‫گندش بزنن!
‫لعنتی
‫چرا؟
‫آخه ببین این وضع رو!
‫گندش بزنن
لعنتی
‫حالا چیکار کنیم؟
‫با تو چیکار کنم من؟
‫« هیولای درونم »
‫« قسمت ششم »
‫« هیولا و من »
‫سلام، شرمنده مزاحم میشم. ‫با برایان ابوت، واحد ۴ بی قرار داشتم.
‫از اقوام‌شونم
‫قرار بود برام کلید بذاره، ولی ‫گمونم متوجهِ حرف هم نشدیم
‫میشه لطفاً شما در واحدش رو برام باز کنید؟
‫شرمنده، بنده معذورم
‫از کجا معلوم، اگه یه قاتل زنجیری باشید چی؟!
‫درستـه، نه، حق با شماست
‫آخه هر چی بهش زنگ می‌زنم، ‫جوابم رو نمیده، واسه همین...
‫خب، اگه می‌خوای بری جایی منتظرش بمونی،
‫سرِ نبش یه استارباکس هست
‫خیلی‌خب، ممنون
‫من دمِ خونه‌اتم. تو رو خدا یه زنگ بهم بزن
‫دیگه دارم نگران میشم
‫مطمئنی؟
‫آپارتمان‌ها، بقالی‌ها و ‫دوربین‌های خودپرداز رو هم گشتن؟
‫...بعد از تظاهراتِ حق مسکن...
‫خیلی‌خب، ممنون، مَنی
‫خب، رابطم توی اداره‌ی پلیس میگه ‫نه مظنونی پیدا شده،
‫نه فیلم به‌دردبخوری از ‫دوربین‌ها گیرشون اومده
‫منتها گویا چند تا شاهد عینی
‫ادعا کردن آشوبگرها، ‫تیشرتِ «حق مسکن» تنشون بوده
‫یه فیلم تدوین‌شده وایرال شده
‫ناجوره
‫جارویس یاردز این جامعه رو نابود می‌کنه!
‫این جماعت آفتن!
‫آفت! واسه اینکه جلوشون رو بگیریم، ‫دست به هر کاری می‌زنیم، مگه نه؟
‫- واسه اینکه جلوشون رو بگیریم... ‫- دست به هر کاری می‌زنیم!
‫«بنیتز خیال کرده چگوارائـه،
‫حالا از اینکه دعوا شده جا خورده؟»
‫«جمع کنید بابا»
‫خیلی‌خب، باید یه فکری بکنیم
‫کنفرانس خبری رو بنداز عقب
‫بذار چند روز بگذره تا آب‌ها از آسیاب بیفته
‫اگه جواب ندیم، ‫اوضاع فقط بد و بدتر میشه
‫این ماجرا زیادی بالا گرفته، لیو. ‫اینجوری فقط بنزین می‌ریزیم رو آتیش.
‫من به خاطر یه مُشت
‫عوضی های یاغی که نماینده‌ی ما نیستن و ‫پاشون رو از گلیمشون درازتر کردن،
‫عقب نمی‌کشم
‫مستقیم باهاشون سرشاخ میشیم
‫تو نطفه خفه‌شون می‌کنیم و ‫برمی‌گردیم سرِ کارمون
‫سلام، میرم همون استارباکسی که ‫گفتید منتظر می‌مونم،
‫ولی میشه چمدونم پیش شما بمونه تا برگرده؟
‫می‌دونم گرفتارید. شرمنده اسباب دردسر شدم
‫آخه خیلی سنگینـه، ‫نمی‌تونم هر جا میرم ببرمش
‫خیلی‌خب، باشه
‫آم، ممنون. واقعاً ممنونم. لطف کردید
‫زنیکه‌ی کَنه
‫کسی نیست؟
‫برایان؟
‫صبح بخیر
‫اول از همه، باید بگم
‫با تمام عزیزانی که دیروز آسیب دیدن، ‫صحبت کردم و
‫خوشبختانه حالِ همگی‌شون رو ‫به بهبودی کاملـه و
‫جای نگرانی نیست
‫حق مسکن یه سازمان مردمی و ‫غیرانتفاعیـه که
‫فقط یه وظیفه داره
‫اینکه صدای قشر آسیب‌پذیر جامعه‌ی ما باشه، ‫اون هم از راهِ قانونی و
‫کاملاً مسالمت‌آمیز
‫ما خشونتِ دیروز رو محکوم می‌کنیم
‫نقطه سر خط
‫اما اشتباه نکنید،
‫بخش بزرگی از این بحران،
‫ساخته و پرداخته‌ی
‫سوداگران املاکـه،
‫امثال نایل و مارتین جارویس
‫به‌به، معلومـه کارد به استخونش رسیده
‫سودجوهایی که حاضرن برای پُر کردنِ جیب خودشون،
‫حاضرن بنیان جامعه رو از بین ببرن
‫- می‌تونه همچین حرفی بزنه؟ ‫- زد دیگه
‫بنابراین، دروغ‌هاشون در خصوص اینکه ‫من باعث این خشونت‌ها شدم...
