‫اداره‌ی پلیس. ‫ وقت‌تون به‌خیر.
‫می‌خوام با یه افسر پلیس صحبت کنم.
‫بنده افسر پلیسم.
‫تو افسر پلیسی؟
‫مگه الان نباید توی خونه ‫‌ پیش خانواده‌ات باشی؟
‫شما؟
‫بهم میگن...
‫«لخت‌کن».
‫زهره ترکم کردی هررا.
‫مگه چه کاری بود که نمیشد تا فردا صبر کنی؟
‫یه قربانی دیگه پیدا کردیم.
‫آلما آلوارز.
‫می‌خواستن خفه‌ش کنن.
‫زنده‌س.
‫اما مطمئنیم که کار «لخت‌کن»ـه.
‫درهرصورت، اون مشکل دیگه حل شده.
‫چی‌کارش کردی؟
‫یه‌جوری باهام رفتار می‌کنین که ‫انگار یه مجرم معمولی‌ام.
‫نمی‌تونین من رو ببینین. ‫عملاً من رو جدی نمی‌گیرین.
‫لطفاً بهم بگو چی‌کارش کردی؟
‫کاری رو کردم که همیشه می‌کنم.
‫و تا وقتی که من رو جدی نگیرین ‫بهش ادامه میدم.
‫ما مارگاریتو فلورس رو دستگیر کردیم.
‫مدرک داشتیم.
‫ظاهراً اشتباه می‌کردیم.
‫«ما» عوضی؟ ‫ «ما»؟
‫فکر می‌کردیم با یه تقلیدگر سر و کار داریم،
‫اما اونقدری اطلاعات داریم که ‫ مطمئن باشیم...
‫صبر کن هررا.
‫یعنی داری میگی من تو کنفرانس خبری
‫سکه‌ی یه پول شدم و ‫به کل ممکلت دروغ گفتم؟
‫همین رو میگی دیگه؟
‫بیمارستان خوارز، شب‌تون بخیر.
‫لطفاً خوب گوش کنین.
‫توی اتاق ۵۰۳‌ یه بیمار دارین که ‫ جونش تو خطره.
‫بهش سر بزنین.
‫لطفاً به حرفم گوش کنین. ‫بهش سر بزنین.
‫پشت خطی؟ ‫وقتی با من حرف می‌زنی، تنهام نذار
‫بله، همینجام. ‫ببخشید.
‫دوست ندارم صدام رو ببرم بالا.
‫ازت پرسیدم که واقعاً باور کردین که ‫تیتو فلورس همچین کاری می‌کنـه؟
‫تیتو فلورس اعتراف کرده بود.
‫یه چیزی رو بهم بگو. ‫چطوری ازش اعتراف گرفتین؟
‫به زور کتک؟
‫نه، رئیس.
‫وقتی مارگاریتو فلورس عکس‌ها رو دید،
‫واکنش‌هاش نشون میداد که ‫قاتل اونـه.
‫و...
‫داوطلبانه اعترافش رو امضا کرد.
‫قراره زن‌های بیشتری بمیرن احمق.
‫اما این تنها مشکل‌مون نیست.
‫یه خبرنگار توی «ایندیپندنسیا» هست که
‫بیشتر از حد لازم اطلاعات داره.
‫هرلحظه ممکنـه اطلاعاتش رو پخش کنـه
‫و اون باید بذاره تا با خیال راحت ‫کارم رو بکنم.
‫تو هم باید «لخت‌کن» کوفتی رو پیدا کنی.
‫همه‌چیز جلوی چشماتونـه
‫اما چیزی رو که نمی‌خواین ببینین، ‫نمی‌بینین.
‫- چی رو نمی‌خوایم ببینیم؟ ‫- نه.
‫کار شما رو هم که من نباید بکنم.
‫شما کار خودتون رو بکنین. ‫من هم کار خودم رو می‌کنم.
‫بهتره این‌ها رو از هم جدا کنیم.
‫می‌دونم تیتو فلورس امکان نداشته که ‫اون زن‌ها رو کشته باشه.
‫واسه چی؟
‫چون دقیق نبود.
‫حواسش نبود.
‫برخلاف «لخت‌کن»
‫ممنون.
‫فقط منم که می‌بینم‌شون.
‫واسه همین رفتی مراسم خاکسپاری پائولا؟
‫خانم؟ ‫خانم.
‫بله.
‫کادر درمان تلا‌ش‌ کردن که ‫ایشون رو احیا کنن،
‫اما آلما آلوارز فوت شدن.
‫احتمالاً فقط یه دیوونه داشته ‫ مسخره‌بازی درمی‌آورده.
‫اسم آلما آلوارز رو بلد بود.
‫بهت گفتم سراغ این پرونده نیای.
‫آره، این رو هم گفتی که جواب تلفن‌ها رو بدم ‫ و من هم همین کار رو کردم.
‫از شوهر و بچه‌هام غافل شدم.
‫وقتی طرف زنگ زد، جواب تلفن‌ها رو دادم و
‫از دستورات تو پیروی کردم، ‫پس نگو که...
‫گفتم جواب تلفن‌ها رو بدی
‫نه این که حرف اولین عوضی که ‫ زنگ زد رو باور کنی!
‫- اوضاع توی خونه مرتبـه؟ ‫- به تو ربطی نداره!
‫نداره! ‫اما تویی که زده به سرت.
