‫...متروکه‌ترین نواحی انگلستان،
‫از پُلی در کیلمارنوک گرفته تا ‫پیستِ کارتینگ جنوب کناک
‫اما قبلش صبح شنبه‌تون رو ‫با میکسی از قطعه‌ی «از این قراره‌»ی
‫گروه هیزی‌ایتس شروع می‌کنیم
‫از...
‫این...
‫قراره...
‫از رادیو...
‫پخش میشه
‫پنج‌تا...
‫تخم‌مرغ
‫دوتا گاو...
‫توی...
‫دشت
‫ماشین لباسشویی...
‫خراب میشه
‫پنج‌تا تخم‌مرغ
‫گاوها...
‫توی دشت
‫ماشین لباسشویی خراب میشه
‫بلافاصله پس از گزارش‌هایی ‫مبنی بر یک انفجار بزرگ
‫توی فروشگاه اسباب‌بازی ریگبی درساعت ۱۱ صبح، ‫اورژانس به محله حادثه اعزام شد
‫سربازرس لوسی چمبرز در محل حادثه حضور دارن
‫از تمامی شهروندان خواهشمندیم...
‫وای!
‫...تا ما علت انفجار رو بررسی نکردیم و ‫منطقه ایمن نیست،
‫از خیابان اصلی هاکریج خودداری نمایند
‫« ۱۷‏ کُشته، ۱۱ کودک »
‫« از این طرف چی دیده میشه؟ »
‫لوسی
‫دان برگشت
‫چی شد؟
‫اون نیست، به جایی نمی‌رسیم
‫- گیدئون... ‫- چیزی نیست
‫چیزی عوض نشده
‫هنوز هم می‌دونیم کِی اتفاق میفته
‫فقط باید نزدیک بشم
‫بلدی چطوری یه بمب رو خنثی کنی؟
‫باید صورتش رو ببینم
‫به محض اینکه بفهمم کیـه، ‫می‌تونم جلوشو بگیرم
‫دفعه‌ی بعد؟ داری حرف از دفعه‌ی بعد می‌زنی، ‫منظورت زندگی بعدیـه
‫روال کار همینـه
‫اگه نتونم تغییرش بدم، ‫یاد می‌گیرم و از اول شروع می‌کنم
‫نمی‌خوام دوباره شروع کنم. ‫می‌خوام زنگ بزنم پلیس، خب؟
‫زنگ می‌زنم میگم خطر بمب‌گذاری وجود داره
‫اون‌وقت ما می‌بازیم
‫تموم زحماتی که کشیدم
‫میره سراغ یه سوژه‌ی دیگه
‫نمی‌فهمم کجاست و کِی و چطوری دست به کار میشه
‫زنگ بزنی،
‫جون همه رو به خطر می‌اندازی
‫هیچکس جز خودمون نباید باخبر بشه، متوجهی؟
‫با کوچیک‌ترین تغییر، توی این آشفته‌بازار گمش می‌کنیم
‫فقط برو خونه، لوسی
‫فکر نکنم بتونم
‫دان مُرده. بهم حمله کرد، من هم بهش شلیک کردم
‫گیدئون؟
‫تمیزکاری کردی؟
‫وقت نشد
‫- باید از اونجا می‌زدم بیرون ‫- کسی دیدت؟
‫نمی‌دونم
‫برگرد اینجا
‫یه آبی به سر و روت بزن، ‫لباس‌هات رو هم بسوزون
‫اگه چند وقت آفتابی نشی، ‫ممکنه هنوز هم شانس باهامون یار باشه
‫آیزاک چی؟
‫گفتی پیش یکی از دوست‌هاتـه
‫جاش امنـه؟
‫لوسی؟
‫بله
طرفِ منی؟
‫چاره‌ی دیگه‌ای هم دارم؟
‫می‌بینمت
ای ‫وای!
‫- دبی؟ ‫- لوسی
‫- شرمنده، هرچی زنگ زدم جواب ندادی ‫- بگو ببینم چی شده؟
‫آیزاک، تازه از بیمارستان برگشتیم
‫یه سگ دنبالش کرد و گازش گرفت
‫چی...
‫- چی شد؟ ‫- خیلی باهامون فاصله داری؟
‫نه، نه، نه، دارم میام. ‫همین الان میام. دارم میام.
‫شرمنده، نمی‌دونم چطوری...
