‫«سیارۀ آبی: حیات در آب» ‫«قسمت پنجم: دریاهای فصلی»
‫در تعدادی از دریاها، ماهی‌ها در گروه‌های میلیونی...
‫و پلانکتون‌ها در شکوفایی‌هایی عظیم جمع می‌شوند.
‫تعداد جانورانی که اینجا هستند،‌ با هیچ‌جای ‫دیگری از قیانوس‌ها،‌ قابل مقایسه نیست.
‫این‌ها، پربازده‌ترین دریاهای کره‌ی زمین هستند.
.دریاهای فصلی
دریاهای فصلی مرز مناطق معتدل دنیا هستند،
‫جایی که شرایط در طول سال تغییر می‌کند.
‫فصل‌ها بر جهان زیر آب هم تاثیر می‌گذارند.
‫قدرت خورشید دائماً درحال تغییر است.
‫در شمال و در طول تابستان
‫هوا در ساعاتی طولانی روشن است.
‫ولی در زمستان، این ساعات کمتر شده ‫و ممکن است هوا به مدت چند هفته، تاریک باشد.
‫تابستان‌ گرم و آرام است.
‫ولی زمستان، پر از طوفان‌های سهمگین است.
‫در چنین شرایطی، همه‌ی جانوران
‫برای بقا باید دست و پا بزنند.
‫اینجا جزیره‌ی سیبل، در سواحل نوا اسکوشیای ‫آمریکای شمالی در ماه ژانویه است.
‫برخلاف احتمالاتی که وجود داشته،
‫فُک‌های خاکستری توانسته‌اند به ساحل برسند.
‫در اینجا، تندبادها تا چندین روز ادامه دارند.
‫بزرگ‌ترین کلنی فُک‌های خاکستری در جزیره‌ی سیبل است.
‫هرساله ۱۰۰ هزار فُک برای تولید مثل به اینجا می‌آیند.
‫درست زمانی که آب‌وهوا بدترین شرایط را دارند.
‫و از آن بدتر،
‫فُک‌ها فقط ۱۸ روز به توله‌ها ‫شیر می‌دهند و سپس رهایشان می‌کنند.
‫مادرها باید برای پیدا کردن غذا ‫برای خودشان، به دریا برگردند.
‫توله‌ها که هنوز قادر به شنا نیستند، تنها می‌مانند
‫و جز پوست چربشان، چیزی ‫برای محافظت از خود ندارند.
‫پنج هفته طول می‌کشد تا به قدری ‫قوی شوند که بتوانند شنا کنند،
‫ولی تا آن موقع، فصل بهار می‌رسد ‫و اقیانوس مملو از غذا می‌شود.
‫تا ماه می، فصل بهار به سواحل اسکاتلند رسیده است.
‫اما در زیر آب، زودتر بهار شده است.
‫در ماه مارس، دریاها به‌قدری گرم شده‌اند
‫که یک تحول جادویی رخ می‌دهد.
‫این‌ها فیتوپلانکتون‌ها هستند...
‫جلبک‌های کوچک شناوی که ‫هرکدام از سر سوزن هم کوچک‌ترند.
‫آن‌ها با سرعت زیادی تکثیر می‌شوند
‫و رشد سالانه‌شان از مجموع ‫همه‌ی گیاهان روی زمین بیشتر است...
‫شش میلیارد تنُ.
‫این شکوفایی غول‌پیکر در سراسر اقیانوس پخش می‌شود
‫و در عرض یکی دو ماه،
‫مناطق عظیمی از اقیانوس را به رنگ سبز درمی‌آورد.
حیات جانوری به شکوفایی .در دریا واکنش نشان می‌دهد
‫با این که این‌ها شبیه شقایق‌های دریایی ‫کوچکند، ولی به زودی تغییر می‌کنند.
‫بعد از جدا شدن، معلوم می‌شود ‫که عروس‌های دریایی کوچکند.
‫عرضی کمتر از سه‌ میلی‌متر دارند.
‫طی چند ماه، دسته‌های بزرگی تشکیل می‌دهند.
