‫[سال ۱۹۹۳]
‫برادرها و خواهرت همگی بلغور جو دو سرشون رو خوردن ‫(غذایی که از پرک شدۀ گیاه جو دوسر تهیه می‌شود)
‫و تمرینات امروزشون رو شروع کردن
‫تو نمی‌خوای بهشون ملحق بشی، شماره هفت؟
‫امروز صبح دل و دماغ نداری؟
‫می‌دونی وقتی پَکَرم چی سر حالم می‌کنه؟
‫آواز خوندن
‫شماره هفت!
‫سلام، شماره هفت. من پرستار جدیدتم، خانم کورن‌والیس
‫شماره هفت!
‫روز خوش. من خانم استیون‌بکر هستم، پرستار جدیدت
‫شماره هفت!
‫سلام، شماره هفت. اسم من گریسه. پرستار جدیدتم
‫پدرت میگه که بلغور جو دوسر رو دوست نداری،
‫ولی باید صبحونه بخوری ‫تا بزرگ و قوی بشی،
‫و بعد از غذا هم باید با بقیه تمرین کنی
‫بیا، بذار کمکت کنم
‫دوباره امتحان کنیم؟
‫بهتره قبل از اینکه از دهن بیفته بلغور جو دوسرت رو بخوری
‫چند وقتی اینجا در امانیم
‫نمی‌تونیم زیاد اینجا بمونیم
‫باید وسایل‌مون رو جمع کنیم
‫وانیا
‫بیا ببرمت نظافت
‫- یالا! بیا بریم! ‫- فکر کنم نفس نمی‌کِشه
‫اگه نبریمش بالا، می‌میره
‫حنجره‌ش دچار پارگی شدیدی شده
‫- یکی‌تون باید بهش خون بدین ‫- من میدم
‫- خودم میدم
‫متأسفانه امکانش نیست، پسر عزیز
‫خون شما بیشتر با خون من سازگاره
‫هِی، نگرانی نداره که. ‫من... ترتیبشو میدم، گُنده بک
‫- عاشق سوزنـم ‫- استاد کلاوس
‫خون شما...
‫چجوری بگم؟
‫زیادی آلوده‌ست
‫- برو کنار ‫- آره، برو
‫خودم اینکارو می‌کنم
‫نه!
‫ازش خون بگیر
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دنبال مواد می‌گردم
‫نگرد
‫دیگه گوشم از حرف‌های تو پُره!
‫فقط برو رد کارِت، خواهشاً برو
‫دلم می‌خواد از این حالت درت بیارم
‫- خب، هشیاری رو زیادی گنده‌ش کردن ‫- ولی ببین به کجا رسوندتت
‫خب، کارمو به کجا کِشونده؟
‫به کجا رسوندتم؟ هیچ جا
‫من نمی‌تونم با کسی که عاشقشم صحبت کنم. ‫مردم... هنوزم منو جدی نمی‌گیرن
‫می‌خوام بازم چیزی رو حس نکنم
‫خیلی بی دست و پایی
‫- آره، واقعاً؟ ‫- آره، واقعاً!
‫ببین!
‫قرار نیست زندگی آسون باشه
‫زندگی سخته
‫اتفاق‌های بد می‌افتن. ‫آدم‌های خوب می‌میرن
‫عجب، دوباره بحث مرگو میاری وسط، آره؟ ‫برو سراغ یه چیز جدید، دادا
‫درمورد دیو حرف می‌زدم
می‌دونی، خسته‌م شده می‌بینم بیش از حد به تمایلاتت تن میدی
‫خب، پس نگاه نکن
‫تو بهتر از این حرفهایی
‫دیو چی؟
‫اونم می‌دونست
‫آره، تو درست میگی
‫حق با توئه. مـ... مـ... متأسفم. متأسفم
‫خدا رو شکر
!دادم دستت
‫آخ!
