آنچه در شاهزاده اژدها گذشت...
من دقیقا اینجام.
چکار داری میکنی ؟
نوع جادوی تو.
نمیتونم حرکت کنم، کلادیا.
نمیتونم حرکت کنم !
تو... تو کی هستی ؟
آه.
چه قدر منتظر بودم که یه صدای دیگه‌رو بشنوم.
چطور میتونم بهتون خدمت کنم ؟
« کتاب دوم : آسمان » « بخش هشتم : کتاب سرنوشت »
زودباش، باید به حرکت ادامه بدیم. خیلی به مرز نزدیکیم.
میتونیم تا چند ساعت دیگه به زیدیا برسیم.
میدونم نزدیکیم رایلا، ولی کالوم حالش خوب بنظر نمیرسه.
اون تقصیر خودش بود برای اینکه با جادوی سیاه درافتاد.
اوهوم، حق باتوعه. باید روبه‌جلو حرکت کنیم.
من خوبم.
فقط وقتیکه داریم راه میریم باید به چشمام استراحت بدم.
- چیزی حس نمیکنم. - وقتی اینکارو میکنم میتونی حس کنی ؟
نه، داری چکار میکنی ؟
- دارم نیشگونت میگیرم سورن. - خب، بی ادبانه بود.
صبرکن،‌ من بلافاصله برت میگردونم روی پاهات.
و آخرین مرحله یکم ملخ چسبناک هستش.
اوه، ما واقعا مجبوریم که...
خب، اون خیلی قشنگ بود، ولی هنوز نمیتونم تکون بخورم.
نمیتونی ؟ ولی اون باید...
صبرکن، باید یه چیزی داشته باشم.
اوه، این همه‌ی چیزی هستش که من برای درمان دارم.
خب، همونجا واینستید !
کمکم کنید برش گردونم به شهر. باید یه دکتر پیدا کنیم.
من خیلی ناراحتم.
ناراحت از انتخابت برای استفاده از جادوی سیاه، شاید ؟
رایلا !
بهتر شد ؟
خیلی ناراحتم.
خیلی ناراحتم !
یه چیزی اون پایینه.
نه !
ما همه‌جارو جستجو کردیم. لرد وایرن هیچ جایی نیست که پیدا بشه.
به گشتن ادامه بدید.
و وقتی پیداش کردید، برای هرچیزی آماده باشید.
اونو دست کم نگیرید.
- تو کی هستی ؟ - اسمه من هیچ معنی‌ای برات نخواهد داشت.
کجا هستی ؟
نمیدونم.
- بهم دروغ نگو. - دروع نمیگم، هیچوقت نمیگم.
من این آینه‌رو در محل استراحت شاه اژدها پیدا کردم.
این آینه برای اون معنی‌ای داشت. تو براش معنی‌ داشتی.
شاید.
بهم بگو چی نیاز داری، و من کمکت میکنم.
به اسمت احتیاج دارم.
آرووس.
تو کی هستی ؟
تو... کی هستی ؟
کی اونجاست ؟ خودتو نشون بده، یا با دوست خوبم بهت سلام میکنم.
تو.
من برای جنگیدن اینجا نیستم.
اسمم کوروس هستش. خاله‌ت آمایا منو فرستاد.
من اینجام که به پادشاه خدمت کنم.
شاه ازران.
خب ؟ چقدر طول میکشه تا بهتر شه ؟
اون قرار نیست بهتر شه.
- چی ؟ - اون نمیمیره.
اون خوش شانسه که از یک حمله‌ی مستقیم توسط اژدها نجات پیدا کرد.
ولی اون هیچوقت دیگه نمیتونه راه بره.
هنوز بهش نگفتم.
نگو، خودم بهش میگم. باید از من بشنوه.
ولی من شاه نیستم. فقط یه شاهزادم، پدرم...
صبرکن،‌ نمیخوای این حرفو بزنی. اون...
- نه ! نه، نه، نه ! - ازران، اون خوب میشه.
تو میدونستی ؟ من یه احمقم ! باید ازش سردرمیآوردم.
وقتی باهات آشنا شدیم، تو اون دوتا ربان آدم‌کشی‌رو داشتی
ولی یکیش اون شب دراومد.
درسته. این باید زمانی بوده باشه که اون سقوط کرد.
- سقوط کرد ؟ - بله.
سقوط کرد ؟ اون سقوط نکرد رایلا.
اون سقوط نکرد که روی زمین بی‌افته. اون کشته شد !
کالوم... اون هنوز نمیدونه ؟
میدونه.