‫پاروپایان کوچک بخشی از رژیم‌غذایی اصلی‌شان هستند.
‫در فصل بهار،‌ تعداد زیادی از آن‌ها ظاهر می‌شوند
‫و از فیتوپلانکتون‌ها تغذیه می‌کنند.
‫با پاهای لرزان‌شان، جریان‌هایی ‫تولید می‌کنند که جلبک‌های ریز را
‫به داخل فیلترهای که دور ‫دهانشان هست، می‌فرستند.
‫در این مقیاس میکرسکوپی، آب به قدری چسبناک است
‫که فیتوپلانکتون‌ها نمی‌توانند ‫خلاف جهت جریان آب شنا کنند.
‫در حالی که مشغول خوردن غذا هستند، ‫حسگرهایی که روی آنتن پاروپایان هست
‫هرگونه خطری که قریب‌الوقوع ‫باشد را بهشان گوشزد می‌کند.
‫نوری که لیزر ساطع می‌کند
‫نشان می‌دهد که پاروپایان بعد از خوردن ‫غذا ردی از خود به جا می‌گذراند
‫که شبیه دنباله‌ی سفید رنگ ‫هواپیماهای جت در آسمان است.
‫شکارچیان شناوری که بزرگ‌تر هستند
‫از این رَدها برای یافتن شکارشان استفاده می‌کنند.
‫این یک خطر قریب‌الوقوع است ولی برخی از شکارچیان ‫به قدری بزرگ هستند که نمی‌توان از دست‌شان فرار کرد.
‫عروس دریایی.
‫شاید ظاهری ظریف و زیبا داشته باشند،
‫اما شکارچیانی مهلک هستند.
‫با هر تپش،
‫آب غنی از پلانکتون‌ را وارد گلوی باریک‌شان می‌کنند
‫و دوباره خارج می‌کنند و پاروپایانی که به ‫غشایشان چسبیده‌اند را می‌خورند.
‫یک عروس دریایی که تنها چند سانتی‌متر عرض دارد
‫می‌تواند روزانه هزاران پاروپا را شکار کند.
‫بنابراین، سنجش قدرت شکار ‫چنین غول‌هایی، کار سختی است.
‫وزن هر یک از این عروس‌های دریایی به ۳۰ کیلو‌گرم می‌رسد
‫و بازوانی دارند که بیش از ۸ متر کش می‌آیند.
‫ولی خطرات خطرناکی‌تر هم هستند ‫که انتظار پاروپایان را می‌کشند.
‫تا آخر بهار، بچه‌های عروس‌های دریایی معمولی به بلوغ می‌رسند.
‫در دسته‌های میلیونی جمع می‌شوند
‫و گروه‌هایی به طول صدها متر تشکیل می‌دهند
‫و هر موجود کوچکی که سر راهشان ‫قرار داشته باشند را فیلتر می‌کند.
‫با این حال، پاروپایان به قدری زیاد هستند
‫که می‌توانند زنده بمانند تا ‫دسته‌های خودشان را تشکیل دهند.
‫این یک کوسه‌ی آفتاب‌خوار است.
‫این غول هشت تُنی فقط و فقط پلانکتون می‌خورد.
‫هر ساعت، هزاران تُن از آب دریا را ‫از طریق آبشش‌هایش فیلتر می‌کند.
‫وقتی که شکوفایی پلانکتون‌ها در اوج خودش است،‌ ‫تعدادی از این کوسه‌ها پیدایشان می‌شود.
‫و در جاهایی که بیشترین تراکم پلانکتونی .وجود دارد حرکت می‌کنند
‫تعداد پلانکتون‌ها به قدری زیاد است
‫که حتی از پس گروه دیگری از جانوران هم برمی‌آیند...
‫جانورانی که که کف دریا زندگی می‌کنند.
‫هر سانتی‌متر از صخره‌ها، از ‫بی‌مُهرگان پوشیده شده است...
‫شقایق‌های دریایی،‌ کوزه‌داران و مرجان‌های نرم...
‫همگی پلانکتون‌های عبوری را به دام می‌اندازند.
‫حیات همه‌ی جانوران در آب‌های فصلی، ‫به پلانکتون‌ها وابسته نیست.
