‫شاید واسه همین ‫ بابات نمی‌خواسته پلیس شی.
‫می‌دونستـه که یه روزی حقیقت رو ‫درمورد خونواده‌ت می‌فهمی.
‫من درکت می‌کنم گابینا. ‫من هم توی بچگی احساس غریبی می‌کردم.
‫ظاهراً همه‌چیز عالی بود.
‫اما...
‫حقیقت اینـه که اونا همیشه مثل یه غریبه ‫باهام رفتار می‌کردن.
‫می‌خوام بهت یه چیزی بگم که ‫خودم از راه سختش فهمیدم.
‫فرقی نمی‌کنه چی‌کار کنی یا چقدر تلاش کنی، ‫اونا هیچوقت تو رو عضوی از خودشون نمی‌بینن.
‫و به‌نظرم این مشکلی نداره. ‫می‌دونی چرا؟
‫چون من و تو مثل اونا نیستیم.
‫ما بهتریم.
‫شاید وقتش رسیده که همه‌چی رو از نو بسازیم.
‫ایده‌های قدیمی‌مون رو رها کنیم و ‫از اول شروع کنیم.
‫اینطوری خیلی خوب میشه.
‫خیلی.
‫نظرت چیـه یه کاری بکنیم؟ ‫مثلاً برای ترک گذشته‌مون، یه جشنی بگیریم.
‫من که می‌خوام لباس‌های فرم‌مون رو بیاریم و
‫پرت‌شون کنیم تو آتیش و ‫همه‌چیز رو پشت‌ سرمون بذاریم.
‫نظرت چیـه؟
‫زده به سرت.
‫واسه چی؟
‫تو هم می‌خوای از کارت استعفا بدی؟
‫آره خب، ‫من هدفم محافظت از هنر شهر بود
‫اما فقط به مردم جای دستشویی رو نشون میدم.
‫نمی‌خوام تا آخر عمرم این کار رو بکنم.
‫- باشه! ‫- سر به سرم نذار.
‫سر به سرت نمی‌ذارم.
‫پس، فردا ساعت ۳ عصر ‫بیام دم خونه‌ت دنبالت؟
‫آره.
‫برای اولین روز بقیه‌ی عمرمون آماده شو.
‫- لباس فرمت هم یادت نره. ‫- نمیره.
‫۴۴ اسب بخار.
‫لعنتی.
‫ترسوندیم.
‫ببخشید. ‫آخه خیلی ماشین باحالیـه.
‫می‌بینم که صندلی‌های پشتیش هم در آوردی.
‫کلی جا هست.
‫ممنون ولی...
‫« زنان آبی‌پوش »
‫من و مامان‌تون می‌خوایم یه مدت .از هم فاصله بگیریم
‫به‌عنوان زن و شوهر.
‫می‌خوای از خونه بندازیش بیرون؟
‫نه. قضیه اینطوری نیست.
‫اما تو داری میری.
‫آره اما هنوز میاد و سر می‌زنـه عزیزم.
‫شاید هرروز نیاد اما پیش‌تونـه، مگه نه؟
‫کاملاً.
‫بابا، اگه نیومدی مدرسه‌م یا کارهات زیاده،‌ اشکال نداره
‫اما‌ تو رو خدا جایی نرو.
‫- اینطوری که فکر می‌کنی نیست عزیزم. ‫- پس چطوریـه؟
‫الکس، گوش کن.
‫تقصیر من یا تو نیست. ‫اونا فقط دنبال چیزای متفاوتی‌ان.
‫دارین طلاق می‌گیرین، آره؟
‫نه. کسی حرف از طلاق نزد.
‫پس چرا داری میری؟
‫مامان، تو رو خدا یه چیزی بگو! ‫تقصیر توئـه که داره میره!
‫- تو رو خدا یه چیزی بگو! ‫- الکس! با مامانت اینطوری حرف نزن.
‫کسی که اشتباه کرده، من بودم.
‫من بی‌ملاحظگی کردم.
‫و در برابر مامان‌تون خودخواهی کردم.
‫در حق شماها هم ظلم کردم.
‫و مقصر دونستن مامانت هم بی‌فایده‌ست ‫چون اون مقصر نیست.
‫ما...
‫من دارم تلاش می‌کنم یه راهی پیدا کنم
‫که اوضاع رو درست کنم.
‫ملاحظه‌ی چی رو نکردی؟
‫مهم نیست.
‫چیزی که واقعاً مهمـه اینـه که بدونین
‫ما هنوز یه خونواده‌ایم.
‫تا ابد.
‫فکر کنم کمک لازم داشته باشم.
‫باید برم پیش یه دکتر.
‫مریض شدی؟
‫نه.
‫مریض نیستم.
‫منظورم روانپزشکـه.
‫با کی حرف زدی؟
‫با خیلی‌ها.
‫نه، آنجلس.
‫خودت می‌دونی روانپزشک‌ها ‫با آدم‌هایی مثل تو چی‌کار می‌کنن.
