ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫«کاری از بـهـادر» ‫«Bahador_Sub@»
‫اوه، چه عالی. بازم تو پیدات شد.
‫این دفعه واسه چی این سعادت نصیبم شده؟
‫حرف نمی‌‌زنی، نه؟
‫خب، پس گوش کن.
‫حال و حوصلۀ معماها، تشبیه و نشونه‌ها...
‫و بازی با کلمات مریض‌طور تو رو ندارم، خب؟
‫نمی‌شه یه‌کم همین‌طوری واسه ‫خودم این‌جا بچرخم که برنزه‌تر بشم؟
‫خودت گفتی رنگم پریده.
‫خیلی خب، ولی می‌‌شه لطفاً بهم بگی...
‫کد‌‌وم طرفی باید برم؟
‫این چه مدل فیلم مریضیه دیگه؟
‫هی.
‫دووم بیار، نسخۀ کوچولوی من.
‫بابا.
‫آزمایش شماره 73...
‫متوقف شدن زندگی ‫در ساعت 12 و 22 دقیقه.
‫راه‌اندازی مجدد تایمر برای احیای سوژه.
‫خیلی خب! حالا این شد یه چیزی.
‫هی، کلاوس نوجوون!
‫کلاوس! کلاوس! کلاوس!
‫امشب واسه آسیب‌های دوران کودکی می‌نوشیم!
‫نه، نه، نه!
‫وای! خیلی باحاله.
‫بجنب. زودتر، استن.
‫با یه مردی قرار دارم که...
‫آخ لعنت.
‫پس اینا تجربه‌‌های نزدیک به مرگ نبودن‌.
‫اینا...
‫مرگ واقعی بودن.
‫مادرهای ما رو از کجا می‌شناسی؟ ‫باهاشون چی‌‌‌‌کار کردی؟
‫نوارهام. نوارهام رو لازم دارم.
‫آهای. دارم باهات حرفت می‌‌زنما!
‫نه!
‫نه. تا واقعیت رو بهم نگی نمی‌‌شه.
‫- می‌تونم به اندازۀ اتم ذره‌ذره‌ت کنم. ‫- امتحان کن.
‫چرا؟
‫اتفاقی بود.
‫- 27 تا زن مرده اتفاقی نیست. ‫- تو باید درک کنی. ‌مامانم...
‫- پای سیسی رو نکش وسط. ‫- قسم خورد که برمی‌‌گردی پیش‌‌مون.
‫که دوباره همه‌‌چیز رو درست می‌‌کنی.
‫واسه همین سال‌‌ها منتظر موندم.
‫ولی تو نیومدی.
‫و روزی که مرد...
‫دوباره تو رو حس کردم. تو ذهنم.
‫و سعی کردم ارتباط بگیرم.
‫ولی تو نبودی.
‫مادرهامون بودن‌.
‫بهشون وصل شدی.
‫از یه چیزی که داشت...
‫درون‌شون رشد می‌‌کرد می‌‌ترسیدن.
‫درد‌... دردشون رو حس می‌کردم.
‫صدای جیغ‌هاشون توی سرم این‌‌قدر بلند بود ‫که انگار داشت تیکه‌تیکه‌م می‌‌کرد.
‫سعی کردم ارتباط رو قطع کنم. من...
‫ولی... نتونستم.
‫خیلی دیر شده بود.
‫با صداها مبارزه کردم.
‫بعد از اون...
‫خودم رو قایم کردم.
‫محض احتیاط. تا الان.
‫هی. هی، هی، هی، هی!
‫چیزیت نیست، عزیزم. ‫چیزیت نیست. من این‌‌جام.
‫حالت خوبه.
‫خوبی. آ‌‌‌ر‌‌‌ه، طوریت نیست.
‫پیش منی.
‫پیش منی، هنوز صدات سر جاشه، باشه؟
‫فقط نفس بکش، عزیزم. همینه.
‫نفس بکش.
‫♪ یه وقت‌‌هایی بود که فکر می‌کردم... ♪
‫♪ مدت زیادی دووم نمیارم... ♪
‫♪ ولی حالا فکر می‌کنم می‌تونم ادامه بدم... ♪
‫♪ خیلی طول کشید... ♪
‫♪ زیادی طول کشیده... ♪
‫♪ ولی چیزی که می‌دونم رو بهم بگو... ♪
‫- تغییر تو راهه. ‫- آ‌‌‌ر‌‌‌ه، عزیزم.
‫تغییر تو راهه، عزیزم.
‫من احمق نیستم، ویکتور.
‫همیشه می‌دونستم زندگی سختی در انتظارمه...
‫ولی‌‌.‌‌.. هیچ‌‌‌وقت این‌طوری تصورش نمی‌‌کردم.
‫من هیچ‌‌‌وقت به کسی صدمه نمی‌زنم. هیچ‌‌وقت.
‫تو ذات من نیست. یعنی...
‫از ذات من میاد.
‫یه‌جورایی خصوصیت ویژۀ منه.
‫با قدرتم به افراد زیادی صدمه زدم.
