‫«سیارۀ آبی: حیات در آب» ‫«قسمت چهارم: آب‌های منجمد»
‫آب‌های منجمد برای خودشان دنیایی هستند.
‫در زیر پوشش یخی‌شان،
‫به دور از توفان‌های شدید بیرون
‫سکوتی عجیبی وجود دارد.
‫در زمستان، نور ضعیف خورشید که به طور ‫مورب می‌تابد، مقدار کمی گرما می‌دهد
‫و خیلی کم می‌شود که دما از ‫منفی ۵۰ درجه سانتی گراد بیشتر شود.
‫در بیشتر اوقات سال، اینجا ‫تاریک و به شدت سرد است.
‫با این حال حیات در دو سر زمین وجود دارد...
‫قطب شمال و جنوب.
‫در فصل زمستان که دریاها یخ می‌زنند،
‫حیواناتی که چه داخل یا چه خارج آب زندگی می‌کنند،
‫با بیشترین چالش مواجه می‌شوند.
‫اینجا نیم‌کره‌ی شمالی است.
‫در ماه فوریه هستیم
‫با چرخش زمین حول محور خود،
‫پرتوهای خورشید خیلی کم به سمت شمال می‌تابند،
‫و قطب شمال با زمستانی سخت مواجه می‌شود.
‫قطب شمال در واقع اقیانوسی منجمد است ‫که توسط قاره‌ها احاطه شده است
‫و هنگامی که سطح دریا بین قاره‌ها
‫از ساحل به ساحلی دیگر یخ می‌زند،
‫شکارچیان خشکی بیرون می‌آیند.
‫برای شکار.
‫اوایل ماه مارس است
‫و دریا هنوز هم از یخ پوشیده است...
‫ولی مناطقی از آب‌های آزاد به نام پلینیا وجود دارد
‫که هیچگاه یخ نمی‌زنند.
‫اینجا جریان‌های جزر و مدی بین جزایر فشرده می‌شوند
‫و حرکت آب به قدری قوی است ‫که یخ نمی‌تواند شکل بگیرد.
‫گرازهای دریایی زمستان را در پلینیاها می‌گذرانند.
‫اینجا همیشه به هوا دسترسی دارد
‫ولی می‌توانند برای پنهان‌ شدن ‫و شکار هم به دریا برگردد.
‫سایر پستانداران دریایی هم زمستان را ‫در پولینیاها می‌گذرانند،
‫ در این پولینیا یک نهنگ قطبی زندگی می‌کند.
‫اینجا جریان آب خیلی سریع است
‫و یخ‌های متحرک خطر زیادی دارند.
‫یخ، این نهنگ را در پاییز سال شده محاصره کرده
‫و به دام انداخته است.
‫اینجا غذایی وجود ندارد،
‫ولی نهنگ باید نفس بکشد،
‫و تنها جایی که می‌تواند این کار را بکند، چندین ‫کیلومتر دورتر و در این سوراخ کوچک است.
‫زندگی‌اش با چربی‌هایی که ذخیره کرده می‌گذرد،
‫اما الان چربی خیلی کمی برایش مانده.
‫چندماه دیگر می‌تواند فرار کند.
‫در جاهای دیگر هم نهنگ‌ها گیر افتاده‌اند.
‫این نهنگ‌ها بلوگا نام دارند.
‫این جریان‌های آب نیست که ‫سوراخ کوچک یخی‌شان را باز نگه داشته،
‫بلکه کار بلوگا‌هایی است
‫که مرتباً برای نفس کشیدن به اینجا می‌آیند.
‫درحال‌حاضر آب‌های آزاد .در فاصله‌ی ۳۰ کیلومتری است
‫دو ماه دیگر یخ‌ها آب می‌شوند.
‫بلوگا‌ها شدیداً لاغر
‫و بیشترشان زخمی شده‌اند.
‫ولی این زخم‌ها کار یخ نیست.