‫تو دیوونه‌خونه زندانی‌شون می‌کنن ‫چون درک‌شون نمی‌کنن.
‫تو همچین چیزی می‌خوای؟
‫فقط می‌خوام چندتا سوال بپرسم.
‫جواب سوالات رو با حموم سرد و ‫شوک برقی به سرت میدن.
‫به‌نظرم داری بزرگش می‌کنی.
‫مشکل تو اینجا نیست، اینجاس و ‫به‌خاطر پدرمادرتـه.
‫- نه. ‫- آره.
‫- نه! ‫- چرا، هست!
‫- نه! ‫- آره!
‫نه!
‫قبل این که کشته بشن هم همینطوری بودم.
‫و می‌خوام بدونم چرا.
‫و این که...
‫این که چی؟
‫این که می‌تونم عوض بشم یا نه!
‫تو هیچ مشکلی نداری، ‫ختم کلام!
‫شاید مخالف حرفم باشی
‫اما همونطوری که خودت گفتی، ‫ممکنه همزمان حق با دو نفر باشـه.
‫پس حق با جفت‌مونـه.
‫نمی‌دونم کجاس.
‫گشتن کل شهر هم خیلی طول می‌کشـه.
‫دو هفته پیش آخرین قربانیش رو کشته.
‫باز هم دست به کشتار می‌زنـه.
‫باید همین حالا اقدام کنیم.
‫من باید چی‌کار کنم؟
‫گفتم شاید اگه صورتش رو ‫توی اخبار نشون بدیم...
‫نه.
‫- رئیس. ‫- نه.
‫رئیس، لطفاً به حرفام گوش کن.
‫اگه زنای شهر صورتش رو ببینن و ‫بشناسنش،
‫می‌تونن در برابرش از خودشون محافظت کنن.
‫این کار می‌تونه جون خیلی‌ها رو نجات بده.
‫اینطوری اگه خودش رو تو تلویزیون ببینه ‫قایم میشه یا میره یه شهر یا کشور دیگه.
‫ما نمی‌خوایم قربانی دیگه‌ای بدیم.
‫می‌خوایم بفرستیمش جلوی دوربین‌ها.
‫می‌خوام تو زندان بپوسـه.
‫و اگه عین دیوونه‌ها از اون در بری بیرون و ‫به مردم بگی که اون چه شکلیـه
‫همچین اتفاقی نمی‌افته هررا.
‫چندتا کپی از این بگیر و ‫بین همکارها پخشش کن.
‫تو همین تظاهراتی که خودشون راه انداختن، ‫حرفاشون با هم تناقض داره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خیلی خوابیدم.
‫نه، به اندازه‌ی کافی خوابیدی.
‫بشین.
‫بیا.
‫من که دیگه هفت سالم نیست بابا.
‫ممنون.
‫« قاتل تلالپانی به خبرنگار حمله‌ می‌کند »
‫لوکاس باید سر کار باشـه.
‫تقصیر تو نیست.
‫بعید می‌دونم باهات موافق باشـه.
‫وقتی یه خبرنگار تحقیق می‌کنـه ‫باید با عواقبش کنار بیاد.
‫مثل خودت که عضو نیروهای پلیس شدی.
‫با عواقب نزدیک من بودن چی؟
‫من مطمئنم کسایی که بهت نزدیکن ‫خیلی خوشبختن که تو رو دارن.
‫همه‌مون.
‫یه چیزی بخور.
‫حالت بهتر میشـه.
‫بقیه کجان؟
‫والنتینا هنوز بابت لوکاس ناراحتـه.
‫گابینا رو هم نمی‌دونم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫آره. ‫بیا دنبالم.
‫تموم چیزایی که درمورد رفتارهای ظالمانه و ‫بی‌رحمانه و
‫استعدادش توی دروغگویی و سوءاستفاده از ‫اطرافیانش خوندیم، نشونه‌های جامعه‌ستیزیـه.
‫این چیزها کمک‌مون نمی‌کنه پیداش کنیم.
‫ما هیچ سرنخی نداریم.
‫نه اسمی، نه آدرسی...
‫این‌ها سرنخ‌های محکمی نیستن اما شاید ‫بهمون کمک کنه از کاراش سر در بیاریم.
‫خب،‌ ما عکسش رو داریم.
‫قدیمیـه اما بدک نیست.
‫شاید یکی بشناستش.
‫باید این رو بدیم گراردو.
‫باشه، خودم بهش میدم.
‫نمی‌خوام دیگه برای شما ‫دردسر درست کنم.
‫- نه. ‫- چیـه؟
‫می‌خوایم باهات بیایم.
‫تا تعلیق‌تون کنـه؟
‫عواقبش رو می‌پذیریم.
‫اما از انجام وظیفه‌مون قایم نمیشیم.
‫- هررا. ‫- چی می‌خواین؟
‫خبرهای جدیدی از «قاتل» داریم.
