‫جلوی چشمم...
‫هیناست!
‫چه خبره مایکی-کن؟
‫چیکار کنم؟!
‫آم...
‫خب...
‫خیلی ضایعست!
‫بیا بهم بزنیم، هینا.
‫بی هیچ توضیحی دور انداختمش.
‫الآن چی باید بهش بگم؟
‫بازم دعوا؟
‫انتقام جویان توکیو
‫بابا!
‫به تاکه‌میچی-کن چی گفتی؟
‫ببخشید هیناتا.
‫ولی احساسات من هم درک کن.
‫حداقل می‌خوام عاشق یه اراذل نشی.
‫می‌خوام خوشبخت بشی.
‫بابا، تو برای چی عاشق مامان شدی؟
‫به خاطر طبقه اجتماعیش؟! ‫معلومه که نه!
‫من شخصیت تاکه‌میچی-کن رو دوست دارم.
‫ تاکه‌میچی-کن یه اراذله، ‫و قابل اعتماد به نظر نمی‌رسه؛
‫ولی واقعاً خیلی خوب و مهربونه!
‫تو هر مشکلی هم که بیفتم، ‫اون به نجاتم میاد!
‫نمی‌تونی تاکه‌میچی-کن رو فقط ‫یه اراذل بدونی!
‫هیناتا!
‫خدایا، دعام رو بشنو!
‫کی شب کریسمس میاد معبد دعا کنه؟
‫ها؟
‫اِما-چان؟
‫فکر کردم اما باشی!
‫تو هم اومدی دعا کنی اِما-چان؟
‫هوم.
‫داداش بزرگم عادت داشت هر کریسمس ‫برای دعا بیاد.
‫عجیب غریب بود نه؟
‫منم کم کم باهاش اومدم و یه جورایی ‫تبدیل به یه سنت خانوادگی شد!
‫اوه چه تصادفی!
‫منم هر کریسمس به این معبد میام.
‫تو هم یه عجیب غریب دیگه ای!
‫پس ممکنه قبلاً همدیگه رو دیده باشیم!
‫آره!
‫خب، برای چی دعا می‌کردی؟
‫که اینطور، پای بابات وسط بود.
‫حتماً برای تاکه‌میچی-کن خیلی عذاب بوده.
‫هوم.
‫ولی باباتم بگه نباید چنین کاری کنه که!
‫خب!
‫بسپرش به من.
‫ها؟
‫ها؟ تاکه‌میچی؟
‫مایکی.
‫اِما می‌پرسه می‌دونی تاکه‌میچی ‫کدوم گوریه یا نه.
‫نمد.
‫ما نمی‌دونیم.
‫ها؟ بگردیم دنبالش؟
‫عجب دردسری.
‫کریسمسه ها!
‫خب هرچقدر می‌خوای عصبانی شو؛
‫ولی من نمی‌دونم کجاست.
‫کن-چین.
‫بیا برگردیم.
‫صدای موتور ایمپالسی که شنیدم؛
‫مال میتسویا بود.
‫ممکنه تاکه‌میچی باهاش باشه.
‫تاکه‌میچی رو هرجور شده بیارین!
‫جلوی در هینا اینا همدیگه رو می‌بینیم.
‫ها؟!
‫خب، بزن بریم هینا.
‫ها؟ وایسا!
‫تاکه‌میچی-کن میاد؟!
‫چیه؟ دوستش داری مگه نه؟
‫هرچی می‌خوای بهش بگو.
‫ولی...
‫اگه الآن ببینمش نمی‌تونم چیزی بگم، ‫شاید گریه کنم!
‫هینــــا!!!
‫ببخشید!
‫من یه اراذلم و حرف بابات رو می‌فهمم!
‫و تو رو هم به خطر انداختم!
‫اگه به خاطرم اتفاقی برات میفتاد ‫نمی‌تونستم طاقت بیارم!
‫من، قول دادم نجاتت بدم!
‫نجاتم بدی؟
‫هینا!
‫قسم می‌خورم مراقبت باشم! ‫حتی اگه بمیری!
‫چی داری می‌گی، تاکه‌میچی-کن؟!
