‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫[ مهر و امضای ثبت‌شده - جواز] ‫[کنیچی شیمازاکی]
‫- قربان. ‫- بله؟
‫اینجا. مهر و امضایی ‫که به این تقاضانامه ضمیمه شده،
‫به نظر ساختگیه.
‫جعل شده؟
‫آره.
‫فعلاً اینجا همه چی افتضاحه. ‫[کاشانه مایک]
‫دخترم نمی‌خواد بره دانشگاه، ‫و خانواده زنم افتادن به جونم.
‫می‌فهمم، می‌فهمم. ‫بعداً زنگ می‌زنم، باشه؟
‫ببخشید.
‫چی شده؟
‫خب...
‫چیزه
‫باز چیه؟
‫در مورد قرارداد زمین ایبیسو ـه.
‫اون یکی.
‫عالی شده، نه؟
‫باید به جوونا و پولدارها متوسل بشم ‫به‌جای خانواده‌ها.
‫- و این نمای خارجی افتضاحه. ‫- حالا این....
‫قربان، این از دفتر امور حقوقی رسیده.
‫دفتر؟
‫چی هست؟
‫[پرونده توسط یک فرد غیرمجاز ارائه شده] ‫[درخواست رد شده.]
‫چی؟
‫رد شده؟ چرا؟
‫- جعلی ـه. ‫- هان؟
‫زمینی که خریدیم برای فروش نبوده.
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫قربان، به نظر میاد
‫گول کلاهبرداری معاملات ملکی رو خوردیم.
‫آخه قرارداد امضا کردیم.
‫حتماً اونا...
‫زمین‌قاپ بودن.
‫زمین‌قاپ؟
‫زمین‌قاپ‌ها اعضای گروه شیاد معاملات ملکی هستن
‫که خودشونو صاحب ملک جا می‌زنن ‫و سعی دارن زمین‌ بفروشن.
‫این گروه‌های کلاهبرداری با استفاده از ‫فریب و مدارک جعلی مقادیر زیادی پول سرقت می‌کنند.
‫این گروه‌های شیاد زمین از یک رهبر، ‫مذاکره‌کننده، خبرچین،
‫مشاور حقوقی، جاعل مدارک، ‫و مالک ساختگی تشکیل شده‌اند.
‫هر عضو گروه بایستی دارای ‫تکنیک‌های مجرمانه دقیق و بسیار پیشرفته باشد.
‫[یوشیو گوتو، ‫هریسون یاماناکا، ریکو اینابا]
‫هی، آقای تاتسو، وقت داری؟
‫آره.
‫بیا در مورد انتصاب مجددت حرف بزنیم.
‫شدنی نیست. هر کاری تونستم کردم ولی...
‫می‌فهمم.
‫خب، ممنونم.
‫فکر کنم بتونم... ‫بدون پشیمونی وظایفم رو به دیگران محول کنم.
‫شرمنده که نتونستم کار بیشتری بکنم.
‫هی، کوراموچی.
‫بله.
‫کوراموچی از امروز کارش رو شروع کرده.
‫به‌جای اُکوبو همکارت میشه. ‫لطفاً زیر بال و پرت بگیرش.
‫باعث افتخاره. کوراموچی هستم.
‫از اونجایی که به زودی بازنشسته میشم،
‫مطمئن نیستم بتونم چیز زیادی یادش بدم.
‫عیب نداره. ‫این یه قدم به «واحد اول تحقیقات»ـه.
‫- درسته؟ ‫- درسته. هدف نهائیم همینه.
‫- حتماً شوخی کردی. ‫- آره؟
‫عذر می‌خوام.
‫لطفاً کوراموچی رو راهنمایی کن ‫و به تحقیقاتت ادامه بده.
‫خیلی‌خب.
‫فقط زیاده‌روی نکن، باشه؟
‫قول میدم.
‫[قهوه: تلخ]
‫[خامه: اضافی]
‫[شکر: اضافی]
‫- چیزی واسه نوشیدن می‌خوای؟ ‫- بله، ممنون.
‫- چند سالته؟ ‫- بله؟
‫نه. نمی‌خوام صمیمی چیزی بشم.
‫ببین، قراره یه مدت همکار باشیم.
‫29 سالمه.
‫از دخترم کوچیک‌تری.
‫پس هدف نهاییت کار تو این واحده؟
‫آره. از بچگی ‫همیشه عاشق سریالای پلیسی بودم.
‫وقتی بهشون فکر می‌کنی، ‫یاد واحد اول تحقیقات می‌افتی.
‫اونا سرقت، آدم‌ربایی، گروگانگیری، ‫حتی قتل رو پوشش میدن.
‫تو سازمان من نه. شرمنده.
‫- من واحد دوم تحقیقاتم. ‫- نه، اصلاً منظورم این نبود.
‫استعاره‌ست.
‫یه کاراگاه مسن باتجربه و یه کاراگاه زن ‫جوون متحد میشن تا پرونده‌ها رو حل کنن.
‫مثلاً کاراگاه زنه کاراگاه باتجربه رو ‫از موقعیت بحرانی نجات میده!
‫اگه اینطور شد، لطفاً هوامو داشته باش.
‫چرا با بازجویی از من وقت تلف می‌کنید؟
‫یه میلیارده! می‌فهمید. ‫یه میلیارد ازم پول گرفتن.
‫می‌فهمم. واسه همین به حرفات گوش دادیم.
‫پس برید اون عوضیا رو دستگیر کنید.
‫- ببین، به نفعته پولم رو پس بگیری! ‫- یه سری چیز رو راستی‌آزمایی کنیم.
‫از کلانتری شیبویا فرستادنش اینجا.
‫- اون مدرکه، نیست؟ ‫- چطور بود؟
‫رفتارش تمام مدت همین بوده.
‫فردا میرم شرکتش ‫تا با کارمندهای دیگه حرف بزنم.
‫- زمین‌قاپ بودن! ‫- بریم.
‫- باشه؟ التماس می‌کنم. ‫- آروم باش.
‫میشه فردا منم بیام؟
‫ها؟ ولی آقای تاتسو...
‫تو دست و پات نمیام.
‫- به‌خاطر این میگم. ‫- چی؟
‫می‌خوام این دختره فردا اونجا باشه ‫و چیز یاد بگیره.
‫- نه، اشکال نداره. ‫- باشه؟
‫پولم رو بگیرید!
‫پس کسایی که اونجا بودن
‫یه پیرمرد به اسم شیمازاکی بود،
‫یه مرد جوون به عنوان مشاور املاک بود،
‫و یه مرد میانسال که دلال بود، درسته؟
‫آره. درسته.
‫کسی بین اینا هست که شبیه ‫مشاور املاک یا دلال باشه؟
‫این یکی.
‫- خودشه! ‫- این دلال بود؟
‫آره، فکر کنم.
‫منظورت چیه فکر کنم؟ ‫خودِ خودش بود!
‫لهجه‌ی قلابی کانسای داشت. یادته؟
‫زود باشید.
‫خواهشاً عجله کنید اینا رو بگیرید. ‫چرا اینقدر سوال می‌پرسید؟
‫صبر کنید.
‫در طول معامله ‫فقط این سه مرد حاضر بودن؟
‫این مرد تو اون گروه بود؟
‫بود؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫این یکی چطور؟
‫- این اصلاً معلوم نیست. ‫- عکسش خیلی تاره.
‫یه تیم هستن؟ گروه کلاهبردار؟
‫خب...
‫پس چرا هنوز دستگیرشون نکردید؟
‫اگه عکساشون رو دارید ‫و هویت‌شون مشخصه،
‫دستگیری‌شون نباید زیاد مشکل باشه.
‫شماها چی کار می‌کنید؟
‫یه میلیارد ازم خوردن!
‫واسه شما بچه‌بازیه؟ ‫مسئله جدّیه!
‫خواهش می‌کنم!
‫شرکتم ورشکست میشه!
‫می‌فهمم.
‫ولی کلاهبرداری در زمینه‌ی ‫معاملات ملکی به این سادگی نیست.
‫هان؟
‫خیلی پیچیده‌ست.
‫این گروه‌ها توسط حرفه‌ای‌ترین آدما اداره میشه.
‫اونا تو هر یک از قوانین ‫و مقررات مرتبط با معاملات املاک
‫به شدت آگاهی و تسلط دارند.
‫این یارو، گوتو،
‫سابقه‌ی کار به عنوان ‫یه نویسنده حقوقی ممتاز و دقیق داره.
‫همچنین دارای چندین گواهینامه ‫مرتبط با املاک و مستغلاتـه.
‫به‌ علاوه، شما می‌دونی
‫که زبون‌بازه.
‫واسه همین حرفه‌ایی‌های املاک مثل خودتون ‫به آسونی فریب می‌خورید.
‫خیلی مجاب‌کننده هستن.
‫مشخصاً از روش ساختگی ‫برای کلاهبرداری زمین استفاده کردن.
‫خیلی رایج ـه.
‫و اون مرد‌ها، اونایی که شما دیدید،
‫تنها اعضای این گروه نیستن.
‫لطفاً درک کنید،
‫مادامی که تک تک نفراتشون رو نگیریم،
‫متاسفانه پرونده حل نمیشه.
‫پولام چی میشه؟
‫کِی یه میلیارد ین ـم رو پس می‌گیرم؟
‫خب، یه میلیاردی که شرکت شما ‫به حساب جعلی این گروه واریز کرده
‫به حساب اونور آب فرستاده شده.
‫از اونجا به یه کشور دیگه فرستاده میشه، ‫بانک پوششی،
‫یا به ارز مجازی تبدیل میشه.
‫به عبارت دیگه، پولشویی میشه.
‫دلیلی که مرتباً با وجود ریسک زیاد ‫دست به کلاهبرداری می‌زنن،
‫با اینکه ممکنه دستگیر یا زندانی بشن،
‫اینه که وقتی آزاد بشن، ‫به میلیاردها دلار دسترسی دارن.
‫تحقیقات انجام میشه،
‫ولی اگه پول وارد کشوری بشه
‫که باهاشون تحقیقات بین‌المللی دوجانبه نداریم...
‫چی میشه؟
‫دستمون بسته‌س. ‫کاری نمی‌تونیم بکنیم.
‫چرا جواب نمیدی؟
‫نمی‌فهمی الان تو چه وضعیتی هستم؟
‫- تمام کارام کنسل شده! ‫- خفه شو، کثافت.
‫برو بمیر.
‫بمیر! خبر مرگت!
‫زمانی که واقعه‌ی کاشانه‌ی مایک اتفاق افتاد،
‫ما از توکیو رفته بودیم.
‫نمی‌دونستم بقیه کجا رفتن، ‫یا چی کار می‌کردن.
‫از قصد خطا زدی.
‫درک می‌کنم. منم قبلاً این طور بودم.
‫نکته‌ش
‫لذت بردن از کشتن چیزی نیست.
‫بلکه خوردن گوشت مهمه.
‫در مورد مرگ نیست.
‫هیجان در مورد حس زندگیه.
‫حس زندگیه.
‫ولی زندگی کی،
‫و کدوم عمر؟
‫من اصلاً زنده هستم؟
‫- آقا، برید عقب. ‫- خانواده‌م اونجا هستن.
‫هشت سال قبل،
‫مادر، زنم، و پسرم
‫رو تو آتش‌سوزی خونه والدینم از دست دادم.
‫خانواده‌ام!
‫علت آتش‌سوزی حریق عمدی توسط پدرم بود.
‫ولی فقط پدرم مسئول
‫گرفتن جون مادرم، همسرم و پسرم نبود.
‫شرمنده. ممنون.
‫من معذرت می‌خوام که ‫تعطیلاتت رو با من گذروندی.
‫عیب نداره.
‫خسته‌کننده‌س؟
‫اصلاً خسته‌کننده نیست.
‫واسه من هست.
‫هان؟
‫یه جوری می‌دونست.
‫این حیوون حتماً حس کرده ‫که قراره کشته بشه و ما بخوریمش.
‫مشابه کاری بود که ما کردیم.
‫طعمه‌مون از اول اونجا بی‌حرکت ‫افتاده بود، تسلیم بود.
‫عملاً التماسمون کردن که پولشون رو بگیریم.
‫از بی‌حوصلگی دیوونه شدم.
‫چی لذت‌بخش‌ترش می‌کرد؟
‫مطمئن نیستم.
‫ولی می‌دونم
‫از مصاحبت تو لذت می‌برم.
‫یه حسی بهش دارم.
‫زمانی که تب و تاب ‫واقعه کاشانه مایک خوابید،
‫همه برگشتیم توکیو ‫و شروع کردیم به نقشه کشیدن برای حرکت بعدی‌.
‫هدف جدید پیدا کردیم. ‫بزرگ‌ترین سوژه‌مون تاکنون.
‫شروع کنیم؟
‫بفرمایید، آقای تاکشیتا.
‫باشه، ممنون.
‫معبد کوان‌جی. ‫واقع در تاکاناوا، شهر میناتو.
‫معبد در دوره‌ی ادو بنا شده.
‫مجسمه‌ی بودا در ساختمان اصلی معبد
‫یه ملک فرهنگی مهم به شمار میره.
‫مالکش یه راهبه که ساکن اونجاست، ‫ناتسومی کاوایی، 45 ساله.
‫تنها تو معبد زندگی می‌کرده.
‫و هدف ما
‫3200 مترمربع زمینِ اطراف معبده.
‫که توش یه محوطه پارکینگ با ظرفیت 80 خودرو ‫و مرکز توانبخشی محکومانه.
‫مرکز توانبخشی؟
‫مالک قبلی یه مدت قبل فوت کرده. ‫پدر کاوایی بوده.
‫کشیش بوده که با دولت همکاری می‌کرده
‫تا به محکومین سابق کمک کنن ‫به جامعه برگردن.
‫پنج سال قبل، یه اتفاقی افتاده.
‫پای شوهر سابق وسط؟ ‫ازدواج کرده، نه؟
‫آره. مرکز توانبخشی مختص زنان بوده.
‫و شوهر کاوایی که سرپرست اونجا بوده، ‫یه عوضی تمام‌عیار بوده.
‫با تمام زن‌های اونجا بدرفتاری می‌کرده.
‫این تنها راه برای آدم کردنشونه.
‫دولت متوجه میشه، ‫پس با یکی از
‫دخترهای جوان مرکز فرار می‌کنه.
‫خبرش همه جا پخش میشه ‫و از اون موقع در اونجا تخته میشه.
‫از اون موقع، کاوایی گوشه‌نشین شده.
‫عزلت‌نشین شده.
‫هر روز تو معبده.
‫عجب. اگه مالک همیشه تو ملک باشه، ‫کار سخت میشه.
‫اگه خود مالک اونجاست، ‫فایده‌ی مالک قلابی چیه؟
‫و راهبه کوچولومون گفته ‫تا حالا زمین نفروخته، درسته؟
‫رله کردنش عیرممکنه.
‫باید اونجا رو تحت‌نظر بگیریم؟ ‫همیشه ممکنه یه چیزی پیش بیاد.
‫نقشه خوبیه.
‫- تو مسئولشی. ‫- باشه.
‫آقای گوتو، سرنخی چیزی داری؟
‫خب...
‫خرید و فروش زمینی ‫به ارزش ده میلیارد ین آسون نیست.
‫کار زیرزمینی می‌کنیم. ‫پای دلال‌های خطری و زمین‌خوارها وسطه.
‫چند تا جلسه دارم.
‫خوبه.
‫آقای ریکو، لطفاً یه مالک قلابی جور کن.
‫مالک قلابی می‌خوای؟
‫یعنی باید سرش رو بتراشه، درسته؟
‫آره، معلومه.
‫نمیشه کلاه‌گیس کچل بذاره. ‫تابلوئه.
‫عوضی. می‌خوای بمیری؟
‫هی.
‫هوی!
‫اگه قراره بریم تو کارش ‫پول لازم دارم.
‫دیروز بهت پول دادم.
‫هی!
‫خیال می‌کنی این از کجا اومده؟ ‫همش رو خرج کردم!
‫فهمیدم.
‫فردا جور می‌کنم.
‫اینو کجای دلم بذارم؟
‫نمی‌تونیم از باد هوا زمین در بیاریم! ‫[اتاق کنفرانس خانه‌ی سیکو]
‫هی، بخش توسعه؟
‫بله، این شد
‫که مذاکرات روان پیش رفت
‫و قرار بود قرارداد رو امضا کنیم ولی...
‫بشین رو صندلیت.
‫شرمنده.
‫آیوگی،
‫تو توضیح بده.
‫سه روز قبل از نتیجه‌گیری قرارداد...
‫جریان چیه؟
‫صاحب زمین داره طلاق می‌گیره
‫چون زنش فهمیده که خدمت‌کارش رو باردار داره
‫پس می‌خواد زمین رو ازش بگیره؟
‫بخش بازرگانی خیلی تبلیغات کردن. ‫می‌فهمم چرا به مرز انفجار رسیده.
‫ولی اگه پرونده به طبقه 25 برسه، ‫دیگه کاریش نمیشه کرد.
‫چقدر از دست می‌دیم؟
‫چی داری بگی...
‫وای خدا. آقای آیوگی بدبخت شد!
‫می‌خوای چی کار کنی، آیوگی؟
‫- دنبال یه جایگزین برای زمین می‌گردم. ‫- چی؟
‫- چشم‌اندازی داریم؟ ‫- فعلاً نه.
‫تا الان هفت میلیارد ین ‫واسه این پروژه هزینه کردیم.
‫- اونم فقط رو زمین! ‫- حلش می‌کنم!
‫یه ماه بهم وقت بدید، باشه.
‫واقعاً فکر می‌کنی از پسش بر میای؟
‫به مدیریت گزارش می‌کنم، آیوگی!
‫کثافت آشغال!
‫- اُتانی! ‫- بله؟
‫تمام اطلاعاتی که در مورد ‫زمین تحقیق می‌کردی برام بیار.
‫الساعه.
‫- فقط همینو داری؟ ‫- همش همینه.
‫شرمنده.
‫«شرمندگی» فایده نداره. ‫برو یه چیزی پیدا کن!
‫با مسرت.
‫پیدا کردن یه جایگزین برای ‫پروژه‌ای به این عظمت...
‫دست رو دست گذاشتن ‫هم دردی رو دوا نمی‌کنه.
‫راه‌های دیگه‌ای برای جمع‌آوری ‫اطلاعات در مورد زمین هست.
‫وقتی تو جایگاه فعلی شما بودم،
‫بین زمین‌خوارها و دلال‌ها آشنا داشتم...
‫با کمال احترام، این خلاف قانونه.
‫- الان تو جنگیم. ‫- چی؟
‫جایی واسه قانون و مقررات نیست!
‫جنگ سر چی هست؟
‫اگه جزئیات رو در نظر بگیرید، ‫جنگ سر زمین ـه.
‫توکیو خیلی پیشرفته شده،
‫لازمه کوچیک‌ترین اراضی رو به دست بیاریم.
‫کارمون به عنوان ساختمان‌ساز همینه، مگه نه؟
‫سربازانی هستیم که تو جنگ مبارزه می‌کنیم!
‫دست به کار بشید.
‫باشه. برید عقب.
‫- خیلی ممنون. ‫- قربان.
‫ببخشید.
‫یه جور قصه‌ی شاه پریونه، نه؟
‫بیشتر آزار و اذیت کارمند بود.
‫محض احتیاط ضبطش کردم. ‫اگه چیزی بشه، ما رله‌ایم.
‫ایول.
‫آقای تاتسو.
‫در مورد مشاور املاک پای معامله پایانی ‫با کاشانه مایک سرنخ پیدا کردم.
‫- مرد جوونی که اسمش اینوئه بود؟ ‫- آره.
‫شواهدی پیدا کردم ‫که در آدرس کارت ویزیتش دیده شده.
‫گفتم احتمالش زیاده که نامه‌هاش به اونجا می‌رسه.
‫واقعاً؟
‫اونجا ساکنین جدید داره ‫پس نشد اثرانگشت یا مدرک دیگه‌ای پیدا کنیم.
‫خب برنامه چیه؟
‫دامنه تحقیقات کوچیک شد. ‫به یه پرونده دیگه منصوب شدم.
‫پس از الان به بعد رو این پرونده کار نمی‌کنم.
‫مراقب باش.
‫نباید اینو به رئیس هابا گزارش بدیم؟
‫نه. چیزی نیست.
‫تحقیقات رسمی نیست.
‫برای آموزشته.
‫- بله؟ ‫- شرمنده مزاحم شدیم.
‫شیمومورا، از پلیس متروپولیتن توکیو هستم.
‫در مورد آقای اینوئه اومدیم ‫که مستاجر قبلی اینجا بوده.
‫دفعه قبل کافی نبود؟
‫از اون موقع اتفاق غیرعادی نیفتاده؟
‫یا برای اینوئه نامه‌ای چیزی نیومده؟
‫- چیز... غیرعادی اتفاق نیفتاده. ‫- هی!
‫- غذا آوردن؟ ‫- نه بابا!
‫- دیگه میرم تو. ‫- یه لحظه، یه لحظه.
‫اگه احیاناً چیزی یادتون اومد، ‫میشه لطفاً تماس بگیرید...
‫شمام دیدی؟
‫فکر کنم کتک خورده بود.
‫خب که چی؟
‫اون یارو مرتباً اذیتش می‌کنه.
‫حتی اگه این طورم بود، ‫تو حوزه کاری ما نبود کاری کنیم.
‫هی. هی!
‫پیکم. غذاتون رو آوردم.
‫چقدر لفتش دادی.
‫- میشه یه لحظه بیام تو؟ ‫- هان؟
‫تو دوست‌دخترشی و کمک لازم داری؟
‫- چی میگی؟ ‫- چی؟
‫اگه مورد آزار و اذیت قرار می‌گیری، ‫باید گزارش بدی...
‫منو دست انداختی؟
‫دستت رو ازش بکش!
‫هی، هی، هی!
‫خدایی از این خیلی قوی‌ترم.
‫وای نه، شرمنده.
‫نه، ولی من باید عذرخواهی کنم.
‫تمام حقیقت رو نگفتم.
‫راستش یه نامه عجیب دریافت کردم،
‫اما هول کردم و انداختمش دور.
‫میشه توضیح بدی چرا هول کردی؟
‫خب، یه جورایی...
‫وای! این چیه؟
‫[زندان چیبا] ‫[ماسامی سوجیموتو]
‫حقیقت داشت. زندان چیبا.
‫سوجیموتو.
‫تاکومی؟
‫امروز کار متفاوتی نکرد.
‫نه، نکرد.
‫آقای تاکومی؟
‫ممنون.
‫کافی نیست؟
‫همه چیو می‌تونیم از این تو ببینیم.
‫راهبه جون احتمالاً تو می‌مونه.
‫گمون کنم.
‫اگه یه زن جوون یا آدم معروف بود، ‫پاییدنش بیشتر حال می‌داد.
‫شرط می‌بندم راهبه‌ها حتی گوشی هم ندارن، نه؟
‫نمی‌دونم.
‫آقای تاکومی، تو ازش خوشت میاد؟ ‫از راهبه؟
‫- هان؟ ‫- من که زیاد نپسندیدمش.
‫نوشیدنی خیلی بهتره. ‫باید بخرم.
‫اگه آقای تاکشیتا بفهمه عصبانی میشه.
‫رفیق، از اون کله‌خراب نمی‌ترسم.
‫حس می‌‌کنم برگشتم ندامتگاه جوانان ‫الان که تو اتاق به این کوچیکی حبس شدم.
‫راست میگی؟
‫چند وقته شغلت اینه؟ ‫مدتی میشه، نه؟
‫هان؟
‫می‌خوام بیشتر بدونم. ‫چطور این کار رو گرفتی، زمین‌قاپ شدی؟
‫نمی‌دونم چطور.
‫نمیشه لااقل بگی قبلش چی کاره بودی؟
‫راننده.
‫[سال 2011]
‫- آره؟ ‫- کدوم گوری هستی؟
‫منتظر خانم ساکی هستم.
‫هنوز اونجا چی کار می‌کنه؟
‫- باید برای ماساژ مشتری بعدی بره. ‫- باشه.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- باشه. شرمنده.
‫شرمندگی فایده نداره، کودن!
‫- باشه. ‫- برو دنبالش.
‫خیلی‌خب.
‫خانم ساکی اومد. ‫الان راه می‌افتیم.
‫این همه کار کردی.
‫باورم نمیشه با این ‫ماشین کثیف کوچیک می‌رسونیم.
‫ابوقراضه.
‫حداقل می‌تونی شیشه رو بدی پایین!
‫اون زمان، ‫دار و ندارم رو از دست داده بودم
‫و منزوی بودم ‫و دو سال هیچ کاری نکردم.
‫وقتی پولم تموم شد،
‫تو اینترنت آگهی استخدام راننده دیدم،
‫و رفتم سر کار.
‫چه خوش‌شانسم.
‫امروز یه مشتری دارم.
‫پول خیلی خوبی بهم میده.
‫حداقل می‌تونی جواب بدی.
‫شوفر شخصی یه عدّه بودم،
‫اون واسه یه ساعت ‫سیصد هراز ین می‌گرفت،
‫می‌خواستم مابقی عمرم رو بگذرونم بره.
‫[ساکی]
‫الو؟
‫ببخشید.
‫اتفاقی افتاده ‫که می‌خوام با شما صحبت کنم.
‫میشه لطفاً بیای بالا؟
‫چطوره اینو بگیری ‫و وانمود کنی هیچی ندیدی؟
‫این پیشنهاد از روی بخششم به توئه.
‫قبل از تماس با تو، ‫به یکی از آشناهام زنگ زدم.
‫اون حلال مشکلاته.
‫یه ده دقیقه دیگه می‌رسه
‫و هیچ اثری از این جنازه باقی نمی‌مونه.
‫ولی اگه تو تصمیم بگیری ‫پیشنهاد سخاوتمندانه‌م رو رد کنی،
‫اون حساب تو رو هم می‌رسه.
‫مطمئنم می‌دونی منظورم چیه.
‫آخه من
‫خیلی وقت پیش مُردم.
‫به نظر میاد...
‫تجربه‌ی آدم‌کشی داری.
‫اگه تو دردسر افتادی،
‫لطفاً با من تماس بگیر.
‫پس واسه پول بود؟
‫هان؟
‫زمین‌قاپ‌ها خوب پول در میارن، درسته؟
‫تو هر کار صد میلیون ین؟
‫خیلی خوش‌شانسی.
‫آقای تاکشیتا به آدمای ‫دون پایه اینقدر نمیده. می‌دونه؟
‫یه روز بهش گفتم می‌خوام زمین‌قاپ بشم.
‫گفت یه رفوزه دبیرستانی ‫مثل من هیچ وقت نمی‌تونه بشه.
‫زبون تندی داره، نه؟
‫- راستی دانشگاه رفتی، آقای تاکومی؟ ‫- آره، البته.
‫عجب. باید به تحصیلاتم ادامه می‌دادم،
‫حالا هر خری که می‌شدم.
‫هی.
‫خوش برگشتی، رئیس.
‫چه خبرا، تاکومی؟ ‫راهبه‌مون چطوره؟
‫کار غیرعادی انجام نداده.
‫واقعاً؟
‫کل هفته کارهای روزمره‌ش یکی بوده.
‫از ساعت پنج صبح ‫تو راهروی اصلی دعا می‌خونه،
‫معبد رو تمیز می‌کنه، ‫به گل و گیاه تو باغچه می‌رسه.
‫بعدش دعای عصرانه، ‫دروازه اصلی رو می‌بنده.
‫و شب داخل معبد می‌مونه.
‫عزلت‌نشینه دیگه.
‫کسی نظر تو رو نپرسید.
‫هی. وزن کم کردی؟
‫چی؟ شاید.
‫آقای تاکومی خیلی جدّیه.
‫- بعد از اینکه راهبه می‌خوابه نگهبانی میده. ‫- گفتم کسی نظر تو رو نپرسید.
‫می‌خوای؟ بهت انرژی میده.
‫- آقای تاکشیتا. ‫- هان؟
‫این جرمه.
‫ببین کی میگه!
‫بیخیال، امکان نداره تاکومی شیشه بزنه.
‫- برو نگهبانی بده. ‫- باشه.
‫وقتی بیرون بودم ‫اطلاعات جالبی یافتم.
‫این چیه؟
‫موسسه حسابداری که ‫امور مالی معبد رو انجام میده،
‫و کارمنداش رو فرستاده اونجا ‫درآمدها و هزینه‌ها رو بررسی کنن.
‫[معبد کوان‌جی - دفاتر حسابداری]
‫یه مبلغ زیاد به طور مرتب
‫از حساب معبد به حساب شخصی کاوایی واریز میشده.
‫ماه گذشته رو ببین.
‫یکجا پنج میلیون ین.
‫- صد درصد یه خبراییه. ‫- صد درصد.
‫- هان؟ ‫- اینو می‌بینی؟
‫- یه نفر... ‫- چی شده؟
‫انگار یکی اومد بیرون.
‫کاوایی؟
‫نه. مطمئن نیستم. ‫یه شکل دیگه‌س.
‫همون دختره هست یا نه؟
‫خودشه. راهبه‌س!
‫هان؟ آقای تاکومی؟
‫- زل نزن. باهاش برو! ‫- رفتم!
‫خنگ خدا.
‫داره میره سمت تاماچی از جاده ملی.
‫باشه!
‫- زود باش، اروچی! ‫- باشه!
‫اوناهاش. اونجا.
‫می‌دونم.
‫کجا میره؟
‫محکم بشین.
‫معامله‌ای تو دست دارید ‫که بشه بالافاصله جوش داد؟
‫[دفتر اطلاعات معاملات املاک هایاشی]
‫بزرگ‌ترین زمینی که ‫به فکرتون می‌رسه ایده‌آل‌ترینه.
‫حاضرم تا حد ممکن شرایط رو بپذیرم.
‫- این برای شماست. ‫- این یکی بزرگه.
‫دنبال یه زمین جایگزین برای ‫ملکِ تو اویماچی می‌گردی؟
‫چی؟
‫آره، همینطوره.
‫درباره‌ش شنیدم.
‫معامله به هم خورد، درسته؟
‫برای همین اومدم. ‫خبر دارید.
‫آقای هایاشی، خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسیم.
‫- بگذریم، می‌تونید کمکم کنید؟ ‫- چرا باید بخوام این کار رو بکنم؟
‫بعد از اینکه ولم کردی ‫تمام کارای کثیفت رو بکنم،
‫و خودت پاداش رو جمع کردی.
‫و زمانی که اوضاع خیط شد،
‫مثل دم مارمولک منو از خودت جدا کردی.
‫اینو فراموش کردی؟
‫اون زمان خیلی...
‫سه سال افتادم هلفدونی.
‫و حالا که تو هچل افتادی، ‫اومدی کار کثیفت رو واست بکنم.
‫خدایی، شوخی می‌کنی، آیوگی؟
‫خب...
‫آدمای بد ممکنه حرفای ‫نفرت‌انگیز مثل این بزنن.
‫لطفاً مراقب باش، آیوگی.
‫خواهشاً برو.
‫هی!
‫آیوگی، توئی؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خاطراتم زنده شد.
‫رفته بودی خونه‌ی هایاشی؟
‫روش‌هات قدیمی شده.
‫شرکتمون نمی‌تونه با زمین‌خوارها در بیفتن.
‫قانونی نیست.
‫بیخیال شو.
‫همش دو میلیون ین از دست می‌دیم.
‫مافوق‌ها با توجه به عملکرد بالایی که داشتی
‫واسه این دو میلیون ین می‌بخشنت.
‫البته دیگه نمی‌تونی ترفیع بگیری ‫و پیشرفت کنی.
‫سلام. رئیس، بله.
‫شما اونجایید؟ ‫ما هم عجله می‌کنیم. آره. زود باشید.
‫بریم.
‫بریم، زود باشید.
‫چی؟ هتله؟
‫اُروچی، لطفاً ماشین رو ببر پارکینگ.
‫- وقتی اومدی ساک رو بیار. ‫- هی، وایسا، آقای تاکومی.
‫خیلی ممنون.
‫3507.
‫ببخشید.
‫خوش اومدید.
‫اتاق 3507 خالیه؟
‫اتاق 3507؟
‫بله.
‫یادآور خاطراته. ‫اولین بار با نامزدم تو این هتل موندیم.
‫امشب اینجا شام می‌خوریم. ‫می‌خواستم غافلگیرش کنم.
‫می‌فهمم.
‫- ممنون. ‫- لطفاً یه لحظه.
‫خیلی عذر می‌خوام. ‫متاسفانه اتاق خالی نیست.
‫حالا چی کار کنم....
‫- اتاق کناریش چی؟ ‫- چک می‌کنم.
‫ممنون.
‫- آره. خالیه. ‫- خیلی ممنون.
‫بالاخره پیدات کردم.
‫آقای تاکومی، چه خبرا؟
‫پسر، عجب هتلیه، نه؟
‫هان؟
‫یعنی چی؟ ‫نیروهای ضداجتماعی رو اینجاه راه نمیدن؟
‫ایول به تیم.
‫- نه، نوبت توئه! ‫- ساکت!
‫- هی، چی گفتی؟ ‫- وایسا.
‫- لعنتی. لعنتی. ‫- بریم.
‫- قویه. قوی. ‫- شرمنده.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫باید یه سلاح مخفی داشتیم. ‫تام کروز با طناب اینور اونور می‌رفت.
‫پسر، کاش می‌شد این کار رو بکنیم.
‫به کی زنگ می‌زنی؟
‫سلاح مخفیم.
‫در رو ببند! چی کار می‌کنی؟
‫بیا، زدمش. زدمش!
‫نه! این آخرین خشابم...
‫الو. ناگای، میشه حرف بزنیم؟
‫آقای تاکومی؟ ‫الان نه، جای حساس بازیم.
‫یه وقت دیگه زنگ بزن.
‫وایسا، ناگای، یه لحظه.
‫گفتی گربه‌ت بعد از ‫بچه‌دار شده مشکل پیدا کرده، آره؟
‫- آره. که چی؟ ‫- حاضرم در حقت لطف کنم.
‫اگه کمکم کنی ‫به یکی میگم ازشون مراقبت کنه.
‫دلال حیوون خانگی که نیستن، نه؟
‫دامپزشکه. چند سال که می‌شناسمش.
‫هیچ وقت نمی‌ذارم بچه گربه خلاص کنن. ‫بهت اطمینان میدم.
‫خب...
‫مهم نیست کدوم اتاق باشه.
‫فقط کارت عبور یه اتاق رو بردار.
‫ببخشید.
‫سرویس بهداشتی کجاست؟
‫- سرویس بهداشتی؟ اون طرفه. ‫- ممنون.
‫آقای تاکومی، خیلی خوش‌شانسی.
‫هتل هنوز از مدل قدیمی ‫قفل وینگ‌کارد ویژن استفاده می‌کنه.
‫توضیح میدم.
‫یادته وقتی رهبران حماس تو دبی بودن ‫و تو اتاق هتل کشته شدن؟
‫اینطور وارد اونجا شدن.
‫آقای ناگای، میشه لطفاً عجله کنی؟
‫وای. چه غلطا.
‫- آقای تاکومی. ‫- چی شد؟
‫تدابیر امنیتی هتل از چیزی ‫که فکر می‌کردم شاید شدیدتر باشه.
‫ممکنه فقط 45 ثانیه وقت داشته باشی.
‫45 ثانیه... باشه، شروع کنیم.
‫خب.
‫حله. موفق باشی.
‫- آقای تاکومی! ‫- ممنون.
‫اتاقتون اون انتهاست
‫ممنون که زحمت کشیدی ‫اتاق رو نشون دادی.
‫مگه سرت شلوغ نیست؟
‫اصلاً. همراهی شما ‫بخشی از وظایفمه، جناب هیگوچی.
‫فوق‌العاده‌ای.
‫از این طرف بفرمایید.
‫از اقامتتون لذت ببرید.
‫عوضی!
‫خب؟ چیزی می‌شنوی؟