‫چت شده، لی‌هاکو. تمرکز کن!
‫آه، شرمنده.
‫نظافت؟! ‫لازم نیست تو این‌کارو بکنی، ‫می‌تونی از کس دیگه‌ای بخوای-
‫اگه از کس دیگه‌ای بخوایم، و اون دارو رو عوض کنه، چی؟
‫یه طبیب توی داروخونه‌ی دربار بود که...
‫به‌خاطر مدیریت نامناسب داروها، برای مجازات از دستمزدش کسر شد.
‫باید تا رطوبت بالا نرفته، اینجا رو تر و تمیز کنیم.
‫بله...
‫بالأخره می‌تونیم یه دل سیر استراحت کنیم.
‫همیشه وقتی خسته‌ای،‌ شیرینی می‌چسبه!
‫این یارو حتماً بچه‌ی یه خانواده‌ی مایه‌داره.
‫الان فصل سیب‌زمینی‌های شیرین نیست،
‫و از کاغذ به‌عنوان ظرف استفاده می‌کنه، انگار که کاملاً عادیه...
‫هوم؟
‫عجب کاغذ خوبیه.
‫اوه، متوجه شدی؟
‫خانواده‌ی من سرپرست تولید این کاغذ توی روستامونه.
‫ما تأمین‌کننده‌ی کاخیم.
‫محشره، نه؟
‫جداً محشره.
‫موندم که به حساب آشنا بودن می‌تونم تخفیف بگیرم.
‫ما درگذشته با تولید بیشتر، سودهای کلانی می‌کردیم.
‫به کشورهای دیگه هم صادر می‌کردیم.
‫وقتی بچه بودم، خانواده‌م هر تنقلاتی که می‌خواستم برام می‌خریدن.
‫ولی وقتی‌که ملکه مادر پیشین قطع درختان رو قدغن کرد،
‫رفته به رفته در کسب‌وکارمون پس‌رفت کردیم.
‫شروع به استفاده از مواد جایگزین کردیم، ‫و این باعث افت کیفیت محصول شد.
‫خانواده‌م مسئولیتشو گردن گرفت.
‫از اونجایی که دیگه آه در بساط نداشتیم، ‫خواهر بزرگم به کاخ اندرونی رفت.
‫وقتی خواهر کوچیکم گفت که اون هم میره، من داوطلب شدم که به‌جاش بیام.
‫خدمتکار شدن کمتر باب بود و بیشتر می‌ارزید.
‫البته، هیچ‌وقت نتونستم خواهر بزرگم رو ببینم.
‫هوم. بیشتر از چیزی که انتظار داشتم سرد و گرم چشیده.
‫شرمنده مزاحم می‌شم. اومدم نظافت رو ادامه بدم.
‫آه، خانم کوچولو.
‫خواهر کوچیکم یه نامه برام فرستاده.
‫ممکنه دیگه خانواده‌ی ما تأمین‌کننده‌ی کاخ نباشه.
‫این واقعاً در حد کیفیت کاخ نیست.
‫از حیث فروش که نگاه کنی، از دست دادنِ ‫موقعیت تأمین‌کنندگی مسئله‌ی مهمی محسوب می‌شه.
‫یعنی چرا؟
‫همین تازگی‌ها بهم گفتن که راهی برای تولید بیشتر کاغذ پیدا کردن.
‫تولید بیشتر؟ از سر و ته‌ش زدن؟
‫البته که نه! شروع به استفاده از گاوهای نر برای کارهای پرمشقت کردن.
‫مواد اولیه یا روند تولید رو تغییر ندادن...
‫گمونم الان وقت نظافت نیست.
‫درمقایسه با کالاهای نامرغوبی که همه‌جا فروخته می‌شه،
‫این اصلاً ناخالصی‌ نداره، الیاف به‌طور یک‌نواخت ‫له شده و ازنظر ضخامت یک‌دسته.
‫تنها مشکلش، سائیدگی سطح و...
‫استحکامشه!
‫این روند تغییرنیافته دقیقاً به چه صورته؟
‫درست مثل شیوه‌ی عادی تولید کاغذ.
‫ولی البته، خانواده‌ی ما روش خاصی برای ‫له کردن مواد اولیه و ایجاد چسب داره...
‫آه، ولی یه رازه.
‫پس در این‌مورد دهن‌لق نیست.
