‫آنچه گذشت...
‫خودمون داریم...
‫خودمون رو مریض می‌کنیم.
‫تو من رو دزدیدی...
‫و بعدش دست و پام رو به تخت‌خواب بستی!
‫اگه بهش امید واهی بدیم، ‫شرایطش وخیم‌تر می‌شه.
‫صحبت با پلیس‌ها اون‌قدری ‫که تو سریال‌های تلویزیونی...
‫نشون می‌دن، راحت نیست.
‫کلا فقط...
‫باید بگی:
‫«می‌خوام وکیلم بیاد.»
‫می‌تونی حداقل فیلم بازی نکنی...
‫که همه‌چی عادیه.
‫آخرین گزارش کارت اعتباری مارتین رو ‫بررسی کردم.
‫همیشه کار شوهر طرفه.
‫مگه این که کار خانم مرموزی باشه ‫که باهاش دوست بود.
‫نه!
‫خانم ساکن اتاق ۱۳۵ چی شد؟
‫رفت. ‫نیمه‌شب صورت‌حسابش رو...
‫نقد حساب کرد و رفت.
‫نه بابا، هاپوئه!
‫درسته رفیق.
‫سمی، نه! همون‌جا وایستا!
‫وای. ببخشید سیمون. ‫سعی کردم باهات تماس بگیرم.
‫اصلا بهش نزدیک نشو.
‫اون چیز رو تو زیرزمین پیدا کردم.
‫بی‌شوخی؟ واقعا قرار نیست بگیم...
‫صبح تا شب با جنازه جکی تو انبار گوشته؟
‫- بگو دیگه! ‫- بس کن کن.
‫خاک بر سرم.
‫شانا؟
‫شانا.
‫- شانا. ‫- چیه؟
‫وای خدایا.
‫این روزها رو کدوم سیاره سیر می‌کنی؟
‫اِم، رو زمین؟ ‫خودت کجا سیر می‌کنی؟
‫وای، چه جواب بالغانه‌ای.
‫بیا دختر متوفی رو به خاطر ‫هستی کم‌بنیه‌اش مسخره کنیم.
‫خب، خودت شروع کردی.
‫زیاد نمونده.
‫نات و تراویس چیزی پیدا می‌کنن.
‫خودت که واقعا باور نداری پیدا کنن.
‫بس کن.
‫چیزیمون نمی‌شه.
‫گوشم رو چیکار کردی شیپمن؟
‫اِم، خـ... اِم...
‫خاکش کردم.
‫نه‌خیر، نکردی.
‫گذاشتیش تو جیبت.
‫آره، که بتونم خاکش کنم.
‫ای دروغگو.
‫وای خدایا.
‫همین الان تصویر بامزه‌ای ‫به ذهنم خطور کرد...
‫که داری گوشم رو به خاک می‌سپاری...
‫و برای گوشم تابوت کوچولو می‌سازی.
‫خدایا، برای گوشم دعا می‌خونی.
‫- می‌دونی چیه... ‫- وای خدایا.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، خیلی‌خب. قبوله.
‫ببخشید.
‫بیا جلو.
‫موم رو گیس می‌کنی؟
‫چی؟ واسه چی؟
‫آخه شاید اگه درست گیسش کنی،
‫دیگه این به چشمت نخوره... متوجهی؟
‫ما که نمی‌خوایم ملت ‫سوال‌پیچمون کنن، مگه نه؟
‫بیا.
‫آخرین بار تو جشن بازگشت به خانه ‫کلاس نهم چنین کاری کرده بودیم، یادته؟
‫آلیسا بندر رام و پاستیل خرسی خورده بود...
‫و بعدش موقع پخش «آهنگ رو زیاد کن» ‫بالا آورد و بعدش...
‫رندی روش سر خورد.
‫هوم.
‫تقریبا مطمئنم تا الان دیگه آماده شده.
‫آره.
‫وای، عالی شد.
‫شانا باز هم تو انباره؟
‫بیرون خیلی سرده.
‫خب، پس شاید بهتر باشه ‫یکیتون بره بیرون دنبالش.
‫نرو. هر وقت آماده باشه، خودش میاد.
‫جوری می‌گی انگار داره ‫تکلیفش رو انجام می‌ده لات.