‫و خیلی متأ‌‌‌‌سفم که تو هم یکی از اونا بودی.
‫باید به خانواده‌‌ت بگم با‌‌هاشون چی‌‌کار کردم.
‫نه. نه.
‫هارلن، کاری که کردی ‫عواقب سنگین‌‌‌تری داشته‌‌‌...
‫و آدم‌‌هایی که دوست‌شون دارم آسیب دیدن.
‫پس باید خیلی مراقب باشیم ‫که چه‌جوری بهشون می‌‌گیم.
‫عواقب؟ مثلاً چی؟
‫جنازه‌‌ها رو تحویل دادن‌، ‫به چیزی که می‌خواستیم رسیدیم.
‫اون پیرمرده رو می‌‌خوایم چی‌‌کار؟
‫جنازه؟ داری درمورد خواهر و برادرمون، ‫جیمی و آلفونسو حرف می‌زنیا.
‫یا به همین زودی فراموش‌‌شون کردی؟
‫نه، می‌دونی منظورم چی بود.
‫باید قاتل‌شون رو مجازات کنیم.
‫- انتقام رو دیرترم می‌‌شه گرفت. ‫- دیرتر یعنی کی؟
‫تا وقتی که تکلیف اون چیزی ‫که تو زیرزمینه رو معلوم کنیم.
‫روز‌به‌‌روز داره قوی‌تر می‌شه.
‫الان دیگه همه جای دنیا ‫آدم‌‌ها دارن ناپدید می‌‌شن.
‫باید با آکادمی آمبرلا همکاری کنیم.
‫مردی که خواهر و برادرمون رو ‫کشته واسه این‌‌ خط زمانی نیست.
‫نه از آکادمی آمبرلاست، نه اسپارو.
‫قبل از اینکه خانواده‌‌ها رو ادغام کنیم ‫باید تکلیف اون مرد رو رو‌‌‌شن کنیم.
‫و اگه قبول نکنن چی؟
‫چه‌جوری دنیا رو نجات بدیم؟
‫سلام. آلیسون رو ندیدی؟
‫- چه بلایی سرت اومده؟ ‫- اوه... اون‌‌قدرها هم که به‌‌‌نظر میاد بد نیست.
‫به‌‌‌نظر میاد شانس آوردی که الان سرپایی.
‫- ‌کار هارلن‌ـه؟ ‫- فقط یه‌‌کم با هم اختلاف نظر داشتیم.
‫- راجع‌‌به چی؟ ‫- مهم نیست.
‫این دور و اطراف رو چک کردم. ‫مشکلی نداریم.
‫حالا باید نوبتی نگهبانی بدیم.
‫وای خدا! تو دیگه چرا این‌‌طوری شدی؟
‫- کار هارلن بوده؟ ‫- چی؟
‫اسپاروها راست می‌گن. ‫اون نباید این‌‌جا باشه. هارلن خطرناکه.
‫به‌‌خاطر این خطرناکه که من این‌جوریش کردم.
‫این مشکل منه...
‫و ممنونم که براتون مهمه، ‫ولی خودم یه راه‌‌حل براش پیدا می‌‌کنم.
‫خودم درستش می‌‌‌کنم.
‫- چه خبره؟ ‫- وای، خدایا. تو رو هم لت‌وپار کرده؟
‫تو خوبی؟
‫- عالی‌ام. تو چی؟ ‫- فوق‌العاده.
‫- لعنت. ‫- کیشته!
‫کجا بودی؟
‫با جونم بازی می‌‌کردم، ویکتور. ‫به هیچ‌کس پیشنهادش نمی‌‌کنم.
‫کیف پیش تو بود؟ ‫داشتیم دنبالش می‌‌گشتیم!
‫خب، دیگه‌ نمی‌‌خواد بگردین. ‫آخرین کیفی که مونده همینه.
‫یا دست‌‌کم آخریش بود.
‫آره، داغون شده.
‫لعنت. خیلی خب.
‫هی، از دیدن من خوشحالی، چرا؟
‫معلوم شد به اندازه‌ای که ‫برای کینه نگه داشتن برنامه داشتم، زمان نداریم.
‫دیگه بخشیدمت.
‫هی، استن کجاست؟
‫- ببخشید. یه لحظه. ‫- بله؟
‫‌ تو و آلیسون دیشب با کسی دعوا کردین؟
‫چه‌‌جورم!
‫کلی آدم رو زدیم نفله کردیم.
‫خانوادۀ ما چه مرگی‌شون شده آخه؟
‫نمی‌دونم ولی حرف نداره.
‫به خدا تا حالا ندیده بودم ‫مثل دیروز کاری انجام بده.
‫به هیچ‌‌کس رحم نمی‌‌کرد.
‫طوری نیست.
‫می‌دونی که، باید یه‌‌جوری خودش رو خالی می‌‌کرد. ‫منم کمکش کردم.
‫الان روبه‌‌راهه.
‫اوه، آره. خیلی روبه‌‌راهه.