‫هیچ معلوم هست کجایی؟
‫تیکه‌ی باحالش رو ندیدی. ‫بهمون گفت سودجو.
‫...که چقدر همه‌ی ما باید هوشیار بمونیم تا
‫نذاریم چند عنصر مخرب، ‫گفتمان مدنی ما رو منحرف کنن
‫در همین راستا، ‫خوشحال میشم به سؤالاتتون جواب بدم
‫خانم نماینده، هنوز که کسی دستگیر نشده،
‫پس چطور مدعی هستید که ‫ادبیات شما باعث تحریک اون افراد نشده؟
‫قربونِ دهنت
‫جنبش حق مسکن یه حرکت مدنی و ‫به دور از خشونتـه
‫سؤال من راجع‌به مسئولیت‌پذیری شخص خودِ شماست
‫به نظرم جوابم واضح بود. سؤال بعدی
‫یعنی شما مطلقاً هیچ مسئولیتی رو ‫به عهده نمی‌گیرید؟
‫نه
‫- بقیه‌اش رو نمی‌بینی؟ ‫- نه، تا تهِشو رفتم. فاتحه‌اش خونده‌ست
‫شاید گذاشتم یکم دیگه بسوزه، ‫بعد برم سراغش
‫نه، تو نه. خودم میرم سراغش
‫- ولی من بودم که پیشنهاد دادم ‫- آره، دیدیم تهش چی شد
‫خودم ترتیبش رو میدم، ‫اول یه دست به آب برم
‫عجب بدبختی‌ای! ‫این مریضی ول‌کنِ ما نیست
‫باید حرف بزنیم
‫گوشم با توئـه
‫باشه بعدِ اینکه بابام با بنیتز حرف زد. ‫فقط خودمون دوتا.
‫گفتی هر کاری لازم باشه ‫برای محافظت ازش می‌کنی
‫وقتش رسیده نشون بدی مردِ عملی یا نه
‫« نیویورک تایمز » ‫« مدیسون جارویس به دنبال گشودن درهای دنیای هنر »
‫« یک سال ابهام » ‫« ناپدید شدنِ مدیسون جارویس و ‫سؤالاتی که بی‌پاسخ ماند »
‫« اداره‌ی پلیس شهر نیویورک » ‫« فرم گزارش مفقودی مدیسون جارویس »
‫آهای؟ برایان؟
‫تکون نخور! دست‌ها بالا!
‫خواهش می‌کنم. من آگاتا ویگزم
‫خودم می‌دونم. بگو ببینم اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چطوری اومدی تو؟
‫من مأمور ویژه، اریکا برتون هستم؛ مافوقِ ابوت
‫پس یا همینجا حرف می‌زنی،
‫یا می‌برمت اداره و ‫اونجا به حرف میارمت
‫من... به سرایدار دروغ گفتم، خب؟
‫من... من دوست برایانم. ‫فقط اومدم بهش سر بزنم.
‫هر چی زنگ می‌زنم جواب نمیده
‫نگرانم... نگرانم ‫نکنه اتفاقی براش افتاده باشه
‫- مثلاً چی؟ ‫- نمی... نمی‌دونم
‫ولی... ولی اینکه شما اینجایید...