الان تونستی به من دست بزنی (شباهت داستان با فیلم روح با بازی پاتریک سوایزی)
‫چطوری اینکارو کردی؟
نه... من با تو برخورد فیزیکی نداشتم
تو با من برخورد داشتی
‫فکر کنم
‫اون آشغالی که نزدیک بود خراهرمون رو ‫بکُشه، هنوز داره وِل می‌چرخه و همراه وانیا‌ست
‫- باید بریم دنبالش ‫- وانیا مهم نیست
‫هِی، اون خواهرته. این حرف حتی واسه تو هم یه کم سنگدلانه‌ست، شماره پنج
‫نمیگم به وانیا اهمیت نمیدم، ‫ولی اگه آخرالزمان امروز اتفاق بیفته،
‫وانیا هم همراه ۷ میلیارد نفر دیگه می‌میره
‫هارولد جنکینز اولویت‌مونه
‫- موافقم. بریم ‫- من نیستم بچه‌ها
‫آخه، می‌دونین، بهتون بر نخوره ها
‫فقط... یه جورایی حس می‌کنم این
‫فشار زیادی به منی که اخیراً نوشیدنی خوردن ‫رو گذاشتم کنار میاره، پس...
‫- تو هم میای ‫- نه، نه، نه
‫آخه، به نظرم همگی موافقیم که قدرت من...
‫منظورم اینه که، تقریباً به درد نخوره. ‫فقط تو دست و پای شماهام
‫کلاوس، پاشو
‫نمی‌تونین وادارم کنین
‫الان که فکر می‌کنم می‌بینم ‫یه خرده تمرین ضرری نداره
‫آره
‫گفتم برو!
‫وانیا، من دوستت دارم
‫ یه شایعه شنیدم...
‫نه! آلیسون!
‫لعنتی
‫[شماره هفت]
‫[... غیر قابل کنترل و خطرناک...]
‫[... نباید فاش شود...] ‫خدای من
‫وانیا؟ بیا بریم
‫وانیا، می‌تونم توضیح بدم
‫تمام این مدت داشتی منو بازی می‌دادی؟
‫نه، اینطور نیست
‫- فقط سعی دارم ازت محافظت کنم ‫- در برابر کی؟
‫در برابر خانواده‌ت
‫اونها می‌خوان بهت صدمه بزنن
‫وانیا، همه‌ش اون داخله، توی اون دفترچه
‫پدرت...
‫ازت می‌ترسید
‫واسه همین اون قرص‌ها رو به خوردت می‌داد
‫اون قرص‌ها قرار نبود کمکت کنن
‫می‌خواستن جلوت رو بگیرن
‫اون فکر می‌کرد تو برای کنترل کردن قدرت‌هات ‫به حد کافی نیستی
‫ولی من هیچ‌وقت ترسی ازت نداشتم
‫من قبولت کردم
‫من تنها کسیـم
‫که تو رو به خاطر هوّیت واقعیت قبول کرده
‫برادرها و خواهرت،
‫اونها هم قدم به قدم پدرت رو همراهی کردن
‫هرولد جنکینز کیه؟
‫اون...
‫یکیه مثل ما
‫یه پسر تنها
‫یه غريبه که خانواده‌ش بهش ستم کردن
‫اون فقط می‌خواست یکی باشه که ‫صداش رو بشنوه، دوستش داشته باشه
‫آلیسون درست می‌گفت
‫- تو بیماری ‫- من اونی نیستم که سعی کرد تو رو بکُشه
‫- من باید برم ‫- تا حالا واسه‌ت چیکار کردن؟ هان؟
‫تو به خاطر من شدی سرنوازندۀ ارکستر! (رهبر نوازندگان ويلن و معاون رهبر ارکستر)
‫من توی آزمونش شرکت کردم. ‫اون جایگاه رو بدست آوردم
‫به خیالت اون سرنوازندهه خود به خود گُم و گور شد؟
‫تو چیکار کردی؟
‫این کارو به خاطر تو کردم
‫- به من نزدیک نشو ‫- وانیا، ما توی خطریم
‫ما توی خطریم. خانواده‌ت دیدن که ‫داری از قدرتت استفاده می‌کنی
‫اونها می‌دونن چه توانایی‌هایی داری
‫- میان دنبالـمون ‫- نه، به حرفم گوش میدن
‫نه، هیچ‌وقت نمیدن! ‫اونها می‌خوان تو احساس حقارت کنی!