من میرم قدم بزنم.
نمیتونم بزارم تنها برید.
اگه من شاهم، پس باید بزاری که برم.
تو شاه من نیستی.
ولی دوستمی، و من باهات میآم.
رایلا، لطفا.
بزار تو حال خودم باشم. لطفا.
بزار اینجارو ببینیم.
آرووس... آرووس...
آرووس، خودشه !
چی ؟ چه اتفاقی اینجا داره می‌افته ؟
آرووس.
چه اتفاقی داره می‌افته ؟
ساکت ! تو کتابخونه هستی.
- بله، کاملا مطلعم که تو... - ساکت !
کالوم، وحشت زده نشو.
نشدم، فقط...
گیج شدم.
البته که شدی.
تو برای اولین بار جادوی سیاه‌رو امتحان کردی. هیچکس انتظار نداره که آسون باشه.
ولی موضوع اصلی اینجاست. آسون بود،‌ خیلی آسون.
حتی با اینکه فکر میکردم اشتباهه.
- ولی واقعا خیلی اشتباهه ؟ - بله.
- هستش ؟ - بله.
- واقعا ؟ - بله !
کالوم، به من نگاه کن. تو داری دنبال خودت میگردی.
- باید سرنوشتت‌رو درأغوش بگیری. - نمیتونم اینکارو بکنم.
تو یه انسانی.
تو با یک آرکانوم بدنیا نیومدی تا جادوی اولیّه‌رو انجام بدی
ولی بدنیا اومدی که جادو رو انجام بدی.
نوعی از جادو که انسان‌ها میتونن انجامش بدن.
تو میتونی قدرت نامحدود داشته باشی.
و میتونی انتخاب کنی که با اون قدرت چکار کنی !
تو میتونی یه تفاوت واقعی در دنیا ایجاد‌ کنی.
تنها چیزی که نیاز داری تا انجامش بدی اینه که بپذیریش.
سرنوشتت از قبل نوشته شده.
هی سور سور.
همه‌ی مردم شهر دارن درمورد تو حرف میزنن.
درمورد اینکه چجور با اژدها روبه‌رو شدی و شهرو نجات دادی.
همه یه قهرمان صدات میزنن.
از یک مشکلی که خودم باعثش شدم نجاتشون دادم، احتمالا. این کاریه که قهرمانا انجام میدن ؟
خب من با دکتر حرف زدم. و حدس میزنم اونا چندتا آزمایش انجام دادن...
- از قبل میدونم. - چی ؟
نمیتونم تکون بخورم، نمیتونم راه برم. و این قرار نیست که بهتر شه.
میدونی چیه ؟ این برام بهتره. خوشحالم که نمیتونم حرکت کنم.
درمورد چی داری حرف میزنی ؟
سورن، چرا این حرفو میزنی ؟
قبل اینکه بریم، پدر بهم یه ماموریت مخفی داد.
واقعا ؟
من سردرگم بودم، و نمیخواستم اینکارو انجام بدم، ولی...
میخواستم که پدر دوستم داشته باشه و بهم افتخار کنه.
اون بهت افتخار میکنه، اهمیتی نداره چی باشه.
پدر خیلی باهوشه، پس من فهمیدم که دلیل خوبی باید وجود داشته باشه.
سورن، پدر ازت خواست که چکار کنی ؟
شاهزاده‌هارو بکشم.
بکشیشون ؟
نه.
نه، نه، نمیتونه درست باشه. حتما باید اشتباه متوجه شده باشی.
حالا هیچکار فجیعی نمیتونم انجام بدم، چونکه...
حالا هیچکاری نمیتونم انجام بدم.
سرنوشتت رو بپذیر.
کالوم.
تو آزادی.
تو هم از گذشته و هم از آینده آزادی.
هیچ چیزی روی کاغد نوشته نشده. سرنوشت یک دروغه.
تو آزادی !
به‌درونت نگاه کن کالوم. این سرنوشت تو هستش، نمیتونی انکارش کنی.
نه ! من انتخاب میکنم که چه کسی میخوام باشم.
سرنوشتت از قبل نوشته شده !
نه ! سرنوشت یک کتاب هستش که خودت مینویسیش !
اون هولناک بود.
این رویای توعه، بچه.
شاه گمشده.
اون گم نشده. فقط رفته قدم بزنه.‌
و اون برنگشته، و ما نمیدونیم که کجاست.
- درسته. - این تعریف گمشدنه.
آره، آره، حق باتوعه. اون گمشده.
نباید میزاشتی بره. باید پیداش کنیم.