‫داره هضمش می‌کنه ‫و باید حمایتش کنیم.
‫به نظرم واسه سلامت روانش مفیده.
‫خیلی مفیده.
‫منصفانه نیست. ‫همیشه منتظرشیم.
‫خب، شاید بهتر باشه امشب سهم غذاش رو بخوریم.
‫این‌جوری مجبور می‌شه تکونی به خودش بده.
‫کسی غذای شانا رو نمی‌خوره.
‫کسی سهم غذای شانا رو نمی‌خوره.
‫- خیلی‌خب، بوی گند کیه؟ ‫- همه‌مون بوی گند می‌دیم.
‫آره، ولی الان بوی خیلی گندی میاد.
‫واقعا شوخیتون گرفته؟
‫کی تو سطل گند زده ؟
‫اذیت نکنین دیگه بچه‌ها، ‫قانون وضع کرده بودیم.
‫اگه اوکی باشه، همین‌جا باشه.
‫بهتره خیر سرتون ‫کارتون رو بیرون بکنین.
‫اعتراف کنین دیگه. ‫کار کی بود؟
‫بهش می‌خوره تمیز باشه یا مثلا...
‫آب بارون باشه؟
‫- چی؟ هیچ فرقی نداره.
‫جدی می‌گین؟ ‫همه‌تون باید بزرگ بشین.
‫کار هر کی بوده، خودش اعتراف کنه ‫و بره بندازدش بیرون.
‫وای، امان از دستتون.
‫خودم می‌اندازمش.
‫اون یکی فانوس کو؟
‫دیروز دست آکیلا بود.
‫- گذاشتمش سر جاش میستی. ‫- وای خدایا.
‫واقعا همه‌تون افتضاحین.
‫نذارین کسی غذای من رو بخوره.
‫خیلی‌خب.
‫چه شکلی شدم؟
‫آها، بهت میاد که شاید دو گوش داشته باشی.
‫وای. پیشرفت کردم.
‫حالا آرایشم کن.
‫لوازم آرایش ندارم.
‫پس اون چیه؟
‫آرایشم کن دیگه شیپمن. ‫بدجوری نکروزه شدم.
‫این کلمه تو آزمون «اس‌ای‌تی» به کارت میاد.
‫فقط که خودت زرنگ نبودی.
‫صرفا ترجیح می‌دادی خیال کنی ‫بقیه زرنگ نیستن.
‫خب، داستان عوض شد،
‫آخه همیشه خودم آرایشت می‌کردم.
‫همیشه جلوی آینه ناتوان بودی.
‫خفه شو.
‫وقتشه صادق باشی شانا.
‫تکون نخوری. ‫داری کاری می‌کنی گند بزنم.
‫گرسنه‌ای.
‫آره، ماری داره شام درست می‌کنه.
‫اگه بتونی این‌قدر تکون نخوری...
‫واسه شام اون گرسنه نیستی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اشکالی نداره.
‫دیگه لازمش ندارم.
‫نه، بس کن، بس کن! بس کن! بس کن!
‫این‌قدر نخند.
‫خنده‌دار نیست!
‫کارت جنون‌آمیزه! ‫این‌قدر نخند!
‫چاقو دست خودته‌ها.
‫«کاپشن‌زردها» ‫«فصل دوم، قسمت دوم»
‫تای!
‫منم تای!
‫چطوری بیدار نشدم؟
‫اصلا این رو با چی بریدی؟
‫نمی‌دونم.
‫آخرین چیزی که یادته چیه؟
‫سطل رو انداختم دور و برگشتم.
‫غذا خوردم.
‫اومدم بالا و خوابم برد.
‫ذهنت درگیر مسئله‌ای بود؟
‫گمون کنم درگیر شانا بود.
‫داشتم فکر می‌کردم خیلی افتضاحه ‫که هنوز با جکی صحبت می‌کنه.
‫خب...
‫خودت هم چندان عادی جلوه نمی‌کنی.
‫خیلی‌خب، ببین.
‫نظرت چیه با لاتی صحبت کنیم؟
‫- واقعا جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫خودت که شنیدی وقتی ‫به تراویس...
‫حمله پانیک دست داده بود، ‫چیکارش کرد، من هم...