‫چطوری ممکنـه نزنه به سرم؟
‫همین حالا داشتم با مردی حرف می‌زدم که ‫گفت «لخت‌کن»ـه و آلما رو کُشته.
‫وقتی هم به بیمارستان زنگ زدم ‫بهم گفتن که همین حالا مُرد.
‫ببین. خودم آمارش رو در میارم ‫اما تو کاری نکن.
‫اگه کسی بفهمـه، دیگه تمومـه. ‫تو همچین چیزی می‌خوای؟
‫می‌دونم چه حسی داره که درگیر چیزی بشی ‫ که فکر می‌کنی درسته، اما...
‫باورم نمیشه دارم این رو میگم
‫اما قانون‌ها بی‌دلیل که نوشته نشدن.
‫حالا هم به‌عنوان رئیست، ‫بهت دستور میدم استراحت کنی.
‫بیا.
‫این واسه چیـه؟
‫تا بتونی با اتفاقاتی که ‫ توی خونه قراره بیفته، روبرو شی.
‫فکر می‌کردم که امسال واسه رقابت رفته باشی.
‫تولدت مبارک بچه.
‫ممنون آقای ایسما.
‫چطوری قراره جشن بگیری؟
‫طبق معمول. ‫توی خونه، با مامان‌بابام و برادر‌هام.
‫امسال یه چیز مخصوص برات دارم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫کیک هلو.
‫دکتر شیفت گفته که نصف شب مُرده.
‫- به‌خاطر نارسایی تنفسی ‫- «نارسایی تنفسی»
‫و چطوری با موندن توی بیمارستان ‫همچین اتفاقی افتاده؟
‫من از کجا بدونم؟
‫توی گردنش تومور بوده. ‫شاید خفه شده.
‫نه.
‫عملش کردن و حالش خوب شده بود.
‫چیزی از خونواده‌ش می‌دونیم؟
‫توی شهر زندگی نمی‌کنن.
‫- باهاشون حرف نزدیم. ‫- حرف هم نزنین.
‫باهاشون تماس نگیرین.
‫این باید بین خودمون بمونـه. ‫مفهومـه؟
‫کس دیگه‌ای تو اداره نبود. ‫تنها بودم.
‫پس بگو چرا قیافت اینطوری شده.
‫خوب نخوابیدم.
‫باید یه کاری بکنیم
‫چون اگه پلیس پرونده رو باز نکنـه
‫«لخت‌کن» به قتل‌هاش ادامه میده.
‫با روماندیا حرف زدم، ‫گفت کمک می‌کنـه.
‫مواظب روماندیا باش.
‫این که فرمانده‌مونـه ‫دلیل نمیشه توی تیم‌مون باشـه.
‫شما آلمانی بلدین؟
‫از ورود موزه کجاست؟
‫- ورودی موزه... ‫- «ورودی موزه کجاست؟»
‫- ...موزه کجاست. اینطوری باید بگین. ‫- ممنون.
‫من می‌دونم کجاس. ‫تشریف بیارین.
‫- خب، چی می‌دونیم؟ ‫- می‌دونیم سوار ماشینی با سقف سفید میشـه.
‫عالیـه. می‌دونی توی شهر ‫چندتا ماشین با سقف سفید هست؟
‫پلاک‌ها یا دسترسی به تحقیقات رو نداریم.
‫از کجا بدونیم کدوم مال اونـه؟
‫فقط یه راه هست.
‫چه راهی؟
‫کار ما عملاً بایگانی کردنـه،
‫یعنی اگه یه چندتا پرونده درخواست کنیم ‫کسی اهمیتی نمیده.
‫بعدش باید پاکسازی داده‌ها انجام بدیم
‫و ماشین‌ها رو بر اساس مدل‌شون و منطقه‌ی ثبت‌شون فیلتر کنیم و
‫و بعدش گزینه‌ها رو بر اساس سوابق جنائی، ‫جنسیت، سن و... محدود کنیم.
‫اینطوری تا ابد طول می‌کشـه.
‫بالاخره یه ایده‌س. ‫تو چه پیشنهادی داری؟
‫فکر کنم همه می‌دونیم تنها راه ‫برای فشار آوردن به پلیس
‫توی این کشور، ‫از طریق رسانه‌س.
‫پس دوباره داری لوکاس رو می‌بینی.
‫میشه اینطوری بهم نگاه نکنی؟
‫- فکر می‌کردم نمی‌خواد تو رو ببینه... ‫- شاید هم من نمی‌خواستم ببینمش.
‫بعدش هم، ‫قضیه به من و لوکاس ربطی نداره.
‫- چی می‌خوای بهشون بگی؟ ‫- حقیقت رو.
‫که پلیس مرگ آلما رو مخفی کرده.
‫تو که مطمئن نیستی. ‫مگه دکتری؟
‫فقط چهره‌ی پلیس خراب میشه.
‫واسه خراب کرده چهره‌ی پلیس ‫نیازی به این کار نیست.
‫- رئیس؟ ‫- بیا تو لوکاس.
‫بشین لوکاس.
‫لوکاس، امیلیو اسکوبدو باهام تماس گرفتـه.
‫ازم خواسته تا چند روز ‫مقاله‌ت رو منتشر نکنی.
‫نه، مردم باید بدونن که ‫«لخت‌کن» هنوز اون بیرونـه.
‫آره،‌ لوکاس. ‫لوکاس.