‫توی یه چشم به هم زدن غیبش زد
‫خیلی‌خب
‫یه لحظه ازش چشم برداشتم
‫فقط یه لحظه
‫پیداش که کردیم، ‫با این زخمش بسته بود
‫باید ببرمش خونه. ‫می‌تونی راه بری، پسر گلم؟
‫- لوسی... ‫- تقصیر تو نیست
‫- خیلی‌خب، واقعاً... نیست ‫- هیچکس هیچ سگی ندید
‫طرفی هم که پیداش کرد، ‫همین‌جوری ولش کرده بود به امون خدا
‫- آخه چرا باید ولش کنه؟ ‫- من از کجا بدونم!
‫- دبز... ‫- شرمنده، ببخشید!
‫انقدر معذرت خواهی نکن. خب؟ ‫تو که کار اشتباهی نکردی
‫مردیث دقیقاً بغل دستش بود
‫میگه یهو غیبش زد
‫میگه با چشم‌های خودش دید که غیب شد
حتماً خیالاتی شده
‫پیش میاد
نبودی ببینی
آره
‫آره، نبودم
‫روبراهی؟
‫خوبم
‫لازم نبود بیای
قضیه چیه؟
تماشا کردنش دردناکه
‫شلیک تفنگ
‫احتمالاً کوتاه شده بود
‫اثری از ورود غیرقانونی نیست
‫یعنی کار باندهای جنایتکاره؟
‫احتمال داره، یه نگاه بنداز
‫باشه، حتماً...
اگه ‫تو هم یه نگاهی به این بندازی
‫از عکس‌های آرشیویِ موزه‌ی شروزبریـه
‫چهارمی رو ببین
‫شناختی؟
‫همون خونه‌ایـه که توی نقاشی اِولین بود
‫اینو از کجا پیدا کردی؟
‫ببین زیرش چی نوشته
‫«مزرعه‌ی دورافتاده»
‫ممکنه ما رو به شپرد برسونه
‫اگه لوسی چمبرز از این قضیه خبر داشته، یعنی مانع تحقیقات پلیس شده
‫خیلی‌خب ولی هنوز نمی‌دونیم اینجا چه خبره
‫اِولین وایزمن رو پیدا کردیم!
‫شاید هم جونا تیلور رو پیدا کردیم
‫این خونه ۶۰ کیلومتریِ غرب بیرمنگامـه، ‫فردا می‌تونیم بریم اونجا
‫یه جسد تازه رو دست‌مونه، ‫بدنش هنوز گرمـه
‫الان وقت مناسبی برای دنبال کردن ارواح نیست
‫من میرم. تو بمون روی پرونده‌ی قتل کار کن
‫اگه بی‌نتیجه موند، من همه‌چی رو گردن می‌گیرم
‫- لوسی چمبرز چی؟ ‫- صبح بهش زنگ می‌زنم
‫میگم بیاد به چندتا سوال جواب بده
‫به صورت رسمی
‫باش
‫خوبه، مرسی
‫می‌دونم قصدت چیه ها
‫اینکه چرا می‌خوای بری اونجا
‫همه‌چی رو گردن بگیری
‫صرفاً می‌خوای از خون دور بشی
‫از ساعتت خوشم میاد
‫خرابه
‫اگه خرابه، پس چرا...
‫نمی‌اندازیش دور؟
ارواح رو ازم دور می‌کنه
‫پس خراب نیست، دقیقاً کاربردش هم همینـه
‫تابحال دیدی یه سگ الکی پارس کنه؟
‫ببین، سگ‌ها یه چیزهایی حس می‌کنن
‫چیزهایی که اکثر آدم‌ها نمی‌تونن ببینن
‫یه سری تغییرات
‫یه سری امواج
‫چیزهایی که جاشون اینجا نیست
‫قبلاً یه سگ کُشتم
‫یه سال پیش
‫چون مشکل داشت
‫خطرناک بود
‫به نظرم سگی که تو رو گاز گرفته...
همونی بود که زنده بود
‫از پشتِ یه مانع...