‫اینجا بریتیش کلمبیا در اوایل بهار است.
‫جلبک دریایی در آب سرد، .به آرامی درحال رشد است
‫با افزایش ساعات روشنی روز و گرمای آب،
‫این گیاهان کوچک، به بستری از ‫جلبک‌های قهوه‌ای تبدیل می‌شوند.
‫این طناب‌های بلند سی‌متری
‫کیسه‌های کوچک پر از گاز دارند، که آن‌ها را در سطح آب
‫و زیر پرتوهای خورشید نگه می‌دارند.
‫در جنوب، نور خورشید قدرت بیشتری دارد،
‫بنابراین اینجا، در ساحل کالیفرنیا
‫بزرگ‌ترین جلبک رشد می‌کند.
‫این یک جلبک دریایی غول‌پیکر است ‫و تا اواسط تابستان
‫هر گیاه حدود یک متر در روز رشد می‌کند.
‫ریشه به وسیله‌ی یک گیره‌ی کوچک اما محکم
‫در عمق سی و پنج متری قرار دارد.
‫وقتی این گیاهان غول‌پیکر به طور کامل ‫رشد می‌کنند، طولشان به صد متر رسیده
‫و جنگل‌های وسیع دریایی را تشکیل می‌دهند.
‫گَله‌های بزرگ ماهی به اینجا پناه می‌آورند.
‫این ماهی‌ها آهنگر نام دارند.
‫ماهی‌خوارند و هرگاه احساس امنیت کنند،
‫به آب‌های آزاد می‌روند تا در جایی که بیشترین ‫تراکم پلانکتونی وجود دارد، تغذیه کنند.
‫ولی با اولین نشانه از خطر...
‫با عجله به سمت جنگل‌های امن برمی‌گردند.
‫ماهی‌ها تنها موجوداتی نیستند ‫که به اینجا پناه آورده‌اند.
‫سمورهای دریایی هم در جنگل‌های جلبکی جمع می‌شوند
‫تا بدون خطر، استراحت کنند و چرت بزنند.
‫برای این که به آب‌های آزاد خطرناک
‫که شکارچیان بزرگ در آنجا پرسه می‌زنند، کشیده نشوند،
‫طناب‌هایی از جلبک‌های دریایی را به خود می‌پیچند.
‫دیر یا زود، باید غذا پیدا کنند
‫و غذای آن‌ها در اعماق کف دریای زیرشان است.
‫سمورهای دریایی می‌توانند ‫تا ده دقیقه زیر آب بمانند
‫که این زمان برای یافتن صدف‌های ‫موردنیازشان کافی است.
‫خیلی از موجودات ریزی که در این جنگل‌ها ‫زندگی می‌کنند، مثل خارپشت‌های دریایی
‫از جلبک‌ها تغذیه می‌کنند
‫و اگر تعدادشان از کنترل خارج شود، ‫می‌توانند آسیبی جدی به آن وارد کنند.
‫البته سمورهای دریایی این گیاه‌خواران را می‌خورند
‫و اجازه نمی‌دهد که تعدادشان زیاد شود.
‫پس می‌توان گفت که سمورهای دریایی، نگهبانان جنگل هستند.
‫دوشیزه‌ماهی گاریبالدی به جلبک آسیبی نمی‌زند.
‫بلکه به آن کمک می‌کند
‫تا از شر حیوانات کوچکی که روی ‫برگ‌هایش زندگی می‌کند، خلاص شود.
‫آن‌ها خزه‌زیان را شکار می‌کنند، ‫حیوانات کوچک استعمارگری
‫که کلنی‌هایشان را به صورت لکه‌های ‫سفید، روی برگ‌ها می‌سازند.
‫با فرا رسیدن شب، فقط چند ماهی درنده در اطراف باقی می‌مانند
‫و خزه‌زیان از پناهگاه‌های سفیدشان بیرون می‌آیند.
‫و حالا مثل پلیپ‌های مرجانی،
‫شروع به فیلتر کردن پلانکتون‌ها .در پوشش تاریکی می‌کنند
‫آن‌ها تنها جانورانی نیستند که .در این زمان بیرون آمده‌اند
‫این یک دوجورپا است و فقط دو سانتی‌متر طول دارد.