‫مثلاً چی؟
‫اسم واقعیش رو می‌دونم. ‫بنیتو لاگوناس.
‫رُزا ریس گالوان وقتی که اون ده سالش بوده ‫سرپرستیش رو به عهده گرفتـه.
‫مگه نگفتم اگه همینطوری سر خود تحقیق کنین ‫چه اتفاقی می‌افتـه؟
‫یه عکس از ۱۵‌ سالگیش داریم.
‫می‌دونیم کجا زندگی می‌کرده و ‫چطوری دستش زخم شده.
‫زخم؟
‫روی دست راستش جای زخم داره قربان.
‫بیاین دفترم.
‫بجنبین.
‫لباس آبی‌ها...
‫« لباس آبی‌های عزیزم، ‫اومدم باهاتون خداحافظی کنم‌ »
‫« بعداً توضیح میدم. ‫دوست‌تون دارم، گابینا. »
‫گرا...
‫من «قاتل» رو می‌شناسم.
‫می‌دونم گابینا. ‫بهم گفتن.
‫اسمش چاواس.
‫مگه شما نگفتین اسمش بنیتوئـه؟
‫متوجه نیستی.
‫من اون رو می‌شناسمش.
‫اسمش سالوادوره، ‫بهش میگن چاوا.
‫و نگهبان موزه‌ی هنرهای مدرنـه.
‫واسه این میگم می‌شناسمش که...
‫- دیشب باهاش بیرون بودم. ‫- چی؟
‫چی داری چرت و پرت میگی گابینا؟
‫آروم باش هررا.
‫دیشب با «قاتل» بیرون بودی؟
‫آره.
‫آدرس آریزونای ۳۹، ‫یه گوشه از نبراسکاس.
‫باید چهار گوشه رو پوشش بدیم. ‫باید رو تک تک‌شون نظارت داشته باشین.
‫نظارت آقایون، ‫نه این که سر جاتون وایسین.
‫باید حرکت کنین، ‫مثل یه روز عادی رفتار کنین.
‫مشکوک نباشین.
‫فقط دو تا راه فرار با ماشین هست.
‫برای همین اگه لازم شد راه رو بند بیارین ‫حواس‌تون باشـه.
‫ساعت ۳ عصر، ‫در خونه رو می‌زنـه.
‫همون لحظه دو تا از واحدها ‫باید راه رو بند بیارن.
‫براش راه فرار نذارین.
‫گیرش میندازیم. ‫مفهومـه؟
‫- بله قربان. ‫- من هم می‌خوام اونجا باشم.
‫اگه من رو نبینه ممکنـه مشکوک شـه.
‫قبل این که به چیزی مشکوک شه می‌گیریمش. ‫نه.
‫گوش کن.
‫می‌خوام موقع دستگیریش،‌ اونجا باشم.
‫می‌خوام بدونه با کمک من دستگیر شده و ‫نتونستـه خرم کنـه.
‫مراقبش هستیم.
‫شما نمی‌تونین بیاین.
‫اما ما بودیم که حقیقت رو فهمیدیم.
‫- ماریا. ‫- شما دو نفر.
‫درک می‌کنم که چقدر تحقیقات کردین.
‫اما ما دنبال خطرناک‌ترین مرد شهریم.
‫نمی‌خوام جون‌تون رو به خطر بندازم. ‫یه قراری با هم می‌ذاریم.
‫وقتی گرفتیمش...
‫موقع بازجویی، شما جلوش می‌شینین.
‫باشه؟
‫- باشه؟ ‫- قبولـه؟
‫قبولـه. ‫ممنون.
‫بریم!
‫ماشین‌ها رو روشن کنین!
‫الو؟
‫بابا، گوشی رو میدی والنتینا؟
‫پنج دقیقه پیش رفت.
‫کجا؟
‫خونه‌ش.
‫رفت لباس بیاره.
‫خونه‌ش؟
‫آنجلس، اینقدر به والنتینا زنگ بزن ‫که گوشیش رو جواب بده.
‫از اون خونه بیارش بیرون.
‫«قاتل» توی راهـه.
‫کجا داری میری؟
‫خونه‌ش.
‫سلام.
‫قیافه‌ت آشناس.
‫قیافه‌ی شما هم همینطور.
‫آخرین باری که هم رو دیدیم ‫بیرون یه بار بودم.
‫باید دقیق‌تر بگی.
‫کف زمین خوابیده بودم.
‫ازم خون می‌رفت.
‫تو همونی که گابینا رو نجات داد؟
‫خودِ خودشم.
‫چاوا هستم.
‫خوشوقتم.
‫- شما هم باید... والنتینا باشین؟ ‫- والنتینا.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدم دنبال گابینا که بریم ناهار بخوریم.
‫اما همیشه این عادت بد رو دارم که ‫زود میام سر قرار.
‫پس همو میبینین
‫می‌بینم که یه سَر و سِری دارین.
