«پـیـرمـرد - فصل 1 قسمت 1»
‫مـیـبـیـنـمـت
‫وقتی یه دختر کوچولو بودم
‫فکر می‌کردم چیزی وجود نداره ‫که تو ازش بترسی
‫تو تصورات من تو ‫فنا ناپذیر بودی
‫تصور می‌کردم هیچکس و هیچی ‫وجود نداره که بتونه بهت صدمه بزنه
‫تصویر تو به هیچی و هیچکس ‫اجازه نمی‌دی که بهم صدمه بزنه
‫وقتی یه دختر کوچولو بودم، ‫تو یک پادشاه بودی
‫و تنها چیزی که میشناختم پادشاهی تو بود
‫فکر کنم سوالی که دارم می‌پرسم...
‫اون آدمی که بودی کجا رفت؟
‫خب...
‫متنفرم از اینکه این رو بهت بگم، اما...
‫تو بچه خیلی باهوشی نبودی، امیلی
‫هرچی می‌خواستم بهت میگم ‫و توام باور می‌کردی
‫اوه، فک کنم جفتمون بدونیم این حقیقت نداره
‫و چی باعث شده بود وقتی
‫یه دختر کوچولو بودی فکر کنی ‫من از چیزی نمی‌ترسم؟
‫وقتی بچه بودی من تمام چیزایی
‫که برملا نشده بود می‌ترسیدم
‫خوب بلد بودم راجع بهشون بهت دروغ بگم
‫آره، همینطوره
‫تا همین اواخر
‫که فهمیدم
‫اما دیگه خودت نیستی
‫وقتی حرف می‌زنیم پریشونی
‫درست نمی‌خوابی
‫فقط می‌خوام ازت بپرسم چی عوض شده
‫نمیدونم. ‫یه چیزی، میدونی، دیگه سر جاش نیست
‫ببین، اگه قضیه همونی هست که فکر می‌کنم
‫میفهمم چرا ترسیدی
‫اما فکر می‌کنم تو مشکلی نداری
[اسمت ابی چیس ـه]
‫مگر اینکه چیزی باشه که بهم نمیگیش
‫چیزی وجود داره که بهم نمیگیش؟
‫اوه، شرمنده. نه، نه. ‫البته که نه
‫من باید برم، عزیزکم. ‫هروقت بتونم خودم بهت زنگ میزنم
‫- باشه ‫- خیلی خب
‫- خدافظ، دوستت دارم ‫- خدافظ دوستت دارم
‫تقریباً مطمئن شده که همه چیز رواله
‫ها
‫خب...
‫بزن بریم
‫آقای چیس؟
‫بله
‫امروز عصر حالتون چطوره؟
‫دیو و کارول
‫اینا دیگه... ‫باشه، باشه، فهمیدم
‫دیو و کارول سگ هاتون هستن
‫یه لحظه یکم گیج شدم
‫چرا؟ ‫چون اسم دارن؟
‫خب، چون اسم آدما رو دارن
‫میدونی، اینا اسم های آدما هستن
‫تو این یکی مورد نه
‫صحیح. ‫می‌دونید چیه؟
‫چرا از اول شروع نکنیم؟
‫عصر بخیر، آقای چیس
‫- می‌بینم سگ هاتون رو آوردین...
‫...دکتر هوارد
‫با این قضیه مشکلی ندارن، میدونی. ‫همه جا می‌برمشون
‫آره، من دکتر هوارد هستم
‫ببین، فکر نکنم
‫باشه
‫فکر کنم انتظار داشتید مادرم بیاد
‫انتظار داشتم دکتر هواردی رو ببینم که
‫الان 17 ساله می‌بینمش
‫حالا اون کجاست؟
‫خب الان دیگه فقط پنجشنبه ها ‫مریض ها رو معاینه میکنن
‫- پنجشنبه ها؟ ‫- بله
‫توی سن اون...
‫متوجه شد دیگه اون مقدار ‫کار کردن براش سخته
‫مطمئنم خودتون بهتر می‌دونید، درسته؟
‫خیلی خب، آه...
‫گفتیم بیایید که راجع به نتایج ‫آزمایشتون باهاتون صحبت کنیم
‫انگار شما اخیراً اینجا یک آزمایش کامل
‫برای جلوگیری از بیماری ها انجام دادید
‫بله، ما از شما تمام آزمایشات جسمی و ذهنی رو گرفتیم
‫معمولاً بدون درخواست فرد ‫آزمایشاتذهنی رو انجام نمی‌دیم
‫- آره، خودم درخواست کردم ‫- اوه، خیلی خب
‫آم...
‫آیا علائمی دیدید؟
‫گونه‌ای از اختلال شخصیتی وجود داره
که تو آزمایش مشخص نشه؟
‫احتمالاً نه
‫خب...