‫گمون کنم شاید بتونه کمکت کنه.
‫من با لاتی حرف نمی‌زنم.
‫تو هم نمی‌زنی.
‫مگه نه؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫به دعا نرسیده بودی.
‫با خودم گفتم خودت ردیفش می‌کنی.
‫اگه می‌تونستی بیای، بهتر می‌شد.
‫دمنوشه صرفا نماده.
‫دقیقا نماد چیه؟
‫نماد اینه که آدم این‌قدر محدود نیستی.
‫خیال می‌کنه همه‌چی رو می‌دونه.
‫عذر می‌خوام. خودش داره ‫دکتر جادوگر مسیحا بازی درمیاره،
‫اون‌وقت منم که تواضع به خرج نمی‌دم؟
‫داشتم خودم رو می‌گفتم.
‫خودت اذیت نمی‌شی که ما داریم یخ می‌زنیم...
‫و سعی می‌کنیم شکم همه رو سیر کنیم، ‫ولی خودش دست بقیه رو می‌گیره،
‫زمزمه می‌کنه و با ارواح...
‫کل دمنوش‌های کاج رفیق می‌شه؟
‫هر کسی نقش خودش رو ایفا می‌کنه، خب؟
‫اگه بخوایم تا آخر زمستون دوام بیاریم،
‫صرفا غذا لازم نداریم.
‫وای، امان از دستت، ‫اون چنین حرفی رو به خوردت داده؟
‫اِم...
‫آهای، بیا ببینم. ‫نه، این‌طرفی می‌ریم.
‫جهت باد اون‌طرفیه.
‫برف روی علف‌ها رو پوشونده.
‫هرچی گیاه کمتر باشه، ‫شکار هم کمتره.
‫نه، قبلا اون‌طرفی رفتیم.
‫تفنگ که دستت نیست.
‫اگه چیزی پیدا کردی، ‫چطوری می‌خوای بکشیش؟
‫راه‌حلی پیدا می‌کنم.
‫قبوله، اگه می‌خوای اون‌طرفی بری، ‫اون‌طرفی برو،
‫ولی...
‫ببین، اگه بخوایم جدا بشیم، ‫باید برنامه‌ریزی کنیم.
‫خورشید که به اون قله رسید،
‫همدیگه رو تو فضای باز ‫کنار اون درخت خزه‌ای غیرعادی می‌بینیم.
‫خب؟
‫می‌بینمت. ‫موفق باشی.
‫تو من رو دزدیدی لاتی.
‫قصد نداشتم بدزدمت.
‫آها، جریان کسی که داشتین ‫تو جنگل زنده به گور می‌کردین چی بود؟
‫درمان شفابخشیه. ‫اینجا کلی درمان مختلف ارائه می‌دیم.
‫عجب. وقتی عوضی‌های ارغوانیت...
‫بهم حمله کرده بودن ‫هم داشتن درمانم می‌کردم؟
‫ارغوانی صورتیه، ارغوانی خالی نیست.
‫خودمون با گلی که باهاش زخم درمان می‌کنن...
‫رنگش رو درست می‌کنیم.
‫وای. چه خفن.
‫بعد از مرگ تراویس،
‫نگران بودم کار احمقانه‌ای ازت سر بزنه.
‫واسه همین دوستانم رو فرستادم ‫که حواسشون بهت باشه...
‫و اصلا غافلگیر نشدم که شنیدم ‫تفنگ تو دهنت کرده بودی.
‫مجبور بودن سریع دست به کار بشن.
‫راستی، قابلت رو نداشت.
‫سلام تای، اگه گفتی کی‌ام.
‫باز هم منم، میستی.
‫راستش، امروز سومین باره ‫که بهت زنگ می‌زنم.
‫اصلا تو و شانا چتون شده؟
‫بدون من رفتین...
‫وقت ماساژ گرفتین و رفتین تفریحگاه؟
‫ولی بی‌شوخی، مدرکی دارم ‫که بلایی سر نات آوردن،
‫واسه همین واقعا بد نیست ‫هم‌تیمی‌هام ازم حمایت کنن.
‫باهام تماس بگیر.