نهنگ برای همه‌ی شکارچی‌های گوشت‌خوار، .جایزه‌‌ی گران‌بهایی‌ است
‫و این بلوگا‌ها در یخ گیر کرده‌اند.
‫و در دسترس خرس‌های قطبی هستند.
‫بلوگا‌ها که از خطر به خوبی مطلع هستند،
‫تا جایی که بتوانند زیر آب می‌مانند،
‫ولی نمی‌توانند نفسشان را .بیشتر از ۲۰ دقیقه نگه دارند
‫گرفتن یک نهنگ چهار متریِ یک تُنی
‫کار راحتی نیست.
‫حتی اگر آن نهنگ به‌خاطر ‫گرسنگی ضعیف شده باشد.
‫ولی بلوگا ارزش انتظار را دارد.
‫روز به روز، با بزرگ شدن سوراخ،
‫سختی کار خرس برای گرفتن نهنگ افزایش می‌یابد.
‫این که به موهایش رسیدگی کند ‫و نگذار نمک رویش بماند
‫در امر گرم شدن مهم است،
‫و خرس از برف مثل یک دستمال کاغذی استفاده می‌کند.
‫در شش ماه گذشته، خرس‌های زیادی ‫به این بلوگا‌ها حمله کرده‌اند
‫و تعدادی از آن‌ها را گرفته‌اند.
‫شاید به زمان و صبر زیادی احتیاج باشد،
‫اما وقتی کار تمام شود، پاداشی ‫سرشار از انرژی خواهند داشت.
‫در این موقع از سال، کاکایی‌ها ‫به شکار خرس‌ها وابسته‌اند
‫و لکه‌ی خونی که روی یخ‌ها ایجاد می‌شود
‫آن‌ها را از فواصل دور جذب می‌کند.
‫بلوگاهای باقی‌منده هنوز هم باید صبر کنند
‫تا از این زندان
‫و خطر خرس قاتل خلاص شوند.
‫روباه‌های قطبی هم برای شکار
‫به خرس‌های قطبی وابسته‌اند.
‫آن‌های شغال‌های شمالند،
‫و هرگاه که بتوانند، لاشه‌ی شکار خرس‌ها را می‌خورند.
‫در زمستان و اوایل بهار،
‫به خرس‌ها وابستگی کامل دارند.
‫فقط در تابستان که یخ دریا آب می‌شود،
‫خودشان شکار می‌کنند.
‫آن‌ها قدرت کافی برای ‫شکار فُک‌های بالغ را ندارد،
‫ولی می‌توانند بچه‌فُک‌ها یا پرنده‌ها را شکار کنند.
‫این روباهِ محتاط می‌خواهد شکارش را دفن کند،
‫زیرا ممکن است در آینده‌ای نامعلوم به آن احتیاج پیدا کند.
‫حضور خرس‌ها تقریباً روی رفتار تمامی جانوران اینجا .تاثیر می‌گذارد، چه بزرگ باشند و چه کوچک
‫خرس‌ها نزدیک لبه‌ی یخ‌های شکسته که ‫در مرز آب‌های آزاد قرار دارند، نمی‌شوند
‫زیرا حرکت در آنجا خیلی سخت است،
‫اما این حقیقت باعث شده ‫این منطقه که یخ‌توده نام دارد
‫مکانی مناسب برای زایش فُک‌ها باشد.
‫فُک‌های چنگی اینجا زاد و ولد می‌کنند.
‫بچه‌هایشان با پشم‌های سفید به دنیا می‌آیند
‫که برای استتار در برف بهترین است.
‫فُک‌های چنگی مدت خیلی کمی بچه‌داری می‌کنند
‫موردی که روی این یخ‌توده‌های متزلزل الزامی است
‫ولی مرحله شیردهی هم پراهمیت است.
‫توله فقط به مدت ۱۲ روز
‫از شیری که چربی ۴۵ درصدی دارد تغذیه می‌کند.
‫سپس رها می‌شود
‫و باید روی پای خود بایستد.
‫این یک فُک سرپوش‌دار نَر است.