‫آقایون پُرچونه، کم‌تر فک بزنین، خب؟
‫باید یه جلسۀ خانوادگی داشته باشیم.
‫تو هم شاملش می‌‌شی.
‫کلاوس کجاست؟
‫الان برمی‌گردم.
‫منو با...
‫دیگو... یکی دیگه‌مون هم کم شد. عالی شد.
‫بنال دیگه، پنج.
‫اوه، خب، از اون‌‌‌جایی که ‫با مهربونی پرسیدی، خواهر عزیزم...
‫پارادوکس کوچولوی ما ‫باعث ایجاد کوگل‌‌بلیتز شده.
‫کوگل‌‌بلیتز دیگه چه کوفتیه؟
‫استن!
‫استنلی!
‫اینا چیه؟ اسید؟
‫خب... ام... گفتی باید خودم ‫گندکاری‌هام رو درست کنم.
‫فقط باید بابت درس ارزشمندی ‫که درمورد وظایف شخصی بهم دادی...
‫ازت تشکر کنم.
‫باشه، منم باورم شد! ‫چه خبره؟
‫دستت خونیه.
‫یالا... حرف بزن.
‫هی، من باباتم.
‫ام... باشه.
‫ولی باید قول بدی که عصبانی نشی.
‫چی‌‌کار کردی؟
‫هیچی.
‫به من دروغ نگو. این برادرمه.
‫بگو چی‌‌کار کردی.
‫داشتیم مسخره‌‌بازی درمیاوردیم ‫و همه‌چی مرتب بود.
‫تا اینکه یه تیر از تفنگ در رفت.
‫و می‌خواستی جسد رو تو اسید حل کنی؟!
‫نمی‌دونستم چی‌‌کار باید بکنم، خب؟
‫ازم متنفر می‌شدی و ‫منم می‌‌افتادم زندان...
‫عضو یه باند می‌‌شدم که ازم محافظت کنن ‫و آخرم می‌‌افتادم انفرادی!
‫هی، هی، هی، هی.
‫ازت متنفر نیستم.
‫فقط... باورم نمی‌شه، خب؟
‫کلاوس خیلی کارهای احمقانه می‌‌کرد.
‫جوری که باورم شده بود می‌‌تونه از هر چیزی ‫جون سالم به در ببره ولی حالا مرده.
‫واقعاً معذرت می‌‌خوام.
‫منم همین‌‌طور، بچه‌‌جون.
‫بهم کمک کن عموت رو بپیچم لای فرش.
‫تو رو می‌شناسم.
‫معلومه که می‌شناسی.
‫من مادرت‌‌ام.
‫البته.
‫اون سوپ منودوئه؟
‫بله.
‫چه خوب.
‫پس وقتی که قبل به‌‌دنیا اومدن من مردی ‫چه‌جوری می‌شه مادرم باشی؟
‫خودت چه‌جوری 56 بار مردی ‫و دوباره زنده شدی؟
‫جواب دادنش سخته، چون خودم ‫خبر نداشتم که دارم می‌‌میرم و زنده می‌‌شم.
‫خب، فکر می‌‌کردی چی‌‌کار داری می‌کنی؟
‫فکر می‌کردم یکی از اون...
‫شخصیت‌‌های دوست‌‌داشتنیِ ‫شرور کارتون «لونی تونز» هستم.
‫با چکش می‌‌زنم تو سرم خودم، ‫چند تا پرندۀ کارتونی می‌بینم.
‫و بعد... دوباره بلند می‌شم.
‫اه...
‫کارتون چیه؟
‫جدی؟ تو چه‌‌قدر آمیش موندی.
‫- اوه! ‫- تو خیلی...
‫شوخی می‌کنم.
‫این‌‌جا تمام کانال‌‌ها رو داریم.
‫ولی بیشتر اوقات، تو رو تماشا می‌کنم.
‫حتی شیطونی‌‌هام رو؟
‫نگاهت کردم که برای من عزاداری می‌‌کردی، ‫ولی نیازی به این کار نیست.
‫من... در آرامش‌‌ام.
‫آرامش رو زیادی بزرگش کردن.
‫و آشفتگی هم طاقت‌‌فرساست.
‫فقط واسه تازه‌‌کارها. ‫من حرفه‌ای‌‌ام، مامان.
‫پس دیگه بهم بگو، باشه؟ ‫بهم بگو که کی تو رو کشت.
‫- تو دنبال انتقام نیستی. ‫- من...
‫دنبال هدف می‌‌گردی.
‫و من نمی‌تونم به زندگیت هدف بدم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه.
‫مطمئنی؟
‫می‌دونم تو این روابط ‫مادر و فزرندی خیلی تجربه ندارم...
‫ولی ‌مگه قرار نیست ‫به من کمک کنی؟ به پسرت؟
‫- چی این‌‌قدر خنده‌داره؟ ‫- تو.
‫این همه وقت و انرژی گذاشتی...
‫تا از چیزی که دقیقاً دنبالشی فرار کنی.