‫ولی در مقابل تو، اونها حقیرن
‫در مقایسه با اونها، تو حکم خدا رو داری!
‫فقط لازم بود یکی چشم‌هاتو باز کنه ‫تا ببـینی اونها واقعاً چه جور آدم‌هاییـن
‫من اینکارو برات کردم
‫پس... بیا کاری رو که شروع کردیم تموم کنیم
‫- وانیا، تو به من نیاز داری ‫- من به خانواده‌م نیاز دارم
‫من نمی‌...
‫من نمی خواستم آلیسون رو بکُشم
‫و دوستش داشتم
‫عاشق همه‌شون هستم
‫حق با پدرت بود
‫به حد کافی قوی نیستی
‫پدرت اینو می‌دونست
‫و حالا منم می‌دونم
‫تو ضعیفی!
‫بس کن
‫رقت انگیزی
‫لطفاً اینکارو نکن
‫خودتو ببین. تو هیچی نیستی
‫نــه!
‫- تو یه آدم معمولی هستی ‫- بــس کــن!
‫- از معمولی هم کمتری! ‫- بــســه
‫تو خاص نیستی!
‫- معمولی هستی. معمولی. رقت انگیزی. هیچی ‫- بس کن! بـسـه!
‫نه
‫نه، اینکارو با من نکن، وانیا
‫خواهش می‌کنم
‫تو رو خدا!
‫اُه!
‫سلام، هیزِل!
‫سلام، انتظار نداشتم اینقدر زود برگردی. ‫ولی حدس بزن چی گرفتم...
‫با خرید بلیت ممتازِ «اِیتریوم» ما
‫از ارتقای سطح خدمات رایگان در مهمانکدۀ رین و کوئیل مجاور
‫...لذت ببرید
‫اگه اومدی سراغ هیزل،
‫اون نمیاد اینجا. منو ترک کرده
بر منکرش لعنت
‫- انتظارم دقیقاً این نبود ‫- عجب شکست نفسی‌ای
‫نشانی از وانیا نیست
‫تا پلیس‌ها سر نرسیدن بیاین بریم
‫الان میام
‫زود باش، شماره پنج، داری...
‫رنگ چشمش همونه، اندازۀ مردمک چشمـش ‫هم همین‌طور. بچه‌ها، خودشه
‫همون چشمی که ده‌ها سال داشتمش...
‫جایگاه درستش رو پیدا کرده
‫اون یارویی که باید برای جلوگیری از آخرالزمان ‫می‌کُشتیمش رو گیر آوردیم
‫آره! بزن بریم
‫نه، نه. وایسا، وایسا. ‫امکان نداره اینقدر راحت باشه
‫ببینین، این یادداشتیه که از کمیسیون گرفتم
‫همونی که توش نوشته: ‫«از هرولد جنکینز ملقب به لئونارد پی‌بادی محافظت کنین»
‫- جداً؟ ‫- ولی کی اونو کُشته؟ کی اینکارو کرده؟
‫یه فکر احمقانه تو سرمه
‫احمقانه‌ست، ولی چطوره وانیا رو پیدا کنیم...
