آنچه در شاهزاده اژدها گذشت...
ژنرال آمایا گزارش میده که نیروی الف‌ها
در طرف رخنه‌دار زیدیا گرد هم اومدن.
ما باید آماده‌ی مبارزه بشیم.
عاشق اینم. عاشق یاد گرفتن جادوام.
ولی ازت میخوام که بهم جادوی ماه‌رو یاد بدی.
در زیدیا، همه موجودات متصّل به یک نیروی اولیّه بوجود میان..
اونا یه قسمتش‌رو درونشون دارن. ما این قسمت‌رو آرکانوم صدا میزنیم.
ولی یادگرفتن جادو سرنوشتت نیست.
تو نمیتونی جادوی اولیّه‌رو انجام بدی
چون متصل به یک نیروی اولیّه بوجود نیومدی.
من جادورو یاد میگیرم، این کسیه که هستم.
« کتاب دوم : آسمان » « بخش چهارم : سفردریایِ ظالم »
داری چکار میکنی ؟
تفکر بر معنای آسمان.
اوه ! اون از هر جوابی که تاحالا حدس زدم خسته‌کننده تر بود..
دازم تلاش میکنم که به آرکانوم متصل شم، همونطور که لوژان گفتش
تا بتونم از جادوی آسمون استفاده کنم.
اون نگفتش که تو باید با چیز آرکانویی بدنیا بیای تا بتونی جادو کنی ؟
نه، اون گفتش که تو باید با نیروی اولیّه بدنیا بیای
و اینکه موجودات جادویی با یک ارتباط بوجود میان.
ولی متوجه نیستم که چرا نمیتونم ارتباط خودمو درست کنم.
با نشستن اینجا و وزوز کردن ؟
درسته، معقولانه بنظر میرسه ؟
آه، این منم فقط که اینطورم، یا ما داریم ارتفاعمونو از دست میدیم ؟
چی ؟ امکان نداره.
من به شدت خودمو با تغییرات جریان هوا وفق دادم...
خوبه که دوباره دوتا دستت‌رو داشته باشی.
ژنرال آمایا، ما همه‌جارو جستجو کردیم و هیچ نشونه‌ای از الف ها نبوده.
فکر کنم امنه که بیان کنیم
که پایگاه در طرف زیدیا راز باقی میمونه.
اونجا، نگاه کنید ! علامت ! پایگاه امنه.
چشم ژنرال. یک فرقه‌رو آماده میکنم.
تو کی هستی ؟
چی شده ؟
کجا داری میری ؟
فی‌فی خوبه. فقط خسته شده.
اون نیروشو از نکسوس ماه میگیره.
هرچقدر دورتر که میریم، سختتر میشه بقیه‌رو حمل کرد.
واو، اِز، باورم نمیشه نمیتونی همه‌ی اینارو درک کنی.
کار خوبی کردی که مارو دور کردی. ممنونم.
- خب، الان چکار کنیم ؟ - خب...
زیدیا از اون طرفه.
مایل ها دورتر و مایل ها مایع و از هردوتاتون میخوام که زنده بمونید
و در دنیا بیشتر از همه چیز ازش متنفر شید.
میدونی چیه ؟ یجورایی فقط راه میریم.
با پاهامون.
نه.
لطف داری، ولی راه رفتن خیلی طول میکشه.
ما باید اون تخم سابق که
حالا بچه اژدهای ستودنی شده رو با سریع ترین زمان ممکن برگردونیم به زیدیا.
باید از وسطش عبور کنیم.
خب، به یه قایق احتیاج داریم.
و یه کاپیتان که بدونه چجور باهاش حرکت کنه.
درسته.
مخصوصا، یه کاپیتان که از الف ها متنفر نباشه.
مشکلی نخواهد بود. میتونم دوباره خودمو بعنوان یک انسان جا بزنم.
سلام، دوباره، انسان‌های عزیز، رفقای انسانی.