‫این نمایش استثانایی از دماغش را
‫برای هشدار به بقیه نرها...
‫و پیدا کردن جفت استفاده می‌کند.
‫فُک‌های سرپوش‌دار هم .روی یخ‌توده زاد و ولد می‌کند
‫توله‌هایشان فقط به مدت چهار روز شیر می‌خورند،
‫کوتاه‌ترین دوره‌ی بچه‌داری .در میان همه‌ی پستانداران
‫و همه‌ی این‌ها به این دلیل است که خرس‌های قطبی
‫مجبورشان کرده روی این یخ .متزلزل زاد و ولد کنند
‫گونه‌ی دیگری از فُک‌های قطبی، یخ‌های محکمی که ‫در شمال است را برای زاد و ولد برگزیده اند.
‫در اینجا، خرس‌ها می‌توانند به راحتی آن‌ها را شکار کنند
‫به همین دلیل این فُک‌های حلقه‌دار ‫باید خیلی هشدار باشند
‫و توله‌هایشان را مخفی کنند.
‫فُک‌های حلقه‌دار نسبتاً کوچک هستند،
‫به‌ همین دلیل می‌توانند در غارهای کوچک
‫و لانه‌های زیر برف زاد و ولد کنند.
‫اینجا یک توله را می‌بینید که پنهان شده
‫و از آب و هوای بد محافظت می‌شود.
‫به اواخر مارس و اوایل آپریل که نزدیک می‌شویم،
‫خرس‌های ماده با توله‌های تازه متولدشده‌شان ‫از خانه‌ها بیرون می‌آیند
‫مادر حداقل ۵ ماه است که غذا نخورده
‫و گرسنه است... خیلی گرسنه.
‫اگر نتواند هیچ فُکی بگیرد
‫شیرش خشک می‌شود
‫و توله‌اش تلف می‌شود.
‫خرس‌ها قوه‌ی بویایی فوق‌العاده‌ای دارند
‫و می‌توانند بوی توله فُک‌های که ‫زیر برف مخفی شده‌اند را
‫از دو کیلومتری تشخیص دهند.
‫ولی فک حلقه‌دار ماده، پناه‌گاه‌های زیادی دارد
‫و خرس مجبور است تک تکش را بشکند
‫تا بالاخره یکی از آن‌ها پر باشد.
‫این لحظه‌ی حساسی برای توله است.
‫او با تماشای نحوه‌ی شکار مادرش
‫و تقلید از رفتار او، شروع به یادگیری اصول ‫اولیه مهارت‌های شکار می‌کند.
‫بازی برای تقویت عضلات
‫و بهبود هماهنگی لازم است.
‫با گذشت زمان،
‫خورشید بالاتر می‌رود و حتی در شب هم ‫بالای خط افق قرار می‌گیرد
‫خرس ماده تا زمانی به شکار ادامه می‌دهد
‫که توله‌اش خسته شده .و دیگر نتواند همراهی‌اش کند
‫بویی را احساس کرده.
‫توله از سوراخی که داخل لانه‌اش داشت فرار می‌کند
‫و به دریای زیرش می‌رود.
‫فقط ۵ درصد شکارها موفقیت‌آمیز است،
‫ولی اگر می‌خواهد که توله‌اش از گرسنگی نمیرد
‫باید زود یک توله فُک پیدا کند.
‫با فرا رسیدن تابستان، حرارت خورشید ‫شروع به ذوب کردن یخ دریا می‌کند.
‫دیگر می‌توان به اقیانوس رفت
‫و مهمانان تابستانی قطب شمال برمی‌گردند.
‫پرندگان مهاجر از جنوب می‌آیند
‫تا لانه بسازند و از غذاهای دریایی که ‫اکنون در دسترسند، ‌تغذیه کنند.
‫سینه‌سفید‌های نوک‌کلفت
‫نسخه‌ی شمالی پنگوئن‌ها هستند،
‫ولی قدرت پرواز را حفظ کرده‌اند
‫زیرا باید به لبه‌ی صخره‌های شیب دار برسند
‫تا لانه‌هایشان در برابر خرس‌ها ‫و روباه‌های درنده در امان باشند.
