که هضمش راحت باشه-
‫به‌هیچ‌وجه! مشخصه که آدمای بیمار اول از هرچیزی به غذاهای مقوی نیاز دارن.
‫پس این غذای روزمره‌شونه.
‫درسته که مغذیه،
‫ولی برای معده ضعیف یه آدم بیمار زیادی سنگینه.
‫این رو که یه بچه هم می‌فهمه.
کسی قرار نیست جلوشونو بگیره؟
‫لیفا-ساما، غذاتون آماده‌ست.
‫همه‌ی چیزهای موردعلاقه‌تون رو ‫براتون آوردیم. لطفاً حتی اگه شده یکم میل کنید.
‫لیفا-ساما؟!
‫ای وای، حالا چیکار کنیم؟!
‫بجنب،‌ آب بیار!
‫حالتون خوبه، لیفا-ساما؟!
‫لیفا-ساما، لطفاً یکمی آب بخورین.
‫تقصیر توـه خدمتکار دون‌پایه.
‫تو با حضورت جو اینجا رو خراب می‌کنی!
‫یالا! گمشو بیرون!
‫بوینگ بوینگ.
‫با این اوصاف نمی‌تونم حتی بهش نزدیک شم.
‫خب حالا، چیکار می‌تونم بکنم...
‫حداقل اگه بشه معاینه‌شون کنم...
‫لازم نیست. اگه به‌خاطر تو حالشون از اینی ‫ که هست بدتر بشه، اون‌وقت چیکار کنیم؟
‫این‌طور پیش بره عاقبتش یا پژمرده می‌شه یا می‌میره.
‫آدما اگه غذا نخورن می‌میرن.
‫احتمالاً بعد از دست‌دادن بچه‌ش اراده‌ش برای زندگی رو از دست داده.
‫تا روزی که سرم قراره به‌خاطر سرپیچی از دستور امپراتور...
با تنم وداع کنه، چند روز دیگه مونده؟
‫انگاری یه‌چیزی حسابی درگیرت کرده.
‫واقعاً به‌نظرتون این‌طوری میام؟
‫واقعاً به‌نظرم این‌طوری میای.
‫جینشی-ساما؟!
‫اون دختر چشه؟
‫چرا با جینشی-ساماست؟
‫چه سوء‌ِ برداشت رو مخی...
‫فعلاً بیا بریم داخل.
‫اوه... ‫جـ ـ جینشی-ساما؟! ‫هیـــن!
‫نادیده گرفتن دستور شخص امپراتور...
‫مناسب بانوهای زیبا و بااستعدادی همچون شماها نیست.
‫اوه! اوه نه، ما نادیده نگرفتیم... ‫وااای! ‫درسته. ما که آخه... ‫هـ ــ هی!
‫این‌طوری رنگ عوض کردن زنا واقعاً ترسناکه.
‫یالا. برو.
‫به غذا خوردن تمایل داره.
‫اما ضعیف‌تر از اونی‌ـه که فکر می‌کردم.
‫شاید به‌جاش بتونم بهش آب‌برنج بدم.
‫ببخشید.
‫همون رنگ همیشگی...
‫تو مسئول آرایش همنشینی؟
‫بله درسته.
‫ما می‌خوایم لیفا-سامای عزیزمون همیشه زیبا باشن.
‫وظیفه‌ی ما به عنوان ندیمه‌ی ایشون همینه.
‫همه‌ش به‌خاطر خود لیفا-ساماست.
‫البته!
‫عجب.
چه مرگته؟
‫ها؟ فقط دارم یه احمق رو تنبیه می‌کنم.
‫آی! داره دردم میاد! نکن! دردم میاد.
‫این سم یکم دیگه کل بدنتو آلوده می‌کنه.
‫چقدر عالی... این‌طوری تو هم خوشگل می‌شی...
‫درست مثل لیفا-سامای عزیزت.
‫با پوست رنگ‌پریده و بی‌جون، چشمای به گود نشسته ‫و بدنی که حتی قادر به خوردن غذا نیست...
اینکه چرا این‌چیزا رو ممنوع کردن... تو کتت نمی‌ره؟
‫فـ ـ فقط... برای خوشحال کردن لیفا-ساما...
‫گفتم بهت این سم‌ـه!
‫با اون کله‌ت اصلاً فکر نمی‌کنی. فقط خیال ‫ برت داشته که از همه‌چیز سر در میاری.
‫کی با مسموم شدن با همون چیزی که ‫ باعث مرگ پسرش شده خوشحال می‌شه؟!
‫زود برو دهنتو آب بکش و صورتتو بشور.
‫هوی! این برای مریض خوب نیست!
‫زودی این زمینو تمیز کنید!
‫چـ ـ چشم!
‫واقعاً اینکه زنا چطوری رنگ عوض می‌کنن ترسناکه.
‫اوه...
‫دیگه کار از کار گذشته...
‫بریم.
‫وضعیت سلامتی لیفا-ساما بدتر از چیزی بود که فکرش رو می‌کردم.
‫برای شروع به‌جای آش بهش آب برنج دادم.
‫غذا رو به‌زور توی دهنش ریختم و وادارش ‫کردم ‫ آروم آروم قورتش بده، مدام این کارو تکرار کردم.
‫این‌طور وقتا آدم دیگه نگران رفتارش نیست.
‫یکمی هوا رو تهویه کردم و با کم‌تر شدن ‫ بوی عود، بوی تن بیمار مشخص شد.
‫اون احمقای به‌درد نخور حتی نمی‌تونن ‫درست و درمون بدن بانوشون رو تمیز کنن؟
‫چطور اسم خودشون رو می‌ذارن ندیمه؟
‫قبل از اینکه برن سراغ عود یه‌عالمه کار دیگه ازشون برمیومد.