اوه، اوه ! عاشق این میشی زیم.
من یه طرفدار بزرگ از رایلای انسانم.
بیاید کارایی که بقیه‌ی انسان ها انجام میدن‌رو قضاوت و انتقاد کنیم
و بعدش دقیقا همینکارو با خودمون انجام بدیم.
یکی دیگه انجام بده‌.
حتما، رفیق فاب قدیمی‌.
من مشتاقم که سریعاً یک بشقاب از غذاهای ناسالم
در یه سایز بیش از حد بزرگ رو بخورم.
حق با اونه.
من یه ژله‌ی ترش در اندازه‌ی یه سگ رو خوردم.
عالی نمیشه که با بقیه‌ی انسان ها مواجه شی،
و درمورد اینکه کدوم جاده‌ها یا مسیرها
سریعتر از جاده‌ها و مسیرهای دیگه مارو به جایی دیگه میبره ؟
خیلی حقیقت داره.
ما عاشق اینیم که یکم سریعتر بریم.
هی، بعضی وقتا زودتر رسیدن به بعضی جاها مهم هستش.
مثلا، همین الان. ازران و من یه کاپیتان دریایی پیدا میکنیم.
تو اینجا بمون و روی دراومدن انگشت پنجمت کار کن.
دارینش، دوست صاف و استخونی من.
ازم میخوای که این گزینه‌هارو پیدا کنم.
میتونم اینکارو انجام بدم.
ما کاپیتان بی نقصی پیدا کردیم.
آه، نگران نباش، قرار نیست با این یارو مشکلی پیش بیاد.
چی، اون یه نوع انسانه روشن فکره که واقعا میتونه خوبی‌رو تو الف‌ها ببینه ؟
همم، مطمئن نیستم که اون بتونه خوبی‌رو تو کسی ببینه، واقعا.
ولی این بخشی از اونه که منحصراً شایسته‌ش میکنه.
با برگشتیم !
درود !
اسمم کاپیتان ویلاس هستش. حرف د سکونه.
حرف د وجود داره ؟
- آره ! - وایسا،‌ یه حرف ر هم وجود داره ؟
نخیر.
اوه، باشه، پس فقط حرف د سکونه.
بله !
آه، پس...
این دوست معمولی انسانیمونه، رایلا.
همونجوریکه نوشته میشه تلفظ میشه.
و سگای غیرمعمولی و بامزه‌ی اون، زیم و بِیت.
سلام رایلا. سلام سگ‌ها.
و این رفیق فابم، برتو هستش !
من پرتم.
کشتیم این طرفی هستش.
به خونه‌ی آبیم خوش آمدید، "ظالم " !
زن عزیزم بعد از من صداش کرد، "دلسوز." « بازی با کلمات، حرف روث و روث لس »
که متاسفانه...
از کشتی رانی لذت نمیبرد.
خب، تو گفتی اگه باد طرف ما باشه،
میتونیم به سرعت به خلیج برسیم ؟
بله !
البته، یک طوفان در راهه.
یه طوفان ؟ میتونه جالب باشه.
پس، ما باید حرکتمونو چندروز به تأخیر بندازیم.
آه، ما حسابی عجله داریم. کاری وجود نداره که ما بتونیم انجام بدیم ؟
همم، فرض میکنم اگه همین الان حرکت کنیم
میتونیم تا خلیج باهاش مسابقه بدیم و طوفانو شکست بدیم.
بله، بریم تو کارش.
مشکلی نیست.
مگه اینکه طوفان اواسط خلیج گیرمون بندازه و هممونو بکشه.
وو !
شاید درتعجّب باشی که چه اتفاقی برای چشمام افتاده.
خب، نمیخواستم بی ادبی کنم.
چشم چپم توسط یک دسته مرغ دریاییِ یاغی گرفته شده.
آه، واو، و چشم راستت چی ؟
نمیدونم، قبل از رفتن دنبالم اومد.