‫با این حال، در آب هم .به اندازه هوا احساس راحتی می‌کنند
‫می‌توانند برای گرفتن ماهی، تا عمق ‫۵۰ متر یا بیشتر شیرجه بزنند.
‫در ماه ژوئن، یخ شروع به شکسته شدن می‌کند.
‫شکاف‌ها، گذرگاه‌های مفیدی به آب‌های آزاد را شکل می‌دهند
‫که حیوانات از طریق آن‌ها می‌توانند تنفس کنند.
‫نهنگ‌های بلوگا در طول مهاجرتشان برای پیدا کردن غذا
‫از این گذرگاه‌ها برای عبور از دریاهای منجمد استفاده می‌کنند
‫و به جایی می‌رسند که غذای مورد علاقه‌شان ‫یعنی روغن‌ماهی قطبی در آنجا بوده.
‫نرها معمولاً تا ۵۰۰ متر برای ‫پیدا کردن ماهی، پایین می‌روند.
‫ماده‌ها و جوانان که ریه‌های کوچکتری دارند،
‫تنها تا عمق ۳۵۰ متری می‌روند.
‫در اواخر ماه ژوئن، نهنگ‌های تک‌شاخ از راه می‌رسند.
‫ماده‌ها که معمولاً عاج ندارند
‫اول از همه با توله‌های نو رسیده‌شان می‌آیند.
‫نرها هم کمی بعد می‌‌رسند.
‫آن‌ها هم برای پیدا کردن غذای تازه، ‫از گذرگاه‌ها عبور می‌کنند.
‫طول نهنگ‌های قطبی به ۱۸ متر
‫و وزنشان به ۱۰۰ تُن می‌رسد.
‫این‌ها تنها نهنگ‌های بزرگی هستند
‫که تمام سال را در قطب شمال می‌مانند.
‫به دنبال ماهی نیستند.
‫دنبال شکارهای کوچک‌تری هستند.
‫با این که در قلمروی حیوانات، بزرگ‌ترین دهان
‫که هم اندازه‌ی یک گاراژ کوچک است را دارند
‫ولی پاروپایان را می‌خورند
‫با استخوانی که به طول چهار متر ‫از آرواره‌ی فوقانی‌شان آویزان است
‫آن‌ها را از آب می‌مکند.
‫در تابستان به اندازه‌ای انرژی ذخیره می‌کنند
‫که در زمستان پیش رو که غذا کمتر است
‫دوام بیاورند.
‫با آب شدن یخ‌ها،
‫خرس‌های قطبی مجبورند به خشکی بروند.
‫آن‌ها شناگران ماهری هستند
‫و اگر لازم باشد، تا ۱۶۰ کیلومتر هم ‫ می‌توانند در آب‌های آزاد شنا کنند.
‫خارج از جریان گرینلد شرقی،
‫تا ماه آگوست تقریباً همه‌ی یخ‌ها آب می‌شوند، ‫ بنابراین گرازهای دریایی از آب بیرون می‌آیند
‫تا روی خشکی استراحت کنند.
‫در این موقع از سال، پوست‌اندازی می‌کنند،
‫و از شر پوست قدیمی خود که مملو از ‫ زخم و انگل است، خلاص می‌شوند.
‫حمام سرد تا حدودی خارش‌شان را تسکین می‌دهد...
‫ولی حتی آنجا هم
‫خارش را نمی‌تواند تحمل کند.
‫آن‌ها هرروز به آب‌های عمیق‌تر می‌روند.
‫در ۲۰ متری، با استفاده از موهای ظریف‌شان
‫رسوب‌ها را برای پیدا کردن .صدف‌های نرم‌پوسته، زیر و رو می‌کنند
‫به محض این که یک صدف پیدا کنند،
‫با دهان قوی و عضلانی خود، ‫ آن را از پوسته بیرون می‌کشد.