تو یه ردیاب نبودی ؟ این تموم کاریه که میکنی ؟
بله، من پادشاه رو با خیال راحت برمیگردونم.
قولمو داری.
اوه، قولشو دارم.
چیزی نیست، کلادس. خلاص شدم، درواقع.
من آزادم هرکاری که میخوام انجام بدم،
بدون هیچ چشم داشتی از طرف پدر یا... هرکسی.
پس، کاری که قصد داری با این چیز جدید انجام بدی...
آزادیه ؟
داشتم تا ده دقیقه پیش بهش فکر میکردم،
و تصمیم گرفتم که خودمو کاملا تغییر بدم.
یه شاعر میشم، کلادیا !
شوخی نمیکنی ؟
یه شاعر میشم، و مردم شعرهامو خواهند شنید.
اونا به دیدنم میان، و ما یه نوع... چای آرامش بخش مینوشیم.
و بعدش... وبعدش، من آخرین شعرهامو بهشون میگم.
سورن، مطمئنی ؟
از قبل اولین شعرمو نوشتم. این یه هایکو هستش. « شعر بی قافیه سه سطری ژاپنی »
فقط، آه، هرموقع حاظر بودی بهم بگو.
آم...باشه. حاظرم.
پسر شلوغ اژدهایی. حالا حرفای خوبی بزن.
اونها دلهای دیگران رو روشن می کنن.
ازش خوشت میاد ؟ من الهام بخشم، درسته ؟
نه، سورن، نه، اون یه شعر فجیع بود. و این... حتی یک هایکوام نیست.
اوه... نمیتونم اینجوری تنهات بزارم. باید یه کاری بشه کرد.
شما باید آروم شید.
نه نمیخوام، توباید... آروم شی ! باید بهش کمک کنید !
اینجا یه بیمارستانه.
خانوم، ما قصد داریم که از اینجا به بیرون راهنماییتون کنیم.
اون نمیتونه اینطوری رها باشه. اون حتی نمیتونه هجاءبندی رو درست بگه !
آهای، کالوم ! میشنوم که به یه قایق احتیاج داری.
به یه قایق احتیاج دارم ؟
همینطوره ! برای سفرت ! به داخل قلب و ذهنت.
بیا امیدوار باشیم که آب‌وهوا این تو خوب باشه.
- بادباد اصلیت رو بکش ! - چی ؟
من نمیدونم چطور بادبانی رو بکشم.
این سفر تو هستش. تو بادبان هستی،‌ و من کِشنده‌ات !
باد رو پیدا کن پسر ! مثل یک بال باش !
چندتا سوال دارم.
تو اینو برام آسون میکنی، شاه جوان !
اوه، نه. این اتفاق نمیتونه بیافته.
چه اتفاقی داره می‌افته ؟
هردفعه که من یه اشاره از تو در یک طومار یا جلد باستانی پیدا میکنم
به محض اینکه نگاه میکنم تمام صفحات ناپدید میشن !
چه بازی‌ای داری انجام میدی ؟
آه !
چرا باید بهت اعتماد کنم ؟
نباید بکنی... هنوز.
مشکل چیه ؟ چه اتفاقی افتاد ؟ ردشو گم کردی ؟
نه، بدتر از اونه.
منظورت چیه ؟
ردپای شاه ازران خیلی واضح، خیلی بدجور پاک شده.
ردپای اون توسط ردپای پلنگ سیاه جایگزین شده.
شاه توسط پلنگ سیاه خورده شده !
کارت بی نظیره. تو شاه کاتولیس رو گم کردی.
این بامزه نیست. چرا داری میخندی ؟
شاه شما یه پسر خیلی خاص هستش.
اون میتونه با حیوانات حرف بزنه.
پس اگه ردپای پلنگ سیاه وجود داره
به این معنیه که ازران یه سواری روی پلنگ سیاه انجام داده، نه تو دهنش.
خیلی‌خب، کلادیا، آروم باش. همه‌چیز مرتب میشه.
فقط... کلمه‌ی آرامش بخشتو بگو.
کلمه‌ی مترادفی برای دارچین وجود نداره.
کلمه‌ی متفاوتی...
- ازران ؟ - سلام کلادیا.
تو با چیزی درافتادی که نباید باهاش درافتاد،
- و حالا داری بهاشو پرداخت میکنی ! - کمک !
کمک.
از پسش برمیای.
انسان بزرگ احمق.
وجدانت یه جای شلوغه، پسر !
ویلادس تمام !
من بزرگم !
کالوم ؟ حالت خوبه ؟
کالوم !