هِی، صبرکن.
چجور قراره این طرفی بریم وقتی باد تو این موقعیت به سمتمون می وزه ؟
اوه، این روشیه که تو کشتیرانی میکنی، پسرم.
باد جایی که میخوایم بریم بهمون فشار نمیاره ؟
بادبان بیشتر شبیه یه بال میمونه، پرواز کردن از طریق باد
قرار دادن قایق دربرابر جریان آب زیرمون هستش.
این مثله پرت کردن دونه‌های خربزه از بین انگشتات هستش.
تو از دو طرف بهش فشار میاری، ولی دونه مستقیم به سمت جلو پرت میشه.
فکرمیکنم متوجه شدم.
وقتیکه به اندازه‌ی کافی در برابر عناصر قرار گرفته باشی،
یه احساسی برای اینکه باد کجاست و چحوری قراره تغییر کنه بدست میاری.
شبیه یک ارتباط میمونه، در اعماق استخونام.
صبرکن، تو یه ارتباط با باد داری ؟
از کجا بدستش آوردی ؟
چی، فکر کردی فقط بخاطر اینکه کورم و نارکولپسی دارم « وضعیتی که به شدت تمایل به خواب هر زمان در محیط آرامش بخش است.»
فکر نمیکردی حس دریانوردیم کار کنه ؟
نه ! نه، نه، نه.
منظورم این نبود، من... وایسا، نارکولپسی ؟
بیدارشو ! بیدارشو ! بیدارشو ! بیدارشو...
چه اتفاقی افتاد ؟ آخرین چیزی که یادمه،
این بود که داشتم درمورد نارکولپسی حرف میزدم و بعدش غش رفتم.
آره، درسته‌.
طوفان درحال اومدنه.‌
بنظر میرسه که بعد همه‌ی این حرفا به طوفان نمیخوریم‌.
- هاه، شاید این فرصت منه. - یه فرصت برای مردن.
میخواستم بگم یه شانس برای یادگیری.
یاد بگیری چجور غرق شی.
هیچوقت اینو قبلا ندیده بودم.
ازم انتظار داری که بنوشمش ؟
آه، بطور شگفت آوری وحشتناک نیست.
چرا باید بهت اعتماد کنم ؟ من حتی نمیشناسمت...
حتی نمیدونم که چی هستی.
وقت نیاز دارم که فکر کنم.
رنگات عوض میشه.
این شکل مون‌شادوییت هستش ؟
نه، این وزغ کمیاب درخشان متظاهرنماهم هستش.
طوفان خیلی قدرتمنده !
بهتره که سمت پناه دار جزیره لنگر بندازیم،
و تا آروم شدنش صبر کنیم.
برتو، آماده برای لنگر انداختن.
بله، بله !
درگاه، درگاه !
سریع باش ! بادبان رو بکش !
بطرف راست ! بطرف راست !
درگاه ! درگاه !
بسته شد، ابله !
اون الان از کلمه ابله استفاده کرد ؟
متوجه نمیشم. چرا پایگاه باید رها شده باشه ؟
اونا همین چند دقیقه پیش...
سرباز، علامتت دیر شد.
چه اتفاقی افتاد ؟ بقیه کجان ؟
بله. معذرت میخوام، قربان.
بقیه برای گشت رفتن، و من صفمو از دست دادم.
علامت بعدی دقیقا یه ساعت دیگه اتفاق می‌افته‌.
خب، ما به طوفان نخوردیم.
ما باید زیر عرشه منتظرش بمونم.
هورا، ما خیس و بدبختیم و اصلا وقتی ذخیره نکردیم.
هِی، میای یا نه ؟
آره، موافقم.
اون قیافه‌رو میشناسم. این یه قیافه‌ی ایده‌ی احمقانه‌ست.
هربار که رعدوبرق میزنه، من یه چیزی حس میکنم.