‫[هکری کمکم نمی‌کنه؟]
‫[می‌خوام فیلم این عتیقه رو هک کنم. ‫کسی بلد نیست؟]
‫[غیرممکنه!] ‫[که چی بشه؟]
‫[رفیق، با چکش خردش کن.] ‫[روش این آدرس رو امتحان کن.]
‫[مال چند سال پیشه؟ بعید می‌دونم ‫فیلم ضبط کنه، احتمالا زنگ هم زده.]
‫[شاید راه‌حلی بلد باشم، ولی اگه بگم،]
‫[نباید این‌قدر به فرضیه‌هام ‫راجع به آدام مارتین برینی.]
‫شاید راه‌حلی بلد باشم،
‫ولی اگه بگم، نباید این‌قدر...
‫به فرضیه‌هام راجع به آدام مارتین برسی
‫شاید من هم راه‌حلی بلد باشم.
‫این‌قدر وقتمون رو تلف نکن ‫و دنبال نخود نباش.
‫[شاید من هم راه‌حلی بلد باشم. این‌قدر ‫وقتمون رو تلف نکن و دنبال نخود نباش.]
‫خاک بر سرم.
‫[دنبال نخود «سیاه» نباش.]
‫[ارسال]
‫آماده مرگ باش!
‫چه غلطی کردی شانا؟!
‫آهای!
‫- آهای. ‫- تو خبر داشتی؟
‫داشتی تشویقش می‌کردی؟
‫- چه خبر شده؟ ‫- جریان چیه؟
‫خودم می‌دونستم کار خوبی نیست!
‫می‌دونستم کار مناسبی نیست.
‫چی رو می‌گی؟
‫یالا شانا، بهشون بگو.
‫بهشون بگو با جکی چیکار می‌کردی.
‫صرفا... حرف می‌زدیم.
‫حرف می‌زدین؟ شانا موی جکی رو گیس کرده.
‫خیر سرش آرایشش کرده.
‫یا خدا.
‫ضمنا، خودت تکونش می‌دی، مگه نه؟
‫اعضای بدنش رو عین عروسک تکون می‌دی.
‫چنین کاری عادیه لاتی؟
‫- واسه سلامت روانش مفیده؟ ‫- اشکالی نداره.
‫خیلی هم اشکال داره.
‫بهترین دوستش بود دیگه تای.
‫شانا، باید بس کنی.
‫به صلاح خودت و به صلاح همه
‫انگار تو...
‫یا بقیه‌تون می‌دونین چی به صلاح بچه‌امه.
‫خب، مطمئنم چنین کاری به صلاح نیست.
‫از شر جسد جکی خلاص می‌شیم.
‫از شر جسد دو ماهه جکی...
‫- خلاص می‌شیم. ‫- نه.
‫چرا.
‫ما...
‫ما که حتی نمی‌تونیم خاکش کنیم.
‫زمین یخ زده و سفت شده.
‫ولی می‌تونیم به آتش بسپاریمش.
‫- کمکم کن هیزم جمع کنم. ‫- نه.
‫زود باش! تکون بخور!
‫باید قبل از غروب تمومش کنیم.
‫باید چندین هفته پیش تمومش می‌کردیم، ‫ولی الان می‌کنیم.
‫باید امشب تمومش کنیم.
‫خب، سلام. واسه کار اومدی اینجا؟
‫وای خدا جون، باز هم میوه درخت اقاقیام...
‫رو ادریسی‌های آقای کیم افتاده؟
‫نه، اِم، راستش اومدم زودتر بهت خبر بدم.
‫اومدم دوستانه خبر بدم.
‫آها.
‫باشه.
‫اِم...
‫آدام مارتین رو می‌شناختی؟
‫آدام مارتین؟
‫از هنرمندان شهرمون بود.
‫چند روزی می‌شه که گم شده.
‫وای نه.
‫- آره. بیا. ‫- هوم.
‫آها، آره.
‫تو کولفاکس...
‫تصادف کرده بودیم و مجبور شدیم... ‫- عجب.
‫اطلاعات بیمه‌مون رو به همدیگه بدیم.
‫آها، آها، در ارتباطین؟
‫هنوز در ارتباطیم؟ نه.
‫خیلی‌خب.
‫اِم... آخه اسناد...
‫پیامک‌هاتون رو داریم.
‫آها، آخه... اِم...
‫هوم. متأسفانه...