‫پس غیرممکن هم نیست
‫نه، هیچ علائمی حس نکردم
‫بیشتر احساس اضطراب داشتم
‫پریشون بودم، آم...
‫شاید چندباری هم یه سری چیزا یادم رفته
‫همسرم...
‫اون همچین مشکلاتی داشت، خب...
‫اگه من متوجه نشده بودم، ‫فکر نمیکنم خودش میتونست بفهمه
‫واسه همین خواستم... ‫خواستم مطمئن بشم
‫متوجه‌ام
‫خب، مطمئنید؟
‫چی فرمودید؟
‫از آزمایش های ذهنیم
‫اوه بله. ‫آره، به نظر خوب میان
‫چیز غیر عادی ای وجود نداره؟
‫خیر
‫چطور، دوست داشتی وجود داشته باشه؟
‫یادم باشه که از این به بعد
‫باید پنجشنبه ها بریم دکتر
‫بهم بگو لازم نیست نگران باشم
‫چون دفعه قبل که حرف زدیم
‫و در جواب هر سوالی که پرسیدم
‫گفتی "من خوبم، امیلی، جدی میگم"
‫همون موقع بود که حال مامان بد بود
‫درک میکنم چرا حس میکردی که باید
‫ازم در مقابلش محافظت کنی
‫اما من بچه نیستم
‫شرایطمون همینطوریشم بد هست
‫حالا دیگه حساب کن تو سعی میکنی
‫من رو قاطی مسائلی که باید توشون ‫پیشت باشم هم نکنی
‫بهم بگو که لازم نیست نگران باشم
‫چون نگرانم
‫خیلی خب
‫لطفاً باهام تماس بگیر
‫اوه، ابی
‫عزیزکم
‫اوه
‫متاسفم
‫نمی‌دونم چطوری اومدم اینجا
‫و بعدش، ترسیدم که اگه برگردم به تخت
‫- تو متوجه بشی ‫- اوه، پاشو، پاشو
‫دیگه پاشو بیا روی تخت
‫بزار بلندت کنم
‫بیا
‫عشقم...
‫باید من رو بزاری جایی
‫آره، باید بزارمت رو تخت
‫- بیا بریم ‫- نه، نه
‫باید من رو بزاری آسایشگاه
‫این منصفانه نیست. ‫نه
‫من چیزی نیستم که باهاش ازدواج کردی
‫اوه، خواهش میکنم این رو نگو
‫بیا بریم روی تخت
‫ممکنه برات خطرناک باشم
‫این که خیلی خفنه
‫من کیم؟
‫تو زنی هستی که عهد بستی ‫از من مراقبت کنی
‫تو زنی هستی که من عهد بستم ازش مراقبت کنم
‫حالا بیا بریم. ‫زود باش
‫من کیم؟
‫میدونم تو کی هستی
‫میدونم چی هستی
‫می‌بینمت
‫هالز
‫اوس
‫میخوای اسمت رو بهم بگی؟
‫سگ های خوب. ‫ممنونم
‫- 911و مورد اورژانسیتون چیه؟ ‫- بله...
‫اسم من، د.. دن چیس ـه
‫آدرسم خیالون نویل 92 توی نوریچ هست
‫یه مرد با اسلحه به زور وارد خونه من شد
‫بهم شلیک کرد، منم بهش شلیک
‫من.. ‫مـ.. من بهش شلیک کردم
‫فکر.. ‫فکر میکنم مُرده
‫جناب، لطفاً پشت خط بمونید
‫اسمتون رو تکرار کنید
‫اسم من دن چیس ـه
‫پس صدای وغ سگ ها رو از طبقه پایین شنیدید
‫سلاحتون رو پر کردید
‫اومدید طبقه پایین
‫همون موقع مهاجم یک تیر شلیک کرد
‫بعد شما در جواب به ‫قفسه سینه‌اش شلیک کردید
‫درسته. ‫بله
‫سگ هاتون شب ها معمولاً طبقه پائین هستن؟
‫نه، معمولاً توی اتاق خودم می‌خوابن
‫حتماً یه صدایی از طبقه پائین شنیدن
‫از صدای وغشون بیدار شدم
‫قضیه چی بوده؟ ‫یه دزدی بوده یا...
‫نمیشه قطعی گفت
‫چون خوش لباسه بهش نمیاد اوباش بوده باشه
‫- حدس من اینه ‫- آیا مسائلی وجود داره
‫که امنیت شما رو به خطر ‫انداخته باشه و ازش آگاه باشید؟
‫- امنیت؟ ‫- بله
‫- رقبای تجاری، مشکلات شخصی ‫- اوه، نه، نه
‫اخیراً تهدید نشدید؟
‫نه، نه، من یه بازنشسته هستم، پس...