‫هوی. آب داغ و پارچه آماده کنین.
‫بـ ـ بله.
‫شما هم مشغول شین.
‫بـ ـ بله.
‫از هر فرصتی که گیر آوردم بهش چایی دادم.
‫تکرر ادرار به دفع سم از بدنش کمک می‌کنه.
‫می‌گم، مطمئنی لیفا-ساما درد نمی‌کشن...؟
‫مهم نیست، باید بخورن.
‫کم‌کم غذای بیشتری خورد، برای همین ‫تعداد دونه‌های برنج توی آب رو بیشتر کردم.
‫وقتی تونست قورتشون بده، بهش سوپ و میوه‌ی آسیاب‌شده اضافه کردم.
‫شنیدم اون ندیمه رو حبس کردن.
‫گویا به‌خاطر لیفا-ساما پودر رو مخفی کرده بود.
‫ندیمه ای هم که قرار بود پودرهای آرایشی رو ‫ جمع‌آوری کنه با تازیانه خوردن مجازات شد.
‫به‌نظر خسته میای.
‫بله. برعکس بعضی‌ها من خیلی سرم شلوغه.
‫براتون هدیه آوردیم.
‫ممنون!
‫وای!
‫خوب می‌دونه چی دلم می‌خواد!
‫همین آدمای باملاحظه‌ن که شوهرای خوبی می‌شن.
‫ندیمست البته.
‫برعکس اون...
تو چیزی کمکی نیاز نداری؟
‫هـــا...
‫چی شده؟ هرچی می‌خوای بگو.
‫شما که اونجایید، اون‌جا کمک لازم دارن. لطفاً یکی بیاد.
‫آقایون، لطفاً عجله کنید.
‫چشم!
‫یه حمام بخار؟
‫مثل اینکه، عرق کردن براشون خوبه.
‫کاربردی هم داره؟
‫احتمالاً داره.
‫باید از هرچی که دم دست داریم استفاده کنیم.
‫تو... ‫چرا...
‫چیزی شده؟
‫چرا ‫نذاشتی...
‫به حال خودم بمیرم؟
‫پس، دست از غذا خوردن بردارید.
‫ولی وقتی که آش رو خوردید یعنی می‌خواید زنده بمونید.
‫که این‌طور.
‫حق با توـه.
‫تویی که.
‫من از حبس آزاد شدم و بهم اجازه داده شد که یه‌بار دیگه به لیفا-ساما خدمت کنم.
‫دیگه هرگز چنین اشتباهی رو تکرار نمی‌کنم. هیچ‌وقت.
‫الان جای شما رو می‌گیرم. لطفاً استراحت کنید.
‫که این‌طور.
‫لیفا-ساما.
‫آه...
‫اگه امکانش هست، می‌تونی یکم آب برام بیاری؟
‫چشم.
‫چشم!
‫حدود دوماه بعد، لیفا-ساما اونقدری بهبود پیدا ‫کرد که بتونه به تنهایی پیاده‌روی کنه.
‫اون مغرور هست... اما متکبر نیست.
‫ولی این‌طور که معلوم شد، اون شخصیتی داره که درخور یه همنشین باشه.
‫بنده دیگه فردا صبح اینجا رو ترک می‌کنم.
‫که این‌طور.
‫از قبل با ندیمه‌هاتون در مورد خوراک‌تون...
‫و سایر چیزهایی که باید مراقبشون باشید، صحبت کردم.
‫ببین، من دیگه نمی‌تونم بچه‌ای به دنیا بیارم؟
‫نمی‌دونم. شاید باید امتحانش کنید.
‫ولی عشق اعلی‌حضرت به من از بین رفته.
‫من به دستور مستقیم شخص امپراتور به اینجا فرستاده شدم.
‫وقتی که برگردم به کاخ یشم، شاید امپراتور به ملاقات‌تون بیان، لیفا-ساما.
‫من زنی‌ام که اون نصیحت‌ رو نادیده گرفتم و گذاشتم بچه‌م بمیره...
‫یعنی شانسی برای برنده‌شدن مقابل همنشین گیوکویو دارم؟
‫مسئله برد و باخت نیست.
‫توی دنیا صدها و هزاران گل وجود دارن،
‫اما کی می‌تونه تعیین کنه گل صدتومانی زیباتره یا گل استکانی؟
‫من نه چشم‌هایی به رنگ یشم دارم نه موهای روشن.
‫ولی شما... دارایی‌های دیگه‌ای دارید.
‫پس فعلاً، با اجازه‌تون.
‫دانشی که در اختیار لیفا-ساما گذاشتم ‫ترفند سرّی‌ای بود که از خواهرای بزرگم... ‫لیفا-ساما، چیزی شده؟ ‫لیفا-ساما؟! ‫توی متل یاد گرفته بودم.
‫امیدوارم که براش کاربردی داشته باشه.
‫من برگشتم.
‫خوش اومدی.
‫مائومائو، حالت خوبه؟!
‫خیلی نحیف شدی.
‫حتماً خیلی بهت سخت گذشته.
‫مأموریت امپراتور رو به تنهایی انجام داد. تأثیرگذار بود.
‫بعد از آن، مدتی دیدارهای امپراتور از کاخ یشم ‫به میزان چشم‌گیری کاهش پیدا کرد.
‫بالأخره، تونستم یه خواب راحت داشته باشم.
‫مائومائو نمی‌توانست جلوی خنده‌اش را بگیرد، اما آن داستان دیگری داشت.
‫این یه نفرینه...
پیش‌نمایش قسمت بعد قسمت پنجم عملیات پنهان