‫می‌شه گفت بعدش بی‌شعور شد.
‫آره. مجبور شدم بیفتم دنبالش...
‫- که گزارش تصادف رو ثبت کنه و... ‫- آها.
‫اعتراف کنه که تقصیر خودش بوده.
‫ببین، اِم...
‫اگه سوالات دیگه‌ای داشتیم، ‫باهات صحبت می‌کنیم، خب؟
‫سوالات دیگه؟
‫باید وکیل بگیرم؟
‫واسه چی باید وکیل بگیری؟
‫چه بدونم. ‫صرفا...
‫گمون کنم بیش از حد سریال پلیسی...
‫- تماشا کردم. وای خدا جون. ‫- آها.
‫واسه چی باید به پلیس‌ها دروغ بگی؟
‫دروغ گفتم که از بابات محافظت کنم.
‫خیلی سختی کشیده.
‫همین رو کم داره که همه...
‫بفهمن بهش بی توجهی کردم.
‫وای.
‫چقدر باملاحظه‌ای.
‫کلی.
‫کل جون؟
‫حداقل از در پشتی برو ‫که اگه هنوز بیرون باشه، نبیندت.
‫خیلی نازه
‫سمی.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫می‌خواستم ببینمت.
‫ولی این همه راه رو از مدرسه پیاده اومدی؟
‫آره.
‫وای خدایا. ‫وای خدایا.
‫مامانت خبر داره اینجایی؟
‫نه.
‫هوم. که این‌طور.
‫خیلی‌خب، اِم، نظرت چیه...
‫- بری با استیو بازی کنی؟ ‫- اوهوم.
‫من هم برات خوراکی درست می‌کنم، خب؟
‫به مامانت هم زنگ می‌زنم.
‫[تائیسا]
‫چیکار داری؟
‫بزرگش نکن.
‫این دفعه چی شده تائیسا؟
‫سمی اینجاست.
‫چی؟
‫بعد از مدرسه پیاده اومد اینجا.
‫به من ربطی نداشت.
‫آها، حتما. ‫به تو ربطی نداشت، ها؟
‫نداشت! خودش یهو اومد.
‫امان از دستت، دارم میام دنبالش.
‫[شاید من هم راه‌حلی بلد باشم. این‌قدر ‫وقتمون رو تلف نکن و دنبال نخود سیاه نباش.]
‫که این‌طور، پس اکثرشون ‫تدارکات نظافتی هیپوکلریت‌دارن.
‫می‌شه پروتکل گرمایش ‫و تهویه هواتون رو توضیح بدین؟
‫جانم؟
‫فیلترش رو چند وقت یه بار عوض می‌کنین؟
‫از اون‌جایی که خیلی به بزرگراه نزدیکین،
‫گمون کنم ذرات معلق براتون مشکل‌ساز باشن.
‫من مادرم رو جایی که شاخص کیفیت هواش...
‫بیش از سی و پنج باشه نمی‌ذارم.
‫سوال خیلی خوبی پرسیدین جناب. ‫از بخش نگهداری و تعمیرات می‌پرسم...
‫و به اطلاعتون می‌رسونم.
‫خب، کارکنانتون چی؟
‫همه‌مون داستان‌های ترسناکشون رو شنیدیم.
‫می‌گن پرستارها دل به کار نمی‌دن. ‫خیلی‌هاشون هم سادیستن.
‫گمون کنم کل استخدامی‌هاتون رو ‫با «لایو اسکن» تأیید می‌کنین دیگه؟
‫بهتون اطمینان می‌دم پرستارانمون...
‫رقیب ندارن.
‫بابت اقامت مادرم هم بگم...
‫که اتاقش باید نبشی ‫و تک‌نفره باشه.
‫می‌شه اتاق‌های خالیتون رو نشونم بدین؟
‫[میستی کوئیگلی]
‫[خاوی مارتینز]
‫اِم، از کجا...
‫از شاخه‌ای آویزون بود.
‫چند کیلومتر اون‌طرف‌تر پیداش کردم.
‫دنبالش گشتی؟
‫- همه‌جا رو گشتم! همه‌جا رو گشتم! ‫- ها؟ زمین رو حفر کردی؟
‫- زمین رو حفر کردی؟! ‫- فریاد کشیدم، ولی چیزی دستگیرم نشد.