‫تو رو دید
‫بوی خطر به مشامش رسید
‫از یه دنیای دیگه
‫از دنیایی که دیگه وجود نداره
‫ساعته رو نگه دار، آیزاک
‫لازمت میشه
‫وقتِ خوابـه، آیزاک
‫برو بالا، دندون‌هات رو مسواک بزن، ‫من هم الان میام
‫نوشیدنی داریم؟
الان وقت اینکارهاست؟
‫کابینتِ کنار گاز
‫نباید می‌آوردیش اینجا
‫پیش بقیه امنیت نداره
‫اینجا هم امنیت نداره
‫نمی‌دونم چه چیزی در انتظارمونـه. ‫شاید لازم بشه فرار کنیم.
‫با خودمون می‌بریمش پس
‫همچین زندگی‌ای به درد یه بچه نمی‌خوره
‫مسئولیتش با تو نیست
‫من دلیل بودنشم
‫آیزاک
‫هیچ حواست هست چیکار می‌کنی؟ ‫همشو ریختی روی فرش
‫یالا، برو بخواب
‫مامان؟
‫شب بخیر، گل‌پسرم
‫خوب بخوابی
‫« راوی: خوبی؟ »
‫- یه نقشه‌ای دارم ‫- بگو
‫احمقانه‌ست
‫نقشه‌ی احمقانه‌ات رو بهم بگو
‫هروقت میایم اینجا،
‫از گذشته حرف می‌زنیم و تو...
‫به چیزهایی فکر می‌کنی که از دست دادی
‫به نظرم بهتره حرف از آینده بزنیم
‫همه‌ی چیزهایی که... چیه؟
‫قیافه‌ی خیلی جدی به خودت گرفتی آخه!
‫خب بخاطر اینکه خیلی جدی‌ام الان
‫آره، آره، درسته
‫باید یه سوال خیلی جدی ازت بپرسم
‫خیلی‌خب!
‫خدای من!
‫لوسی چمبرز...
‫- داری با سرت میگی نه ‫- نه، اینطور نیست
‫بازش کن
‫- لوسی چمبرز... ‫- بله
‫- با من... ‫- بله
‫- بله؟ ‫- آره، بله
‫- مثل بچه‌ی آدم خواستگاری کن! ‫- هِی می‌پری وسط حرفم خب
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫آره گمونم
‫خب پاشو دیگه، خنگول!
‫لعنتی!
‫تو رو به کُشتن میدن
‫هنوز راهی پیدا نکردی؟
‫تا دقیقه‌ی نود نباید پام رو توی اسباب‌بازی فروشی بذارم
‫یعنی خیلی وقت ندارم
‫من می‌تونم برم اونجا
‫قاتی بقیه می‌شم و همه‌چی رو زیر نظر می‌گیرم
‫- دوباره دیلنـه ‫- جواب بده
‫همه‌چی مرتبـه
‫امروز نمی‌تونی بری دیدنش، سرت خیلی شلوغـه
‫صدبار گفتم به این شماره زنگ نزن
‫شرمنده، نتونستم جلوی خودم رو بگیرم
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم
‫تو چی؟
‫خوبم
‫خونه‌ای؟
‫نه، بیمارستانم
‫با آیزاک
شاید باورت نشه ولی سگ گازش گرفته
شاید باورم نشه
‫چی؟
‫ازت می‌خوام بیای اداره‌ی پلیس
‫یه چندتا سوال ازت داریم
‫چی... منظورت از «داریم» کیـه؟
‫چه سوالی؟
‫با بازرس بوید صحبت کن
‫خودت کجایی؟
‫- دارم میرم سفر ‫- کجا؟
‫راوی، اگه ازم سوالی داری بپرس دیگه
‫خیلی‌خب
‫اسم اِولین وایزمن رو از کجا شنیدی؟
‫چی؟ اِولین وایزمن کیه دیگه؟
‫پاشو بیا اداره، لوسی
‫باید برم. گوشیم شارژ نداره
‫چرا، داره
‫واقعاً شرمنده، ولی دیرتر بهت زنگ می‌زنم. ‫دوستت دارم.