‫خوش به حالش.
‫به گمونم اینجا نباشه.
‫ببخشید مزاحم میشم، ‫اما میشه لطفاً یه لحظه برم دستشویی‌تون؟
‫- باشه. ‫- البته اگه...
‫نه. اشکالی نداره. ‫بیا تو.
‫همه‌ی واحدها توجه کنید.
‫یکی از مامورها در حال رفتن به ‫موقعیت اکس‌‌چهاره. تمام.
‫روماندیا صحبت می‌کنـه. ‫کدوم مامور؟ تمام.
‫والنتینا کاماچو. ‫تمام.
‫بیا تو.
‫الو؟
‫والنتینا، باید فوراً از خونه‌ بیای بیرون.
‫دوست گابینا همون «قاتل»ـه و ‫داره میاد اونجا.
‫- والنتینا؟ ‫- باشه بابا. همینجا می‌بینمت.
‫من بابات نیستم. ‫من آنجلسم.
‫دوست‌ گابینا همون «قاتل»ـه و ‫داره میاد اونجا.
‫باشه، حتماً. ‫همینجا می‌بینمت.
‫بیارشون. ‫بهتره اینه که خودت تنها بیای.
‫اونجاس؟
‫آره.
‫همه دارن میان.
‫هرلحظه ممکنـه برسن...
‫والنتینا!
‫- ماریا. ‫- والنتینا کجاس؟
‫- والنتینا! ‫- اینجا نیست.
‫منظورت چیـه؟ ‫کجاس؟
‫نمی‌دونیم.
‫- آنجلس باهاش حرف زده بود... ‫- کجاس؟ والنتینا!
‫والنتینا!
‫- نه. نه. نه. ‫- گوش کن. «قاتل» اون رو برده.
‫نه، نه. ‫امکان نداره.
‫باید همینجاها باشه.
‫- والنتینا! اون کجاس؟ ‫- گوش کن بهم! گوش کن.
‫- به من نگاه کن،‌ لعنتی! ‫- نه!
‫نباید الان جا بخوری.
‫وقت نداریم.
‫باید متمرکز و هوشیار باشی.
‫والنتینا رو پیدا می‌کنیم. ‫اما باید کمکم کنی.
‫باید تا ۶ شعاع بلوکی اینجا رو محاصره کنین.
‫خونه‌ها و آپارتمان‌ و تک‌‌تک جاها رو بگردین.
‫تا اون عوضی رو پیدا نکنیم، ‫ جایی نمیریم، واضحـه؟
‫بله قربان.
‫ماریا، روماندیا درست میگـه.
‫اگه می‌خوایم خواهرت رو پیدا کنیم، ‫باید هرچی که فهمیدین رو بهم بگین.
‫مفهومـه؟
‫ما الان میریم اداره.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫بریم.
‫دو تا از بهترین بچه‌ها رو بذار همینجا. ‫اگه خبری شد بهم زنگ بزن.
‫اداره می‌بینم‌تون.
‫زنده‌ست؟
‫مطمئن نیستیم.
‫خودم می‌دونم لعنتی.
‫نظرت چیـه؟
‫نظر من مهم نیست رئیس.
‫باید همین حالا با کل شهر حرف بزنیم.
‫مردم باید اون رو پشت میله‌ها ببینن.
‫همه‌مون باید ببینیمش.
‫خیلی‌خب.
‫تو اخبار شبانگاهی امشب، ‫نقاشیش رو نشون میدی.
‫- من؟ ‫- آره، تو.
‫- نه، من نمی‌تونم. ‫- تو.
‫و فکر این که بگی یه مامور پلیس زن رو هم ‫ دزدیده، از سرت بیار بیرون.
‫شاید یه نفر دیده باشه...
‫اگه این اطلاعات رو لو بدی
‫گند می‌زنی به کل برنامه.
‫خودت و خواهرت رو از کار بی‌کار می‌کنی
‫و اگه هم مشکلی پیش بیاد، ‫کل کشور بانوی اول رو مقصر می‌دونن.
‫تو همچین چیزی می‌خوای؟
‫نه.
‫اما الان زمان مخفی‌کاری نیست.
‫یا این کار رو می‌کنی یا هیچی.
‫به خودت بستگی داره.
‫چی گفت؟
‫امشب میرم اخبار شبانگاهی.
‫این عکس والنتیناس.
‫نمی‌تونم این عکس رو نشون بدم گابینا.
‫پس میری اخبار چی‌کار کنی؟
‫اجازه دارم فقط نقاشی صورتِ ‫ «قاتل» رو نشون بدم.
‫اگه یکی اون رو دیده باشه ‫می‌تون بهمون بگه و ما هم پیداش کنیم.
‫گابینا.
‫این از کنترل من خارجـه.
‫لعنتی، گابینا!
‫برنامه‌ی زنان آبی‌پوش، ‫ایده‌ی بانوی اول بوده.