‫گرازهای دریایی می‌توانند تا حدود ‫ ۵ دقیقه در این عمق غذا بخورند
‫و سپس برای نفس کشیدن .دوباره به سطح آب برگردند
‫در جای دیگری از قطب شمال، ‫هزاران بلوگا در دهانه‌ی چند رودخانه
‫دور هم جمع شده‌اند.
‫آن‌ها با هر سن و اندازه‌ای به اینجا می‌آیند.
‫حتی توله‌ها هم می‌آیند.
‫بعضی‌ها به‌قدری کوچکند
‫و کم‌تر از ۷ روز سن دارند،
‫که به کمک نیاز دارند.
‫آن‌ها روی کمر مادرهایشان شنا می‌کنند
‫تا راحت‌تر نفس بکشند.
‫به هنگام مد آب
‫بلوگاس‌ها به آب‌های کم‌عمق می‌روند
‫مثل گرازهای دریایی،
‫آن‌ها هم باید پوست‌اندازی کنند.
‫ترکیبی از آب گرم و تازه
‫و مالیدن خود روی شن، بسیار کارساز است.
‫آن‌ها برای چند روز یا حتی چند هفته اینجا می‌مانند،
‫پس احتمالاً معاشرت با دیگران هم برایشان مهم است.
‫بعد از پوست‌اندازی، .برای پیدا کردن غذا به دریا باز می‌گردند
‫فصل پاییز رسیده
‫و دریا دوباره شروع به یخ زدن می‌کند.
‫ورقه‌های نازک یخی به صورت ‫لایه لایه روی سطح ایجاد می‌شود
‫و به تدریج، مانعی غیرقابل‌نفوذ ایجاد می‌کند.
‫به ماه دسامبر نرسیده، یک بار دیگر، ‫یخ اقیانوس منجمد شمالی را فرا می‌گیرد.
‫آسمان، محل نمایش نورافشانی ‫ شفق‌های قطبی در زمستان می‌شود.
‫و در آن سر کره‌ی زمین، یعنی قطب جنوب هم
‫شفق جنوبی وجود دارد.
‫درحال حاضر، قطب جنوب در حال ‫خلاص شدن از دست زمستان است.
‫اینجا سردترین و طوفانی‌ترین جای دنیاست.
‫دما همچنان پنجاه درجه زیر صفر است.
‫و بازگشت خورشید هم عملاً هیچ گرمایی ندارد.
‫جانوران خیلی کمی هستند که می‌توانند ‫در این شرایط بحرانی زنده بمانند...
‫از جمله پنگوئن‌های امپراتور.
‫با ایستادن روی دریای منجمد،
‫ در برابر طوفان‌های قطب جنوب تاب می‌آورند.
‫تنها با دور هم جمع شدن است
‫که می‌توانند در ماه‌های وحشتناک ‫ زمستان جان سالم به در ببرند.
‫به نوبت جلوی بار سنگین طوفان‌ها می‌ایستند.
‫آن‌ها می‌توانند برای همیشه اینجا زندگی کنند
‫زیرا اقیانوس منجمد جنوبی، قطب جنوب را احاطه کرده
‫و دست هیچ شکارچی وحشی‌ای بهشان نمی‌رسد.
‫بنابراین برخلاف حیوانات قطب شمال،
‫در خطر خرس‌های قطبی نیستند.
‫دریا همچنان منجمد است،
‫اما یک فُک توانسته اینجا بماند،
‫حتی در طول زمستان.
‫فُک ودل.
‫در زیر آب از گزند طوفان بیرون در امان است،
‫ولی برای این که بتواند نفس بکشد، باید ‫ در طول سال به هوا دسترسی داشته باشد.
‫آن‌ها با دندان‌هایشان این سوراخ‌ها را باز نگه می‌دارند.
‫تنها با تراشیدن یخ‌ها است
‫که می‌تواند به هوا دسترسی داشته باشد،
‫اما این امر به دندان‌هایش آسیب بدی می‌زند.