‫باعث میشه فکر کنم ‫شما هم نگرانید
‫دیشب بهش پیام دادم. درباره‌ی یه موضوع مهم
‫گفت دست نگه دارم تا حضوری ببینمش و ‫بعدش... یهو غیب شد
‫می‌دونم نباید در مورد ‫پرونده‌ی نایل جارویس باهام حرف می‌زد،
‫ولی مسئله اینـه که حق با اون بود، خب؟
‫من مدرکی دارم که ‫نشون میده نایل زنش رو کُشته
‫چجور مدرکی؟
‫آم، خیلی‌خب...
‫مدیسون جارویس
‫مگه نامه‌ی خودکشی نذاشته بود؟
‫آم...
‫پدر و مادرش یه کُپی ازش بهم دادن
‫نایل ادعا کرده بود ‫پیداش کرده و
‫تحویل پلیس داده
‫پلس هم تأیید کرد دست‌خط خودشـه
‫منتها بعدش که با برادر مدیسون حرف زدم، ‫یه کارتن از وسایلش رو بهم داد
‫چیزمیزهایی که بعد از غیب‌شدن خواهرش،
‫از اتاقش جمع کرده بود
‫این هم... توش بود
‫این دفترچه‌ی پرنده‌نگریشـه که ‫چندین سال ازش استفاده می‌کرد
‫و... و...
‫اینجاش. همینجا. می‌بینید؟ ایناهاش
‫دقیقاً از همینجا پاره شده
‫پس، این نامه از اینجا کَنده شده
‫نمی‌تونه غیرِ این باشه، نه؟
‫- خیلی‌خب ‫- آره، یه نگاه به تاریخش بندازید
‫« دهم سپتامبر ۲۰۱۷ »
‫این نامه مال دو سال قبل از مرگشـه
‫پدر و مادرش بهم گفتن ‫سال ۲۰۱۷ یه مُشت قرص خورده بود
‫نایل توی وان حموم پیداش کرده و ‫نجاتش داده
‫پس، حتماً اون موقع ‫این نامه رو پیدا کرده ولی
‫به روی کسی نیاورده
‫پس، نه، نامه رو جعل نکرده
‫بلکه اینجا ازش استفاده کرد
‫- یا خدا ‫- که فقط یه دلیل هم می‌تونسته داشته باشه...
‫- دیگه کی از این موضوع خبر داره؟ ‫- هیچکس
‫به خاطر همینـه که من اومدم اینجا
‫به برایان پیام دادم و گفتم ‫مدرکی پیدا کردم که ثابت می‌کنه نایل قاتلـه
‫گفت تا ندیدمش به کسی چیزی نگم و
‫بعدشم هیچی
‫وقتی رسیدم اینجا هم ‫توی حموم کُلی باندِ خونی دیدم
‫خودتون برید ببینید
‫یا خدا
‫والا، اینکه تا حالا نیومده سراغم
‫ببینه چه مدرکی پیدا کردم، ‫یعنی یه جای کار می‌لنگه
‫آم...
‫خیلی‌خب
‫زنگ می‌زنم اداره
‫میگم یه تیم تشخیص جرم بفرستن اینجا، ‫ببینیم چیزی پیدا می‌کنن یا نه
‫آها، راستی...
‫میشه این رو هم بررسی کنن؟
‫برایان داخل یه کشو چسبونده بودش، ‫انگار نمی‌خواست کسی پیداش کنه
‫می‌دونی توش چیـه؟
‫آم، می‌خواستم ببینم توش چیـه که ‫شما از راه رسیدید
‫« برایان »
‫پسوردش رو بلدید؟
‫این دیگه چه کوفتیـه؟!
‫یا خدا
‫زنده‌ست
‫می‌شناسیش؟
‫تدیـه
‫یا خدا
‫هی، هی!
‫اینو از کدوم گوری گیر آورده؟!