‫اونا این رو قبول نمی‌کنن و ‫به‌خاطر این ایده
‫- «قاتل» یه قربانی دیگه گرفته. ‫- بهش نگو قربانی، گراردو.
‫والنتیا زنده‌ست.
‫زنده‌ست.
‫می‌دونم.
‫عکس رو نشون بده.
‫باید دستورات رو اجرا کنم گابینا.
‫فقط همین برات مهمـه؟ ‫دستورات؟
‫کسایی که به‌خاطر دستوراتت ‫ آسیب می‌بینن هم برن به درک؟
‫باید متوجه باشی!
‫دستورات و قوانین وجود دارن.
‫و ما باید بهشون احترام بذاریم.
‫اگه به دستورات پدر احترام می‌ذاشتی، ‫الان...
‫یه آدرس پیدا کردیم.
‫- چه آدرسی؟ ‫- آدرس خونه‌ش.
‫از موزه‌ای که توش کار می‌کنه گرفتیمش.
‫عالیـه.
‫خیلی‌خب، گابینا.
‫زنگ بزن به لوزانو و دیاز.
‫بهشون بگو عملیات رو شروع کنن.
‫من باید به برنامه‌ی اخبارم برسم.
‫باشه.
‫مراقب خودت باش.
‫باید از همون روز اول این کار رو می‌کردم.
‫به‌گمونم مجوز استفاده ازش رو نداریم.
‫مگه تاحالا چیزی جلوتون رو گرفتـه؟
‫بجنبین!
‫- برو. برو. برو. ‫- پلیس!
‫بنیتو لاگوناس، ‫دستات رو بگیر بالا و بیا بیرون!
‫خالیـه.
‫شاید آدرس الکی داده.
‫شما برین داخل.
‫شاید یه سرنخی پیدا کردین.
‫به‌نظرت چیزی پیدا می‌کنن؟
‫تاحالا که ناامیدم نکردن.
‫درستـه.
‫ماریا.
‫این لباس فرم موزه‌ایـه که توش کار می‌کنـه.
‫باید یه چیزی اینجا باشه.
‫ماریا. ‫گابینا.
‫چیشده؟
‫- یه اتاق کمـه. ‫- چی؟
‫چه اتاقی؟
‫گاراژ باید یه ورودی داشته باشه.
‫شمارش‌ معکوس پخش زنده، ‫پنج، چهار...
‫اگه خبری شد بهم بگو.
‫به اخبار شبانگاهی ‫با ژاکوبو زابلودوفسکی خوش اومدین.
‫محراب کوفتیشـه.
‫وقتی همدیگه رو دیدیم، ‫گفته بود من رو این جلد دیده.
‫می‌خواست با همدیگه استعفا بدیم و ‫لباس فرم‌هامون رو بسوزونیم.
‫یه چیزی پیدا کردم.
‫خودشـه؟
‫خودشـه.
‫میدمش به گراردو.
‫این چهره‌ی مردیـه که ظاهر معمولی‌ای داره.
‫اداره‌‌ی پلیس مکزیکو سیتی ‫برای دستگیریش به کمک‌تون نیاز داره.
‫به همین دلیل امشب در خدمت مردی هستیم که
‫در تک تک خونه‌‌های مکزیک ‫مشهور شده.
‫کارآگاه گراردو هررا.
‫شب‌‌بخیر ژاکوبو.
‫تصویریی که روی صفحه‌تون می‌بینید
‫چهره‌ی مردیـه که به ‫ «قاتل تلالپانی» شهرت داره.
‫اما اسم واقعی اون بنیتوئـه. ‫بنیتو لاگوناس.
‫مردی که قادره با خون‌سردی تمام ‫مادر خودش رو هم بکشـه.
‫چنین مردی فکر نمی‌کنـه.
‫اون یه حیوونـه، هیولایی که قادره ‫مثل یه سگ هار حمله کنـه.
‫چه تصویر وحشتناکی، جناب کارآگاه.
‫بعد از پیام‌های بازرگانی، ‫صحبت‌مون رو با کارآگاه هررا ادامه میدیم و
‫اطلاعات بیشتری در رابطه با ‫ «قاتل تلالپانی» منتشر ‌می‌کنیم.
‫من حیوون نیستم.
‫من حیوون نیستم!
‫فرانچسکا پروژه رو ازمون گرفتـه.
‫به کاری که کردم افتخار نمی‌کنم.
‫عذاب‌ وجدانت برام مهم نیست.
‫بهتره مشکلی که درست کردی رو حلش کنی.
‫- حل مشکل... ‫- میری آکاپولکو،
‫پروژه رو برمی‌گردونی،
‫در ازاش به جای میگل، ‫تو رو شریک می‌کنم.
‫مگه همین رو نمی‌خواستی؟
‫نه، نمی‌تونم قبول کنم.
‫پس اخراجی.
‫بله.
‫غافلگیر نشدم.
