‫الو؟
سر به سرم می‌ذاری؟ ‫ساعت ۴ صبحـه.
‫چی؟
‫همونجا بمون، ‫الان میام.
‫چیشده؟ ‫کجا داری میری گراردو؟
‫همینجا وایسا.
‫جناب کارآگاه.
‫دیاز.
‫به کس دیگه‌ای هم درمورد این قضیه گفتی؟
‫نه، جناب کارآگاه.
‫گفتم حتماً می‌خواین که ‫ هرچه سریع‌تر ببینینش.
‫بگو ببینم. ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫شیفت من تموم شده بود.
‫داشتم می‌رفتم خونه.
‫بعدش این کشاور سر راهم وایساد.
.زهره ترک شدم
‫با کس دیگه‌ای هم حرف زده؟
‫نه. ‫بهش گفتم بقیه‌ش رو به خودمون بسپاره.
‫عالیـه.
‫وضعیتش مثل قبلیاس.
‫با دست و پاهای بسته.
‫و کبودی رو گردن.
‫انگار که دوباره زنده شده باشه.
‫نه، یه روانی می‌خواسته چیزی که ‫تو تلویزیون دیده رو تقلید کنه.
‫همچین کاری سابقه داشته.
‫آخه کدوم روانی‌ای دلش می‌خواد ‫از «لخت‌کن» تقلید کنـه؟
‫به بدنش دست زدی که ‫ببینی زنده‌س یا نه؟
‫زنده؟
‫امکان نداره.
‫تا الان هفت تا کفن پوسونده.
‫دیاز!
‫زنگ بزن آمبولانس!
‫« زنان آبی‌پوش »
‫« جسد دیگری در پارک پیدا شد »
‫« راهپیمایی در حمایت از زنان »
‫« آزادی »
‫عزیزم.
‫چیشده؟ ‫ساعت چنده؟
‫هنوز صبح زوده.
‫چندشب دیگه اینجا می‌خوابی؟
‫ماریا، الان نمی‌خوام حرف بزنم، ‫خسته‌م.
‫نا ندارم. ‫باید بازم بخوابم.
‫- من خوابم نمی‌بره. ‫- باشه.
‫دیروز رفتم مراسمِ ‫ تشییع جنازه‌ی پائولا ماچادو.
‫پائولا ماچادو کیـه؟
‫آخرین قربانی
‫چرا این کار رو کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫خواهرش اومد پاسگاه و ‫باهاش حرف زدم.
‫همونجایی که ناتالیا خاکـه.
‫درست مثل ناتالیا.
‫این اواخر زیاد درموردش حرف زدم.
‫انگار وقتی سر کارم، ‫پشت همه تصمیماتمـه.
‫تقریباً...
‫عزیزم؟
‫« راهنمای کامل صافکاری اتومبیل »
‫جسیکا، حالت چطوره؟
‫چی می‌خوای؟
‫ببخشید، رفتم رستوران و ‫رئیست بهم گفت کجا پیدات کنم.
‫فقط چند دقیقه وقتت رو می‌گیرم. ‫میشه بیام داخل؟
‫واسه چی رفته مراسم تشییع جنازه؟
‫چون می‌دونم از دست دادن کسی که ‫دوستش داری چطوریـه.
‫- هی، کجا دارین می‌برینش؟ ‫- ببخشید،‌ شما؟
‫کارآگاه هررا. ‫پرونده‌ش دست منـه.
‫یکی می‌خواسته با طناب خفه‌ش کنـه.
‫با طناب نبوده، ‫با دستاش بوده.
‫یه چیزی رو بگو آقای دکتر.
‫چطوری زنده مونده؟
‫توی گردنش یه تومور داشته که ‫احتمالاً‌ نبضش رو مخفی کرده.
‫طرف بررسی کرده و چیزی حس نکرده و ‫فکر کرده که دختره مُرده.
‫زنده می‌‌مونـه؟
‫چند ساعت دیگه که ‫از اتاق عمل اومد بیرون، معلوم میشه.
‫اسمش رو می‌‌دونین؟
‫آلما آلوارز. ‫دوستش هویتش رو شناسایی کرده.
‫دوستش؟ کدوم دوستش؟ ‫هنوز اینجاس؟
‫آره، تو سالن انتظاره.
‫- بریم. ‫- ممنون آقای دکتر.
‫از تمام پرسنل بیمارستان درخواست داریم...
‫باید وقتی به هوش اومد ‫باهاش حرف بزنیم.
‫جناب کارآگاه، ‫لوکاس اوترو هستم از روزنامه «ایندیپندسیا».
‫ناچو کجاس؟
‫فرستادنش کنگره. ‫به من گفتن بیام پیش پلیس.
‫باشه، خوب شد فهمیدم.
‫گزارشی به دستم رسیده
‫که یه زن تو سیستم فاضلابِ ‫ نزدیک اتوبان پیدا شده.