‫و ازش بپرسیم چه اتفاقی افتاده؟
‫اگه وانیا از دست این آشغال کرده، ‫احتمالش هست که تو راه برگشت به آکادمی باشه
‫- زنده می‌مونه؟ ‫- آره
‫منتها تارهای صوتیش بدجور آسیب دیدن
‫یه معجزه‌ست که سرخرگ کاروتیدش پاره نشده
‫اون هوز زنده‌ست
‫بقیه‌شو بسپارین به من و گریس، استاد لوتر
‫برید. استراحت کنین
‫اینجا از همه کمتر به تو اعتماد دارم
‫من جایی نمیرم
‫- اثری از وانیا نیست ‫- اون توی هیچ‌کدوم از اتاق‌ها نیست
‫طبقۀ پایین هم نیستش
‫- خب، من دیگه نیستم ‫- وایسا
‫- وایسا. وایسا... ‫- کجا میری؟
‫وانیا هنوز اون بیرونه، ‫هیزل و چاچا هم همین‌طور
‫می‌دونم. وسایلمو برمیدارم ‫و از اینجا میرم
‫یه سری خرده حساب با اون احمق‌ها دارم
‫راستی، وقتی با بابا حرف زدی
‫چیزی درمورد آخرالزمان نگفت؟
‫درمورد اینکه چطور اتفاق می‌افته سرنخی نداد؟
نه. سرنخی نداد. ولی اصلاح درجه یکی کرد
‫منتها سرنخی نداد
‫خدایا
‫می‌دونی، ولی یادمه که
‫یه چیزی راجع به پتاسیل من گفت،
...و اینکه حتی اطلاع درستی درموردش ندارم
‫- آخه اون از کجا درمورد آخرالزمان خبر داشت؟ ‫- نمی‌دونم، ولی گوش کن
‫مثلاً در زمان سفر کردن خودت ‫رو داشته باش، از کجا...
‫از کجا می‌دونستی که چطور باید اینکارو بکنی؟
‫نمی‌دونستم
‫اگه واقعاً نوشیدنی نخورده بودی می‌فهمیدی
‫بابا من نوشیدنی نخوردم
‫الان دو روزه که... تقریباً دو روز میشه که نوشیدنی نخوردم
‫- آره، دو روزه ‫- حس می‌کنم ۴۵ ساله
‫کیو داری گول می‌زنی، کلاوس؟ ‫دیدم که تمام روز آروم و قرار ندادی
‫خب، پس گمونم جفت‌مون داریم با اعتیادهامون می‌جنگیم
‫- من معتاد نیستم ‫- چرا، هستی
‫تو به یه مواد به اسم آخرالزمان اعتیاد داری
‫- در اشتباهی ‫- اولین نشونۀ اعتیاد انکاره
‫من و تو مثل هم نیستیم
‫توی چشم کسایی که
‫وقتی مواد نمیکشن حتی خودشون رو هم نمی‌شناسن،
‫این نگاه رو دیدم
‫بهم اطمینان داشته باش
‫فقط باید ولش کنی
‫مجازاً گفتم، ولی آره، اونم جواب میده
‫هر چیزی به وقتش
‫اون جای تاریک و دنجی رو ‫که الان داخلشی می‌شناسم
‫می‌دونم وقتی که اونجا رو ترک کنی، ...به هوش بیای و ببینی شدی یه آدم دیگه
‫چه دردی رو می‌کِشی
‫من که بیدار شدم،
‫عصبانی بودم
ولی از اینکه دیگه رفته بودی و مسیر زندگیت رو ادامه داده بودی عصبی بودم
‫و من هنوزم اونجا گیر کرده بودم، ‫تنها توی اون آشغالدونی قدیمی پیش بابا
‫ولی اشتباه می‌کردم،
‫چون همه رو پَس زده بودم...
‫از جمله کسی که از صمیم قلب عاشقش بودم
‫آلیسون، خیلی متأسفم
‫متأسفم که اونجا نبودم
‫من نمیذارم وقتی به هوش میای تنها باشی
‫خب، به نظرت واقعاً موفق شدیم؟
‫فکر مي‌کنی واقعاً جلوی آخرالزمان رو گرفتیم؟
‫حالا چیکار کنیم؟
‫چه می‌دونم
‫از پینشهادات استقبال می‌کنم
‫خودم باز می‌کنم
‫سلام، آقای قدیمی
‫خواهرم پیش توئه؟ و...