‫- نه، ما... ‫- لوکاس، خواهش می‌کنم.
‫باید بذاریم کارشون رو بکنن.
‫قبل این که حالت گرفته شه، ‫یه مدرک مرتبط برات دارم.
‫چون حالا همه دارن ‫درمورد قاتل‌ها حرف می‌زنن.
‫گویو کادناس می‌خواد کتابی که ‫تو زندان نوشته رو چاپ کنه.
‫گویو کادناس کیـه؟
‫- چقد طولش دادی. ‫- آره.
‫به محض این که کارم تموم شد اومدم.
‫فکر نکن تو تنها دوستی هستی که اینجا دارم.
‫حتی خودت هم باورت نمیشـه.
‫چه خوش‌تیپ شدی.
‫تو هم خیلی گُه‌تیپ شدی.
.‫انگار تِی سرت کردی
‫سیبیلت دیگه چی میگـه؟
‫به‌خدا عین این سگ‌های بولداگ شدی.
‫خب دیگه.
‫فکر کردی اینطوری که شدی ‫زن‌ها بهت توجه می‌کنن؟
‫بسه. ‫نیومدم درمورد ظاهرم حرف بزنم.
‫خیلی‌خب. ‫فراموشش کن پس.
‫چیزی بهت نمیگم.
‫تو که نمی‌دونی کدوم پرونده رو میگم.
‫برام مهم نیست.
‫تو که دیگه کارآگاه نیستی.
‫آلما آلوارز.
‫نحوه‌ی مرگش، تو رو ‫ یاد بقیه‌ی قربانی‌های «لخت‌کن» نمی‌ندازه؟
‫نه. ‫چون آلما آلوارز بر اثر کمبود اکسیژن مُرده.
‫منظورم موقعیـه که پیداش کردن.
‫گوش کن، ‫نباید این رو بهت بگم
‫اما دیشب «لخت‌کن» زنگ زده به اداره‌ی پلیس.
‫چی داری میگی؟
‫خودت رو نزن به اون راه اوریل. ‫من تو رو می‌شناسم.
‫یعنی میگی کاملاً‌ مطمئنی که ‫«لخت‌کن» مُرده؟
‫من هم همینطور.
‫اسم، نامشخص.
‫پیلار والدز.
‫آرانتزا روئیز.
‫لوسیا مارتینز.
‫نورا مندز.
‫پائولا ماچادو.
‫آلما.
‫- بعد از ظهرتون بخیر. ‫- ببخشید خانم.
‫رونالد، وسایل رو نذار اینجا لطفاً.
‫بله، بله. ‫الان برمی‌گردم.
‫- بعد از ظهرتون بخیر. ‫- بعد از ظهر شما هم بخیر.
‫- حال‌تون چطوره؟ ‫- خوبم، ممنون.
‫دیشب رئیسم اینجا بوده و ‫کُتش رو جا گذاشتـه.
‫- کسی دیشب چیزی جا نذاشته. ‫- میشه لطفاً یه بررسی بکنین؟
‫ایشون خیلی حواس‌پرتن و ‫ممکنـه جای اشتباهی گذاشته باشنش.
‫اما ایشون از اعضای کلوبن.
‫اسم‌شون الخاندرو دلا توره هست.
‫نمی‌تونم این اطلاعات رو بهتون بدم. ‫شرمنده.
‫شاید بتونین دفتر ثبت رو یه نگاه بندازین.
‫شاید اسمش رو پیدا کردیم و ‫کارمون تموم شد.
‫بعد از ظهرتون بخیر خانم.
‫- بعد از ظهر شما هم بخیر. ‫- خداحافظ.
‫رونالدو! ‫رونالدو!
‫مگه نگفتم این رو اینجا نذاری؟ ‫الکی که نگفتم رونالدو.
‫حالا هم باید با مدیر حرف بزنی رونالدو.
‫- خیلی‌خب. ‫- باورم نمیشـه.
‫سلام. ‫کسی رو پیدا کردی؟
‫همه این کارها رو تنهایی توی ۲ ساعت کردی؟
‫یک ساعت و ۵۴ دقیقه.
‫چی تو دستت بود؟
‫وصیت‌نامه‌ی مامان که ‫ همه‌چی رو به تو داده؟
‫چیزی نیست. ‫چیشده؟
‫اشکال نداره. ‫همه‌مون رازهای خودمون رو داریم.
‫چیزی که مهمـه اینـه که آنجلس از بینِ ‫ همه‌ی صاحب‌های ماشین‌ها،‌ یه اسم پیدا کرده.
‫بریم پیش روماندیا.
‫چرا روماندیا؟ ‫چرا اون؟
‫چون فقط اونـه که می‌تونـه ‫با گراردو حرف بزنـه.
‫بعدش هم، اون طرف ماس.
‫روماندیو فقط طرف یکیـه. ‫طرف خودش.
‫می‌خواست به‌خاطر ما استعفا بده.
‫واقعاً باور کردی؟
‫خوب می‌دونـه که اگه ما اخراج شیم ‫اون هم اخراج میشـه.
‫هیشکی دلش نمی‌خواد اینجا باشـه.
‫دقیقاً‌ برای همینـه که بهش اعتماد دارم.
‫نمی‌دونم چقدر باید به مردایی که ‫بهشون اعتماد داری، بها بدم.
‫چون بهت اعتماد داریم ‫داریم بهت نشون میدیم.