‫اشکال نداره ازتون بپرسم که قبل از
‫- بازنشستگی چیکاره بودید؟ ‫- توی کار ملک بودم
‫بیشتر توی منهتن
‫خانواده‌ام همینجا بودن
‫هیچوقت اینطور مشکلاتی نداشتم
‫فکر می‌کردیم انقد از شهر دور هستیم که
‫از اینطور مسائل در امان باشیم
‫آره خب، حتماً غافلگیر میشید
‫این روزا همه جا از این اتفاق ها میوفته
‫صدا خفه کن... ‫بهرحال اون عجیبه
‫- معمولاً اینطور چیزا رو نمی‌بینیم ‫- جداً؟
‫اما بازم یادته که، هفته پیش تو یه مورد داشتی
‫که طرف به یه بازارچه دستبرد زده بود
‫با کلاشینکف - ‫کلاشینکف -
‫پس چیز دیگه‌ای نباید اونقد غافلگیرم کنه
‫آره
‫اگه اشکالی نداشته باشه، فردا افرادمون میان
‫تا اطلاعات بیشتری رو جمع کنن
‫مطمئنم شب سختی داشتید
‫میدونید، درواقع...
‫خانواده من توی میلتون هستن
‫میشه کلید رو بدم به شما
‫و خودم برم پیش اونا بمونم؟
‫کارمون تموم شد میزاریمش زیر پادری
‫الو؟
‫هی بچه، منم
‫ببخشید که این موقع بهت زنگ میزنم
‫پیدام کردن
‫چی؟
‫- آره ‫- حالت خوبه؟
‫آره، من خوبم. ‫سگ ها هم خوبن
‫اما حالا که خونه‌ام رو پیدا کردن ‫دیگه نمی‌تونم برگردم
‫مطمئنی که...
‫- کار اونا بوده؟ ‫- آره. آره، مطمئنم
‫واسه این میگم... ‫بعد از این همه مدت، میدونی
‫- بعید بنظر میاد ‫- امیلی، امیلی، مطمئنم
‫چند هفته‌ای بود که حسش می‌کردم
‫فکر کردم شاید خیالاتی شدم
‫فکر کردم مغزم داره از خودش داستان درست میکنه ‫که بهم یادآوری کنه دارم از کار افتاده میشم
‫میخواد یادآوری کنه که هنوزم کلی کار دارم، اما...
‫نه، فقط یه اخطار نبود
‫داره اتفاق میوفته
‫حالا باید ازشون جلو بزنم
‫خیلی خب
‫چه کاری از دستم بر میاد؟
‫من، آه...
‫دارم فکر می‌کنم..
‫باید گوشی هامون رو خاموش کنیم
‫می‌دونی، میخوام یه مدت آفتابی نشم
‫محض احتیاط
‫خیلی خب
‫- برای چه مدتی؟ ‫- نمی‌دونم
‫یک هفته شاید
‫چند هفته
‫یک ماه، شاید
‫متاسفم
‫نه، اینطوری نگو
‫...چیزی
‫- چیزی نیست که بابتش عذر بخوای ‫- خیلی خب
‫به محض اینکه بتونم بهت زنگ میزنم
‫آره. ‫درسته
‫خیلی خب. ‫دوستت دارم، پدر
‫منم دوستت دارم. ‫خدافظ بچه
‫چیه؟
‫بهش دروغ نگفتم
‫لزومی نداره راجع به چیزایی که هنوز
‫نمی‌دونیم نگرانش کنم
‫فضا، نفس هنر است
‫می‌دونی کی این رو گفته؟
‫نه
‫نظری داری که معنیش چیه؟
‫نه. ‫تو چی؟
‫خب، من... فکر می‌کنم معنیش اینه که، ‫وقتی داری یه خونه می‌سازی
‫باید یک فضا برای هر نفر و تمام چیز های مهم
‫در نظر بگیری
‫اما خوبه که یکم فضا هم در نظر بگیری برای...