‫- نه. نه. ‫- آهای، برگرد.
‫سوگند می‌خورم! ببین.
‫- باید بریم دنبالش. ‫- بیا. بیا.
‫بیا، آروم باش.
‫[آماده به گفت‌وگو]
‫[جلسه گفت‌وگو در جریان است]
‫تراویس شب مرگش باهام تماس گرفته بود.
‫گفته بود حیات وحش برگشته...
‫تا تسخیرش کنه.
‫بعدش گفت....
‫می‌دونه باید چیکار کنه.
‫ازش پرسیدم منظورش چیه،
‫ولی یهو قطع کرد.
‫من هم وحشت کردم.
‫شب تا صبح رانندگی کردم.
‫ولی تا بخوام...
‫پیداش کنم،
‫حالش خیلی بد شده بود.
‫وحشت کرده بود، بدگمان شده بود.
‫تنها راه رویارویی با تاریکی...
‫از این قراره که تا می‌تونم ‫به مرگ نزدیک بشم.
‫وقتی ون رو به موت بود، ‫وقتی خودت رو به موت بودی...
‫جفتتون گفته بودین چیزی دیدین.
‫تنها راه رویارویی با تاریکی و فهمیدن...
‫خواسته‌اش از این قراره ‫که تا می‌تونم به مرگ نزدیک بشم.
‫این‌قدر این وضعیت رو مرور نکن!
‫کاش اصلا خوابم نمی‌برد.
‫آها، به نظرت بهتر نبود با اون حالش،
‫با من تماس می‌گرفتی؟
‫به نظرت کمکی از دستم برنمی‌اومد؟
‫خودم ازش پرسیدم نات.
‫اون هم گفت تو فقط شرایط رو بدتر می‌کنی.
‫نیمه‌شب بیدار شدم، ‫ولی تراویس خونه نبود.
‫با نهایت سرعت تا مزرعه محل کارش...
‫با ماشین رفتم. بعدش...
‫دور خودش...
‫به شکل نماده شمع روشن کرده بود.
‫می‌خوام خودم رو دار بزنم ‫تا از هوش برم...
‫و بتونم باهاش حرف بزنم، متوجهی؟
‫گردنش رو با طناب به جرثقیلی بسته بود.
‫خب، چطوری می‌خوای برگردی پایین؟
‫اگه کمکم نکنی، ‫خودم انجامش می‌دم.
‫نه.
‫قبوله.
‫وایستا، وایستا. خیلی‌خب.
‫به محض بیهوش شدنت،
‫میارمت پایین، فهمیدی؟
‫فشارش بده.
‫پس داستان از این قراره؟
‫تراویس به خاطر گیر کردن دکمه‌اش...
‫عین سگ مرد؟
‫واقعا...
‫سانحه وحشتناکی بود.
‫می‌دونم چیزی رو ازم مخفی کردی.
‫سوگند می‌خورم.
‫یالا، یالا، یالا.
‫به نور راهنمایت ایمان داشته باش.
‫نه!
‫من نکشتمش نات.
‫این دیگه چیه؟
‫تای؟
‫- تای؟ ‫- هوم.
‫تای!
‫ای خدا، امان...
‫تائیسا؟
‫دارم میام.
‫- وایستا دیگه. ‫- این دیگه چه کاریه؟
‫می‌دونستی دارم میام، ‫ولی زنجیر در رو بستی؟
‫ببخشید. حتما حواسم نبوده و بستمش.
‫چیه؟
‫هیچی... ‫انگار خیلی خسته‌ای.
‫ایول، مرسی مانی.
‫- شنیدنش از زبونت قشنگه. ‫- سمی کجاست؟
‫- با سگه بازی می‌کنه. ‫- سم؟
‫خیلی‌خب، گمون کنم رفت بالا تو اتاقش.
‫نمی... اذیت نکن دیگه.
‫راستش، من برنامه‌ریزی نکرده بودم.
‫- سیمون، اذیت نکن دیگه. ‫- سمی!
‫وای خدایا!
‫وای، خاک بر سرم. خیلی...
‫حتما می‌خواد جلب توجه کنه.
‫مثلا به خاطر دعوای ما...