‫پس اینجا رو کردین پایگاه شخصی خودتون؟
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫تحت‌تاثیری که به معنی «آفرین»ـه
‫یا به معنی «شما اخراجین»ـه،‌ قربان؟
‫تحت‌تاثیری که به معنیِ
‫«دعا کنین کسی از طبقه‌ی بالا از کاری ‫ که اینجا می‌کنین،‌ خبر دار نشه»‌ـس.
‫دیگه چی پیدا کردین؟
‫خب، «لخت‌کن» سوار یکی از ‫ این ماشین‌ها میشـه.
‫می‌دونیم که ۳۴۵۲ تا ماشین با این مدل ‫با سقف سفید توی کشور هست.
‫توی شهر، این تعداد ‫ به ۱۸۲۶ کاهش پیدا می‌کنـه.
‫باز هم زیاده.
‫برای همین اطلاعات تمومی صاحبان ممکن، ‫ مدل‌های ماشین و سال‌شون رو جمع‌آوری کردم.
‫ماشین زن‌ها و معلولین رو حذف کردم و
‫بعدش هم بررسی کردم که ببینم ‫کدوم‌شون سوابق کیفری دارن
‫خصوصاً خشونت علیه زنان.
‫به ۲۶ تا اسم رسیدم اما ‫یکیش توجهم رو جلب کرد.
‫آندرس لوپز.
‫چندین بار به‌علت پارک غیرمجاز، سرعت زیاد ‫ و رانندگی بی‌احتیاط جریمه شده.
‫من اگه بودم، کسایی رو توی اولویت می‌ذاشتم که ‫جرایم مربوط به خشونت‌های خانگی دارن.
‫اما من این کار رو نمی‌کردم.
‫با کمال احترام...
‫آندرس لوپز تا هفت‌ هفته‌ی پیش ‫کُلی جریمه داشته
‫یک هفته قبل از قتل اولش.
‫اگه می‌خوای آدم بکشی ‫باید محتاط‌تر باشی.
‫نباید یه پلیس راهنمایی رانندگی ‫ بهت بگه ماشینت رو بزن کنار.
‫- و کجا می‌تونم این شهروند نمونه رو پیدا کنم؟ ‫- مشکل همینـه.
‫تنها چیزی که داریم، یه صندوق پستیـه که ‫براش حکم لازم داریم.
‫بهش رسیدگی می‌کنم.
‫« اداره‌ی پست مکزیک »
‫- بفرمایین. ‫- سلام عزیزم.
‫سلام.
‫من سروان اوکتاویو روماندیا هستم.
‫چه کاری از دستم براتون برمیاد جناب سروان؟
‫خیلی کارها.
‫فعلاً‌ می‌تونی یه جعبه با شماره بی-۴۰۳ ‫به اسم آندرس لوپز رو برام باز کنی.
‫برای این کار حکم تفتیش...
‫می‌دونستم آدم صادقی هستی.
‫میشه یه راز بهت بگم؟
‫بگو.
‫فکر می‌کنم که اون «لخت‌کنِ تلالپان»ـه.
‫نگو.
‫میگم.
‫- گفتین لوپز؟ ‫- لوپز.
‫یه لحظه.
‫هفت هفته‌س که نیومده.
‫یا خود خدا.
‫بابت کاری که کردی ممنونم عزیزم.
‫عالی شد.
‫عزیزم.
‫تولدت مبارک گابینا.
‫ممنون مامان. ‫زود اومدم؟
‫نگاهش کن.
‫- با کی حرف می‌زنی توماسا؟ ‫- هیشکی!
‫- میشه بیام تو؟ ‫- هنوز زوده عزیزم.
‫بذار یکم دیگه اوضاع آروم بشه، خب؟
‫اومدی اینجا چی‌کار؟
‫خوب می‌دونی که واسه چی اومدم.
‫- اینجا قدمت خوش نیست، عزت زیاد. ‫- اینطوری با خواهرت حرف نزن.
‫دلت یه مهمونی کوچیک می‌خواد؟
‫برو با دوستای جدیدت بگیر. ‫برو دیگه. بجنب.
‫برو تو.
‫گفتم برو تو!
‫- بله خانم. ‫- میگه «بله خانم». برو ببینم.
‫عزیزم...
‫فکر نکن که نمی‌دونم ‫ این کار چقدر برات مهمـه.
‫اما اون پدرتـه گابینا.
‫صبر داشته باش.
‫- توماسا، با تو بودم! ‫- اومدم.
‫عزیز دلم...
‫من رو ببخش.
‫تولدت مبارک گابینا. ‫من رو ببخش.
‫گابینا!
‫عوضی!
‫- مواظب باش موفرفری. ‫- ببخشید.
‫تولدت مبارک.
‫ممنون.
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫یکم بی‌کیفیتـه اما باهاش یاد تو افتادم.
‫بی‌کیفیت نیست.
‫اما خیلی حیف شد که کیک رو انداختم دور.
‫هی، به حرف‌شون گوش نکن.
‫به کاری که می‌کنی ادامه بده.
‫خیلی مهمـه.
‫تو هم اون داخل بودی؟
‫می‌دونستی من رو راه نمی‌دن و ‫با این حال هیچی نگفتی؟
‫مثلاً چی می‌گفتم مو فرفری؟
‫به حرف من‌که گوش نمی‌کنن.
‫حداقل می‌تونستی یه تلاشی بکنی
‫چیز عجیبی نیست...