‫میدونی، صرفاً برای فضا داشتن
‫فکر می‌کنی زیادی بزرگه؟
‫اوه، نه. عاشق چیزیم که داریم میسازیم
‫عاشق این ساخت و ساز با توام
‫فکر می‌کنم وقتی کارمون تموم شد
‫بتونیم اینجا میزبان یه
‫ارتش کوچولو باشیم
‫این فقط برای خانواده خودمونه
‫جدی؟
‫یه اتاق برای تو و مامان بزرگ
‫یه اتاق برای من، ‫و یه اتاق برای مامان و بابا
‫برای مامان و بابا؟
‫برای روزی که یکی راهی
‫برای برگردوندنشون پیدا کنه
‫هارولد؟
‫بله؟
‫یکی... ‫پشت تلفن کارت داره
‫اوه
‫الو
‫معاون عملیاتی هارپر؟
‫- هارپر هستم ‫- لطفاً گوشی
‫تاحالا فکر کردی که اگه گریه کردنت رو ببینه
‫ممکنه کمکی بکنه؟
‫کلی آدم اطراف یه بچه که پدر و مادرش رو ‫از دست داده گریه میکنن
‫فقط محض تنوع
‫میخوام براش کسی باشم که گریه نمیکنه
‫جناب معاون عملیاتی پشت خط هستن
‫جناب، ریموند واترز هستم
‫باب بلاسکی از دی‌سی‌اس شما رو بهم معرفی کردن
‫اون فکر میکرد شما میتونید در پرونده‌ای
‫که درحال کار روش هستم مفید باشید
‫چجور پرونده ای؟
‫خب، محض اطلاعتون باید بگم که
‫اس‌سی‌آی در اطلاع این
‫- گفتگو هست ‫- متوجه ام
‫چجور پرونده ای؟
‫در جولای 1987
‫یکی از افراد شما در نزدیکی ‫تورخم افغانستان مفقود شده
‫- مردی که بهش اشاره میکنم رو میشناسید؟ ‫- بله
‫خب، وظیفه من این بود که پیگیری کنم که آیا
‫سوژه همچنان در قید حیات هست یا خیر
‫و اگر هست، مکانش رو پیدا کنم ‫و اون رو برگردونم
‫- حالا، حدود دو هفته پیش... ‫- برگردونی؟
‫- بله جناب، دو هفته پیش... ‫- برای چی؟
‫- ببخشید چی گفتید؟ ‫- برای چی؟
‫اون پرونده بسته شده
‫من سه دهه مواخذه شدم
‫چرا دوباره این قضیه داره مطرح میشه؟
‫جناب، این از حیطه مسئولیت من خارجه
‫من اینجا درحال انجام یه عملیات هستم
‫و زمانم خیلی مهمه. ‫میشه ادامه بدم؟
‫بله
‫یک نیرو برای دستگیری سوژه فرستاده شد
‫نیروی فرستاده شده کشته شده، ‫و سوژه فرار کرده
‫حالا ما باید نیرو هامون رو از اونجا خارج کنیم اما
‫با توجه به سابقه شما با سوژه
‫دی‌سی‌اس احساس کرده که شناخت شما ممکنه مفید باشه
‫جناب، به من دستور داده شده که به شماع اطلاع بدم
‫جناب وزیر شخصاً از شما درخواست کمک...
‫بله، متوجه شدم. ‫تا یک ساعت دیگه
‫به سمت شما پرواز میکنم
‫ممنونم جناب. ‫بنده...
‫همه چی مرتبه؟
‫نه
‫فقط حیوانات خدمتگزار
‫ببخشید؟
‫اونا نمی‌تونن اینجا باشن
‫فقط سگ های خدمتگزار میتونن بیان اینجا
‫گرم کردن پای من خدمت نیست؟
‫قهوه تلخ و یکم نان تست چاودار
‫سفید یا گندم؟
‫گندم، لطفاً
‫آقای دیکسون، حالتون چطوره؟
‫اوه عالیم، ممنون استوارت
‫ببین، میخواستم یه کاری واسم بکنی
‫میخوام چند روزی بیام اونجا
‫و میخواستم...
‫اگه بشه مطمئن بشی که خونه آماده ست
‫ملحفه های نو و مواد غذایی میخوام
‫لبنیات نمیخوام، شیر بادام و قهوه میخوام، میدونی
‫فک کنم یه لیست اونجاها هست
‫عالیه. و خانم دیکسون هم باهاتون هستن؟
‫نه
‫نه، نه، باهام نیست
‫اگه سوالی داشتی بهم ایمیل بده
‫متوجه شدم
‫مشتاقانه منتظریم تا بلاخره چهره تون رو ببینیم
‫منم همینطور
‫به امید دیدار
‫- گارسن اومده؟ ‫- آره، فرستادمش بره
‫کلی چیز میز دارن
‫آه...
‫ببین، چیزی هست که باید درموردش ‫باهات صحبت کنم
‫هیچوقت به اینا عادت نمیکنم
‫مرده شور ببرن با این منو هاشون
‫فقط سه صفحه پنکیک دارن
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫آه...
‫معمولاً...
‫هرموقع که احساس میکردم که..
‫انگار...
‫دردسر داره بهمون نزدیک میشه
‫بهت میگفتم وقتشه که جامون رو عوض کنیم
‫میگفتم بیا از دردسر جلو بزنیم
‫اما، ام...
‫آم...