‫به آب توجه خاصی می‌شه؟
‫بله. ما آب بهاره‌ی ذخیره‌شده به کار می‌بریم ‫تا چسب رو کاملاً سفت کنیم.
‫برای کنترل رطوبته، ولی...
‫بقیه‌ش رازه.
‫گاوهای نر، آب‌های بهاره ذخیره‌شده...
‫از آب برنج پخته‌شده برای چسب استفاده می‌کنین؟
‫نه، قاعدتاً از آرد گندم استفاده می‌کنیم.
‫وگرنه، در فرآیند سفت شدن... آه!
‫خانم کوچولو، لطفاً حرفی که زدمو نشنیده بگیر، باشه؟!
‫چشم.
‫خب، گاوهای نر رو کجا نگه‌داری می‌کنین؟
‫چیزی در این‌مورد نمی‌دونم.
‫که اینطور.
‫بفرمائید.
‫حریرۀ کودزو؟
‫خانم کوچولو، نسبت‌ها رو درست درنیاوردی.
‫توی فنجون گیر کرده و نوشیدنش سخته.
‫عذر می‌خوام. بهتون نشون می‌دم که چطوری می‌شه راحت‌تر نوشیدش.
‫می‌تونین کاری که می‌کنم رو تکرار کنین؟
‫این‌طوری، قاشق رو لیس بزنین و قاطیش کنین.
‫به‌نظر دور از ادب میاد.
‫عه، دیگه چسبناک نیست.
‫مگه نه؟
‫حریرۀ کودزه نوعی چسب به حساب نمیاد؟
‫هوم، گمونم همین‌طوره.
‫شاید وقتی بزاق رو با چسب هم ترکیب کنی، باعث کاهش چسبندگی‌ش بشه.
‫دقیقاً.
‫دقیقاً چی؟
‫این حکیم تقلبی واقعاً دوزاریش کجه.
‫گاوهای نر بزاق زیادی توی دهن‌شون دارن.
‫شاید بهتره بررسی کنین و ببینین اون گاوهای نر از کجا آب می‌نوشن.
‫باید به خواهرم یه نامه بفرستم!
‫من دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫من برگشتم.
‫آه، مائومائو.
‫یه‌نفر پیغام فرستاده که فوراً باید خودتو برسونی.
‫کجا باید برم؟
‫آزاد کردن یه خدمتکار چقدر خرج برمی‌داره؟
‫منو باش که فکر می‌کردم قضیه‌ی سوئیری‌ـه...
‫الحق که یه سگ منگله.
‫گوش کن ببین چی می‌گم، خانم کوچولو!
‫اون‌روز توی خانه‌ی یشم،
‫شایعاتی حول اینکه آزادی یکی از سه شاهدخت داره خریده می‌شه، شنیدم!
‫پس به‌خاطر پایرین نه-چان داره حرص و جوش می‌خوره.
‫والا قیمتش بستگی داره.
‫تهشو بهم بگو.
‫متوجه‌م. لطفاً این هم در نظر داشته باشید که بازار خیلی نوسان داره،
‫بنابرین این صرفاً یه قیمت تقریبیه.
‫صاف و صادقانه بهم بگو.
‫چه‌قدر می‌شه؟
‫از اون سخت‌هاشه.
‫هزینه‌ی خریدن یه خدمتکار به این بستگی داره ‫که چه‌قدر بتونه توی مهمانخانه ها درآمدزایی کنه،
‫خانم کوچولو...
‫اگه کسی بخواد پایرین نه-چان رو بخره، ‫دوتا کاندید داریم که از مشتری‌های خوب قدیمی‌مون هستن.
‫د ـ‌ دوتا...
‫لی‌هاکو-ساما می‌دونه که نه-چان ‫برای امرارمعاش خدمت می‌کنه، ولی بازم عاشقشه.
‫شاید شبیه یه سگ منگل باشه، ولی آدم صادق و سخت‌کوشی به‌نظر میاد.
‫همم.
‫با تمام این تفاسیر، انتخاب بدی از آب در نمیاد.
‫لی‌هاکو-ساما، می‌تونم بپرسم چه‌قدر حقوق می‌گیرید؟
‫چی شد یهویی اینو پرسیدی؟
‫شاید سالی ۸۰۰ سکه‌ی نقره؟
‫هوی، هوی.
‫پس شاید ۱۲۰۰ تا؟
‫پس تقریباً سالی ۱۰۰۰ سکه‌ی نقره یا همین حدودها.
‫کافی نیست؟
‫متأسفانه نه.
