خیله‌خب ، شروع کن
اسم من «نورا الیزابت جِیمسون دورست»‌ـه
تاریخ تولد 18 «نوامبر» 1979
این نسخه‌ای از رونامه امروزه
بدین‌وسیله همه‌ی افرادی که قراره در این رویه در حال وقوع حاضر باشن رو ضمانت می‌کنم
من از لحاظ جسمی و روحی سالم هستم و طبق اراده و اختیار خودم این‌کار رو انجام میدم
همین - وایستا -
چیزی شده؟
هیچی . مشکلی نیست
اون چی گفت؟
می‌خواد که دوباره اظهارات‌ـت رو بگی
واسه چی می‌خوای دوباره بگم؟
چون باورت ندارم
ببخشید؟
تو من رو ببخش اما داری دروغ میگی
...تو فقط داری
فقط داری چیزهایی که ما می‌خوایم بشنویم رو میگی
شما من رو دعوت کردید بعدش من رو رد کردید
اما من کل شب رو بیرون خونه‌تون نشستم و تا اینجا دنبالتون کردم
پس هیچ چاره‌ی دیگه‌ای جز اینکه من رو وارد دستگاهتون کنید ندارید
پس واسم مهم نیست که چی می‌خواید ازم بشنوید
و من دروغگو نیستم
میشه اسم بچه‌هات رو بگی؟
چی؟ - بچه‌هات -
فکر کنی بتونی اسم‌هاشون رو بگی؟
«ارین» و «جرمی»
منظورم توی اظهارات‌ـته
می‌خوای دوباره امتحان کنی؟
باشه
اسم من «نورا الیزابت جِیمسون دورست»‌ـه
در 18ـم «نوامبر» سال 1979 متولد شدم
این نسخه‌ای از روزنامه روزه
چون امروز روزیه که من میرم تا پیش اون‌ها باشم
میرم تا پیش بچه‌هام باشم
«ارین» و «جرمی»
الان آماده‌ی رفتنم
ما ترجیح میدیم که بیشتر روی آشناییت با پروسه وقت بزاریم
اما از اونجایی که در حال جابجایی هستیم
اما فقط باید صبور باشی و ما رو تحمل کنی
جای آدم بود؟
فسیل‌ـه . آدمش رفته
شاید بزارن فسیل من رو نگه داری
«به محض اینکه سُرِم «سدیم کلرید رو بهت تزریق کردیم
بیرون کامیون لباستو عوض میکنی
وقتی پات رو داخل کامیون گذاشتی اتاقکی رو تو انتهای کامیون می‌بینی
به سمتش میری
شاید احساس حالت تهوع یا درد بهت دست بده وقتی که
از دستگاه لیزری نوسان‌دار عبور داده میشی
در عین حال که دستگاه داره می‌چرخه
به دستگاه دست نزن
داخل اتاقک انتقال شو
درب دستگاه رو پشت سرت ببند و دستگیره رو به چپ بچرخون
محکم به چپ گیر می‌کنه
بعد زانوهات رو به سمت سینه‌ات خم کن
باشه؟ - باشه -
از داخل اونجا می‌تونیم ببینیمت
وقتی وارد اتاقک بشی
می‌تونی صدای ما رو بشنوی و ما هم صدات رو می‌شنویم
وقتی آماده باشی کار احتراق رو شروع می‌کنیم
3تا صدا می‌شنوی
بعد از صدای سوم مایع اتاقک رو پُر می‌کنه
مایع غلظت و چگالی شبیه به آب داره
اما اون آب نیست
فلزاتی داخلش هست که مشتعل میشن
به محض وقوع این اتفاق مایع تبدیل به جامد میشه
چیزی از مایع رو قورت نده و نفش هم نکش
جون ریه‌هات هم در طی انتقال ممکنه پُر بشن
می‌تونی 30 ثانیه نفس‌ـت رو نگه داری؟
آره
خب ، فقط همین
نوعی فعالیت
دوییدن
اسم
مارمولک
مارمولک...عالیه
خیله‌خب ، آخری اسم آدم
«آنتونیو»
آنتونیو»...عالیه»
خیله‌خب ، بزن بریم
«نورا الیزابت جِیمسون دورست» "
با 417 سال سِن