‫اصلاً غافلگیر نشدم.
‫از طرف مردی که حقم رو ازم گرفت،
فقط به این دلیل که فهمید ‫همسرم یه مامور پلیس بوده.
‫چی داری میگی؟
‫من چی دارم میگم؟ ‫سر من رو شیره نمال!
‫خوب می‌دونم من رو واسه این شریکت نکردی
‫که ماریا به زنت گفته بود پلیسـه.
‫می‌خوای بدونی چرا ترفیع نگرفتی الخاندرو؟
‫به‌خاطر مزخرفاتی که بعد از شام بهم گفتی.
‫استر اصلاً به من نگفت که ماریا ‫مامور پلیس بوده.
‫اصلاً‌ اگه می‌گفت هم مگه چی میشد؟
‫محض رضای خدا!
‫این رو تو خونه‌ش پیدا کردیم. ‫گابینا تایید کرده که خودشـه.
‫باید بگی که والنتینا رو دزدیده.
‫این عکس واقعی «قاتل»ـه.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم ماریا.
‫بهم دستور داده شده.
‫اگه گابینا رو جای والنتینا برده بود هم ‫ همین رو می‌گفتی؟
‫یه لحظه هم تردید نمی‌کردم.
‫هرکاری که لازمـه بکن.
‫بیست ثانیه.
‫آقای زابلودوفسکی، شب‌تون بخیر.
‫شب‌بخیر خانم پلیس.
‫«قاتل» خواهرم رو دزدیده.
‫پنج‌، چهار، سه، دو...
‫همین رو بذارین.
‫این عکس رو نشون بدین، ‫مهمـه.
‫خانم‌ها و آقایون...
‫جست‌وجو به دنبال «قاتل تلالپانی» ‫ ادامه داره.
‫خانم ماریا النا دلاتوره در کنارمون هستن.
‫ایشون عضوی از نیروی ‫ تازه‌تاسیس پلیس بانوان هستند.
‫و می‌خوان چیزی را باهامون در میون بذارن. ‫خانم پلیس؟
‫«قاتل تلالپانی» یه نفر رو دزدیده.
‫اون خواهر منـه. ‫اسمش والنتینا کاماچوئـه.
‫والنتینا عضو شجاعی از نیروی پلیس زنانـه.
‫«قاتل» چندساعت پیش ‫اون رو دزدیده.
‫با کمال احترام، خانم پلیس
‫چی باعث شده که فکر کنین ‫اون هنوز زنده‌ست؟
‫دلیلی نداره که خلاقش رو فکر کنیم.
‫اما خیلی مهمـه که تموم کسانی که دارن ‫ این برنامه رو تماشا می‌کنن
‫بهمون کمک کنن که دستگیرش کنیم.
‫کمک کنین والنتینا رو پیدا کنیم.
‫بعضی‌ها میگن که نیروی پلیس زنان،
‫پروژه‌ای که توسط بانوی اول کشور شروع شده
‫ممکنـه جون بانوان رو به خطر بندازه.
‫حالا هم خواهر و درواقع همکارتون ‫ توسط «قاتل» دزدیده شده.
‫چه پاسخی دارین؟
‫نه. این قضیه ربطی به نیروی پلیس زنان نداره. ‫به قاتل مربوط میشـه.
‫کدوم قسمت از حرفم که گفتم ‫«هیچی نگو» رو نفهمیدی؟
‫بنیتو.
‫لطفاً خواهرم رو آزاد کن.
‫التماست رو می‌کنم.
‫ما می‌دونیم کی هستی و
‫می‌دونیم چی می‌خوای.
‫می‌خوای زن‌ها از این که ‫ برن سر کار، بترسن.
‫می‌خوای از این که از خونه‌هامون ‫ بریم بیرون بترسیم،
‫چون این کار جون مادرت رو نجات می‌داد.
‫بنیتو، تو نمی‌تونی برای برگردوندن مادرت ‫ کاری بکنی.
‫کاری که می‌تونی بکنی اینـه که ‫همه‌ی این ماجراها رو تمومش کنی.
‫و والنتینا رو به من برگردونی.
‫چیشده؟
‫قربان، «قاتل» تماس گرفتـه.
‫دوستان بهم گفتن که یه تماس تلفنی
‫از طرف مردی داریم که ادعا می‌کنـه که ‫«قاتل تلالپانی»ـه.
‫اجازه میدیم صحبت‌هاش به‌صورت زنده پخش بشه. ‫هروقت حاضر بودین بگین.
‫حاضرین؟
‫گوش می‌کنیم.
‫سلام ماریا.
‫می‌خوام با والنتینا حرف بزنم.
‫امکانش نیست.
‫باید بدونم حالش چطوره.
‫زنده‌ست.
‫البته فعلاً.
‫زنگ زدم ازت تشکر کنم،
‫چون درکم کردی.
‫می‌دونی که هراتفاقی یه ترتیب خاص داره.