‫اون‌ها دست‌کم ۱۰،۰۰۰ تایی نقد ازت می‌خوان.
‫د ـ ده‌هزارتا؟
‫یه خدمتکار ارزون‌قیمت حدود ۴۰۰ سکه خرج برمی‌داره.
‫یکی از سه شاهدخت خانه‌ی یشم؟ حداقلش، ۱۰،۰۰۰ تا نقره می‌خواد.
‫ده‌هزارتا...
‫می‌گم... فرض کنیم من این پولو از یه‌جایی جور کردم.
‫فکر می‌کنی بتونم با اون مقدار بخرمش؟
‫منظورتون اینه؛ فکر می‌کنم چه‌قدر ‫احتمال داره که دست رد به سینه‌ت بزنه؟
‫چاره‌ای نیست گمونم.
‫دقیقاً چه برنامه‌ای داشتی؟
‫آدمای خوشگل وقتی عصبانی می‌شن خیلی ترسناکن.
‫می‌فرمایید، چه برنامه‌ای؟
‫خب، بابت اظهار نظرم در مورد یه موضوعی احضار شدم.
‫چرا اون مرتیکه اون‌طوری عصبی شده بود؟
‫هیچ داستان خارج از عرفی در جریان نبود.
‫فقط داشتم قشنگ بررسیش می‌کردم.
‫قشنگ بررسیش می‌کردی؟
‫بله، فقط نگاه می‌کردم.
‫بابت چی؟
‫می‌فرمایید، بابت چی؟
‫تا ببینم به‌اندازه‌ی کافی خوب هست یا نه.
‫چه راهی بهتر از اینکه خودم بررسیش کنم وجود داره؟
‫گفتی که ببینی «به‌اندازه‌ی کافی خوبه»؟
‫بله. شخصیت تنها بخشی از چیزیه که یه شخص رو تعریف می‌کنه،
‫اما مناسبِ ذائقه‌ی یه شخص بودن خودش همیشه یه مزیته.
‫شخصیت خیلی خوبی داشت.
‫به‌نظر می‌رسه آدم سخت‌کوشی باشه که با پشت‌کار تمرین می‌کنه.
‫حدس می‌زنم حتی در مقایسه با ‫سایر مردهای نظامی هم جنگجوی ماهری باشه.
‫فقط از روی ظاهر یه نفر می‌تونی از شخصیتش سر در بیاری؟
‫ظاهر یه نفر به‌طور خیلی دقیقی منعکس‌کننده‌ی ‫روتین روزانه‌ی اون فرده.
‫به عنوان یه داروساز، کم پیش نمیاد مشتری‌هایی به ‫ تورمون بخورن که زیاد در مورد خودشون بهمون نمی‌گن.
‫پس کار ایجاب می‌کنه تا یاد بگیرم.
‫می‌تونی از روی ظاهر منم بگی؟
‫ها؟
‫وایسا ببینم، الان به لی‌هاکو-ساما حسودیش شده؟
‫این پسره رسماً تو مخیه
‫فقط می‌خواد پُز خوشگلیشو بده ـده ـده...
‫خودم می‌دونم که ظاهر زیبایی داره.
‫یه‌کم جاخوردم که چطور انقدر ورزیده‌ست.
‫اما...
‫جینشی-ساما دلیلی نداره بخوایم از ظاهر شما چیزی بفهمیم.
‫متأسفانه فکر نمی‌کنم شما زیاد با خواهر من کنار بیاین جینشی-ساما.
‫ها؟!
‫اینطوری که من دارم وقت هدر می‌دم، ممکنه پایرین رو بدن بره.
‫ولی هنوز کاری از من... بر نمیاد.
‫پایرین...
‫هوممم؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
اشتباه نکنم جینشی بود دیگه؟
‫می‌گن فامیل امپراتوره...
‫ممنون که اون روز از ملازم من پذیرایی کردی.
‫نه... قابلی نداشت...
‫شنیدم در حال حاضر به لحاظ عاطفی دنبال شخصی هستی.
نکنه اون دختره دهن‌لقی کرده؟
برای همین اینطوری واسه‌م می‌خنده؟
‫با این سن کم، مقام بالاش و اینکه همه زیباترین آدم کل کشور صداش می‌زنن،
‫خریدن یه خدمتکار براش باید یه‌طور شوخی باشه.
‫برام مهم نیست منو دست بگیره.