توسط فیزیکدان‌های مشترک‌المنافع بین‌المللی سه‌شنبه پیش
در بیرون از ناکجاآباد دود شده و به هوا رفت
خانم «دورست» در «قاهره» مصر به دنیا آمده بود
جایی که بعد از دانشگاهش برگشت تا
یه خانواده‌ای برای خودش دست و پا کنه
«شوهر فوق‌العاده‌اش «داگ دورست
و بچه‌های دوست‌داشتنی‌ـش «جرمی» و «ارین»
خانم «دورست» توسط همکارانش تحسین می‌شد
وی یک کارمند قدیمی در " اداره «بیماری ناگهانی» بود
حال‌به‌هم‌زنه
در وقت‌های آزادش " خانم «دورست» از حل جدول
افشای کلاهبرداری‌ها و دوییدن لذت می‌برد
اون برای حداقل یه مدتی به همراه مارمولک
همیشه ناخوش‌ـش «متیو جِیمسون» زنده موند
همانطور که در خاطره ما زنده باقی می‌مونه
و تو «آنتونیو»ـی بزرگ در آسمان
هیچ مراسم و سرویس " ختمی در کار نخواهد بود
خدا «مت» رو حفظ کنه
آگهی فوت بهتر از این نمی‌شد
خوشحالم که مجبورم کردی
نامه‌های تو باعث شد تا طول کمپ دوزخ و نفرین» دووم بیارم»
«همون کمپ لعنتی انجیل مقدس توی «آدرونادکس که مامان‌بزرگ و آقاجون من رو می‌فرستادن
دوزخ و نفرین» نبود»
اسمش «کمپ روح‌القدس» بود
«حسن کچل» ، «کچل حسن»
خیلی کوچیک بودی با موهای دم‌اسبی
چند سالت بود؟ 8 سال؟ - 7 -
یادت میاد وقتی که من رو سوار اتوبوس کردی چی گفتی؟
مسواک بزن»؟»
...گفتی که
گفتی که من شجاع‌ترین دختر روی زمین‌ـم
و هر بار که برام نامه می‌فرستادی
با یه «مت لیب» جدید داخلش (لیب» : بازی فکری شبیه به جدول»)
آدرس اینجوری نوشته شده بود
«شجاع‌ترین دختر روی زمین»
فراموش‌ـش کرده بودم
درسته که من رو دیوونه می‌کنی
اما همیشه یه مارمولک «عالی بودی «مت
اگه مارمولک عالی بودم سعی می‌کردم منصرفت کنم
عالی هستی چون سعی تو منصرف کردن من نداری
من ترسیدم
مشکلی برام پیش نمیاد
البته که همینطوره همیشه اینطوری بودی
من از موقعی می‌ترسم که پیش «مری» برگردم
و از اون مواد شیمیایی می‌ترسم که
قراره وارد بدن من بکنن تا برای بهتر کردن حالم تلاش کنن
و از این می‌ترسم که اون داروها جواب نده
«از مُردن می‌ترسم «نورا
از این می‌ترسم که پسرم بدون من بزرگ بشه
صورتم رو از یاد ببره
ترس از اینکه صدام رو از یاد ببره
اما بیشتر از همه از این می‌ترسم که زنده بمونم
...چون اگه زنده بمونم
چطور می‌تونم توی یه اتاق پر از آدم وایستم
و اون‌ها رو متقاعد کنم که پاسخ‌هایی دارم
وقتی که هیچ نمیدونم دارم در مورد چی صحبت می‌کنم؟
می‌خوای به جاش با من بیای؟
فکر می‌کنم آبجی عزیزم این هدف رو بی‌معنا کنه
در مورد من به مردم چی میگی؟
اینکه چه اتفاقی تو اینجا افتاد؟
هر چی که تو بخوای
آماده‌ای؟
البته که آماده‌ست
«اون شجاع‌ترین دختر روی زمین‌ـه»
فکر کردم یادت رفته
معمولاً اینقدر کنار هم نداشتیم
عشق در جریانه
یه‌کم بیشتر برای زحمات‌ـت
سارا» ، اسم «کِوین» برات آشنا نیست؟»
نه
مطمئنی؟
چون یه مردی با این اسم دیروز به اینجا اومد