‫آمار خیانت توی مکزیک 27 درصده،
‫پس احتمالِ این‌که واقعاً خیانت کرده باشه بالاست.
‫موضوع این نیست آنجلس.
‫پایِ زندگی‌ام در میونـه.
‫آره.
‫ببخشید.
‫از کجا مطمئن بشم خیانت کرده یا نه؟
‫دفعه اول که خیانت کرد، ‫تغییری توی رفتارش احساس نکردی؟
‫اوایل یکم،
‫اما بعدش چیز خاصی نبود.
‫تا حالا واضحاً بهت گفته که از کارش پشیمونـه؟
‫نه.
‫اصلاً خودش اعتراف کرده یا نه؟
‫نه.
‫پس به احتمال خیلی زیاد بهت خیانت کرده.
‫اما اگه می‌خوای مطمئن بشی ‫باید بری با خودش صحبت کنی.
‫تولدت مبارک. تولدت مبارک.
‫تولدت مبارک گابینای عزیز؛ ‫تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک.
‫ممنون.
‫یه‌چیزی کمـه
‫آفرین. ایول گابینا.
‫ممنون.
‫از کجا فهمیدین امروز تولدمـه؟
‫- روز اول که توی آموزشگاه بودیم خودت گفتی! ‫- یادت موند!
‫من‌که نه؛ آنجلس یادش مونده بود.
‫آره؛ 6 آپریل 1945 ‫تاریخ تولدت.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫تولدت مبارک.
‫همه‌چی رو به‌دقت بررسی کردیم.
‫یه‌چیزی رو جا انداختیم.
‫این «1.6.9» یعنی چی؟
‫ببین خراردو؛ ‫ممکنه همه‌ی این‌ها تصادفی بوده باشه.
‫یه علامت روی درخت؛ ‫اونم تو یه پارک بزرگ وسط شهر.
‫هرکسی ممکنه همچین کاری بکنه.
‫احتمال زیاد قبل از این‌که جسد ‫رو پیدا کنیم، اون اعداد روی درخت بوده.
‫خراردو؟
‫می‌دونم به‌شدت تحت فشاری.
‫اما ما اجازه نداریم این‌جا باشیم.
‫الان، کار درست این‌که از این‌جا بریم بیرون
‫ تحقیقات‌مون رو ادامه بدیم؛ ‫نه این‌که داستان واسه خودمون سرهم کنیم.
‫بیا این‌جا.
‫ببین.
‫169.
‫عزیزم؛ والنتینا اومده ببینتت.
‫فکر می‌کردیم زودتر از این‌ها بیای...
‫می‌دونی باید چیکار کنیم؟ ‫الان من...
‫سلام.
‫حوصله‌ت سر می‌ره.
‫ حتماً. ‫- خیلی خسته‌کننده‌ست. باورت نمی‌شه.
‫باشه.
‫- راحت باش؛ خونه‌ی خودته ‫- ممنون.
‫خیلی دوست‌داشتنیه.
‫حرفت رو بزن و برو.
‫لخت‌کن به‌مون زنگ زد.
‫روز به‌خیر.
‫عجب سورپرایزی.
‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫دیشب کجا بودی؟
‫همون‌جایی که بهت گفتم.
‫کلوب.
‫دروغ می‌گی.
‫آره.
‫آره خب راستش؛ نرفتم کلاب
‫رفته بودم کافه.
‫بهت نگفتم چون فکر کردم ممکنه عصبانی بشی.
‫اون‌وقت با کی رفته بودی؟
‫با چندتا از مشتری‌ها.
‫کدوم مشتری‌ها؟
‫ماریا؛ خواهش می‌کنم...
‫اصلاً مگه مهمه؟
‫- چرا بهم دروغ گفتی؟ ‫- یکم پیش بهت گفتم.
‫- نه؛ می‌خوام راستش رو بهم بگی ‫- بهت گفتم!
‫چرا؟
‫چون تا دم مهمونی رفتم و از خجالت روم نشد برم داخل.
‫چون ترفیعی که 4 سال بابت‌ش زحمت ‫کشیده بودم از دستم در رفت.
‫بحث آینده‌ام وسط بود؛ آینده‌مون ‫و تو اصلاً برات مهم نبود.
‫با چه رویی می‌گی برای من مهم نبود؟
‫اگه مهم بود پس چرا گفتی پلیسی؟
‫می‌دونستم اینطوری می‌شه دیگه.
‫مطمئن بودم.
‫- یهویی شد! ‫- تو هیچ‌کاری رو یهویی انجام نمی‌دی.
‫چرا گفتی؟
‫چون دیدم اون زن چقدر خوشحاله...
‫خوشحاله؟
‫دیدم داره هدف‌ش رو دنبال می‌کنه ‫و از این بابت چقدر خوشحاله.
‫این‌که واسه خودش یه‌چیزی ‫بیشتر از یه مادر یا همسرـه.
‫اون هم دقیقاً همین حس ‫رو نسبت به من داشت.
‫مطمئن بود و ازم پرسید؛ ‫منم جواب دادم.
‫و...و با این‌کار به خانواده‌ات پشت کردی ‫و خودت رو گذاشتی اولویت!
‫من مجبور نیستم چیزی که خوشحالم ‫می‌کنه رو پنهان کنم الخاندرو.