‫او هم جلبک دریایی می‌خورد.
‫و در عوض، غذای بسیار خوبی .برای خیلی از شکارچیان است
‫درست مثل یک عنکبوت، برای محافظت ‫از خودش ابریشم درست می‌کند
‫و از آن برای دوختن انتهای ‫شاخه‌های جلبک استفاده می‌کند
‫تا پناهگاهی بسازد.
‫این یکی شدیداً به زیستگاهی امن نیاز دارد.
‫زیرا یک مادر است.
‫بیش از پنجاه بچه در شکمش وجود دارد
‫و خانه‌اش خیلی تنگ شده.
‫بچه‌ها به زودی بزرگ می‌شوند ‫و می‌توانند خانه را ترک کنند
‫و آن موقع مادر از خانه بیرونشان می‌کنند
‫تا طعم دنیای بیرون را بچشند.
‫سپیده دم.
‫این‌ها چندین علف مارماهی هستند ‫که در آب‌های کم‌عمق
‫بین ساحل و جنگل جلبکی رشد می‌کنند.
‫این یک فُک بندرگاه است که به اینجا پناه آورده
‫و پس از این که شبی سخت برای ‫پیدا کردن غذا داشته، خوابیده است.
‫اما نه خوابی طولانی.
‫فُک نر زنگ خطر را به صدا درمی‌آورد.
‫فُک‌ها از همه‌جا می‌آیند.
‫در ماه ژوئن هستیم، زمانی که فُک‌های بندرگاه نر جوان
‫نمایش‌های عجیبشان را آغاز می‌کنند.
‫یکی از آن‌ها با دقت به صدای خُرخُر دیگری گوش می‌دهد.
‫با این صداها می‌توانند تا حدی برتری خودشان ‫را به نسبت به آن یکی فُک نشان دهند.
‫ولی اگر اندازه و تجربه‌ی فُک‌ها به همدیگر نزدیک باشد،
‫خُرخُرها راه حلی مناسب نیستند
‫و چاره‌ای جز مبارزه نیست.
‫با کمال تعجب، فُک‌ها می‌توانند خشونت به خرج دهند.
‫تنها یک ماه تا فصل آغاز تولید مثل مانده
‫و آن موقع، درگیری‌ها به اوج خود می‌رسد.
‫اما حالا که وسط تابستان است، .حیوانات آسیبی به یکدیگر نمی‌زنند
‫فقط بازی می‌کنند.
‫بیشتر جانورانی که در جلبک‌های دریایی پناه می‌گیرند
‫برای خوردن غذا مجبورند به دریا بروند.
‫از جمله سفره‌ماهی خفاشی.
‫برخلاف آنچه که به نظر می‌رسد،
‫کف شنی دریای آزاد، مکانی مناسب ‫برای تغذیه‌ی سفره‌ماهی خفاشی است.
‫غذا در شن پنهان شده
‫و سفره‌ماهی خفاشی تکنیک منحصر به فردی ‫برای پیدا کردن آن دارد.
‫با آب، شن و ماسه را کنار می‌زند ‫و بی‌مهرگان کوچک را شکار می‌کند.
‫این یک خارماهی است .که منتظر پس‌ماندهای غذاست
‫شکارچیان دیگری هم در این منطقه پرسه می‌زنند.
‫این یک کفشک‌ماهی دم‌بادبزنی است.
‫میگوهای آخوندکی هم اینجا هستند ‫که در تونل زندگی می‌کنند.
‫ولی دوباره، گرسنگی وادارشان ‫می‌کند که به آب‌های آزاد بروند.
‫و این هم به قطع، یک قمار است.
‫یا می‌خورند...
‫یا خورده می‌شوند.
‫این یک حلزون دریایی به نام جنلس است.
‫از رنگ‌هایش به‌نظر می‌رسد که سمی باشد،
‫و همینطور هم است، در برابر همه‌چیز ‫سمی است، بجز یک نوع حلزون دریایی دیگر...