‫یعنی تک و تنها ولش کردی؟
‫بیا بریم رو پیداش کنیم.
اوه خدا
‫ای خدا.
‫بهتر نیست لباس‌هاش رو نگه داریم؟
‫می‌خوای بهش بی احترامی کنیم؟
‫بیشتر منظورم به کاپشنش بود.
‫به نظرم حیفه هدر بره.
‫کسی کاپشن جکی رو برنمی‌داره.
‫شانا، پر بیراه نمی‌گه.
‫نه‌خیر! خیلی‌خب، اصلا بحث نمی‌کنیم...
‫جکی حق داره لباس‌هاش رو نگه داره یا نه.
‫- اون که لازمشون نداره. ‫- بس کن!
‫آها، تازه محافظش شدی؟ ‫کار از کار گذشته.
‫گم شو ماری! گم شو
‫آهای! همگی بس کنین!
‫کمی بهش فرصت بدین.
‫بابابزرگم جدول حل می‌کنه.
‫واقعا؟
‫خب، زنده است؟
‫بد نیست یکی جواب شونزده افقی رو بهم بگه.
‫جوابش «شیطانی»ـه.
‫جوابت هیچ ربطی به راهنماییش نداره.
‫خب، گمون کنم باید نوشیدنی مهمونم کنی.
‫چون اومدی اینجا ‫و جواب جدولم رو...
‫اشتباه حدس زدی،
‫- باید نوشیدنی مهمونت کنم؟ ‫- خب،
‫از کجا معلوم اگه جوابش رو ‫درست حدس زده بودم،
‫چه درخواستی می‌کردم؟
‫اِم، می‌شه یه نوشیدنی استوایی دیگه برام بریزین...
‫- علاوه بر... ‫- من هم همین رو می‌خورم.
‫خب...
‫واسه چی وسط روز نوشیدنی می‌خوری؟
‫خلبان جنگنده‌ام و شب‌کارم.
‫تقریبا مطمئنم دروغ می‌گی.
‫عه، لعنت «سرامیک»ـه.
‫چی؟
‫تازه راهنماییش رو خوندم.
‫جوابش «سرامیک»ـه.
‫حالا مجبوری جواب سوالم رو بدی.
‫خب، خیلی‌خب.
‫ولی فقط به خاطر نبوغت جواب می‌دم.
‫اِم،
‫ساکن بروکلینم؛
‫ولی اینجا بزرگ شدم.
‫خب...
‫راستش، والدینم بیست و شش سال...
‫زندگی مشترک افتضاحی داشتن،
‫ولی طاقت مامانم بالاخره طاق شد.
‫داره از خونه‌شون می‌ره،
‫من هم دارم کمکش می‌کنم.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫آره، واسه خنده گفتم.
‫نه، یعنی...
‫می...
‫می‌شه گفت وضعیت خودم هم از همین قراره.
‫آره، آخرین سالم تو دانشگاه راتگرزه،
‫ولی مجبور شدم مرخصی ترمی بگیرم.
‫مامانم...
‫به بابام توجه نمی‌کنه. ‫داستانش مفصله.
‫متأسفم.
‫شرایط دشواریه.
‫ولی ببین،
‫ما که چیزیمون نیست، مگه نه؟
‫بی‌خیال، ما که وسط روز ‫تو بار کوچکی غصه نمیخوریم
‫و سفره دلمون رو واسه غریبه‌ها باز نمی‌کنیم.
‫احسنت.
‫کلی هستم.
‫جی هستم.
‫جریان چیه؟
‫صورتش رو چیکار کردی؟
‫تصمیم گرفتیم دیگه وقت خداحافظیه.
‫عجب روز بدی بود.
‫وایستا ببینم، اون مال خاویه؟
‫نه.
‫امکان نداره.
‫دیگه حرف نباشه.
‫نه، خاوی زنده است. ‫خودم حس می‌کنم.
‫امان از دستت، خفه شو دیگه!
‫نمی‌فهمی داری چقدر اذیتش می‌کنی؟
‫واسه چی؟ واسه چی لاتی؟
‫واسه چی حتما باید چنین کاری بکنی؟
‫نمی‌شه که مدام براش...
‫جکی.
‫دیگه دوستی چون تو پیدا نمی‌کنم.