‫واسه همینه که نتونستی چیزی که ‫تمام این مدت دقیقاً جلوی چشمت بوده رو ببینی.
‫پس این کوگل‌‌بلیتز... چیه؟
‫پایان همه چیزه.
‫تمام سنگ‌ها، ستاره‌‌ها، اتم‌‌ها ‫به درون یه سیاهچالۀ درخشان کشیده می‌‌شن.
‫در هر لحظه از زمان ‫در تمام هستی ماده به‌طور تصادفی...
‫از هم می‌پاشه تا اینکه ‫دیگه هیچی باقی نمونه.
‫دوست ندارم بگم: «بهتون گفته بودم که» ولی...
‫خیلی هم دوست داری بگی ‫بهتون گفتم بودم که.
‫واقعاً تأثیرگذاره.
‫هر کسی که مادرهاتون رو ‫باردار کرده این‌‌قدر از شما متنفر بوده...
‫که تمام هستی رو نابود کنه.
‫از این مطمئن نیستیم.
‫مهم نیست که کی اون لامصب رو درست کرده. ‫فقط باید دهنش رو سرویس کنیم.
‫اِ، واقعاً؟ چه‌جوری؟
‫‌تو و دیگو می‌خواین ‫با مشت بزنین تو کوگلِش؟
‫بهترین نقشه اینه که برگردیم به گذشته ‫و پارادوکس رو از بین ببریم...
‫و هر چی که مادرهامون رو کشته نابود کنیم...
‫و جلوی کوگل‌بلیتز رو قبل از شروعش بگیریم، ‫ولی نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫کیف داغون شده.
‫چرا خودت نمی‌تونی ‫ما رو به گذشته ببری؟
‫آخرین باری که همچین کاری کردم، ‫همه‌‌مون توی زمان گیر افتادیم.
‫واقعاً دوباره می‌‌خوای همچین ریسکی کنیم؟
‫نقشۀ دوم‌مون چیه؟
‫مطمئنی نمی‌‌شه به جای این کارها ‫مدرک جرم رو بسوزونیم بره؟
‫جناب آقای فندک ‫یکی دو تا جرقه بزنه تمومه‌ها.
‫اونو بده من، فسقلی عشق آتیش.
‫هیچی رو نمی‌سوزنیم.
‫با هم می‌‌ریم با خانواده صحبت می‌‌کنیم.
‫درک می‌کنن که اتفاقی بوده.
‫هی. هر چی که بشه...
‫من هوات رو دارم، خب؟
‫تو از خون منی.
‫هنوزم اسپانیایی بلد نیستم.
‫و من نقیصه‌‌هات رو می‌پذیرم، خب؟
‫حالا...
‫من دارمش، دارمش. ‫تو برو آسانسور رو باز نگه دار.
‫- نه، بذار... ‫- نه، برو اون‌‌‌جا وایستا.
‫- کنار... ‫- باشه.
‫اه... آره، ما داریم...
‫بازی می‌‌کنیم.
‫اسمش چیه؟
‫مردی لای فرش.
‫امیدوارم ببری.
‫- برو در رو باز نگه دار. ‫- باشه.
‫کلاوس راست می‌‌گفت.
‫عاشق این‌‌جام.
‫خیلی خب.
‫- سرش رو بگیر، سرش رو بگیر. ‫- آ‌‌‌ر‌‌‌ه، گرفتمش. گرفتم.
‫- اوه، چه سنگینه. ‫- دکمه رو بزن.
‫باشه.
‫- همکف، همکف. «جی» رو بزن. آره. ‫- آره. باشه.
‫وای خداجون!
‫گفتی که مرده، حرومی!
‫خب مرده بود، ‫و حالا یهویی اسپانیایی یاد گرفتی؟
‫چطوره یه‌ذره صدا رو ‌کم کنیم، هان؟
‫نزول آسمانی خیلی اذیت می‌‌کنه!
‫آخ!
‫بدجوری ترسوندیم، کلاوس! ‫فکر کردم مردی.
‫آره.
‫منم همین‌‌طور.
‫هی، هی، هی. ‫داداش، رفیق، آروم‌تر.
‫تا سه دقیقه پیش مرده بودی.
‫واقعاً رسماً مرده بودی، خیلی خب، پس...
‫خب حالا برگشتم.
‫ظاهراً این کار رو همیشه می‌‌کنم. ‫کی فکرش رو می‌‌کرد، نه؟
‫و ببین، ببین، ببین.
‫این... از الان داره خوب ‌‌می‌‌شه.
‫اگه سرت رو ببریم چی می‌شه؟ ‫یه جاش دو تا سر در میاری؟
‫استن.
‫این‌جوری می‌‌شه؟
‫- اونو بده من. ‫- تو چی شدی؟
‫اوه، تیر تفنگ نیزه‌ای خورد تو سینه‌م. ‫چیز خاصی نیست.
‫نبودیم چه خبر شد؟
‫عالم هستی داره از بین می‌‌ره، ‫و همه‌‌مون می‌‌میریم.