‫دوستت دارم
‫دوست دارم
‫دوست دارم. دوست دارم. دوست دارم
‫راوی؟
‫دوباره بهش زنگ بزن
‫چی؟
‫باید بدونیم دقیقاً چی می‌دونن
‫اگه اسم اِولین رو می‌دونن،
‫می‌تونن جاش رو پیدا کنن
‫گفت داره میره سفر
‫- گیدئون؟ ‫- بهش چی گفتی؟
‫هیچی. حتماً اسمش رو توی دفترچه‌ام دیده
‫چیزی نشده که. خودت گفتی دست‌شون بهش نمی‌رسه
قبلاً پیداش نکردن اما ما تغییرش دادیم
‫الان هرچیزی ممکنـه. باید برم پیشش
‫اولویت‌مون که اِولین نیست. ‫اگه بگیرنت، هرچی رِشتیم پنبه میشه
‫درمورد ریگبی می‌دونه
‫یادشـه، لوسی
‫خب چه اهمیتی داره؟ چیزی به پلیس نمی‌گه
‫میگه. ثبات روانی نداره
‫اگه حرفی به پلیس بزنه، فروشگاه رو پُلمپ می‌کنن
‫تحقیق می‌کنن و بمب هیچوقت منفجر نمیشه
‫دیگه تو خوابم نمی‌بینمش و دوباره ‫برمی‌گردیم سرجای اول‌مون یا بدتر
‫- بدترش چیه؟ ‫- بعد از همه‌ی این قضایا، زنده می‌گیرن‌مون
‫نمیفتیم هلفدونی، ‫دارو به خوردمون میدن و تحت درمان قرار می‌گیریم
‫اگه ذهن‌مون رو از کار بندازن، ‫باعث میشه فراموش کنیم
‫دیگه نه خبری از انعکاس هست و
‫نه خبری از خاطرات
برمی‌گردیم سر جای اول‌
‫اینجوری که تو میگی، همچین هم اتفاق بدی نیست
‫ندونستن قابل تحملش نمی‌کنه، اون هم وقتی‌که هِی تکرار میشه
‫دیگه نمی‌تونی جلوشو بگیری
‫من هم مدت‌ها قبل از به دنیا اومدنت می‌میرم
‫حواست باشه دیلن سر راهم سبز نشه
‫اگه یه تار مو ازش کم بشه...
‫خودم دخلت رو میارم
‫تو هم عین خیلی‌ها
‫اگه کسی اومد اینجا، ‫مهم نیست کی، فقط قایم شو
‫بعد بهم زنگ بزن. متوجه شدی؟
‫توی این گوشی فقط یه شماره هست. ‫یادته چطوری نشونت دادم؟
‫ساعتت رو از خودت دور نکن
‫تعادلت رو حفظ کن
‫باش
‫آفرین پسرم
‫دوستت دارم
ولی مجبوری ترکم کنی؟
‫من ترکت نمی‌کنم
‫به من نگاه کن
‫من هیچوقت ترکت نمی‌کنم
‫هیچوقت
‫در رو قفل کن
‫« سم بوید »
‫لوسی
‫باید صحبت کنیم
‫- باید برم جایی ‫- پس اِولین رو پیدا کردی
‫- چی درمورد اِولین می‌دونی؟ ‫- بیا بریم داخل
‫نخیرم
‫- این راه بن‌بستـه. دیگه اونجا نیست ‫- تو از کجا می‌دونی؟
‫چون من رفتم. من هم مثل تو دنبال جواب گشتم
‫- پس چرا به من چیزی نگفتی؟ ‫- نمی‌دونم، من...
‫سعی دارم بیخیالش بشم، بیخیال اون!
‫بیخیال هرچیزی که اتفاق افتاد
‫راوی، اونجا...