‫اگه دیگه فرار نکنیم چی؟
‫اگه یه مکان برای موندن پیدا کنیم
‫و یه چیزی اونجا بسازیم چی؟
‫چه جور چیزی بسازیم؟
‫یه خونه
‫زندگی. ‫اصالت
‫یک جا که توش اتفاق های خوب بیوفته
‫اینجا از این دستگاه ها میفروشن
‫اگه بلد باشی باهاشون کار کنی
‫میتونی یه خونه بسازی
‫- من میتونم ‫- ما نمیتونیم یجا بمونیم
‫نمیتونیم یجا بمونیم، ‫پیدامون میکنن
‫اگه آدم هایی که بودیم یجا ثابت بمونن، پیدا میشن
‫اما آدم هایی که قراره بهشون تبدیل بشیم...
‫کسی دنبال اون مدل آدما نیست
‫چون اونا هیچ کار اشتباهی نمیکنن
‫اونا آمریکایی های درست کاری هستن
‫که دنبال اینن که سخت کار کنن
‫خوشحال باشن
‫یه...
‫یه خانواده باشن
‫چیزی که گفتی خیلی آرامش بخشه
‫اینجا پر از این داستان های آرامش بخشه
‫که باعث میشه سخت بشه حقیقت رو دید
‫لحظه‌ای که کوهستان رو ترک کردیم
‫فکر کنم جفتمون میدونستیم
‫فقط یه راه برای تموم شدن همه اینا وجود داره
‫دوست ندارم که به خودمون
‫درمورد این قضیه دروغ بگیم
‫یا به همدیگه
‫با دونستن اینکه حداقل وقتی ‫که این قضیه ها تموم بشه
‫میدونیم که کار درست رو کردیم
‫خودم رو یکم آروم کردم
‫و با اینکه ما با هم میمونیم، ‫و این شاید اوکی باشه
‫شاید کافی باشه
لعنت بهش
‫من اون کار رو کردم
‫و اگه برگردم دوباره انجامش میدم، ‫چون ما رو بهم رسوند
‫برام مهم نیست اسممون چیه
‫فقط پیر شدن در کنار تو برام اهمیت داره
‫بیا همراه من آدم های جدیدی بشیم
‫و...
‫به خدا قسم میخورم، ‫تا وقتی که زنده‌ام
‫نزارم هیچی و هیچکس
‫بهت صدمه‌ای بزنه
‫باشه
‫هممم
‫حالا قراره اسم این...
‫آدم های جدیدی که قراره باشیم ‫چی باشه؟
‫سلام، هارولد هارپر هستم
‫ببین، یه سری مسائل هست ‫که باید روشنشون کنیم
‫اول اینکه، اجرای این عملیات با من نیست
‫شدیداً از من درخواست شده که ‫برای مشورت دادن واردش بشم
‫الان اینجا هیچکس نمیدونه من دارم باهات صحبت میکنم
‫احتمالاً با این کارم دارم چندتا قانون
‫رو زیر پا میزارم
‫که حتماً این باعث میشه بهم اعتماد کنی، نه؟
‫نه
‫خیلی خب
‫و دومین نکته
‫میخوام بری توی ماشینت
‫همین حالا
‫باید بهت توضیح بدم چطوری به شماره ای که
‫بنظرت پاک و غیر قابل ردیابیه زنگ زدم
‫وقتی رسیدی به ماشین، ‫زیر ماشینت رو یه نگاه بکن
‫شمت شاگرد، چرخ عقب
‫ظاهراً میتونیم از طریق موقعیت فرستنده
‫موقعیت موبایلی که باهاش هست ‫رو هم بدست بیاریم
‫و بعدش شماره‌اش رو مهندسی معکوس کنیم
‫این یکی حتی خودمو هم سوپرایز کرد
‫فکر نمی‌کردم بتونیم همچین کاری بکنیم
‫یکمش رو بخاطر این بهت گفتم که بهت بگم
‫که بازی چقد با آخرین باری که تو
‫انجامش دادی فرق کرده
‫و یکمشم بخاطر اینه که بهت بگم سه دقیقه قبل اینکه
‫بریزن رو سرت وقت داری
‫من الان صفحه فرستنده رو نمیبینم
‫پس وقتی حرکت کردی بهم بگو
‫میتونیم بیشتر حرف بزنیم
‫دارم حرکت میکنم
‫فهمیدم زنت رو از دست دادی
‫آره
‫چندسال پیش
‫- سرطان؟ ‫- بیماری هانتینگتون
‫اوه، این... ‫افتضاحه، متاسفم
‫ممنونم
‫خیلی از آخرین باری که صدات ‫رو شنیدم گذشته
‫تجربه عجیبیه
‫فرانکلی، فکر میکردم مُردی
‫نه
‫فقط بازنشسته شدم
‫من... راجع به
‫پسر و عروست توی روزنامه خوندم
‫- فکر کردم بهت زنگ بزنم ‫- آره
‫اما، میدونی...