‫درکت می‌کنم اما میشه لطفاً باهاش حرف بزنم؟
‫و به همین خاطر،
‫می‌دونی که والنتینا هم بخشی از این ترتیبـه.
‫نه، نه. ‫بذار باهاش حرف...
‫شنیدن صدای «قاتل» واقعاً آزاردهنده بود.
‫بالاخره این اتفاقات موقع پخش زنده پیش میاد.
‫- اگه این مرد رو دیدید، با این شماره تماس بگیرید. ‫- شب‌تون بخیر.
‫بعد از آگهی‌های بازرگانی ادامه میدیم.
‫برای یک مجموعه، ۵۰۰ هزار پزو.
‫برای دو مجموعه، ۱ میلیون پزو.
‫برای سه مجموعه، یک میلیون ۵۰۰ هزار پزو. ‫و حالا به‌ درخواست خودتون...
‫- دو میلیون پزو! ‫- به همراه چهار مجموعه!
‫شروع از دوم آوریل‌ماه.
‫پنجاه پزو برای یک شانس و ‫پنج پزو برای شانس دهم.
‫همین حالا بلیط‌تون رو بخرید و ‫برنده‌ی خوش‌شانس ما باشید!
‫قرعه‌کشی ملی برای رفاه عمومی!
‫کارآگاه هررا جواب تماس رو دادن. ‫مظنون ممکنـه هنوز داخل باشه. تمام.
‫کجاس؟
‫اون پشت چی هست؟
‫یه انباری و دستشویی.
‫ای عوضی
‫آقای رئیس‌جمهور.
‫تبریک میگم امیلیو.
‫تونستی چهره‌ی پلیس رو عوض کنی.
‫چهره‌ی بدی داشتیم.
‫اما الان شده عین کاسه‌ی توالت.
‫زابلودوفسکی لعنتی.
‫نمایشی بهش دادی که ‫ تو کل عمرش، مثلش رو گیر نمیاره.
‫قرار نبود تصویر مامور کاماچو رو نشون بدن.
‫پس کنترلی روی افرادت نداری.
‫اسم قاتل و...
‫بذارش برای بعد.
‫بفرستش داخل.
‫از الان فرمانده هررا ‫مسئول پرونده‌ی «قاتل»ـه.
‫از این به بعد مستقیماً‌ به خودم گزارش میده.
‫فقط واسه این الان اخراجت نمی‌کنم که ‫خودم استخدامت کردم.
‫وجهه‌م رو خراب می‌کنـه.
‫اما به محض این که دستگیر یا کشته شد، ‫خودت استعفا میدی.
‫آقای رئیس‌جمهور، ‫بنده باید افرادم رو برای عملیات بفرستم،
‫پس با اجازه‌تون بنده مرخص میشم.
‫دیدی؟
‫چرت و پرت تحویلم نداد.
‫از پنجره فرار کرده.
‫به کسی آسیب نرسونده اما ‫یه طناب آبی برده.
‫انگار وابستگی احساسی شدیدی ‫به مراسمش داره
‫اگه اجراش نکنه، ‫قتلش ‌بی‌معنی میشـه.
‫چه جور مراسمیـه؟
‫دیگه چی لازم داره؟
‫مانکن!
‫یکی‌شون لباس فرم نداشت.
‫مگه مالک ماشین سقف سفید ‫تو کارخونه‌ی مانکن‌سازی کار نمی‌کنـه؟
‫ماریا.
‫ماریا!
‫ببخشید. ‫چی شده؟
‫مالک ماشین سقف سفید
‫تو کارخونه‌‌ی مانکن‌سازی کار می‌کرد؟
‫آره.
‫نه فقط اون. ‫لوکاس گفت که...
‫توی کارخونه فهمیده که دوست آندرس لوپز ‫اولین قربانیش بوده.
‫همینجاس. ‫کارخونه‌ی مانکن‌سازی تاخدا.
‫مانکن‌هاش از همون مارکی‌ان که ‫تو خونه‌ش پیدا کردیم.
‫لوکاس آدرس اینجا رو بلده.
‫این زنا اینجا چه غلطی می‌کنن؟
‫اونا اینجا رو پیدا کردن جناب فرمانده.
‫از کجا می‌دونین اینجاس؟
‫وَنش رو پیدا کردن، ‫گزارش شده که موقع یه جشن دزدیده شده.
.صاحبش هم چاقو خورده و مُرده
‫ون خالی بود.
‫نشونه‌ای از مامور کاماچو دیده نشده.
‫این محوطه رو محاصره کنین.
‫فقط دوتا ورودی داره، ورودی اصلی و ‫اسکله‌ی بارگیری که پشتـه.
‫گابریل و دیاز، برین در پشتی.
‫نذارین کسی در بره.
‫بله قربان.
‫گیلبرتو، اون در کوفتی رو باز کن.
‫لوزانو، همینجا پیش گیلبرتو بمون.