‫می‌شه این بحث رو توی خونه ادامه بدیم؟
‫ماریا...
‫من اون‌جا بودم.
‫چی؟
‫من توی کمد بودم؛
‫و صدات رو شنیدم.
‫نمی‌فهمم چی می‌گی...
‫روز تولدت؛ وقتی داشتی با اون دختره حرف می‌زدی.
‫چقدر دلم سوخت و همه‌ش می‌گفتم توی همچین ‫روزی هم باید سرکار باشه.
‫برای همین اومدم این‌جا تا خوشحالت کنم.‎
‫تا سورپرایزت کنم.
‫اما خودم کسی بودم که سورپرایز شدم.
‫ماریا؛ تو فقط یه‌ذره از حرف‌هام رو شنیدی...
‫که همون هم کافی بود.
‫خجالت‌زدگی و شرمی که تو دیشب احساس کردی
‫در مقایسه با مال من هیچ هم نیست.
‫برنامه چیدن‌هات با یه زن دیگه ‫برای مسافرت رفتن.
‫سه ساعت الخاندرو.
‫من سه ساعت توی کمد بودم.
‫تا وقتی که رفتی بیرون رستوران.
‫نمی‌دونم چی بگم...
‫من رو ببخش.
‫کیـه؟
‫مالک یه هتل توی آکاپولکویـه.
‫رئیس‌ات؟
‫آره, رئیس‌ام. مشتری‌ام یعنی.
‫اسمش فرانچیکاست.
‫دیشب...
‫دیشب هم پیش اون بود.
‫می‌خوام بهم اجازه بدی همه‌چی رو درست کنم.
‫چطوری می‌خوای درست کنی؟
‫خودم می‌دونم.
‫می‌تونیم بریم همون مسافرتی که همیشه می‌گفتی؛ ‫بریم مالیکانو.
‫جایی که ازت خواستگاری کردم.
‫از خونه‌ گورت رو گم می‌کنی.
‫یعنی داری می‌گی خبر یه قاتل که 30 ساله ‫توی زندان داره می‌پوسه
‫از لخت‌کن مهم‌ترـه؟
‫لخت‌کن اون بیرونه، ‫زنده‌ست و همچنان آدم می‌کشه.
‫مردم باید این رو بدونن!
‫- اولین باره اینقدر عصبانی می‌بینمش. ‫- ببخشید اما حقیقت همینه.
‫من دیدم. حتی بدترش.
‫گاهی اوقات با خودم می‌گم ای کاش ‫لوکاس رو کامل می‌شناختم."
‫منم همین رو میخوام؛ ‫اما به این سادگی‌ها نیست
‫اما فکرکنم دیگه بزرگ شده...
‫- شام می‌مونی؟ ‫- آره؛ باشه.
‫نه؛ فکرکنم کار من دیگه این‌جا تمومه.
‫واله...
‫واله. با سردبیر مجله‌مون حرف زدم.
‫- اجازه داد درمورد لخت‌کن مقاله بنویسم. ‫- واقعاً می‌گی؟
‫آره؛ اولش فکر کردم چون سرش داد زدم ‫قراره اخراجم کنه.
‫اما حق با تو بود. جواب داد.
‫بعضی وقت‌ها حتماً باید صدات رو بلند کنی ‫تا به حرفت گوش کنن.
‫پلیس هیچ چاره‌ای جز دوباره باز کردن پرونده نداره.
‫حالم جا اومد.
‫باید کامل قضیه زنگ زدنش رو برام تعریف کنی. ‫لطفاً.
‫این یعنی اگه زنگ بزنم جواب می‌دی؟
‫ببین، اون روز...
‫بی‌خیال اون روز. فراموشش کن.
‫- ببخشید. ‫- نه.
‫من واقعاً بهت مدیونم.
‫از دستش دادم.
‫از دستش دادم. نمی‌دونم چیکار کنم.
‫تقصیر تو نبود.
‫نه؛ نگو که تقصیر من نبوده، چون ‫خودم خوب می‌دونم چیکار کردم خِرو.
‫اما بلاخره تموم شد دیگه.
‫واقعاً گند زدی؛ اما تموم شد. ‫الان می‌تونی بچسبی به خانواده‌ات.
‫مگه نه؟
‫آره.
‫بعدشم دیدی ماریا خودش چیکار کرد.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اون به‌کل رهات کرد.
‫خودش بهت گفت؛ از بچگی دلش می‌خواسته پلیس بشه.
‫فکرنکن چون تو بهش خیانت کردی ‫خواسته بره پلیس بشه...
‫این‌که اون بیشتر دلش می‌خواد ‫تو ایستگاه پلیس باشه
‫تا توی خونه پیش خانواده‌اش؛ هیچ ربطی به ‫شغل تو و فرانچیکا نداره.
‫تو هم مثل خودش رفتار کن و ‫ببین دقیقاً چی می‌خوای!
‫نمی‌خوام خانواده‌ام رو از دست بدم.
‫خب؛ کلی راه برای این‌کار هست.
‫منظورت چیـه؟
‫راه‌های قانونی رو می‌گم.
‫نه.
‫کتاب اول؛ فصل ششم. آیه نه
‫مگر نمی‌دانید که افراد ناصالح در پادشاهی خدا نصیبی نخواهند داشت؟
‫خود را فریب ندهید.
‫افراد شهوت‌ران، بُت‌پرستان، ظالمان...
‫بابا کجاست؟
‫رفته سفر کاری.