‫واو به واوِ همه چی رو واسم تعریف کن
‫خب، بیبی‌چک‌تون اشتباه نکرده
‫طبق محاسباتم حدوداً باید
‫هفت هفته‌تون باشه
‫مطمئنید؟
‫نتیجه‌ی آزمایش خون مثبت بود
‫من...
‫آخه... همین دیروز بیبی‌چک گرفتم
‫فکر کردم حتماً اشتباهی شده
‫مگه خودتون نگفتید
‫نمی‌تونم بچه‌دار بشم؟
‫من گفتم احتمالش خیلی کمـه
‫نه اینکه غیرممکن باشه
‫به نظرتون بچه می‌مونه؟
‫خب،
‫به خاطر مشکل آندومتریوز، ‫ریسک سقط جنین بالاست
‫برای همین می‌خوام سونوگرافی انجام بدیم
‫البته،
‫اگه...
‫بچه رو بخواید
‫شوهرم هیچوقت بچه نمی‌خواسته
‫آها
‫رو این تصمیمش خیلی مصممـه
‫خودتون چی؟
‫من، آم...
‫می‌خواستم
‫تا اینکه فهمیدم
‫نمی‌تونم
‫بعدِ اون دیگه
‫انگار...
‫به این نتیجه رسیدم که
‫حتماً قسمت نیست و
‫با خودم کنار اومدم
‫حالا چی؟
‫برایان فلش رو بُرد پیش یکی تا ‫فایل‌ها رو رمزگشایی کنه
‫ولی بعدش... گفت هیچی توش نیست
‫چرا باید بهم دروغ بگه؟
‫سلام، برتونم. با رئیس دانهیو کار دارم
‫خیلی‌خب، پس، پیداش کنید و ‫بگید فی‌الفور باهام تماس بگیره
‫اینو میدم به بچه‌های تشخیص جرم، ‫ببینم می‌تونن ردش رو بزنن یا نه
‫حکم تفتیش مِلک نایل رو هم می‌گیریم
‫من هم باهاتون بیام؟
‫فعلاً نه. الان تعلل جایز نیست
‫فعلاً آفتابی نشو و هر کاری می‌کنی، ‫فقط دور و بر جارویس نپلک
‫نباید بفهمه جریان از چه قراره
‫این کارت منـه. به محض اینکه خبر جدیدی شد، ‫بهت زنگ می‌زنم
‫- سلام، الان نمی‌تونم صحبت کنم ‫- سلام، اداره‌ای؟
‫نه، پشت فرمونم
‫کجایی؟ حتماً باید ببینمت. ‫خیلی... مهمـه.
‫الان اصلاً وقتش نیست
‫باشه یه ساعت دیگه بهت زنگ می‌زنم. خب؟
‫نایل، من حامله‌ام
‫نمی‌دونم چطوری
‫الان مطب دکتر بودم و
‫گفت واقعاً حامله‌ام و بچه هم سالمـه
‫می‌دونم نظرت در این باره چیـه و
‫می‌دونم قرارمون چی بود
‫ولی اصلاً فکرش رو نمی‌کردم که همچین...
‫همیشه فکر می‌کردم نمی‌تونم ‫بچه‌دار بشم، خب؟
‫آم، من...
‫نمی‌خوام سقطش کنم
‫فکر نکنم بتونم
‫نایل؟
‫عیبی نداره، نینا. خیلی هم خوبـه
‫- جدی؟ ‫- جدی
‫ولی... الان باید قطع کنم. ‫شب که اومدم صحبت می‌کنیم.
‫هنوز هم اولشانسکی پشتمونـه
‫یه زنگ بهش می‌زنم ببینم ‫می‌تونم راضیش کنم یه بیانیه بده و
‫حمایتش رو علنی کنه
‫شرمنده بدون اجازه اومدم، ‫ولی فکر کردم باید در جریان بذارمتون
‫مارتین جارویس، پشتِ خط یکـه
‫- بذار ببینم چی میگه ‫- نه، خودم باهاش حرف می‌زنم. ممنون، مینا
‫نماینده بنیتز هستم
‫ممنون که جواب دادید
‫فرمایش، آقای جارویس؟
‫کنفرانس خبریت رو دیدم
‫بوی خون که به مشام اون خبرنگارها برسه...