آره، منم همینطور‌.
احساس خوبی داره که رعدوبرق بهت نزنه.
نه، منظورم ابنه که
مثل این میمونه که وقتی از جادوی فولمینیس استفاده کردم.
شاید، اگه به اندازه کافی شجاع باشم که برم سراغش، و با طوفان روبه‌‌رو شم،
اینجوری ارتباط‌رو برقرار میکنم.
یا جزغاله میشی تا وقتیکه بمیری.
دیدی ؟ زیم میدونه. اونم میتونه احساسش کنه.
واقعا میخوای بری اون بیرون، مگه نه ؟
اوه، نه، نه، نه، نه ،نه.
این یه ریسک احمقانه‌ست که زندگی انسانی خودت رو در معرض خطر قرار بدی،
ولی قرار نیست که بزارم
زندگی شاه آینده‌ی اژدهاها رو به خطر بندازی.
اون اژدهای طوفانه‌.
طوریش نمیشه.
اگه اونجا بمیری، قسم میخورم که خودم میکشمت.
خیلی‌خب، این خیسه.
مم... باد درحال وزیدنه.
یه عالمه‌م می‌وزه.
سردمه، خیس شدم.
پوستت قراره این طوری چروک شه
وقتیکه آرکانوم آسمون رو متوجه شی ؟
فکر نمیکنم تغییری‌رو احساس کرده باشم.
شاید باید برم بالاتر.
نمیدونم چجور قراره اینکارو انجام بدم، زیم.
تو یه موجود جادویی هستی. به نحوی، این درونته.
ولی من فقط یه انسانم. چیزی درون من نیست.
اینو خیلی میخوام.
وقتی جادو میکردم، بالاخره احساس میکردم که خودمم،
و حالا از دستش دادم. و حالا دارم تلاش میکنم که راه برگشتمو پیدا کنم.
این شبیه سنگ اولیّه‌ست. اونجا جاییه که باید بریم.
یه پیغام برام اومد ؟
آه، بله. چهار پیغام، درواقع.
چهارتا پیغام برام اومد و من مطّلع نشدم ؟
درواقع، ما تمام قلعه‌رو جستجو کردیم. ما هیچ جا نتونستیم پیداتون کنیم.
چی، داری محفظه‌ی محرمانه‌ای جایی مخفی میکنی ؟
من تو حمام بودم.
اوه، درسته.
چهارقلمروی پادشاهیِ دیگه با مستغلات موافقت کردن.
واو، مهم بنظر میرسه.
من شاه‌ ها و ملکه هارو پشت کاتولیس به صف میکنم
و نهایتاً تهدیدهای زیدیایی‌رو نابود میکنم !
تو داری تاریخ رو مشاهده میکنی‌.
این عالیه‌.
آم، تو به سرویسی که امروز به دستت رسید نمره عالی میدی ؟
این میله برق‌گیر هستش.
شاید اگه من..‌.
نه، نمیتونم‌.
باید اینکارو انجام بدم‌. باید آسمون اولیّه‌رو درک کنم.
زودباش، زودباش !
آه، کالوم، تو یه احمقی.
چرا اینکارو کردی ؟ تو نمیتونی زندگیتو سر یادگیریه جادو به خطر بندازی‌.
این دیوونگیه.
کالوم، چه اتفاقی افتاد ؟
ما رفتیم تو قلب طوفان، و زیم...
رعدوبرق بهش برخورد کرد.
ولی فکرمیکنم که حالش خوبه.
مشکل چیه ؟
- احساس احمق بودن میکنم، حق با تو بود. - کالوم...
میتونستم زیم رو به کشتن بدم. هردومونو به خطر انداختم.
و بدتر از همه،
وقتی اونجا بودیم، در مرکز طوفان،
فکرمیکردم اینو خیلی زیاد میخواستم، ولی در آخرش جرئتشو نداشتم.
خوبه‌.