‫اونجا هیچ خبری نیست
‫خودم میرم ببینم، دستت درد نکنه
‫من حامله‌ام
‫چقدر مطمئنی؟
‫سه‌تا آزمایش و سه‌تا مثبت
‫خب می‌خوای چیکار کنی؟
‫تشکیل خونواده باهم ترس به جونت می‌اندازه؟
‫ما که اصلاً هیچ شناختی از همدیگه نداریم
‫واقعاً اینجوری فکر می‌کنی؟
‫هیچوقت اینو نخوندم
‫نمی‌دونم چرا
‫جزو کتاب‌های موردعلاقه‌ات بوده
‫الان دیگه نمی‌دونم تا کدوم صفحه خوندم
‫هرازگاهی همچین حسی داره
‫بخوای کتابی رو بخونی که ‫نمی‌دونی تا کجاشو خونده بودی
‫یادت نمیاد تا کجا خونده بودی و ‫آروم آروم متوجه میشی که
‫این فصل‌ها رو قبلاً خونده بودی
‫تا حالا داستان اینو برام تعریف کردی؟
‫بوک‌مارکه؟
‫نه، نگفتم
‫تولد هشت سالگیت بود
‫رفته بودید توی جنگل هادسون پیاده‌روی
‫شما با مامان و باباتون
‫ریا ازتون جلو زد و اینو روی زمین پیدا کرد
‫جوینده هم که یابنده‌ست
‫تو هم اخمات رفت تو هم، ‫چون می‌خواستی مال تو باشه
‫تولد تو بود، چرا باید ریا کادو بگیره؟
‫اما مامان و بابات گفتن مال خودشـه و ‫باید پیشش بمونه
‫- چطوری... ‫- تموم روز با همه قهر بودی
‫اون شب رفتی توی اتاقش و
‫اینو از توی قلکش کِش رفتی
‫وقتی هم که ریا متوجه گم شدنش شد، ‫از شدت ناراحتی
‫انقدر گریه کرد تا خوابش برد
‫همه می‌دونستن کار توئـه
‫اما تو مُنکر شدی و اصلاً به روی خودت نیاوردی
‫منکر شدی چون از حالت از خودت به هم می‌خورد
‫می‌دونستی که نمی‌تونی خرجش کنی، ‫بخاطر همین هم نگهش داشتی
‫مراقبش بودی و لمینتش کردی
‫بدترین کاری بود که تو عمرت کردی
‫احساس عدالت درونت بود. ‫بخاطر همینه که این شغل رو انتخاب کردی.
‫تا حالا برای کسی تعریفش نکردم
‫من می‌شناسمت
‫میلیون‌ها بار می‌شناختمت
‫میلیون‌ها بار بهت عشق ورزیدم
‫من تنها کسی‌ام که براش تعریف کردی
‫تنها کسی‌ام که همیشه بهش میگی
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام برم اون خونه
‫- بهت که گفتم... ‫- بن‌بستـه دیگه
‫باشه
‫اگه خالی باشه، پس یعنی داری بهم راستش رو میگی
‫اما اگه اِولین وایزمن رو پیدا کنم،
‫می‌برمش برای بازجویی
‫بعد تو رو هم بخاطر ممانعت ‫توی اجرای قانون بازداشت می‌کنم
‫دنبال آقایی به اسم جک گراهام می‌گردم
‫یه سوبارو ایمپرزا آبی داره. ‫بهم گفتن اینجا کار می‌کنه.
‫امروز نیست. بیمارستانـه
از پشت از بالای دیوار افتاد
جفت مچ پاهاش شکست
مردک بی‌عقل
‫استیون دان دستی تو این ماجرا داشته؟
‫نه
‫از مشتری‌هامونـه
‫بود
‫که اینطور
‫می‌دونید قاتل کیه؟
‫نه، داریم روی همین کار می‌کنیم...
‫ببخشید...
‫یه لحظه...
بازرس بوید
‫سلام، الینا راجرزم از لایل هیل
‫سلام، خانم راجرز
‫آم... چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫گفتید اگه...
‫به مورد مشکوکی برخوردم باهاتون تماس بگیرم
‫آیزاک چمبرز امروز نیومده
‫ظاهراً، گاز گرفتگی داشته
‫گاز؟
‫- یه سگ گازش گرفته ‫- چی؟
‫می‌دونم
‫مامانش نگران بوده که مبادا عفونت کرده باشه ‫بخاطر همین هم بردنش بیمارستان
‫خیلی‌خب
‫اولین باری نیست که آیزاک زخمی شده
‫پارسال هم دستش رو سوزونده بود
‫هیچ توضیح خاصی هم بهمون ندادن
‫آیزاک، از لحاظ روانی...