‫اگه نیست، مارگاريتا میل داری؟
‫بیا
‫اومدی منو بکُشی؟
‫لعنتی. امون از عادت‌های قدیمی
‫خب، درک می‌کنم که چرا ممکنه ‫همچین احساسی داشته باشی، می‌دونی...
‫خب، به خونه‌مون حمله کردی، ‫سعی کردی خانواده‌م رو بکُشی
‫و برادرم رو دزدیدی
‫خب، واسه جبران گذشته ‫کار زیادی از دستم بر نمیاد
‫یادت نره که توی این اتاق ‫فقط من قاتل نیستم
‫تو هم گذشتۀ آلوده به خونی داری، رفیق
‫حالا که حرفش شد،
‫اون کاری که توی کالهون کردی، ‫حرکت خارق‌العاده‌ای زدی
‫باور نمیشه واقعاً اینجا نشستم و دارم ‫با تو صحبت می‌کنم، آخه هر چی نباشه...
‫هیزل، واسه چی اومدی اینجا؟
‫خب، چیزه، می‌دونی...
‫دیگو، بس کن!
‫پا شو!
‫می‌دونی، قبل از اینکه بکُشیش، ‫شاید بهتر باشه به حرف‌هاش گوش بدی
‫به خاطر کاری که با پچ کردی مي‌کُشمت
‫یا گوش نده. ببینیم چطور پیش میره
‫قراره...
‫بیخیال!
‫حتماً درد گرفته
‫گاز گرفتن جزو خط قرمزهامه
‫هیزل، هر حرفی که واسه گفتنش اومدی اینجا، ‫پیشنهاد می‌کنم سریع بگیش،
‫قبل از اینکه به هوش بیاد
‫من همکارم رو ول کردم، کمیسیون رو ترک کردم، ‫اومدم تا داوطلب بشم
‫- واسه چی؟ ‫- تا کمک کنم جلوی آخرالزمان رو بگیریم
‫هه
‫الان چی واسه‌ت اینقدر خنده‌داره؟
‫قبل از اینکه جواب بدم، ‫برای چی می‌خوای بهمون کمک کنی؟
فقط بگم که نمی‌خوام آخرالزمان دونات فروشی‌ای که منافع شخصیم توشه رو نابود کنه
‫خب، اصلاً دوست ندارم به روت بیارم، رفیق، ‫ولی اومدنت حکم نوش‌دارو بعد از مرگ رو داره
‫اینکه تو الان اینجایی، بدون ذره‌ای تردید به این معنیه
‫که آخرالزمان به سر رسیده
‫واقعاً؟ از کجا می‌دونی؟
‫سمبلـش مُرده. امروز صبح جنازه‌شو پیدا کردیم
‫تو آخرین مجهولِ مشخص شدۀ این معادله بودی
‫لعنت. واقعا؟
،تو که توی معادله نباشی دیگه آخرالزمانی در کار نیست
‫خیلی خب
‫خب حالا چیکار کنیم؟
‫می‌دونی، راستش، نمی‌دونم
‫اینقدر این ماجرا رو دنبال کردم که...