‫...حلزون شکارچی ناواناکس.
‫ناواناکس روی رد چسبناکی که
‫جلنس از خود به جا گذاشته، راه می‌رود.
‫وقتی که به او رسید،‌ جنلس ‫خودش را به شکل توپ در می‌آورد.
‫تنها چیزی که نصیب ناواناکس ‫می‌شود، چند بازوی زرد رنگ است.
‫و جریان آب، جنلس را از خطر دور می‌کند.
‫در وسط تابستان هستیم ‫و خورشید با بیشترین قدرت می‌تابد.
‫دمای رو به افزایش آب
‫چیزی است که خرچنگ اطلسی را ‫وادار به آغاز سفری طولانی می‌کند.
‫او زمستان در در عمق ۲۵۰ متری و ‫دور از دسترس طوفان‌ها گذرانده‌ است.
‫ولی اینجا سرد بوده و حالا باید آب گرم پیدا کند،
‫بنابراین، در حال حرکت .به سمت آب‌های کم‌عمق است
‫اما تا آنجا ۱۵۰ کیلومتر راه است.
‫پس از یک ماه پیاده‌روی، بالاخره به ‫ساحل شنی موردعلاقه‌اش می‌رسد.
‫ولی اولین نفری نیست که به اینجا آمده.
‫ده‌ها خرچنگ دیگر، از قبل خانه‌هایشان را در ماسه حفر کرده‌اند
‫و قصد تسلیم شدن به تازه‌واردها را ندارند.
‫در این نبردها، جثه حرف اول را می‌زند.
‫تازه وارد به شدت به یک گودال نیاز دارد،
‫و از آنجایی که هفت کیلوگرم وزن دارد، ‫شانس زیادی برای برنده شدن دارد.
‫او پیروز شد.
‫این نبردها تا دوماه دیگر ادامه دارد،
‫و نبردهایی حیاتی هستند،
‫چرا که ماده‌ها برای بزرگ کردن ‫بچه‌هایشان، به پناهگاه و آب گرم نیازمندند.
‫در هفت ماه گذشته،
‫هر ماده حدود بیست‌هزار تخم بارورشده را حمل کرده است.
‫و ماموریتشان رو به اتمام است.
‫گرمی آب‌های کم‌عمق، .به رشد تخم‌ها سرعت بخشیده
‫دو ماه دیگر، تخم‌ها آماده به دنیا آمدند.
‫در ابتدا خیلی شناگران ماهری نیستند.
‫ولی پس از چند دقیقه،
‫بچه‌ها می‌توانند به صورت هدفمند حرکت کنند.
‫در این موقع از سال، دریا پر از لارو است.
‫این یک خرچنگ یک روزه است.
‫و این هم یک خرچنگ سه‌هفته‌ای است
‫که برای شروع زندگی در کف دریا، آماده شده است.
‫برای اولین بار، با پاهایش کف دریا را لمس می‌کند.
‫در این مرحله از زندگی‌اش، او یک ‫گیاهخوار است و کاهوی دریایی می‌خورد.
‫بزرگ که می‌شود، دائماً پوست‌اندازی می‌کند
‫و پوستش بزرگ‌تر و ضخیم‌تر می‌شود.
‫احتمال دارد که خورده شود،
‫ولی اگر بتواند پنج سال دوام بیاورد، به ‫یک موجود زرهی غول‌پیکر تبدیل می‌شود.
‫حالا دیگر می‌تواند گوشت بخورد
‫و با محیط سازش پیدا کند .و به کمک آن در تاریکی شکار کند
‫پاهای بند بندش پر از حسگرهایی است
‫که می‌تواند کوچکترین تغییرات ‫شیمیایی در اطرافش را شناسایی کند.
‫و در تاریکی که راه می‌رود،
‫با پاهایش می‌تواند طعم شن را بچشد.
‫به محض این که غذایی مناسب پیدا کند،
‫آن را با چنگال‌های قدرتمند خود خرد می‌کند
‫که کار برایش آسان می‌شود.
‫چنگال‌هایش برای دفاع هم بسیار مفید است.