‫اما اگه به پایرین توهینی بکنه، کلاهمون می‌ره تو هم.
‫اگه بهش توهین کنه...
‫بیست‌هزار تا.
‫نظرت چیه من مبلغ لازم برای خرید دختر مورد‌علاقه‌ت رو بهت بدم؟
‫منظورتون از این حرف چیه؟
‫دقیقاً همینی که گفتم.
‫ممنون از سخاوتمندیتون.
‫ولی مشکلی نیست ناگهانی به یه افسری که ‫شناخت درستی ازش ندارین، همچین پیشنهادی بدین؟
‫گربه‌ی من... عموماً خیلی محتاطه.
‫ولی بازم، مایله تا تو رو راهنمایی کنه،
‫و همچنین تو رو یه گزینه برای شریک زندگی خواهرش می‌دونه.
‫به عبارتی، اگه گربه‌ی محتاطتون به من ‫پنجول نکشه، یعنی من قابل اعتمادم؟
‫حرف بدی زدم؟
‫تعریفت به گوشم خورده.
‫تو پیشینه‌ی خانوادگی خوبی داری،
‫ولی هنوزم باید برات سخت باشه که ‫ اینجا توی پایتخت یه افسر نظامی بشی.
‫شنیدم رزم‌آرای تیزبینمون تو رو کشف کردن ‫و مسئولیت رهبری یه واحد رو بهت سپردن.
‫بله.
‫حقیقت امر اینه که مسئول قبلی واحد بازنشسته شدن...
‫من هم صرفاً ارتقاء گرفته بودم، اما...
‫هرکسی باشه دلش نمی‌خواد با یه افسر آینده‌دار در رابطه باشه؟
‫ولی بازم، بیست‌هزارتا سکه‌ی نقره برای من خیلی زیاده.
‫من فقط به نصف اون‌قدر... نه، ‫حتی یک‌چهارمش هم جوابه.
‫خیلی خوشحالم که در مورد من چنین نظری دارین.
‫از نظر منم پیشنهادتون خیلی وسوسه‌کننده‌ست.
‫ولی توی این موقعیت نمی‌تونم اون نقره‌ها رو بپذیرم.
‫برای شما، اون شاید صرفاً یه خدمتکار باشه،
‫اما برای من، اون تنها زن توی کل دنیاست.
‫اینکه بخوام با پول یه نفر دیگه زنم رو به خونه بیارم...
‫اونوقت که دیگه نمی‌شه بهم گفت مرد.
‫که اینطور. پس با اجازه.
‫ها؟
‫شاید بازم همین روزا لازم شد باهات صحبتی داشته باشم.
‫مشکلی نداری؟
‫بله.
‫جینشی-ساما.
‫بله.
‫چیزی برای نگرانی وجود نداشت.
‫این دیگه چه اوضاعی بود؟
‫حالا چه گلی به‌ سر بگیرم؟
‫گمونم باید توی رزمایش بعدی حسابی خودنمایی کنم...
‫یا شاید باید درخواست اضافه‌کاری کنم...
‫یا... خیلی‌خب.
‫براش نامه می‌نویسم، حتی اگه ندونم ‫دفعه‌ی دیگه کی می‌تونم ببینمش.
‫نمی‌تونم خواسته‌ی خودمو بهش تحمیل کنم ‫باید ببینم نظر اون چیه.
‫برام مهم نیست جوابش کاملاً دیپلماتیک باشه.
‫باور کردن حرفاش کمک می‌کنه بتونم روزامو بگذرونم.
‫فقط باید از راهی که بهش باور دارم برم دنبالش.
‫«ننه هرچی می‌خواد بگه. من هنوز از دور بیرون نیفتادم...
‫به‌علاوه، هنوز منتظرم شاهزاده‌م بیاد دنبالم.»
‫آره، منم همین فکرو می‌کردم.
‫اگه پایرین نه-چان دوستش داشته باشه، ‫به ده هزار تا نقره نیازی نداره.
‫بقیه‌ش دیگه فقط شانسه.
‫«گمونم وقتی همون مرده برای خریدن یه نفر اومده بود،
‫یکی از دخترای خدمتکار اشتباه برداشت کرده.»
‫اون مرد.
‫لاکان-ساما.
‫بالأخره پیداتون کردم.
‫لاکان-ساما، جلسه داره شروع می‌شه.
‫رز آبی.
‫چی گفتین؟
‫قسمت بعدی: «رز آبی»