‫فکر کنم میتونی ماشینی که در ‫تعقیبت هست رو ببینی، درسته؟
‫تا جایی که میدونم، اونا متخصص هستن
‫احتمالاً خیلی کارشون خوبه
‫پس اگه من بودم فاصله ام رو باهاشون حفظ میکردم
‫حب، حالا بزار بهت بگم که کجام ‫من الان دارم توی
‫فرودگاه شهرستان کالدونیا ‫به چندتا مامور درجه یک
‫که توی ماموریت شکست خوردن ‫و دارن دور جت اجاره ایشون
‫پرسه میزنن نگاه میکنم
‫عملیات اونا کشتن تو نیست
‫اینه که تو رو برگردونن
‫و بشوننت توی اون هواپیما
‫هیچکس به من نمیگه اون هواپیما به کجا ‫و به چه دلیلی پرواز میکنه
‫اما از اونجایی که اینجا نشستم و دارم ‫سناریو های ترسناکی رو تصور میکنم
‫میدونم که با یه باک پر بنزین
‫اون هواپیما میتونه بدون فرود
‫فردا عصر توی کابل باشه
‫و سناریوی ترسناک اینه که فرزاد حمزد
‫میخواد تو رو ببینه، و یک نفر رو توی
‫دولت آمریکا متقاعد کرده که این ‫کار رو براش بکنه
‫چرا داری اینو بهم میگی؟ ‫چرا داری بهم اخطار میدی؟
‫چون درسته که این سناریوی ترسناکی برای توئه
‫اما برای منم خیلی بده
‫چون دوباره این داستان شروع میشه، ‫و من باید راجع به
‫چیزا هایی که در گذشته دفن شدن
‫توضیح بدم
‫حالا، من میخوام کمکت کنم فرار کنی
‫که از اون پیشگیری کنم
‫خب، من انقدی ازت شناخت دارم که بدونم
‫داری یه لیست از گزینه هایی ‫که داری درست میکنی
‫خیلی زود متوجه خواهی شد که فقط دو گزینه وجود داره
‫شماره یک، درگیر بشی
‫مخفی بشی، به این فکر کنی که چطوری مبارزه کنی
‫اگه این راه رو انتخاب کنی، ‫باید به بگم
‫که پایان خوشی نداره
‫چون اولین اتفاقی که میوفته اینه که
‫این تبدیل به عملیات من میشه
‫و من باید گیرت بندازم
‫خیلی مطمئن نیستم
‫نکن
‫فقط نکن
‫گیرنده زیر ماشینه
‫تو یه صدا خفه کن توی صحنه گذاشتی
‫بعد سعی کردی مثه یه سرقت جلوه بدیش
‫تو دیگه اون آدمی که یادت میاد نیستی
‫شک دارم اگه همین الان ببینمت بشناسمت
‫بعضی روزا خودمم نمیشناسم
‫اما من ده هزار نیرو و ده میلیارد دلار بودجه در اختیار دارم
‫که چیزی که گمش کردن رو برگردونم
‫تو چی داری؟
‫شاید یه داستان که ارزش تعریف کردن داره
‫الان دیگه اون زمان نیست
‫الان شاید دیگه من اون
‫آدم بده نباشم
‫و بعدش زندگی تو پیچیده بشه
‫تو این کار رو نمیکنی؟
‫اوه جداً؟ ‫چرا؟
‫اون الان اونم توی این بازیه
‫حالا هر اسمی که روش گذاشتی...
‫حالا هرجا هم که فرستادیش که فکر میکردی ‫میتونه اونجا جاش امن باشه
‫اون موقع دخترت قسمتی از این بازی میشه
‫و دارم بهت میگم، اگه راه اول رو انتخاب کنی
‫ازش استفاده میکنم که بهت برسم
‫داری قضیه رو به جاهایی میکشونی که وقتی به اونجا برسه
‫ازش خوشت نمیاد
‫فکر کردی من از این قضیه راضیم؟
‫از اولش من به جایی نکشیدمش
‫این تصمیمات تو بود که کارمون رو به اینجا کشوند
‫که ما رو به راه دوم رسوند
‫راه دوم اینه که...
‫ناپدید بشی
‫آره، دفعه قبل همین کار رو کردم
‫نه. ‫نه مثل دفعه قبلی
‫این دفعه، تو از دری خارج میشی
‫که همون اول ازش وارد شدی
‫تنها
‫اتفاقی که میوفته اینه
‫من دخترت رو پیدا میکنم
‫و به افرادم میگم که
‫"این تنها رشته‌ای هست که اون رو به این دنیا متصل میکنه
‫تنها تیکه‌ای از اونه که ما داریمش"
‫بعد بهشون میگم "فقط بشینید، زیر نظر بگیریدش و صبر کنید
‫بعد اون بلاخره خودش زنگ میزنه"
‫و تو هیچوقت زنگ نمیزنی
‫نه، نه، نه
‫هارولد..