‫میشه درموردش بهم بگین؟
‫نه، چیزی نداریم که بگیم.
‫اما شنیدم اونجا بودین.
‫- نمی‌دونم الان بیمارستانـه یا نه. ‫- بذار ببینم.
‫- اسمت لوکاسـه دیگه؟ ‫- بله.
‫ببین.
‫نمی‌دونم این اطلاعات رو ‫از کجا آوردی.
‫اما اگه چیز مهمی دستگیرمون شد، ‫خبرت می‌کنیم.
‫نذار رد بشه واکا.
‫کسی بوده که بتونه یا بخواد که ‫بهش آسیب برسونـه؟
‫آسیب؟ ‫نه، اصلاً.
‫چندوقته که می‌شناسیش؟
‫خب، از وقتی که اومده بود فروشگاه.
‫یه سالی میشد که اومده بود شهر.
‫از سن خوزه دل پاسیفیکو اومده.
‫فکر کنم اونجا شرایط سختی داشته.
‫- یعنی داره از چیزی فرار می‌کنـه؟ ‫- نه.
‫البته نه تا جایی که من می‌دونم.
‫دقیق‌تر بخوام بگم، ‫زندگی خیلی باهاش خوب تا نکرده.
‫فامیلی؟ دوستی؟ آشنایی؟ نامزدی؟ ‫شریکی چیزی نداشته؟
‫نه، دلش کسی رو نمی‌خواست.
‫- البته یه مردی بود... ‫- مرد؟
‫آره، یه مردی بود که اذیتش می‌کرد. ‫اما آلما هیچوقت بهش علاقه نداشت.
‫چندبار اومد فروشگاه.
‫می‌تونی چیزی درموردش بهمون بگی؟ ‫چه شکلی بود؟
‫ریش داشت.
‫دیگه چی؟
‫گوش کن، تو این شهر ‫هزار نفر ریش دارن.
‫از ظاهرش بگو... ‫بلند بود، کوتاه بود، لاغر بود؟
‫- بلند بود و پر زور و ثروتمند بود. ‫- خب. دیگه چی؟
‫ثروتمند؟ ‫منظورت چیـه؟
‫ثروتمند بود خب، ‫لباس‌های شیک می‌پوشید.
‫همیشه تمیز بود.
‫من هم به آلما گفتم باهاش آشنا شه.
‫اسمش رو یادت میاد؟
‫مطمئنی اسمش رو یادت نمیاد؟
‫شاید به دوستت کمک کنـه. ‫متوجهی دیگه؟
‫اگه عکسی بهت نشون بدم می‌تونی شناساییش کنی؟
‫ببین.
‫هر اطلاعاتی ممکنـه مفید باشه.
‫اگه اطلاعاتی هست که ‫فکر می‌کنی مفیده
‫فوراً با آقای دیاز تماس بگیر.
‫هرچی می‌دونستم رو به پلیس گفتم.
‫باید یه جا واسه وسایلم پیدا کنم ‫وگرنه یه ماه دیگه هم باید پول بدم.
‫باید بهم کمکی کنی ماشینی که ‫اون شب توی کوچه دیدی رو شناسایی کنیم.
‫چرا؟
‫مگه تیتو فلورس رو نگرفتن؟
الان هم داره می‌پوسـه، ‫همونطوری که حقش بود.
‫تیتو فلورس رانندگی بلد نبود.
‫منظورت چیـه؟
‫ببین، نمی‌خوام سریع قضاوت کنم
‫اما احتمالش هست که تیتو فلورس ‫«قاتل» نبوده باشه.
‫پس یعنی یکی دیگه رو اشتباه گرفتین.
‫داریم تمامی احتمالات رو بررسی می‌کنیم.
‫کمکم می‌کنی؟
‫خواهش می‌کنم.
‫« ماشین‌های کلاسیک »
‫جناب سروان، ‫با جسیکا حرف زدم.
‫تموم این ماشین‌ها رو نشونش دادم و ‫اون به این اشاره کرد.
‫که دقیقاً همون مدلیـه که ‫توی مراسم تشییع جنازه دیدم.
‫اینـه که دو طرفش چراغ‌های گرد داره.
‫چرا هی درموردش حرف می‌زنی؟
‫چون جفت‌مون یه ماشین رو دیدیم.
‫فقط من دیدم که ماشین قرمز تیره بود ‫اما اون میگه که قهوه‌ایـه.
‫اما شاید چون هوا تاریک بوده ‫واضح ندیده.
‫به‌نظرت چندتا ماشین با سقف سفید ‫تو این شهر هست؟
‫چندین هزارتا.
‫می‌دونی من به این چی میگم؟
تصادف و ‫اتفاق.
‫اما اگه مالکین این مدل ‫سوءسابقه داشته باشن
‫- به دردمون می‌خوره، نه؟ ‫- نه.