‫هیچ‌وقت واقعاً دربارۀ فرداش فکر نکردم
‫نمی‌دونم. خودت چطور؟
‫دیگه کاری با این دیوونگی ندارم
‫وقتشه از اول شروع کنم
‫تو هم باید همین کارو کنی
‫گفتنش راحت‌تر از انجام دادنشه
‫الزاماً سخت نیست
‫آخه، این‌طوری بهش فکر کن. ‫اگه هیچ‌وقت در زمان سفری نمی‌کردی،
،و گذرت به تربیت کننده نمی‌افتاد
چی میشد؟
‫گمونم بزرگ که می‌شدم مثل بقیه‌شون ‫یه پسر احساساتی نابالغ بودم
‫خب، پس تحویل بگیر
‫حالا می‌تونی بزرگ شی
‫موفق باشی
‫هیزل
‫- قبل از اینکه بری یه چیز دیگه هم بگم ‫- بگو
‫کدومـتون به کاراگاه پچ شلیک کردین؟
‫یه زن بهش شلیک کرد
‫چه بد
‫تفنگـش می‌تونست برادرم رو تبرئه کنه
‫خب، امروز روز شانسته، رفیق
‫جفتـشونو بگیر
‫دیگه کاری با این زندگی ندارم
‫ شما ۳ پیام صوتی جدید دریافت کردید
‫ پیام اول
‫ وانیا، من خانم کوالسکی هستم. ‫ آقای پادل دوباره گُم شده
‫ میشه اگر دیدیش باهام تماس بگیری؟ ممنون
‫ پیام بعد
‫ وانیا، پیتر هستم از تماشاخانه‌‌ی ایکاروس
‫ فقط خواستم بهت یادآوری کنم ‫ بلیت‌های اون کنسرتی که خواسته بودی رو
‫ گذاشتیم توی باجۀ بلیت فروشی. ‫ مهمون‌هات هر زمان که خواستن می‌تونن تهیه‌شون کنن
‫ پیام بعد
‫ سلام، وانیا، منم
‫ فقط می‌خواستم...
‫ اوضاع بدجور بهم ریخته
‫ تنها خواستۀ من این بوده ‫ که خواهر خوبی برات باشم
‫ گمونم تقریباً موفق نشدم به خواسته‌م برسم
‫ ولی باید بهم زنگ بزنی، خب؟
‫ خیلی دوستت دارم، آبجی
‫متأسفم!
‫آلیسون؟... ‫من اینجام
‫نه. سعی نکن حرف بزنی. سعی نکن چیزی بگی
‫حرف زدن آسیب بیشتری به تارهات وارد می‌کنه، خب؟
‫آلیسون، خیلی متأسفم که پیشت نبودم
‫چیزی نیست
‫باشه. صبر کن. وایسا
‫بیا
‫وانیا
‫نمی‌دونیم اون کجاست
‫قدرت‌؟
‫متوجه نمیشم
‫من میشم
‫وقتشه که آخرین راز پدرت
‫برملا بشه
‫لعنتی
‫خوبه، به هوش اومدی
‫حالا واسه نوشیدنی آماده‌ای؟
‫هیزل کجاست؟
‫گذاشتمش بره
‫تو چیکار کردی؟
‫حالا که آخرالزمان به پایان رسیده، ‫وقتشه جر و دعواها هم تموم بشه
‫هِی، اون پچ رو نکُشته. ‫کار همکارش، چاچا، بوده
‫خب که چی؟
‫جفت‌شون اون شب اونجا بودن
‫این رفاقت نصف و نیمه باعث شد ‫هیزل هر دو تا تفنگ رو بهم بده
‫که تو رو تبرئه می‌کنن، چون که بالستیک گلوله ‫با صحنۀ قتل پچ تطبیق پیدا می‌کنه
‫هیزل اومد اینجا و دنبال یه راه خروج می‌گشت
‫اون می‌خواست از اول شروع کنه. ‫و دست بر قضا چیزی داشت
‫که ممکن بود به درد خانواده‌مون بخوره
‫- پس وقت تغییره ‫- عمراً
‫هر جور که راحتی
‫کنجکاوم
‫دوستت پچ
‫از چیـش خوشت می‌اومد؟
‫خیلی چیزهاش
خیلی خوب بود همو میفهمیدیم
خصلتی نداشت که یه کم عمیق‌تر باشه؟
‫آدم‌ها رو باور داشت
‫هر چقدرم کثافت کاری و گندکاری ‫توی خیابون می‌دید بازم مردم رو باور داشت
‫همیشه باطنِ خوبِ مردم رو می‌دید
‫خب، مطمئنم اگه بدونه برای
‫گرامی داشتن خاطره‌ش می‌خوای ‫هیزل و چاچا رو بکُشی، سرافراز میشه
‫سلام؟
‫وانیا
‫- آلیسون... ‫- زنده موند
‫خدا رو شکر
‫چی شد؟
‫بحث‌مون شد
‫و اوضاع از کنترل خارج شد
‫نمی‌خواستم بهش صدمه بزنم
‫- خواهش می‌کنم، باید حرفمو باور کنی ‫- باور می‌کنم
یه اتفاق بود
‫و من... عصبانی بودم، و...