‫اگه هدفت زخم زبون نیست،
‫برو سر اصلِ مطلب
‫یه پیشنهادی دارم که
‫باید رو در رو در موردش حرف بزنیم
‫پیشنهاد؟
‫تا از این مخمصه‌ای که خودت ‫برای خودت درست کردی، نجاتت بدم
‫حالا خوب گوش کن، خانم نماینده
‫اگه حرف‌هام به مذاقت خوش نیومد، ‫راهت رو بکِش و برو
‫کار خودت بود، نه؟
‫کل ماجرا رو صحنه‌سازی کردی. ‫معترض‌ها، خودِ پلیس‌.
‫هر وقت برای صحبت آماده بودی، ‫بیا سراغم
‫ولی یادت نره، تنهایی بیای
‫الان راضی شدی؟
‫گفتم که، عطش خون‌
‫مگه همین رو نمی‌خواستی؟
‫« کارول مک‌گیدیش »
‫سلام، دارم خریدها رو می‌برم تو خونه. ‫یه لحظه گوشی دستت.
‫فرنک، برو دنبال بچه‌ها. من نمی‌رسم
‫طوری شده؟ حالت خوبـه؟
‫نه، حالم خوب نیست
‫گند زدم. یه اشتباهی کردم
‫نه، گوش کن، ببین. ‫نمی‌خواستم یهو غافلگیرت کنم
‫منظورم خیانت نیست. ‫یه چیزی بدتر از اون. خیلی بدتر.
‫چی؟
‫اریکا؟
‫مال چند سالِ پیشـه
‫اون‌موقع که تو توی دردسر افتاده بودی
‫خیال می‌کردم این کار به نفع همه‌مونـه،
‫به نفع بچه‌هاست، ولی اشتباهی کردم که ‫دیگه راه برگشتی ازش نیست
‫حالا باید به اداره بگم و ‫عواقبش رو هم به جون بخرم
‫میشه بگی چی شده؟ ‫جون به لب شدم
‫قول میدم در اولین فرصت همه چی رو ‫برات تعریف کنم
‫ولی الان،
‫فقط بهم اعتماد کن
‫بچه‌ها رو ببر خونه‌ی مامانم اینها
‫دوستت دارم، فرنک
‫منو ببخش
‫اریکا!
‫« کوپر موریس ویگز » ‫« ۲۰۱۷‏ - ۲۰۱۲ »
‫ببخشید، آقای جارویس
‫مهمون دارید
‫- عه، خانم نماینده ‫- آقای جارویس
‫چیزی می‌خوری اولگا برات بیاره؟
‫آب، نوشیدنی، شکلات داغ؟
‫نه، تشکر
‫مرخصی
‫اگه دوست داری، ‫می‌تونم خونه رو نشونت بدم
‫نه، ممنون. از دمِ در تا اینجا، ‫به اندازه‌ی کافی ورزش کردم
‫پس بریم بشینیم
‫بفرما
‫اینجا...
‫اینجا قبلاً یه سرداب نیمه‌کاره بود
‫بعد از اینکه توی طوفان سندی آب گرفتش، ‫از نو ساختیمش
‫خونه‌تون چندخوابه‌ست؟ ‫دوازده؟ سیزده؟
‫شونزده
‫پس، یعنی نفری چهار تا؟ ‫برای خانم‌تون و دو تا پسرهاتون
‫برام سؤالـه که
‫این همه مال و اموال ‫واقعاً بهتون حس خوشبختی میده؟
‫خب، من نه مالکِ این خونه‌ام و ‫نه حتی مالکِ لباس‌هایی که تنمـه
‫حقیقتاً، هیچکس صاحب هیچی نیست، خانم نماینده
‫جمیعاً یه مُشت مستأجریم تا ‫روزِ حساب‌کتاب برسه
‫با این حرف‌ها خودتون رو گول می‌زنید که ‫شب راحت بخوابید؟
‫خب، با این حرف‌ها خودم رو گول می‌زنم که ‫صبح از خواب بیدار شم
‫شما این چیزها حالیتون نیست
‫ما؟
‫هم‌سن و سال‌هات
‫حتماً یه گوشه‌ی ذهن‌تون می‌دونید که ‫یه روزی میفتید می‌میرید،
‫اما قلباً بهش باور ندارید
‫من؟
‫می‌دونم آخرِ خط نزدیکـه و
‫دیر یا زود اجلم می‌رسه
‫برای همینـه که اینقدر مشتاقم
‫این افتضاحی که بی‌دلیل سرِ جفتمون اومده رو
‫رتق و فتق کنم
‫این چیـه؟
‫یه پیشنهاد مربوط به یه بلوک کامل از زمینی که ‫بالای شهر برای سرمایه‌گذاری نگه داشتیم
‫پسرتون هم دقیقاً همین پیشنهاد رو داده بود
‫با این تفاوت که این بار این پیشنهاد ‫از سمتِ منـه
‫من هم بهش گفتم ‫هیچ‌جوره زیرِ بار نمیرم
‫خبر دارم چی جوابش رو دادی
‫گفتم شاید الان منطقی‌تر باشی، ‫با توجه به...