‫من نگرانشم
‫باید با سازمان مراقبت از کودکان ‫صحبت می‌کردم
‫اما نه که قبلاً مدیریت اون بخش با خودش بوده،
‫همه از دوست و رفیق‌هاشن
‫کسی جدی نمی‌گیره
‫درسته
‫گمونم همینطوری باشه
‫این خونواده یه جای کارشون می‌لنگه
‫نمی‌دونم مخفی‌کاری‌شون بخاطر چیـه ‫اما یکی باید پیگیر بشه
‫امیدوار بودم شاید شما اون شخص باشید
‫آره
‫گمونم امکانش هست
‫خب خانم راجرز، ممنونم ازتون
‫باهاتون در تماس می‌مونم
‫سلام، مامان‌بزرگ
این ‫واقعیـه
‫اِولین؟
« اسباب‌بازی فروشی ریگبی »
‫سلام، اِولین
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هرچی که به درد بخوره رو جمع کن
وسایل، یادگاری‌ها
‫گمونم دیگه برنمی‌گردیم
‫اِولین، صدام رو می‌شنوی؟
‫اِولین؟
‫یه روح توی آینه‌ست
‫باید از اینجا ببریمت بیرون
‫پلیس تو راهـه
‫می‌دونن کجایی
‫باید به جونا بگیم
‫الان مشکل جونا نیست، اِولین
‫اولین، اولین، به من گوش کن. اِولین
‫من... نمی‌تونم از اینجا برم
‫فردا باید ماشین لباسشویی رو تعمیر کنم
‫خراب میشه
‫می‌دونی فردا چه چیزی در انتظارتـه
‫قراره هِی تکرار بشه، ‫مگه اینکه من جلوشو بگیرم
‫نه، نه، همش اشتباهـه
‫اینطوری اتفاق نمیفته
‫تو نمیای اینجا!
‫اِولین، صبر کن!
‫اولین، این کار رو نکن!
‫خواهش می‌کنم. نمی‌تونم اینجا ولت کنم
‫می‌فهمی؟ چاره‌ی دیگه‌ای ندارم
‫دارن میان
‫مرسی
‫این تِیزرتـه؟
‫بذارش سرجاش
‫تا حالا ازش استفاده کردی؟
‫جدی می‌گم
‫گفتم بذارش...
‫سرجاش!
‫داریم چه غلطی می‌کنیم؟
‫می‌فهمی چقدر این کار مسخره‌ست؟ ۳۲۱ کیلومتر ‫داریم میریم تا یه خونه‌ی خالی رو بگردیم
‫هِی تکرار کن
‫دور بزن بابا. من میام اداره، ‫رسماً به سوال‌هاتون جواب میدم
‫ملت توی اداره دروغ هم میگن
‫تو منو می‌شناسی، راوی
‫مطمئنی؟
‫همیشه منو می‌شناختی
‫ببینیم و تعریف کنیم
‫من این اتاق رو می‌شناسم
‫این اتاق منـه
‫دارم خواب می‌بینم؟
‫همه‌چی توی هاله‌ای از ابهامـه
‫لوسی کجاست؟
‫داره برمی‌گرده
‫بهم قول داده
‫آیزاک
‫اسم تو آیزاکـه
‫وقتی به دنیا اومدی اصلاً گریه نکردی
‫اما باهم...
‫با هم پرنده‌ها رو تماشا کردیم
‫وای که چقدر...
‫چندین وقتـه که خواب بودم
‫ممنونم که بیدارم کردی
‫می‌دونم سختـه
‫می‌دونم...
‫اما پلیس تو راهـه
‫اگه الان با من نیای،
‫تو رو با خودشون می‌برن و ‫حرف‌هات رو درک نمی‌کنن
‫مجبورت می‌کنن حرف‌هایی بهشون بزنی،
‫حرف‌هایی که
‫باعث میشه جون خیلی‌ها به خطر بیفته، ‫کُلی آدم!
‫نمی‌تونم اینجا ولت کنم
‫اِولین
‫نمی‌تونم بهت اعتماد کنم
‫شرمنده
‫باید از اول شروع کنیم؟
‫نه
‫اما نمی‌تونی اینجا بمونی
‫- بزن کنار ‫- نه
‫اونا می‌تونن برگردن
‫راوی، نه. نه، نه، نه، نه
‫از ماشین پیاده شید!
‫اسلحه رو بنداز
‫همین حالا!
‫جلو نیا!
‫آخرین هشداره
‫با اون ماسماسکت بهم شلیک کنی،
‫تموم ماهیچه‌های بدنم منقبض میشه،
‫مِن‌جمله همین انگشتم که رو ماشه‌ست
‫بندازش کنار
‫برگرد توی ماشین. ‫حالیت نیست داری چیکار می‌کنی
‫ولی اون می‌دونه
‫آره
‫گیدئون، اسلحه رو بنداز
‫نمی‌تونم
‫می‌تونیم توضیح بدیم
‫عمراً اگه حرف‌هات رو باور کنه
‫چیو باور نمی‌کنم؟
‫چه خبره اینجا؟
‫راوی، باید به حرف‌هاش گوش بدی
‫ترجیح میدم آسیبی بهت نزنم
‫احساست متقابل نیست
‫جلوتر نیا
‫نه، نه، نه. لوسی؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- لوسی، صدام رو می‌شنوی؟
‫- خوبه حالش؟ ‫- نمی‌دونم!