‫حتی اگه یه کامیون بهت بزنه...
‫یا پاهات بی حس بشن...
‫هردفعه نجاتت می‌دم!
‫پس...
‫فراموش کن که بهم زدیم!
‫تو سال جدید...
‫ببرم معبد.
‫ها؟
‫یعنی، پس...
‫دوباره با همیم!
‫هینــــا!
‫اوه گریه نکن دیگه!
‫نمی‌تونم!
‫خوش به حالت هینا!
‫تو چرا گریه می‌کنی اِما؟
‫جلوی زن ها ضعیفه، دعوا کردنش هم داغونه
‫ولی تو مواقع سخت می‌تونی بهش اتکا کنی.
‫واقعاً شبیه اونه نه، تاکه‌میچی؟
‫آره.
‫تاکه‌میچی.
‫بیا با هم بریم سواری.
‫بیا بیا!
‫ولی مایکی-کن...
‫- هینا-چان، یه کم تاکه‌میچی رو قرض می‌گیرم. ‫- بنظر تو باختی!
‫اوه سرده، بیا برگردیم داخل.
‫خیلی برات خوشحالم هینا!
‫تا دیروز بچه‌ی راهنمایی بود ها.
‫فکر کنم دیگه بزرگ شده نه؟
‫اگه دوباره دخالت کنی، هیناتا بیچاره‌ت می‌کنه ها!
‫خب این دردسره!
‫ولی دیروقته می‌خوام زودتر برش گردونه!
‫وقتی پیش بقیه‌ست ترسناکه و ‫نمی‌شه بهش نزدیک شد.
‫ولی وقتی دوتایی تنهاییم؛
‫انقدر آرومه که حس می‌کنم ‫هرچیزی می‌تونم بهش بگم.
‫مایکی-کن والدینت کجان؟
‫ها؟ ندارم.
‫با بابابزرگ و اِما سه تایی زندگی می‌کنیم.
‫عه؟
‫بابابزرگت بزرگت کرده؟ عالیه!
‫من و اِما مامان هامون فرق می‌کنه.
‫قبلاً جدا زندگی می‌کردیم.
‫مامانش 10 سال پیش اونو ‫پیش ما گذاشت و غیبش زد.
‫پسر عجب سلیطه ای!
‫آنیکی مثل بابایِ ما دوتا بود.
‫10 سال بزرگتر بود ولی همه‌جا دنبالش می‌رفتیم.
‫خیلی چیزا بهمون یاد داد.
‫عادی بود که دور و برش باشیم.
‫بعضی وقتا از نبودنش خودم رو گم می‌کنم.
‫نمی‌فهمم چه معنی ای داره.
‫چنین وقتایی، ذهنم تاریک می‌شه.
‫دیگه راه و روش زندگی یادم می‌ره.
‫نمی‌فهمم چی غلطه، و چی درسته.
‫مایکی-کن...
‫مایکی-کن می‌دونه اگه کاری نکنه ‫از دست می‌ره.
‫می‌دونه که تو تاریکی دست و پا می‌زنه.
‫آنیکی رئیس یه گنگ موتورسوار بود.
‫هرچند تو دعوا ضعیف بود.
‫ها؟ الکی! مگه داریم!
‫دور و بر آنیکی آدمای زیادی بودن.
‫اراذل توکیو؛
‫می‌دونستن که اون تو دعوا ضعیفه.
‫شینیچیرو.
‫ها؟
‫تو دعوا گند زدی
‫همیشه هم دوروبر دخترایی!
‫ دهنتم بو فاضلاب می‌ده!
‫چطوری بقیه ازت خوششون میاد؟
‫مانجیرو تو هنوز درک نمی‌کنی.
‫وقتی اراذل توکیو رو رهبری می‌کرد؛
‫همیشه درخشان بود.
‫مطمئنم بقیه فکر می‌کردن تا وقتی ‫اون پشتشونه نمی‌بازن.
‫مثل تو مایکی-کن!
‫من ضعیفم.
‫ها؟
‫تو قوی ای، تاکه‌میچی.