‫یهو اینطوری شد
‫می‌تونم ببینمش؟
‫الان داره استراحت می‌کنه
‫شاید بعداً
‫عیبی نداره یه خرده اینجا منتظر بمونم؟
‫البته که نه
‫اینجا خونۀ خودته
‫متأسفم
‫شرمنده. متأسفم
‫من نمی‌خواستم اینطوری بشه...
‫نمی‌خواستم...
‫متوجهم، وانیا
‫داری خفه‌م می‌کنی
‫منم متأسفم
‫بس کن
‫خواهش می‌کنم بس کن
‫متأسفم
‫نه
‫بچه‌ها!
‫نه، بذارید...
‫خواهرمون رو زندانی کردی ‫چون فکر می‌کنی اون قدرت‌هایی رو داره
‫نه، می‌دونم که داره. پوگو بهم گفت
‫اون همیشه اینو می‌دونسته، بابامون هم همین‌طور
‫چرا باید اینو ازمون پنهان کنن؟
‫یعنی، فقط من نمی‌دونستم اینجا وجود داره؟
‫- اون خیلی چیزها رو ازمون قایم کرد ‫- بهمون نگفت چون از وانیا...
‫می‌ترسید
‫- این مسخره‌ست ‫- واقعاً؟
‫بابا درمورد بقیۀ چیزها هم دروغ گفته، ‫چرا این مورد اینقدر بعیده؟
‫اگه تو درست بگی، پس شاید وانیا قاتل پی‌بادی باشه
‫- و گلوی آلیسون رو بریده باشه ‫- نه. بیاین...
‫چیزه... ببخشید، فقط بیاین برگردیم، باشه؟
‫ما داریم درمورد وانیا صحبت می‌کنیم
‫خواهرمون
‫همونی که وقتی بچگی‌هامون پا میذاشتیم ‫روی مورچه‌ها، همیشه می‌زد زیر گریه
‫آره، می‌دونم. قبول کردنش سخته...
‫قبول کردنش سخت نیست، غیرممکنه
‫نه، اون درست میگه. ببین، ‫نمی‌تونیم بدون مدرک زندانی نگهش داریم
‫دیـ... دیگه چه مدرکی می‌خوای؟
‫چطور در رو باز کنیم ‫و از خودش بپرسیم؟
‫نه، اون هیچ‌جا نمیره
‫نه، اصلاً گیریم که تو درست بگی، ‫وانیا بازم به کمکمون نیاز داره
‫و اگه اون توی یه قفس زندانی باشه، ‫نمی‌تونیم کمکـش کنیم
‫آره، تا جایی که ما خبر داریم، ‫اون احتمالاً داره با قدرت جدیدش
‫دست و پنجه نرم می‌کنه
‫آخه، حتماً ترسناکه. ‫واقعاً وحشت‌آوره که
‫بفهمی قادر به انجام کارهایی هستی ‫که هیچ‌وقت فکرشونو هم نمی‌کردی
‫ببین، اگه حتی نصف حرف‌های پوگو هم درست باشه،
‫اون فقط برای ما خطرناک نیست
‫[بذارین بره]
‫نمی‌تونم بذارم. ‫اون بهت صدمه زده
‫[تقصیر من بود]
‫متأسفم، ولی اون زندانی می‌مونه
‫فقط تا وقتی که بدونیم با چی طرفیم
‫اون زندانی می‌مونه
‫بیا
‫بیا. باید استراحت کنی
‫متأسفم! متأسفم!