‫یک اختاپوس یک و نیم متری از محل عبور می‌کند.
‫این غول چابک، هم سریع و هم بسیار باهوش است.
‫وقتی یک اختاپوس در نزدیکی باشد، ‫حتی خرچنگ هم احساس خطر می‌کند.
‫چشمان اختاپوش در تاریکی هم ‫به کوچک‌ترین حرکات حساس است.
‫در برابر چنین شکارچی‌ای، .چنگال‌های خرچنگ ناتوانند
‫اینجا اواخر تابستان در جنوب شرق آلاسکا است.
‫آب هنوز گرم است
‫و میگوسان صاریغ در نزدیکی سطح آب شنا می‌کند.
‫این آخرین ضیافت غذایی ماهی آزاد اقیانوس آرام است
‫و بعد از آن از اقیانوس به سمت ساحل برمی‌گردد.
‫آن‌ها در دسته‌های بزرگ، برای ‫تولید مثل به سمت ساحل می‌روند.
برای تخم‌گذاری باید در بالادست رودخانه‌ها شنا کنند
‫ولی سطح این رودخانه هنوز خیلی پایین است.
‫مجبورند صبر کنند تا باران ببارد و سطح رودخانه بالا برود.
‫فعلاً در نزدیکی ساحل گیر افتاده‌اند،
‫بدترین جای ممکن.
‫این یک کوسه‌ی سالمون سه متری است،
‫خویشاوند نزدیک کوسه سفید بزرگ.
‫این کوسه سیگنال‌های الکتریکی کوچکی را از ‫ماهی آزادی که در همین نزدیکی است، حس کرده.
‫کوسه می‌تواند دمای خونش را در سطح ‫بالاتری نسبت به دریای اطرافش حفظ کند.
‫و این یعنی انرژی لازم برای سریع بودن را دارند.
‫حتی از ماهی آزاد هم سریع‌تر.
‫اینجا اوایل پاییز در جزیره ونکوور ‫کانادا، در ۹۶۰ کیلومتری جنوب است.
‫دمای اقیانوس به آرامی درحال کاهش است.
‫در ۴۰ متری، بچه ‌شاه‌ماهی‌هایی که امسال به دنیا ‫آمده‌اند، از پلانکتون‌های تابستان گذشته تغذیه می‌کنند.
‫حرکاتشان، توجه پرندگان را جلب می‌کند.
‫کاکایی‌ها نمی‌توانند شیرجه بزنند،
‫بنابراین فعلاً ماهی‌ها در امان هستند.
‫ولی پرندگانی هم هستند که می‌توانند شیرجه بزنند.
‫ماهی‌گیرک‌ها و سینه‌سفیدها بدون زحمت ‫به زیر گله‌ی ماهی‌ها می‌روند.
‫شاه‌ماهی‌ها که وحشت کرده‌اند، .به اجبار به سطح دریا می‌روند
‫یک توپ غول‌پیکر دفاعی تشکیل می‌دهند و می‌چرخند.
‫سر و صدا، صخره‌ماهی دم‌زرد را به سمت خود می‌کشد.
‫آن‌ها هم گرسنه‌اند.
‫ماهیان غارتگر، شاه‌ماهی‌ها را پراکنده می‌کنند.
‫حملات پی در پی، توپ را به گروه‌های کوچک‌تر تقسیم می‌کند.
‫حالا شناگران کار راحت‌تری دارند
‫تا ماهی‌های سردرگم را در نزدیک سطح آب مگه دارند.
‫اینجا حتی کاکایی‌ها هم می‌توانند آن‌ها را شکار کنند.
‫به این علت که حمله از همه طرف ‫انجام شد، ماهی‌هاشانسی نداشتند.
‫شناگران بیشتری به اینجا کشیده می‌شوند.
‫تا آخرین نفر از شاه‌ماهی‌ها را شکار می‌کنند.
‫شکارچیان خیلی بزرگ‌تری هم به اینجا می‌آیند.
‫این‌ها دلفین‌های پهلوسفید آرام هستند.
‫ولی دلفین‌ها عمدتاً در شب شکار می‌کنند.