یه عکس داشت . عکسی از تو
بهش چیزی گفتی؟
البته که نه
اما فکر کنم میدونست که دارم دروغ میگم
نورا»؟»
«کِوین»
«کِوین گاروی»
نمیدونم که من رو یادت میاد یا نه
من رئیس‌پلیس «مِیپِلتون» بودم
زیاد همدیگر رو نمی‌شناسیم
فقط چندباری باهم صحبت کردیم حقیقتش
یه جشن بود
یه جشن کریسمس توی دبیرستان
یه گفتگوی خیلی خوبی باهم داشتیم
آره
توی راهرو
انتظار ندارم که من رو یادت بیاد برای خیلی وقت پیشه
داری چی‌کار می‌کنی؟
خب ، واسه تعطیلات توی استرالیا سرگردون بودم
یه‌جورایی می‌خوام یه تعطیلات ساده داشته باشم
میدونی ، که از کارهای توریستی دوری کنم
دوست دارم یه‌کم گم بشم . میدونی؟
به‌هرحال توی اون شهر کوچیک پایین جاده بودم و دیدم که داری دوچرخه سواری می‌کنی
و به خودم گفتم: " یا خدا " فکر کنم اون «نورا دورست»‌ـه
واسه همین آدرس خونه‌ات رو پیدا کردم
و تو هم که اینجایی
قضیه اینجوری نیست - ببخشید؟ -
یه عکس از من رو به راهبه صومعه نشون دادی
اینجوری خونه‌ی من رو پیدا کردی
واسه چی باید عکس تو رو داشته باشم؟ - من همین الان از اونجا اومدم -
...اون بهم گفت که تو سراغ من - ازدواج کردی؟ -
جون؟
متأهلی یا با کسی رابطه داری؟
می‌بینم که حلقه نداری
و اینجور که فهمیدم یه جشن امشب توی شهر دارن
و وقتی تو رو روی دوچرخه دیدم
یادم اومد که که چقدر همیشه می‌خواستم تو رو دعوت کنم
در هر صورت میدونم عجیب به‌نظر میاد اما یه حس بینمون هست
خب ، الان تو وسط ناکجاآباد هستیم
به همدیگه برخوردیم و منم که برای یه شب اینجام
و با خودم گفتم که اگه امشب دعوت‌ـت نکنم
هرگز خودم رو نمی‌بخشم
دیگه باید بری
باشه
می‌فهمم
یه یارویی که به زور می‌شناسیش پشت در خونه‌ات ظاهر میشه
ازت می‌خواد که باهاش ...به یه قرار بری اما
باید شانس خودم رو امتحان می‌کردم
لطفاً فقط برو
اگه نظرت عوض شد من اونجام
کل خیابون اصلی رو تعطیل کردن پس مطمئناً راه رو پیدا می‌کنی
«از دیدنت خوشحال شدم «نورا
الو؟ - تو بهش گفتی؟ -
نورا»؟» - تو بهش گفتی؟ -
نمیدونم داری چی میگی
کِوین»...«کِوین»ِ لعنتی اینجاست»
من رو پیدا کرده - چی؟ اون تو استرالیاست؟ -
تو بهش گفتی که من کجام «لوری»؟
نه ، نه . من نگفتم
...چون اگه که گفتی فقط بگو و من - نگفتم -
وقتی اولین‌بار بهم زنگ زدی یه سری حدود و مرز برای خودمون تعیین کردیم
حد و مرزهای واضح
من در مورد آدمای اینجا چیزی بهت نمیگم
و در مورد تو به آدمای اینجا چیزی نمیگم
«هیچ‌وقت این حدود رو زیرپا نمیزارم «نورا
پس چطور من رو پیدا کرده؟
گفت چجوری پیدات کرده؟
گفت که واسه تعطیلات به اینجا اومده و من رو یهو دیده
و بعد پشت در خونه‌ام اومد و در رو زد
و یه‌جوری رفتار کرد که انگار باهم یه آشنایی ساده داشتیم که
به سال‌ها پیش توی «مِیپِلتون» برمیگرده
یه‌جوری رفتار کرد که انگار هیچ‌وقت باهم رابطه نداشتیم