‫چرا منو پیش خدای خودم آوردین؟
‫- چشم راستت. بدش به من. ‫- چی‌‌‌‌کار می‌کنی؟
‫اگه می‌خوایم این چیز رو نابود کنیم، ‫اول باید ازش سر دربیاریم.
‫وقتشه که ببینیم اون طرف چه خبره.
‫- اوه! ‫- فی، مراقب باش! بگیرش!
‫این دیگه چه مرگی بود؟
‫یه موج کوگل بود.
‫- داره بدتر می‌‌شه. ‫- چه‌‌قدر وقت داریم؟
‫با این سرعتی که داره بیشتر می‌‌شه، اگه عوامل...
‫چه‌‌قدر، پنج؟
‫چهار، شایدم پنج روز دیگه ‫کل هستی از بین می‌ره.
‫بسه، بن!
‫- حرفم رو گوش کن، این جواب نمی‌‌ده! ‫- سفت وایستا، فی!
‫خدا میلیون‌‌ها چشم داره...
‫که هر کدوم داخل خودشون فرو می‌ریزن. ‫(جایگاه و کاربردی خاص دارن)
‫این مزخرفات یعنی چی؟
‫اوه، سیاهچاله‌‌ها؟ واقعاً؟
‫تمام دورو‌بَری‌های من همه از دَم خنگ‌ان؟
‫شاید حق با اونه.
‫اگه چیزی که گریس داره توصیف می‌کنه...
‫یه سیاهچاله باشه که داره ‫تو خودش فرو می‌‌ریزه، چی؟
‫اصلاً هرچی.
‫خدا از دست ما عصبانیه.
‫داریم وقت باارزش‌‌مون رو هدر می‌دیم.
‫این قضیه از ما مهم‌‌تره. ‫کمک لازم داریم.
‫اول هارلن، بعدش می‌‌تونیم این رو ‫از بین ببریم، حالا هر کوفتی که هست.
‫باید هارلن رو تحویل‌‌شون می‌‌دادیم.
‫- لوتر. ‫- داستان هارلن چیه؟
‫اسپاروها گفتن اگه تحویلش بدیم، ‫دیگه لازم نیست با هم بجنگیم...
‫و بعدش می‌‌تونیم واسه ‫نجات دنیا با هم کار کنیم.
‫ولی اگه این کار رو نکنیم...
‫ولی ما تلاش کردیم که صلح کنیم.
‫و بعدش خواهر و برادرهای ناتنی جهنمی‌مون ‫حمله کردن، تو رو دزدیدن...
‫و سعی کردن ما رو بکشن.
‫پس دست بردارین. ‫نمی‌تونیم بهشون اعتماد کنیم.
‫کار کردن با هم مثل اینه که...
‫بخوایم یه بمب رو با ‫بنزین ریختن روش خنثی کنیم.
‫فقط باعث می‌شه ‫همه‌‌چی سریع‌‌تر بسوزه.
‫ولی ‌مگه اون چیز بد و گندۀ درخشان ‫که تو زیرزمین‌شونه رو لازم نداریم؟
‫کلاوس، ‌می‌دونی کوگل‌‌بلیتز کجاست؟
‫آره بابا. دیدمش.
‫اون‌وقتی که رفتم بابا رو ببینم.
‫تو انباری قدیمی‌‌مونه، ‫اون‌‌جا که مامان چمدون‌‌هامون رو نگه می‌داشت.
‫- چرا به کسی نگفتی؟ ‫- گفتم. به تو گفتم!
‫تو همیشه حرف‌‌های احمقانه می‌‌زنی!
‫البته. ‫همون جایی ظاهر شده که ما ظاهر شدیم.
‫چیزهای احمقانۀ مهم.
‫تقصیر تو نیست؟
‫مگه من توی مغز تو هستم ‫که بگم مغرت چطوری کار کنه؟ چی جدیه...
‫فکر نمی‌کنی که کوگل‌‌بلیتز...
‫هی.
‫چرا از این یارو محافظت می‌کنی، هان؟ ‫دوباره همون داستان پی‌بادی‌‌ـه.
‫هارلن هیچ‌جوره شبیه لئونارد نیست.
‫خب، واضحه که یه‌‌جورایی ‫یه کنترلی روت داره.
‫- این‌‌قدر براش مخفی‌کاری نکن. ‫- چی رو مخفی نکنم؟
‫چه خبره؟
‫- قصد آسیب زدن به کسی رو نداشت. ‫- واقعاً؟ وقتی که این کار رو کرد قصدی نداشت؟
‫- اوه! ‫- وایستا، این کار هارلن‌‌ـه؟
‫دیگه بسه، دخلش رو میارم.
‫ببینین، می‌دونم چه‌جوری به‌‌‌نظر می‌رسه، ‫ولی هارلن که خودش اینو نخواسته.
‫اگه ما نمی‌‌رفتیم سال 1963، ‫اگه من نجاتش نمی‌دادم...
‫اون جیمی و آلفونسو رو کشت، تو نکشتی.