‫بیا. بیا بریم
‫نه! نه! ‫نه! نه!
‫مـتـأسـفـم!
‫اگنس!
‫بهت گفتم که وادارت می‌کنم ‫مرگ دوست دخترت رو تماشا کنی
‫خیلی خب، چاچا
‫بذار اون بره
‫می‌تونی هر جور که دلت می‌خواد منو بکُشی
‫می‌خوام اونکارو هم بکنم
‫درست بعد از اینکه مجبورت کردم مرگشو تماشا کنی
‫نه!
‫هیزل!
‫خواهش می‌کنم بس کن!
‫لطفاً بس کن
‫ولش کن!
‫هیزل!
‫بـسـه! لطفاً بس کن!
‫هیزل!
‫بهش صدمه نزن. تو رو خدا بس کن
‫هیزل!
‫چاچا
‫- خواهش می‌کنم، بهت التماس می‌کنم! ‫- چاچا!
‫- تو رو خدا بذار اون بره! ‫- خواهش می‌کنم اینکارو نکن
‫- می‌بینی؟ ‫- نـــه!
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫خب...
‫حتماً شما احمق‌ها بد گندی بالا آوردین
‫آلیسون
‫شرط می‌بندم برگشتن بین رفقات...
‫حس خوبی داره
‫عیبی نداره، می‌تونی...
‫بگیش
ما هیچ‌وقت به درد هم نمی‌خوردیم
‫واسه‌م راحت نیست، دلورس، من...
‫می‌خوام بدونی که تک تک دقایقی که پیشت بودم
‫برام عزیزه،
‫تمام ۲۳ میلیون و نیم دقیقه‌ش
‫که میشه یه عمر
‫حالا یه نگاه بهمون بنداز
‫به قدر کافی خوش شناسیم، ‫یه عمر دیگه گیرمون میاد
‫آره
‫حق با توئه
‫من راه درازی تا بزرگ شدن در پیش دارم
‫هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم، دلورس
‫- ببخشید، خانم ‫- بله؟
‫میشه یه لباس جدید برِ اون مانکن کنین؟
‫از لباس‌های پولک‌دار خوشش میاد
‫اونها هنوزم ازمون می‌ترسن
‫حتی بعد از تمام این سال‌ها
‫از قدرت‌مون واهمه دارن
‫تو واقعی نیستی
‫ما لئونارد رو کُشتیم
‫چون بهمون دروغ گفت
‫درمورد همه چیز هم بهمون دروغ نگفت
‫درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫خودت می‌دونی
‫همیشه هم می‌دونستی
‫برادرها و خواهرمون،
‫اونها عین بابامون هستن،
،کمر به مهار کردن قدرتـمون
،خفه کردن صدامون
،از گروه جدا کردنـمون
،به حاشیه روندنـمون
و در سایه موندنـمون بستن
‫هیچ‌وقت تموم بشو نیست
‫نه تا وقتی که ما یه کاری کنیم
‫منتها اونها خانواده‌مونن
‫حالا دیگه ازت می‌ترسن. ‫تا ابد تو رو اینجا نگه میدارن
‫نه
‫یادته چطوری بود؟
،اینکه هروز، وقتی اونها با هم بازی می‌کردن
ما ساعت‌ها به این دیوارهای خاکستری چشم می‌دوختیم؟
‫می‌خوای بقیۀ عمرمون رو
‫- اینطوری زندگی کنیم؟ ‫- نه. نه
‫نمی‌تونم این داخل نفس بکِشم
‫نمی‌تونم این تو نفس بکِشم
پس دست رو دست نذار
‫قبول کن کی هستیم
‫نمی‌تونم...
‫قبول کن که از اول کی بودیم
‫وای، خدای من