انگار که هیچ‌کدوم از این اتفاق‌ها نیفتاده
یعنی چی اون‌وقت؟
خب ، تعجب کردم . فقط همین
کاریه که به «کِوین» نمی‌خوره
اون دیوونه شده؟
به نظرت دیوونه بود؟
نه . به‌نظر خوشحال میومد
میشه دیگه اون کلمه رو نگی؟
خیله‌خب
واسه چی داره این‌کار رو می‌کنه؟
نمیدونم
چیز دیگه‌ای هم گفت؟
ازم برای یه جشن دعوت کرد - جشن-
به گمونم یه جشن امشب توی شهر هست
و ازم خواست تا به اونجا برم
تو نمی‌خوای برِی؟
نه - تو چی می‌خوای؟ -
خب ، می‌خوام که دست از سرم برداره
پس واسه چی به من زنگ زدی؟ - چی؟ -
خب ، من که نمی‌تونم اون رو ازت دور کنم
یه دنیا باهم فاصله داریم پس واسه چی به من زنگ زدی؟
بهت زنگ زدم چون فکر می‌کردم تو بهش گفتی که من کجام
بیخیال ، میدونی که من بهش نگفتم
بهم زنگ زدی چون می‌خواستی من بهت بگم که
مشکلی نداره به اون جشن رقص بری
من نمی‌خوام به اون جشن برم
گرفتم
اما اگه می‌خواستی بری مشکلی نداره
«یا خدا «لوری
همین‌موقع هفته بعد؟
اومدی
اینکه عروسیه
میدونم
گفتی که جشنه
خب ، آدما دارن دارن خوش میگذرونن
اصلاً خودت دعوت شدی؟ - آره . البته که شدم -
اون «اِدی»ـه
می‌تونه یه تراکتور رو چشم‌بسته باز کنه و دوباره سرهم کنه
البته ظاهراً
توی بار یه هُتل پیداشون کردم
گفتن که اگه به عروسی نیام از دستم عصبانی میشن
چطوری پیدام کردی «کِوین»؟
واسه تعطیلات به استرالیا اومدم تو رو موقع دوچرخه‌سواریت دیدم
اینجا ناکجاآبادـه
واسه چی برای تعطیلات اینجا اومدی؟
بابام خیلی وقت پیش اینجا اومده بود
و بهم گفت که جای فوق‌العاده‌ایه
پس گفتم با چشمای خودم ببینمش
پس میگی که قبلاً هیچ‌وقت اینجا نبودی این اولین‌بارته که به استرالیا میای
می‌خوای واقعاً این قضیه رو ادامه بدی؟
چی رو ادامه بدم؟
پس میگی من و تو تنها یک‌بار توی جشن رقص کریسمس توی «مِیپِلتون» باهم صحبت کردیم
آره
پس دادگاه رو چی میگی؟
هردومون توی یه روز طلاق گرفتیم و به هم برخوردیم
ازت خواستم به «میامی» بیای
ازم خواستی بیام «میامی»؟
آره
اما باهم غریبه بودیم؟
آره
و داری به‌خاطر دعوت به یه جشن ساده به من سخت می‌گیری؟
جشن عروسیه
حتماً من رو با یکی دیگه اشتباه گرفتی
چون اگه از من می‌خواستی باهات به «میامی» بیام
حتماً میومدم
من عاشق «میامی»ـم
پس یعنی هیچ‌وقت شهر رو ترک نکردی؟
همه‌ی این مدت یه پلیس توی «مِیپِلتون» بودی؟
پس برادرم رو می‌شناختی «مت جِیمسون»
امیدوار بودم که به مراسم ختمش بیای
من شخصاً باهاش خداحافظی کردم
مراسم زیبایی بود
بیشتر از 400 نفر اومده بودن
مری» سخنرانی ختم رو انجام داد»
واقعاً عاشق «مت» بود
خب ، اون آدم دوست‌داشتنی بود
جیل» و «تام» چطورن؟»
تو اسم بچه‌هام رو میدونی؟
آره
اسماشون رو یادم هست
یه‌کم عجیبه اما تحت تأثیر قرار گرفتم
جیل» حالش خوبه»
با یه آدم فوق‌العاده‌ای ازدواج کرد
یه دختر هم باهم دارن
پنیلوپه»...تقریباً الان 1 سالشه»