‫به‌خاطر اون تو این منجلاب گیر افتادیم ‫و تنها راه بیرون اومدن‌مون هم خودشه.
‫حق با لوتره.
‫اگه می‌‌خوایم آخر این ماجرا ‫یه‌ذره شانس زنده‌موندن داشته باشیم...
‫باید به کوگل‌‌بلیتز دسترسی داشته باشیم.
‫از اونا فقط چهار نفرشون مونده. ‫الان می‌تونیم شکست‌شون بدیم.
‫و قبول کنیم که ممکنه ‫چند نفرمون رو از دست بدیم؟
‫هارلن بی‌‌اهمیته.
‫یه روزی بهم گفتی ‫هیچ‌‌‌‌کس بی‌‌اهمیت نیست.
‫اگه تحویلش بدیم می‌‌کشنش.
‫خب که چی؟
‫داریم در‌‌مور‌‌د جون یه نفر در مقابل ‫نجات جون میلیاردها آدم حرف می‌زنیم.
‫منظورم اینه که اصلاً ‫لازمه که درموردش بحث کنین؟
‫آهای، بریتانیایی کوچولو؟ ‫تو حق رأی نداری.
‫لایلا هم تو این دنیا زندگی می‌کنه.
‫و حالا دیگه عضو خانواده‌‌مون هم هست. ‫یه‌کم، یه‌جورایی.
‫مرسی، گربه کوچولو.
‫اسپاروها یه‌‌ذره هم برام مهم نیستن...
‫ولی من اجازه نمی‌دم ‫اون بابابزرگِ وحشتناک تو رو بکشه.
‫پنج روز پیش، یه بچه کوچولو بیشتر نبوده.
‫الان چی؟ حالا من باید ‫تصمیم بگیرم که زنده بمونه یا بمیره؟
‫ویکتور، الان وقتیه که باید ‫اخلاقیات رو هم اولویت‌بندی کنیم، خب؟
‫نمی‌تونیم همه رو نجات بدیم.
‫درست‌‌ترین کار همینه.
‫همیشه می‌‌خواستی عضوی از تیم باشی.
‫عضو تیم بودن همین‌‌جوریه.
‫نجات جهان یعنی تصمیم‌های سخت گرفتن.
‫از این کار متنفرم.
‫آره، می‌دونم.
‫من می‌‌رم میارمش.
‫وایستا، نه.
‫بذار خودم برم.
‫بهم اعتماد داره.
‫می‌تونم راضیش کنم که بی سر و صدا بیاد.
‫چی گوش می‌‌دی؟
‫صدای باد.
‫صدای پیچیدن باد ‫بین بوته‌های ذرت تو مزرعه.
‫صدای تراکتور نزدیک خونه.
‫و اسب‌ها.
‫بیشترشون از نژاد موستانگ‌ان. ‫یکی‌‌شون از نژاد پالومینو.
‫صداش انگار صدای...
‫خونه‌‌ست.
‫- آره. ‫-آره، یادمه.
‫به‌‌‌نظرت اگه می‌موندم چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫با هم شاد و خوشحال زندگی می‌‌کردیم.
‫یا شاید بازم من زندگی مادرم رو خراب می‌‌کردم.
‫هی. اون پسر کوچولویی ‫که بودی رو می‌شناسم، هارلن.
‫تو هیچی رو خراب نکردی.
‫پس چرا داری ازم دست می‌‌کشی؟
‫می‌تونم حسش کنم.
‫هیچی رو نمی‌تونم ازت مخفی کنم، نه؟
‫نفرین ماست.
‫متأ‌‌‌‌سفم که نتونستم اوضاع رو درست کنم.
‫تلاشم رو کردم.
‫ولی هیچ‌‌‌وقت با هم تلاش نکردیم.
‫مطمئنم این دفعه می‌تونیم درستش کنیم.
‫هنوز وقت هست.
‫بدون شک از همین حالا جریمه‌‌ای، ‫حداقل تا وقتی که آخرالزمان رو بگذرونیم.
‫آ‌‌‌ر‌‌‌ه، و باید خدا رو شکر کنی ‫که این‌‌قدر خوش‌‌شانسی.
‫می‌دونی چند تا بچه آرزوی اینو دارن که...
‫عموی باحال مرده‌شون زنده بشه و برگرده؟
‫- اینکه خیلی منطقی نیست. ‫- بذار ادب بشه.
‫- باشه. ‫- این تکون نمی‌خوره.
‫- با شمارش 3 با هم. ‫- باشه.
‫یک، دو، سه.
‫- عین روز اولش شد. ‫- خیلی خب.
‫آهای. حالا همۀ اینا رو ‫می‌بری می‌ذاری سر جاشون.
‫و دفعۀ بعد که دزدی می‌‌کنی، ‫انتظار دارم یه چیز باارزش باشه.
‫- باشه. ‫- واقعاً باید بیشتر از اینا ازش انتظار داشته باشیم.
‫بیا.
‫این‌‌جوری می‌کنی می‌‌افته‌ها.