‫پس درست فکر می‌کردم،
‫نه؟
‫اون بلبشو کار خودتون بود
‫کاریـه که شده. ‫حالا چه فرقی داره مقصر کی بوده؟
‫پس، دست از سر پسر من بردار و
‫این پیشنهاد رو قبول کن
‫چون فقط تا آخر وقت اداریِ امروز فرصت داری
‫قبول کردی پس؟
‫آره
‫احسنت
‫ولی خاموش‌کردنِ آتیشی که خودتون ‫روشن کردید، کار آسونی نیست
‫خبرش رو با هم علنی می‌کنیم
‫من حق مسکن رو راه انداختم تا ‫برای جامعه‌ام بجنگم
‫تا یه ذره هم که شده، ‫زندگیِ مردم رو بهتر کنم
‫این چیزیـه که امثال شما ‫هیچوقت نمی‌فهمید
‫شاید چون از درکتون خارجـه
‫اما به قول خودتون،
‫دیر یا زود رفتنی هستید
‫سلام، کارول
‫آخرش جواب دادی!
‫- خدایا، عمداً جواب نمی‌دادی؟ ‫- نه، من...
‫نزدیک بود راه بیفتم بیام دم خونه‌ات ها...
‫- شرمنده ‫- چون نوشته‌هات محشره
‫باور کن هر چهار فصل رو ‫یه‌ضرب خوندم
‫صحنه‌ی حمله‌ی سگ‌ها به پنجره بود؟
شوخی می کنی
‫انگار کتاب‌های «در کمال خونسردی» رو با ‫«سال تفکر جادویی» ترکیب کردی
‫یه تلفیق شاهکاری که ‫اصلاً فکرشو نمی‌کردیم نیاز باشه
‫خیلی‌خب، عصبانی نشو. نتونستم به ‫باب نشون ندم. اون هم حسابی کِیف کرد، اَگی
‫می‌خواد تا تابستون ‫یه برنامه‌ی تبلیغاتی خفن راه بندازه
‫حتی یه تیکه‌اش رو توی نیویورکر یا ‫آتلانتیک منتشر می‌کنیم
‫چقدر وقت می‌خوای تمومش کنی؟ آخه،
‫موتورت که حسابی گرم شده
‫آم...
‫آره، نمی‌دونم. آم...
‫چتـه؟ ‫چرا انگار هیچ ذوقی نداری؟
‫وای، اَگی، این قلمِ خودِ خودتـه. ‫پُر از حسِ زندگی.
‫- یا خدا ‫- چی شد؟
‫باید قطع کنم. پنج دقیقه‌ی دیگه بهم زنگ بزن
‫اگه جواب ندادم، پلیس رو خبر کن
‫چی؟
‫- انجامش بده. پنج دقیقه ‫- عزیزم، چی شده...
‫حالت چطوره، همسایه؟
‫خوبم. شما چطوری؟
‫عالی، کجا بودی؟
‫آم...