‫در طول روز، بیشتر روی فعالیت‌های اجتماعی تمرکز دارند.
‫با شلیک حباب‌های زیاد
‫و انجام بازی این کار را می‌کنند.
‫بازی‌های مثل پاس دادن جلبک‌های دریایی.
‫درست هشت ماه پیش، در فصل زمستان در سواحل غربی اسکاتند
‫یک تخم روی جلبک دریایی گذاشته شد.
‫ داخلش، یک جنین کوچک شروع به رشد کرد.
‫پوسته‌ی سخت تخم‌ از جنین
‫در برابر شدیدترین طوفان‌های زمستانی محافظت کرد.
‫تا تابستان، جنین به نیمه‌ی رشد خود رسید.
‫و حالا در اواخر پاییز،‌ در شرف بیرون آمدن از تخم است.
‫یک بچه‌ی کوسه کامل، آزادانه در آب شنا می‌کند.
‫پلانکتون‌های امسال بزودی می‌میرند،
‫ولی کوسه ماهی به قدری رشد کرده
‫که می‌تواند سریعاً جانوری بزرگ‌تر را شکار کند.
‫روزها درحال کوتاه شدن هستند.
‫در بریتیش کلمبیا، آب درحال خنک شدن است.
‫این موجود که ظاهر عجیب و غریبی دارد، در ‫ میان جلبک‌های دریایی به دنبال غذا می‌گردد.
‫این یک حلزون کلاهک‌دار به نام ملیبه است.
‫با سر توری مانندش پلانکتون‌ها را شکار می‌کند.
‫با نزدیک شدن زمستان، پلانکتون‌ها کمیاب می‌شوند،
‫اما ملیبه جوینده‌‌ی با پشتکاری است.
‫او می‌تواند شنا کند.
‫او برای پیدا کردن غذا به بالا و پایین می‌رود،
‫ولی جست و جو سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود.
‫طی دو هفته‌ی آینده، بیشتر پلانکتون‌ها ناپدید می‌شوند.
‫با ضعیف شدن اشعه‌ی نور خورشید،
‫جلبک دریایی شروع به خشک شدن می‌کند ‫ و به تدریج می‌پوسد و نابود می‌شود.
‫به زودی زمستان از راه می‌رسد.
‫ولی در ۱۵۰۰۰ کیلومتری جنوب، خورشید ‫در یک روز تازه‌ بهاری طلوع می‌کند.
‫در نیمکره‌ی جنوبی هم مناطق معتدل وجود دارد.
‫و پلانکتون‌ها در حال شکوفایی .در اطراف تاسمانی هستند
‫درست مثل شمال،
‫آب‌های فصلی جنوبی هم سرشار از آب سبز هستند...
‫با جنگل‌های جلبکی...
‫و توده‌های پلانکتونی خودشان.
‫برخی از موجودات این آب‌ها
‫فقط در نیمکره‌ی جنوبی زندگی می‌کنند.
‫این هم یکی از آن‌هاست... دست‌ماهی.
‫که روی باله‌های اصلاح شده‌اش راه می‌رود.
‫ولی هرگاه نیاز شود، به قدرت دمش متوسل می‌شود.
‫تابستان هرسال، بازدید کننده‌ها به ‫ آب‌های کم عمق اطراف تاسمانیا می‌آیند.
‫این‌ها ماهی‌های مرکب استرالیایی ‫هستند که حدود نیم‌متر طول دارند.
‫برای تولید مثل به اینجا آمده‌اند.
‫نرهای بزرگ‌تر برای جلب توجه ‫ ماده‌ها با یکدیگر رقابت می‌کنند.
‫و نمایش‌های رقص باله را برای او و دیگران اجرا می‌کنند
‫و در حین آن، رنگ خود را عوض می‌کنند.
‫در نهایت جفت می‌شوند.
‫نر بسته‌ای را به ماده می‌دهد.
‫بعد از این که تخم‌ها بارور شدند،
‫در پوست‌هایی سخت و لاستیک شکل گذاشته می‌شوند
‫که برای بقیه‌ی جانوران سمی بنظر برسد.