‫حتی نمی‌تونم فرق تو و خودم رو تشخیص بدم.
‫عذر می‌خوام.
‫خیلی دوستت دارم.
‫خداحافظ خاوی.
‫خیلی‌خب.
‫وقتشه رخت‌خوابت رو عوض کنم عزیز دلم.
‫وای.
‫معلومه دیگه.
‫شک ندارم داری این یادداشت رو می‌خونی،
‫آخه خیلی باهوشی و می‌فهمی چطوری بخونیش.
‫معلومه که دارم می‌خونمش.
‫از من دلخور نشو، ولی دوربینه الکیه،
‫فقط واسه ترسوندن بقیه است.
‫ولی مردی رو که سه ماه...
‫تو هتله ساکن بود، شناسایی کردم.
‫خیال می‌کنه «اف‌بی‌آی» قراره...
‫ساعت یازده فردا ازش بازجویی کنه.
‫مأمور کوئیگلی هم تشریف میارن؟
‫لطفا تصمیمت رو ‫تو «انجمن شهروندان کارآگاه»...
‫اعلام کن.
‫این یادداشت خودبه‌خود ‫بعد از شمارش معکوس نابود می‌شه. ده...
‫نه...
‫ولش کن، شوخی کردم.
‫دوستدار شما، «متخصص علوم قانونی خفن».
‫بفرمایین سرورم.
‫دیروقت قهوه نمی‌خورم.
‫وای خدا. ‫اصلا خوب دقت نمی‌کنم.
‫خب، دخترش رو تعقیب کردم...
‫و دو ساعت تو بار پیشش بودم.
‫خیلی‌خب، آروم باش.
‫متشخص بودم.
‫حرفت بامزه نبود مت.
‫اصلا چه غلطی کردی؟
‫- این پرونده که مأمور مخفی نمی‌خواد. ‫- خیلی‌خب،
‫مأمور مخفی غیررسمی بودم.
‫حالا داشته باش...
‫خانم سادکی واقعا داشت ‫به شوهرش خیانت می‌کرد.
‫دختره همین امروز تأیید کرد.
‫احتمالش چقدره که ‫آدام مارتین باشه؟
‫کوین، می‌تونیم همین الان احضارش کنیم.
‫- بهش فشار میاریم. ‫- چی؟ نه.
‫نه، به نظرم هنوز صبر کنیم، خب؟
‫شانا زرنگه.
‫مدارک بیشتری لازم داریم.
‫چیه؟ چیه؟
‫«چیه؟» یعنی چی؟
‫ببین.
‫باهاش هم‌دبیرستانی بودی.
‫جریان سقوط هواپیما هم پیش اومده بود.
‫مطمئنی سردرگم نشدی؟
‫ای خدا.
‫الان چند وقته این‌کاره‌ای؟ یه سال؟
‫فقط... آروم‌تر پیش برو، خب؟
‫وگرنه بدجوری به این پرونده گند می‌زنی.
‫- باشه. باشه. ‫- خب؟
‫ببین، اِم...
‫خودم می‌دونم شرایط خیلی افتضاحه، ولی...
‫از مدرسه‌اشه.
‫بذار رو بلندگو.
‫بله. الو؟
‫سیمون آبارا؟
‫سلام سونیا.
‫دفعه بعدش اگه کاری پیش اومد، ‫باید حتما تماس بگیرین.
‫چی؟ نـ...
‫نمی... عذر می‌خوام...
‫پسرتون رو می‌گم. منتظره بیاین دنبالش.
‫آها. خیلی‌خب.
‫حتما رفته و برگشته.
‫دو ساعته که سمی دفتر منه.
‫ما که مدرسه شبانه‌روزی نیستیم.
‫می‌شه لطفا بیاین دنبالش؟
‫باشه.
‫حتما، خیلی هم عذر می‌خوام.
‫ازتون ممنونم. ‫الان میام.
‫تو...
‫خیلی مریضی تائیسا.
‫باید کل کارهات رو ول کنی...
‫و همین الان بری دکتر. خب؟
‫یهویی اومد.
‫ببین، نمی‌ذارم این شکلی باشی.
‫صدای چیه؟
‫باید بریم.
‫خودش می‌خواد چنین کاری بکنیم.