‫تو شهر یه چند جا کار داشتم
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫همین الان با بچه‌ها تو جنگل بودیم
‫مسیر پیاده‌روی رو کامل مشخص کردیم و
‫گفتم شاید دلت بخواد تا تاریک نشده،
‫بریم یه نگاهی بهش بندازی
‫آم...
‫آره، چرا که نه؟ چیزه...
‫فقط الان منتظرم ناشرم بهم زنگ بزنه
‫بهتره توی خونه باهاش حرف بزنم
‫چیزی شده؟
‫نه، چطور؟
‫انگار یه‌جوری شدی، نه؟
‫از وقتی که پیشت رقصیدم
‫آها، آم...
‫آره، خب، چیز...
‫واقعاً یه سری
‫حد و مرزها رو رد کردیم
‫صورتت گل انداخت ها، خانم ویگز
‫جدی؟
‫دیگه هیچوقت به چشمت ‫اون آدم سابق نمیشم، نه؟
‫فکر...
‫نکنم بتونم فراموشش کنم
‫پیاده نمیشی؟
‫آم...
‫بیا، بیا بریم یه قدمی بزنیم. ‫خیلی طول نمی‌کشه.
‫آم...
‫آخه، ناشرم...
‫امروز هیچ‌جوره نشد تلفن هم رو جواب بدیم
‫خیلی برای کتابه ذوق داره
‫عالیـه
‫بهش بگو داری برای کتابت مطلب جمع می‌کنی
‫بیا دیگه، تا هوا تاریک نشده باید ببینیش
‫باشه
‫عاشق بویِ این فصلم. بی‌نظیره
‫می‌دونم فکر کردی داری بهم لطف می‌کنی، ‫ولی بعداً ازم تشکر می‌کنی
‫باید یه فکری بکنیم از خونه‌ات دل بکَنی، نه؟
‫من نگرانتم
‫همش چپیدی تو خونه
‫- واقعیتش، یه‌خرده سردمـه ‫- خب، رسیدیم. نگاه کن. می‌بینی؟
‫این مسیر، دور تا دورِ اینجا می‌چرخه و
‫می‌رسه به خونه‌ی من
‫فقط مونده بتن‌ریزی
‫ولی اگه واقعاً از بتن بدت میاد، ‫می‌تونم عوضش خرده‌چوب بریزم
‫آم، نه. آره...
‫بهت اعتماد دارم
‫راست میگی، اگی؟
‫امیدوارم که همینطوره
‫من خیلی بهت اعتماد کردم
‫اشتباه که نکردم، نه؟
‫کتابت به کجا رسید؟
‫آم...
‫خوبـه. آره
‫هنوز کلی کار داره
‫کِی نوبت من میشه یه نگاهی بهش بندازم؟ ‫قولش رو داده بودی ها
‫آره. آم...
‫هر وقت چیزی نوشتم که
‫ارزش وقتت رو داشته باشه
‫شکسته‌نفسی نکن، اگی‌جان. ‫من که دیگه می‌شناسمت.
‫ولی... کنجکاوم بدونم
‫می‌دونی تهش رو چطوری ختم کنی؟
‫مردم به خاطر تهش، کتابت رو می‌خونن
‫آم، نه، هنوز...
‫هنوز تصمیم نگرفتم
‫ولی حتماً یه حدس‌هایی داری دیگه
‫از بابتِ شمّ نویسندگیت
‫یه کوچولو راهنماییم کن
‫کارِ من بود، اَگی؟
‫ببخشید...
‫- سلام، کارول ‫- اَگی، کجایی تو؟
‫آره، نه، من... چیزه، الان ‫با نایل جارویس تو جنگلِ پشت خونه‌ام
‫- آم... ‫- چه خبره؟
‫یه لحظه صبر کن. می‌خوام برم داخل که ‫توی دفترم با هم صحبت کنیم
‫واقعاً شرمنده
‫اینجا خیلی قشنگ شده، جدی
‫آم، بعداً با هم حرف می‌زنیم. خیلی‌خب
‫آره، فقط باید برسم توی دفترم، پشت خط بمون
‫- دانهیو کجاست؟ ‫- تازه رفت. همه آماده‌باشن
‫چه خبر شده؟
‫یه گزارش در مورد یه آدم‌ربایی احتمالی ‫توی اُیستر بِی به دستمون رسیده
‫رفته با نیروی انتظامیِ اونجا هماهنگ کنه
‫اَگی، الو؟
‫دیگه چیزی نمونده
‫اگی!