‫چیزی که از همه مهمتره، ‫بردن تو دعوا نیست.
‫نباختن به خودته.
‫تو ضعیفی ولی تسلیم هیچکس نمی‌شی.
‫حتی تسلیم بلک دراگون هم نشدی.
‫وقتی قلبم داره به سیاهی می‌ره، ‫یا دارم خودم رو گم می‌کنم؛
‫می‌خوام سرم داد بزنی، تاکه‌میچی.
‫مثل آنیکی!
‫البته!
‫اون موضوع رو تو اولین جلسه‌ی سال نو میگیم؟
‫آره.
‫نارضایتی های زیادی پیش میاد.
‫در اون صورت فقط باید بجنگیم.
‫به عنوان اژدهایان دوقلوی تومان!
‫اژدهایان دوقلو؟!
‫یادش بخیر نه؟
‫می‌خوای الآن بری اونجا؟
‫حتماً خیلی وقت پیش پاک شده!
‫هنوز هست.
‫لونا... مانا.
‫تنهاشون گذاشتم، امیدوارم خوب باشن.
‫چیز خفنیه ها.
‫چی چی هست؟ اژدها؟
‫از کی اینجایی؟!
‫ها؟ از اول.
‫آم...
‫از اراذله.
‫با اینکه بچه‌ست گوشواره داره!
‫گوشت کبابی می‌زنی؟
‫بشین.
‫من ریوگوجی کن هستم، تو؟
‫میتسویا تاکاشی.
‫بچه ای مثل تو این وقت شب کف خیابونه ‫ننه بابات باید نگرانت شده باشن!
‫تو هم که یه بچه ای!
‫فکر کرده کیه خیر سرش؟!
‫هوی! همشو لمبوندی!
‫شرمنده، از صبح هیچی نخوردم.
‫خیله‌خب.
‫ها؟
‫پس، این نقاشی مال منه.
‫مال تو؟
‫در عوض گوشت کبابی.
‫بیا خونه من.
‫ها؟
‫به هر حال که بیکاری نه؟
‫دستپخت مامانت رو دوست داری؟
‫ها؟
‫بنظرم من آشپز بهتریم.
‫اون خیلی کم غذا درست می‌کنه ‫واسه همین مزه‌ش ریده.
‫فکر کنم ازش بدم میاد.
‫عه؟
‫خوبه!
‫ها؟
‫شنیدی چی زر زدم؟ گفتم داغونه!
‫من هیچ والدینی ندارم.
‫ایکاش می‌تونستم بگم غذاهاشون بده
‫برگرد خونه، میتسویا.
‫حقیقت اینه که مثل سگ دلواپس خواهراتی نه؟
‫از قیافت معلومه.
‫تو بچه خوبی هستی.
‫نمی‌تونی یه اراذل باشی.
‫تا بعد.
‫انگار از رو قیافم خوند!
‫دنبالت بودم.
‫ریوگوجی کن.
‫ها؟ میتسویا.
‫تو!
‫یه روزی بهت می‌رسم.
‫قسم می‌خورم!
‫من اراذلی می‌شم که به خانوادش اهمیت بده!
‫ها؟
‫- هـــــــــا؟! ‫- هـــــــــا؟!
‫تو هم همونو زدی؟!
‫تو باید موهات رو بلند کنی!
‫ها؟
‫من گوشت کبابیم رو بهت دادم!
‫این اژدها مال منه!
‫اژدهایان دوقلو ها؟
‫از اونموقع همیشه؛
‫دارم دنبالش می‌کنم.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫اوه!
‫جمعیتی اومده!
‫آره.
‫تاکه‌میچی.
‫شبیه جشن تکلیف لباس پوشیدی!
‫سلام.
‫ها؟ نکنه شما دوتا خواهرای میتسویا-کن هستین؟
‫آره، لونا و مانا هستن.
‫چندسالتونه فرشته های کوچولو؟
‫باهامون مثل بچه ها رفتار نکن، خل وضع!
‫خل وضع!
‫ها؟
‫آبجی دوستت دارم!
‫دوستت دارم!
‫چه وضع بچه بزرگ کردنه مرتیکه؟!