‫و دیگر نمی‌تواند مثل قبل شکار کند و غذا بخورد.
‫فُک‌های ودل در جوانی می‌میرند.
‫قاره‌ی جنوبگان به‌قدری مرتفع و دور افتاده است
‫و در بعضی جاها ۵ هزار متر ارتفاع دارد،
‫که به طرز قابل توجهی .از قطب شمال، سردت است
‫یخ‌ها به آرامی از مرکز می‌لغزند
‫و به شکل یخچال‌های طبیعی به سمت لبه‌ها می‌روند.
‫در طول زمستان، اندازه جنوبگان دوبرابر می‌شود
‫زیرا دریا یخ می‌زند.
‫یخ در اطراف سواحل تشکیل می‌شود
‫و تا صدها کیلومتر در اطراف ‫ توده خشکی گسترش می‌باید.
‫زیر پوشش یخی دریا، موجودات کوچکی به نام ‫کریل که شبیه میگوها هستند، زندگی می‌کنند.
‫آن‌ها در تمام زمستان اینجا بوده‌اند.
‫در این ماه‌های تاریک،
‫با تراشیدن جلبک‌ها از یخ، تغذیه می‌کنند.
‫جالب اینجاست که اندازه‌اش را کوچک می‌کند
‫و برای صرفه‌جویی در انرژی، ‫خودش را اندازه بچه‌ها می‌کند.
‫با افزایش دما در بهار،
‫یخ شروع به ذوب شدن می‌کند،
‫و حباب‌های کوچکی که داخلش .گیر افتاده‌اند، آزاد می‌شوند
‫جلبک‌های میکروسکوپی در اطراف این حباب‌ها رشد می‌کنند
‫و گریل‌ها از آن‌ها تغذیه می‌کنند،
‫و با پاهایشان آن‌ها را جمع می‌کنند.
‫با افزایش قدرت پرتوهای خورشید
‫و نفوذ بیشترشان به آب،
‫جلبک‌های شناور شکوفه می‌کنند
‫و کریل‌ها یخ‌ها را ترک می‌کنند
‫و به صورت گروهی جمع می‌شوند
‫تا محصول جدید را برداشت کنند.
‫در شمال و آنسوی پوشش یخی دریا،
‫پنگوئن‌های ریش‌خطی
‫زمستان را در اقیانوس آزاد می‌گذرانند.
‫می‌توانند روی کوه یخ استراحت کنند،
‫البته اگر بتوانند به آن صعود کنند.
‫ولی در این موقع از سال، جایی ‫که از ته دل می‌خواهند باشند
‫خشکی است.
‫رسیدن به آنجاست که مشکل‌زاست.
‫فصل بهار است و پنگوئن‌ها درحال ‫ برگشت هستند.
‫درحال‌حاضر، رسیدن به ساحل امری ضروریست.
‫برای انجام این کار فقط مسئله‌ی زمان‌بندی
‫و انتخاب موج درست، مطرح است.
‫ولی سفرشان تازه شروع شده.
‫بیشترشان مجبورند برای پیدا کردن محلی برای ساخت لانه
‫چندین کیلومتر پیاده‌روی کنند.
‫اینجا جزیره زاوادوفسکی است،
‫که بزرگ‌ترین کلنی پنگوئن‌ها در دنیا را دارد.
‫حدود دو میلیون پنگوئن ریش‌خطی ،اینجا تولید مثل می‌کنند
‫و دلیل خوبی برای آمدن به این جزیره دارند.
‫این یک آتشفشان فعال است.
‫حرارتی که از دهانه و دودخان‌های آتشفشان ساطع می‌شود
‫دامنه را عاری از یخ و برف می‌سازد
‫و به این پنگوئن‌ها اجازه می‌دهد که زودتر از آن‌هایی ‫ که در جنوب هستند، تولید مثل‌شان را شروع کنند.
‫اما...
‫زندگی روی یک آتشفشان فعال هم خطرهای خودش را دارد.