‫- اگی! ‫- اومدم تو. چیزی نیست. من خوبم
‫عزیزم، اگه بهم نگی جریان چیـه...
‫میگم، ولی قبلش بذار زنگ بزنم پلیس فدرال
‫فدرال؟
‫ببین، من الان خونه‌ام. ‫جام امنـه، نگران نباش.
‫ولی باید برم، خب؟
‫بعداً همه‌ چی رو برات تعریف می‌کنم، خب؟
‫- خداحافظ ‫- قطع نکـ...
‫شما با مأمور ویژه، اریکا برتون از ‫اداره‌ی تحقیقات فدرال تماس گرفتید
‫لطفاً خودتون رو معرفی کنید و ‫شماره‌تون رو برام بذارید
‫سلام، اگی ویگزم
‫میشه لطفاً هر چه سریع‌تر ‫بهم زنگ بزنید؟
‫ممنون
‫اداره‌ی تحقیقات فدرال
‫نام و نام خانوادگی لطفاً؟
‫- آگاتا ویگز ‫- امرتون؟
‫باید با مأمور اریکا برتون صحبت کنم. ‫ایشون منو می‌شناسن. واجبـه.
‫لطفاً گوشی دستتون
‫مأمور برتون در دسترس نیستن. ‫شماره‌تون رو می‌فرمایید؟
‫نمیشه پیج‌شون کنید؟
‫بهش بگید اگی ویگز زنگ زده و کارش فوریـه
‫لعنتی
‫« هیولای درونم » ‫« نوشته‌ی آگاتا ویگز »
‫« زهر می‌نوشیم تا احساس رهایی کنیم » ‫« چرند »
‫« خواسته‌ی قلبیش واقعاً همینـه؟ » ‫« آره! »
‫این دیگه...
‫« سپس، پرده‌ها را کشیدم » ‫« صحنه‌پردازی عالی »
‫چی؟
‫« تکرار مکرراتـه، اگی »
‫« نایل جارویس »
‫الو؟
‫تلفنت چطور پیش رفت؟
‫چهار فصل اولش رو دوست داشت؟
‫دزدکی واردِ خونه‌ام شدی؟
‫شروعش خوب بود. مقدمه‌اش یه‌نمه خشکـه، ‫منتها با ورودِ من، داستان جون می‌گیره
‫خداوکیلی شخصیت منو خوب درآوردی
‫فقط خیلی حیف شد
‫چی؟
‫آینده‌ی روشنی رو برای خودمون می‌دیدم، اگی
‫تو همون برخورد اول فهمیدم
‫گفتم این زن...
‫یه چیز دیگه‌ست. با بقیه فرق داره
‫اَدا در نمیاره
‫بیرونِ النور رو یادت میاد؟
‫همونجا که رفیقت، فنیگ رو دیدیم؟
‫معلومـه که یادمـه
‫همه چی رو از چشم‌هات خوندم
‫تموم بلاهایی که دوست داشتی سرش بیاری. ‫تموم چیزهایی که حقش بود.
‫ولی خیال می‌کردم دل و جرأتش رو نداری،
‫تا اینکه رفتم طبقه‌ی بالا
‫چی؟
‫بیخیال، اگی. دیگه دستت برام رو شده
‫به نظرت وقتش نرسیده ‫با هم رو راست باشیم؟
‫ببین، از همه بدتر اینـه که من...
‫واقعاً تو رو به چشم دوست می‌دیدم
‫برای همینـه که الان اینقدر برام سختـه
‫آخه من درکت می‌کنم
‫یه دلم می‌گفت برات دست بزنم
‫ولی خب، نمی‌شد چشمم رو ‫روی همه چی ببندم که، می‌شد؟
‫فقط خدا کنه
‫به زحمتش بیارزه، اگی
‫واقعاً میگم