‫اوه، نه، این مشکل توئه، پسر.
‫بیا.
‫- اینم اضافه کنیم. ‫- نه!
‫بیا، این بزرگه رو یادت نره.
‫دیگه بسه، پسرها.
‫استن.
‫داروی گوشِت طبقۀ پایینه. ‫یادت نره که مصرفش کنی، خب؟
‫باشه.
‫می‌دونی، اون‌‌قدرها هم که ‫فکر ‌‌می‌‌کردم پدر افتضاحی نیستی.
‫آره، فکر می‌کنم دارم دلش رو به‌دست میارم.
‫به‌‌نظرم فقط کافیه که آدم یه‌خورده توجه...
‫وایستا، این واسه چی بود؟
‫نمی‌دونم. ‫بابای سکسی یه‌‌جورایی تحریک‌‌کننده‌‌ست.
‫غیر از اون، آخر دنیا نزدیکه.
‫باشه. فکر می‌‌کردم که ‫دیگه رابطه‌مون رو فراموش کردی...
‫و یه مرد نرفته، ‫یه مرد دیگه میاد تو زندگیت؟
‫خب که چی؟
‫خب باید علاقه‌ت رو بهم نشون بدی.
‫- می‌خوای بهت ابراز علاقه کنم؟ ‫- ابراز علاقه.
‫- اوه. ‫- آره، گل برام می‌خری.
‫یه شیشه شراب گرون‌‌قیمت.
‫یا می‌تونم یه بابای سکسی دیگه ‫پیدا کنم که نقش بابایی رو بازی کنه.
‫این‌‌جا بابایی منم.
‫آ‌‌‌ر‌‌‌ه، خود خودتی.
‫هی.
‫خب... ام...
‫باید نگرانت باشم؟
‫من؟
‫هیچ‌‌وقت از این بهتر نبودم. ‫فقط کافیه از دیگو بپرسی.
‫آهان، آ‌‌‌ر‌‌‌ه.
‫همین دیگه، از اینکه با دیگو می‌گردی ‫فهمیدم که یه چیزی شده.
‫من می‌شناسمت، آلیسون.
‫وقتی هم که داری غرق می‌‌شی متوجه می‌‌شم.
‫دوباره داره اتفاق می‌‌افته، مگه نه؟
‫- همه‌چی داره به آخر می‌‌رسه. ‫- آ‌‌‌ر‌‌‌ه، بالاخره می‌‌فهمیم چی‌‌کار کنیم.
‫آره.
‫شایدم نفهمیم.
‫شایدم بفهمیم...
‫ولی دیگه اهمیتی نداره...
‫چون خط‌زمانی جدید ‫واسه من از اینم بدتر می‌‌شه.
‫نمی‌تونم دائم این کار رو بکنم.
‫دیگه تحمل ندارم آدم‌‌های زندگیم رو ‫از دست بدم. انصاف نیست.
‫هی.
‫هی، بیا این‌‌جا.
‫اه...
‫فکر می‌‌کردم تو... ام...
‫نه. خب قبلاً...
‫- نمی‌تونم. ‫- وای خدا.
‫نمی‌تونم...
‫طوری نیست. فقط...
‫فقط می‌‌خواستم برم اسلون رو ببینم، ‫پس دیگه باید برم...
‫دیگه می‌رم.
‫عجب.
‫شوخی می‌‌کنی دیگه.
‫به‌‌خاطر یه ابرقهرمان تقلبی که دو روزه ‫باهاش آشنا شدی، منو از سرت باز می‌‌کنی؟
‫اصلاً از من چی می‌خوای؟
‫نه، جدی می‌‌گم، روراست باش.
‫اگه ری و کلر برمی‌‌گشتن، ‫اصلاً الان‌ این‌‌جا بودی؟
‫ولی فعلاً که برنگشتن، مگه نه؟
‫می‌‌فهمم که لازم داری حواست رو پرت کنی، ‫ولی حق نداری واسه‌ش از من استفاده کنی.
‫اگه بخوام می‌تونم.
‫اصلاً خنده‌دار نیست.
‫یه شایعه شنیدم که می‌مونی.
‫آلیسون...
‫دیگه اجازه نمی‌‌دم که بقیه تصمیم بگیرن ‫تحمل از دست دادن چه چیزهایی رو دارم.
‫آلیسون، خواهش می‌‌کنم.
‫- این کار رو نکن. ‫- یه شایعه شنیدم که منو می‌خوای.
‫بس کن. نکن.
‫لطفاً نکن.
‫نکن!
‫ویکتور.
‫تو حالت خوبه؟
‫من خوبم، ام...
‫داری یواشکی می‌‌بریش بیرون؟
‫مجبورم.
‫تما‌‌م خانواده رأی دادن‌ که ‫به اسپاروها تحویلش بدیم.
‫هنوز یه شانسی داریم.
‫می‌تونم نجاتش بدم. ‫می‌تونم قدرت‌‌هاش رو پس بگیرم.
‫از شهر ببرمش بیرون.