‫راستی، ‫امروز صبح دیر کردی.
.اینجا سر کارتـه
‫برس به کار کوفتیت ماریا.
‫وگرنه مجبور میشم اخراجت کنم.
‫برو پیش چِلا و بقیه‌ی شیفتت، پرونده‌ها رو ‫بایگانی کن، سه ساعت هم اضافه کار می‌خوری.
‫حالا که تا اینجا اومدی ‫تلفن‌ها رو هم جواب بده.
‫این تیکه‌های روزنامه هم با خودت ببر.
‫قربان، آقای کابوس می‌خوان ‫ بیانیه‌ای رو اعلام کنن.
‫لطفاً توجه فرمایید. .بیاین سالن اصلی
‫موضوع مهمی رو باید اعلام کنم.
‫خب...
‫می‌خوام بگم که برای اولین بار ‫توی این ۲۷ سالی که
‫این شرکت رو داشتم...
‫آماده‌م شریکی رو انتخاب کنم که ‫برای هدایت شرکت بهم کمک می‌کنـه.
‫کسی که تصورش از آینده ‫با من مشترکـه.
‫کسی که استعداد و میل و
‫قُوه‌ی رهبری لازمه رو داره
‫تا بیشتر از اون چه که خودم انجام دادم ‫پیش بره
‫ازتون می‌خوام که به همراه من...
‫میگل بایاستو رو تشویق کنین.
‫من؟ ‫واقعاً؟
‫ممنونم. خیلی خوشحالم. ‫ناامیدتون نمی‌کنم.
‫عالیـه.
‫الکس. ‫من اصلاً نمی‌دونستم.
‫- ممنون. ‫- تبریک میگم.
‫بدون تو از پسش بر نمیومدم.
‫- خوشحال شدم. خوشحال شدم. ‫- ممنون. ممنون.
‫چه‌خبر بیلی؟
‫همین حالا آقای کابوس اعلام کرد که ‫ترفیع برای میگلـه.
‫ناراحت شدم. ‫فکر نمی‌کردم اینطوری بشه.
‫من... نمی‌خواستم...
‫گفتم اینطوری میشه.
‫یعنی... هیچ‌کاری نمیشه کرد؟
‫خب باید یه کاری باشه دیگه. ‫شاید بتونی...
‫میگی چی‌کار کنم؟
‫برم پیش آقای کابوس و ‫التماسش رو بکنم؟
‫بیفتم به پاهاش؟
‫و بهش بگم که من از میگل ‫معمار خیلی بهتری‌ام و
‫کسی‌ام که لایق این ترفیعـه؟
‫میگی این کار رو بکنم؟
‫همین حالا جلوی همه کارمندها گفت. ‫عوضی
‫ببخشید،‌ نمی‌دونم چی بگم.
‫لازم نیست چیزی بگی. ‫به اندازه کافی گفتی.
‫زنگ زدم که بگم امروز قراره ‫ یه مهمونی واسه میگل بگیرن.
‫تو هم باید اینجا باشی، ‫کنارم.
‫- امشب؟ اوه، اما من باید... ‫- تو باید چی ماریا؟
‫باید چی‌کار کنی ماریا؟
‫باید تا دیروقت بمونم و ‫پرونده‌ها رو بایگانی کنم.
‫خب بذارش واسه یه وقت دیگه.
‫یه روز دیگه بایگانی کن، ‫امشب باید کنارم باشی.
‫می‌دونم که خیلی مهمـه عزیزم.
‫خودم هم می‌خوام که بیام.
‫- اما... ‫- حداقل یه تلاشی بکن
‫به‌خاطر توئه که تو این وضعیتیم.
‫ماریا؟
‫خب، ساعت ۷‌ می‌بینمت.
‫- باشه. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ببینم چی‌کار می‌تونم بکنم.
‫ببخشید...
‫خانم ویتسه اومدن.
‫سورپرایز.
‫امشب... چندتا کار دارم.
‫هنوز هم می‌خوای زندگی زناشوییت رو ‫ نجات بدی. درستـه؟
‫قراره با اون عوضی که مسئولش کردن ‫تو اتاق هیئت‌مدیره باشم.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫کلارا کجاس؟ ‫سر کاره؟
‫اون کار نمی‌کنـه.
‫آهان، بیشتر یه زن خونگیـه، آره؟
‫توی بیمارستان کودکان ‫داوطلبانه کار می‌کنـه.
‫قدم بزنیم؟
‫پلیس‌ها دارن دَکَم می‌کنن.
‫بهم اسم بگو تا بهشون بفهمونم که .با کی در افتادن
‫دیشب یه زن تو سیستم فاضلاب پیدا شده.
‫مُرده؟
‫تحت مراقبت‌های ویژه‌س.
‫گفتم که کارآگاه هیچی بهم نمیگه
‫اما یه پرستاره تایید کرده که اونجاس.
‫ظاهراً خفه‌ش کردن.
‫اما گوش کن.
‫زنـه رو که پیدا کردن لباس نداشته
‫لعنتی، احتمالاً کار «قاتل»ـه. ‫کار خودشـه.
‫- قطعی نیست. ‫- معلومه که هست.
‫- منظورت چیـه که قطعی نیست؟ ‫- نه، ممکنه یه تقلید باشه.
‫وقتی یه همچین قاتلی ‫توجه همه‌ی رسانه‌ها رو جلب می‌کنـه
‫یه سری آدم‌های مریض هم هستن ‫که همون کار رو می‌کنن.
‫از زمان «جک قصاب» این اتفاق افتاده.
‫نه! ‫ما بهشون گفتیم!
‫بهشون گفتیم ولی ‫هیشکی باور نکرد.
‫می‌دونم، می‌دونم، ‫اما نمیشه فرض رو بر این بذاریم.
‫فرضی در کار نیست.
‫پلیس بود که از وقتی تیتو رو دستگیر کرد ‫فرض رو بر این گذاشته بود.
‫- با کی حرف زدی؟ ‫- با هررا.
‫اطلاعات لازم داریم و
‫گابینا تنها کسیـه که ‫می‌تونه بهش برسـه.
‫سلام. ‫سوفی.
‫ همین حالا نتیجه‌ی تحلیلِ ‫ طناب آلما آلوارز رو می‌خوام.
‫برای امروز. ‫لطفاً.
‫ممنون.
‫حال برادرم که امنیت رو ‫به خیابون‌ها برگردونده چطوره؟
‫خوبم. خوبم.
‫سرم شلوغـه، خب؟
‫اگه دنبال عدالت می‌گردی، ‫جای اشتباهی اومدی.
‫به‌نظرم باید با یکی حرف بزنی.
‫خب بیا دیگه درمورد سلامتیت حرف نزنیم.
‫بیا مثل قدیم‌ها، ‫درمورد پرونده‌ها حرف بزنیم.
‫مثل قدیم‌ها؟
‫مثل قدیم‌ها که دختر دهن لقی نبودی؟
‫هرچی که می‌بینی و اینجا اتفاق می‌افته رو
‫می‌ذاری کف دست دوستات، نه؟
‫گابینا، تو کی هستی؟
‫هررا یا پلیس؟
‫به هوش اومده.
‫به سوالی که کردم فکر کن.
‫از دفترم برو بیرون.
‫آفرین گابینا. ‫بذار ببینم، آلما آلوارز...
‫ببینیم چه ربطی به همدیگه دارن...
‫خفه شده و لباس زیادی تنش نبوده
‫دست و پاهاش با طناب بسته شدن.
‫واسه تحلیل طناب، ‫گزارش آزمایشگاه رو خواستن.
‫و اگه مشخص بشه که مثل بقیه‌س...
‫یعنی کار خود «قاتل»ـه. ‫اون زنده‌س.
‫سوفیا اون تحلیل‌ها رو انجام میده.
‫سوفیا دوست خوبیـه؟ ‫ممکنـه تو دردسر بیفتـه.
‫نمی‌دونم دوست خوبیـه یا نه
‫اما تنها کسیـه که ‫به اون اطلاعات دسترسی داره.
‫برادرم میگـه کار یکیـه که ‫داره از «قاتل» تقلید می‌کنـه.
‫- با عقل جور در نمیاد. ‫- لوکاس هم همین رو میگه.
‫وقتی قاتل‌ها خیلی معروف میشن ‫همچین اتفاقاتی میفتـه.
‫« آسیب در زیر چاکنای سمت چپ، ‫ بافت‌برداری: »
‫گیر کرد.
‫من بلدم درستش کنم.
‫- بیا. ‫- مراقب اصلی‌هاش باش.
‫باید همه‌چی رو بذاریم سر جاش.
‫ما می‌دونیم تیتو اون زن‌ها رو نکشتـه.
‫چرا باید کسی تقلید کنـه؟
‫فقط میگم که احتمالش هست.
‫فقط هم برادرم این رو نمیگـه. ‫لوکاس هم میگـه.
‫دقیقاً. ‫از زمان «جک قصاب» این اتفاق افتاده.
‫خب که چی؟ ‫بگن.
‫اینجا یه چیزی هست.
‫با برتا کورا حرف زدن. ‫همکارش.
‫اون اظهار کرده که یه مرد توی فروشگاه ‫به دیدنش می‌اومده.
‫چند بار اومده اینجا؟
‫« کفش‌فروشی فلورس »
‫دفعه‌‌ی پیش با ناراحتی از اینجا رفت.
‫چرا؟
‫خب، مشخص بود که ‫جواب «نه» رو قبول نمی‌کرد.
‫دیروز محکم دستش رو گرفت.
‫فکر می‌کنین کار اون بوده؟
‫ببخشید، نمی‌تونم جلوی گریه‌هام رو بگیرم.
‫معذرت خواهی نکن. ‫تقصیر تو نیست.
‫- برات یه لیوان آب بیارم؟ ‫- آره لطفاً.
‫آلما چیزیش نمیشـه دیگه؟
‫دکترها هرکاری که ‫ از دست‌شون بر بیاد، می‌کنن.
‫همیشه دوست خوبی برام بود.
‫منظورت چیـه که دوست خوبی بود؟
‫میشه یه مثال بزنی؟
‫خب، من دوتا بچه دارم و ‫هروقت مشکلی پیش میومد
‫جای من وایمیساد تا من بتونم برم.
‫ممنون.
‫برتا، می‌دونی که اون مرد ‫همچین ماشینی داشتـه یا نه؟
‫نه، تاحالا سوار ماشینی ندیدمش.
‫تاحالا اسمش رو روی رسید نوشتـه ‫یا با چک پول برداخت کرده؟
‫نه. ‫نقد حساب می‌کرد.
‫اما... یه بار بهم ‫کارت ویزیتش رو داد تا بدم به آلما.
‫حتماً، به دستش می‌رسونم.
‫بذار ببینم.
‫از صورتش مشخص بود که ‫انداختتش تو سطل آشغال.
‫- خوان دومینگو کالوس روبلز. ‫- بله، بله.
‫- میشه یه دفترچه تلفن بهم بدی؟ ‫- بله.
‫موافقی که ما رو جدی نمی‌گیرن؟
‫فهمیدم. ‫برتا.
‫برتا می‌تونه زنگ بزنه پاسگاه و
‫بهشون بگه که وقتی طرف اومده کفش بخره
‫کارت ویزیتش رو برای آلما گذاشتـه.
‫خوشم اومد.
‫بالاخره از یه چیزی خوشت اومد عزیزم.
‫ساعت ناهارمون تموم شده. ‫برنمی‌گردی پاسگاه؟
‫باید برم خونه حاضر شم. ‫باید برم مهمونی الخاندرو.
‫اگه هی کارت رو بپیچونی ‫اخراجت می‌کنن‌ها.
‫واسش مهمـه.
‫خب کار تو هم برات مهمـه ماریا.
‫باید بهش بگی کار داری.
‫به‌خاطر من بهش ترفیع ندادن.
‫خب اگه تو هم به‌خاطر اون ‫کارت رو از دست بدی چی میشـه؟
‫نظرت چیـه؟ حساب‌تون صاف می‌شه؟
‫- تو شرایط من رو درک نمی‌کنی. ‫- شرایطت رو درک نمی‌کنم؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫ظاهراً که نه.
‫چون از نظر من داری تمام زحماتی که واسه این کار کشیدی رو به‌باد می‌دی.
‫دوست داری بری خونه ‫و همه‌ش یه‌جا بشینی نه؟
‫تو همیشه هوای اون عوضی رو داشتی.
‫یه‌بارم اون هوات رو داشته باشه.
‫به حرف‌هام فکر کن.
‫« خوان کالوس » ‫« پاسو د اولویو 382 »
‫یادمـه به‌ش یدونه کارت ویزیت داده بود.
‫و من این روی توی سطل آشغال پیدا کردم.
‫الـو؟ هررا هستم.
‫کاراگاه؛ نتایج آماده‌ست.
‫زود بگو ببینم چه‌خبره سوفی.
‫خبر خوبی نیست...
‫طناب دست‌سازـه.
‫الیاف مصنوعی‌اش با بقیه طناب‌ها یکیـه.
‫و کاملاً شبیه بقـیه بافته شده.
‫خب حالا چندتا طناب با الیاف ‫یک‌سان می‌تونه وجود داشته باشه؟
‫توی این مورد، فقط یکی.
‫یعنی داری می‌گی جنس این طناب با بقیه طناب‌هایی ‫که دست قربانی‌هامون باهاش بسته شده بود یکیـه؟
‫حرفِ من اینه که ‫ «قاتل» هنوز اون بیرونـه!
‫سریع گزارشش رو برام ارسال کن سوفی.
‫- چشم. ‫- ممنون.
‫الان چیکار کنیم؟
‫مژدگونی بدید.
‫برتا کورا، دوست قربانی، ‫یکم پیش برای ثبت اظهارات این‌جا بود
‫اسم مردی که دوست‌ش رو مورد آزار ‫قرار می‌داده به‌مون گفت.
‫خوان دومینگو کالوس روبلز
‫هفت گزارش آزار و اذیت.
‫یک‌بار هم شکنجه اما عوضی هربار ‫یه‌جوری قسر در رفته.
‫این آدرس خونه‌شه؟
‫بیاین بریم بگیریمش.
‫بریم این عوضی رو بگیریم.
‫دست از سرم بردار!
‫این آخرین باریه که بهت هشدار می‌دم!
‫اگه مجوز نگیرم همه‌ش تقصیر توئـه!
‫تقصیر تو! تقصیر تو! تقصیر تــو!
‫اصلاً می‌فهمی داری چی می‌گی؟
‫داری می‌گی پلیس...
‫آره؛ می‌دونم دارم چی می‌گم
‫پلیس یکی رو به اشتباهی دستگیر کرده.
‫- لوکاس؛ گوش کن ببین چی می‌‌گم ‫- خب بگو.
‫ببین. ازت می‌خوام بری پیشِ کاراگاه هررا
‫و ازش درخواست کنی ‫دوباره پرونده رو باز کنه.
‫اصلاً می‌دونی توی این کشور چه بلایی سر
‫روزنامه‌نگارهایی که توی ‫کار پلیس دخالت می‌کنن میارن؟
‫فکر کردی نمی‌دونم؟
‫تو خودت می‌دونی من به‌عنوان یه زن
‫با وجود آزاد بودن اون آشغال ‫توی کوچه‌خیابون چه حسی دارم؟
‫باشه. باهاش حرف می‌زنم.
‫لوکاس.
‫چیـه؟
‫می‌دونم وارد رابطه شدی.
‫و کاملاً به این موضوع احترام می‌ذارم.
‫واقعاً می‌گم.
‫اگه دیگه دلت نمی‌خواد من رو ببینی، ‫توی چشمام نگاه‌ کن و راحت بگو.
‫من نامزد دارم.
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫ازت خواهش می‌کنم.
‫گوش کنید آقایون؛ ‫این عوضی رو زنده می‌خوام.
‫فقط یکم کتک‌ش می‌زنیم ‫تا به حرف بیاد.
‫- اگه مقاومت کرد، خودتون بهتر می‌دونید چیکار کنید. ‫- چشم قربان.
‫پلــیـس!
‫کسی خونه‌ست؟
‫چی شده؟
‫لوپز من رو پوشش بده. ‫یالا؛ بریم. بریم.
‫نمی‌دونم چه بلایی سرم اومده.
‫بهم قول بده دیگه هیچوقت از ‫این کارهای احمقانه انجام نمی‌دی!
‫خیلی‌خب باشه.
‫قسم بخور!
‫قسم می‌خورم.
‫بیا بریم دیگه.
‫ماشین‌ت تا فردا آماده نمی‌شه.
‫باید برم اداره.
‫نه؛ نیازی نیست
‫وقتی گفتی می‌خوای چیکار کنی آنجلس ‫جات شیفت رفت، تا تو بری پیش الخاندرو.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫دیگه ساعت نزدیکِ 7ـه.
‫- بریم خونه. ‫- بریم.
‫سوار یه ماشین قهوه‌ای شد.
‫- با سقف سفید. ‫- با سقف سفید.
‫بله؛ این رو قبلاً هم گفتین.
‫مدل ماشین یا چیز دیگه‌ای ‫رو یادتون نمیاد؟
‫شبیه این بود.
‫دقیقاً شبیه این؟
‫شبیه این یکی بود.
‫دارن یه مظنون میارن؛ ‫مربوط به پرونده همون دختری صبح پیدا کردیم.
‫این مرد بود؟
‫خدای من. آره خودشـه!
‫- ماریا گفته بود قاتل هنوز دستگیر نشده! ‫- خانم آروم باشید.
‫- عوضی. چرا خواهر من رو کشتی؟ ‫- خانم؛ کافیه.
‫- خانم زده به‌سرتون؟ ‫- امیدوارم بمیری!
‫این زن رو از من دور کنید.
‫ببریدش بیرون. ‫این زن رو از این‌جا ببرید.
‫- خانم آروم باشید. ‫- اون عوضی باید بمیره!
‫- ولم کنید. ولم کنید. ‫- آروم باشین. آروم باشین.
‫اون شاهد یه پرونده کلاه‌برداریه خانم؛ ‫ربطی به پرونده شما نداره.
‫- وکا؛ یکم آب بیار ‫- چای شکوفه لیمو هم بیار.
‫حالتون خوبه؟
‫ما می‌دونیم که ‫ ۴ بار به اون مغازه سر زده بودی.
‫مدت‌ها دنبالش بودی عوضی!
‫آخرین باری که رفته بودی اون‌جا، ‫تهدیدش کردی!
‫خب این‌که جرم نیست؛ هست؟
‫حق با توئـه.
‫جرم نیست.
‫اما این یکی؛ جرم حساب می‌شه حروم‌زاده!
‫این چه ربطی به من داره؟
‫تو باید بگی.
‫فکر می‌کنین این‌ها کار منه؟
‫سه‌شنبه شب کدوم گوری بودی؟
‫کوئرناواکا؛ توی خونه‌ام پیش آنا نونیز.
‫آنا نونیز دیگه کدوم خریه؟
‫- نامزدم. ‫- نامزدت...
‫ماجرای آلما رو می‌دونه؟
‫چیز خاصی نیست که بدونه.
‫مثل آدم حرف بزن مرتیکه‌ی آشغال!
‫قبل از خفه کردن‌شون دست‌وپاشون ‫رو می‌بستی یا بعدش؟
‫کاسه کوزه‌ت رو جمع کن؛ ‫می‌خوام برم خونه.
‫خیالت حسابی راحته...
‫چون فکر می‌کنی مُرده.
‫اما بذار یه‌چیزی رو بهت بگم عوضی...
‫اون زنده‌ست.
‫زنده‌ست.
‫وقتی تو رو ببینه می‌گه که ‫کار تو بوده.
‫بعدش هم می‌ری زندان ‫و اون تو می‌پوسی!
‫سر به‌سرم نذار.
‫می‌گه زنده‌ست...
‫بذار یه‌چیزی رو بهت بگم
‫از این کارت پشیمون می‌شی!
‫از کار بی‌کارـت می‌کنم.
‫- وقت‌تون به‌خیر ‫- سلام.
‫ممنونم. خسته نباشید.
‫چرا می‌خوای بهم کمک کنی؟
‫از نظر اون هنوزم یه عوضیه ‫ولی اگه می‌گی تغییر می‌کنه،
‫خب حرفت رو باور می‌کنم.
‫ماریا؛ بیا دیگه.
‫- خوشحال که می‌بینمت. ‫- منم همینطور.
‫بابت میگل تبریک می‌گم.
‫ممنون عزیزدلم.
‫واقعاً غافلگیر شدم می‌دونی؟
‫یعنی وقتی بهم زنگ زد و گفت ‫ترفیع گرفته از خوشحالی جیغ کشیدم!
‫عزیزدلم...
‫میگل خودش فکر می‌کرد ‫ الخاندرو رو انتخاب می‌کنن.
‫اصلاً فکر نمی‌کرد آخرسر ‫خودش بشه ناظرِ الخاندرو.
‫حالا بگذریم؛ موهات چقدر خوشگل شده.
‫- ممنونم. الخاندرو رو ندیدی؟ ‫- نه.
‫ما زود اومدیم ولی ‫اصلاً ندیدمش.
‫خیلی عجیبه.
‫سلام.
‫کمک نمی‌خوای؟
‫نه.
‫اشکالی نداره پیش‌تون بمونم؟
‫نه.
‫برادرت داره خوان کالوس رو بازجویی می‌کنه.
‫آره.
‫ظاهراً داداشـت عاشقِ تلف ‫کردن وقتش با آدم‌های اشتباهیه.
‫و به حرف هیچکس هم گوش نمی‌ده.
‫نه.
‫اما تو شبیه اون نیستی.
‫نه؛ فکر نکنم.
‫تو واقعاً آدم صادقی هستی.
‫همچین آدم‌های کم پیدا می‌شن.
‫تو صادق نیستی؟
‫نه اونقدری که بشه گفت...
‫چقدر غم‌انگیز.
‫یعنی خب...
‫همیشه حس واقعی‌ام رو بیان نمی‌کنم.
‫نظر واقعی‌ام رو.
‫برای همینم همیشه توی دردسر می‌افتم.
‫منم همیشه با گفتن نظر صادقانه‌ام ‫توی دردسر می‌افتم.
‫مادربزرگم می‌گفت نیازی نیست همه بدونن ‫تو واقعاً چی فکر می‌کنی.
‫من‌که خوشحال می‌شم...
‫چطوره؟
‫بذار ببینم.
‫پشمام. عالیه!
‫واسه جشنواره‌ای چیزی عالیه.
‫فقط همین رو آوردم خب.
‫یه ژاکت دارم بهت قرض می‌دم.
‫با آنجلس حرف زدم.
‫هنوز داشتن یارویی که به ماریا ‫حمله کرده بود رو بازجویی می‌کردن.
‫تو خیلی می‌ترسی که ‫ این یارو «قاتل» نباشه.
‫چرا باید بترسم؟
‫چون اگه این یارو «قاتل» نباشه مشخص ‫می‌شه داداشت اصلاً کارش رو بلد نیست.
‫باید بهم بگی سه‌شنبه شب کدوم گوری بودی.
‫فکر کردی اگه هی این سوال رو بپرسی
‫من قراره جواب متفاوتی بهت بدم؟
‫به حرفت‌ات میارم آشغال
‫- ولم کن. ‫- یه لحظه بیا بیرون
‫چی می‌خوای عوضی؟
‫بیا بیرون یکم استراحت کن.
‫شاهدش اومد.
‫آنا نونیز تائید کرد که سه‌شنبه ‫شب از ساعت 6
‫تا آخر شب پیش هم بودن.
‫بی‌خیال توروخدا.
‫مطمئنم داره دروغ می‌گه تا ‫ این عوضی گیر نیفته.
‫نه؛ آخه تنها نبودن.
‫باباش هم اون‌جا بوده.
‫و...
‫باباش کیـه؟
‫جز قاضی کالوس کی می‌تونه باشه؟
‫باید همین الان آزادش کنیم.
گندش بزنن
‫- جانم؟ ‫- کاراگاه؛ لوکاس اوترو هستم.
‫- توی بیمارستان هم رو دیدیم. ‫- می‌دونم کی هستی. چی شده؟
‫یه سری اطلاعات دارم که می‌خواستم ‫بهم بگین صحت داره یا نه.
‫زنی که به‌تون گفتم؛ ‫همونی که توی فاضلاب پیداش کردین.
‫اون هم اون روز توی بیمارستان بود درسته؟
‫مثل آدم برو سر اصل مطلب.
‫یه‌سری اطلاعات به دستم رسیده که ‫دست و پای ایشون هم بسته بوده!
‫خب؟
‫انگار «قاتل» هنوز اون بیرونه و ‫ دستگیر نشده.
‫گوش کن.
‫اگه به کسی در این‌باره چیزی بگی،
‫به جرم دخالت در روند ‫تحقیقات محکوم می‌شی
‫این رو که می‌دونه؛ نـه؟
‫مردم حق‌شونه این خبر رو بدونن.
‫خبری مثل این می‌تونه به ازای ‫از کار بی‌کار شدنـت تموم بشه نه؟
‫با کمال احترام، شما نمی‌دونین من ‫چه کارایی از دستم برمیاد.
‫گوش کن بچه‌جون.
‫تو هم نمی‌دونی ‫ من چه کارایی از دستم برمیاد!
‫فهمیدی؟
عوضی
‫- سلام. ‫- سلام. چطوری؟
‫- خوبم. تو چی؟ همه‌چی اوکیه؟ ‫- خوبه. آره.
‫من رو یادت میاد یا نه؟
‫- آره. آره. معلومه که یادم میاد. ‫- واقعاً؟
‫سلام.
‫این اولین بارمه که یه آدم معروف می‌بینم.
‫کی مثلاً؟
‫شما.
‫یه نوشیدنی‌ مهمون‌تون کنم؟
‫ممنونم اما نه. ممنون.
‫خیلی‌خب؛ معذرت می‌خوام.
‫شب بخیر.
‫یه چند ساعتیـه این‌جام ‫اما اون نیست.
‫اون که گفت تو نمی‌خوای بری...
‫خب اما اومدم و الان این‌جا نیست.
‫خب اگه اون‌جاست نیست ‫شاید توی راهـه.
‫بچه‌ها...
‫شماها واقعاً پلیـس هستین؟
‫- سعی می‌کنیم. ‫- یعنی چی سعی می‌کنیم؟
‫آهای! احترامت کـو؟
‫ناسلامتی جلوی رئیس پلیس ‫ گابینا هررا وایستادی!
‫کسی که بهترین پلیسِ زن شهرـه!
‫خب...چطوری یکی رو دستگیر می‌کنید؟
‫می‌ری جلو؛ دستشو می‌گیری و می‌پیچـ...
‫نه؛ نمی‌خواد توضیح بدی
‫بیا خودت بهم یاد بده. ‫روی من امتحان کن.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره؛ حتماً.
‫- تکون بخور؛ دستت رو بیار. ‫- اینم از دستم
‫دوست‌ها برای همین مواقع‌ان دیگه.
‫آنجلس؛ تو حرف نداری.
‫ممنونم.
‫تو جواب می‌دی؟
‫نه؛ تو برو استراحت کن
‫امروز خیلی خسته شدی
‫بله. حتماً.
‫بله؛ عالیه. ‫حتماً.
‫- سلام. ‫- سلام. چطوری؟
‫خوبم.
‫تو چی؟
‫خوبم. بهترم.
‫مگه الان نباید توی خونه ‫‌ پیش خانواده‌ات باشی؟
‫شما؟
‫بهم می‌گن...
«قاتل»
‫« آنچه در قسمت بعد خواهید دید »
‫- ما اشتباه کردیم. ‫- ما؟
‫ما بهت اعتماد داریم.
‫یه سری اطلاعات از کسایی ‫که ممکنه صاحب ماشین باشن جمع کردیم.
‫فقط یه نفره‌شون توجه‌ام رو جلب کرد
‫یه‌چیزی یادمون رفته...
‫مایلیم به شما عزیزان اطلاع بدیم که
‫ما وارد مرحله‌ی دوم تحقیقات‌مون شدیم.
« زنان آبی‌پوش »