و منم یه پدربزرگم
ازدواج «تامی» زیاد خوب از آب درنیومد
اما مثل همیشه روی پاهاش وایستاد
تو چی؟ - من؟ -
دوباره ازدواج کردی؟
نه
چرا نه؟
چون چشم به راهت بودم
سخته که باور کنم
وقتی 9 سالم بود مادرم فوت کرد پدرم هیچ‌وقت ازدواج نکرد
«مردم چشم به راه می‌مونن «نورا
بابات چطوره؟ - عالیه -
خدایا
91سالشه و هنوز سرحاله - باید نامیرا باشه -
تو خانواده‌تون ارثی هست ، نه؟
من نامیرا نیستم
کی گفته؟
متخصص قلبم
یه وضعیتی داشتم
تو کل زندگیم تشخیص داده نشده بود
چند سال پیش سکته قلبی داشتم
از اون بدهاش
ولی اگر اونا تشخیص نداده بودن
بعد من نمیدونستم دارم و غیره و غیره و غیره
اونا برای دستگاه تنظیم ضربان قلب عملم کردن
واقعاً؟ - آره . جدی -
می‌خوای جای زخمش رو ببینی؟
اومدش
در مورد ما بهش چی گفتی؟
گفتم به دختری علاقه داشتم و می‌خواستم دنبالش بگردم
ولی نمیدونستم بهش چی بگم
تو چی نوشتی؟
فقط من میدونم و اون اسکیموی تنهایی که پیداش می‌کنه
رمانتیک نیست؟
حداقل قربانیش نکردن
تا حالا دیدی کسی یک بز رو قربانی کنه؟
نه . عجیب می‌شد
عصربخیر
«سارا» - با پرنده‌هام چی‌کار کردی؟ -
مثل هیمشه رهاشون کردم چی شده؟
چیزی که شده اینه اونا برنگشتند
همون دونه‌ای که دادم رو بهشون دادی؟
آره . البته
و قبل از اینکه رهاشون کنی بهشون غذا ندادی؟
نه . البته که نه همه چیز مثل قبل بود
پس کجان؟ - نمیدونم -
اون پرنده‌ها آموزش دیدن یک کار انجام بدن
فقط یک کار و اون اومدن به خونه‌ست
پس باید یک کار متفاوت کرده باشی
شاید دارن پیام عشق رو تحویل میدن
خیلی عالیه که نوعروس‌ها باور می‌کنند
یک پرنده که تا دامنه 65کیلومتری رو می‌تونه بره
قراره شعر احمقانه‌شون رو تا «تیمبکتو» حمل کنه (شهری در مراکش)
ولی این چیز ها رو به خورد من نده
من چیزی به خوردت نمیدم
فقط یک داستان زیباتر هست
اون مرد کی بود؟
کدوم مرد؟
مردی که دیدم داره میره
منظورت «پدر برایان»‌ـه
اون تنها مردی‌ـه که اجازه ورود به صومعه رو داره
پدر برایان» موتور سوار میشه؟»
نه - خب ، این مرد سوار می‌شد -
و از اون اتاق بالا با نردبون اومد پایین
خب ، این عجیبیه
اتاق تو هست؟
ممکنه
ولی مطمئن هستم من مردیُ روی نردبون ندیدم
پس به خدا قسم بخور -
خیله‌خب
به خدا قسم
دروغگوی لعنتی
دیدم داری با اون مرد بودی
مردی که گفتی نمی‌شناسی
برای بازگشت سالم پرنده‌هات دعا می‌کنم
زحمت نکش
خدایا
میدونم . باشه
هی ، گشتنه؟
هی
این رو بخور احمق
بیا
یالا
" میدونم اونجایی "
می‌خوای بدونی چجوری پیدات کردم «نورا»؟
حقیقت رو می‌خوای؟
وقتی که «مت» بهم گفت تو رفتی باور نکردم
یا نتونستم
فقط یک حسی داشتم که هنوز زنده‌ای
و دوباره می‌بینمت
و بعدش...بعد «مت» مرد و تو حتی توی مراسم نبودی
و باید قانع‌ام می‌کرد
ولی نمی‌تونستم باور کنم آخرین‌باری که تو رو دیدم یا باهات صحبت کردم