‫کی برمی‌گرده؟
‫نمی‌دونم. زود.
‫می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫عزیزم، گفتم که رفته سفر کاری.
‫هیچ شماره‌ای هم نذاشته ‫که زنگ بزنیم.
‫چطوری آخه؟
‫شماره‌ی بابا رو بلد نیستی؟
‫برات مهم نیست؟
‫من کی گفتم برام مهم نیست؟
‫خودم زنگ می‌زنم دفترش.
‫نه حق نداری به کسی زنگ بزنی.
‫- اما چرا؟ من... ‫- چون خودم این‌جام.
‫اگه چیزی نیاز داشتی، به خودم می‌گی.
‫ببخشید.
‫مامان، حالت خوبه؟
‫ببخشید.
‫ممنون.
‫الان چی بگم؟
‫لوکاس باهات حرف می‌زنه دیگه. ‫حوش به حالت.
‫فقط اون نه...
‫خیلی آروم‌تر شد و بیشتر پیش رفت
‫ماریا.
‫چی شده؟ حالت خوبه؟
‫چی شده؟
‫دوباره خیانت کرد.
‫اما این‌بار به خودش گفتم و از خونه ‫انداختمش بیرون.
‫مطمئنم الان بهم می‌گی چقدر کسخل‌ام...
‫نمی‌گم.
‫تو فقط تلاش کردی ‫دوباره باورش کنی.
‫همین یعنی تو چقدر آدم خوبی هستی!
‫اون احمقه نه تو.
‫خانم‌ها؛ زود بیاین ببینم.
‫- بله قربان. ‫- چشم.
‫مشخص شد آندرس لوپز نه تنها آندرس لوپزـه؛
‫بلکه هویت‌های دیگه ای به نام دومین ‫اسیخا و ادوارو سوئارز هم داره.
‫هر سه‌تا آدرسی که به‌مون داده هم الکی‌ان.
‫هفت هفته‌ هم هست که صندوق پستی‌اش رو چک نکرده.
‫دقیقاً از زمانی که قتل‌ها شروع شده.
‫دقیقاً.
‫احتمالاً باز داره از یه اسم جدید استفاده می‌کنه.
‫پس یعنی هیچ اطلاعاتی در اختیار نداریم نه؟
‫دقیقاً.
‫اما این چیز جدیدی نیست.
‫وقتی سرنخ ها به بن بست میرسن، ‫باید دنبال سرنخ های جدید بگردی.
‫باید به جست‌وجو ادامه بدیم.
‫حق با توئه؛ بیاین دست به‌کار بشیم.
‫ممنون از کمکت.
‫کارتون عالی بود.
‫تبریک می‌گم.
‫مدل موهات رو عوض کردی؟
‫آره؛ از اون موه‌های بلند خسته شده بودم.
‫خیلی بهت میاد.
‫خوشگل‌تر شدی.
‫نمی‌دونیم کجا زندگی می‌کنه،
‫اما جریمه‌های ماشینش ‫موقعیت‌های اخیرش رو نشون می‌ده.
‫اون‌هایی که دور بودن رو گذاشتیم کنار.
‫اما این 12 تا همه‌شون به یک دلیل بودن.
‫مسدود کردن در ورودی خانه.
‫هر 12 تاش رو هم یه زن ثبت کرده.
‫پس یا اون‌جا کار می‌کنه ‫یا اون‌جا زندگی می‌کنه.
‫باید بریم با اون زن صحبت کنیم.
‫- وقتی شیف‌تمون شد می‌ریم؛ باشه؟ ‫- نه.
‫من نمی‌تونم دیر برم خونه؛ ‫بیاین همین الان بریم.
‫نظرتون چیه شما دونفر این‌جا بمونید تا اگه ‫روماندیا کاری داشت انجام بدید؟
‫من و ماریا زود می‌ریم و برمی‌گردیم.
‫آره.
‫بریم.
‫رسانه در به در دنبال سوژه‌ست و ‫من عمراً سوژه بدم دست‌شون.
‫قربان، من در دفاع از خودم ‫حرفی ندارم که بزنم.
‫از نظرم بهترین کار برای این کشور و این پرونده
‫اینه که من رو از این پرونده کنار بزنید و ‫یکی دیگه رو جایگزین کنید.
‫الان دیگه اومدی نقشِ ‫فداکارها رو بازی کنی.
‫سرت رو بالا بگیری و شجاعانه پرونده رو رها ‫کنی تا یکی دیگه بیاد گندکاری‌ات رو جمع کنه.
‫آدم داره کشته می‌شه هررا؛ آدم!
‫قربان، اگر می‌خواین که من استعفا...
‫لعنت بهت من نمی‌خوام استعفا بدی.
‫هررا...
‫من اطلاعات می‌خوام.
‫جواب می‌خوام.
‫یه‌چیزی هست...
‫ما معتقدیم که این موضوع به یک ‫بخش از کتاب مقدس مربوط می‌شه.
‫ای کاش نمی‌شناختمش؛ ‫همسایه‌مونه؛ اون سمت خیابون زندگی می‌کنه.
‫شما از آقای لوپز شکایت کرده بودید؟
‫چقدرم که نتیجه‌ داشت...
‫میومد ماشین‌ش رو صاف جلوی ‫در خونه‌ی من پارک می‌مرد.
‫- تا حالا باهاش حرف زدید؟ ‫- نه؛ خدانکنه.