‫آره، خب بعدش چی؟
‫بعدش می‌تونم روی ‫اسپاروها و کوگل تمرکز کنم.
‫- آره، خیلی فکر بدیه... ‫- ببین، اینو بهش مدیونم.
‫اگه قضیۀ کوگل رو درست کنیم، ‫و من زنده نمونم چی؟
‫و هارلن همین‌جوری بمونه چی؟
‫آلیسون، خواهش می‌‌کنم.
‫خواهش می‌‌کنم، تو...
‫فکر کن ما رو ندیدی.
‫ببین، من می‌برمش یه جای امن.
‫ولی ویکتور، باید بهشون بگی.
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫تو هم همین کار رو واسه من می‌‌کردی، مگه نه؟
‫باشه. هارلن، فعلاً با آلیسون می‌ری.
‫تو چی؟
‫به محض اینکه بتونم میام پیشت. قول می‌‌دم.
‫خیلی خب، برو.
‫هی.
‫وقتشه.
‫هارلن کجاست؟
‫- رفته. ‫- گذاشتی بره، آره؟
‫مرگ ‌‌هارلن جلوی کوگل‌‌بلیتز رو نمی‌گیره.
‫فقط یه مصیبت دیگه ‫به مصیبت‌‌ها اضافه می‌‌کنه...
‫و ما می‌تونیم یه راه دیگه...
‫من یه راه دیگه‌ پیدا می‌‌کنم.
‫خب، تبریک می‌گم، ویکتور.
‫موفق شدی همه‌‌چی رو نابود کنی.
‫دوباره.
‫واقعاً فکر می‌کردم باهوش‌‌تر از اینایی.
‫خب!
‫چه عالی پیش رفت!
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫مرگ نسخۀ آیندۀ خودم رو دیدم.
‫باورنکردنیه.
‫تقریباً همین اتفاق برای منم افتاد.
‫- ولی من نمردم، البته مردم، ولی... ‫- بهم گفت دنیا رو نجات ندم.
‫- و بعد مرد. ‫- نمی‌دونم.
‫- به‌‌نظرت منظورش چی بوده؟ ‫- خب، مگه خودت نباید بدونی؟
‫مگه تو نباید بدونی... باشه.
‫- خب، کون لقت. ‫- سلامتی.
‫کلاوس، تما‌م زندگیم رو ‫واسه توقف آخرالزمان گذاشتم.
‫آخرالزمان‌ها، به صورت جمع.
‫- و اون بهم گفت... ‫- هوم؟
‫که... که چی؟ بی‌‌ارزشه؟
‫خب... من هیچی نمی‌دونم...
‫شاید این‌‌جوری می‌‌خواسته بگه ‫که مثل اون نشم، ولی...
‫به‌خاطر این بدجوری به‌‌هم ریختی، نه؟
‫این‌‌قدر زمان رو فریب دادم که...
‫فکر می‌‌کردم یه‌‌جوری می‌‌تونم ‫مرگ رو هم فریب بدم.
‫ولی انگار با اوضاع داغون و یه دست...
‫توی پناهگاه اداری‌‌ای ‫که خودم طراحی کردم می‌‌میرم.
‫داری آخر داستان رو لو می‌‌دی!
‫این خالکوبی ناجور که دیگه جای خودش.
‫عق!
‫این پوست خود‌ته؟
‫امکان نداشت بذارم با این ‫خالکوبی آدم‌های خراب از دنیا برم.
‫اگه می‌خوای عاقبتت مثل این یارو بشه...
‫چطوره یه کار کاملاً متفاوت بکنی؟
‫کاملاً متفاوت... برو شمال ایالت زندگی کن، ‫آلپاکا پرورش بده.
‫آ‌‌‌ر‌‌‌ه، می‌تونم.
‫خط‌‌زمانی قابل انعطافه. ‫اینو که دیگه ثابت کردیم.
‫می‌تونم سعی کنم ‫این چرخه رو بشکنم، ولی...
‫آره، چرا که نه.
‫فقط دست‌ها و اندام‌‌هات‌‌ رو ‫از اجسام تیز دور نگه دار...
‫و به «مادران عذاب» ملحق نشو.
‫- چی؟ ‫- خالکوبیه.
‫نماد یه باند موتورسواریه، مادران عذاب.
‫می‌شناسی‌‌شون؟
‫حدوداً 2 تا خط‌زمانی قبل... چه‌‌جوری بگم؟
‫داروخونۀ موادم بودن.
‫این خوبه.
‫چون می‌دونی...
‫مرسی، کلاوس.
‫خیلی خب، صحبت خیلی خوبی بود.
‫موفق باشی، رفیق.
‫♪ آهنگ My Silver Lining ♪ ‫♪ از First Aid Kit ♪
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌شه بیام تو؟
‫معلومه.
‫این‌‌جا چی می‌‌خوای، عزیزم؟
‫گم شدی، بچه‌‌جون؟
‫«کاری از بـهـادر» ‫«Bahador_Sub@»
‫دنبالت می‌‌گشتم.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez