‫تو زمین‌قاپی.
‫نمی‌دونم منظورت چیه. ‫کارمون تموم شد. ببخشید.
‫هریسون یاماناکا.
‫به عنوان یه زمین‌قاپ به ‫گروه هریسون یاماناکا ملحق شدی.
‫و حالام تیمت مشغول یه کلاهبرداری جدیده.
‫دلیلش چیه؟
‫به‌خاطر کلاهبرداری ملکی ‫خانواده‌ت رو از دست دادی،
‫ولی الان دقیقاً کاری رو می‌کنی ‫که با خودت کردن؟
‫داری انتقام می‌گیری؟
‫خیال می‌کنی با زمین‌قاپ‌ بودن،
‫ممکنه کسی که کلاه سرت گذاشت رو ‫گیر بندازی،
‫و انتقامت رو بگیری؟
‫پدرت رو دیدم.
‫ازم خواست جلوتو بگیرم
‫چون نگران بود نکنه شریک جرم بشی.
‫زار زد و التماسم کرد.
‫برام مهم نیست.
‫صبر کن!
‫آقای سوجیموتو،
‫این فرصتته که برگردی.
‫اگه جلوتر بری،
‫تو اونی هستی که ‫بقیه رو روانه‌ی جهنم می‌کنی.
‫اومدم.
‫شرمنده معطل شدید.
‫چیزی شده؟
‫آره؟
‫باور نمی‌کنی. ‫آره؟
‫براش توضیح بده، ریکو.
‫شرمنده، آقای تاکومی.
‫- خیلی بده. ‫- خب چی شده؟
‫مالک قلابی خانم تانیگوچی نمیاد.
‫منظورت چیه؟
‫به پسرش مربوط میشه.
‫امروز صبح فوت کرد.
‫- ولی آخه اون... ‫- نمیشه روش حساب کرد.
‫امکان نداره که بیاد.
‫لعنتی! جلسه فرداست. ‫چی کار کنیم؟
‫- سر من داد نزن، تقصیر من نیست. ‫- فوراً یکی دیگه رو بیار، ریکو.
‫- بگرد یکی رو جایگزین کن. ‫- مگه خری؟ وقت نداریم.
‫می‌خوای چی کار کنی؟ ‫بزنم نفله‌ت کنم!
‫- زود باش، بیا. بیا دیگه! ‫- باشه، شاید اومدم.
‫بسه دیگه، با هر جفتتونم.
‫بذارید فکر کنم.
‫باید فکر کنم.
‫زمین‌قاپ‌ها اعضای گروه‌های ‫کلاهبرداری املاک و مستغلات هستن
‫که خودشون رو جای صاحبان ملک می‌زنن ‫تا زمین‌شون رو بفروشن.
‫این گروه‌های کلاهبرداری با استفاده از ‫حقه‌بازی و اسناد جعلی پول‌ زیادی رو می‌دزدن.
‫گروه‌های کلاهبرداری زمین ‫شامل یه رهبر، مذاکره‌کننده، مخبر،
‫مشاور حقوقی، جاعل اسناد ‫و استخدام‌کننده بدل میشن.
‫هر یک از اعضای گروه باید دارای ‫تکنیک‌های مجرمانه دقیق و خیلی پیشرفته باشن.
‫خانم ریکو،
‫پیدا کردن یه کاندید دیگه از لیستت،
‫همون طور که آقای گوتو گفت، ‫خیلی مشکله؟
‫غیرممکنه.
‫پیدا کردنش، تراشیدن سرش، ‫حفظ کردن مشخصات کاوایی...
‫حدس می‌زدم.
‫چطوره از سکیو بخوایم زمانش رو تغییر بده؟ ‫بگیم مریضی چیزی شده.
‫دو بار از این بهونه استفاده نمی‌کنیم.
‫مجبوریم با خودمون ببریمش. ‫نکنه فراموش کردی؟
‫تایید هویت یکی از شرایط قرارداده.
‫تازه حتی اگه زمانش تغییر می‌کرد ‫هیچ تضمینی نبود کسی رو پیدا کنم.
‫پس چرا خودت این کار رو نمی‌کنی؟ ‫یا ترجیح میدی بمیری؟
‫آره؟ بیا منو بکش ببینم، هان؟
‫- آره؟ ‫- شماهام بس کنید دیگه!
‫حق با توئه، آقای گوتو.
‫فقط همین راه مونده.
‫خانم ریکو،
‫تو جایگزین بدل کاوایی ناتسومی میشی.
‫- هان؟ عمراً بتونم. ‫- باور دارم که می‌تونی.
‫مشخصات کاوایی ناتسومی رو داری،
‫همینطور تمام سوال و جواب‌های ‫احتمالی رو حفظ کردی.
‫آره، آره، آره.
‫قیافه کاملاً متفاوتم چی؟
‫آقای تاکومی، نظر تو چیه؟
‫خب...
‫شباهت داری، خصوصاً دور چشمات.
‫آره بابا.
‫اگه آرایش نداشت کپی خودش بود.
‫اصلاً شکل اون قیافه زشت نیستم. ‫تازه، موهام چی؟
‫- باید بتراشی. ‫- محاله این کار رو بکنم.
‫مشکل چیه؟ مو مگه مهمه.
‫آره؟ اگه برم جلسه ‫و بفهمن کلاهبرادرم دستگیر میشم.
‫روال کار همینه. ‫همیشه مالک قلابی رو فدا می‌کنیم.
‫می‌زنمت دخلت رو میارم! ‫بیا ببینم!
‫«می‌کشی؟»
‫عادت داری این کلمه ورد زبونت شده.
‫«می‌کشمت». «بیا منو بکش».
‫هر بار اینو میگی،
‫فقدان قوه تخیل و سطح پایین ‫واژه‌هات حالم رو به هم می‌زنه.
‫خانم ریکو،
‫واقعاً فرصتش رو داشتی ‫کسی رو تو زندگی واقعی بکشی؟
‫اگه این کار رو بکنی، ‫صد میلیون ین به دستمزدت اضافه می‌کنم.
‫چطوره؟
‫بستگی به خودت داره ‫که پیشنهادم رو قبول کنی.
‫باشه، من...
‫انجامش میدم.
‫قبول می‌کنم.
‫پس حل شد.
‫فردا رو همه‌تون حساب می‌کنم.
‫عالیه، بی‌نظیر.
‫سی دقیقه دیگه می‌رسیم. ‫خدافظ.
‫یه سلمونی می‌شناسم ‫که میگه این کار رو می‌کنه.
‫مطمئنی قابل‌اعتماده؟
‫به کسی چیزی نمیگه. ‫قبلاً یاکوزا بوده.
‫[20 نوامبر] ‫[تایید هویت مالک زمین]
‫[بازرسی ملک] ‫[قرارداد قطعی]
‫[معبد کوانجی، تاکاناوا]
‫آقای تاکومی، تاکسی کاوایی از معبد رفت.
‫فهمیدم.
‫- چی گفت؟ ‫- کاوایی ناتسومی از معبد رفت.
‫شرط می‌بندم کیفش کوکه.
‫بالاخره با مردی که دوست داشت رفت بیرون
‫- حتماً دل تو دلش نیست. ‫- سر صبحه.
‫میشه اینقدر غیبت نکنی.
‫چه خوب نقش راهبه‌ها رو بازی می‌کنی.
‫- خیلی خوب شدی. ‫- می‌خوای بمیری؟
‫- خیلی بهت میاد. ‫- ممنون.
‫یکی از نوچه‌های تاکه تو فرودگاهه؟
‫آره. یکی واسه وقتی که می‌رسن اوکیناوا ‫استخدام کرده تا نگهبانی‌شون رو بده.
‫تاکه چطوره؟ خیلی وقته ندیدمش.
‫خب، تا وقتی انتقال پول کامل نشه ‫کار زیادی نداره بکنه.
‫به گمونم یه جایی پنهون شده.
‫فقط خدا کنه مواد عجیبی نزنه.
‫باورم نمیشه کار پولشویی رو سپردیم به اون.
‫آره. این حرکت از هریسون بعید بود.
‫هریسون چی کار می‌کنه؟
‫احتمالاً مثل همیشه تو اتاقش منتظره.
‫خانم ریکو،
‫بیا یه بار دیگه تمرین کنیم.
‫باشه، خب.
‫کائده، سلام.
‫سلام.
‫- دیگه باید بریم. ‫- باشه.
‫- بدش من. ‫- باشه.
‫[جواز مهر شده]
‫[گواهی اعتبار تجاری]
‫[مدیر هسائو آبکاوا]
‫[تاکاشی آیوگی]
‫بیا یه بار دیگه مرور کنیم.
‫- اسمت چیه؟ ‫- کاوایی ناتسومی.
‫لطفاً تاریخ تولدت رو بگو.
‫سوم ژوئیه، سال 51 شوا.
‫به تقویم میلادی چی میشه؟
‫سال 1976.
‫- برجت؟ ‫- اژدها.
‫آدرس؟
‫شهر میناتو، تاکاناوا، 5226.
‫- آدرس خانواده؟ ‫- همون آدرس خودم.
‫اول باید چی کار کنیم؟
‫[فرودگاه اوکیناوا ناها]
‫از یکی خواستم ترتیب بده ‫با ماشین ببرنمون هتل. ‫[فرودگاه اوکیناوا ناها]
‫از یکی خواستم ترتیب بده ‫با ماشین ببرنمون هتل.
‫باید بیاد دنبالمون.
‫شما آقای کائده هستی؟ ‫- آره.
‫خوشوقتم. به عنوان راهنما فرستاده شدم.
‫از آشناییتون خوشوقتم.
‫ماشین دم دره. لطفاً دنبالم بیایید.
‫- اونجاست؟ ‫- آره.
‫شرمنده، یه لحظه. ‫الان از توکیو خبر رسید.
‫و...
‫گفتن چیزی که تو این ساکه رو ‫جایی بهتون بدم که کسی نبینه.
‫- برای منه؟ ‫- آره.
‫میگم ناتسومی. من میرم دستشویی. ‫صبر می‌کنی؟
‫سرویس بهداشتی اون طرفه.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫- بریم. ‫- قربان.
‫چیه؟
‫نمی‌دونم. فقط ساک رو براتون آوردم.
‫انگار پوله.
‫به گمونم هزینه‌ی مخارجتون ‫برای اقامت در اینجاست.
‫ایول.
‫اینجا خیلی گرم بوده، هان؟
‫آره، فکر کنم.
‫احتمالاً می‌دونی، ‫من با اینجا آشنا نیستم...
‫به من نگاه نکن. گوش کن.
‫ببین.
.رفیقت مُرده
‫به من نگاه نکن.
‫اگه نمی‌خوای عاقبتت مثل اون بشه، ‫به حرفام خوب گوش کن. باشه؟
‫برگرد توکیو.
‫هواپیمات 20 دقیقه دیگه میره. ‫بهش می‌رسی.
‫بجنب.
‫کائده... کائده..
‫بنال.
‫کائده، اون...
‫مرده؟
‫ببین. بگیم دیگه نمی‌تونه خوشبختت کنه.
‫اغلب کدوم سوپری میری؟
‫پیکاک تو ایزاراگوزاکا هیل ‫و گاهی کوینز ایستن تو ایستگاه شیناگاوا.
‫درسته. چه سالی کوان‌جی افتتاح شد؟
‫هان؟ چی بود؟
‫معبد چه سالی سخته شده؟
‫من از کدوم گوری بدونم؟
‫تو لیست سوالات احتمالیم نبودن.
‫باید حفظش کنی.
‫شاید این سوال در طول مکالمات پیش اومد.
‫اصلاً علاقه‌ای به تاریخ ندارم.
‫سال 1636، در سال 13 کانه‌ای.
‫سنگوکو مغزش تاب برداشته بوده؟
‫- دوره‌ی ادو. ‫- دوره‌ی ادو بود.
‫زمانی بود که سکه‌ی کانه‌ای سوهو رایج بود،
‫اجداد پول عزیزمون زاده شد.
‫اینو باید از کجا بدونم؟
‫اگه چیزی بپرسن که ندونم، ‫بهتره هوامون داشته باشید.
‫اگه چیزی بپرسن که ندونم، ‫بهتره هوامو داشته باشید.
‫هان؟
‫- مجسمه‌ی بودایی؟ ‫- آره.
‫- پسر، این خیلیه. ‫- می‌دونم.
‫و با دقت...
‫- الو؟ ‫- آقای تاکومی؟
‫بله.
‫- به مشکل برخوردیم. ‫- چی؟
‫کاوایی ناتسومی داره ‫از اوکیناوا بر می‌گرده توکیو.
‫چی؟
‫چرا همچین می‌کنه؟
‫وقت ندارم توضیح بدم.
‫تو پرواز ساعت 10:05 از فرودگاه ناهاست، ‫ساعت 12:10 می‌رسه هاندا.
‫انتظار دارم مستقیم بیاد کوان‌جی، ‫40 دقیقه طول می‌کشه برسه.
‫زمانیه که برنامه داریم تو معبد باشیم.
‫هر کاری از دستت میاد بکن ‫که به کاوایی بر نخورید.
‫وایسا. چرا اینطور شده؟
‫وقت ندارم توضیح بدم.
‫یه کاریش بکن.
‫حواست باشه تایید هویت
‫و بازرسی ملک با اعضای سکیو در حضور مالک
‫تا ساعت 12:45 تموم بشه.
‫چطور این کار رو بکنم؟
‫حلش کن.
‫باشه، فهمیدم.
‫چیه؟ چی شده؟
‫کاوایی ناتسومی داره بر می‌گرده توکیو.
‫- چی؟ ‫- چرا به این زودی داره میاد؟
‫چیزی نگفت. ‫اگه مستقیم از هاندا بیاد،
‫احتمالش هست تو معبد بهش برخورد کنیم.
‫محاله. نباید این طور بشه.
‫اگه معبد رو بیخیال بشیم چی؟ ‫تایید هویت رو همین جا انجام بدیم؟
‫تایید هویت، بعدش بازرسی ملک ‫و تور کوان‌جی.
‫همش برنامه‌ریزی شده.
‫شرایط قرارداد از طرف سکیو ـه. ‫باید انجام بشه.
‫جلسه رو بندازیم جلوتر.
‫نه، تو این مرحله خطرناکه ‫که رفتار مشکوک نشون بدیم.
‫پس چی کار کنیم؟
‫به موقع می‌ریم دیدنشون.
‫باشه، ولی
‫چرا کاوایی یهویی داره بر می‌گرده؟
‫زود باش منو بکش.
‫آره، تو این موقعیت همین کار رو باید کرد.
‫قبلش چند تا سوال ازت دارم.
‫آره؟ چه سوالی؟
‫وقتی بعد از اون همه زحمت برای ‫بالا رفتن از کوه بالاخره قله نمایان شد،
‫چرا تصمیم گرفتی طناب دوستات رو ببُری،
‫با اینکه می‌دونستی نمی‌تونی ‫با امنیت بیای پایین؟
‫دوست و کوفت.
‫تو هیچ وقت ما رو به چشم دوستانت ندیدی.
‫اشتباه می‌کنی.
‫شماها دوستان ارزشمندی تو زندگیم شده بودید.
‫خودم تنهایی نمی‌تونستم ‫از کوه به این بزرگی صعود کنم.
‫خر که نیستم.
‫وقتی پولت رو از سکیو می‌گرفتی ‫قصد داشتی منو بکشی.
‫واسه همین با شرایط دستمزدم موافقت کردی
‫و کار پولشویی بیشتری بهم دادی.
‫چون نمی‌خواستی بهم پولی بدی.
‫کلی زحمت کشیده بودم ‫نقشه‌ت رو به باد بدم
‫و قبل از اینکه بفهمی چی به چیه ‫دخلت رو بیارم.
‫هر چند تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫تو انتظارش رو داشتی ‫و تمام مدت تعقیبم می‌کردی.
‫راه‌های زیادی برای کشتنم هست.
‫می‌تونی بهم شیشه تزریق کنی،
‫مثل اوردوز جلوه بدی.
‫این آسونه.
‫احتمالاً از مرگم فیلم می‌گرفتی ‫تا بعداً نگاه کنی
‫چون می‌خوای نوشیدنی بخوری
‫و حسابی کیف کنی.
‫کثافت منحرف حیوون!
‫بیراه نمیگی.
‫تصمیم گرفتم از کوه بندازمت پایین.
‫بخشی از نقشه‌ی خودم بود.
‫هر چند تا آخرین لحظه ‫به خرحمالیت نیاز داشتم.
‫پس داشتم زمان می‌خریدم.
‫انتظار نداشتم که مهماندار رو بکشی.
‫ولی مشخصه که بالاخره زمانش فرا رسیده.
‫می‌دونستم در موردت حق داشتم.
‫اوردوز؟
‫فکر نمی‌کنم مرگ ساده‌ای مثل این مناسبِ
‫مردی مثل تو باشه.
‫تازه جبران خیانتت رو هم نمی‌کنه.
‫یه چیز فیزیکی‌تر به کار می‌برم.
‫بیشتر بدوی.
‫چیزی که لذت‌بخش‌ترین روش ‫برای کشتن آدم باشه.
‫واقعاً یه بیمار روانی هستی، مگه نه؟
‫- باشه، بریم. ‫- راه رفتن با اینا خیلی سخته.
‫- هی، مثل خودش شدم؟ ‫- عالی هستی.
‫از کاوایی واقعی خبر داریم؟
‫به اُروچی گفتم بره فرودگاه هاندا.
‫اُروچی، پسر تاکه؟
‫آره. کاوایی رو از فرودگاه تعقیب می‌کنه. ‫اگه وضعیت خیط شد، معطلش می‌کنه.
‫خوبه. همه چی طبق نقشه ‫پیش میره اگه اون پیداش نشه.
‫واقعاً نمی‌خوام کار سنگین انجام بدم.
‫از این طرف.
‫- چه بدشگون. ‫- چی؟
‫اینجا عروسی گرفتم.
‫چی؟ نمی‌دونستم.
‫و اون موقع زندگیم جهنم شد.
‫اومدن.
‫[12.02 ظهر. دوشنبه، 20 نوامبر]
‫الو؟
‫سلام، کوباتا هستم. چه خبرا؟
‫یارو کلاهبرادره، سائکی رو پیدا کردم. ‫همونی که فرار کرد رفت فیلیپین.
‫چی؟
‫یه چیز جالب فهمیدم.
‫عجیبه که آقای تاتسو ‫زودتر منو به کار نگرفت.
‫چی میگی؟
‫هان؟
‫[تایید هویت مالک زمین]
‫بانو کاوایی، ممنون که از برنامه پرمشغله‌تون زدید
‫تا اینجا با ما ملاقات کنید.
‫ممنون.
‫تشکر.
‫برای این فرصت...
‫می‌تونیم تشریفات رو بذاریم کنار.
‫خانم کاوایی امروز کمی ناخوش‌احوالن.
‫مدتی میشه که تو جمع حضور نداشتن.
‫بعد از این جلسه، ‫یه سر باید بریم معبد.
‫درسته.
‫لطفاً شروع کنید.
‫مایه‌ی افتخاره. ‫بنده کوداما، کارشناس قضایی هستم.
‫می‌ریم سر اصل مطلب، بانو کاوایی.
‫کارت شناسایی خدمت‌تون هست ‫تا هویت‌تون رو تایید کنم؟
‫بله.
‫خیلی ممنون.
‫- لطفاً تایید کنید. ‫- ممنون.
‫- شما خوبید؟ ‫- بله.
‫الان تایید می‌کنم.
‫بانو کاوایی، سردتون نیست؟
‫نه، ممنون که پرسیدید.
‫بانو کاوایی ناتسومی، ‫شما همونید که جلوی من نشستید، درسته؟
‫بله.
‫چند تا سوال خدمت شما دارم.
‫لطفاً تاریخ تولدتون رو بگید.
‫سوم ژوئیه، سال 15 شوا.
‫- برج؟ ‫- سال اژدها.
‫آدرستون.
‫توکیو، شهر میناتو، تاکاناوا، 5226.
‫[اُروچی]
‫- آدرس خانواده چی؟ ‫- همون آدرس فعلی منه.
‫ببخشید، عذر می‌خوام.
‫ممنون. سوال بعدی.
‫- گواهینامه رانندگی از کجا گرفتید؟ ‫- الو؟
‫آقای تاکومی، کاوایی از هواپیما پیاده شد.
‫چی؟ خیلی زوده که!
‫پروازش زودتر زمین نشسته. ‫چی کار کنم؟
‫بدزدمش؟
‫توکیو.
‫ممنون.
‫بریم سراغ سوال بعدی.
‫لطفاً همین کار رو بکن.
‫حله.
‫اعضای خانواده منزل شما هستن؟
‫نه، تنها زندگی می‌کنم.
‫- خواهر و برادر دارید؟ ‫- عذر می‌خوام.
‫ندارم.
‫برو کنار. کنار!
‫- برید کنار ببینم! ‫- هی!
‫از سر راهم برید کنار!
‫برو کنار ببینم!
‫هی! گفتم برو!
‫- برو کنار. ‫- لطفاً برید!
‫هی! هی!
‫لعنتی!
‫لطفاً یه بار دیگه اسم
‫معبدی که توش خدمت می‌کنید رو بگید.
‫کوان‌جی.
‫چطور به کانجی نوشته میشه؟
‫کو به معنای«روشنایی»، ‫مثل «کلبه‌ی بودا» و بعد معبد.
‫ممنون. و شما چندمین کشیش مقیم هستید؟
‫بیست...
‫بله، الو؟
‫شرمنده، در رفت. ‫دارم با تاکسی میرم دنبالش!
‫باشه.
‫گمشو ببینم! بیا بیرون.
‫- دنبال اون ماشین برو. ‫- چی؟
‫- زود باش! برو دیگه. ‫- باشه.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫بیست و یکمین.
‫عذر می‌خوام.
‫این سوال آخره.
‫بانو کاوایی، چه سالی کوان‌جی
‫معبدی که منزل شماست،
‫و جایی که در حال حاضر به عنوان کشیش خدمت می‌کنید، ‫بنا شده؟
‫چی چی؟
‫بانو کاوایی، میگن معبد چه سالی ساخته شده؟
‫آره. درسته.
‫دوره‌ی ادو...
‫- سنـ... ‫- کافی نیست؟
‫امکان نداره حتی کشیش ساکن ‫تاریخ دقیقش رو بدونه.
‫بله، هر چند بایستی تایید کنیم که ایشون...
‫پس یادته این موسسه حقوقی که توش کار می‌کنی ‫کِی تاسیس شد؟
‫نمی‌دونی، نه؟
‫بذار همین سوال رو از شما بپرسم.
‫املاک سکیو چی؟ کی تاسیس شده؟
‫چیزه...
‫خانم حالش خوش نیست.
‫به علاوه، برای اولین بار ‫با کلی آدم ملاقات کرده
‫و کلی سوال جواب داده.
‫طبیعیه آشفته بشه ‫و بعضی جواب‌ها رو فراموش کنه.
‫آقای آیوگی، کافی نیست؟
‫- اکتبر سال 1963 بود. ‫- هان؟
‫زمانی که سکیو جوکن،
‫متصدی پیشین شرکت املاک سکیو فعلی
‫تصمیم گرفت تغییرنام بده.
‫باشه پس.
‫بانو کاوایی، لطفاً جسارت ما رو ببخشید.
‫عذر می‌خوام اگه به شما توهین کردیم.
‫ولی این سوالات رو بر اساس قانون می‌پرسیم.
‫- قصد نداشتیم... ‫- سال 13 کانه‌ای.
‫معبد کوان‌جی بنا شد.
‫سال 1636 ساخته شد،
‫13 کانه‌ای.
‫درسته.
‫میشه جمع‌بندی کنیم؟
‫مشکلی وجود نداره.
‫خیلی ممنون.
‫با این، جلسه‌ی تایید هویت به پایان رسید.
‫بانو کاوایی، حتماً خسته‌اید. ‫متشکرم.
‫[سال بنای کوان‌جی 1636 (سال 13 کانه‌ای)]
‫خدایی فکر کردم الانه که بمیرم.
‫باید بیشتر مطالعه می‌کردی.
‫پسر. نزدیک بود بگی «سنگوکو»، مگه نه؟
‫آخه دوره‌ی سنگوکو ‫تو دوره‌ی ادو چی کار می‌کنه؟
‫خفه شو بابا.
‫ممنون، تاکومی.
‫بازرسی ملک رو سریع انجام بدیم ‫و بریم معبد.
‫- بگو کجایی. ‫- ما...
‫- می‌دونی کجاییم؟ ‫- هان؟ حوالی شواجیما.
‫شواجیما. تو ترافیک گیر کردیم.
‫و ماشین کاوایی؟
‫پنج تا ماشین جلوتره.
‫فکر کنم حالا حالاها اینجا گیریم.
‫باشه. تعقیبش کن.
‫باشه، ردیفه.
‫خیلی‌خب. شانس بالاخره به ما رو کرد.
‫اگه نکرده بود تو دردسر می‌افتادیم.
‫آقای گوتو. کنارمون.
‫ای وای.
‫[بازرسی ملک]
‫از طبقه اول تا سوم، ‫منطقه رستوران رو داریم.
‫و از طبقه چهارم تا سیزدهم، دفاتر اداری.
‫از چهاردهم تا بیست و یکم، ‫تو این فکریم هتل بسازیم.
‫ساختمان خیلی بزرگی میشه.
‫آره. به ورودی توکیو خیلی نزدیکه.
‫چقدر حوصله‌سربره.
‫عجب. محشره.
‫آره. میشه.
‫- الو؟ ‫- آقای تاکومی، بدبخت شدیم!
‫بزرگراه رو رد کردیم. ‫دیگه ترافیک نیست.
‫- تند برو! گمشون نکنی! ‫- نمی‌تونم.
‫- گفتم برو! ‫- چی کار می‌کنی؟