‫لوسی؟ لوسی؟
‫راوی
‫لوسی؟ لوسی؟
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫می‌دونست داریم میایم دنبالش
‫تو بهش گفتی
‫اینجا... اینجا آنتن نمیده
‫بذار کمکت کنم
‫به اندازه‌ی کافی کمک کردی
‫بیخیال دیگه، ‫تو این مورد لنگ می‌زنی
‫انقدر حرف نزن!
‫تو بازداشتی
‫ازت می‌خوام که بشینی. ‫انگار داری از حال میری.
‫راوی، من... می‌تونم توضیح بدم. ‫می‌تونم همه‌چی رو برات تعریف کنم.
‫باید هم تعریف کنی
‫- کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- بازرس بوید
‫از اداره‌ی آگاهی هارت ولی. ‫دنبال یکی از بیماران‌تون به اسم جک گراهام هستم.
‫- جک گراهام ‫- ماشینش رو پیدا کردید، درسته؟
‫درسته
‫- خبر داره گم شده؟ ‫- دیروز یه نفر اومده بود
‫چندتا عکس بهش نشون داد. از همکاران‌تون بود
‫افسر پلیس بود؟
‫گمونم کارآگاه بود
‫اسمش چی بود؟
‫یادم نمیاد
‫باید دوربین‌های مداربسته‌تون رو چک کنم
‫بخش هالینگ‌بروک؟
‫چه بازه زمانی‌ای مد نظرتونـه؟
‫حول و حوش ده صبح
‫آهان
‫آها، بله
‫- وایسا، وایسا، برگرد عقب ‫- نه، نه
‫به نظرتون همونیـه که دنبالشید؟
خودِ خودشـه
‫نمی‌خوای منو ببری خونه، نه؟
‫اگه قصدت این بود که اونجا می‌پیچیدی راست
رو حرفم هستم
وانمود نکن که حرف‌هام رو باور نمی‌کنی
می‌دونم حس می‌کنی حرف‌هام درستـه
‫مطمئنم
‫به نظرم خودت حرف‌هات رو باور داری
‫پس دیوونه‌ام، پاک عقلم رو از دست دادم
‫می‌تونیم دوتایی دیوونه بشیم
‫چی؟
‫هفده‌تا کُشته
‫یازده‌تا کودک
‫اما نمی‌تونی چیزی از زمان و مکانش بهم بگی
‫- خیلی خطرناکـه ‫- یعنی چی خب؟
‫نمی‌تونیم جلوش رو بگیریم
‫ولی باید خودش طبق نقشه پیش بره
‫باید صورتش رو ببینه، تنها راهش همینـه
‫لعنتی. لعنتی!
‫من واقعاً دوست دارم
‫نمی‌دونم چرا
‫اما دارم
‫نگرانتم، لوسی
‫حس می‌کنم قراره یه چیزیت بشه یا...
‫یا بدترش
‫بخاطر همین هم باید ببرمت اداره
‫- نه، نمی‌تونی، راوی! ‫- به نفعتـه
‫خواهش می‌کنم. ببین، فقط... آخ!
‫به من نگاه کن، نگاه کن
‫تو منو می‌شناسی، می‌دونم که تو...
‫آخ!
‫- چی شدی؟ مشکل چیه؟ ‫- فقط یه لحظه صبر...
‫متأسفانه، خانم‌های زیادی توی سه ماهِ ‫اول بارداری‌شون دچار سقط میشن
‫واقعاً متأسفم. همیشه علت خاصی وجود نداره
‫تقصیر شخص شما نیست و ‫لازمه که به این مسئله واقف باشید
‫طبق سونوگرافی مشکلی برای رحم پیش نیومده، ‫بنابراین جای هیچ نگرانی نیست
‫متوجهم که هضم این مسئله خیلی سخته،
‫بنابراین اگه سوالی هست، بنده در خدمت‌تونم
‫خانم چمبرز؟
‫تموم شد؟
‫جان؟
‫توضیحات‌تون رو دادید
‫میشه بریم دیگه؟
‫لوسی
‫نیازی نیست اینجا بمونید
‫اما اگه مایلید یکم دیگه تحت نظر باشید...