‫شرمنده شرمنده!
‫یوزوها-چان، هاکّای-کن، زخماتون خوب شد؟
‫هوم، خوبِ خوب.
‫نه هاکّای؟
‫هوی!
‫ها؟
‫اونه-چان، می‌شه دستت رو بگیرم؟
‫هوم، البته.
‫منم! منم!
‫پس بیاین با هم قدم بزنیم.
‫هوی جغله ها! اون هینایِ منه!
‫چطور چنین چیز خجالت آوری رو داد می‌زنی؟!
‫بالاخره سرو سامون گرفتم
‫این قرار بود جبران کریسمس باشه!
‫شرمنده تاکه‌میچی.
‫خب هروقت بخوای می‌تونی بری قرار.
‫که اینطور!
‫معلومه که ازش خوشت میاد نه-چان.
‫اون شب خیلی خفن بود.
‫تایجو...
‫وقتی چند روز پیش خونه رو ترک کرد اینو گفت:
‫من می‌خواستم هاکّای رو قوی بار بیارم.
‫وقتی ضعیف بود عصبیم می‌کرد.
‫هاناگاکی تاکه‌میچی دیگه چه موجودیه؟
‫با اینکه منم نتونستم هاکّای رو عوض کنم، ‫اون تونست.
‫این خونه دیگه نیازی به من نداره.
‫من عوض نمی‌شم.
‫ولی قبول می‌کنم که خشونت همه چیز نیست.
‫این خداحافظیه، یوزوها.
‫حتماً باید راحت شده باشی.
‫آنیکی اینو گفت؟
‫هوم.
‫آخرسر اون...
‫تو و تایجو رو عوض کرد.
‫برا من، اون هاناگاکی تاکه‌میچی...
‫ها؟!
‫یـ-یه لحظه وایسا نه-چان! ‫مگه تو عاشق تاکا-چان نبودی؟!
‫ها؟ میتسویا؟
‫اون مثل داداشمه، کنترلشم سخته!
‫ها؟ تو عاشق تاکه‌میچی شدی نه-چان؟!
‫خفه شو احمق! اون هینا-چان رو داره.
‫دوست داشتن یه طرفه که جرم نیست نه؟
‫ها؟
‫چی شده؟!
‫- هیچی! ‫- هیچی!
‫ها؟
‫اوه، تاکه‌میچی-کن!
‫هوم؟
‫اِما دارن! ‫(یه جور کارت برای نوشتن دعاها تو سال جدید)
‫اوه! بیا بخریم!
‫خوبه.
‫چی نوشتی؟
‫هینا!
‫چیزه... می‌گن اکه به کسی نشونش بدی ‫خواسته‌ت برآورده نمی‌شه!
‫هوی، چیه چیه؟
‫نشونمون بده تاکه‌میچی.
‫نمی‌شه نمی‌شه!
‫چرا؟
‫نشونمون بده.
‫گفتم نمی‌شه آقا!
‫اوه، تاکه‌میچیه که.
‫چه غلطی می‌کنین نفله ها؟
‫چـ-چیفویو! نجاتم بده! په‌یان-کن هم!
‫چرا انقدر زر زر می‌کنی؟
‫باحال بنظر میاد!
‫بس کن هاکّای!
‫پسش بده! اون اِمای منه!
‫منظورش از "اِمای من" چیه؟!
‫اوه، تاکه‌میچی.
‫هاکّای!
‫این اِمای توئه؟
‫لـ-لطفاً پسش بده.
‫اوه، خیلی ناامیدی ها!
‫چه خبره؟
‫تقریباً وقتشه.
‫ده ثانیه تا شروع سال جدید مونده!
‫همگی بیاین با هم بپریم!
‫ها؟ ها؟ ها؟!
‫سه!
‫دو!
‫یک!
‫سال نو مبارک!
‫«امیدوارم قهرمانی بشم ‫ که همه رو نجات بده!»
‫فکرشو نمی‌کردم اون تاکه‌میچی از پسش بر بیاد.
‫غیرمنتظره بود.
‫اینطوری تموم نمی‌شه.