‫- اگه زنگ بزنی... ‫- هارولد
‫اگه به هر طریقی باهاش ارتباط برقرار کنی
‫چند دقیقه بعدش مامورا در خونه‌اش هستن
‫ازش سوال میپرسن
‫اگه چیزی درمورد جنایت های که کردی بدونه
‫میوفته زندان
‫اونطوری بدتر میشه
‫تو غیب میشی
‫اونم زندگیش رو میکنه
‫و این داستان دوباره به قبر خودش برمیگرده
لعنت بهت
‫تو سی سال خوب باهاش داشتی
‫همین سی سال هم بیش از اون چیزیه ‫که قرار بوده باشه
‫و باید باهاش خدافظی کنی
‫به همه این فرصت داده نمیشه
‫بهم اعتماد کن
‫تا وقتی که دور بمونی
‫اون حتی نمیفهمه که من زیر نظرش دارم
‫از دیدگاه من...
‫بنظرم این بهترین فرجام برای همه ماست
‫من بهت یه نقطه شروع دادم. ‫از دستش نده
‫فرار کن. ‫ناپدید شو
‫من و تو هردو باید آخرین سال های زندگیمون
‫وانمود کنیم که هیچوقت همدیگه رو نمیشناختیم
‫و هیچکدوم از این اتفاق ها نیوفتادن
‫داره حرکت میکنه
‫آره، خودم می‌بینم
‫اونم دقیقاً چند دقیقه قبل اینکه بگیریمش
‫متاسفانه
‫بیرون داشتی با تلفن صحبت میکردی، درسته؟
‫بله، درسته
‫میشه بپرسم با کی صحبت میکردی؟
‫نه، نمیتونی
‫پسرجون، تو میدونی من چه موقعیتی توی اف بی آی دارم؟
‫بله، قربان
‫فکر میکنی من به این دلیل به موقعیت منصوب شدم
‫چون آدمیم که سر به سرش گذاشتن کار امنیه؟
‫- نه قربان ‫- پس دیگه بهم زل نرن
‫وگرنه حس میکنم داری سر به سرم میزاری
‫قبول؟
‫بله
‫الو؟
‫- هی، منم ‫- هی، خوبی؟
‫- فکر میکردم باید یه مدت در دسترس نباشیم ‫- آره، آره، خوبم
‫ببین، اه...
‫هیچوقت در این مورد صحبت نکردیم
‫قبل از این...
‫احتمالاٌ به این خاطر که...
‫راستش هیچوقت فکر نمیکردم لازم باشه
‫اما...
‫گندش بزنن
‫پدر... ‫درمورد چی صحبت میکنی؟
‫من باید برم، عزیز دلم
‫- آره. نه ‫- خب، بهم گفته بودی
‫- آره ‫- متوجه نمیشم
‫- برم، برم، برم ‫- چی عوض شده؟
‫برای همیشه
‫تو و من، دیگه نمیتونیم با هم حرف بزنیم
‫برای یه مدت طولانی
‫خب، شاید برای همیشه
‫چرا؟
‫فکر میکردم تمام رد پاهام رو از بین بردم
‫میدونی، فکر میکردم تو در امانی
‫اهمیتی نداشت چی سر خودم میومد
‫حتی اگه بازم مجبور بشم که برم، ‫حداقل تو در امانی
‫اما فکر میکنم نمیتونم توی زندگیت باشم
‫چون حتی اگه یه صدا باشم از پشت تلفن، ‫دیگه نمیتونم ازت مراقبت کنم
‫اما شاید... ‫خب شاید این
‫جاییه که قرار بود از اول بهش برسیم، میدونی؟
‫شاید این...
‫همین بود. ‫این...
‫اینکه بتونیم از هم خدافظی کنیم
‫آره، شاید همیشه قضیه همین بوده
‫متاسفم
‫یادت باشه که دوستت دارم
‫که همیشه دوستت خواهم داشت، ‫اما فکر میکنم دیگه باید برم
‫ام؟
‫امیلی؟
‫اگه خدافظیت رو بشنوم کمکم میکنه
‫ام؟
‫لعنت بهش
‫ببخشید؟
‫میدونم که مسائل تغییر کردن
‫میدونم که ادامه دادن زندگی قراره نسبت
‫به گذشته خطرناک تر باشه، ‫اما نمیدونستم
‫- راه دیگه ای جز ‫- من.. من نمیـ...