‫برخلاف پنگوئن‌های امپراتور،
‫این پنگوئن‌ها می‌توانند در زمین صاف تخم بگذارند.
‫جای تعجب ندارد که بسیاری از آن‌ها برای آمدن به اینجا
‫خطر امواج خشن را به جان می‌خرند.
‫در جنوب و نزدیک قاره‌ی جنوبگان،
‫پوشش یخ درحال شکسته شدن است.
‫کوه‌های یخ، تکه‌های بزرگ یخی هستند
‫که از یخچال‌های طبیعی جدا شده ‫ و به دریا راه پیدا کرده‌اند.
‫در طول زمستان، پیش یخ دریا بودند،
‫اما اکنون دوباره آزاد شدند.
‫با شکسته شدن کوه‌های یخ،
‫خرده یخ‌ها ایجاد می‌شوند.
‫آن‌ها شبه‌جزیره جنوبگان را می‌پوشانند.
‫در تابستان، نهنگ‌های مینکی ‫راهی این آب‌های آرام می‌شوند.
‫این‌ها پرشمارترین نهنگ‌های اقیانوس منجمد جنوبی هستند.
‫مینکی‌ها جزو کوچک‌ترین نهنگ‌های بی‌دندان هستند،
‫و مثل بقیه، برای خوردن غذا به اینجا آمده‌اند.
‫نهنگ‌های گوژپشت عظیم‌الجثه هم
‫برای تابستان به اینجا آمده‌اند.
‫آن‌ها از هزاران کیلومتر دورتر که محل تولید مثل ‫زمستانی‌شان در آب‌های گرم‌سیری است را طی کرده‌اند.
‫تا غذایی که تابستان در اینجا موجود می‌باشد را بخورند.
‫در تنها چهار ماه،
‫به اندازه‌ای چربی جمع می‌کنند
‫که انرژی لازم تا آخر سال را دارند.
‫همه‌ی این جانوران برای پیدا کردن ‫یک چیز به اینجا آمده‌اند.
‫کریل.
‫کریل‌ها زنجیره‌ی اصلی شبکه غذایی قطب جنوب هستند.
‫آن‌ها تعداد بی‌شماری دارند...
‫در یک گروه، میلیاردها کریل وجود دارد
‫و هر گروه چندین کیلومتر طول دارد.
‫فُک‌های خزپوش هم این غذای غنی ‫ و زیاد را جمع‌آوری می‌کنند.
‫دسته‌های کریل خیلی پراکنده‌اند،
‫ولی وقتی پیدا شوند،
‫خوردنشان راحت است.
‫نهنگ گوژپشت صدها هزار کریل را
‫با یک بار دهان باز کردن می‌خورد.
‫در بهترین حالت،
‫نهنگ‌ها بی‌وقفه غذا می‌خورند
‫و هر کدام در ۲۴ ساعت، دو تُن کریل می‌خورند.
‫در جنوب و نزدیک قاره، .یخ دریا هنوز دست نخورده است
‫در اینجا که یخ در بیشتر روزهای تابستان آب نمی‌شود،
‫پنگوئن‌های امپراتور خانه‌ی خود را می‌سازند.
‫این‌ پنگوئن‌ها در دریا غذاهایشان را خورده‌اند،
‫و حالا آماده‌اند که به کلنی برگردند
‫تا به جوجه‌هایشان غذا دهند.
‫به‌جای این که مستقیماً به حاشیه‌ی یخ بروند،
‫از فاصله دور منتظر می‌مانند.
‫دلواپسند.
‫درون آب شیرجه می‌زنند
‫و حاشیه‌ی یخ را بررسی می‌کنند.
‫که بی‌دلیل نیست.
‫فُک‌های پلنگی در این مرز گشت‌زنی می‌کنند.
‫فُک‌های پلنگی مثل خرس‌های قطبی قطب جنوب هستند.