توی اون هتل کوفتی
شبی بود که اون کتاب لعنتی رو سوزوندم
حتی اگر بقیه دنیا هم بهم می‌گفتن مردی خیلی مطمئن بودم تو هنوز زنده‌‌ای
...خدایا ، من
باید یه کاری می‌کردم
پس تصمیم گرفتم دنبالت بگردم
از همونجایی که گمت کردم شروع کردم
هر سال 2 هفته مرخصی دارم و هر سال میام به استرالیای کوفتی
و عکست رو به هر کسی که می‌بینم نشون میدم
این زن رو می‌شناسید؟" "تا حالا دیدیدنش؟
و اونا بهم نگاه می‌کردن : و بهم دست میدادن و می‌گفتن
"خیلی متأسفم"
همه کلی متأسف بودن
ولی من نمی‌تونستم بس کنم
هر سال به خودم می‌گفتم
نمی‌تونم این‌کار رو بکنم"
این‌کار رو نمی‌کنم
"هیچ‌وقت نمی‌کنم
...ولی هر سال برمیگشتم چون
چون نمی‌تونستم بس کنم
و چند روز پیش عکست رو به راهبه نشون دادم
و توی چشماش دیدم تو رو شناخت
شناخت‌ـت
...و وقتی که دیدمت
نمی‌تونستم باور کنم
اونجا بودی
و منم بودم
ولی نمیدونستم چی بگم یا از کجا شروع کنم
: و با خودم فکر کردم به درک . همه‌ـش رو پاک می‌کنم "
همه چیز رو پاک می‌کنم " شاید اینجوری یک شانس دوباره به خودمون بده
ولی حق با تو بود
حقیقت نداره
«اینجوری پیدات کردم «نورا
...من
باور نکردم که تو رفتی
چایی می‌خوای؟
چی؟
می‌خواستم چایی درست کنم . می‌خوای؟
باشه
یکی می‌خوای؟
نه . ترک کردم
قلبم
پس این بخش‌ـش حقیقت داشت؟
این بخش حقیقت داشت
دیگه کجاش حقیقت داشت؟
هر چیزی که در مورد مراسم «مت» گفتم
هر چیزی که در مورد «جیل» و «تامی» گفتم
پدرم
به «مِیپِلتون» برگشتی؟
نه
هنوز توی «جاردن» هستم
توی خونه‌مون
هنوز کسی بهش «میرکل» میگه؟
خیلی نه
مورفی»ها چطور هستن؟»
الان تقریباً «مایکل» کلیسا رو می‌گردونه
بعضی‌وقت‌ها «اریکا» رو می‌بینم
حالش خوبه
و «جان» و «لوری» هنوز همسایه‌مون هستن
گاهی اوقات با «لوری» صحبت می‌کنم
چی؟ - بعضی‌وقت‌ها -
فقط وقتی که نیاز داشته باشم
اون میدونه اینجا هستی؟ - از دستش عصبانی نشو -
اون روانشناس من هست اجازه نداشت بهت بگه
چرا خودت نگفتی؟
«چون حق با تو بود «کِوین
چیزی که توی هتل گفتی
آخرین‌باری که همدیگه رو دیدم
لازم بود با بچه‌هام باشم
نه . منظور من این نبود
«منظورت بود و حق با تو بود «کِوین
همیشه جلیقه ضدگلوله هست
بقل کردن آدم‌های مقدس هست
خالکوبی برای پوشوندن هست
ولی همه اینا راهایی هست که من با چیزی که از دست دادم کنار بیام
راهی رو لازم داشتم که برگردم پیش اونا
میدونستم شانس کشته شدنم هم هست
ولی باهاش کنار اومده بودم
و با برادرم خداحافظی کردم
و به سمتش رفتم
و بعد تو نظرت رو عوض کردی
نه
نظرم رو عوض نکردم
من رد شدم
توی یک پارکینگ بودم
تنها
مثل بچه به خودم پیچیده بودم
توی همون پارکینگی بودم که قبلش بودم
جز اینکه کامیونی توش نبود
آدمی نبود . هیچی نبود
سرد بود . پس شروع کردم به راه رفتن
به خونه‌های خالی و ساختمامون‌های رها شده رفتم
یک مغازه پیدا کردم