‫مثل هر شهروند عاقل دیگه‌ای ‫رفتم شکایت کردم.
‫وقتی از این‌جا رفت ‫یه نفس راحت کشیدم.
‫منظورتون چیه که رفت؟ ‫کِی رفت؟
‫مطمئن نیستم.
‫سوار ماشینش شد و رفت.
‫خدا حفظش کنه؛ ‫امیدوارم دیگه هیچوقت راه‌ش به این‌جا نخوره.
‫خیلی ممنون که وقت‌تون رو ‫در اختیارمون گذاشتید.
‫ممنون.
‫خدانگهدار. ممنون.
‫به روماندیا زنگ بزنیم؟
‫یا بریم خودمون یه سر و گوشی آب بدیم؟
‫نه.
‫- ما که تا این‌جا اومدیم... ‫- واله!
‫- چیه؟ سریع می‌ریم. ‫- گوش کن...
‫زنه گفت هیچکس این‌جا نیست.
‫- چیزی که نمی‌شه؛ می‌ریم داخل و... ‫- والنتینا.
‫اصلاً تو می‌تونی همین‌جا بمونی ‫و حواست باشه.
‫یا می‌تونی بیای و...
‫مثل یه افسر پلیس واقعی رفتار کنی.
‫به‌خدا که زده به‌سرت والنتینا.
‫خانم‌ها و آقایون...
‫دوستانِ مطبوعاتی و عزیزانی که ‫از خونه ما رو تماشا می‌کنن.
‫شاید براتون سوال شده باشه که چرا
‫این کنفرانس مطبوعاتی اینقدر یهویی برگزار شده؟
‫بازرس هررا.
‫ممنون رئیس اسکوبدو.
‫ پلیس مکزیکو سیتی باید اعلام کنه که، متاسفانه،
‫پرونده‌ی قاتل لخت‌کن هنوز حل نشده.
‫چه‌خبر شده؟ یعنی چی؟
‫مراقب باش.
‫مایلیم به شما عزیزان اطلاع بدیم که
‫ما وارد مرحله‌ی دوم تحقیقات‌مون شدیم.
‫ همونطور که همه شما میدونید، مرحله‌ی اول
‫ با دستگیری و اعتراف مارگاریتو فلورس
‫به عنوان قاتل شش تا از ‫هفت تا قتل به پایان رسید.
‫ با بررسی اطلاعات جدید،
‫فهمیدیم که مارگاریتو فلورس تنها نبوده.
‫چی می‌گه؟
‫مارگاریتو فلورس فقط یه ابزار توی دست اون نابغه بود.
‫قاتل لخت‌کن واقعی هنوز اون بیرونه.
‫لخت‌کن یه فرد حرفه‌ای،
‫زیرک و زرنگه
‫که می‌تونه هرکسی رو مثل
‫مارگاریتو فلورس دور انگشت‌ش بچرخونه.
‫- داره دروغ می‌گه. ‫- آروم باش.
‫آروم باش. آروم باش.
‫ما یکی از قاتل‌ها رو دستگیر کردیم
‫و دیر یا زود اون‌ یکی رو هم دستگیر می‌کنیم.
‫ایشون آلما آلوارزـه؛
‫جدیدترین قربانی لخت‌کن.
‫در واخانکا به‌دنیا اومده.
‫امروز، والدین‌ش در کنار ما هستن.
‫وای.
‫- اون آندرس لوپزـه؟ ‫- آره.
‫- اون طنابِ لخت‌کنـه. ‫- آره.
‫لخت‌کن یه آدمیه که به ‫خودش اجازه می‌ده قانون رو اجرا کنه.
‫یک. شش. نه.
‫به دلایل امنیتی، این اطلاعات از دید عموم پنهان نگه داشته شد.
‫تو از این قضیه خبر داشتی؟
‫ما این عداد رو رمزگشایی کردیم ‫و به این نتیجه رسیدیم.
‫کتابِ اول کُرِنتیان، فصل ششم، آیه نُه
‫مگر نمی‌دانید که افراد ناصالح در پادشاهی خدا نصیبی نخواهند داشت؟
‫خود را فریب ندهید.
‫شهوت‌ران، بُت‌پرستان، دزدان
‫طمع‌کاران، مست‌کنندگان، ناسزاگویان
‫در پادشاهی خدا هیچ نصیبی نخواهند داشت
‫ما می‌دانیم شما چیستیـد و چه قصدی دارید.
‫پیداتون می‌کنیم.
‫گفته شده که
‫آلما آلوارز زنده پیدا شده و ‫بعدا در بیمارستان فوت کرده.
‫این دیگه چه حرفیه؟
‫لطفاً احترام خودتون رو نگه دارید!
‫خبرنگاران عزیز لطفاً آروم باشید و صبوری کنید
‫« در قسمت بعد خواهید دید »
‫یکی اون بیرون هست که ‫چیزای مهمی می‌دونه!
‫بعد تو واسه خودت ول می‌چرخی ‫و هیچ‌کاری نمی‌کنی.
‫حق با گویو کادناسه؛ ‫1.6.9 ربطی به مسائل دینی نداره.
‫ماریا؛ اون 4 تا زن رو کشته ‫و توی حیاط خونه‌‍ش دفن کرده.
‫اگه بتونه کمک‌مون کنه ‫لخت‌کن رو پیدا کنیم چی؟