‫آن‌ها شکارچیان راس اهرم هستند،
‫ولی درصد موفقیت‌شان در آب بیشتر است،
‫بنابراین، روی هم رفته
‫حیواناتی که شکار می‌کنند، ‫ روی یخ امنیت بیشتری دارند.
‫ظاهر آرام‌ آن‌ها، ذات وحشی‌شان را کتمان می‌کند.
‫پنگوئن‌های امپراتور با اطمینان ‫ از این که ساحل امن است،
‫به سمت یخ می‌روند...
‫ولی دیگر درنگ نمی‌کنند.
‫حالا راهی طولانی برای ‫ برگشت به کلنی در پیش دارند.
‫کلنی‌های پنگوئن‌های امپراتور به دور از لبه‌های یخ هست.
‫در زمستان فاصله‌‌شان تا کلنی حدود ۱۶۰ کیلومتراست
‫ولی با پیشروی تابستان و ذوب شدن یخ‌ها،
‫لبه به کلنی نزدیک‌تر می‌شود.
‫بنابراین قبل از این که جوجه‌ها سر از تخم درآورند
‫و آماده‌ی اولین شنا شوند،
‫آب نزدیک‌شان است.
‫کلنی ‌آن‌ها در جایی از دماغه ‫ است که در معرض باد نیست
‫و این گونه، یخ توسط جریان‌های ‫اقیانوسی شکسته نمی‌شود.
‫پنگوئن‌های بالغ به‌قدری با خود غذا دارند
‫که راه رفتن برایشان مشکل است،
‫ولی حالا که دیگر شکارچی‌ای تهدیدشان نمی‌کند
‫عجله‌ای ندارند.
‫گاهی اوقات در میان بیش از ۶۰ هزار پنگوئن
‫باید جوجه‌اش را پیدا کند.
‫او به جایی که آخرین بار جوجه‌اش را گذاشته می‌رود
‫با این امید که شاید هنوز در همان نزدیکی باشد...
‫اما جوجه‌ها گشت‌زنی را دوست دارند
‫بنابراین بزرگ‌تر‌ها باید صدایشان کنند.
‫جوجه پاسخ می‌دهد،
‫و به آرامی، یکی یکی به سمت خانه خود می‌روند.
‫التماس غم‌انگیز جوجه‌ها
‫پدر مادرشان را تحریک می‌کند ‫ که بهشان غذا بدهند.
‫با بازگشت یکی از والدین،
‫آن یکی می‌تواند به دریا برود و برای خودش غذا پیدا کند.
‫پنگوئن‌ها از حضور فُک‌های پلنگی مطلعند
‫و در لبه‌ی یخ تقلا می‌کنند
‫و نمی‌خواهند اولین کسی باشند که ‫ خطر می‌کند و درون آب شیرجه می‌زند.
‫گاهی فُک‌ها روی یخ می‌آیند
‫و سعی می‌کنند یک پنگوئن‌ را بگیرند...
‫ولی تا کنون بهترین استراتژی
‫منتظر ماندن بوده.
‫او پشت گوشه‌ای قایم می‌شود.
‫امپراتورها اعتماد به نفس پیدا می‌کنند
‫و سریعاً به داخل آب می‌پرند.
‫اولین دسته از پنگوئن‌ها موفق به فرار می‌شوند.
‫به آب‌های آزاد که برسند، جایشان امن است.
‫ولی فُک‌ سر و صدا را شنیده
‫و از میان انبوه حباب‌ها، حمله‌اش را آغاز می‌کند.
‫اغلب موفق به شکار حداقل یک پنگوئن می‌شوند.
‫حالا که دیگر فُک رفته
‫پنگوئن‌های باقی‌مانده ترغیب ‫می‌شوند که به آب‌های آزاد بروند.
‫به مرور زمان، جوجه‌ها پر در می‌آورند،
‫و با نزدیک شدن به اواخر پاییز در قطب جنوب،
‫این پنگوئن‌های بالغ از روی یخ‌های ‫ تازه ایجاد شده عبور می‌کنند
‫تا زمستان دیگری را در آب‌های منجمد تجربه کنند.