‫سه هفته بعد، بچه‌ها آماده بیرون آمادن از تخم می‌شوند.
‫در همین ابتدا می‌توانند تغییر رنگ بدهند.
‫ولی خیلی شناگران خوبی نیستند.
‫جانور دیگری اینجا هست که وقت ‫ بیشتری برای کودکش می‌گذارد.
‫این یک اژدهای دریایی برگدار است،
‫یکی از خویشاوندان اسب دریایی ‫ که طراحی چشمگیری دارد.
‫او تخم‌های شریکش را با خودش حمل می‌کند.
‫اگر دست یک شکارچی به این تخم‌ها برسد، ‫ وعده‌ی غنی و مغذی‌ای خواهد بود.
‫ولی کار آسانی نیست، چرا که تخم‌ها به بدن پدرشان ‫ چسبیده‌اند، بدنی که برای استتار بی‌نظیر است.
‫جایی امن‌تر از اینجا وجود ندارد.
‫در ماه نوامبر، در ۱۶ هزار کیلومتری شمال،
‫زمستان از راه رسیده است.
‫در نروژ در یک ۲۴ ساعت، ‫کمتر از ۵ ساعت روشنی وجود دارد.
‫دما به سرعت در حال کاهش است.
‫اما با وجود این سرما، دریا اصلاً خشک نیست.
‫در زمستان‌ها، ۵۰۰ میلیون تن شاه‌ماهی بالغ
‫به دنبال پناهگاهی در اعماق آب می‌گردند.
‫آن‌ها به مدت ۴ ماه اینجا می‌مانند،
‫و فقط از چربی‌ای که در تابستان با خوردن پلانکتون‌ها ‫ به دست آورده‌اند، تغذیه می‌کنند.
‫اما تنها نیستند.
‫نهنگ قاتل هم اینجاست.
‫این گروه کوچک،‌ نماینده‌ی ۵۰۰ نهنگ قاتل دیگری هستند
‫که در شکار شاه‌ماهی اقیانوس اطلس شمالی تخصص دارند.
‫با استفاده از دستگاه پژواک‌یابی‌شان، گله‌ای از شاه‌ماهی‌ها را
‫که در عمق ۵۰ متری آب هستند را شناسایی کرده‌اند.
‫نهنگ‌های قاتل قادرند که نفس‌شان ‫ را به مدت ده دقیقه نگه دارند
‫و به زیر شاه‌ماهی‌ها شیرجه بزنند
‫و آن‌ها را به سمت بالا هل بدهند.
‫با بالا آمدن ماهی‌ها، حباب‌هایی هم ایجاد شده است،
‫چرا که گازی که در بادکنک شناوری‌شان است ‫ منبسط شده و از بدنشان خارج می‌شود.
‫حتی برای نهنگ قاتل هم دشوار است ‫ که یک شیرماهی سالم شکار کند.
‫اما آن‌ها یک سلاح مرگبار منحصربه‌فرد دارند.
‫آن‌ها با دمشان، امواج آب را .با فشار به ماهی‌ها وارد می‌کنند
‫و سپس فقط کافی است که .ماهی‌های تلف شده را بخورند
‫شاه‌ماهی‌ها راه فرار ندارند.
‫نهنگ‌های قاتل و کاکایی‌ها تا چهار ماه آینده
‫هرچقدر که بتوانند می‌خورند.
‫ولی تعداد ماهی‌هایی که زمستان را ‫در اینجا می‌گذرانند خیلی زیاد است،
‫یعنی حدود ۵ میلیارد ماهی.
‫و تعداد کشته‌ها تقریباً ناملموس است.
‫زمستان هرچقدر هم که خشن باشد،
‫برای تجدید ذخایر آب‌های فصلی ضروری است.
‫در اقیانوس‌های آزاد،
‫آب‌های خروشان، مواد مغذی را از اعماق به بالا می‌آورد.
‫تا پایان زمستان،
‫آب‌های فصلی باری دیگر مملو از مواد معدنی شده،
‫و آماده بازگشت خورشید و شکوفایی ‫عظیم بعدی پلانکتون‌ها می‌شود.