‫فرار برات نمونده
‫وقت ندارم درمورد بحث کنم، امیلی
‫باور کن جدی میگم
‫- از چی میترسی؟ ‫- من از چی میترسم؟
‫شنیدی چی گفتم
‫از این میترسم یکی پیدات کنه
‫شکنجه‌ات کنه و تو رو بکشه ‫تا به من برسه
‫- از این ترسوندنت؟ ‫- نمیدونم
‫این به نظر من خیلی ترسناکه، امیلی
‫خب، پس توام اونا رو بترسون
‫تو بهم گفتی که چه کارایی کردی
‫- بهم گفتی که چه کارایی میتونی بکنی ‫- من فقط بعضی از کارایی
‫که میکردم رو بهت گفتم
‫میخواستم تو بعد از مدرسه بیایی خونه
‫اگه تمام کارایی که میکردم رو بهت میگفتم
‫مطمئن نبودم که بخوای برگردی خونه
‫نمیدونی وقتی اونا ترسناک بشن این قضیه
‫چقد میتونه ترسناک بشه، ام
‫تو هیچ ایده ای نداری که چه کاری کردم، ‫کی بودم
‫و توی این نقطه از زندگیم، ‫میخوام که دانش تو همینقد بمونه
‫فکر کردی من کیم؟
‫- فکر میکنی کی من رو بزرگ کرده؟ ‫- و تو...
‫چرا فکر کردی نمیتونم
‫- چیزای ترسناک رو مدیریت کنم؟ ‫- امیلی
‫نمیدونی چه حسیه وقتی یکی که تو دوستش داری
‫تبدیل به کسی بشه که نمیتونی قبولش کنی
‫چیزایی هست که نمیتونی فراموششون کنی،ام
‫چیزایی که نمیتونی نادیده شون بگیری
‫و وقتی من رفتم تو
‫نباید من رو اونطوری به خاطر بیاری
‫نمیخوام
‫- دیگه وقت ندارم، عزیزکم ‫- نه
‫توپ رو ننداز تو زمین من
‫چون من نمیترسم که تو رو بشناسم
‫من.. متاسفم، ‫اما باید برم
‫وقت بحث کردن این مورد رو ندارم
‫نه. تلفن رو قطع نکن
‫تو ازم دست نمیکشی
‫- دوستت دارم امیلی ‫- نه، بابایی، نکن...
‫هنوز داریش؟
‫لطفاً اماده باشید
‫از جاده اصلی خارج شد
‫یه راه انحرافی
‫تقریباً هفتاد متر دیگه
‫نگه داشت
‫180 متر جلوتر
‫می‌بینیش؟
‫منفی. نمی‌بینمش...
‫صبر کنید
‫لعنت
‫باید کل منطقه رو پوشش بدیم
‫- نمیتونه خیلی دور بشه ‫- دریافت شد
‫نظری دارید، قربان؟
‫نظر من اینه که شما دوبار گمش کردید
‫دیگه هیچوقت اون مرد رو نمی‌بینید
‫منطقه رو پوشش بدید، رد ماشین رو دنبال کنید
‫- هرچیزی که میتونید پیدا کنید ‫- بله
‫چیه؟
‫ما توسط یه شهروند مسن غافلگیر شدیم
‫فکر کنم باید منتظر تیکه های...
‫بیا اینجا
‫اوه! ‫اوه!
‫آه!
‫اوه! ‫اوه...
‫مرد، تو دیگه کی هستی؟
‫آره
‫پیداش کردم. ‫درحال حرکته
‫دریافت شد. ‫زمان تخمینی رسیدنتون؟
‫0100 حدودا
‫رینولدز مُرده
‫نتونستم جسد رو از صحنه بردارم
‫آره
‫اما هدف توی دستمونه
‫اوضاع تحت کنترله
‫دارم موقعیت دقیق ماشین هدف
‫و جسد رینولدز رو میفرستم
‫هر 15 دقیقه گزارش بدید. ‫تمام
‫به چی نگاه میکنی؟
لعنتی
‫اوه! ‫اوه، گند بزنن
‫اوه
‫اوه...
‫لعنت بهت، پیرمرد
‫اگه جرات داری دوباره تلاش کن
‫فاس
‫نه
‫نه. ‫نه!
‫اونجاست؟
‫هارپر
‫با شما کار داره
‫بله؟
‫این سه تا
‫هرکس دیگه ای هم بفرستی دنبالم
‫کفنشون رو می‌پیچم
‫هرکی رو بفرستی سراغ بچه‌ام
‫تیکه تیکه بهت برش میگردونم
‫الان منو شناختی؟
‫این یارو کیه؟
‫قربان، من اینجا با چی طرفم؟
‫هی
‫پدرتم