‫روماندیا، تو از در پشتی وارد میشی.
‫محاصره‌ش می‌کنی.
‫بسیار خب.
‫تو هم باهام میای. ‫نزدیکم می‌مونی.
‫پس ما چی؟
‫شما همینجا بمونین.
‫این یه دستوره.
‫اوکتاویو...
‫بریم.
‫شما اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫فرمانده هررا بهشون گفت نیان.
‫لعنت به دستورات فرمانده.
‫ممکنه خواهرش اونجا باشه، ‫ما هم باید پیداش کنیم.
‫من پیش گابریل می‌مونم.
‫باشه.
‫بریم.
‫وایسا سر جات! ‫تکون نخور!
‫حالت خوبـه؟
‫کارت خو بود آجی.
‫ممنون.
‫معتقدیم والنتینا کاماچو هنوز زنده‌ست.
‫حقیقت داره؟
‫فعلاً آره.
‫اما خیلی طول نمی‌کشـه.
‫مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫خواهرم کجاس؟
‫اگه بهتون بگم، ‫من رو می‌کشین.
‫اگه بهمون نگی می‌کشمت.
‫گابینا.
‫خیلی حیفـه اینطوری باهات خدافظی کنم.
‫- بابا! ‫- نه،‌ نه، نه.
‫کاریش نداشته باش!
‫- بنیتو. ‫- ساکت!
‫اینجا حرف حرف منـه.
‫می‌خوام به حرفش گوش کنم.
‫اگه می‌خواین بدونین والنتینا کجاس،
‫باید دهنت رو ببندی.
‫می‌دونم زندگی راحتی نداشتی.
‫تو هیچی از زندگی من نمی‌دونی.
‫من تو خونه‌‌ی رُزا بودم.
‫می‌دونم فکر می‌کردی زنگ زدن به پدرت ‫کار درستیـه.
‫کاری که اون کرد، تقصیر تو نبود. ‫تقصیر اون بود.
‫می‌تونی همه‌ی این کارها رو تموم کنی و ‫مثل اون نباشی.
‫لطفاً‌ بهم بگو. ‫خواهرم کجاس؟
‫خواهرت باید تقاص پس بده.
‫همونطوری که مادرم داد.
‫کیسه رو بیارین. ‫این عوضی رو به حرف میارم.
‫- نه بابا. خواهش می‌کنم. ‫- الان وقتش نیست.
‫والنتینا دوستمـه.
‫بذار باهاش حرف بزنم.
‫بابا.
‫دوست من مسئول این اتفاقات نیست.
‫دوستت خونواده‌ش رو تنها گذاشته.
‫نه چاوا...
‫بنیتو.
‫اسم دوستم والنتیناس.
‫۲۸‌ سالشـه و آدم خوبیـه.
‫بهمون بگو کجاس.
‫نمی‌تونیم چیزی رو تغییر بدیم.
‫نه. این درست نیست.
‫شاید کارهایی که قبلاً کردی رو ‫نشه عوض کرد.
‫اما کاری که می‌خوای بکنی رو ‫می‌تونی عوض کنی.
‫فقط یه فرصت داری.
‫فقط یکی.
‫همه‌ فکر می‌کنن من یه حیوونم.
‫اما من آدم بدی نیستم.
‫لازم نیست باشی.
‫اون...
‫یه کلبه...
‫تو پارکی که جسد پائولا ماچادو رو ‫دفن کردم هست.
‫ممنون.
‫- آنجلس، بریم. ‫- گابریل!
‫بابام با اون آشغال و گابینا داخلـه.
‫- می‌خواستی من رو بکشی؟ ‫- باهاش حرف نزن.
‫- می‌خوام بگـه. ‫- گفتم باهاش حرف نزن.
‫آره.
‫اما مسئله‌ی شخصی‌ای نبود.
‫چطوری می‌تونی همچین کارهایی رو ‫با آدم‌های بی‌گناه بکنی؟
‫بی‌گناه؟
‫هیچ‌کدوم‌شون بی‌گناه نبودن.
‫حتی خود تو.
‫تو خونواده‌ت رو ول کردی.
‫مگه نکرد بابا؟
‫ماریا.
‫چطوری می‌خواستی این کار رو بکنی؟
‫واقعاً می‌خوای بدونی؟
‫آره.
‫می‌خواستم ببرمت توی خونه‌م
‫و یه لیوان نوشیدنی بهت بدم.
بعدش میزدمت
اینقدری که بیهوش بشی
‫و با طناب می‌بستمت،
‫مثل همون کاری که با بقیه کردم.
‫بعدش با دستام خفه‌ت می‌کردم...
‫تا این که دیگه نتونی نفس...
‫گابینا!
‫هیچی!
‫بیرون هم هیچی نبود.
‫بهمون دروغ گفت.
‫والنتینا کجاس؟
‫فقط «قاتل» می‌دونـه.
‫ مُرده.
‫یعنی چی؟