خب ، داخل رفتم . اونجا لباس بود
لباس‌ها به جالباسی آویزون بود
خب ، لباس پوشیدم و دوباره برگشتم به راه رفتن
به اندازه کافی راه رفتم که خودم رو قانع کنم
من تنها موجود زنده اون مکان هستم
و بعد شب شد
و من نورهایی دیدم پس به سمتشون رفتم
یک خونه بود
و یک مرد و زن اونجا بودن
مهربون بودن
و اونا بهم گفتند
مرده بهم گفت 7 سال پیش توی یک سوپرمارکت بوده
و همه کسایی که کنارش بودن غیب شدن
و زنه بهم گفت که شوهر ، 3تا دخترش و همه 8تا نوه‌اش رو از دست داده
و اون‌موقع بود که فهمیدم
اینجا ما بعضی‌هاشون رو از دست دادیم
ولی اونجا اونا همه‌ی ما رو از دست دادن
پس رفتم کاری که برای انجامش اومده بودم رو بکنم
رفتم بچه‌هام رو پیدا کنم
اونجا زیاد پروازی نیست
به اندازه کافی وسیله دارن فقط خلبان به اندازه نیست
خب ، قایقی پیدا کردم که ببرتم
هیچ قایقی مستقیماً از استرالیا به نیویورک نمیره
پس خیلی طول کشید که به اونجا برسم
خیلی طول کشید
ولی بالاخره رسیدم
به «مِیپِلتون» وارد شدم
به شهری که توش بزرگ شدم
جایی که والدینم و «مت» مردن وارد شدم
جایی که همدیگه رو دیدم
بیشتر علف‌های هزر خونه‌ها بیش از حد رشد کرده بود
ولی هنوز چراغ خیابون‌ها توی شب روشن می‌شد
و همین باعث می‌شد حس احمقانه‌ای که انتظار داشتم شاید هنوز اونجا باشن کمتر بشه
هنوز تو همون خونه‌ای باشند که از دستشون دادم
وقتی که اونجا رسیدم پشت درخت اونطرف خیابون واستادم
و صبر کردم چون بیش از حد می‌ترسیدم که برم بالا و در بزنم
و بعد مدتی گذشت و در باز شد
اولش نشناختمشون
یک نوجوون بلند پسر با موهای فرفری
و یک دختر شاید 11 ساله
اونا بچه‌های من بودن
و بعدش شوهرم اومد و با یک زن بود
زنه خوشگل بود
زنه خوشگل بود و اونا می‌خندیدن
اونا...خوشحال بودن
و من فهمیدم توی اون مکان اونا خوش‌شانس‌ـه هستن
توی دنیایی پر از یتیم اونا هنوز همدیگه رو داشتن
و من یک روح بودم
روحی که اونجا جایی نداشت
«و اینجا «کِوین زمانی بود که نظرم عوض شد
فیزیکدان‌هایی که من فرستادن
بهم گفتن اولین نفری که از ماشین استفاده کرده
آدمی بوده که اختراعش کرده
اسمش دکتر «وان اِیگِن» بود
من مطمئن هستم اونا مسخره‌ام کردند
ولی گفته بودند وقتی که اونجا رفتم باید دنبالش بگردم و گشتم
اینم کلی زمان برد ولی پیداش کردم
و ازش خواستم که یک دستگاه دیگه بسازه
چون اون میدونست چجوری بسازه
و اون ازم پرسید اگر من همه این راه رو اومدم
چرا می‌خوام برگردم؟
و بهش گفتم چون به اونجا تعلق ندارم
خب ، اون ساختش و من برگشتم
برگشتم اینجا
...من
بهت فکر نکردم؟
نمی‌خواستم بهت زنگ بزنم؟
نمی‌خواستم با تو باشم «کِوین»؟
البته که می‌خواستم
ولی کلی زمان گذشته بود
خیلی دیر شده بود
و میدونستم اگر بگم چه اتفاقی افتاده ممکنه هیچ‌وقت باور نکنی
من باور می‌کنم
جدی؟
چرا باورت نکنم؟
اینجایی
من اینجام