‫نه
‫دست‌تون درد نکنه
‫میشه چند لحظه...
‫تنهامون بذارید؟
‫بله، البته
‫مراقب خودتون باشید
‫باهام حرف بزن
‫می‌دونی آی‌وی‌اف کردیم؟
‫چی چی؟
‫چندین سال تلاش کردیم بچه‌دار بشیم
‫هیچوقت به نتیجه نرسیدیم
‫همیشه حرف از اسپرم‌های ضعیفت می‌زدی
‫اما توی سرنوشت‌مون نبود
‫این هم همینطور. چطور ممکنه آخه؟
‫چجور زندگی‌ای می‌خواست داشته باشه؟ ‫پس خوبه
‫خوبه که سقط شد
‫خوبه که سقط شد...
‫امیر
‫اگه پسردار شدیم،
‫اسمش رو می‌ذاشتم امیر
‫دیگه چی یادت میاد؟
‫نمی‌دونم چه بلایی داره سرم میاد
‫من می‌دونم
‫می‌تونم کاری کنم که با عقل جور دربیاد
‫اما الان...
‫باید بذاری برم
‫نمی‌تونم
‫اینجا وندینگ ماشین داره؟ ‫واقعاً خیلی گرسنمـه
‫میرم ببینم چی گیرم میاد
‫ممنونم
‫بله؟
‫چندبار زنگ زدم. کجایی تو؟
‫آنتن نداشتم
‫باید درمورد لوسی چمبرز صحبت کنیم
‫بیشتر از تصورات‌مون، ‫تو این قضیه دست داره
‫چی پیدا کردی؟
‫ثابت نشده اما فکر کنم به اندازه‌ای هست که ‫درخواست آزمایش دی‌ان‌ای بدیم
‫توی خونه‌ی دان، مو و خونی پیدا کردیم که ‫مال خودش نیست
‫راوی؟
‫راوی، صدام رو داری؟
‫راوی؟
‫خیلی‌خب
‫کاری که لازمه رو انجام بده
‫اگه چیزی پیدا کردی خبرم کن
‫- باید برم ‫- راوی، صبر کن
‫راوی؟
‫« اورژانس »
‫همینجا لطفاً
‫بفرمایید
‫کنسروه اما گرمش کردم
‫چیز دیگه‌ای نداریم
‫راوی کجاست؟
‫توی بیمارستان قالش گذاشتم
‫حالت خوبه؟
‫نه
‫ولی فعلاً در امانیـم
‫لوسی
‫مامان؟
‫- خیلی شرمنده‌ام ‫- مامان!
‫نمی‌تونستم جوابت رو بدم
در توانم نبود
‫اما الان اینجام
‫می‌بینمت
‫من باعث شدم حال مامان‌بزرگ بهتر بشه
‫آره، درسته
‫هیچکس از جاش تکون نخوره
‫سرجاتون بمونید
‫سم، داری چیکار می‌کنی؟
‫تعقیبت کردم
‫نمی‌دونم اینجا چه خبره
‫اما لطفاً همگی دست‌هاتون رو ‫بذارید روی میز و...
‫اسم شریک زندگیت دنیلـه
‫چی؟
‫یه پسر داری به اسم جورج
‫بزرگ که شد می‌خواد آتش‌نشان بشه
‫اما درواقع طراح گرافیک میشه
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫می‌دونم درکش سختـه ‫اما ازت می‌خوام به یاد بیاری
‫ازت می‌خوام درکش کنی
‫چی رو درک کنم؟
‫- وایسا! ‫- سم، این کار رو نکن!
‫- ولم کن! ‫- مامان!
‫- نه، نه، نه ‫- تکون نخور!
‫آخ!
‫ولم کن!
‫از جات تکون نخور!
‫سم، نمی‌دونی داری چیکار می‌کنی! ‫لطفاً تمومش کن!
‫تو دیوونه‌ای!
‫تکون نخور. گفتم تکون نخور!
‫می‌تونی سکوت اختیار کنی،
اما ‫هر حرفی بزنی علیه‌ات توی...
‫دست و پاش رو ببند